ล่ารักรุ่นพี่(live broadcast)

ล่ารักรุ่นพี่(live broadcast)

last updateLast Updated : 2025-04-01
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
29Chapters
14views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

แม้จะเจ็บมาหลายครั้ง ผิดหวังมาหลายหน แต่ฉันก็ยังเชื่อว่ารักแท้มีอยู่จริง จะทำไงได้ล่ะ คนนี้ก็หล่อ คนนั้นก็โดนใจนี่นา>⁠.⁠< คาริสา: คุณใต้หล้าหน้าตาคุ้นๆนะคะ หน้าเหมือนเนื้อคู่หนูเลย ใต้หล้า: ...

View More

Latest chapter

Free Preview

ตอนที่1

ท่ามกลางท้องฟ้าอันมืดมิด โอบล้อมไปด้วยแสงสว่างหลากสีจากพลุที่ถูกจุดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ริมหาดทรายแห่งหนึ่ง หญิงสาวผมสีน้ำตาลยาวสลวย ดวงตาคม จมูกโด่ง ปากสีชมพูบางกระจับได้รูป ใส่เสื้อเกาะอกสีขาวลายเชอรี่สีแดงตรงกลาง ใส่กางเกงยีนส์ขาสั้น สวมใส่รองเท้าแตะ กำลังยืนจับมือกับแฟนหนุ่มของตนเอง "พลุสวยจังเลย~ ขอบคุณนะบี๋ ที่พาเค้ามา" ฉันเงยหน้ามองแฟนของตนเองแล้วยิ้มกว้าง "อืม" เขาตอบแบบขอไปที "บี๋เป็นอะไรหรือเปล่า" ฉันยื่นมือไปแตะใบหน้าเขา แต่เขาปัดมือออก "เราเลิกกันเถอะ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ"ขอเหตุผล""เบื่อ" เขาทำหน้าเซ็งๆ"เบื่อนี่...หรือมีคนอื่น?" ฉันแสยะยิ้ม"ก็เพราะเบื่อไง เลยมีคนอื่น"เขายักไหล่ ไม่มีความรู้สึกผิดใดๆอยู่ในดวงตาคู่นั้นเลย "เบื่อก็แค่ข้ออ้าง แต่สันดานเจ้าชู้อ่ะของจริง" ฉันส่ายหน้าระอา "ก็ตามนั้นแหละ" "เออ!" ฉันกระแทกเสียง ก่อนจะหันหลังเดินจากมา "เฮ้อ~" ฉันถอนหายใจ อกหักครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้"ฮึก" ฉันกลั้นสะอื้นเอาไว้ ปาดน้ำตาที่ไหลรินลงมาที่ข้างแก้มแล้วรีบเดินไปยังรถของตนเองที่จอดอยู่ลานจอดรถแถวๆหาดทราย"แง~" เมื่อขึ้นรถมาแล้วฉันก็ปล่อยโฮทันที ฉันได้แ...

Interesting books of the same period

Comments

No Comments
29 Chapters
ตอนที่1
ท่ามกลางท้องฟ้าอันมืดมิด โอบล้อมไปด้วยแสงสว่างหลากสีจากพลุที่ถูกจุดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ริมหาดทรายแห่งหนึ่ง หญิงสาวผมสีน้ำตาลยาวสลวย ดวงตาคม จมูกโด่ง ปากสีชมพูบางกระจับได้รูป ใส่เสื้อเกาะอกสีขาวลายเชอรี่สีแดงตรงกลาง ใส่กางเกงยีนส์ขาสั้น สวมใส่รองเท้าแตะ กำลังยืนจับมือกับแฟนหนุ่มของตนเอง "พลุสวยจังเลย~ ขอบคุณนะบี๋ ที่พาเค้ามา" ฉันเงยหน้ามองแฟนของตนเองแล้วยิ้มกว้าง "อืม" เขาตอบแบบขอไปที "บี๋เป็นอะไรหรือเปล่า" ฉันยื่นมือไปแตะใบหน้าเขา แต่เขาปัดมือออก "เราเลิกกันเถอะ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ"ขอเหตุผล""เบื่อ" เขาทำหน้าเซ็งๆ"เบื่อนี่...หรือมีคนอื่น?" ฉันแสยะยิ้ม"ก็เพราะเบื่อไง เลยมีคนอื่น"เขายักไหล่ ไม่มีความรู้สึกผิดใดๆอยู่ในดวงตาคู่นั้นเลย "เบื่อก็แค่ข้ออ้าง แต่สันดานเจ้าชู้อ่ะของจริง" ฉันส่ายหน้าระอา "ก็ตามนั้นแหละ" "เออ!" ฉันกระแทกเสียง ก่อนจะหันหลังเดินจากมา "เฮ้อ~" ฉันถอนหายใจ อกหักครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้"ฮึก" ฉันกลั้นสะอื้นเอาไว้ ปาดน้ำตาที่ไหลรินลงมาที่ข้างแก้มแล้วรีบเดินไปยังรถของตนเองที่จอดอยู่ลานจอดรถแถวๆหาดทราย"แง~" เมื่อขึ้นรถมาแล้วฉันก็ปล่อยโฮทันที ฉันได้แ
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่2
เช้าวันต่อมา "ครืด ครืด" เสียงสั่นจากมือถือดังขึ้น ปลุกให้ฉันตื่น "กี่โมงแล้วเนี่ย" ฉันสะลึมสะลือดูเวลาที่หน้าจอมือถือ พบว่าเป็นเวลาเจ็ดโมงเช้า ฉันจึงลุกจากเตียงแล้วเข้าห้องน้ำ อาบน้ำเตรียมตัวไปทำงาน ฉันทำงานเป็นผู้ช่วยของทนายความในบริษัทเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง ตั้งแต่ตอนที่เรียนจบใหม่ๆ ตอนแรกจะหาประสบการณ์ในระหว่างที่รอสอบตั๋วทนาย แต่...ก็นั่นแหละ หมดไฟตั้งแต่สองปีแรกแล้ว เพราะสอบไม่ผ่านสักที สาเหตุหลักๆก็เกิดจากตัวฉันเองด้วย เวลาอ่านหนังสือทีไรหลับทุกที และโชคดีที่แผนกที่ฉันอยู่มีแต่เพื่อนร่วมงานที่ดี แม้เงินจะไม่ได้สูงขนาดนั้น แต่ก็ทำให้ฉันมีความสบายใจในการทำงาน บวกกับฉันขายสินค้าออนไลน์ตั้งแต่สมัยเรียน และตอนนี้เริ่มรับงานถ่ายแบบ จึงมีเงินมากพอที่จะใช้ชีวิตคนเดียวสบายๆไม่ติดขัด ฉันใช้ชีวิตแบบwork life balance นั่นเอง ในขณะที่ฉันกำลังแต่งหน้า ก็มีสายเรียกเข้าจากหัวหน้าแผนก "ครืด ครืด" "ว่าไงพี่คะโบว์" ฉันรับสาย"น้องสา เป็นไงบ้าง" "หมายถึงอะไรคะพี่โบว์" ฉันทำหน้างง "ยังไม่ได้เช็คข้อความในมือถือใช่ไหม" "ยังค่ะ" "งั้นเช็คเลย" เมื่อพี่โบว์พูดจบ ฉันจึงกดดูข้อความ มันเป็นข้อความจ
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่3
ช่วงสายวันต่อมาฉันตื่นนอนมาออกกำลังกาย พักกินข้าวแล้วก็อาบน้ำแต่งตัว จากนั้นจึงเปิดโน๊ตบุ๊คเพื่อสมัครงาน ซึ่งงานที่หาก็เป็นผู้ช่วยทนายความเหมือนเดิมฉันดูเนื้องานที่ต้องทำ เรื่องเงิน เรื่องวันหยุด สวัสดิการต่างๆ แล้วจึงกดสมัครงานประมาณเกือบ20บริษัท ฉันเชื่อว่าต้องมีบริษัทไหนสักบริษัทที่เรียกฉันไปสัมภาษณ์งาน ต้องรออย่างมีความหวัง สู้ๆ ยัยคาริสา แกทำได้ ฉันเชียร์อัพตัวเองจากนั้นฉันก็ปิดโน๊ตบุ๊คแล้วหยิบมือถือมาเปิดแอป live jing และแน่นอนว่าเป้าหมายแรกของฉันคือการทักคุณเคนทาโร่สุดที่รักของฉัน อิอิคาริสา : ฮัลโหล~ มีคนอยู่ไหมค๊าาาาาคาริสา : วันนี้ไลฟ์ไหมคะเคนทาโร่ : สวัสดีครับคุณคาริสา ผมอาจจะไลฟ์ช่วงค่ำๆ ครับ"กรี๊ด~ เขาตอบฉันทันที เขามีใจให้ฉันแน่ๆ" ฉันยิ้มกว้าง บิดตัวเขินไปมาคาริสา : แล้วทำอะไรอยู่เหรอคะ?หลังจากนั้นคุณเคนทาโร่ก็เงียบไปเลย ดับความมั่นของฉันมาก (⁠T⁠T⁠) แต่ไม่เป็นไร คนมันเชิ่ดอ่ะเนอะ อย่าได้แคร์ ฉันจึงไปหาคุยกับหนุ่มๆคนอื่นๆในแอป live jingช่วงเย็นฉันไปล้างหน้าแล้วแต่งหน้าโทนนู๊ดๆ ใส่เสื้อยืดพอดีตัวกับกางเกงขาสั้น รวบผมแล้วติดกิ๊บไว้ จากนั้นจึงเปิดไลฟ์สดขายของ ฉันข
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่4
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ฉันตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่เช้า เพราะวันนี้มีบริษัทเรียกสัมภาษณ์งาน ฉันแต่งหน้าอ่อนๆ ใส่เสื้อเชิ๊ตแขนยาวสีขาวกับกระโปรงทรงเอสีดำผ่าหลังยาวคลุมเข่านิดหน่อย ใส่รองเท้าหุ้มส้นสีครีมสูงสองนิ้ว มัดผมหาม้าแล้วติดโบว์สีครีม แล้วฉีดน้ำหอมเพื่อเสริมความมั่นใจ จากนั้นจึงออกจากห้อง เมื่อมาถึงบริษัทฉันก็สูดลมหายใจเข้าออกพร้อมเป่าลมออกจากปาก"ฟู่วๆ" เพื่อระงับความตื่นเต้น เนื่องจากไม่ได้สัมภาษณ์งานมานานแล้ว "มาสัมภาษณ์งานผู้ช่วยทนายความค่ะ ชั้นไหนเหรอคะ?" ฉันเดินไปถามพนักงานต้อนรับ เพราะคนที่ติดต่อมาไม่ได้บอกว่าจะไปสัมภาษณ์ที่ชั้นไหน แค่บอกว่าให้มาที่บริษัทก่อน "ชั้น5ค่ะ...รบกวนแลกบัตรก่อนนะคะ" พนักงานต้อนรับยิ้มบางๆ "ค่ะ" ฉันตอบรับแล้วยื่นบัตรประชาชนให้แลก พนักงานจึงหยิบบัตรสีขาวที่มีเลข5ยื่นให้ฉัน ฉันพยักหน้าแทนคำขอบคุณ จากนั้นจึงเดินไปยังลิฟต์ "แก๊~ ดูนั่นสิ คุณทนายบีมกำลังเดินมา" พนักงานสาวแถวนั้นสะกิดเพื่อนของตนเอง ฉันจึงหันไปมองตามเสียงนั้น แล้วก็ตัวแข็งทันที "จริงด้วย ตัวจริงหล่อมาก วันนี้พวกเรามีแต้มบุญว่ะ ฉันไม่เคยเห็นเขาในบริษัทเลย" ผู้หญิงอีกคนหันไปตอบเพื่อนตนเ
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่5
ช่วงสายวันต่อมา ฉันตื่นมาอาบน้ำ แต่งตัวด้วยเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวกับกางเกงขาสั้นสีครีม แต่งหน้าอ่อนๆ รวบผมลวกๆ จากนั้นจึงไปร้านขนส่งเพื่อส่งของให้ลูกค้า แล้วไปซุปเปอร์มาร์เก็ต ซื้อพวกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป อาหารแห้ง ขนมขบเคี้ยว ช็อกโกแลต น้ำต่างๆ เอาไว้ตุนในห้อง พอกลับมาถึงห้อง ฉันก็ทำความสะอาดห้อง ซักผ้า กินข้าว แล้วนอนเล่นแอป live jing เวลานี้เคนทาโร่ยังไม่ขึ้นไลฟ์ ฉันจึงคุยกับคนอื่นๆเพื่อแก้เบื่อ "ครืด ครืด" เสียงแจ้งเตือนส่งข้อความจากไลน์เด้งขึ้นที่หน้าจอ เคนทาโร่ : คุณคาริสาทำอะไรอยู่ครับ? คาริสา : เล่นแอป live jing อยู่ค่ะเคนทาโร่ : อ่า...งั้นผมไม่กวนแล้ว ไว้ทักไปใหม่นะครับคาริสา : อ้าว จะรีบไปไหนคะ ฉันยังไม่ได้ตอบว่าสะดวกหรือไม่สะดวกเลยนะคาริสา : ส่งสติกเกอร์หัวเราะ เคนทาโร่ : ผมกลัวว่าจะรบกวนเวลาคุณน่ะครับ คาริสา : ว่าแต่มีอะไรหรือเปล่าคะ? เคนทาโร่ : แค่รู้สึกเหงาๆน่ะครับ คาริสา : เป็นอะไรหรือเปล่าคะ เล่าให้ฟังได้นะคะ เคนทาโร่ : ไม่ได้เป็นอะไรครับ...แต่ว่า ช่วยอยู่คุยเป็นเพื่อนผมหน่อยได้ไหมครับ คาริสา : ได้สิคะ เคนทาโร่ : ขอบคุณมากนะครับ คาริสา : ไม่เป็นไรค่ะ เคนท
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่6
เช้าวันต่อมา ฉันตื่นนอนด้วยความรู้สึกกระปรี้กระเปร่า ขณะอาบน้ำ แต่งตัว แต่งหน้าก็เปิดเพลงฟังพร้อมกับร้องตาม วันนี้ฉันอยู่ในชุดเดรสสีชมพูดีเทลผูกโบว์ช่วงคอ ตรงช่วงแขนเป็นผ้าชีฟองสีขาว มัดผมหางม้า ปล่อยปอยผมที่ด้านหน้าเล็กน้อย แต่งหน้าโทนสีชมพูอ่อน ดูสดใสสุดๆ "สวยจัง" ฉันหมุนตัวไปมา จากนั้นจึงฉีดน้ำหอม แล้วสะพายกระเป๋าออกจากห้อง ลงลิฟต์ไปลานจอดรถ เมื่อถึงบริษัท ฉันก็แลกบัตร แล้วขึ้นไปรอตรงหน้าห้องที่ใช้สัมภาษณ์ในวันนั้น ผ่านไปราวๆ5-10นาที พี่เปรี้ยวก็เดินเข้ามาทักทายฉัน แล้วพาฉันไปห้องทนายบีม "สวัสดีค่ะ" ฉันพนมมือไหว้ทนายบีมที่นั่งอ่านเอกสารอยู่ในห้องทำงาน "สวัสดีครับคุณคาริสา" เขารับไหว้พร้อมกับยิ้มบางๆ จากนั้นจึงลุกออกจากที่นั่ง ผายมือให้ฉันนั่งตรงโซฟารับแขก "เชิญครับ" "ขอบคุณค่ะ" ฉันเอ่ยแล้วนั่งตรงข้ามกับเขา "เดี๋ยวพี่ไปเตรียมเอกสารมาให้เซ็นนะคะ" พี่เปรี้ยวพูดกับฉัน"ค่ะ" เมื่อฉันรับคำ พี่เปรี้ยวจึงเดินออกจากห้อง "ยินดีที่ได้ร่วมงานกับนะครับคุณคาริสา" เขายื่นมือมาตรงหน้า ฉันจึงยื่นมือไปจับพร้อมกับยิ้มบางๆ "ยินดีที่ได้ร่วมงานเช่นกันคะคุณทนายบีม" "เรียกพี่บีมเฉยๆก็ได้ครับ"
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่7
เวลาเลิกงาน"กลับแล้วนะคะ สวัสดีค่ะ" ฉันบอกลาทุกคน แล้วขับรถกลับคอนโดเมื่อมาถึงห้องฉันก็โยนกระเป๋า แล้วขึ้นไปนอนบนเตียงด้วยความเหนื่อยล้า จากนั้นก็หยิบมือถือมาส่งข้อความหาเคนทาโร่ เมื่อเขายังไม่ตอบ ฉันจึงไปต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกิน จากนั้นก็อาบน้ำเตรียมเข้านอน"ครืด ครืด" เสียงวีดีโอคอลดังขึ้น ฉันจึงกดรับทันที"วันนี้ทำงานเป็นยังไงบ้าง" เขาเอ่ยถาม"ก็ดีค่ะ" ฉันตอบ หลังจากนั้นพวกเราก็คุยกันยาวๆ คุยจนถึงเที่ยงคืนก็แยกย้ายกันเข้านอนสองสัปดาห์ต่อมาช่วงนี้งานค่อนข้างยุ่ง ฉันจึงมาทำงานแต่เช้า และเห็นเหมยนั่งทำหน้าเครียดๆ อยู่ที่หน้าคอม"สวัสดี" ฉันทักทาย"สวัสดี" เหมยตอบ"เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?""ไม่ได้เป็นอะไร ขอบคุณนะ" เหมยตอบแล้วก็ก้มหน้าทำงาน ฉันจึงเดินกลับไปที่โต๊ะแล้วเคลียร์งานของตัวเองพักเที่ยง"สา..." เหมยเดินมาหาฉันที่โต๊ะทำงาน"มีอะไรเหรอ?""คะ...คือว่า" เหมยทำท่าทางลังเล ก่อนจะมองซ้ายมองขวาแล้วดึงแขนฉันไปตรงบันไดหนีไฟ"มีอะไรเหรอ ทำลับๆ ล่อๆ""คะ...คือว่า...เธอช่วยฉันได้ไหม""ช่วยอะไร""พอดีว่าแม่ของฉันป่วยต้องเข้าโรงพยาบาลกระทันหัน แต่ฉันไม่มีเงินเก็บเลย ขอยืมเงินเธอได้ไหม" เห
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่8
"โอ๊ย ปวดหัว" ฉันตีที่ศีรษของตนเองเบาๆ ดีแล้วที่ไม่ได้ขับรถมา ไม่งั้นต้องได้ทิ้งรถไว้แน่ๆ "ไปนอนโรงแรมดีกว่า" ฉันเดินไปยังโรงแรมที่ใกล้ที่สุดแล้วจองห้องพักทันที "ห้อง099ค่ะ" พนักงานโรงแรมยื่นคีย์การ์ดให้ฉัน "ขอบคุณค่ะ" ฉันรับคีย์การ์ดพร้อมกับยิ้มบางๆ จากนั้นจึงกดลิฟท์ไปยังชั้น9 "ถึงสักที" ฉันแตะคีย์การ์ดแล้วเปิดประตูเข้าห้อง จากนั้นก็เดินไปนอนบนเตียง ห้านาทีต่อมา "อะไรล่ะเนี่ย" ร่างสูงที่เพิ่งเดินออกจากห้องน้ำ ยืนทำหน้าเซ็ง เมื่อเห็นร่างเล็กของหญิงสาวนอนบนเตียง "ไอ้เวรที่ไหนมันส่งมาอีกวะ" ร่างสูงสบถ เขาไล่หญิงสาวออกไป2คนแล้ว ยังมีคนที่3อีกเหรอเนี่ย"คุณ" เขาสะกิดเรียกร่างบาง ที่นอนได้เอ่อ...เปิดเผยดี "อื้อ~" ร่างบางปัดมือออก แล้วพลิกตัวไปอีกด้าน "..." ร่างสูงหมดคำพูด เขาทำหน้าเซ็งกว่าเดิม แล้วเขย่าร่างเล็กอย่างแรง "ว้าย~" ร่างเล็กตกใจตื่น มองรางสูงตรงหน้า แต่ด้วยความที่มึนเมา เลยรู้สึกว่ามองคนตรงหน้าได้ไม่ค่อยชัดเจน แต่ก็ตัดสินไปแล้วว่าเขาคือน้องคิง "ถ้าคิงจะทำขนาดนี้ พี่ยอมก็ได้" ฉันหัวเราะคิกคัก "คิงไหนล่ะนั่น" "อย่ามาทำเป็นไขสือ" ฉันถลาเข้าไปกอดเขาไว้ "ตัวหอมจังเลยอ่
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่9
เช้าวันต่อมา "โอ๊ย~" ฉันครางเบาๆ ทำไมมันรู้สึกปวดเนื้อปวดตัว แถมรู้สึกหน่วงๆที่น้องสาวขนาดนี้เนี่ยฉันตื่นขึ้นมาก็พบว่านี่ไม่ใช่ห้องฉัน ฉันเรียบเรียงความคิดสักครู่ ก็จำเรื่องราวทั้งหมดได้ "เด็กสมัยนี้มันแรงดีจริงๆ คิกๆ" ฉันหัวเราะ แล้วลุกขึ้นมาใส่เสื้อผ้า ได้ยินเสียงน้ำในห้องน้ำก็คิดว่าต้องเป็นคิงแน่ๆ "คิงๆ" ฉันตะโกนเรียก คนในห้องน้ำไม่ตอบ แต่ปิดเสียงน้ำ "เมื่อคืนทำดีมาก พี่ฟินมาก" "..." "แอดไลน์พี่มานะ เดี๋ยวพี่ให้เงินพิเศษ" "..." "แล้วทำไมไม่ตอบพี่ล่ะเนี่ย งั้นพี่ไปแล้วนะ...ไว้นัดเจอกันใหม่" ฉันพูดจบก็จะเดินออกจากห้อง "คาริสา" เสียงทุ้มเอ่ยเรียกพร้อมเสียงเปิดประตูห้องน้ำ ฉันจึงหันกลับไปมอง ฉันยืนเบิกตาค้างO⁠_⁠o เพราะเขาไม่ใช่คิง และเขาก็เหมือนเคนทาโร่แทบจะถอดแบบกันมา เขาเป็นหนุ่มตี๋ ใส่แว่น ตัวสูง ผิวขาว มีกล้ามหน้าท้องนิดๆ สเปคฉันสุดๆเลย>⁠.⁠คะ...เคนทาโร่" ฉันชี้ไปที่เขา เขาเลิกคิ้วมองฉัน หยดน้ำค่อยๆไล้จากต้นคอไปยังกล้ามหน้าท้องและใต้ผ้าขนหนูอย่างหมิ่นเหม่ "เอื๊อก" ฉันกลืนน้ำลายลงคอ "หึ" เขายิ้มมุมปากแล้วเดินไปสวมกางเกง ทำเหมือนว่าฉันไม่ได้อยู่ตรงนั้น"ว้าย~" ฉันกรีด
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
ตอนที่10
สองสัปดาห์ต่อมา ฉันนั่งเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทาง เพราะว่าพรุ่งนี้จะเดินทางไปญี่ปุ่น ตอนแรกนึกว่าจะลางานไม่ได้เพราะเพิ่งเข้ามาทำงาน แต่บริษัทนี้ดีมากขอแค่เคลียร์งานของตัวเองได้ ไม่เป็นภาระให้คนอื่นก็ลาได้แล้ว ประกอบกับพี่บีมก็ลาไปทำธุระด้วย ฉันเลยลาได้แบบสบายๆ ตอนนี้ฉันจึงรู้สึกมีความสุขสุดๆ ส่วนเหตุผลที่ทำให้ลากระทันหันคือฉันเพิ่งรู้เมื่อสองอาทิตย์ก่อน ว่าใกล้จะถึงวันเกิดของเกิดของเคนทาโร่แล้ว จึงอยากจะไปเซอร์ไพรส์ "จะเจอกันแล้วนะ ไอ้ต้าวความรัก" ฉันเปิดรูปของเคนทาโร่ที่เซฟในมือถือ แล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ "รีบนอนดีกว่าเดี๋ยวตื่นสาย" จากนั้นฉันจึงนอนหลับไป ช่วงเช้า ฉันตื่นมาอาบน้ำแต่งตัว วันนี้ใส่เสื้อยืดเข้ารูป กางเกงยีนส์ สวมรองเท้าผ้าใบ เมื่อสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองเสร็จ ก็ลากกระเป๋าออกจากห้อง ฉันนั่งแท็กซี่ไปสนามบิน แล้วรีบตรงไปเช็คอิน หลังจากที่ทำทุกอย่างเสร็จก็เข้าไปรอในเกต ฉันนั่งเล่นมือถืออยู่พักใหญ่ ก็ได้ยินเจ้าหน้าที่ประกาศให้ขึ้นเครื่อง ฉันจึงลากกระเป๋าเดินไปตามเสียงเรียก "ตื่นเต้นจัง" ฉันพูดเบาๆหลังจากได้ขึ้นเครื่องบินแล้ว ฉันก็นอนหลับทันที ตื่นอีกทีก็ถึงญี่ปุ
last updateLast Updated : 2025-04-01
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status