เพื่อนร่วมรุ่นชวนลุ้นรัก(live broadcast)

เพื่อนร่วมรุ่นชวนลุ้นรัก(live broadcast)

last updateLast Updated : 2025-04-01
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
25Chapters
15views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ความลับของฉันคือการเป็นดาวฝ่ายหญิงของแอปonly live jing 18+ แต่เป็นดาวดีๆก็ดีอยู่แล้ว ดันไปหลงดาวฝ่ายชายซะได้T⁠T รู้ตัวอีกทีก็ "ฉันชอบผลงานของคุณ เรามาคอลแลปกันไหมคะ?" "แน่ใจเหรอ?รู้ไหมว่าผมเป็นใคร"

View More

Latest chapter

Free Preview

ตอนที่1

ณ มหาวิทยาลัยxxx ร่างบางสวมใส่เสื้อนักศึกษาตัวโคร่ง กระโปรงพลีทยาวกรอมเท้า ทำให้ดูตัวใหญ่เทอะทะมากกว่าที่ควรจะเป็นและยังใส่แว่นตาหนาเตอะบดบังดวงตาคมสวยคู่นั้นอีกด้วย มองโดยรวมๆแล้วบอกได้คำเดียวว่าเฉิ่มสุดๆ "เฮ้อ...ตึกคณะอยู่ที่ไหนล่ะเนี่ย" ร่างบางถอนหายใจเพราะเธอเดินวนไปวนมาในมหาลัยได้สักพักแล้ว ก็ยังหาตึกคณะไม่เจอสักที "พี่คะๆ" ร่างบางร้องเรียกนักศึกษาคนอื่นที่เดินผ่านมา พร้อมกับวิ่งเข้าไปหา "ว่าไงคะ?" นักศึกษาคนนั้นตอบ "ขอถามหน่อยค่ะ ตึกคณะการท่องเที่ยวอยู่ตรงไหนคะ?" "ตึกนั้นไงคะ" นักศึกษาคนนั้นชี้ไปยังตึกที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากตรงที่ร่างบางอยู่ "ขอบคุณค่ะ" ร่างบางพนมมือไหว้ แล้วรีบเดินไปยังจุดมุ่งหมาย เมื่อมาถึงตึกคณะก็มีรุ่นพี่รออยู่ด้านหน้า พาลงทะเบียนแล้วเข้าห้องประชุมเพื่อรอปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่ ร่างบางเดินไปนั่งแถวหลังสุด แล้วลอบมองเพื่อนๆคนอื่นๆ บางคนรู้ตัวก็หันมายิ้มให้ บางคนก็หันมาขมวดคิ้วใส่ ร่างบางจึงเปลี่ยนเป็นฟุบหน้าลงบนโต๊ะแทน ผ่านไปครู่ใหญ่ ก็เริ่มการปฐมนิเทศ มีการแนะนำหลักสูตร แนะนำอาจารย์ แชร์ประสบการณ์จากรุ่นพี่สู่รุ่นน้องและอื่นๆ จากนั้นก็พูดเรื่องกิจกรรม...

Interesting books of the same period

Comments

No Comments
25 Chapters
ตอนที่1
ณ มหาวิทยาลัยxxx ร่างบางสวมใส่เสื้อนักศึกษาตัวโคร่ง กระโปรงพลีทยาวกรอมเท้า ทำให้ดูตัวใหญ่เทอะทะมากกว่าที่ควรจะเป็นและยังใส่แว่นตาหนาเตอะบดบังดวงตาคมสวยคู่นั้นอีกด้วย มองโดยรวมๆแล้วบอกได้คำเดียวว่าเฉิ่มสุดๆ "เฮ้อ...ตึกคณะอยู่ที่ไหนล่ะเนี่ย" ร่างบางถอนหายใจเพราะเธอเดินวนไปวนมาในมหาลัยได้สักพักแล้ว ก็ยังหาตึกคณะไม่เจอสักที "พี่คะๆ" ร่างบางร้องเรียกนักศึกษาคนอื่นที่เดินผ่านมา พร้อมกับวิ่งเข้าไปหา "ว่าไงคะ?" นักศึกษาคนนั้นตอบ "ขอถามหน่อยค่ะ ตึกคณะการท่องเที่ยวอยู่ตรงไหนคะ?" "ตึกนั้นไงคะ" นักศึกษาคนนั้นชี้ไปยังตึกที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากตรงที่ร่างบางอยู่ "ขอบคุณค่ะ" ร่างบางพนมมือไหว้ แล้วรีบเดินไปยังจุดมุ่งหมาย เมื่อมาถึงตึกคณะก็มีรุ่นพี่รออยู่ด้านหน้า พาลงทะเบียนแล้วเข้าห้องประชุมเพื่อรอปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่ ร่างบางเดินไปนั่งแถวหลังสุด แล้วลอบมองเพื่อนๆคนอื่นๆ บางคนรู้ตัวก็หันมายิ้มให้ บางคนก็หันมาขมวดคิ้วใส่ ร่างบางจึงเปลี่ยนเป็นฟุบหน้าลงบนโต๊ะแทน ผ่านไปครู่ใหญ่ ก็เริ่มการปฐมนิเทศ มีการแนะนำหลักสูตร แนะนำอาจารย์ แชร์ประสบการณ์จากรุ่นพี่สู่รุ่นน้องและอื่นๆ จากนั้นก็พูดเรื่องกิจกรรม
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่2
เช้าวันต่อมา ร่างบางตื่นมาอาบน้ำ แต่งตัวด้วยชุดนักศึกษาตัวโคร่ง และเลือกที่จะใส่กระโปรงพลีทยาวเหนือเข่าเพราะกลัวว่าจะสะดุดล้มอีกครั้ง หลังจากเช็คความเรียบร้อยเสร็จ ก็สะพายกระเป๋าเป้ใบเล็กออกจากห้อง จากนั้นจึงนั่งวินมอเตอร์ไซค์ไปมหาลัย หลังจากมาถึงมหาลัย ร่างบางก็เดินช้าๆไปที่โรงอาหาร เนื่องจากข้อเท้ายังรู้สึกเจ็บอยู่เล็กน้อย ร่างบางสั่งอาหารตามสั่งและเดินไปซื้อน้ำเปล่า จากนั้นจึงเลือกนั่งโต๊ะที่อยู่ใกล้ร้านอาหารตามสั่งมากที่สุด หลังจากได้อาหารก็นั่งกินอยู่สักพัก จากนั้นจึงได้ยินเสียงร่างสูงเอ่ยทัก พร้อมกับฝ่ามือใหญ่ที่ยื่นมาสะกิด "ไอ้พรีม...ดีขึ้นยังวะ?" "ดีขึ้นแล้วแต่ยังเจ็บอยู่...แล้วมึงกินไรยัง?" "ยังเลย...ว่าจะมาหาไรกินนี่แหละ" "วางกระเป๋าแล้วไปซื้อสิ เดี๋ยวเฝ้าให้" ร่างบางชี้ไปยังที่นั่งฝั่งตรงข้าม "โอเค งั้นฝากก่อน...เดี๋ยวมา" ร่างสูงตอบตกลง แล้ววางกระเป๋าสะพายไว้บนโต๊ะ จากนั้นจึงเดินไปสำรวจร้านอาหาร ประมาณห้านาทีก็กลับมาพร้อมกับข้าวมันไก่ และน้ำโคล่าหนึ่งแก้ว "มึงกินเสร็จแล้วเหรอ" ร่างสูงเอ่ยถาม "ใช่" "จะไปแล้วเหรอ?" ร่างสูงถาม เมื่อเห็นร่างบางลุกขึ้นยืน "ยังๆ กูจ
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่3
"สวัสดีจ้ะเด็กๆ" รุ่นพี่สาวสวยเดินเข้ามาทักร่างบางกับร่างสูง "สวัสดีค่ะ" ร่างบางทักทายตอบ ส่วนร่างสูงผงกศรีษะตอบ "โห...รุ่นน้องปีนี้แม่งโคตรหล่อ" รุ่นพี่อีกคนเดินเข้ามา แล้วเดินวนสำรวจร่างสูง "เก็บอาการหน่อยอีแป้ง เดี๋ยวน้องๆ ก็กลัวมึงพอดี" รุ่นพี่สาวสวยด่าเพื่อนตัวเอง ก่อนจะหันมายิ้มให้ทั้งสองก่อนจะแนะนำตัว "พี่ชื่อซูชิ อยู่ปี2จ้ะ เป็นดาวคณะรุ่นก่อน ยินดีที่ได้รู้จักนะจ๊ะ...แล้วน้องๆ ชื่ออะไรกันบ้าง แนะนำตัวหน่อย" รุ่นพี่สาวสวยพูดพร้อมรอยยิ้ม "หนูชื่อซูพรีมค่ะ" ฉันแนะนำตัวเอง "ผมชื่ออคิราห์ครับ" "กรี๊ด~ แค่ชื่อยังหล่อเลยอ่า~" เมื่อร่างสูงแนะนำตัวเสร็จ รุ่นพี่ที่ชื่อแป้งก็หวีดร้องขึ้นมาอีกครั้ง "เพี๊ยะ" "อีนี่ก็บ้าผู้ชายจัง...เป็นการเป็นงานหน่อยสิ" พี่ซูชิตบศีรษะพี่แป้งไปหนึ่งที "โอ๊ย! ก็น้องมันหล่ออ่ะ กูชอบ" พี่แป้งพูด"ให้น้องมันไปมีอนาคตที่ดีเถอะ" พี่ซูชิตอบ "จริงครับ" ร่างสูงตอบด้วยใบหน้านิ่งๆ "คิกๆ" ฉันหัวเราะเบาๆ เพราะตลกที่เขาช็อตฟีลรุ่นพี่"โอ๊ย~ เจ็บปวด" พี่แป้งทำท่าทุบอก "ฮ่าๆ สมน้ำหน้า" พี่ซูชิหัวเราะ จากนั้นก็หันมามองฉันกับเขา แล้วเริ่มอธิบายคร่าวๆ ว่าจะต้องทำ
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่4
ณ หอพักxxx "เอ่อ...ห้องกูรกนิดนึงนะ" ฉันหันไปพูดกับเขาในขณะที่ไขกุญแจ "เออ" "แอ๊ด" ร่างบางเปิดประตูแล้วเดินนำเข้าไปด้านใน แล้วรีบวิ่งไปเก็บพวกเสื้อผ้าที่กองทิ้งไว้ โยนใส่ตระกร้าผ้า จากนั้นจึงเดินไปตรงตู้เสื้อผ้าแล้วพูดต่อว่า "เดี๋ยวกูเอาผ้าขนหนูให้" "ขอบใจ" ร่างสูงตอบ "เจอแล้ว...ของใหม่เลยนะ" ฉันแกะกล่องผ้าขนหนูที่ได้เป็นของขวัญปีใหม่ยื่นให้เขา จากนั้นจึงชี้ไปที่ห้องน้ำ เขาจึงรับผ้าขนหนูแล้วเดินเข้าห้องน้ำ ประมาณห้านาที เขาก็ใส่ชุดลำลองเดินออกมา "ทำไมอาบน้ำไวจังวะ?" "ก็ปกตินะ" "เหรอวะ?" "ห้องมึงน่ารักดีนะ" เขามองไปที่เตียง โต๊ะอ่านหนังสือ โต๊ะเครื่องแป้ง ที่จัดเป็นสัดเป็นส่วนสไตล์มินอล แต่ตกแต่งด้วยของน่ารักกุ๊กกิ๊กเอาไว้ด้วย "น่ารักเหมือนกูแหละ" "..." "กูโคตรเกลียดหน้ามึงตอนนี้เลย เชี่ยมาก!" ฉันตีแขนเขาเบาๆ แล้วทำหน้าตาหมั่นไส้ เพราะหน้าเขาแสดงออกประมาณว่า'หน้าอย่างมึงเนี่ยนะ'"หยอกๆ ฮ่าๆ" เขาหัวเราะ "ครืด ครืด" เสียงมือถือของเขาดังขึ้น เขาหยิบมือถือขึ้นมาโชว์หน้าจอให้ฉันดูชื่อคนโทรมาซึ่งก็คือ'ฉลาม' "กรี๊ด~" ฉันหวีดร้องเบาๆ "มึงก็เว่อร์เกิน" เขาส่ายหน้าแล้วจึงกดรับสาย
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่5
ฉันเดินไปยังร้านขายของที่ตั้งห่างจากสนามฟุตบอลเล็กน้อย แล้วจึงซื้อน้ำเปล่ากับโคล่าอย่างละ3ขวด จากนั้นจึงแวะเข้าห้องน้ำ หลังจากทำธุระเบาเสร็จ ฉันก็เดินมายังบริเวณอ่างล้างมือ ที่มีผู้หญิงในชุดนักศึกษายืนจับกลุ่มประมาณ5-6คน ฉันจำได้ว่าพวกเขานั่งเชียร์ฟุตบอลอยู่ที่อัฒจันทร์ด้านข้าง"แรด" เสียงผู้หญิงในกลุ่มพูดขึ้น ทุกคนในกลุ่มนั้นก็ส่งเสียงหัวเราะคิกคัก "เอ่อ...ขอทางหน่อยได้ไหมคะ?" ฉันหันไปส่งยิ้มให้ "อุ๊ย โทษทีๆ" ผู้หญิงในกลุ่มพูดพร้อมขยับออกให้ ฉันจึงกดสบู่มาถูมือแล้วล้างมือให้สะอาด จากนั้นจึงหยิบถุงหิ้วใส่น้ำที่ซื้อเมื่อครู่ขึ้นมาถือเดินออกจากห้องน้ำ "ว้าย~" ฉันกรีดร้องเบาๆ เมื่อโดนกระชากแขนให้เดินตามไปที่ด้านหลังของห้องน้ำ จะกรี๊ดก็ไม่ได้เพราะโดนปิดปากไว้ จะหนีก็ไม่ได้เพราะพวกนั้นล้อมฉันเอาไว้ "ผลั่ก" พวกมันถีบฉันล้มไปกองที่พื้น โดยไม่ทันตั้งตัว"คิกๆ" พวกนั้นหัวเราะ "โอ๊ย~" ฉันร้องเบาๆ จากนั้นจึงก้มดูที่หัวเข่าก็พบว่ามันถลอกจนเลือดไหลซิบ "เป็นบ้าอะไรวะ!!" ฉันประคองตัวเองลุกขึ้นยืนพร้อมกับตะคอกถาม"โมโหเหรอ คิกๆ" พวกมันหัวเราะ "เป็นบ้าอะไร มาทำร้ายคนอื่น!" ฉันถามเสียงกร้าว "ก
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่6
พักเที่ยง "ไปกินข้าวด้วยกันไหม?" กระต่ายถามฉันกับเขา "ไปไหม?" ฉันหันไปถามเขา "เมื่อวานไอ้ฉลามมันบอกว่าจะมากินข้าวกับเธอไม่ไช่เหรอ" เขาไม่ได้ตอบ แต่ถามกลับ"จริงด้วย...งั้นพวกแกไปกันเลย" ฉันบอกกระต่าย "โอเค" กระต่ายพยักหน้าหน้ารับ"สองคนนั้นดูเหมือนไม่อยากคบกับพวกเราเลย" ใบเตยกระซิบพูดกับกระปุก กระต่าย โดม ตอนเดินผ่านพวกฉัน "แกเลิกคิดแบบนี้ได้ไหม พวกนั้นก็พูดอยู่ว่ามีนัด" กระปุกขมวดคิ้ว "มีจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้" ใบเตยเบะปาก "โดนอคิราห์ด่าไปเมื่อกี้ ยังจะขี้ซุบซิบอีก" โดมบ่น "แกจะไปรู้อะไร ถ้าไม่มีมูลใครมันจะพูดล่ะ เรื่องที่ซูพรีมเป็นมือที่สามอาจจะเป็นเรื่องจริงก็ได้" "พอแล้วๆ เลิกพูดเรื่องคนอื่นเถอะ" กระปุกเอ่ยปรามใบเตย "ไอ้คิ" ฉันสะกิดเรียกเขา เพราะเขาทำหน้าตาเรียบเฉย ดูไปแล้วก็น่ากลัวอยู่หน่อยๆ"คนแบบนี้โคตรToxicเลย มึงอย่าเผลอไปสนิทด้วยล่ะ" เขาบอกฉัน "โอเค" "ไปกันเถอะ" เขาพูดจบก็เดินนำหน้า ฉันเดินตามหลัง เมื่อลงมาหน้าตึกคณะฯก็เห็นสาวๆยืนซุบซิบกัน พากันไปมองไปที่ชายหนุ่มร่างสูงคนหนึ่ง"ใครวะ โคตรหล่อเลยอ่ะ" "ซูพรีม~" เสียงฉลามเรียกพร้อมกับเดินเข้ามาหา ดึงความสนใจจากทุกคน
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่7
สองสัปดาห์ต่อมา เนื่องจากพรุ่งนี้เป็นวันประกวดดาว&เดือน ร่างบางจึงตัดสินใจมาทำผมที่ร้าน โดยมีร่างสูงมาเป็นเพื่อน "มึงว่าทำทรงอะไรดีวะ" ฉันที่นั่งอยู่บนโซฟา เปิดหนังสือหาเพื่อหาแบบทรงผม "ตัดสั้นแล้วย้อมสีผมดีไหม?" "ตัดสั้นเหรอ" ฉันจับผมตัวเองทำหน้าเสียดาย "งั้นแล้วแต่มึงอ่ะ มึงอยากได้ทรงไหน เอาแบบที่มึงชอบเลย" "ผมสั้นเหรอ...อืม...ก็ดีนะจะได้เปลี่ยนลุคไปเลย" ฉันทำท่าคิด ก่อนจะตัดสินใจได้ จากนั้นจึงบอกกับช่างตัดผม และขอคำแนะนำจากช่างตัดผมเพราะคิดไม่ออกว่าจะย้อมผมสีอะไรดี พี่เขาจึงแนะนำสีน้ำตาลซึ่งเป็นสีพื้นฐาน ฉันจึงตัดสินใจเลือกตามนั้น "มึงกลับไปพักผ่อนก่อนก็ได้ กูน่าจะอยู่ที่นี่อีกนาน" ฉันบอกเขา "งั้นถ้าเสร็จแล้ว โทรหากูก็ได้ เดี๋ยวกูมารับแล้วไปหาอะไรกินกัน" "โอเคมึง" "งั้นกูไปก่อน" เขาพูดจบก็เดินออกจากร้าน ช่วงเย็น "กินไรดี" ฉันถามเขา ที่ขับรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่มารับ "แล้วแต่มึงอ่ะ" "งั้นไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือกัน" "..." "ไอ้คิ" ฉันเรียกเมื่อเห็นว่าเขาเงียบ แถมยังเอาแต่จ้องหน้าฉันอีก "อะไร?" "มองหน้ากูทำไม" "กูว่าผมทรงนี้เข้ากับหน้ามึงนะ" "จะชมกูว่าสวยก็บอก คิกๆ" ฉันหัว
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่8
ช่วงเย็น "ขอบคุณที่มาส่ง" ฉันบอกเขา แล้วหยิบดอกไม้ ตุ๊กตา และขนมที่ได้รับ เดินเข้าหอพัก "เฮ้อ~ เหนื่อยจัง" ฉันวางของไว้ที่พื้น แล้วนอนแผ่หลาบนเตียง จากนั้นจึงหยิบมือถือมาเล่น ดูนู่นดูนี่ ก็มีแต่โฆษณาของแอป live jing "โอ๊ย เด้งมาจนรำคาญ" ฉันบ่นเบาๆ จากนั้นจึงเปลี่ยนไปดูซีรีย์แต่ก็ยังเจอโฆษณาของแอป live jing ตามมาหลอกหลอน "อยากให้โหลดมากใช่ไหม...โหลดก็ได้วะ" ฉันเข้าไปดาวน์โหลด จากนั้นจึงสมัครไอดี แล้วเริ่มศึกษาว่ามันเล่นยังไง แต่ยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ จึงกดสุ่มเข้าไปในห้องไลฟ์ แล้วทักทายเจ้าของไลฟ์ แนะนำตัว แล้วสอบถามเพิ่มเติม เมื่อได้คำตอบ ฉันก็กับพวกเขาอีกสักครู่ แล้วออกจากห้องไลฟ์ "ลองไลฟ์ดูดีกว่า เพื่อได้ของขวัญ" ฉันพูดจบก็ลุกไปเก็บของที่วางเกะกะที่พื้น จากนั้นจึงเลือกเสื้อผ้า แล้วเติมแป้งกับลิปสติกเล็กน้อย ฉันมองตัวเองในกระจกก็พยักหน้าด้วยความพอใจ เพราะในนั้นสะท้อนให้เห็น ผู้หญิงผมสั้นสีน้ำตาลตาคม จมูกโด่ง ริมฝีปากจิ้มลิ้ม ใส่ชุดเดรสสั้นสีเนื้อประกายกากเพชร "ฉันสวยได้ขนาดนี้เลยเหรอวะ...รู้อย่างนี้เปลี่ยนตั้งนานแล้ว" จากนั้นฉันจึงหยิบขาตั้งกล้องมาประกอบ เปิดเพลง แล้วกดเริ
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่8
"ปกป้องกันจังเลยนะ อีพรีมมันเป็นเมียมึงเหรอไง?" ใบเตยชักสีหน้าถาม "ไม่ต้องยุ่งสักเรื่องจะได้ไหม? มึงเอาแต่อยากรู้เรื่องชาวบ้าน เรื่องของตัวเองรู้ดีแบบนี้บ้างไหม?" ร่างสูงถามด้วยใบหน้าถมึงทึง"ไอ้อคิราห์!!" ใบเตยตะโกนแล้วทำท่าจะกระโจนเข้าหาร่างสูง "โอ๊ย! ใบเตย พอๆ แยกๆ" กระต่ายวิ่งเข้ามาคั่นกลาง แล้วกอดใบเตยเอาไว้ "ปล่อยกูนะ!" ใบเตยดิ้น"พอเหอะ อย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่" โดมพูดจบ ก็ดึงใบเตยไปสงบสติอารมณ์นอกห้อง โดยมีกระต่ายกับกระปุกวิ่งตามไป เมื่อเหตุการณ์สงบ เพื่อนคนอื่นๆในห้องจึงแยกย้ายไปนั่งที่ของตัวเอง "ไอ้คิ" ฉันเรียกเขา "อะไร?" "ขอบคุณนะ" ฉันกอดแขนเขาแล้วยิ้มกว้าง "เออ" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ติดจะอารมณ์เสียอยู่หน่อยๆ หลังจากนั้นอาจารย์ก็เข้ามาสอน พอพักเที่ยงก็กินข้าวกลางวันและเข้าเรียนต่อจนถึงหกโมงเย็น ณ หน้าตึกคณะฯ "วันนี้กูมีธุระ มึงกลับเองนะ" เขาบอกฉัน "โอเค" ฉันตอบรับ "ให้กูไปส่งหน้ามอไหม?" เขาถาม "ไม่เป็นไร กูว่าจะเดินไปส่องผู้ชายอ่ะ" "โอเค งั้นกูกลับแล้ว ไว้เจอกันนะ" "ขับรถดีๆนะมึง" ฉันโบกมือลาเขา แล้วเดินไปทางตึกคณะวิศวะฯ ต้องไปเช็กเรตติ้งสักหน่อย อิอิ>⁠.⁠
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่9
"ปกป้องกันจังเลยนะ อีพรีมมันเป็นเมียมึงเหรอไง?" ใบเตยชักสีหน้าถาม "ไม่ต้องยุ่งสักเรื่องจะได้ไหม? มึงเอาแต่อยากรู้เรื่องชาวบ้าน เรื่องของตัวเองรู้ดีแบบนี้บ้างไหม?" ร่างสูงถามด้วยใบหน้าถมึงทึง"ไอ้อคิราห์!!" ใบเตยตะโกนแล้วทำท่าจะกระโจนเข้าหาร่างสูง "โอ๊ย! ใบเตย พอๆ แยกๆ" กระต่ายวิ่งเข้ามาคั่นกลาง แล้วกอดใบเตยเอาไว้ "ปล่อยกูนะ!" ใบเตยดิ้น"พอเหอะ อย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่" โดมพูดจบ ก็ดึงใบเตยไปสงบสติอารมณ์นอกห้อง โดยมีกระต่ายกับกระปุกวิ่งตามไป เมื่อเหตุการณ์สงบ เพื่อนคนอื่นๆในห้องจึงแยกย้ายไปนั่งที่ของตัวเอง "ไอ้คิ" ฉันเรียกเขา "อะไร?" "ขอบคุณนะ" ฉันกอดแขนเขาแล้วยิ้มกว้าง "เออ" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ติดจะอารมณ์เสียอยู่หน่อยๆ หลังจากนั้นอาจารย์ก็เข้ามาสอน พอพักเที่ยงก็กินข้าวกลางวันและเข้าเรียนต่อจนถึงหกโมงเย็น ณ หน้าตึกคณะฯ "วันนี้กูมีธุระ มึงกลับเองนะ" เขาบอกฉัน "โอเค" ฉันตอบรับ "ให้กูไปส่งหน้ามอไหม?" เขาถาม "ไม่เป็นไร กูว่าจะเดินไปส่องผู้ชายอ่ะ" "โอเค งั้นกูกลับแล้ว ไว้เจอกันนะ" "ขับรถดีๆนะมึง" ฉันโบกมือลาเขา แล้วเดินไปทางตึกคณะวิศวะฯ ต้องไปเช็กเรตติ้งสักหน่อย อิอิ>⁠.⁠
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status