ราชสีห์เหยียบคันเร่งรถอย่างเร็ว ราวกับอยากจะเอาทุกความหงุดหงิดของเขา ไปลงที่ความเร็วของรถแทน หน้าของเขาตอนนี้บึ้งตึงไม่อยากจะพูดคุยกับนางมะลิ แม้แต่น้อย นี่เขากำลังหงุดหงิดเพราะเรื่องพวกนี้หรือเขาถามตัวเอง เขาที่ตอนนี้กำลังเหยียบแทบจมคันเร่ง แต่ก็ได้สติกลับมาเพราะเสียงของนางมะลิเรียกเขา"นายหัวจ๊ะ ขับเร็วเกินไปแล้วจ้ะ มะลิกลัว"เขาหันกลับไปมองหน้าคนตัวเล็ก ที่ตอนนี้นั่งตัวเกร็งแข็งทื่อ เกาะเข็มขัดนิรภัยไว้แน่น ราวกับว่าตัวเองนั้นจะหลุดออกจากรถ เขาที่เห็นท่าทีตลก ๆ ก็รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง"แล้วใครใช้ให้มึงทำให้กูหงุดหงิดอย่างนี้ล่ะ""มะลิไปทำอะไรให้นายหัวตอนไหนล่ะจ๊ะ""ก็มึงไปยืนคุยกับคนอื่นทั้ง ๆ ที่มึงไม่รู้จักเขาเนี่ยนะ แล้วถ้าเกิดเขาพามึงไปทำอะไรขึ้นมา มึงจะทำยังไง""ก็เขามาขอความช่วยเหลือมะลิ มะลิจะปฏิเสธเขายังไงล่ะ""มึงจะใจดีกับทุกคนบนโลกไม่ได้นะมะลิ""มะลิรู้แล้วจ้านายหัวอย่าโกรธมะลิเลยนะจ๊ะ""กูแค่อยากจะสอนให้มึงรู้ว่า ทุกคนบนโลกนี้ มึงจะไว้ใจไปหมดไม่ได้หรอกนะ มึงไม่รู้หัวใจของคนหรอก ว่ามันน่ากลัวแค่ไหน""มะลิไม่รู้หรอกจ้ะ ว่าหัวใจของคนเป็นยังไง มะลิรู้แค่ว่าเกิดมา ทั้งชีวิ
"ก๊อก ๆ ๆ นายหัวจ๋า มะลิขอเข้าไปได้ไหมจ๊ะ""เออ เข้ามาเลย ห้องไม่ได้ล็อค""มะลิเตรียมไพรร้อนไพรเย็น สำหรับมาประคบ ให้นายหัวนะจ๊ะ""ขอบใจมาก แต่กูมีอะไรจะให้มึง""นายหัวมีอะไรจะให้มะลิเหรอจ๊ะ""อยู่ที่ปลายเตียงน่ะมึงหยิบดูสิ"มะลิวางไพรประคบลงที่หัวเตียงของนายหัว แล้วเดินตรงไปปลายเตียงเพื่อดูสิ่งที่นายหัวซื้อมาให้เธอ มันเป็นถุงช้อปปิ้งเหมือนเสื้อผ้า"เสื้อผ้าอีกแล้วหรอจ๊ะ นายหัว""เออ กูซื้อให้มึง แต่รอบนี้กูตั้งใจซื้อให้น่าจะดีกว่าเดิม มึงใส่จะ ได้สวยๆ"มะลิเปิดดูถึงเสื้อผ้าด้านใน เธอแอบตกใจเล็ก ๆ เพราะรอบนี้ นายหัวซื้อโทนสีชมพูโอรสสี น้ำตาลอ่อน สีขาวและสีดำมันเป็นโทนที่เหมาะกับสีผิวของเธอ ถ้าใส่ออกมามันคงจะดูดีไม่น้อย ขณะที่เธอกำลังเปิดดูเสื้อผ้าทีละแบบ เธอก็ต้องตกใจกับชุดสายเดี่ยว แบบผูกคอแหวกอกโชว์แผ่นหลัง ผ้าซาตินสั้น ๆ บางเบา แทบจะมองเห็นทุกสัดส่วน สีขาวมุกและสีดำแนบเนื้อ"นะ ๆ นายหัวจ๊ะ นี่มันชุดอะไรกัน""กูซื้อให้มึงใส่ เวลาขึ้นมานวดกู มึงต้องใส่ชุดนี้ ที่กูเลือกให้เท่านั้นต่อไปนี้""แต่ว่ามันบางมากเลยนะจ๊ะ แล้วมันก็โป๊ด้วย""สำหรับกูมันไม่โป๊ แต่มึงห้ามใส่ไปให้ใครดู นอกจากกูคน
มะลิที่เธอกำลังสับสนกับความรู้สึก และเหตุการณ์ที่ผ่านมา เมื่อคืนมันคืออะไร หรือเธอฝันไปอยู่หรือเปล่าอยู่ ๆ ทำไมนายหัวราชสีห์ถึงอยากจะจับเธอกินแบบนี้นะ แต่เธอก็หันกลับไปมองผู้ชายวัย 40 กะรัตตรงหน้า ที่ตอนนี้นอนดูดเต้าเธอทั้งคืน แม้แต่ตอนนี้ก็ไม่ยอมให้เต้าของเธอหลุดออกจากปากยังพูดไม่ทันขาดคำ"จ๊วบ ๆ ๆ ๆ แผล็บ แผล็บ ซู้ด หวาน" "อะ อ้า เสียว พอแล้วนายหัวจ๋า""กูยังอยากจะเลียจุกของมึงต่อ มันน่าเลียขนาดนี้ ให้กูเลียต่ออีกหน่อยไม่ได้หรือนางมะลิ""นายหัวจ๋า แต่มะลิเสียวทั้งคืนแล้วนะจ๊ะ แล้วมะลิก็ยังไม่ได้ทำกับข้าวให้นายหัวเลยเช้านี้นายหัวจะกินอะไรจ๊ะ""กูอยากกินมึงได้ไหม"มะลิได้เขินอายจนม้วนต้วน เธอคือสาวน้อยที่บริสุทธิ์ ได้ยินคำพูด หยาบคายของนายหัวหนุ่มผู้มากประสบการณ์อย่าง นายหัวราชสีห์ของเธอ มีหรือเธอจะไม่เขินได้ ส่วนราชสีห์เมื่อเริ่มป้อนคำหวานใส่นางมะลิก็ก้มลงไปดูดเลียที่เต้าอวบใหญ่ ของนางมะลิอีกครั้ง เขาอยากฟังเสียงนางมะลิครางหวาน ๆ ก่อนที่เขาจะลุกจากเตียง"นางมะลิเต้ามึงนี่มันใหญ่ถูกใจกูจริง ๆ ""จ๊วบ ๆ ๆ ๆ แผล็บ แผล็บ ซู้ด หวาน""นายหัวจ๋า สงสารมะลิเถอะนะจ๊ะ มะลิเ
เสื้อแขนยาวสีโอรสกระโปรงทรงเอสีโอรสใส่รวม ๆ ออกมาแล้วมันก็ดูสวยดีเสื้อเอวลอย เธอก็เลยไม่ค่อยมั่นใจ เธอหยิบเข็มขัดเล็กๆ น่ารัก ๆ มาสวมใส่บริเวณเอว แล้วก็ออกไปรอ นายหัวตรงบันไดเหมือนเช่นเคยราชสีห์เขาเองก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว วันนี้เขาอยากจะพามะลิไปเที่ยวทะเลแถวระยองใกล้ ๆ สักครั้ง เพราะเขาเห็นว่ามันใกล้จะเปิดเทอมแล้ว หลายปีดีดักนางมะลิก็ไม่เคยออกไปเปิดหูเปิดตาที่ไหนเลยแต่เขาไม่ได้บอกมัน และไม่ต้องการให้มันเตรียมเสื้อผ้าอะไรไป เขาเองยังไม่ลืมที่จะหยิบถุงอีกหนึ่งถุง ที่เขายังไม่ได้ให้มะลิเมื่อคืนนี้มาด้วย เขาตั้งใจจะไปให้มะลิตอนขึ้นรถแล้ว เขาเดินลงมาที่บันไดการแต่งตัวของมะลิที่เปลี่ยนไป มันช่างทำให้มะลิดูดีสวยสะดุดตา มะลิวันนี้เธอแต่งหน้าเบา ๆ แต่พอเธอแต่งแบบนี้มันดูเฉี่ยวไปทาง สายฝอ ทำให้ใจของราชสีห์เต้นรัวเหมือนกันมะลิที่เห็นราชสีห์เดินลงจากบันไดความรู้สึกที่ไม่เหมือนเดิม มันทำให้เธอรู้สึกเขินอาย ราชสีห์จนแทบจะมุดดินหนีมือบีบกันแน่น เธอรู้สึกเกร็งไปหมด เธอไม่ทักทายเขา ยิ้มแย้มเหมือนทุก ๆ วันที่ผ่านมาเพราะเธอรู้สึกเกร็งกับเรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้น แตกต่างกับราชสีห์ที่ตอน
"พี่เข้ม พี่เข้ม อยู่ไหมจ๊ะ พี่เข้มชมพูเองจ้ะ"ไอ้เข้มเมื่อได้ยินเสียงนางชมพูก็รีบเดินออกมาเปิดประตูให้ซึ่งเขาก็รู้อยู่แล้วว่านางชมพูมีจุดประสงค์อะไรที่มาหาเขาในครั้งนี้"มึงมีอะไรนักหนานางชมพู""ก็เรื่องที่เราเคยคุยกันไว้นะจ๊ะ""พี่จะช่วยฉันหรือเปล่า""กูยังไม่รู้ เพราะถ้ากูช่วยมึงแล้วกูพลาดขึ้นมา ไม่เป็นอย่างที่กูคิดกูได้ลงไปคุยกับรากมะม่วงแน่""ไม่หรอกจ้ะ ถ้าพี่ได้มันเป็นเมียยังไงนายหัวก็ต้องยอมตกแต่งให้ถูกต้องตามประเพณี""พี่เข้มจ๋า พี่เชื่อฉันสิ"ชมพูไม่ยอมพูดต่อ ๆ เหมือนครั้งที่แล้วมันดันร่างกายใหญ่โตของไอ้เข้มเข้าไปในห้อง แล้วชายตามองไอ้เข้ม อย่างเร่าร้อนผู้ชายอกสามศอกแบบ ไอ้เข้มมีหรืออหากมีผู้หญิงแก้ผ้าต่อหน้า จะไม่เอาเขาพยายามควบคุมอารมณ์แล้วแต่จะทำยังไงได้ในเมื่อมันมาให้ถึงที่เอง"โอ๊ว ซีด นางชมพูมึงจะทำอะไรเนี่ยอย่านะ""ชมพูจะทำให้พี่เข้ม ทดสอบการไปสวรรค์ก่อนไงจ๊ะ จะได้รู้ว่าสวรรค์มีจริงไม่ต้องรอตายก่อน"ชมพูที่ประสบการณ์อย่างโชกโชน เธอรู้จุดเสียวกระสันของบรรดาชายหนุ่มทั้งหลาย เธอก้มลงไปใช้ปากเล็กๆของเธอ อมรูดดูดแท่งร้อนของไอ้เข้ม ที่แข็งชูชันชี้โด่เด่ สู้หน้าสู้ตาเธ
คืนที่สองที่หาดแสงจันทร์ ระยอง ณ บ้านพักบังกะโลสองร่างนอนกอดกันกลม ราชสีห์นอนกอดมะลิดูดาวทั้งคืน ท่ามกลางแสงจันทร์และสายลม เขาไม่เคยคิดว่า เขาจะอดทนที่จะไม่กระแทกนางมะลิได้ และเขาก็ไม่ได้ล่วงเกินนางมะลิเลย เพียงแต่ขอให้มันมานอนบนดูดาวเป็นเพื่อนเขาในคืนนี้ แขนแกร่งของราชสีห์อ้าแขนรอนางมะลิของเขาเท่านั้น ตอนนี้นางมะลิไม่ดื้อ ไม่เถียงเขาเลยสักคำ มันเป็นเด็กดีน่ารัก"มะลิ มานี่ซิมาหากูหน่อย""จ๋านายหัว นายหัวมีอะไรเหรอจ๊ะ""มึงทำอะไรอยู่น่ะ""มะลิดูชุดว่ายน้ำที่นายหัวซื้อมาให้นะจ๊ะ มันสวยดีแต่แอบโป๊ไปนิดหน่อย""มันจะเป็นอะไรไปใส่ให้กูดู ไม่ได้ใส่ให้คนอื่นดูสักหน่อยใส่ไปเถอะ""จ๊ะนายหัว แล้วเมื่อกี้นายหัวเรียกมะลิทำไมจ๊ะ""มึงขึ้นมานอนบนเตียงกับกูมา"เตียงนอนขนาดย่อมมีทั้งหมอนและผ้าห่มเตรียมไว้สำหรับดูดาวและมองพระจันทร์ดวงโต เป็นบรรยากาศที่ทางบังกะโลจัดได้ลงตัวถ้าเหมาะสำหรับคู่รักก็เหมาะมาก แต่สำหรับเขาไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไรเขาเพียงแค่อยากพานางมะลิมาเที่ยวเปิดหูเปิดตาก็เท่านั้นถ้าจะเรียกว่าฮันนีมูนคงจะไม่ถูก"มึงขึ้นมานอนบนเตียงกับกูเร็วๆ"มะลิที่หันไปมองนายหัวของเธอ ตอนนี้ใจเธอเริ่มตุ้ม
ราชสีห์ที่ได้ส่งสายตานัยว่า เขาอยากจะเติมเต็มความหวานให้กับนางมะลิ ส่วนตัวเขาเองก็อยากจะลิ้มลองความหวานจากเต้าใหญ่ทั้งสองเต้าของนางมะลิ นางมะลิที่ใส่ทูพีชสีหวานชมพูโอรส มันดูขับผิวให้นางมะลิดูสว่าง สวยหน้าอกหน้าใจที่ปิด ไม่มิดสะโพกผายก้นงอน"เพียะ เพียะ"เสียงมือใหญ่หยาบกร้านของราชสีห์ ฟาดลงไปที่ก้นงอน ราชสีห์ที่จ้องมองไปที่สะโพกงอน ๆ ของนางมะลิเขาใช้มือใหญ่ฟาดลงไปอีกสองครั้งอย่างแรงด้วยความหมั่นเขี้ยว เขาอยากจะจับนางมะลิกระแทกใจจะขาดความรู้สึกของเขา ที่มันเปลี่ยนไปตั้งแต่วันนั้น เขาส่งสายตาหยาดเยิ้มที่แสดงออกถึงความต้องการของเขา อย่างบ้าคลั่ง"โอ๊ย..นายหัวตีก้นมะลิทำไมจ๊ะเจ็บนะ""แล้วใครใช้ให้มึงมายืนอ่อยกูแบบนี้ล่ะ""ใครอ่อยนายหัวกัน นายหัวเป็นคนเรียกมะลิให้ไปหา"ราชสีห์นำมือใหญ่หยาบกร้านสัมผัสไปที่ก้นงอน ๆ ใหญ่ ๆ ทั้งสองข้างของนางมะลิ เขาเห็นแล้วพึงพอใจมาก ผิวสีน้ำผึ้งที่เนียนสวย ราวกับทรายละเอียด เขาอยากจะสัมผัสทุกส่วนของมัน นับวันที่มันโตเป็นสาวมันยิ่งสวย โดยที่มันไม่รู้หรอกว่าตอนนี้ผู้ชายแทบทุกคน มองมาที่มันก็แทบคลั่งรวมทั้งเขาด้วย"มะลิต่อจากนี้ไปมึงห้ามไปแต่งตัวแบบนี้ให้ใครเห
ราชสีห์ที่เลิกเล่นน้ำทะเล เขาขึ้นมาอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย ส่วนนางมะลิก็เพิ่งอาบเสร็จตามเขามา สภาพของนางมะลิที่เล่นน้ำทะเลมาทั้งวัน เขาเห็นก็อดขำไม่ได้ ราชสีห์เห็นนางมะลิตอนนี้ที่กำลังนั่งหน้ากระจก ทำท่าทางเหมือนกำลังจะเป่าผม เขาจึงมีความอยากรู้อยากเห็นราชสีห์อยากจะลองเป่าผมให้กับนางมะลิดู"นางมะลิมึงทำอะไรน่ะ""มะลิเล่นน้ำทะเลมาหัวเปียกเพิ่งสระผม จะต้องใช้ไดร์เป่าผมเป่าผมให้แห้งจ๊ะ นายหัว เดี๋ยวหัวเหม็น""ขอกูลองทำได้ไหม""เออจะดีหรอจ๊ะ นายหัวทำเป็นเหรอจ๊ะ" "มึงก็สอนกูสิมันจะไปยากอะไร"“ได้จ้ะ มันมีลมร้อนกับลมเย็นนะจ๊ะ นายหัวค่อย ๆ เป่าลมร้อนอย่าจ่อมาที่หัวตรง ๆ นะจ๊ะ เดี๋ยวหัวมะลิจะไหม้ แล้วหลังจากนั้นพอผมเริ่มแห้งเข้าที่ ก็ใช้ลมเย็นในการเป่าอีกทีจ้ะ""เออ กูทำได้สบายมากมึงหันหัวมานั่งนิ่งๆ"ราชสีห์เดินไปรับไดร์เป่าผมจากมือของนางมะลิมา ราชสีห์คิดว่ามันก็คงทำง่ายแต่จริง ๆ มันทำยากมาก สำหรับผู้ชายอย่างเขา และผมนางมะลิก็ยาวจนถึงเอว แต่เขาในเมื่อรับปากแล้ว ก็ทำให้นางมะลิจนเสร็จสรรพ ราชสีห์คิดว่านางมะลิเป็นเด็กที่น่ารักสำหรับเขาเสมอ ในตอนนี้มันค่อนข้างเชื่อฟังเขาแล
สองร่างที่ยังคงเชื่อมติดกันอยู่ ต่างคนต่างหอบเหนื่อยเพราะเพิ่งผ่านศึกหนักกิจกรรมแสนเร่าร้อนบนเตียงราชสีห์ที่ตอนนี้มีอารมณ์ร้อนแรงขึ้นมาอีกครั้งส่วนร่างบางเธอเพิ่งจะเกร็งกระตุกถึงสวรรค์ยังไม่ทันได้พักหายใจ พ่อหนุ่มราชสีห์วัย 46 กะรัตถอดแท่งเอ็นร้อนที่แข็งโป๊กออกจากรูร่องอวบอ้วนของเธอ"เมียจ๋าเลียให้ผัวหน่อยได้ไหมจ๊ะ""ได้สิจ๊ะ อุบ จ๊วบ จ๊วบ แผล็บๆ""โอว์ ซีด เมียจ๋า เสียวหัวไปหมดแล้ว เมียจ๋าอย่าทรมานผัวเลยนะ ซีด"ราชสีห์ที่โดนเมียป้ายแดงรังแกหยอกล้อกับแท่งเอ็นร้อนของเขา ด้วยการอมจนแทบจะมิดด้าม รูดขึ้นรูดลงพร้อมใช้ลิ้นเล็ก ๆ เลียวนที่หัวแท่งร้อนของเขา ราชสีห์กำลังอยากจะลองทุกส่วนในร่างกายของเมียตัวเล็กของเขา เขาจับเมียตัวเล็กของเขาหันหลังในท่าหมาพร้อมกับกระซิบไปที่ข้างหูข้างกระเส่าเพื่อขอบางอย่างกับเธอ แต่เขาไม่รอให้เธออนุญาตค่อยๆใช้หัวแห้งร้อนๆขยับเข้าไป"กรี๊ด.. อ้าส์ เจ็บ ทำไม่ได้ของผัวใหญ่เกินไปเมียรับไม่ไหวได้โปรดอย่าขยับ เมียเจ็บใจจะขาดแล้ว โอว์ ซีด""ชูว์... ไม่เป็นไรเมีย หัวก็ทรมานไม่แพ้เมีย อ้าส์ ซีดมันเพิ่งเข้าไปได้แค่หัวแน่นมากจะเมียจ๋า..ซีด เสียว"ราชสีห์ที่ตอนนี้ได้ลองประต
หลังจากขอมะลิแต่งงานเมื่อวานที่ผ่านมาเช้าวันนี้ทั้งสองกลายเป็นเจ้าบ่าวเจ้าสาวป้ายแดงโดยการที่ราชสีห์เชิญนายอำเภอและพยานในการจดทะเบียนสมรสมาที่บ้านของเขา มะลิรู้สึกโชคดีที่สุดและดีใจที่สุดที่เธอได้พบเจอผู้ชายที่รักและให้เกียรติเธอมากขนาดนี้ในชีวิตนี้ของเธอก็คงจะมีแต่เขาผู้ชายที่ชื่อราชสีห์"ตอนนี้คุณทั้งสองเป็นสามีกันอย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้วนะครับ""ขอบคุณมากครับท่านนายอำเภอ""ส่วนเรื่องทรัพย์สินต่างๆที่คุณราชสีห์ทุกอย่างยกให้เป็นชื่อของคุณมะลิคุณแน่ใจแล้วใช่ไหมครับว่าจะไม่มีปัญหากันภายหลัง""สำหรับผมแล้วตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญในชีวิตไปกว่ามะลิแล้วครับ""ผมขอให้คุณทั้งสองรักกันนานๆหนักนิดเบาหน่อยก็อภัยให้กันนะครับขอให้คุณทั้งสองมีความสุขมากๆผมต้องขอตัวก่อนนะครับ"ราชสีห์ที่ตอนนี้ยกทรัพย์สินทุกอย่างให้เป็นชื่อของมะลิอย่างเป็นทางการไม่ว่าจะเป็นสวนทุเรียนและรีสอร์ทที่ภูเก็ตทุกอย่างถูกโอนย้ายเป็นชื่อของมะลิยกเว้นเงินสดในธนาคารที่เป็นชื่อของเขาอยู่มะลิเองเธอไม่ได้อยากได้ครอบครองทรัพย์สมบัติใดๆของราชสีห์เธอทักท้วงแล้วแต่ราชสีห์ไม่ฟัง"นายหัวจ๊ะนายหัวไม่หน้าโกนกรรมสิทธิ์ต่างๆมาให้มะลิเลยจ้ะแค่น
หลังจากเมื่อคืนที่ผ่านมาทางราชสีห์และนางมะลิได้ตกเป็นของกันและกันอย่างสมบูรณ์แบบราชสีห์จัดการนางมะลิทั้งคืน นางมะลิแทบขาดลงเตียงอย่างไม่ได้พักผ่อนนางมะลิค่อยๆลืมตาขึ้นมาพร้อมกับอาการเจ็บปวดรวดร้าวร่างกายแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆส่วนราชสีห์นั้นเดินลงไปเตรียมข้าวต้มให้นางมะลิอย่างอารมณ์ดีเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ราชสีห์ค่อยๆยกข้าวต้มขึ้นมาบนชั้น 2 ให้กับนางมะลิพร้อมกับยาแก้ปวดแก้อักเสบตามสไตล์ผู้ชายวัย 45 กะรัต"อ่าวมะลิตื่นแล้วหรอจ๊ะที่รัก"มะลิแทบตะลึงงงงวยที่ได้ยินคำสรรพนามที่เปลี่ยนไปของนายหัวที่เรียกเธอว่าที่รักนายหัวเรียกมะลิว่าอะไรนะจ๊ะก็ที่รักยังไงล่ะนายหัวกินยาไม่ได้เขย่าขวดหรือเปล่าจ๊ะก็มะลิเป็นเมียของฉันแล้วนี่เป็นเมียที่ถูกต้องสมบูรณ์แบบตั้งแต่เมื่อคืนแล้วไม่ใช่หรอแต่ว่าฉันเห็นในหัวกับคุณโสภา"แล้วทำไมถึงไม่เข้าไปปลุกฉันหรือรอฟังทุกอย่างจากปากฉันก่อนล่ะ"มะลิตกใจแล้วก็เสียใจมากจ้ะก็เลยวิ่งออกไปแบบไม่มีสติมะลิขอโทษนะจ๊ะไม่เป็นไรหรอกโสภาวางยาในน้ำให้ฉันกินในคืนนั้นแล้วก็พยุงลากฉันมาที่ห้องของเธอจากนั้นก็จัดฉากตามที่เธอเห็นนั่นแหละโอ้โห ยิ่งกว่านางร้ายละครในหนังอีกนะเนี่ยแล้วที่ร
ราชสีห์ค่อยๆใช้ลิ้นสากๆลิ้มไลท์ไปตามจุก 2 เต้าอวบๆใหญ่ๆของนางมะลิราวกับหิวกระหายนางมะลิที่นอนอ้าซ่าอยู่ตรงขอบเตียงตอนนี้ได้แต่ครางกระเส่าราชสีห์ใช้ท่อนเอ็นใหญ่ๆที่ตอนนี้กำลังสัมผัสอยู่ตรงกลางร่องอวบอูมของนางมะลิเขาเสียดสีไปมาให้นางมะลิทรมานราชสีห์ค่อยๆเม้มดูดจุกเต้าใหญ่ๆของนางมะลิไปมาพร้อมทำรอยตามตัวเต็มไปหมด"นายหัวอย่าจ๊ะ พะ พอ แล้วมะลิเสียว..พอแล้วอย่าทำมะลิเลยนะจ๊ะ เมตตามาลีเถอะ ซีด..""จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ"ราชสีห์ที่ได้ยินคำวิงวอนของนางมะลิว่ามันทรมานเสียวซ่านมากแค่ไหนกับสิ่งที่เขามอบให้แต่นี่มันเพิ่งเริ่มต้นเขาจะต้องสั่งสอนนางมะลิให้หลาบจำ มันจะได้ไม่กล้าหนีเขาไปไหนอีก"มึงไม่ต้องอ้อนวอนกูให้เสียปากอีมะลิ""นายหัวจ๋ามะลิขอโทษ อาส์""ตอนนี้คำขอโทษมึงไม่มีความหมายสำหรับกูแต่มึงต้องโดนลงโทษจากกูเท่านั้น"ราชสีห์จัดการยกขามนางมะลิขึ้นเป็นรูปตัว เอ็ม นางมะลิที่นอนอยู่ขอบเตียงทำให้มองเห็นร่องอวบอูมเด่นลอยชัดเจน รูร่องตรงกลางสีแดงชมพูระลึกขอบข้างๆเป็นสีน้ำตาลอ่อนๆตามสไตล์ผู้หญิงผิวเข้มราชสีห์ไม่เคยคิดจะใช้ลิ้นกับนางมะลิเลยสักครั้งแต่ครั้งนี้เขาจะต้องทำทุกอย่าง ราชสีห์ก้มลงไปดูดเม้มตรงกลางร่
เวลาผ่านล่วงเลยมาเกือบ 1 อาทิตย์กว่าๆราชสีห์ที่ไม่เข้าสวนเลยไม่สนใจงานในออฟฟิศวันๆนึงเขาขับรถลงทางใต้ไม่รู้กี่ร้อยกิโลเมตรแต่เขาก็ยังไม่เจอร่างของนางมะลิสักทีไม่เห็นแม้แต่เงา"มะลินี่มึงไปหลบซ่อนอยู่ที่ไหนกันมึงรู้ไหมว่ากูคิดถึงมึงใจจะขาดอยู่แล้ว"ราชสีห์ที่บ่นพึมพำอยู่บนรถคนเดียวเขายังคงให้บรรดาลูกน้องมือดีช่วยออกตามหาอีกแรงหนึ่ง วันนี้ทั้งวันเขาซื้อเพียงกาแฟ 1 แก้วมากินบนรถเหมือนดวงชะตาฟ้าลิขิตขณะที่เขาขับรถไปจวบจนเวลาเกือบ 21:00 น รถของเขาดันจอดเสียอยู่ริมถนนเขาโทรตามช่างให้มาซ่อมให้เขาแต่ก็ยังไม่มีใครมาเพราะห่างไกลจากร้านซ่อมค่อนข้างมากเขาจึงล็อครถและเดินไปตามถนนเผื่อมีบ้านคนให้เขาได้นั่งพัก และแล้วเขาก็เดินไปเรื่อยๆจนไปสะดุดกลับบ้านตาและยายหลังที่นางมะลินั้นได้เข้ามาขอพักอาศัยอยู่เขาจึงเดินตรงเข้าไปที่บ้านหลังนั้นทันทีเนื่องจากมันอยู่ไม่ไกลจากถนนมากนักเขาอยากจะขอเข้าไปนั่งพักและดื่มน้ำสักหน่อยเขารู้สึกเหนื่อยมาก"ตาครับยายครับสวัสดีครับ"ตายายตกใจอีกครั้งเบิกตาโพลงนี่มันวันโลกาวินาศอะไรยายถึงได้มีแต่คนมาเยี่ยมเยียนเราถึงบ้านตอนกินข้าวทุกทียายก็ได้แต่หัวเราะขำๆให้กับสามีตัวเองที
มะลิที่ตอนนี้เธอแอบนั่งพักอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ๆ ริมทางเธอมุดป่ามุดดงเข้าไปเพื่อหลบแดดความร้อน ขณะที่เธอเดินเข้ามาในป่าข้าง ๆ ทางเท้าเล็ก ๆ ของเธอนั้นก็มีรอยแผลเลือดซิบ ๆ เต็มไปหมดแต่ก็เป็นแผลไม่ใหญ่มาก แต่เลือดไม่ค่อยหยุดเธอเองก็ไม่รู้ว่า เธอเป็นโรคอะไรทำไมถึงเป็นแบบนี้ตลอด รู้แค่ว่านายหัวมักจะสอนให้เธอกินวิตามินเป็นประจำตั้งแต่ 4 ปีที่แล้ว แต่เธอก็ไม่เคยถามรายละเอียดอะไรมากมาย ตอนนี้เธอนั่งเหม่อลอยเหมือนคนบ้า เธอเอามือทั้งสองกุ้มหัวใจที่มันรู้สึกเจ็บปวดกับภาพที่เธอเห็น น้ำตาไหลอาบสองแก้ม แสงแดดยามเที่ยงมันร้อนแรงแทบจะแผดเผาให้เธอไหม้เป็นจุล อยู่ข้างทาง เธอทั้งหิวน้ำทั้งหิวข้าวเธอนั่งร้องไห้อยู่ใต้ต้นไม้เพียงลำพังราชสีห์ที่เขาให้ลูกน้องช่วยกันออกตามหานางมะลิรอบสวนทุเรียนแต่ก็ไม่มีใครพบเจอนางมะลิสักคนเขาจึงเกณฑ์คนงานออกตามหารอบๆนอกแต่ก็ยังไม่เจอนางมะลิอยู่ดีตอนนี้เวลาก็โพล้เพล้จวนจะทุ่มนึงอยู่แล้วเขาที่ใจไม่ดีเป็นห่วงกังวลนางมะลิจนจะเป็นบ้าเขาขับรถตลอดทั้งวันเพื่อตามหานางมะลิ"มะลิทำไมมึงถึงไม่ถามกูก่อน"ราชสีห์ตอนนี้เขาขับรถออกมาไกลเขาขับรถเรื่อย ๆ โดยที่ไม่ได้หยุดพักข้าวปลาเขาก็ไม่ยอม
มะลิเธอสาวเท้าเล็กๆวิ่งออกจากบ้านมาโดยไม่ได้พกอะไรติดตัวสวนทุเรียนที่กว้างใหญ่แทบจะไม่มีที่ให้เธอได้หลบซ่อนโดยการออกไปทางด้านหลังส่วนทุเรียนเธอพยายามตะเกียกตะกายไปตามไหล่ถนนเพื่อให้รอดพ้นจากสายตาของคนงานในสวนเธอพยายามตั้งสติแต่ด้วยความเสียใจและความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาในหัวใจของเธอไม่อาจทำให้เธอดึงสติทั้งหมดกลับมาได้ เธอวิ่งไปจนสุดฝีเท้าเล็กๆจะทำได้เธอไม่ต้องการเห็นนายหัวของเธออีกต่อไป"ฮื่อ ทำไม ทำไม มะลิต้องรักนายหัวด้วย"สองมือของเธอปาดน้ำตาที่ไหลอาบสองแก้มนวล ด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว เธอหายใจติดขัดราวกับจะขาดใจอยู่ตรงนั้นเธอเธอละทิ้งถึงสติทุกอย่างเดินไปตามถนนหนทางตั้งแต่เช้าที่เธอเห็นภาพนั้น ภาพที่นายหัวของเธอและคู่รักเก่าอยู่ด้วยกันบนเตียง เธอไม่อาจทำใจและทนเห็นความเจ็บปวดกับสิ่งนั้นได้เธอก็เดินด้วยเท้าเปล่าไม่หยุดหย่อน เธอไม่รู้ว่าเธอจะไปที่ไหนรู้แค่เพียงว่ามีเธอไม่อาจจะอยู่ที่นี่ได้อีกต่อไปเพราะคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าของกำลังมาทวงของของเขาคืน"ไปซะได้ก็ดีนางเด็กเหลือขอ!!" ราชสีห์จะได้เป็นของฉันคนเดียว""ราชสีห์คะโสภากลับมาเพื่อจะดูแลคุณอีกครั้งแล้วเราจะกลับมารักกันเหมือนเดิม
ผ่านมาแล้ว 2-3 วัน ที่มีคนแปลกหน้าเข้ามาคั่นกลางระหว่างเขาและเธอ โสภาเริ่มเดินหมากหนักข้อขึ้นทุกวัน บางครั้งก็กลั่นแกล้งมะลิโดยการทำน้ำหกใส่เธอ บางครั้งก็ใช้มะลิให้มาทำความสะอาดห้องน้ำให้เธอกลั่นแกล้งมะลิสารพัด แต่มะลิไม่เคยปริปากพูดกับราชสีห์เลยสักครั้งเพราะเธอไม่อยากให้ราชสีห์หนักใจ"นี่ นางมะลิเธอคิดหรอ ว่าราชสีห์เขาจะเลือกเด็กอย่างเธอ"มะลิไม่ได้ตอบโต้อะไรนอกจากทำความสะอาดห้องให้กับโสภาอย่างนิ่งเงียบ"ฉันจะบอกให้นะเมื่อก่อนฉันกับราชสีห์เรารักกันมากราชสีห์ให้ฉันทุกอย่างตามใจฉันทุกอย่างถ้าแกไม่เชื่อแกก็ลองดูสิแม้แต่คำพูดกูมึงกับฉันราชสีห์ยังไม่เคยใช้เขาดูแลฉันดีเจ้าหญิงมาตลอด มีแต่ฉันที่ไม่เลือกเขาแต่วันนี้ฉันกลับมาแล้วฉันจะมาทวงของ ๆ ฉันคืน"มะลิที่ได้ยินดังนั้นหัวใจก็หล่นวูบเธอแอบวูบไว้ไปกับคำพูดของโสภาที่ว่าจะมาเอาราชสีห์คืนไปจากเธอแต่ถ้ามันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ คนอย่างเธอจะทำอะไรได้นอกจากจะต้องยินดีกับนายหัวที่เธอรักและเทิดทูนวันนี้โสภาเตรียมวางแผนวางยานอนหลับให้กับราชสีห์โดยอาศัยจังหวะตอนเย็นที่นางมะลิจะต้องทำความสะอาดอยู่ด้านล่างช่วงดึกๆราชสีห์มักจะลงมากินน้ำทำให้มีช่องโอกาสให้
มะลิที่ได้รับคำสั่งจากราชสีห์ว่า ให้จัดเตรียมห้องให้กับคุณโสภาเธอตอนนี้จิตใจกลายเป็นเหม่อลอยเธอแทบจะทำอะไรไม่ถูกมือเล็กๆสั่นเทาไปหมดเธอรู้สึกเสียใจและเจ็บจุกอยู่ในอกแต่เธอกินไม่เข้าคายไม่ออกคำสั่งของราชสีห์คือเด็ดขาด"ขออนุญาตนะคะคุณโสภา""เข้ามาสิ""คุณโสภาขาดเหลืออะไรอีกไหมคะ""เธอเป็นอะไรกับราชสีห์ ทำไมถึงได้ขึ้นไปอยู่บนห้องเดียวกับราชสีห์ได้นะ"มะลิที่ได้ยินคำถามยิงตรงอย่างไม่อ้อมค้อมจากปากคนตรงหน้าเธอก็กระอักกะอ่วนหนักใจไม่รู้จะตอบโสภาอย่างไร"เออคือ คือว่าเรื่องนี้คุณโสภาถามนายหัวเองจะดีกว่าจ้ะมะลิเองก็ไม่รู้จะตอบว่าอย่างไร""คงเป็นเด็กเลี้ยงของราชสีห์สินะแต่เก่งมากนะที่สามารถตะเกียกตะกายขึ้นไปอยู่บนห้องกับราชสีห์ได้แบบนั้นฉันนับถือ"มะลิที่ได้ยินคำถามจากคนตรงหน้าเธอเองก็รู้สึกเสียใจแต่มันก็คงเป็นเรื่องจริงเถียงไม่ได้อย่างที่โสภาพูดว่าเธอคือเด็กชุบเลี้ยงของราชสีห์เท่านั้น"คุณโสภามีอะไรอีกไหมจ๊ะมะลิขอตัวก่อน""ไม่มีแล้วล่ะออกไปเถอะ"มะลิที่รีบเดินจ้ำอ้าวออกจากห้องทันที เพราะตอนนี้เธอไม่อาจห้ามน้ำตาที่เอ่อคลอเต็มสองดวงตาของเธอ ตอนนี้มันเอ่อล้นไหลอาบสองแก้มทันทีที่ เธอเดินก้าวเท้