Share

บทที่9 หมากในมือ 1/1

Author: SunFlower365
last update Last Updated: 2024-11-07 16:01:06

บทที่9

หมากในมือ

กอหญ้าถอนหายใจโล่ง เมื่อเธอกลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัยแล้ว และสิ่งที่ทำให้เธอหงุดหงิดใจตัวเองก็คือ ความขี้หลงขี้ลืม!

เธอลืมเอาเสื้อผ้า มือถือกลับมาด้วย!

ช่างเถอะ! ถือว่าทิ้งมันไปซะ! ทิ้งไปพร้อม ๆ กับความรู้สึกบ้าๆ ที่อัดแน่นอยู่ในอกของเธอในตอนนี้

สภาพที่ดูไม่ดีเท่าไรทำให้คนเป็นพ่อแม่ที่นั่งรอเธอกลับบ้านมา มองด้วยความเป็นห่วง

“ไปไหนมายัยหญ้า แม่เป็นห่วงแทบแย่ แล้วนี่ไปฟัดกับใครมาผมเผ้ายุ่งเหยิงไปหมด!"

“ตกน้ำค่ะ”

“พ่อโทรไปก็ไม่รับ!” อดิศรเอ่ยถามต่อจากภรรยา

“มือถือตกหล่นหายไปแล้วค่ะ หนูเดินไม่ระวังก็เลยลื่นตกน้ำพุหน้าห้าง ตอนนี้น่าจะจมอยู่ใต้น้ำไปแล้ว” กอหญ้าเบะปากทำหน้าเศร้าจะร้องไห้ พ่อแม่ของเธอจึงรีบเข้าไปกกกอดปลอบประโลมทันที

“โอ๋ๆ ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวพ่อซื้อให้ใหม่นะ มากอดๆ อย่าร้องไห้” กอหญ้ายิ่งปล่อยโฮ โอบกอดพ่อกับแม่แน่น กอหญ้าซุกซบอกอุ่นของทั้งสองทันที

วันนี้เธอเจอเรื่องที่หนักหนามา อัลฟ่ากลั่นแกล้งเธอ และเธอก็เกือบถูกเขารังแก ทุกอย่างมันอัดแน่นในใจของเธอ ยิ่งพ่อแม่กอดปลอบ เธอยิ่งร้องไห้หนักเข้าไปอีก!

ตอนนี้เธออ่อนแอมาก แต่เธอก็ต้องแสร้งทำเป็นเข้มแข็ง!

"หญ้าจะไม่อ่อนแอ จะไม่ร้องไห้อีกแล้ว" พูดทั้งยังกอดพ่อกับแม่ น้ำตาไหลรินเป็นสาย…

"ดีแล้ว ๆ ไม่อ่อนแอ แค่มือถือหายเอง พ่อกับแม่จะซื้อใหม่ให้" เรือนรองกอดปลอบลูกสาว พยายามเช็ดน้ำตาให้กอหญ้าไปด้วย กอหญ้าจึงพยายามไม่ร้องไห้

คอยบอกกับตัวเอง ต่อไปเธอจะต้องระวังตัวให้มากขึ้น อย่าให้อัลฟ่ามาทำอะไรกับเธอแบบวันนี้อีก

ห่างจากเขาได้เท่าไรก็ยิ่งดี…

หลายวันต่อมา…

“แม่คะ สองสามวันนี้หนูไม่กลับบ้านนะคะ” น้ำอิงมาขออนุญาตพ่อกับแม่ไปทำงานที่ต่างจังหวัด อดิศรและเรือนรองพยักหน้ารับรู้ กอหญ้าที่เดินลงมาจากชั้นบนได้ยินพอดี จึงรีบเดินตามพี่สาวที่กำลังลากกระเป๋าเดินทางออกไปหน้าบ้าน

“พี่จะไปไหนคะ?”

“พี่ว่าเราได้ยินแล้วนะหญ้า” เพราะกลัวถูกจับได้ น้ำอิงจึงขึ้นเสียงเล็กน้อย

“พี่ไปทำงานจริงๆ ใช่มั้ย?” กอหญ้าไม่อยากวางใจเท่าไร พี่สาวเธออาจจะไม่อะไร แต่ไอ้คุณกาย ถ้ามันไม่ยอมเลิกกับพี่สาวเธอล่ะ ยังคงตามติดตอแย เธอกลัวพี่จะใจอ่อน…

ยิ่งหลัง ๆ มานี้ อัลฟ่าคล้ายเตือนอะไรบางอย่างอยู่ แม้ไม่ได้กระทำอย่างโจ่งแจ้ง แต่เธอก็รู้สึกว่าเขายังไม่ยอมหยุด ยังคงเฝ้ามองอยู่ตลอดเวลา

“ใช่สิ จะให้พี่ไปไหนได้อีก”

“ก็…”

“ถ้าเรื่องนั้นวางใจได้ บอกแล้วว่าพี่เลิกยุ่งกับเขาแล้ว” กอหญ้าขบริมฝีปากแน่น เธอควรเชื่อใจพี่สาวของเธอ

“โอเคค่ะ เดินทางปลอดภัย ตั้งใจทำงานนะคะ” กอหญ้ายิ้มให้น้ำอิง น้ำอิงจึงเดินเข้าไปกอดกอหญ้าเบาๆ

"วางใจ อย่าคิดมาก" พูดเพียงแค่นั้น ก็ลากกระเป๋าเดินออกจากบ้านไป โดยมีผู้จัดการเป็นคนมารับ กอหญ้าจึงมองตามหลังพี่สาวจนลับสายตา…

หวังว่ามันจะไม่มีอะไรจริง ๆ

บริษัทมาเวลลิน

“หานางแบบได้หรือยัง” อัลฟ่าเอ่ยถามเฟย์ต้าลูกน้องคนสนิทของเขา เขากำลังหานางแบบมาเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ของบริษัท เพื่อโปรโมทเครื่องประดับชิ้นใหม่

“ได้แล้วครับ มีให้นายเลือกทั้งหมดสี่คน” มือหนายื่นแฟ้มประวัติของนางแบบที่ถูกคัดเลือกจากฝ่ายออแกไนซ์ อัลฟ่ารับแฟ้มประวัติมาพลิกเปิดดู ก่อนจะชะงักสะดุดตากับนามสกุลของนางแบบคนหนึ่ง

‘บรรทัดศร'

"นางแบบคนนี้เป็นอะไรกับกอหญ้าหรือเปล่า?" มือหนาหมุนแฟ้มให้เฟย์ต้าดู เฟย์ต้ามองเพียงแวบหนึ่งก็เอ่ยขึ้น

“พี่สาวของคุณกอหญ้าครับ ในประวัติที่คุณรามิลสืบมาให้ มีบอกอยู่นะครับ” เฟย์ต้าเตือนสติ ซึ่งอัลฟ่ารู้ดีว่าตนไม่ได้สนใจประวัติเหล่านั้นนอกจากชื่อของกอหญ้า…

“โอเค กอหญ้ามีพี่สาวสินะ หน้าตาไม่ค่อยเหมือนกันเท่าไร” คนพี่ดูสวยกว่ามาก อาจเพราะเป็นนางแบบด้วยกระมังเลยทำให้ดูดีกว่า

"เห็นว่าเป็นพี่สาวบุญธรรมครับ" เฟย์ต้าเอ่ยรายงานต่อ

“งันก็เลือกคนนี้” เฟย์ต้าขมวดคิ้วทันที นายกำลังคิดจะทำอะไร ทำไมถึงป้อนงานให้คนในครอบครัวของกอหญ้า ผู้หญิงที่เป็นเมียน้อยของน้องเขยตนเอง

"ไม่ต้องสงสัยหรอก ก็แค่เก็บไว้เป็นหมากสำคัญในวันที่กอหญ้าผิดคำสัญญา"

“ครับ งันผมจะติดต่อให้” เมื่อนายอธิบายจุดประสงค์ที่แท้จริง เฟย์ต้าจึงเข้าใจและทำตามคำสั่งของนายทันที

“เธอทำงานที่ไหนวันนี้ ส่งดอกไม้ไปให้ด้วยแล้วกัน” การที่จะจีบดารา นางแบบมาร่วมงานด้วย อัลฟ่ามักจะส่งดอกไม้ไปให้พวกเธอด้วย เพราะอนาคตนอกจากทำงานแล้ว อาจจะมีอะไรที่มากกว่านั้นเล็กน้อยให้เล่นๆ กันด้วยความสมัครใจ…

เขาเองก็ผู้ชายคนหนึ่ง ยิ่งดารา นางแบบ คนในวงการที่ร่วมงานด้วย จะเสนอตัวให้เขาในบางครั้ง เขาไม่คิดปฏิเสธ จบหนึ่งคืนแลกกับเงินตอบแทนมหาศาล ดารา นางแบบพวกนั้นก็ไม่มาวุ่นวายให้เขารำคาญใจอีก

งานส่วนงาน เรื่องส่วนตัวก็คือเรื่องส่วนตัว

ใครทำผลประโยชน์ให้บริษัทมากหน่อย เขาก็เอาใจมากหน่อยก็เท่านั้น…

ตอนนี้เป็น พี่สาวของกอหญ้า เขาเองก็เกิดอยากเล่นอะไรสนุก ๆ ขึ้นมาเสียแล้วสิ!

กอหญ้าอยากให้เขาทำเป็นไม่รู้จักกับเธอ แต่ตอนนี้เขากำลังจะร่วมงานกับพี่สาวของเธอ …อยากจะรู้นักว่าถ้าเธอรู้เรื่องนี้ กอหญ้าจะนั่งนิ่งเฉยหรือนั่งไม่ติดจนต้องเสนอหน้ามาทำความรู้จักกับเขาเอง…

หัวหิน

“น้องน้ำพี่มีข่าวดีมาบอกจ้ะ” เสียงดีดี้ผู้จัดการส่วนตัวของเธอดังขึ้นในห้องแต่งตัว วันนี้เธอมีถ่ายแบบที่หัวหิน

“ข่าวอะไรคะ?” น้ำอิงนั่งนิ่งให้ช่างทำผม มองผู้จัดการส่วนตัวเองผ่านกระจก

“บริษัทมาเวลลินติดต่อมา ขอให้น้องน้ำเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์เครื่องประดับคอลเลคชั่นใหม่ของบริษัทน่ะ และพี่ก็ตกลงไปแล้วด้วยนะ งานดีเงินดี ต้องรับนะจ๊ะ” มาเวลลิน นามสกุลของอัลฟ่า…

“เจ้าของชื่อคุณอัลฟ่าหรือเปล่าคะ?” น้ำอิงถาม หัวใจเต้นแรง ในที่สุดเธอก็เข้าตาเขา และจะได้ร่วมงานกับอัลฟ่าแล้ว!

“ใช่จ้ะ” ดีดี้ยิ้ม ขยิบตาใส่น้ำอิงพลางกระซิบ จีบปากจีบคอไปด้วย

“เห็นว่าเจาะจงเลือกน้องน้ำเลยนะ และคุณเฟย์ก็บอกว่าคุณอัลฟ่าสนใจที่จะร่วมงานกับน้องน้ำมากๆ ด้วย” น้ำอิงได้ยินก็ยิ้มกริ่ม

เขาอาจจะสนใจเธอ…

“น้ำก็สนใจเขา” น้ำอิงพูดเสียงเบา แววตามีเลศนัย พลางมองดีดี้แล้วยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ที่เธอจะได้ร่วมงานกับอัลฟ่า ผู้ชายที่เธอหมายตามองเขามาเนิ่นนาน

“ทำตัวดีๆ คุณเขาจะต้องเอ็นดูน้องน้ำแน่ค่ะ” ดีดี้ว่า เพราะหากน้ำอิงตกถังข้าวสารถังใหญ่ เธอก็จะสบายไปด้วย!

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูเรียกสติของทั้งสอง ดีดี้จึงเดินไปเปิดประตู ช่อดอกไม้ช่อโตถูกส่งมาให้กับน้ำอิง ดีดี้ถึงกับตาลุกวาว รับช่อดอกไม้นั้นมา และรีบมอบให้น้ำอิงทันที

“ไม่ทันไรคุณอัลฟ่าก็ส่งดอกไม้มาให้น้องน้ำแล้ว! มายก็อต!” น้ำอิงยิ้มดีใจ รู้สึกมีความสุขยังไงบอกไม่ถูก เมื่อตอนนี้เธอได้รับข่าวดีพร้อมกับดอกไม้จากอัลฟ่า และได้รับความใส่ใจจากเขา!

ให้ตายสิ!

“น้ำดีใจจนบอกไม่ถูกเลยค่ะ” น้ำอิงมองดีดี้ ใบหน้าเขินอายและพอใจอย่างถึงที่สุด!

ไม่คิดว่าอัลฟ่าจะสนใจ ใส่ใจกันขนาดนี้…

ตึ่ง~

'อัลฟ่า' คิ้วเรียวขมวด เมื่อข้อความไลน์ถูกแอดเพื่อนเข้ามา เป็นชื่อของอัลฟ่า…

“พี่ดีดี้ คุณอัลฟ่าแอดไลน์น้ำมา” น้ำอิงเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ ใจสั่นเทาเพราะความตื่นเต้น

“แหมม น้องน้ำเสน่ห์แรงจริงๆ เลย ไม่ทันไรคุณอัลฟ่าก็รุกแรงเลยอ่ะ” ดีดี้ยกยอ น้ำอิงยิ้มเขิน ในใจนี่ลอยขึ้นไปเสียดฟ้าแล้ว

ตึ่ง~

[ผมอัลฟ่านะครับ]

"ค่ะ" น้ำอิงตอบไปสั้น ๆ ก่อน

[ทานข้าวพูดคุยกันสักมื้อมั้ยครับ] กรี๊ด~~ ไม่ให้ตื่นเต้นคงเป็นไปไม่ได้ อัลฟ่า ไฮโซที่มีแต่คนจับจ้อง แม้ว่าเบื้องลึกเบื้องหลังจะมีธุรกิจสีเทา เป็นมาเฟีย แต่ด้วยความหล่อรวย สุดเพอร์เฟค ทำให้ดารา นางแบบ แอบชอบแอบมองเขาอยู่ไม่น้อย

และหนึ่งในนั้นต้องมีเธออยู่ด้วยอย่างแน่นอน!

“คุณอัลฟ่าชวนน้ำไปทานข้าวค่ะ” มือบางสั่น เอ่ยบอกดีดี้อย่างตื่นเต้น

“ตกลงไปเลย! ไม่ต้องเล่นตัว ไม่งันชวดแน่!”

“ได้ค่ะ” ในที่สุดน้ำอิงก็รับนัดอัลฟ่า แม้เธอจะขอนัดเป็นวันอื่นเหตุเพราะเธอมาถ่ายแบบที่หัวหิน แต่อัลฟ่ากลับบอกกับเธอว่าเขาจะบินมาหาเธอที่นี่เอง

นั่นยิ่งทำให้น้ำอิงเขินจนตัวลอย และมั่นใจว่า อัลฟ่าสนใจในตัวเธออยู่แน่นอน…

โดยอีกฝั่งนั้น อัลฟ่ากำลังนั่งเอนตัวลงกับเบาะนั่งในห้องทำงานของตัวเองอย่างมีความสุข เขาแสยะยิ้มร้ายเมื่อมีเรื่องสนุกให้ทำ

'กอหญ้าเธอจะดิ้นพล่านมั้ยนะ ถ้ารู้ว่าฉันกำลังยุ่งกับพี่สาวของเธอ' คนที่เธอบอกไม่อยากรู้จักกันคนนี้ พอจะทำให้เธอทุกข์ใจ ทรมานได้บ้างมั้ย…

และอยากจะรู้นัก ว่าหากเห็นข่าวระหว่างเขากับพี่สาวของเธอ เธอจะเป็นยังไง…

จะรู้สึกยังไงเมื่อคนที่เธอเคยคบกำลังจะตามจีบพี่สาวของเธออยู่…

แววตาแสนร้ายกาจมองออกไปนอกกระจกที่มีทิวทัศน์ของกรุงเทพในยามกลางวัน ริมฝีปากหนาก็เหยียดยิ้มขึ้นมาทันที…

เขาจะรอวันที่เธอเดินเข้ามาหาเขา และพูดคุยกับเขา กลืนน้ำลายตัวเองอึกใหญ่เลยล่ะ!…

***

“น้องน้ำเสร็จยัง ใกล้เวลานัดแล้วนะ” ดีดี้ตะโกนถามคนที่เข้าห้องน้ำนานสองนาน

“เสร็จแล้วค่ะ ไปเจอคุณอัลฟ่าทั้งทีนะคะ น้ำขอสวยหน่อย” เพราะคืนนี้อาจจะได้ไปต่อก็ได้ใครจะรู้ล่ะ!

“เคๆ พี่รอข้างนอกนะ”

“ค่ะ!” เสียงเงียบไป จวบจนมีเสียงเดินเข้ามาในห้องแต่งตัวอีกครั้ง

“พี่ดีดี้รอแปปนะ น้ำจะเสร็จแล้ว อ๊ะ!!” จู่ๆ ก็มีคนมากอดเธอจากข้างหลัง กลิ่นกายน้ำหอมที่คุ้นเคยไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นใคร

'กาศิต' นั่นเอง…

“มาได้ยังไงคะ? เดี๋ยวมีคนมาเห็นเข้า น้ำจะแย่เอานะ” น้ำอิงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงฉุน ๆ เธอนัดให้ไปเจอกันที่ห้องพักส่วนตัว ไม่คิดว่าเขาจะมาหาเธอถึงที่กอง!

“ดีดี้เฝ้าหน้าประตูให้แล้ว พี่คิดถึงน้ำ น้ำไม่ติดต่อพี่ อยู่ก็ห่างกัน พี่ทนคิดถึงน้ำไม่ได้แล้ว แล้วยังจะเลื่อนนัดพี่อีก พี่ก็ต้องมาหาน้ำที่นี่สิ” ร่างสูงกกกอดเธอแน่น โน้มตัวซุกไซ้ที่ซอกคอขาวเนียนอย่างคิดถึง

น้ำอิงแอบเบะปาก กลอกตามองบนอย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะกอดตอบกาศิตกลับไปเช่นกัน และเริ่มคิดหาทางตีตัวออกจากเขา เพราะเป้าหมายของเธอในตอนนี้ คือ อัลฟ่า…

“เรื่องของเรามันกำลังจะแดง ยัยหญ้ารู้ความจริงหมดแล้ว และเมียคุณก็จ้องจะทำร้ายยัยหญ้า น้ำไม่มีวันให้ยัยหญ้าเจ็บเพราะน้ำเด็ดขาด”

“ช่างปะไรล่ะ แผนเราก็กำลังไปได้ดี”

“กอหญ้าเป็นน้องของน้ำ!” เธอย้ำ “ถ้าพูดไม่รู้เรื่องก็เลิก จบทุกอย่างวันนี้ค่ะ” แค่ยอมรับนัดเขาในคืนนี้เธอก็เสี่ยงมากพอแล้ว!

“ไม่นะ! พี่ไม่จบกับเรา!” น้ำอิงกำหมัดแน่น ตอนนี้เธอมีเป้าหมายใหม่แล้ว เธอควรโล๊ะกาศิตทิ้งได้แล้ว!

“ถ้าไม่จบแล้วจะทำยังไง? หย่ากับเมียพี่มั้ย แล้วมาคบกับน้ำ” น้ำอิงรู้ว่ากายจะไม่ยอมเลิกกับอันนาเพื่อมาหาเธอแน่ และเหตุผลนี่แหละที่จะทำให้กายไม่มายุ่งกับเธออีก!

“…” คำขอของน้ำอิง ทำเอากาศิตอึ้งไปเช่นกัน เขาไม่รู้จะตอบเธอยังไง!

“ได้มั้ยคะ?” กาศิตยังคงนิ่ง ให้คำตอบน้ำอิงไม่ได้!

เขารักน้ำอิงมากกว่าอันนาก็จริง แต่สำหรับอันนาเธอมีเงินและรวยล้นฟ้า เขาจึงอดทน

แต่หากให้เลือกเขาเลือกไม่ได้

เขาอยู่กับอันนาแล้วสบายกว่า แต่เขาก็ไม่อยากตกเป็นรองอันนาตลอดเวลาเช่นกัน เขาอึดอัด!

แต่กับน้ำอิงเธอมีเซ็กส์ที่อันนาให้เขาไม่ได้! และมันก็เร่าร้อนจนเขาติดใจและรักเธอ

รักกับความสบาย เขาเลือกความสบาย เขาหย่ากับอันนาไม่ได้! และเขาต้องการน้ำอิงเป็นเมียน้อยแบบนี้ต่อไปเช่นกัน!

“พี่หย่ากับอันนาไม่ได้” น้ำอิงยิ้มพอใจกับคำตอบของกาย ก่อนจะแสร้งสะบัดมือออกจากกาศิตทันทีที่ทุกอย่างเข้าทางเธอ

“งันก็พอเถอะค่ะ ต่อไปอย่ามายุ่งเกี่ยวกันอีก น้ำไม่ใช่เมียน้อยของพี่อีกต่อไป ปล่อยน้ำ!” น้ำอิงสะบัดมือออกจากการเกาะกุมของกาศิต เธอก้าวเดินจากไปอย่างสง่างาม กาศิตมองตามพลันกำมือแน่น

ที่ยอมให้เธอไปง่ายๆ เพราะยังคิดไม่ตก แต่ไม่ว่ายังไง เขาจะไม่ยอมเสียใครไปทั้งนั้น!

น้ำอิงออกมาทานข้าวกับอัลฟ่าที่ร้านอาหารชื่อดังของหัวหิน เธอยิ้มอย่างมีความสุขที่ได้นั่งคุยนั่งทานข้าวกับอัลฟ่าแบบนี้…

เมื่อทานอาหารเสร็จแล้ว อัลฟ่าก็ขึ้นหัวข้อสนทนาถึงเรื่องงาน น้ำอิงตกลงร่วมงานกับเขาและยอมรับทุกข้อเสนอของเขาในทันที มือหนาจึงยื่นมือออกไปเพื่อแสดงความยินดีที่ได้ร่วมงานกับเธอ

มองสัญญาข้อตกลงในมือด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ที่แสนร้ายกาจ…

เพียงแค่วันเดียวเท่านั้น… ข่าวการเดตของนางแบบสาวและไฮโซชื่อดังก็ดังขึ้นทั่วทุกโซเซียล รอยยิ้มหยักเหยียดยิ้มขึ้นอย่างพอใจ เมื่อภาพทานข้าวของเขากับน้ำอิงถูกเผยแพร่ออกไป

ซึ่งข่าวพวกนี้ เป็นเขาเองที่สั่งให้เฟย์ต้าทำ ร่วมถึงภาพที่เขาส่งดอกไม้ให้กับน้ำอิงด้วย…

ตอนนี้คงมีคนร้อนจนลุกเป็นไฟ นั่งไม่ติดแล้วคนหนึ่งแน่!

กอหญ้า… เขาอยากจะรู้ว่าต่อจากนี้เธอจะทำยังไง ยังจะทำเป็นไม่รู้จักเขาอยู่มั้ย!!

“นายคิดจะทำอะไรครับ” ที่นายใกล้ชิดสนิทสนมกับน้ำอิงเพื่อเก็บเธอไว้เป็นหมากสำคัญ หรือจริง ๆ แล้วกำลังยืมมือน้ำอิงเพื่อกลั่นแกล้งกอหญ้ากันแน่

“กูเคยบอกไปแล้ว” น้ำเสียงยังคงนิ่ง แต้มไปด้วยใบหน้าที่แสนเย็นชา

“…”

“มึงแค่นั่งดูละครสนุกๆ ก็พอ…”

Related chapters

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่10 ต้องการอะไรกันแน่ 1/1

    บทที่10ต้องการอะไรกันแน่“พี่น้ำ ในข่าวเป็นเรื่องจริงเหรอคะ?” กอหญ้าขึ้นไปหาพี่สาวทันทีที่น้ำอิงกลับมาถึงบ้าน เธอไม่เข้าใจ ว่าทำไมพี่สาวถึงไปยุ่งกับอัลฟ่าได้ ทั้งที่น้ำอิงเคยบอกไม่ให้เธอยุ่งกับคนอันตรายอย่างอัลฟ่าแท้ ๆ“ใช่! ช่วงนี้คุณอัลฟ่ากำลังจะมีโปรเจคงานร่วมกันกับพี่ และดูเหมือนเขาจะใส่ใจพี่อยู่ ตามข่าวเลย” ไม่รู้ว่าคืนนั้นเรียกว่าเดตได้มั้ย เพราะมีการเซ็นสัญญางานร่วมกัน แต่ข่าวก็เอาไปตีพิมพ์ต่างๆนาๆว่าเธอออกเดตกับเขา ซึ่งอัลฟ่าก็ไม่มีทีท่าออกมาปฏิเสธแต่อย่างใด เธอเองก็เลยแสร้งมึนเช่นกัน“พี่! พี่ก็รู้ว่าเขาเป็นพี่ชายของเมียคุณกายนะคะ” การที่เขาทำแบบนี้ไม่ใช่จุดประสงค์ดีแน่นอน!“พี่เลิกกับคุณกายแล้วนี่ และเขาไม่รู้ด้วยว่าพี่เป็นเมียน้อยคุณกาย” น้ำอิงเอ่ย โดยไม่ได้รู้สึกผิดอะไรเลย“แต่เขาคิดว่าหญ้าเป็นเมียคุณกายนะคะ การที่เขาเข้าหาพี่มันต้องมีจุดประสงค์สิ!” กอหญ้าเป็นห่วงพี่สาว ไม่

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่11 ลุ่มหลงเสน่หา 1/1

    บทที่11ลุ่มหลงเสน่หา"หยุดสักที" กอหญ้าข่มอารมณ์ไว้สุดใจ จิกมือที่ถูกหมัดไขว้หลังเพื่อระบายความเสียวที่เกิดขึ้นกับร่างกาย อัลฟ่ากำลังปลุกปั่นมันจนเธอแทบควบคุมตัวเองไม่ได้!"ครางออกมา ชอบก็ไม่จำเป็นต้องบอกให้หยุด" ไม่พูดแค่ปากเปล่า แต่เขากลับบดขยี้เม็ดเสียวอมชมพู บดซ้ำ ๆ ควงนิ้วเข้าออกจากนิ้วเป็นสอง ชักเข้าออกเร้าอารมณ์กอหญ้าจนเธอหลับตาดิ้นเร่า จิกเกร็งจนไม่อาจทนไหว เขาเขี่ยขยี้ จวบจนเธอเกร็งกระตุกเสร็จซ้ำๆ คานิ้วเรียวอ๊ะ!เรือนร่างบางบิดเร้าอีกครั้ง ยามที่เขาสอดนิ้วกลับเข้าไป แม้ไม่ได้รุนแรงแต่ความเสียวที่เกิดขึ้นทำให้อัลฟ่ายิ้มพอใจกับน้ำที่แฉะเปื้อนมือ"อยากมากแล้วสินะ" อัลฟ่ายังคงดูถูกเธอด้วยการกระทำ เขาก้มมองความงามตรงหน้า ขนอ่อนไรที่ปกปิดสิ่งสงวน ไม่ได้รกจนมองไม่เห็นความงามที่ซ่อนอยู่กอหญ้าสวยแทบทุกกระเบียดนิ้ว…สวยจนเขาเองก็ยังห้ามใจไม่อยู่ จากคิดกลั่นแกล้งกลับเพิ่มระดับความอยากได้เธอมากขึ้น มากขึ้น…"ไ

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่12 อื้อฉาว 1/1

    บทที่12อื้อฉาวหลายวันต่อมา…ทุกอย่างคล้ายกลับสู่ความสงบเดิม ตั้งแต่เจออัลฟ่าครั้งนั้น เธอก็ไม่พบเจอเขาอีกเลย ส่วนพี่สาวเธอ อัลฟ่าไม่ได้ไปตามนัด เขาให้น้ำอิงไปรออีกชั้น ก่อนจะโทรยกเลิกนัด คิดว่าคงรีบไปทำธุระจริง ๆส่วนร้านของพ่อกับแม่ช่วงนี้เงียบกริบ กริบจนไม่มีแม้แต่เงาลูกค้าเลยสักคนเดียว!ร้านข้าวแกงที่ขายดีมาตั้งแต่เกิด แต่กลับเงียบลง ลูกค้าหายไปจนแทบไม่เหลือ มันทำให้เธออดคิดไม่ได้ว่าอาจจะเป็นฝีมือของอัลฟ่า…ทั้งที่ไม่อยากอคติกับเขาขนาดนั้น แต่มันก็อดที่จะคิดไม่ได้จริง ๆ“แม่คะ หญ้าไปเดินเล่นข้างนอกก่อนนะ” บางทีเธออาจจะหมกมุ่นคิดถึงอัลฟ่ามากเกินไป ไปเดินเล่นให้จิตใจปลอดโปร่งหน่อยก็ดี…“จ้ะ” เรือนรองพยักหน้า กอหญ้าจึงเดินออกไปเดินเล่นนอกร้าน จู่ ๆ เสียงข่าวทีวี จากร้านขายน้ำดังขึ้นเรียกความสนใจจากเธอ“ข่าวด่วน สั่งปลดฟ้าผ่าแบรนด์แอมบาสเดอร์ สา

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่13 จากนี้เธอคือคนของฉัน NC 1/1

    บทที่13จากนี้เธอคือคนของฉัน“ทำไม? แค่นี้ก็รอไม่ได้?” อัลฟ่าเอ่ยถามคนที่ยืนอยู่หน้าบ้าน ดูก็รู้ว่าในใจของเธอคงอยากกลับบ้านไปหาชู้รักอย่างไอ้กายแล้ว"มันดึกมากแล้ว…" เธอบอกเขาด้วยน้ำเสียงที่ใจเย็น อัลฟ่าคว่ำปาก พลางเดินล้วงกระเป๋าเข้าไปในบ้าน พร้อมกับเดินชนไหล่กอหญ้าจนเธอเซชนเข้ากับประตูการกระทำของอัลฟ่าทำให้กอหญ้ารู้ตัว ตอนนี้เขาคงรังเกียจกันมาก เธอจึงถอยเว้นระยะห่างจากเขา เพื่อไม่ให้เขารู้สึกลำบากใจ วันนี้เธออยากมาพูดดี ๆ กับเขา“หญ้าแค่อยากรู้ ว่าทำไมถึงทำกับครอบครัวหญ้าแบบนี้ หญ้าไม่ได้ยุ่งกับคุณกายแล้ว…” กอหญ้าน้ำตาซึมยามที่คิดว่าอัลฟ่าเป็นคนทำเรื่องทั้งหมด เพียงเพราะเธอต่อต้าน ต่อกรกับเขาในช่วงเวลาที่ผ่านมาด้วยเธอทำให้เขาไม่พอใจ เขาจึงกลั่นแกล้งกันแบบนี้“ไม่ได้ยุ่ง? แต่มันขอหย่ากับอันนาเนี่ยนะ? เนี่ยน่ะเหรอที่เธอบอกไม่ได้ยุ่งกับมัน!” อัลฟ่าหมุนกายกลับมามองเธอ กอดอกจ้องคนที่ทำเ

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่14 ปีศาจ 1/1

    บทที่14ปีศาจพึ่บ!อัลฟ่าดึงเครื่องป้องกันทิ้งไป จากนั้นจึงดันตัวตนถูไถลงที่เนินสาวของกอหญ้าอีกครั้ง เมื่อเขาคือคนแรกของเธอ และเขาไม่ได้กินเศษซากเหลือเดนของใครวันนี้เขาจะกลืนกิน สัมผัส ตีตราเธอทั้งตัวตีตราจองเธอไว้เป็นของเขาเพียงคนเดียว…อื้ออ~กอหญ้าหลับตาลงอีกครั้ง ยามที่อัลฟ่าสอดผสานเข้ามารังแกกันอีกหน ครั้งนี้ร่างแกร่งโน้มตัวลงไปที่ลำคอขาว เขากดจูบขบเม้มจนเป็นรอยแดงช้ำ พร้อมกับประสานมือเข้ากับกอหญ้าให้จมอยู่กับเตียงนอนเขากดจูบขบเม้มเธอจนเกิดรอยแดงไปทั่วเรือนร่างที่เขาเลื่อนผ่าน อัลฟ่ากดตีตราเธออย่างมันเขี้ยวจากที่คิดว่าจะด้อยค่าเธอให้เป็นเหมือนตุ๊กตายาง พอรู้ว่าเธอยังไม่เคยผ่านมือใครมา อัลฟ่าจึงไม่คิดปล่อยผ่านกอหญ้าสวยขนาดนี้ เขาต้องสัมผัสให้ครบทุกตารางนิ้วสิถึงจะถูก…ความเจ็บตามผิวกายที่ถูกฟันของอัลฟ่าเกาะเกี่ยว ทำให้กอหญ้าเม้มริมฝีปากลงแน่น รู้สึกถึงสัมผัสที่เลื่อนล

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่15 รับกรรมที่ไม่ได้ก่อ 1/1

    บทที่15รับกรรมที่ไม่ได้ก่อตื้ด~เสียงข้อความเข้าจากสมาร์ทโฟนของกอหญ้า เป็นเบอร์ของอัลฟ่า เขาปลดบล็อกเบอร์ของเธอแล้ว[ไปรอที่เพนท์เฮ้าส์] อัลฟ่าบอกให้เธอไปรอเขาที่เพนท์เฮ้าส์ ความหวังสุดท้ายของเธอติดต่อกลับมาแล้ว กอหญ้าจึงรีบลงรถเมล์กลางคัน[เฟย์ต้าจะไปรับ] ข้อความถูกส่งมาอีกครั้ง ทำให้กอหญ้าชะงักนิ่งทันทีที่ก้าวขาลงเหยียบบนพื้นฟุตบาท เฟย์ต้าจะมารับ แล้วเขาจะรู้ได้ไงว่าเธออยู่ที่ไหน กอหญ้ากำลังจะส่งข้อความกลับปริ้น~เสียงแตรของรถหรูสีดำดังขึ้นข้างกายของเธอ กอหญ้าหันหน้าไปมอง ก็เจอเข้ากับดวงหน้าคมคายของเฟย์ต้าที่ลดกระจกมองเธอ“นายให้มารับครับ” เฟย์ต้าเอ่ยเพียงแค่นั้นก็ปิดกระจกขึ้นอีกครั้ง กอหญ้าขบเม้มริมฝีปาก แอบสงสัยที่เฟย์ต้ามารับเธอในทันทีที่อัลฟ่าส่งข้อความมา…กอหญ้าสลัดความคิดออกไป เธอทำตามเขาอย่างว่าง่ายด้วยการขึ้นไปนั่งบนรถหรูของเฟย์ต้า เมื่อกอหญ้าขึ้นมานั่งบนรถแล้ว เฟย์ต้าจึงออกรถทันที

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่16 อยากให้ค้างคืน1/1

    บทที่16อยากให้ค้างคืนเช้ามืด…กอหญ้ากลับมาถึงบ้านก็เกือบตีหนึ่งแล้ว เธอกลับมาอาบน้ำแต่งตัวแล้วเข้านอนเลย พอนอนได้ไม่กี่ชั่วโมงก็ต้องรีบตื่นขึ้นมาช่วยพ่อแม่ทำข้าวแกงขายต่อถึงแม้จะขายได้ไม่มากเหมือนแต่ก่อน แต่พ่อกับแม่ก็ยังคงเปิดร้านทุกวัน เพียงแค่ลดรายการอาหารลงเท่านั้น“เมื่อคืนกลับดึกอีกแล้วนะ” อดิศรเอ่ยกับลูกคนเล็ก ในขณะที่ปรุงอาหารไปด้วย“หนูได้งานอีกที่หนึ่งจ้ะ เป็นร้านอาหาร” กอหญ้าว่า พลางหั่นผักชีให้พ่อด้วย“ทำไมถึงทำงานหนัก จะทำทั้งวันไม่ได้ แบบนี้ก็ไม่ได้พักเอา” แม้ว่าตอนนี้ ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมแล้วก็ตาม เขาเข้าใจลูกว่าทำไมถึงเลือกทำงานเพิ่มขึ้น“เพราะข่าวทำให้เจ้านายไล่ออก หญ้าเลยไปสมัครร้านอาหาร แค่เสิร์ฟเองพ่อ ทำงานแค่สี่ชั่วโมง”“ที่บ้านก็ต้องทำ…”“ช่วงนี้ลูกค้าไม่เยอะไงคะ อย่าคิดมากนะ ถ้าร้านเรากลับมาขายดีปกติ หนูจะเลิกทำเลย” กอหญ้ารู้สึกผิดที่ต้องโกหก แต่สิ่งที่เธอทำอยู่ในตอนนี้ มันไม่สามารถโพนทนาบอกใครได้เช่นกันความอับอายนี้ มันควรเป็นความลับระหว่างเธอกับอัลฟ่าไปตลอดชีวิต…“อืม…” กอหญ้ายิ้มให้พ่อ ส่วนเรือนรองออกไปเอาเนื้อ เดินกลับมาเห็นสองพ่อลูกก็ยิ้ม"แล้วสรุปเป

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่17 เหมือนโดนฟันแล้วทิ้ง 1/1

    บทที่17เหมือนโดนฟันแล้วทิ้งมือหนาล็อกท้ายทอยกอหญ้าให้เงยรับจูบจากเขา อัลฟ่าจูบเธออย่างหิวกระหาย ตะกละตะกลามทั้งเขายังบดจูบจนเธอรู้สึกเจ็บที่ริมฝีปาก มือบางพยายามผลักดันไปที่อกแกร่ง เพื่อประท้วงเขาให้รับรู้ว่า เธอเจ็บ…หากทว่าในเวลาต่อมา ความเจ็บที่ริมฝีปากไม่อาจเท่าความเจ็บกลางกาย บัดนี้ถูกดันด้นสดเข้ามาจนสุดปลายด้าม อัลฟ่าที่ใช้แขนแกร่งประคองเรียวขาบาง เขาพาดมันไว้ที่แขนแกร่งข้างหนึ่ง เพื่อให้เข้าถึงตัวเธอได้ลึกที่สุด เท่าที่จะทำได้…ปึก ปึก ปึก!แรงกระแทกกระทั้นเริ่มขึ้นซ้ำ ๆเน้นและถี่เขาใช้สิทธิ์ในการเป็นเจ้าของแสดงความไม่อ่อนโยน และไร้ปรานีต่อเธอ เพียงแค่เขากำลังเตือนเธอหากเธอถือท่า ปากดี คิดต่อต้านเขาอีก จุดจบของเธอจะเป็นเช่นไร…"ถ้าไม่อยากให้ฉันทำรุนแรงก็อย่าคิดขัดใจฉัน" สิ้นเสียงคำสั่ง ที่ออกคำสั่งลงมาเหนือหัว กอหญ้าแอบถอดถอนหายใจสุดท้ายแม้อยากจะทำตามใจตัวเองสักแค่ไหน เธอก็ต

Latest chapter

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่23 ขอของเล่นคืน 1/1

    บทที่23ขอของเล่นคืนปัง ปัง ปัง!“ใคร!?” ลีโอตะโกนถาม หันไปมองประตูที่มีเงารองเท้าเยอะผิดปกติ คิ้วเรียวขมวดพลางหันกลับมาสบตากับกอหญ้าเงียบๆ"เปิดประตู!" เสียงของอัลฟ่าทุบประตูด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว ตั้งแต่ที่ได้รับรายงานว่า กอหญ้ากำลังสนุกกับไอ้ลีโอ!ผู้หญิงบ้าอะไรโคตรร่านฉิบหาย!แควก!ไม่พูดพร่ำทำเพลง มือหนารีบปลดสายคล้องคอขอวกอหญ้าออก ตอนนี้เนินอกของเธอแทบเปลือยจมูกคมสัน ริมฝีปากหนา กดจูบขบเม้มลงบนผิวกายของเธอซ้ำ ๆ จนกอหญ้าทุบตีเขาอย่างตื่นตกใจปัง ปัง ปัง!“นี่! เดี๋ยว! ไหนบอกจะไม่ทำไง” กอหญ้าต่อว่าลีโอ ทั้งตกใจกับเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง“ต้องทำ ใครมาไม่รู้หรือไง?”“อัลฟ่า…” เธอจำเสียงเขาได้“ใช่! ดังนั้นก็เล่นละครกับฉัน” กอหญ้าหยุดนิ่งทันที บทบาทที่เธอเพิ่งได้รับ ทำให้เธอต้องหยุดนิ่ง กอหญ้าจ

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่22 เปิดตัวประมูล 1/1

    บทที่22เปิดตัวประมูลกอหญ้ายืนน้ำตาคลอหลังจากที่ออกจากห้องทำงานของอัลฟ่า ตอนนี้เธอยืนนิ่ง ๆอยู่หน้ากรงขนาดใหญ่ ถูกวาลิถอดชุดคลุมออกให้เหลือเพียงชุดเมดผ้าลูกไม้ที่แสนเซ็กซี่วาลิยิ้มกริ่มพอใจกับพนักงานคนใหม่ของคลับ กอหญ้าสวยมากจริง ๆสวยขนาดที่พูดได้เต็มปากเต็มคำว่า 'สวยจนไร้ที่ติ…'สายตากลมโตของกอหญ้าน้ำตาเอ่อซึมเธอกำลังยืนมองกรงทองขนาดใหญ่ ตรงกลางมีโซฟาหรูสีแดงสด …สิ่งที่ปรากฏตรงหน้า เธอคิดว่ามันคงเป็นที่ที่เธอต้องเข้าไปนั่งอวดโฉมประมูลในค่ำคืนนี้พอนึกคิดหัวใจบางก็พลันวูบไหว เต้นแรงไม่เป็นส่ำ ยิ่งประตูกรงทองนั้นถูกเคลื่อนออก หัวใจของเธอยิ่งเต้นแรงมากขึ้น มือบางกุมมือกันแน่น เธอไม่สามารถรอดพ้นไปจากตรงนี้ได้เลยจะมีใครสักคนมั้ยที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเธอได้…ช่วย… ถ้าจะมีคนมาช่วยที่นี่ก็คงมีเพียงอัลฟ่าเท่านั้น ที่สามารถช่วยเธอได้!ซึ่งเขาประกาศก้องแล้วว่าเขาไม่มีทางช่วยเ

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่21 เกาะลับมาเวลลิน 1/1

    บทที่21เกาะลับมาเวลลินใช้เวลาไม่นาน… กอหญ้าก็เดินลงมาจากชั้นบนด้วยชุดนอนกระโปรงยาวแขนสั้นสีชมพูน่ารัก เธอพยายามตั้งสติ และไม่ร้องไห้ให้พ่อกับแม่ต้องเป็นห่วง การห่างไกลจากบ้านครั้งนี้ทำให้ใจเธอรู้สึกหวิว ไม่อยากไป ไม่อยากต้องห่างพ่อกับแม่แต่สุดท้ายไม่ว่าเธอจะอยากไป หรือไม่อยากไป เธอก็ต้องไปอยู่ดี…“มาแล้วเหรอ ทานข้าวทานปลามาหรือยัง?” เรือนรองเอ่ยถามบุตรสาวที่กำลังย่ำก้าวมาหาพวกเธอ“ทานแล้วจ้ะ”“งันมีเรื่องอะไรจะคุยกับพ่อแม่?” อดิศรถามต่อ กอหญ้าจึงคลานไปนั่งตรงหน้าพ่อกับแม่“วันนี้หนูไปทำงานมาค่ะแล้วหัวหน้าหญ้าเขาแนะนำงานให้ รายได้ดีมาก หนูสนใจเลยอยากไปทำ”"พ่อไม่อยากให้เราไป…" พอได้ยินว่าลูกสาวขอไปทำงานที่อื่น ที่ไม่ใช่ร้านของตัวเอง อดิศรก็ไม่เห็นด้วย…"…" กอหญ้าเริ่มคิดหนัก จะหาเหตุผลอะไรให้พ่อยอม"ไหนบอกว่าร้าน

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่20 ชดใช้ทั้งชีวิต 1/1

    บทที่20ชดใช้ทั้งชีวิต“คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้วนะครับ แต่ว่าจะไม่ฟื้นตัวขึ้นมาในช่วงเวลานี้แน่นอน ผลจากการถูกกระทบกระเทือนที่ศีรษะ ทำให้คนไข้เสี่ยงที่จะเป็นเจ้าหญิงนิทรา…”“อะไรนะครับ!? แล้วน้องผมจะมีสิทธิ์ฟื้นมั้ย?” หัวใจแกร่งวูบโหวง ราวกับถูกบดขยี้เมื่อได้ยินว่าน้องสาวของเขาอาจจะเป็นเจ้าหญิงนิทรา“มีสิทธิ์ครับ แต่นานแค่ไหนหมอเองก็ยังบอกไม่ได้…” อัลฟ่าส่ายหน้า ไม่อยากจะเชื่อเลย“แล้วสามีของคนไข้มามั้ยครับ?”“มันตายไปแล้ว!” พอได้ยินคำว่าสามีของอันนา เขาก็เผลอขึ้นเสียงใส่คุณหมอทันที น้ำเสียงเหี้ยมที่เอ่ยขึ้น ทำให้คุณหมอรู้สึกถึงไอรังสีอำมหิตในตัวของชายหนุ่มตรงหน้าได้เป็นอย่างดี“ญาติคนไข้ควรใจเย็นๆ นะครับ สิ่งที่ต้องฟังต่อจากนี้ ต้องทำใจนิดหน่อยนะครับ” เมื่อพี่ชายของคนไข้หัวร้อนขนาดนี้ คุณหมอจึงพยายามเกลี้ยกล่อมให้ใจเย็นลง“บอกมาเถอะครับ เรื่องก็มาถึงขนาดนี้แล้ว!”“คนไข้เสียเลือดมาก หมอจึงช่วยเด็กไว้ไม่ได้”“เด็ก? หมายความว่ายังไง?” เหมือนสมองของเขาเบลอไปชั่วขณะ เมื่อได้ยินคำว่าเด็ก“คนไข้ตั้งครรภ์อ่อนๆ ครับ ถูกแรงกระแทกพอควร จึงตกเลือดเยอะหมอไม่สามารถช่วยได้ ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ” อึ้งไป

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่19 เหตุที่เกิดกะทันหัน 1/1

    บทที่19เหตุที่เกิดกะทันหันรถแท็กซี่จอดลงที่หน้าปากซอยเช่นเดิมเหมือนทุกวัน กอหญ้าจ่ายเงินพร้อมกับก้าวลงมาจากรถ เธอเดินเข้าไปในซอยเส้นประจำที่เธอเคยเดินมาตลอดตั้งแต่เด็กจนโตกอหญ้าเดินทอดน่องด้วยจังหวะที่มั่นคงแต่เชื่องช้า เธอคิดถึงใบหน้าของอัลฟ่าที่อยู่ ๆก็บึ้งตึง ปั้นปึ่งใส่เธอ"อยู่ๆก็โกรธกัน เป็นโรคใบโพล่าหรือไง!? หรือกำลังเข้าสู่อารมณ์พวกวัยทอง" กอหญ้าบ่นพึมพำ ยิ่งเห็นอาการที่เขาปฏิบัติกับเธอแล้ว หัวใจยิ่งรู้สึกอยากเตะเขาสักพันครั้ง!แต่ก็นั่นแหละ! อย่างเธอจะทำอะไรเขาได้!"เอ๊ะ! พี่น้ำหนิ! มาทำอะไรตรงนี้ดึก ๆดื่น ๆ" กอหญ้าพึมพำ ก่อนจะเดินเข้าไปหาพี่สาวที่กำลังยืนอยู่ข้าง ๆรถหรูของใครสักคนพึ่บ!จู่ๆพี่ของเธอก็ล้มลง กอหญ้าจึงรีบวิ่งเข้าไปหาอย่างนึกเป็นห่วง"พี่…"“คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ!” เสียงทะเลาะแทรกขึ้นมากะทันหัน กอหญ้าชะงักและมองเหตุการณ์ตรงหน้าผ่านความมืดมิดที่มีเพียงแสงจาก

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่18 ไม่ควรรู้สึก 1/1

    บทที่18ไม่ควรรู้สึกช่วงบ่ายสองเป็นช่วงที่ลูกค้าเริ่มทยอยลดน้อยลง อาหารข้าวแกงถูกขายจนเกลี้ยง กอหญ้าจึงเตรียมตัวไปหาอัลฟ่า“หนูไปทำงานก่อนนะคะ” กอหญ้าบอกพ่อกับแม่ พลางสวมรองเท้าผ้าใบคู่โปรดที่แม่ซื้อให้“เดินทางดีๆ นะ” เรือนรองอวยพร ส่วนอดิศรยกยิ้มรับรู้ กอหญ้าจึงโบกมือลาพวกท่าน และรีบย่ำก้าวออกไปหน้าปากซอย มองหารถแท็กซี่เพื่อไปหาอัลฟ่าที่เพนท์เฮ้าส์ของเขาเฮ้อ! ไม่รู้ว่าเธอจะทำแบบนี้ไปอีกนานเท่าไหร่!ตอนนี้บ่ายสามโมงพอดีเป๊ะ เธอมาถึงหน้าเพนท์เฮ้าส์แล้ว เท้าบางจึงรีบย่ำเท้าเข้าไปหาอัลฟ่าทันที เธอไม่อยากทำให้เขาโกรธเธอ และอยากคุยเรื่องพี่สาวอีกครั้งดี ๆระหว่างทางเดินเธอเห็นเฟย์ต้ากำลังพูดคุยกับผู้ชายชุดดำ หากให้เดาคงเป็นบอดี้การ์ด แต่สำหรับเฟย์ต้าแล้ว เธอไม่รู้ว่าเขานับว่าเป็นอะไรของอัลฟ่า กอหญ้ามองเขาเพียงแค่แวบเดียว ก็เปิดประตูและปิดมันลงเท้าบางเหยียบย่ำเข้ามาในเพนท์เฮ้าส์ของอัลฟ่าเงียบ ๆ คิดว่าตอนนี้เขาอาจจะอยู่ในห้อง เธอจึงผ่อนลมหายใจลงเบา ๆ เท้าบางทอดน่องเดินไปที่โซฟา พลางชะงักเมื่อเธอเห็นอัลฟ่ากำลังพิงพนักเอนหลัง หลับตาอยู่ที่เบาะโซฟาเดี่ยวข้างหน้าต่างกระจก ในมือถือไอแพด เอกสา

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่17 เหมือนโดนฟันแล้วทิ้ง 1/1

    บทที่17เหมือนโดนฟันแล้วทิ้งมือหนาล็อกท้ายทอยกอหญ้าให้เงยรับจูบจากเขา อัลฟ่าจูบเธออย่างหิวกระหาย ตะกละตะกลามทั้งเขายังบดจูบจนเธอรู้สึกเจ็บที่ริมฝีปาก มือบางพยายามผลักดันไปที่อกแกร่ง เพื่อประท้วงเขาให้รับรู้ว่า เธอเจ็บ…หากทว่าในเวลาต่อมา ความเจ็บที่ริมฝีปากไม่อาจเท่าความเจ็บกลางกาย บัดนี้ถูกดันด้นสดเข้ามาจนสุดปลายด้าม อัลฟ่าที่ใช้แขนแกร่งประคองเรียวขาบาง เขาพาดมันไว้ที่แขนแกร่งข้างหนึ่ง เพื่อให้เข้าถึงตัวเธอได้ลึกที่สุด เท่าที่จะทำได้…ปึก ปึก ปึก!แรงกระแทกกระทั้นเริ่มขึ้นซ้ำ ๆเน้นและถี่เขาใช้สิทธิ์ในการเป็นเจ้าของแสดงความไม่อ่อนโยน และไร้ปรานีต่อเธอ เพียงแค่เขากำลังเตือนเธอหากเธอถือท่า ปากดี คิดต่อต้านเขาอีก จุดจบของเธอจะเป็นเช่นไร…"ถ้าไม่อยากให้ฉันทำรุนแรงก็อย่าคิดขัดใจฉัน" สิ้นเสียงคำสั่ง ที่ออกคำสั่งลงมาเหนือหัว กอหญ้าแอบถอดถอนหายใจสุดท้ายแม้อยากจะทำตามใจตัวเองสักแค่ไหน เธอก็ต

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่16 อยากให้ค้างคืน1/1

    บทที่16อยากให้ค้างคืนเช้ามืด…กอหญ้ากลับมาถึงบ้านก็เกือบตีหนึ่งแล้ว เธอกลับมาอาบน้ำแต่งตัวแล้วเข้านอนเลย พอนอนได้ไม่กี่ชั่วโมงก็ต้องรีบตื่นขึ้นมาช่วยพ่อแม่ทำข้าวแกงขายต่อถึงแม้จะขายได้ไม่มากเหมือนแต่ก่อน แต่พ่อกับแม่ก็ยังคงเปิดร้านทุกวัน เพียงแค่ลดรายการอาหารลงเท่านั้น“เมื่อคืนกลับดึกอีกแล้วนะ” อดิศรเอ่ยกับลูกคนเล็ก ในขณะที่ปรุงอาหารไปด้วย“หนูได้งานอีกที่หนึ่งจ้ะ เป็นร้านอาหาร” กอหญ้าว่า พลางหั่นผักชีให้พ่อด้วย“ทำไมถึงทำงานหนัก จะทำทั้งวันไม่ได้ แบบนี้ก็ไม่ได้พักเอา” แม้ว่าตอนนี้ ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมแล้วก็ตาม เขาเข้าใจลูกว่าทำไมถึงเลือกทำงานเพิ่มขึ้น“เพราะข่าวทำให้เจ้านายไล่ออก หญ้าเลยไปสมัครร้านอาหาร แค่เสิร์ฟเองพ่อ ทำงานแค่สี่ชั่วโมง”“ที่บ้านก็ต้องทำ…”“ช่วงนี้ลูกค้าไม่เยอะไงคะ อย่าคิดมากนะ ถ้าร้านเรากลับมาขายดีปกติ หนูจะเลิกทำเลย” กอหญ้ารู้สึกผิดที่ต้องโกหก แต่สิ่งที่เธอทำอยู่ในตอนนี้ มันไม่สามารถโพนทนาบอกใครได้เช่นกันความอับอายนี้ มันควรเป็นความลับระหว่างเธอกับอัลฟ่าไปตลอดชีวิต…“อืม…” กอหญ้ายิ้มให้พ่อ ส่วนเรือนรองออกไปเอาเนื้อ เดินกลับมาเห็นสองพ่อลูกก็ยิ้ม"แล้วสรุปเป

  • ลวงรักใต้เท้ามาเฟีย[SETมาเฟีย]   บทที่15 รับกรรมที่ไม่ได้ก่อ 1/1

    บทที่15รับกรรมที่ไม่ได้ก่อตื้ด~เสียงข้อความเข้าจากสมาร์ทโฟนของกอหญ้า เป็นเบอร์ของอัลฟ่า เขาปลดบล็อกเบอร์ของเธอแล้ว[ไปรอที่เพนท์เฮ้าส์] อัลฟ่าบอกให้เธอไปรอเขาที่เพนท์เฮ้าส์ ความหวังสุดท้ายของเธอติดต่อกลับมาแล้ว กอหญ้าจึงรีบลงรถเมล์กลางคัน[เฟย์ต้าจะไปรับ] ข้อความถูกส่งมาอีกครั้ง ทำให้กอหญ้าชะงักนิ่งทันทีที่ก้าวขาลงเหยียบบนพื้นฟุตบาท เฟย์ต้าจะมารับ แล้วเขาจะรู้ได้ไงว่าเธออยู่ที่ไหน กอหญ้ากำลังจะส่งข้อความกลับปริ้น~เสียงแตรของรถหรูสีดำดังขึ้นข้างกายของเธอ กอหญ้าหันหน้าไปมอง ก็เจอเข้ากับดวงหน้าคมคายของเฟย์ต้าที่ลดกระจกมองเธอ“นายให้มารับครับ” เฟย์ต้าเอ่ยเพียงแค่นั้นก็ปิดกระจกขึ้นอีกครั้ง กอหญ้าขบเม้มริมฝีปาก แอบสงสัยที่เฟย์ต้ามารับเธอในทันทีที่อัลฟ่าส่งข้อความมา…กอหญ้าสลัดความคิดออกไป เธอทำตามเขาอย่างว่าง่ายด้วยการขึ้นไปนั่งบนรถหรูของเฟย์ต้า เมื่อกอหญ้าขึ้นมานั่งบนรถแล้ว เฟย์ต้าจึงออกรถทันที

DMCA.com Protection Status