The Star Seekers Mga Nobela at Kwento

Parang sila lang ang nakakaintindi sa 'kin, sa mga hinanakit ko sa mga magulang ko. "Hmm?" I didn't look at him because I was busy eyeing my favorite group of stars, constellation to be exact. Para itong smiley face. Dalawang bituin sa ibabaw na nagsisilbing mata, at naka-kurbang limang bituin sa ibaba na nagsisilbing isang ngiti. Para nitong sinasabi na. "just look at us if you're feeling sad, because we can make you smile just by shining at night. we're always here for you, 'kay?"

Ito ang natatanging parte kung saan maraming nakapaligid na mga mababangis na hayop upang mas higpitan pa ang seguridad. Makikita din sa gitna ang magarang pader na namamagitan sa dalawa at sa likod nito ay ang malaparaisong core. Isa rin itong malawak na lupain na kilo-kilometro naman ang layo mula sa mismong pasilidad na halos walang kahit na anong nakabantay maliban sa nakalakip na mga detectors sa paligid, at maging si Larry ay may suot na tracker upang siya'y ma-trace up kung saan man magpunta.

Beyond the Shadow’s Return Ang atmospera sa loob ng stadium ay hindi na maipaliwanag. Ang hiyawan ng 80,000 na mga fans- ang Stellars ay tila isang dambuhalang tidal wave na humahampas sa pader ng stadium. Ang bawat upuan ay may nakalagay na "Celestial Sync-lightstick" ang mga lightsticks ng mga Stellars ay hindi na ordinaryo—bawat isa ay hugis Diamond na napalilibutan ng nagliliyab na pakpak ng Phoenix, na nagpapalit-palit ng kulay mula asul na kristal patungong nagniningas na kahel. Sa bawat sulok, ang mga fans ay may hawak na banners. Ngunit sa loob ng dressing room, ang atmospera ay puno ng pamilyar na ingay: ang tunog ng drumsticks na pinatatama sa mesa, ang tawa ni Orion, at ang malali

Untag ng isang hindi pamilyar na boses. Kunot-noo akong napalingon sa kaliwa ko. Halos mapatalon ako sa gulat nang makitang may lalake nang nakatayo roon na kahawig ng babaeng tinawag na Devorah. May nilalaro siyang palaso sa kanyang mga daliri at gaya ng palaso ni Devorah, gawa rin ito sa pambihirang liwanag. Kumurba ang gilid ng kanyang labi. Tumindig siya ng maayos saka inalok ang kanyang kamay. "I'm Clover, one of the seekers. Descended from Apollo."

Kaya ang ending, pumayag na kaming dalawa. Kinabukasan ay sabay kaming nagtungo sa plantasyon. Gaya ng sabi ni Eliam, malaki ang ambag ng manggahang ito sa amin magmula pagkabata. Eliam and I weren’t enemies all the time, may mga pagkakataong nagkakasundo naman kaming dalawa. At kapag okay kaming dalawa, dito kami laging nagtutungo. Mayroon kaming paboritong puno na inaakyatan naming dalawa. Iyong puno lang kasi na iyon ang may magandang sanga na puwede naming tambayan. Kapag gabi, doon kami tumatambay para mapagmasdan ang mga bituin sa kalangitan. Pero bihira lang iyon mangyari. Bilang na bilang sa daliri ko ang mga pagkakataong nagkakasundo kami.

Inilibot ni Orion ang paningin, dahil sa sobrang dilim wala silang makitang kabahayan maliban sa may 'di kataasang sementong bakod na natatakpan nang matataas na talahib. In-on ni Sid ang flashlight ng phone niya, while Orion tracking the location of Austin through phone's GPS. Ipinagbigay alam nito kina Polaris at Orion na natrace na nito ang location ni Austin, at ang location na iyon ay sa loob ng bakod. Bago pa nila akyatin ang bakod ay pinatawagan na ni Polaris kay Orion ang mga Pulis para agad na rumesponde sa lugar na ito.

sagot ni Sherylle nakilala pala niya si ate Jinchi pinarusahan na siguro sila nagka-tinginan tuloy kami nina mommy at daddy. "Hindi sila gangster pero—" putol ni Seana. "Ano????" pangungulit tanong ni Abbie sa kausap. Bumalik ang Showbiz Star Report naupo ang pamangkin ko sa tabi ng lolo't-lola sa gilid. "Nagbabalik ang SSR!" ngiting bungad ng babaeng host sa tapat ng camera. "May karagdagan na tanong kami sa inyo," tanong ng babaeng host.

Na ikinahalakhak lang nito. "Fine, fine! Chill! You obsessive beast!" bumulong pa ito pero hindi na ako sigurado sa mga narinig ko dahil sa hina nito. "Anyways, I am Trevor Kang, nice meeting you! Hi-Five!" Akma nitong appear sa akin na sinamahan pa ng kanyang ngiti, kaya ano pa bang nagawa ko? Sa sobrang pleasing at mabait ng first impression ko sa kanya ay walang ano-ano ko agad siyang inappearan.

he said, his gaze steady. **The Evening Comes to a Close** Eventually, the sun disappeared completely, leaving us with the stars twinkling above. It felt magical, as if the world had slowed down just for us. As we got up to leave, Sean reached for my hand, his touch gentle. _“Can I see you again?”_ “Of course,” I replied, smiling up at him. _“I’d like that.”_ **The Farewell** We walked back to our cars, and as we stood under the dim streetlight, I felt a rush of warmth.

Ayun ang kinakatakot ko baka bumalik si mama kasama si Abby at pag tulungan nila ako. "Papunta na daw sila Lucas and tito Hades. Wait na natin sila." Dreana said, tumango ako at umayos ng upo. "Ano nararamdaman mo? Masakit ba paa mo?" she asked, umiling lang ako.