Share

บทที่ 9

Author: กระจอก
last update Last Updated: 2024-07-17 17:42:20
สิ้นเสียงของฉู่เฉิน ทั่วทั้งห้องรับรองเงียบสงัด

ทุกคนเงียบเป็นเป่าสาก!

พวงแก้มของกู้รั่วเสวี่ยแดงเรื่อ

ฉู่เฉินคิดจะให้พ่อของเธอยกเธอให้เขาจริงๆ

เธอยังไม่ทันได้เตรียมใจเลยนะ

กู้เหวินไห่เองก็หน้าดำคร่ำเครียด เขาลังเลอยู่นานมาก

ฉู่เฉินพูดขึ้น “ผู้นำตระกูลกู้ อย่าลังเลเลย คุณเหลือเวลาไม่มากแล้วนะ”

“ผมขอบอกคุณชัดๆ ตรงนี้เลยว่า บนโลกนี้ คนที่ช่วยภรรยาคุณได้ มีแค่ผมฉู่เฉินคนเดียวเท่านั้น!”

กู้เหวินไห่กัดฟัน เขาไม่ลังเลอีกต่อไป คุกเข่าลงบนพื้นเสียงดังตุบ ก่อนจะอ้อนวอนว่า “คุณฉู่ ก่อนหน้านี้เป็นเพราะผมเลอะเลือน ได้โปรดช่วยชีวิตภรรยาของผมด้วย”

“ขอแค่ช่วยภรรยาของผมได้ ผมยอมยกลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนให้คุณ”

“คุณพ่อ…” กู้รั่วเสวี่ยพึมพำเรียกพ่อของเธออย่างกระมิดกระเมี้ยน

ฉู่เฉินวางแก้วชา และยิ้มตอบเล็กน้อย “ได้ เห็นแก่หน้ารั่วเสวี่ย ผมจะช่วยเอง ลุกขึ้นเถอะครับ”

กล่าวจบ ฉู่เฉินลุกเดินไปทางห้องนอน

กู้เหวินไห่เดินตามไปติดๆ

กู้รั่วเสวี่ยก็รีบตามไปด้วยเช่นกัน เธอถามว่า “คุณพ่อ เมื่อกี้คุณพ่อพูดเล่นใช่ไหมคะ?”

กู้เหวินไห่ตัดบททันที “เอาล่ะ ไม่ต้องพูดแล้ว ถ้าเขาช่วยแม่ของลูกได้จริง ก็แสดงว่าเจ้าหนุ่มคนนี้มีวิชาแพทย์ที่ไม่ธรรมดา ลูกแต่งงานกับเขา ก็ใช่ว่าจะไม่ได้”

“ถ้าเขาแค่พูดเอาหน้าไปอย่างนั้น แต่ไม่มีความสามารถจริง เกรงว่าเขาคงรับการคุกเข่าเมื่อกี้ของพ่อไว้ไม่ไหว!”

พูดจบ กู้เหวินไห่ก็รีบเดินตามไป

กู้รั่วเสวี่ยครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะเดินตามไปด้วย

เวลานี้ ในห้องนอน ซุนเซี่ยวเหรินเหงื่อไหลท่วมตัวไปแล้ว เขากำลังตื่นตระหนกสุดขีด

ครั้นเห็นฉู่เฉินเดินเข้ามา เขาราวกับเห็นดาวช่วยชีวิตมาโปรด รีบรุดเข้ามา อ้าปากจะพูด แต่กลับถูกฉู่เฉินยกมือตัดบทก่อน “ไม่ต้องพูดมาก เข็มเงิน!”

ซุนเซี่ยวเหรินชะงัก ก่อนจะรีบควานหาในกล่องยาของตัวเอง ไม่นานก็หยิบกล่องเข็มเงินที่เก็บสะสมไว้นานแล้วขึ้นมายื่นให้ฉู่เฉิน “นี่”

ฉู่เฉินรับเข็มเงินไป เขาเพ่งมองอยู่ครู่หนึ่ง นึกไม่ถึงว่าจะค้นพบพลังวิญญาณจางๆ ไหลเวียนอยู่บนเข็มเงินนี่ด้วย!

เข็มเงินนี่ไม่ธรรมดา แต่ก่อนต้องเคยผ่านมือของหมอผู้มีทักษะสูงส่งมาแน่ๆ เป็นสมบัติล้ำค่าที่หาไม่ได้อีกแล้ว

“คุณฉู่ ได้โปรดรีบลงมือด้วยเถอะ” กู้เหวินไห่รีบเร่ง

ฉู่เฉินพยักหัว เขาเองก็ไม่รีรอ เดินตรงไปยังหญิงสาวที่หมดสติอยู่บนเตียง

เพียงแวบแรก ฉู่เฉินก็ถูกรูปลักษณ์ของหญิงสาวคนนี้ดึงเข้าสู่ภวังค์ทันที

ผู้หญิงคนนี้สวยมาก ไม่ได้ด้อยไปกว่ากู้รั่วเสวี่ยเลยแม้แต่น้อย!

สองแม่ลูกนี้แทบจะเหมือนแกะสลักออกมาจากพิมพ์เดียวกันเลยทีเดียว

สิ่งที่ทำให้ฉู่เฉินคาดไม่ถึงยิ่งกว่าก็คือ แม่ของกู้รั่วเสวี่ยใส่ชุดนอนกระโปรงบางๆ แค่ตัวเดียว!

เรือนร่างสมบูรณ์แบบ ส่วนเว้าส่วนโค้งงดงาม ดึงดูดสายตายิ่งนัก

“ซี้ด…”

ฉู่เฉินอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจ

คุณหญิงกู้คนนี้ อายุใกล้สี่สิบแล้ว แม้จะเคยมีลูกมาก่อน แต่กลับดูแลรักษารูปลักษณ์ได้อย่างดี

เมื่อกี้ยืนหน้าประตูเลยได้แค่เหลือบมองผ่านๆ เห็นไม่ชัดเจนนัก ตอนนี้พอมองใกล้ๆ นับว่าเป็นคนที่สวยจนน่าทึ่งคนหนึ่ง

แม่ของกู้รั่วเสวี่ยไม่ได้ด้อยไปกว่าหลิ่วชิงเหอเลยแม้แต่น้อย

“ฉู่เฉิน เป็นอะไรไป?” กู้รั่วเสวี่ยที่อยู่ข้างหลังเห็นฉู่เฉินนิ่งไป จึงถาม

ฉู่เฉินเก้อเขินเล็กน้อย ก่อนตอบว่า “อ้อ เปล่าครับ ผมกำลังตั้งสมาธิเตรียมฝังเข็มอยู่น่ะ”

ถ้ากู้รั่วเสวี่ยรู้ว่าเขาจ้องเรือนร่างของแม่เธออยู่ตั้งนานสองนาน คงจะกระอักกระอ่วนใจกันแน่ๆ

“อ๋อ” กู้รั่วเสวี่ยรับคำ

ฉู่เฉินพ่นลมหายใจ ก่อนจะลงมือฝังเข็มให้หญิงสาวที่อยู่บนเตียง

แม้ว่าฉู่เฉินพยายามควบคุมตนเอง ทว่าตอนฝังเข็ม มือทั้งสองข้างของเขาก็ยังสัมผัสถูกผิวเนียนลื่นของแม่กู้รั่วเสวี่ยอย่างเลี่ยงไม่ได้อยู่ดี

โดยเฉพาะตอนที่ต้องฝังเข็มบริเวณหน้าอก ซึ่งจำเป็นต้องเปิดคอเสื้อของอีกฝ่ายออก

ส่วนสองพ่อลูกกู้เหวินไห่และกู้รั่วเสวี่ยกลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย เพราะอย่างไรในสายตาของพวกเขา ทั้งหมดนี้ก็คือการรักษา

“ฟู่…” ฉู่เฉินพ่นลมหายใจร้อนๆ ออกมา ขณะที่ฝังเข็มอย่างต่อเนื่อง

ต่อมา ถึงตำแหน่งท้องน้อย จากนั้นก็ต้นขา

ฉู่เฉินควบคุมอารมณ์อย่างสุดความสามารถ เขารีบฝังเข็มด้วยความเร็ว ขณะเดียวกันก็ขับเคลื่อนพลังวิญญาณในตัว ถ่ายทอดผ่านเข็มเงินสู่ร่างของคุณหญิงกู้เพื่อไล่พิษในตัวของเธอไปด้วย

คนทั่วไปอาจดูไม่ออก แต่ซุนเซี่ยวเหรินที่อยู่ข้างๆ กลับตะลึงพรึงเพริด ซ้ำยังอุทานว่า “ฝังเข็มด้วยพลังปราณ? สวรรค์! นึกไม่ถึงว่าใช้ชีวิตมาจนแก่ปูนนี้แล้ว ฉันจะยังมีโอกาสได้เห็นการฝังเข็มด้วยพลังปราณที่หายสาบสูญไปนานแล้ว…”

นาทีนี้ ซุนเซี่ยวเหรินได้จมสู่ภวังค์ตกตะลึงด้วยทักษะการฝังเข็มของฉู่เฉินไปแล้ว ลึกๆ ข้างในอดนึกชื่นชมไม่ได้

ครู่ต่อมา ฉู่เฉินยกฝ่ามือโบกกลางอากาศ เข็มเงินหลายสิบเล่มที่ฝังอยู่บนตัวคุณหญิงกู้ลอยขึ้น ราวกับถูกเชือกที่มองไม่เห็นดึงออกมาพร้อมกัน จากนั้นก็พากันลงไปนอนเรียงแถวอยู่ในกล่องเก็บเข็มเงินอย่างเป็นระเบียบ

“เรียบร้อยแล้ว อีกเดี๋ยวคุณหญิงกู้ก็จะฟื้น” ฉู่เฉินถอนหายใจ

กู้รั่วเสวี่ยที่อยู่ด้านหนึ่งวิ่งเข้ามา เอาผ้าเช็ดหน้าในมือซับเหงื่อที่ขมับให้ฉู่เฉิน

ฉู่เฉินชะงักงัน ปลายจมูกพลันสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมจางๆ กลิ่นหนึ่ง

ผ้าเช็ดหน้าผืนนี้ เอาออกมาจากหน้าอกของกู้รั่วเสวี่ยสินะ?

“ผมออกไปพักข้างนอกก่อนนะ”

ฉู่เฉินกล่าว หมายจะก้าวเท้าเดินออกไป ตอนนี้เอง ซุนเซี่ยวเหรินคุกเข่าลงบนพื้นเสียงดังโครม “หมอเทวดา คุณคือหมอเทวดาบนโลกมนุษย์ชัดๆ!”

ขณะกล่าว ซุนเซี่ยวเหรินยื่นกล่องเข็มเงินให้ฉู่เฉินพร้อมพูดว่า “หมอเทวดาฉู่ นี่เป็นน้ำใจเล็กน้อยจากผม เข็มเงินนี่เป็นสิ่งที่ราชาโอสถซุนซือเหมี่ยวทิ้งไว้ให้ มีทั้งหมดสี่สิบเล่ม ได้โปรดรับไว้ และรับผมเป็นศิษย์ด้วยเถอะ!”

ขณะเอ่ย ซุนเซี่ยวเหรินโขกหัวดังตุบ

เหตุการณ์นี้ทำให้สองพ่อลูกกู้เหวินไห่และกู้รั่วเสวี่ยตะลึง

“หมอเทวดาซุน คุณทำอะไรของคุณ?” กู้เหวินไห่อุทานอย่างไม่เข้าใจสักนิด

ซุนเซี่ยวเหรินทอดถอนใจ “ผู้นำตระกูลกู้ คุณอาจจะไม่รู้ เมื่อครู่หมอเทวดาฉู่ได้ทำการฝังเข็มด้วยวิชาหวนหยางเก้าหน แม้แต่คนที่ตายไปแล้วก็สามารถช่วยให้กลับมามีชีวิตได้!”

“โห? ร้ายกาจขนาดนั้นเลย?”

กู้รั่วเสวี่ยอุทาน กลีบปากเล็กๆ อ้าจนกว้าง มองฉู่เฉินด้วยสายตาเลื่อมใส

ผู้ชายคนนี้ ฟังดูสุดยอดมากๆ

นี่เธอเก็บสมบัติล้ำค่าได้เหรอ?

“นึกไม่ถึง คนแก่อย่างคุณนับว่ายังสายตาเฉียบแหลมอยู่บ้าง รู้ว่าเป็นวิชาฝังเข็มหวนหยางเก้าหนด้วย” ฉู่เฉินหัวเราะเบาๆ

“ผมเคยอ่านเจอในตำราโบราณเล่มหนึ่ง ไม่นึกเลยว่าจะมีวาสนาได้เห็นกับตาวันนี้ หมอเทวดาฉู่ได้โปรดรับผมเป็นศิษย์ด้วยเถอะ!” ซุนเซี่ยวเหรินโขกศีรษะอีกครั้ง ห้ามอย่างไรก็ไม่ยอมฟัง

ฉู่เฉินรับลูกศิษย์คนนี้ไว้อย่างจนใจ ขณะเดียวกันก็รับเข็มเงินไว้ด้วย “เอาล่ะ ความสัมพันธ์ลูกศิษย์อาจารย์ของผมกับคุณ ห้ามป่าวประกาศให้คนอื่นรู้ เข้าใจหรือเปล่า?”

“เข้าใจแล้วครับๆ” ซุนเซี่ยวเหรินพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม ท่าทางนอบน้อมอย่างมาก

จากนั้น ฉู่เฉินกับคนอื่นๆ ออกจากห้องนอนไป กู้เหวินไห่เดินเข้ามายื่นบัตรทองให้ฉู่เฉินด้วยท่าทีสุภาพ

“หมอเทวดาฉู่ นี่คือบัตรทองของตระกูลกู้ ทั่วประเทศมีแค่ห้าใบ ขอแค่เพียงอยู่ในประเทศ คุณสามารถเข้าออกธุรกิจทุกที่ของตระกูลได้ตามใจ ไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ ทั้งสิ้น แล้วคุณก็สามารถใช้ทรัพยากรและกำลังคนของตระกูลกู้ได้ตามสบายด้วย”

ฉู่เฉินเองก็ไม่เกรงใจ รับบัตรทองไปแต่โดยดี เขาเพ่งมองเล็กน้อย เป็นการ์ดที่ทำจากทองคำแท้ สลักลายมังกรและนกเพลิง แลดูไม่ธรรมดา

“ถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” ฉู่เฉินกล่าว ก่อนจะลุกขึ้น

กู้เหวินไห่พูดขึ้นว่า “รั่วเสวี่ย ไปส่งหมอเทวดาฉู่เร็วเข้า”

“อ้อ ค่ะ” กู้รั่วเสวี่ยรับคำ รีบลุกขึ้นตามฉู่เฉินออกไป

ครั้นเดินออกมาจากคฤหาสน์ กู้รั่วเสวี่ยถามด้วยใบหน้าเขินอาย “หมอเทวดาฉู่ ที่คุณพูดเมื่อกี้ โรคกายเย็นของฉันยังรักษาไม่หายใช่ไหม?”

“ครับ ยังเหลืออีกหน่อย” ฉู่เฉินตอบออกไปตามตรง

กู้รั่วเสวี่ยพูดไม่ออกไปครู่หนึ่ง เธอม้วนปอยผมข้างหู ก่อนจะถามอย่างตะกุกตะกักว่า “งั้น การรักษาหลังจากนี้ ก็ต้องทำเหมือนคืนนั้นเหรอ?”

“หา?”

ฉู่เฉินอึ้ง พลันเข้าใจสิ่งที่กู้รั่วเสวี่ยต้องการจะสื่อทันที เขาตอบอย่างประดักประเดิดว่า “เรื่องนี้ ผมต้องบอกคุณตามตรง ต้องทำอย่างนั้นจริงๆ…”

“ฉันเข้าใจแล้วล่ะ” กู้รั่วเสวี่ยรับคำ เธอพยักหน้าบอกว่า “งั้น ครั้งหน้า ฉันไปหาคุณ…”

ขณะที่พูดประโยคนี้ออกมา ใบหน้าของกู้รั่วเสวี่ยก็แดงไปครึ่งแถบแล้ว

“ครับ” ฉู่เฉินรับคำ

จากนั้น ทั้งสองก็เดินไปด้วย พูดคุยไปด้วย

ขณะเดียวกัน ด้านหลิ่วหรูเยียนที่ร้อนใจจนอกแทบแตก จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงโวยวายดังมาจากข้างนอก

“คุณผู้หญิงฟื้นแล้ว! คุณผู้หญิงฟื้นแล้ว!”

ฟื้นแล้วเหรอ?

หลิ่วหรูเยียนลิงโลด “ยาอายุวัฒนะสำเร็จแล้ว! ฮ่าๆๆ! ฉันหลิ่วหรูเยียนจะกลายเป็นราชินีแห่งวงการแพทย์เจียงจงแล้ว!”

เธอรีบวิ่งออกจากคฤหาสน์ ตั้งใจจะกลับบริษัทไปเตรียมตัวสำหรับงานชุมนุมคืนพรุ่งนี้

เพิ่งจะออกจากประตู ก็เจอฉู่เฉินที่เพิ่งแยกกับกู้รั่วเสวี่ยพอดี

“หืม? ฉู่เฉิน ไอ้สวะอย่างแกทำไมมาอยู่ที่นี่ได้?” หลิ่วหรูเยียนกอดอก เดินบิดบั้นท้ายอันเอิบอิ่มมาทางนี้ ก่อนจะถามด้วยท่าทางยโสโอหัง

ฉู่เฉินขมวดคิ้ว “เกี่ยวอะไรกับเธอ?”

“คันมากสินะ! ถึงได้กล้าพูดจาอย่างนี้กับฉัน! เมื่อกี้ตอนอยู่บ้าน แม่ไม่ให้ฉันแตะต้องแก แต่ตอนนี้อยู่ข้างนอก แกคอยดูฉันจะเตะแกให้ตายในครั้งเดียว!” หลิ่วหรูเยียนตวาดอย่างร้ายกาจ

ฉู่เฉินยิ้มเย็น “งั้นเหรอ? ก็ลองดูสิ!”

หลิ่วหรูเยียนหมายจะลงมือ แต่มือถือกลับดังขึ้นมาก่อน เธอรับสายแล้วคุยอยู่สองสามประโยค ก่อนจะถลึงตาใส่ฉู่เฉินอย่างดูแคลน และชี้หน้าด่าเขา “ขยะ! ถือว่าแกโชคดีไป ฉันมีธุระที่บริษัทพอดี”

พูดจบ หลิ่วหรูเยียนก็หมุนตัวจะกลับ แต่จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหันมาพูดจาเย้ยหยันฉู่เฉิน

“นี่ ไอ้ขยะ มีเรื่องหนึ่งที่แกยังไม่รู้สินะ? เมื่อกี้แกบอกว่ายาอายุวัฒนะที่ฉันคิดค้นขึ้นมาเป็นยาพิษไม่ใช่เหรอ แล้วยังบอกอีกว่าในโลกนี้มีแค่แกคนเดียวที่แก้พิษได้ ประทานโทษ เมื่อกี้ฉันเพิ่งใช้ยานี้รักษาคุณหญิงกู้จนหาย พรุ่งนี้ขอแค่อดีตผู้บัญชาการเว่ยกินยาของฉันกลางงานชุมนุมวงการแพทย์ บวกกับแรงสนับสนุนจากตระกูลกู้ ฉันก็จะกลายเป็นราชินีอันดับหนึ่งแห่งวงการนี้!”

“ส่วนแก ฉู่เฉิน แกจะไม่มีวันไต่มาถึงระดับที่ฉันอยู่! ยิ่งไม่ต้องเพ้อฝันว่าจะแย่งฉู่ซื่อกรุ๊ปกลับไปได้!”

ยาอายุวัฒนะรักษาคุณหญิงกู้หาย?

ฉู่เฉินขมวดคิ้ว หลิ่วหรูเยียนคนนี้ไปเอาความมั่นใจและความรู้สึกเหนือกว่านี้มาจากไหนกัน

“งั้นเหรอ? อย่างนั้นถ้าฉันจะบอกเธอว่ายาอายุวัฒนะนั่นของเธอเกือบทำให้คุณหญิงกู้ต้องตาย กลับกลายเป็นฉันที่ช่วยรักษาเขาไว้ได้ล่ะ?” ฉู่เฉินแสยะยิ้มหยัน

หลิ่วหรูเยียนแค่นเสียงขึ้นจมูก หันตัวและสาวเท้าที่สวมถุงน่องสีดำ เดินบิดบั้นท้ายขึ้นรถ จากนั้นก็พูดทิ้งท้ายไว้หนึ่งประโยค “ไอ้โง่! แกคิดว่าฉันจะเชื่อไหมล่ะ? รอให้ผ่านพ้นคืนพรุ่งนี้ไปก่อนเถอะ คอยดูว่าฉันจะเอาแกตายยังไง!”

มองหลิ่วหรูเยียนเหยียบคันเร่งขับรถออกไป ฉู่เฉินแค่ยิ้มเจ้าเล่ห์ “หลิ่วหรูเยียน หวังว่าคืนพรุ่งนี้เธอจะยังอวดเก่งแบบนี้ได้อยู่นะ”

“ฉันจะตั้งตาคอยวินาทีที่เธอขอร้องฉัน ถึงตอนนั้น ฉันจะคืนความอัปยศตลอดสามปีให้เธออย่างสาสม!”

Related chapters

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 10

    ด้านหนึ่ง หลังจากที่ฉู่เฉินออกจากคฤหาสน์ตระกูลกู้ ก็มุ่งไปยังบ้านใหญ่ของตระกูลฉู่ครั้นเห็นบ้านใหญ่ตระกูลฉู่ในสภาพซอมซ่อ บวกกับกลิ่นอับชื้นที่เกิดจากไม้เน่าลอยมาแตะจมูก ฉู่เฉินอดทอดถอนใจไม่ได้บ้านหลังใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า เต็มไปด้วยความทรงจำวัยเด็กของฉู่เฉินตั้งแต่ที่พ่อแม่หายตัวไป ฉู่เฉินก็แอบสืบอย่างลับๆ มาตลอด หลักฐานทั้งหมดชี้ไปที่แม่บุญธรรมของเขา หลิ่วชิงเหอ!ในตอนที่ฉู่เฉินตั้งใจจะโจมตีหลิ่วชิงเหอ เขาก็ถูกลอยแพเสียก่อน! จากนั้น เรื่องราวก็เป็นอย่างที่เกิดขึ้นมาตลอดสามปีที่ผ่านมา เขาถูกสองแม่ลูกขังไว้ในห้องอาบน้ำของคฤหาสน์ เพียงแวบเดียว เขาก็ถูกทรมานมานานถึงสามปีเต็ม!“หลิ่วชิงเหอ หวังว่าเรื่องที่พ่อกับแม่ฉันหายตัวไปจะไม่เกี่ยวกับเธอนะ! ถ้าฉันสืบเจอว่าเป็นลูกไม้สกปรกของเธอ ฉันไม่มีวันปล่อยเธอไปแน่!”ฉู่เฉินพูดอย่างเย็นชา ในดวงตาตาสุกใสสะท้อนแววเย็นยะเยือกไปถึงกระดูกฉู่เฉินเก็บกวาดบ้านอย่างง่ายๆ จากนั้นก็ตั้งป้ายวิญญาณสองป้ายไว้ในบ้านให้พ่อแม่ของเขาผ่านมาหลายปีแล้ว พ่อกับแม่อาจไม่มีชีวิตอยู่แล้วก็ได้ ในฐานะลูกชาย เขาควรกราบไหว้หลังจากคำนับสามครั้ง ฉู่เฉินจัดการทำความสะอา

    Last Updated : 2024-07-17
  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 11

    “โอ๊ย! สารเลว! แกปล่อยฉันนะ! แกกล้าทำเรื่องน่าขยะแขยงเช่นนี้กับฉัน ฉันจะฆ่าแกแน่นอน!” ป้าอู๋ร้องออกมาด้วยความตกใจเธอคิดไม่ถึงว่า ฉู่เฉินจะกล้าลงมือกับเธอเช่นนี้เจ้าคนสารเลว!โครม...หลังจากนั้นเสียงเสื้อผ้าฉีกขาดดังขึ้นมาจากห้อง พร้อมทั้งเสียงร้องขอชีวิตของป้าอู๋“ฉู่เฉิน อย่า ฉันขอร้องเจ้าล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะ”อย่างไรก็ตาม หลังจากขอความเมตตาอยู่ครู่หนึ่ง ก็เกิดเสียงต่อสู้ขึ้นมาเป็นระยะ และในช่วงท้ายของการขอความเมตตาของป้าอู๋ ก็กลายเป็นเสียงครวญครางที่ส่งเสียงดังราวกับอารมณ์เร่าร้อนที่ถูกกักเก็บไว้ 20 กว่าปี แค่ครู่เดียวก็ปลดปล่อยออกมา!หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ฉู่เฉินเดินออกมาด้วยหน้าระรื่นพร้อมกับพูดขึ้นมาว่า “หากไม่ใช่เพราะป้า ผมคงไม่มีโอกาสอย่างนี้ ดังนั้นวันนี้ผมจะปล่อยป้าไปแล้วกัน รีบไสหัวไปซะ!”ภายในห้องป้าอู๋นอนร่างเปลือยเปล่าอยู่ที่พื้น เสื้อผ้าถูกฉีกไม่เป็นชิ้นดี ร่างกายเต็มไปด้วยรอยเขี้ยว โดยเฉพาะบั้นท้ายที่เธอภาคภูมิใจนั้นเต็มไปด้วยรอยฝ่ามือ!เธอกัดฟันโกรธ เต็มไปด้วยความเคียดแค้น“ไอ้เดรัจฉาน! แกรังแกฉันแบบนี้ ฉันไม่ยอมปล่อยแกไปแน่!”ป้าอู๋สบถออกมารุนแรง ฝืนร่างกายล

    Last Updated : 2024-07-17
  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 12

    เฉาถิงถิงล้มลงไปที่พื้น เสื้อผ้ายับยู่ยี่ไปหมด ใบหน้าแดงก่ำ เจ็บไปทั่วทั้งร่างกาย“แกเป็นใคร? กล้าลงมือตีฉัน!” เฉาถิงถิงงุนงง หลังจากนั้นถึงจะก่นด่าด้วยคำหยาบคายขึ้นมาฉู่เฉินพูดขึ้นมาอย่างเย็นชาว่า “ผมก็คือคนที่คุณพร่ำปากว่าเป็นฉู่เฉินไอ้ผีไง”ฉู่เฉิน?เฉาถิงถิงตกใจ หลิวเฉียงที่ล้มอยู่กับพื้นก็ตะลึง รีบลุกขึ้นมา จ้องเขม็งไปที่ฉู่เฉิน พร้อมพูดขึ้นอย่างตื่นเต้นว่า “คุณคือพี่เฉินเหรอ? คุณเป็นพี่เฉินจริงๆ ใช่ไหม! พี่ยังไม่ตาย ดีจริงๆ ...”ฉู่เฉินยิ้ม และตบไหล่ของหลิวเฉียงที่กำลังเช็ดน้ำตาและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันเอง”“ฉู่เฉินเหรอ? แกไม่ตายจริงๆ ด้วย!” เฉาถิงถิงร้องออกมาด้วยความตกใจ หลังจากนั้นใช้สายตาชั่วร้ายจ้องมองไปที่เขา พูดอย่างเย็นชาว่า “กล้าตีฉันเหรอ? แกเชื่อไหมว่าวันนี้ฉันจะทำให้พวกแกสองตัวรู้สำนึกถึงสิ่งที่พวกแกทำ!”ฉู่เฉินได้ยินเช่นนั้น พร้อมพูดขึ้นมาอย่างเย็นชาว่า “งั้นเหรอ? งั้นผมก็ขอลองดูสักตั้ง ลองดูซิว่าคุณจะทำให้ผมสำนึกได้ไหม!”หลิวเฉียงได้ยินเช่นนี้ ในใจอึ้งไปหมด รีบรุดเข้าไปห้าม พูดพร้อมกับรั้งฉู่เฉินว่า “พี่เฉิน ช่างมันเถอะ พวกเราไปกันเถอะ”ฉู่เฉินกวาดสายต

    Last Updated : 2024-07-17
  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 13

    “ที่รัก! จัดการมัน รีบจัดการมันสิคะ!”เฉาถิงถิงพูดคะยั้นคะยออยู่ข้างๆ เธอหวังแต่เพียงว่าจ้าวหู่จะบดขยี้ฉู่เฉินและหลิวเฉียงลงไปที่พื้นทันที!จ้าวหู่ทำราวกับไม่ได้ยิน รีบวิ่งไปข้างหน้า โค้งตัวลงไป “คุณคือคุณฉู่ ฉู่เฉินใช่ไหมครับ?”ฉู่เฉินเงยหน้าขึ้นมา ขมวดคิ้ว พยักหน้าตอบ “ใช่”“แหมๆ คุณฉู่จริงด้วย สวัสดีครับๆ ผมชื่อจ้าวหู่ เป็นผู้จัดการร้านอาหารร้านนี้ ขอโทษที่ไม่ได้มาต้อนรับนะครับๆ”จ้าวหู่มีท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาพูดด้วยรอยยิ้มที่นับถือและประจบประแจงภาพนี้ทำให้ฉู่เฉินงุนงงเล็กน้อยหลิวเฉียงก็เช่นกันคนที่ตกตะลึงและสับสนที่สุดคือเฉาถิงถิง“ที่รัก คุณทำอะไรเนี่ย? คุณฉู่อะไรกัน? คุณบ้าไปแล้วเหรอ? เขาคือไอ้คนเหลือขอที่ตบตีฉันเมื่อกี้นะคะ! คุณรีบจัดการมันสิ!”เฉาถิงถิงพูดอย่างร้อนรน กระทืบเท้า หน้าอกใหญ่และอวบอิ่ม ก็สั่นขึ้นลงทันที“เพียะ!”เป็นผลให้จ้าวหู่หันหลังกลับมาไปและตบเข้าไปที่หน้าเฉาถิงถิง และดุว่า “อวดดี! ไอ้คนเหลือขอเหรอ? เขาคือคนที่ผมบอกคุณว่าเป็นคนใหญ่คนโตที่แม้แต่ผู้นำตระกูลกู้ยังต้องเคารพ!”“ฉู่เฉิน คุณฉู่!”“คุณยังไม่รีบมาขอโทษคุณฉู่อีก!”จ

    Last Updated : 2024-07-17
  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 14

    ฉู่เฉินหัวเราะอย่างนึกสนุกและพูดว่า “ผู้จัดการจ้าวไม่เชื่อที่ผมพูดเหรอ?"คิ้วของจ้าวหู่ขมวดมุ่น ฉู่เฉินยังคงพูดต่อว่า “ตอนนี้ผู้จัดการจ้าวอายุสี่สิบแล้วใช่ไหมครับ หลายปีมานี้ที่มีลูกไม่สำเร็จ ไม่เคยสงสัยตัวเองเหรอ?”“หากคุณไม่เชื่อ ก็ลองไปตรวจที่โรงพยาบาลดูได้”“เมื่อถึงเวลานั้น เด็กในท้องใช่หรือไม่ใช่ลูกของคุณ ผมว่าคุณน่าจะเข้าใจเองนะครับ”จ้าวหู่ได้ยินดังนั้น สีหน้าเคร่งขรึมพร้อมกัดฟันพูดว่า “ได้! หวังว่าที่คุณฉู่พูดจะถูกต้องนะครับ หากผมไม่ได้มีปัญหาจริงๆ ล่ะก็ คุณฉู่ต้องคิดผลลัพธ์ให้ดีนะครับ!”พูดเสร็จ จ้าวหู่ก็หมุนตัวออกไปจากร้านอาหารเฉาถิงถิงเมื่อเห็นเช่นนี้ก็ร้อนรนขึ้นมารั้งจ้าวหู่ “ที่รัก ไม่งั้นก็ช่างมันเถอะ ให้พวกเขาไปเถอะค่ะ”จ้าวหู่คิ้วขมวดอีกครั้ง เห็นท่าทางลุกลี้ลุกลนของเฉาถิงถิง ในใจเริ่มเกิดความสงสัยขึ้นมา“ไม่ได้ พวกเขาลบหลู่ผมได้ แต่จะมาลบหลู่ลูกของผมจ้าวหู่ไม่ได้!” จ้าวหู่พูดอย่างเย็นชา เดินหันหลังออกไป มุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด เพื่อทำการตรวจ หลังผลตรวจออกมา สีหน้าของจ้าวหู่ก็มืดมนขั้นสุด!ทั้งร่างกายเต็มไปด้วยรังสีอำมหิต!หลังจากนั้นเขาก

    Last Updated : 2024-07-17
  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 15

    ฉู่เฉินนั่งขัดสมาธิ จนถึงช่วงเวลาเย็นของอีกวันหนึ่งฉู่เฉินลืมตาขึ้นมา พรูลมหายใจหยาบแล้วก็กำหมัด รู้สึกว่าร่างกายของเขาเต็มไปด้วยพลัง!จากนั้นฉู่เฉินก็ยืนขึ้น เพียงก้าวออกไปก็เคลื่อนตัวไปด้านข้างสองเมตร!เป็นความเร็วที่รวดเร็วมาก!จากนั้นเขาก็ต่อยออกไป และเสียงที่ทะลุผ่านอากาศก็ทำให้ได้ยินเสียงอึกทึกกำแพงที่อยู่ห่างออกไปหลายเมตร ภายใต้การโจมตีของหมัด ก็พังทลายเป็นราบกองแข็งแกร่ง!ฉู่เฉินดีอกดีใจ!ด้วยความแข็งแกร่งเช่นนี้ เหตุใดจึงต้องกังวลว่าจะไม่สามารถโล่นแล่นในเจียงจงได้!หลิ่วชิงเหอ หลิ่วหรูเยียน พวกเธอรอก่อนเถอะ ฉันจะแก้แค้นพวกเธอให้สาสมฉู่ซื่อกรุ๊ปก็จะกลับมาอยู่ในมือของฉู่เฉินอีกครั้งถอนหายใจออกมา ฉู่เฉินรับโทรศัพท์จากกู้รั่วเสวี่ย“หมอเทวดาฉู่ คุณอยู่ที่ไหนคะ?” กู้รั่วเสวี่ยถามด้วยรอยยิ้มฉู่เฉินบอกที่อยู่ของตัวเองไปไม่นานเฟอร์รารี่สีแดงสุดเท่ เสียงมอเตอร์ดังมาจากระยะไกลและหยุดอยู่หน้าบ้านใหญ่ของตระกูลฉู่ประตูรถถูกเปิดออก กู้รั่วเสวี่ยสวมกระโปรงยาวถึงเข่าสีแดงเพลิงและแว่นกันแดด ก้าวลงจากรถด้วยขาเรียวสีขาวแล้วจึงออกมา งดงาม!ท่าทางสง่างามนี่มันระดับเทพธิ

    Last Updated : 2024-07-17
  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 16

    โครม!เสียงดังสนั่นหวั่นไหว!สายตาของทุกคน หันไปมองฉู่เฉินที่อยู่ในมุมเป็นตาเดียวกันเต็มไปด้วยความสงสัย ตกตะลึง โกรธแค้น เหยียดหยามแล้วก็สะใจเกิดเรื่องอะไรขึ้น?เจ้าหมอนี่เป็นใครกันกล้าพูดจาแบบนี้ออกมาในงานเลี้ยงการแพทย์ของตระกูลกู้ อยากตายใช่ไหม!กู้รั่วเสวี่ยรีบกล่าวเตือนเสียงเบา “หมอเทวดาฉู่ คำบางคำอย่าพูดมั่ว ๆ จะดีกว่า นั่นคืออดีตผู้บัญชาการเว่ยของเขตทหารระดับมณฑลเลยนะ เป็นบุคคลอันดับหนึ่งในมณฑล เป็นคนที่มีอำนาจล้นฟ้า ต่อให้เป็นตระกูลกู้ของฉัน ก็ยังให้ความเคารพเขา...”หญิงสาวที่มีรูปร่างอรชร บุคลิกเย็นชาโดดเด่นข้างเว่ยหนานเฟิงคนนั้น ท่าทางอายุราว ๆ นี่สิบสี่ถึงยี่สิบห้าปี ในเวลานี้ก็ขมวดคิ้วสวยเช่นเดียวกัน จ้องมองฉู่เฉินด้วยความไม่พอใจมากนี่ใคร?กล้าพูดจาแบบนี้ ต่อหน้าคุณปู่ คงไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วจริง ๆสินะ!ส่วนหลิ่วหรูเยียนที่อยู่บนเวที ในเวลานี้ที่ได้ยินคำพูดของฉู่เฉิน สีหน้าก็เคร่งขรึมขึ้นมาทันที แทบอยากจะฉีกฉู่เฉินเป็นชิ้น ๆ!“ฉู่เฉิน! แกหมายความว่ายังไง? แกกำลังสงสัยในยาอายุวัฒนะที่ฉันคิดค้นอย่างนั้นเหรอ?”หลิ่วหรูเยียนตำหนิด้วยความไม่พอใจ คิ้วงามขมวดย่น

    Last Updated : 2024-07-17
  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 17

    ทันทีที่ได้ยินประโยคนี้ หลิ่วชิงเหอโกรธจนหน้าอกสั่น พยายามดิ้นรนให้หลุดรอดจากเงื้อมมือของฉู่เฉิน!“ไอ้เดรัจฉาน! แกไปตายซะ!”หลิ่วชิงเหอยกเท้าขึ้นแล้วเตะเข้าไปที่ฉู่เฉินฉู่เฉินยกมือขึ้น คว้าต้นขาขาวนุ่มนิ่มของเธอเอาไว้ กล่าวพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “ทำไม รีบร้อนขนาดนี้เลยเหรอ? หรือว่า พวกเราจะทำกันตรงนี้เลย?”“แกปล่อยนะ!”หลิ่วชิงเหอโมโห พยายามจะชักขาของตนเองกลับ ยกมือขึ้น กำลังจะสะบัดฝ่ามือเข้าไปที่แก้มของฉู่เฉินผลปรากฏว่า ทันทีที่ยกมือขึ้น ก็ถูกฉู่เฉินคว้าเอาไว้ทันทีตอนนี้ หลิ่วชิงเหอถูกฉู่เฉินควบคุมเอาไว้ ขยับเขยื้อนไม่ได้สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกว่าได้รับความเหยียดหยามมากที่สุดก็คือ ไอ้เดรัจฉานฉู่เฉินกลับชิดเข้ามา ชั่วขณะ หลิ่วชิงเหอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอันเร่าร้อนของความเป็นชายปะทะเข้าใส่ตัวเธอน่ารังเกียจ!มันคิดจะทำอะไร?มันคงจะไม่คิดจะลงมือกับเธอตรงนี้หรอกใช่ไหม?กรี๊ด ๆ ๆ!ระยำ!ไอ้เดรัจฉานนี่“ฉู่เฉิน แกคิดจะทำอะไร? ที่นี่คือเฉียนหลงวิลล่า! แกปล่อยฉัน!” หลิ่วชิงเหอร้อนใจ พยายามดิ้นรน แต่ยิ่งดิ้นเธอก็ยิ่งรู้สึกแย่ฉู่เฉินก็ถูกหลิ่วชิงเหอทำให้เลือดร้อนพลุ่งพล่าน“หลิ

    Last Updated : 2024-07-17

Latest chapter

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 668

    ทางด้านปลายสาย ตู้เสี่ยวเยวี่ยพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงร้อนรน“มีอะไร?”หลิ่วชิงเหอขมวดคิ้วขึ้นมา ตู้เสี่ยวเยวี่ยไม่ได้กลับเมืองหมอตูไปแล้วเหรอ?คงไม่ใช่ว่าเรื่องครั้งนั้นกับฉู่เฉินถูกตระกูลหลี่รู้เข้าใช่ไหมแต่ว่าคนที่รู้เรื่องนั้นก็มีแค่ไม่กี่คนเองเธอและหลิ่วหรูเยียนไม่มีทางพูดเรื่องแบบนั้นออกไปแน่นอน“เรื่องนั้น... โอ๊ย ช่างมันเถอะ หนูพูดตรงๆ เลยแล้วกัน ฉู่เฉินมันไม่ใช่คนธรรมดาค่ะ คุณป้าอย่าไปทำให้มันโกรธเด็ดขาดนะคะ คนคนนี้ไม่ใช่คนที่คุณป้าและหรูเยียนจะไปยั่วยุเขาได้!” “ส่วนเรื่องรายละเอียดหนูขอไม่เจาะลึกไปมากกว่านี้แล้วนะคะ แต่คุณป้าจำไว้ให้แม่นว่าคนนี้ห้ามไปยั่วยุเขาก็พอแล้วค่ะ”ตู้เสี่ยวเยวี่ยตอนแรกจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในตระกูลหลี่ให้หลิ่วชิงเหอฟังทั้งหมด แต่พอคิดไปคิดมาหลี่โย่วถังพึ่งถูกปลด ตัวเธอเองก็ไปรีบไปซุกหัวอยู่กับหลี่เจี้ยนจวิน เรื่องนี้ใครมันจะกล้าพูดออกไปล่ะดังนั้นเธอจึงไม่ได้เล่าเรื่องทั้งหมดออกไป แต่พูดแบบอย่างสรุปให้หลิ่วชิงเหอฟัง“ฉู่เฉินเหรอ?”หลิ่วชิงเหองุนงงเล็กน้อยตู้เสี่ยวเยวี่ยเป็นบ้าอะไรขึ้นมา พึ่งกลับเมืองหมอตูไป ไม่คิดหาทางรักษาลูก แต่กลับมาส

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 667

    ฉู่เฉินก็เสวนากับท่านหลงอีกสักพักหนึ่ง หลังจากนั้นเขาและกู้รั่วเสวี่ยก็ขอตัวลากลับไปก่อนท่านหลงและถานเฟยก็ไปส่งฉู่เฉินและกู้รั่วเสวี่ยขึ้นเฮลิคอปเตอร์ด้วยตัวเอง หลังจากนั้นก็โบกมือร่ำลาฉู่เฉินเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธพาฉู่เฉินและกู้รั่วเสวี่ยไปส่งจนถึงสำนักงานใหญ่แก๊งมังกรที่เจียงจงเจียงหย่วนที่มองเฮลิคอปเตอร์ค่อยๆ ร่อนลงมา เขาก็ถึงกับตกตะลึงไปเลยนี่มันคือเฮลิคอปเตอร์ของสำนักงานใหญ่แก๊งมังกรนี่!ประเด็นคือช่วงนี้เจียงจงก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรนี่ ตัวเขาเองก็ไม่ได้ทำผิดกฎอะไรนี่?”“เร็วเข้า จัดกองทัพ ต้อนรับท่านผู้บังคับบัญชา!”เจียงหย่วนไม่รอช้า เขาเรียกกองทัพทั้งหมดของแก๊งมังกรเจียงจงออกมาแต่เมื่อเขาเห็นว่าเป็นฉู่เฉินและกู้รั่วเสวี่ยกำลังเดินลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ เขาก็อึ้งจนชาไปทั้งตัว“คะ... คุณฉู่เหรอครับ?”เจียงหย่วนออกแรงขยี้ตา เขามองไปที่ฉู่เฉินอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“เจียงหย่วน? คุณกำลัง...”ฉู่เฉินมองไปที่สมาชิกของแก๊งมังกรที่ยืนสองแถวบริเวณรอบๆ ด้วยใบหน้างุนงง พิธีต้อนรับนี่มันจะยิ่งใหญ่เกินไปหรือเปล่า!“ฮ่าๆ...”เจียงหย่วนหัวเราะอย่างอึดอัด มองไปที่เฮลิคอปเตอร์ของสำนัก

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 666

    เมื่อพูดถึงตรงนี้ ท่านหลงก็ยิ้มออกมาด้วยท่าทีอึดอัดไม่รอให้ฉู่เฉินปริปากออกมา ท่านหลงก็เปลี่ยนเรื่องทันที “คุณฉู่ ผมว่าถานเฟยน่าจะพูดเรื่องสำนักว่านเซี๋ยให้ฟังหลายครั้งแล้วใช่ไหมครับ”“ก่อนหน้านี้ ทางเราได้ยึดของหลายชิ้นมาจากสำนักว่านเซี๋ย แต่ไม่รู้ว่ามันเอาไปใช้ทำอะไร คุณลองดูสิครับว่าอันไหนที่คุณเอาไปใช้ได้บ้าง?”ระหว่างที่พูด ท่านหลงก็หยิบกระจกแปดทิศออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วยื่นให้ฉู่เฉินฉู่เฉินมองอย่างตั้งใจ ในตอนที่เขารับกระจกแปดทิศมา กระจกก็ดูเหมือนว่าจะมีแสงสีทองแวบออกมาเพียงแต่ว่าแสงทองนั้นแค่แพล็บเดียวพออยู่ในมือก็เหมือนมีกระแสอุ่นๆ ไหลออกมาจากกระจกแปดทิศเมื่อเห็นว่าฉู่เฉินเพ่งเล็งไปที่กระจกแปดทิศใบนั้น ท่านหลงก็ถามด้วยใบหน้าครุ่นคิดว่า “ในตอนที่พวกเรากำลังเก็บกวาดรังของสำนักว่านเซี๋ย แม้ว่าจะไม่ได้อะไร แต่พวกเรากลับเจอกระจกแปดทิศใบนี้ตรงเหนือหัวของรูปปั้นที่หน้าตาแปลกประหลาด”“ผมก็เคยถามเหล่าผู้บำเพ็ญพรตมาไม่ถ้วนเหมือนกัน แต่ก็ไม่มีใครรู้เลยว่ามันใช้ทำอะไร ไม่ทราบว่าคุณฉู่พอดูออกไหมครับ?”ฉู่เฉินใช้มือถูไถกระจกแปดทิศแล้วถือมันไว้ในมือสังเกตอยู่นาน ก่อนจะพูดอย่างเ

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 665

    สามารถพูดได้ว่าหากไม่มีการช่วยเหลือจากกระถางยา ฉู่เฉินคงไม่สามารถหลอมยาสร้างกล้ามเนื้อสำเร็จ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงด่านเคราะห์โอสถทองคำดูแล้วกระถางยาใบนี้ต้องเป็นสุดยอดของล้ำค่าแน่นอน!เพียงแต่ว่าร่องรอยตัวอักษรข้างบนนั้นมองเห็นไม่ชัด แม้แต่ฉู่เฉินเองก็ไม่สามารถรู้ความเป็นมาของมันได้ไม่มีเวลามาให้เขาคิดมากมาย ฉู่เฉินก็เก็บกระถางยาอย่างระมัดระวัง พร้อมทั้งนำยาสร้างกล้ามเนื้อทั้งสองเม็ดใส่เข้าไปในขวดเซรามิก นำเม็ดที่เหลือสุดท้ายถือไว้ในมือ รีบเดินไปที่ห้องฉุกเฉินขณะนั้นเองก็เป็นท้องฟ้าก็สว่างไสวถานเฟยยังคงเดินไปมาอยู่ในห้องฉุกเฉิน ข้างๆ เขามีหมอเจ้าของไข้ดูเหมือนกำลังพูดอะไรบางอย่างกับถานเฟยอยู่เมื่อเห็นว่าฉู่เฉินกลับมาแล้ว หมอเจ้าของไข้ก็รีบปิดปากทันที ในตอนที่ฉู่เฉินผลักประตูเข้ามา คิ้วที่ขมวดมุ่นของถานเฟยก็ค่อยๆ คลายออก“คุณฉู่ เป็นยังไงบ้างครับ?”ถานเฟยถามขึ้นมาอย่างรีบเร่ง“นำยาเม็ดทองคำนี่ให้ท่านหลงกินซะ!”ระหว่างที่พูด ฉู่เฉินแบมือออก ยาลูกกลอนสีทองนั้นส่องแสงสว่างสีทองออกมา ถานเฟยเมื่อเห็นเช่นนั้นก็ถึงกับชะงักไปเลยทันที“ครับ!”ถานเฟยขานรับ พร้อมทั้งหยิบยาทองคำนั้นมา

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 664

    ฉู่เฉินมองไปที่กระถางยาในมือของถานเฟย ดวงตาเขาก็เป็นประกายขึ้นมา!กระถางยานี้แม้ว่าจะสนิทเกรอะกรัง ดูเก่าจนหมดสภาพ แต่ในความจริงแล้วกลับเป็นสมบัติล้ำค่า!คราบเกรอะกรังสีเขียวนั่นไม่ใช่สนิม แต่เป็นคราบยา!ฉู่เฉินยื่นมือเข้าไปรับกระถางยาในมือของถานเฟย แล้วถือขึ้นมาใกล้จมูกสูดดมกลิ่นเบาๆข้างในมีกลิ่นหอมของยาจริงๆ ด้วย!เพียงแต่ว่าตัวอักษรรอบๆ กระถางยาได้ถูกสนิมบดบังไปหมดแล้ว ดูไม่ออกว่าเขียนอะไรแต่ฉู่เฉินมั่นใจได้แน่นอนว่า กระถางยาที่ถานเฟยนำมาให้ดีกว่ากระถางยาที่อยู่ในมือเขาเป็นร้อยเท่าอาจจะเห็นผลลัพธ์อย่างเกินคาดเมื่อเห็นว่าฉู่เฉินสักพักมอง สักพักยกขึ้นมาดม ทันใดนั้นถานเฟยก็รู้สึกตื่นเต้นจนหัวใจแทบจะหลุดออกมาจากอก!ในฐานทัพมีแค่สิ่งนี้สิ่งเดียวที่ดูเหมือนกระถางยา ถ้าใช้ไม่ได้ แล้วต้องไปซื้อตอนนี้ก็หาซื้อไม่ได้ “คุณฉู่ครับ ถ้าใช้ไม่ได้จริงๆ คุณใช้ถู ๆ ไถ ๆ ไปก่อนนะครับ กระถางยาอันนี้พวกเราได้มาจากห้องใต้ดินของสำนักว่านเซี๋ย อาจจะเก่าไปบ้าง แต่ในตอนนี้หาซื้อไม่ได้จริงๆ ครับ”ถานเฟยร้อนใจจนแทบจะร้องไห้ออกมาตอนนี้ชีวิตของท่านหลงพร้อมจะจากไปทุกเมื่อ“ไม่เพียงแค่ใช้ได้นะ แต

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 663

    ในตอนที่ฉู่เฉินและถานเฟยเดินเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ก็มีคนอยู่เต็มไปหมดแม้ว่าคนมากมายกำลังยื้อชีวิตท่านหลงอยู่นั้น แต่ก็ทำได้เพียงแค่ยื้อลมหายใจที่รวยรินมากๆ ของท่านหลงเอาไว้“ทุกคนหลบหน่อย!”ถานเฟยก็พยายามดันฝ่าฝูงชนเข้าไป พร้อมทั้งพาฉู่เฉินมายังตรงหน้าท่านหลงแพทย์เจ้าของไข้เงยหน้าขึ้นมามองฉู่เฉิน พร้อมทั้งสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยอย่างหนัก “ตอนนี้ปัญหาที่หนักที่สุดของท่านหลงก็คือ หัวใจของท่านถูกกระสุนเจาะทะลุแล้ว”“ตอนนี้เขามีชีวิตอยู่ได้เพราะการถ่ายเลือดจำนวนมาก และเนื่องจากมีเลือดคั่งในช่องอกเป็นจำนวนมาก ทางเราจึงไม่สามารถทำการเย็บหัวใจได้”หมอเจ้าของไข้อธิบายอาการไปด้วย พร้อมทั้งสังเกตการเปลี่ยนแปลงสีหน้าท่าทางของฉู่เฉินไปด้วยแต่ฉู่เฉินกลับไม่เหลียวแลหมอเจ้าของไข้เลย เขามาตรงหน้าท่านหลง และทำการตรวจสอบชีพจรของท่านหลงอย่างละเอียดสถานการณ์เป็นเหมือนที่เขาบอกไม่กี่วันก่อนหน้านี้จริงๆ ชีวิตแขวนไว้บนเส้นด้าย!นี่อาจจะเป็นอันตรายต่อชีวิตของท่านหลงเลยก็ได้หลังจากนั้นฉู่เฉินก็เปิดไปตรงกระเป๋าเสื้อของท่านหลง มองไปที่บาดแผล เขาขมวดคิ้วแล้วหยิบเข็มเงินสองเล่มออกมา แบ่งฝังไปที่

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 662

    พูดจบฉู่เฉินก็พยุงกู้รั่วเสวี่ยไปที่เฮลิคอปเตอร์พร้อมกับถานเฟยและคนอื่นๆหลี่หงถูมองแผ่นหลังของฉู่เฉินและกู้รั่วเสวี่ยที่เดินออกไปไกล เขาก็ส่งเสียงไม่พอใจในลำคอ กัดฟันกรอดพูดขึ้นมาอย่างเบาๆ ว่า “ไอ้คนแซ่ฉู่นั่นไว้ชีวิตฉันงั้นเหรอ? หึ! อีกไม่นานหรอก ฉันจะควักหัวใจของแกออกมาเพื่อเซ่นไหว้ให้ลูกชายที่ตายไปของฉัน!”ปี้คุนก้าวไปข้างหน้า พูดกับหลี่หงถู “เรื่องนี้คงจะไม่ง่ายแบบนั้น อายุยังน้อยแบบนี้ก็เป็นยอดฝีมือที่อยู่ในระดับสร้างรากฐานแล้ว”อะไรนะ?หลี่หงถูมองไปที่ปี้คุนด้วยความตกตะลึงปี้คุนพยักหน้าเล็กน้อย แต่แล้วเขาก็ยิ้มเย็นๆ แล้วพูดว่า “เพียงแต่ว่าเขาพึ่งทะลวงระดับสร้างรากฐาน รอให้เรื่องนี้เงียบลงก่อน เดี๋ยวผมจะไปเด็ดหัวมันกลับมาให้ท่านหลี่เองครับ”“ได้!”หลี่หงถูได้ยินประโยคนั้น ใบหน้าของเขาก็ปรีดีขึ้นมา……อีกด้านหนึ่ง เฮลิคอปเตอร์ก็ค่อยๆ บินขึ้นไปบนอากาศ เหลิ่งหนิงซวงและคนอื่นๆ ก็โบกมือลาถานเฟยและฉู่เฉินหลังจากที่เฮลิคอปเตอร์ได้บินขึ้นไปทางตะวันตกเฉียงเหนือแล้ว ฉู่เฉินขมวดคิ้วแล้วพูดขึ้นมาว่า “หัวหน้าใหญ่ถาน เมื่อกี้คุณบอกว่าท่านหลงโดนลอบสังหาร เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ครับ

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 661

    ตอนนี้เอง กู้รั่วเสวี่ยที่อยู่ภายในถ้ำก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา สายตาพร่ามัวมองทางฉู่เฉินแล้วพูดขึ้นมาว่า “ทำไมเมื่อกี้ฉันถึงรู้สึกว่าร่างกายร้อนรุ่ม หลังจากนั้นจู่ๆ ก็รู้สึกเย็นขึ้นมาทันทีล่ะคะ?”ฉู่เฉินคลี่ยิ้มบางๆ อุ้มกู้รั่วเสวี่ยขึ้นมา “ก็ผมช่วยคุณถอนพิษยังไงล่ะครับ”อะไรนะ?กู้รั่วเสวี่ยมองไปที่ฉู่เฉินด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา “ใคร... ใครถอนพิษให้คนอื่นแบบนี้กันเล่า?”วิธีถอนพิษของฉู่เฉินมันจะพิเศษไปแล้วมั้งอีกอย่างทำเรื่องอย่างว่าสามารถถอนพิษได้จริงๆ เหรอ?ในระหว่างที่สับสนอยู่นั้น กู้รั่วเสวี่ยก็เหลือบมองไปที่แผลบนร่างกายของเธออย่างอดไม่ได้จริงด้วย รอยที่โดนแส้หนังฟาดเมื่อกี้ก็แทบจะไม่เห็นแล้วอีกทั้งผิวกายทั่วทั้งร่างของเธอก็กระจ่างใสขึ้นมาถึงขนาดที่ว่าจุดสำคัญๆ ก็อ่อนนุ่มราวกับเด็กแรกเกิด“นะ... นี่มันเป็นไปได้ยังไงคะ พี่... พี่ทำได้อย่างไรคะ?”กู้รั่วเสวี่ยไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเองตอนที่หลี่เจี้ยนกั๋วใช้แส้หนังตีเธอ เขาบอกเธอว่าน้ำเย็นที่แช่อยู่ในแส้มีสารหนูซึ่งเป็นพิษร้ายแรง ซึ่งจะถึงแก่ชีวิตได้หากโดนบาดแผลของเธอกระทั่งที่ว่าตอนที่เธอได้เจอฉู่เฉินอีกครั้ง กู้

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 660

    หากเป็นเช่นนั้นจริง ๆ หลี่หงถูมั่นใจว่าจะใช้ความสัมพันธ์ระหว่างผู้นำระดับสูงในแก๊งมังกรของเขา เพื่อให้ถานเฟยยอมจํานนแต่โดยดีอย่าคิดว่าตระกูลหลี่มีขอบเขตอิทธิพลของอยู่แต่ในเมืองหมอตู ทว่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมา หลี่หงถูได้ซื้อตัวหัวหน้าระดับสูงของแก๊งมังกรจํานวนมาก เพื่อช่วยสำนักว่านเซี๋ยในการหลีกเลี่ยงการตามล่าจากแก๊งมังกรนี่คือเหตุผลที่ทำไมเครือข่ายข่าวสารของแก๊งมังกรทั่วแดนมังกรถึงคว้าน้ำเหลวหลายครั้ง ไม่สามารถกําจัดสำนักว่านเซี๋ยสำนักว่านเซี๋ยได้สักที“หัวหน้าใหญ่แก๊งมังกร ถานเฟย!”ทันทีที่คําพูดนี้ออกมา หลี่หงถูก็ตกตะลึงอยู่กับเดิมหัวหน้าใหญ่แก๊งมังกรเป็นบุคคลที่ใหญ่เป็นอันดับสองรองจากท่านหลงผู้บัญชาการสูงสุด แม้แต่หัวหน้าระดับสูงที่มีมิตรภาพกับตระกูลหลี่ล้วนเป็นลูกน้องของถานเฟยไม่ต้องพูดถึงบังคับให้ถานเฟยยอมจํานนเลย ถ้าถานเฟยรู้ว่าใครเกี่ยวข้องกับตระกูลหลี่บ้าง ก็อาจจะติดร่างแหไปด้วย อีกทั้งสายที่ตระกูลหลี่เลี้ยงไว้ในแก๊งมังกรตลอดหลายปีที่ผ่านมาก็จะถูกถอนรากถอนโคนจนหมดไปด้วย“ท่านหลี่...”ปี้คุนเผยใบหน้าอาฆาต ก้าวไปข้างหน้าและกระซิบข้างหูหลี่หงถูครู่หนึ่ง“ไม่!”หลี่หง

DMCA.com Protection Status