แชร์

บทที่ 15

ผู้เขียน: กระจอก
ฉู่เฉินนั่งขัดสมาธิ จนถึงช่วงเวลาเย็นของอีกวันหนึ่ง

ฉู่เฉินลืมตาขึ้นมา พรูลมหายใจหยาบแล้วก็กำหมัด รู้สึกว่าร่างกายของเขาเต็มไปด้วยพลัง!

จากนั้นฉู่เฉินก็ยืนขึ้น เพียงก้าวออกไปก็เคลื่อนตัวไปด้านข้างสองเมตร!

เป็นความเร็วที่รวดเร็วมาก!

จากนั้นเขาก็ต่อยออกไป และเสียงที่ทะลุผ่านอากาศก็ทำให้ได้ยินเสียงอึกทึก

กำแพงที่อยู่ห่างออกไปหลายเมตร ภายใต้การโจมตีของหมัด ก็พังทลายเป็นราบกอง

แข็งแกร่ง!

ฉู่เฉินดีอกดีใจ!

ด้วยความแข็งแกร่งเช่นนี้ เหตุใดจึงต้องกังวลว่าจะไม่สามารถโล่นแล่นในเจียงจงได้!

หลิ่วชิงเหอ หลิ่วหรูเยียน พวกเธอรอก่อนเถอะ ฉันจะแก้แค้นพวกเธอให้สาสม

ฉู่ซื่อกรุ๊ปก็จะกลับมาอยู่ในมือของฉู่เฉินอีกครั้ง

ถอนหายใจออกมา ฉู่เฉินรับโทรศัพท์จากกู้รั่วเสวี่ย

“หมอเทวดาฉู่ คุณอยู่ที่ไหนคะ?” กู้รั่วเสวี่ยถามด้วยรอยยิ้ม

ฉู่เฉินบอกที่อยู่ของตัวเองไป

ไม่นานเฟอร์รารี่สีแดงสุดเท่ เสียงมอเตอร์ดังมาจากระยะไกลและหยุดอยู่หน้าบ้านใหญ่ของตระกูลฉู่

ประตูรถถูกเปิดออก กู้รั่วเสวี่ยสวมกระโปรงยาวถึงเข่าสีแดงเพลิงและแว่นกันแดด ก้าวลงจากรถด้วยขาเรียวสีขาวแล้วจึงออกมา

งดงาม!

ท่าทางสง่างาม

นี่มันระดับเทพธิดา

โดยเฉพาะกระโปรงยาวถึงเข่าสีแดงเพลิงนั่นอีก มันเป็นสไตล์สายเดี่ยวที่มีหน้าอกคู่หนึ่งที่น่าภาคภูมิใจ ขาวราวกับนมวัวซึ่งทำให้ฉู่เฉินที่กำลังเดินออกมาจากบ้านไม่สามารถละสายตาได้เลย

รูปร่างนี้ช่างสมบูรณ์แบบ

“หมอเทวดาฉู่” กู้รั่วเสวี่ยยิ้ม ถอดแว่นตากันแดดออก เดินมาข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เข้าไปคล้องแขนของฉู่เฉินไว้แล้วซุกแขนของเขาไว้ในอกอันใหญ่และอ่อนนุ่มของเธอ

มันรู้สึกนุ่มนวลและอ่อนโยน ทำให้ฉู่เฉินรู้สึกพองโตขึ้นอย่างอดใจไม่ได้

วิชาเก้าผันกลืนสวรรค์ในกายของเขา เกือบจะโคจรอย่างอัตโนมัติ

สมแล้วที่เป็นกายาศักดิ์สิทธิ์เก้าหยิน!

ทุกครั้งที่ฉู่เฉินได้สัมผัสกู้รั่วเสวี่ย ร่างกายของเขาจะร้อนรุ่มไปทั่ว อยากจะกดเธอลงไปใต้ร่างของเขา

ยังดีที่ฉู่เฉินในตอนนี้ได้อยู่ถึงระดับฝึกปราณระดับสาม สามารถควบคุมความร้อนรุ่มในร่างกายตัวเองได้ ยิ้มพร้อมกล่าวว่า “คุณกู้มาเร็วจังนะครับ”

“คิกคิก ก็ฉันอยากเจอคุณนี่” กู้รั่วเสวี่ยยิ้มกว้าง

ฉู่เฉินหน้าแดง “ไปกันเถอะครับ”

สักพักทั้งสองก็ขึ้นรถไป ตรงไปยังงานชุมนุมวงการแพทย์ของตระกูลกู้คืนวันนี้

บนรถฉู่เฉินสังเกตเห็นขาเรียวยาวสีขาวเหมือนหิมะคู่ของกู้รั่วเสวี่ยมากกว่าหนึ่งครั้ง

ขาคู่นี้ ช่างขาว ช่างยาว ช่างตรงอะไรขนาดนี้

ราวๆ ยี่สิบนาที รถก็หยุดอยู่ที่หน้าประตูเฉียนหลงวิลล่า

ขณะนี้ตรงหน้าประตูเฉียนหลงวิลล่า เต็มไปด้วยรถหรูมากมาย รถเบนซ์เอย ไมบัคเอย เบนท์ลีย์เอย เฟอร์รารี่เอย โรลส์รอยซ์เอยและอื่นๆ อีกมากมาย มีหมดทุกยี่ห้อ

พวกนี้ล้วนแต่เป็นคนมีหน้ามีตาของเจียงจง คืนนี้ก็มาเข้าร่วมงานประชุมหมอยาของตระกูลกู้

ท้ายที่สุดแล้วตระกูลกู้ เป็นบริษัทขนาดใหญ่ที่มีอุตสาหกรรมทั่วประเทศ

โดนเฉพาะธุรกิจยาที่เพิ่งเปิดกิจการใหม่ ยังสามารถดึงดูดก้อนเงินได้มหาศาล

งานชุมนุมวงการแพทย์คืนนี้ ในความเป็นจริงคือการบูรณาการทรัพยากรและเลือกบริษัทตัวแทนบางแห่งจากเจียงจงเพื่อการลงทุนและการพัฒนาร่วมกัน

ฉะนั้นในงานส่วนมากล้วนแต่เป็นเจ้าใหญ่นายโตของธุรกิจยาในเจียงจง

ฉู่เฉินและกู้รั่วเสวี่ยเพิ่งลงมาจากรถ ที่นั่นมีรถปอร์เช่ 911 สุดเท่จอดอยู่

หลังจากนั้นร่างของหลิ่วหรูเยียนที่สวมใส่กระโปรงคลุมสะโพกสั้นสีดำ ข้างหลังผ่ายาวเป็นรูปตัววีลึก พร้อมกับรองเท้าส้นสูงสีดำ ลงมาจากรถ ท่าทางสูงส่งเย็นชา

และมันบังเอิญมาก หลิ่วหรูเยียนมองเห็นฉู่เฉินที่อยู่ตรงนั้นพอดี เธอขมวดคิ้วทันทีและพูดอย่างไม่พอใจ “คนไร้ประโยชน์แบบมัน มาได้อย่างไรกัน?”

หลิ่วหรูเยียนที่สวมส้นสูงได้แต่คิด หน้าอกเต็มสั่นขึ้นลง เธอเดินไปพูดอย่างไม่พอใจ “ฉู่เฉิน คนไร้ประโยชน์แบบแก มาทำอะไรที่นี่?”

เมื่อได้ยินเสียง สีหน้าของฉู่เฉินก็เปลี่ยนไป หันศีรษะไป ก็เห็นสายตาที่ไม่พอใจของหลิ่วหรูเยียนที่จ้องมองมายังเขา

“ฉันมาที่นี่ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอเหรอ?” ฉู่เฉินตอกกลับไป

หลิ่วหรูเยียนได้ยินเช่นนั้นก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ตะโกนขึ้นมา “ไอ้คนไร้ประโยชน์! ทำไมแกกล้าพูดกับฉันแบบนี้?”

“ฉันจะอย่างนี้นี่แหละ ไม่ยอมเหรอ? งั้นก็มาสู้กันสักตั้งสิ!” ฉู่เฉินยิ้มเยาะอย่างเย็นชา

หลิ่วหรูเยียนโกรธจนแทบจะระเบิด นี่แค่สองวันที่ไม่ได้เจอ ฉู่เฉินไอ้หมาบ้านั่นมันแข็งแกร่งแบบนี้ได้อย่างไรกัน

“ได้สิ! ฉู่เฉิน วันนี้เป็นงานชุมนุมวงการแพทย์ของตระกูลกู้ ฉันไม่เอาความอะไรกับแกหรอกนะ แต่อย่าคิดว่าฉันจะปล่อยแกไปล่ะ!”

“รอจนขายและโปรโมทยาอายุวัฒนะได้สำเร็จคืนนี้ ให้ตลาดยาในเจียงจงทั้งหมดตกอยู่กำมือของฉัน เมื่อนั้นฉู่ซื่อกรุ๊ป

จะถูกเปลี่ยนชื่อเป็นหลิ่วซื่อกรุ๊ปโดยสมบูรณ์!”

“และแกฉู่เฉิน จะเป็นขยะที่ถูกฉันเหยียบตลอดไป!”

หลิ่วหรูเยียนพูดอย่างดุเดือด หันศีรษะอย่างเย่อหยิ่ง บิดสะโพกที่อวบอ้วนและตรงของเธอ มอบแผ่นหลังขาวเนียนให้ฉู่เฉิน แล้วเดินตรงเข้าไปในสถานที่จัดงาน

ฉู่เฉินจ้องไปยังแผ่นหลังของหลิ่วหรูเยียน สายตาเต็มไปด้วยความเย็นชา

เฮอะ!

หลิ่วหรูเยียน ให้เธอได้โอหังไปก่อน

คืนนี้ฉันมีเวลารอเธอมาอ้อนวอนอีกเยอะ!

กู่รั่วเสวี่ยที่อยู่ด้านข้างถามอย่างสงสัย “หมอเทวดาฉู่ นั่นคือลูกสาวของแม่บุณธรรมของคุณใช่ไหมคะ?”

“ใช่ครับ ผู้หญิงหัวสูง เป็นผู้หญิงที่เอาแต่ใจ” ฉู่เฉินพูดขึ้นมาด้วยความเกลียดชัง

คิ้วที่สวยงามของกู้รั่วเสวี่ยขมวด ยิ้มพร้อมพูดว่า “จะให้ฉันจัดการสั่งสอนเธอแทนคุณไหมคะ? ตระกูลกู้ของเราธุรกิจยาในจงเจียงพอมีอำนาจนะคะ”

“ไม่เป็นไรครับ ผมมีแผนการของผม” ฉู่เฉินพูดปฏิเสธไป

หลิ่วหรูเยียน!

หึๆ!

คืนนี้ฉันจะทำให้เธอตกลงมาจากท้องฟ้าให้ได้!

กู้รั่วเสวี่ยพยักหน้า ตอบกลับว่า “ก็ได้ค่ะ”

หลังจากนั้นกู้รั่วเสวี่ยก็ทัดผมไว้ที่หู มองไปยังแผ่นหลังของหลิ่วหรูเยียนครู่หนึ่ง ดวงตาเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย

“หมอยาเทวดาฉู่ ฉันจำได้ว่าหลิ่วหรูเยียนเป็นคู่หมั้นของคุณใช่ไหมคะ?” กู้รั่วเสวี่ยพลางจูงฉู่เฉินเข้ามาในงาน พลางถามเขาไปด้วย

ฉู่เฉินก็ไม่ได้ปกปิดอะไร พยักหน้า “ถูกต้องแล้วครับ ตอนนั้นแม่ของผมให้ผมรับหลิ่วชิงเหอแม่บุณธรรมไว้ และยังให้ผมหมั้นหมายกับหลิ่วหรูเยียนด้วย”

“ตอนนี้น่ะ การหมั้นหมายนี้ เป็นโมฆาไปแล้ว!”

“เป็นแบบนี้นี่เอง” กู้รั่วเสวี่ยพยักหน้า ยิ้มหวานพูดว่า “ดูแล้ว หลิ่วหรูเยียนพลาดสิ่งที่ล้ำค่าแบบหมอเทวดาฉู่ไปนะคะ”

“ของล้ำค่า?” ฉู่เฉินขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ

กู้รั่วเสวี่ยยิ้ม “ด้วยเทคนิคการแพทย์ของหมอเทวฉู่ ไม่ช้าก็เร็วจะโด่งดังไปทั่วเจียงจง และยังอาจดังไปทั่วมณฑลด้วย พวกเธอสองคนแม่ลูกตระกูลหลิ่วทำกับคุณแบบนี้ แบบนี้ไม่ได้เรียกว่าพลาดสิ่งของล้ำค่าไปเหรอคะ?”

ฉู่เฉินได้ยินเช่นนั้น หัวเราะเหอะๆ ออกมา พยักหน้าพร้อมกับกล่าวว่า “ที่คุณพูดมาไม่มีผิดเลยครับ สองแม่ลูกตระกูลหลิ่ว ไม่ช้าก็เร็วจะได้รับผลที่พวกเธอได้ทำทั้งหมด!”

กู้รั่วเสวี่ยพยักหน้า คิดในใจ

หลิ่วหรูเยียน ผู้ชายแบบนี้เธอก็ยังปล่อยพลาดไปได้ ตาบอดจริงๆ!

งั้นฉันก็จะไม่เกรงใจแล้วนะ

“หมอเทวดาฉู่ งานเลี้ยงใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว พวกเราหาที่นั่งกันก่อนเถอะค่ะ” กู้รั่วเสวี่ยพูดพลางยิ้ม

ฉู่เฉินพยักหน้า เขาเดินตามกู้รั่วเสวี่ยไปยังบริเวณพักผ่อนใกล้ๆ แล้วนั่งลง

ผ่านไปไม่นาน งานเลี้ยงก็เริ่มขึ้น

เสียงปรบมือดังก้อง แสงไฟภายในห้องโถงก็ดับลงค่อนข้างเยอะ

เริ่มต้นก็จะเป็นเปิดงานก่อน ฉู่เฉินไม่ได้สนใจมาก นั่งข้างๆ กู้รั่วเสวี่ย กินดื่มพลางพูดคุยกันไป

ทุกครั้งที่พูดถึงเรื่องตลก กู้รั่วเสวี่ยหัวเราะอย่างหนักจนร่างกายของเธอสั่น และหน้าอกของเธอก็สั่นขึ้นลง ทำให้ฉู่เฉินไม่สามารถละสายตาจากเธอได้

กู้รั่วเสวี่ยก็เหมือนจะรู้ตัวว่ามีสายตาของฉู่เฉินจ้องมองอยู่ เมื่อคิดได้ดังนั้น เธอจึงตั้งใจหยิบนมขึ้นมากล่องหนึ่ง เอามาเหน็บไว้ตรงเนินหน้าอก ใช้หลอดดูขึ้น

ซู๊ด!

เมื่อเห็นภาพนี้ ฉู่เฉินก็เบิกตากว้าง

เหน็บได้ด้วย

“หมอเทวดาฉู่ ดูอะไรอยู่เหรอคะ? คุณก็อยากดื่มนมของฉันเหรอคะ?” กู้รั่วเสวี่ยกะพริบตาดอกท้อเป็นปริบๆ และถามด้วยรอยยิ้ม

ฉู่เฉินอึ้ง

คำพูดนี้มันคลุมเครือนะ!

คลุมเครือเป็นอย่างมาก

กู้รั่วเสวี่ยคนนี้ กำลังยั่วยวนเขาอยู่ใช่หรือไหม?

“แค่กๆ” ฉู่เฉินกระแอ่มขึ้นมาสองที แสร้งทำมองไปยังเวที

หลิ่วหรูเยียนที่อยู่ในฝูงชนก็เห็นฉากนี้เกิดขึ้น และใบหน้าของเธอก็โกรธจัด

เกิดอะไรขึ้น?

ฉู่เฉินก็แค่ขยะคนหนึ่ง ทำไมถึงมีแต่ผู้หญิงชอบมันนะ?

เมื่อเห็นท่าทางที่ใจร้ายของเขา หลิ่วหรูเยียนก็โกรธมาก!

“ต่อไปขอเชิญผู้จัดการใหญ่ของฉู่ซื่อกรุ๊ป คุณหลิ่วหรูเยียนขึ้นมาบนเวทีเพื่อแนะนำยาอายุวัฒนะสินค้าใหม่ที่พวกเขาได้คิดค้นขึ้นมาด้วยครับ!”

แปะๆๆ!

เสียงปรบมือดังก้องไปทั่ว

หลิ่วหรูเยียนหายใจออก ลุกขึ้นมา เธอถือกล่องผ้าไว้ในมือ และก้าวขึ้นไปบนเวทีทีละขั้นภายใต้แสงไฟสปอตไลท์ทางละก้าว

วันนี้เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอกลายเป็นราชินีแห่งอุตสาหกรรมการแพทย์ของเจียงจง

หลังจากผ่านคืนนี้ไป ฉู่ซื่อกรุ๊ปจะเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการ เปลี่ยนเป็นหลิ่วซื่อกรุ๊ป

ฟู่...

หลิ่วหรูเยียนถอนหายใจ เขามองดูฉู่เฉินอย่างเย็นชาและเหยียดหยามที่กำลังพูดคุยและหัวเราะกับกู้รั่วเสวี่ยที่มุมห้อง

ฉู่เฉิน?

ไอ้ขยะไร้ประโยชน์คนหนึ่ง!

คิดจะเอาฉู่ซื่อกรุ๊ปคืน ฝันไปซะเถอะ!

อีกทางหนึ่ง ฉู่เฉินก็มองไปด้านข้างโดยมองไปที่หลิ่วหรูเยียน ซึ่งอยู่บนเวทีและเพลิดเพลินกับเสียงปรบมือของฝูงชน พร้อมกับยิ้มชืดเล็กน้อย

บนเวที หลิ่วหรูเยียนพูดแนะนำยาอายุวัฒนะของเธอไม่หยุดหย่อน ดึงดูดความสนใจของทุกคนในงาน

“เป็นเกียรติมากค่ะ คืนนี้จะขอมอบยาอายุวัฒนะเม็ดนี้ให้กับอดีตผู้บัญชาการเว่ยแห่งเขตทหาร” หลิ่วหรูเยียนยิ้มไปพูดไป ในมือถือกล่องผ้าสีทองอยู่

ช็อกกันทั้งงาน!

อดีตผู้บัญชาการเว่ย?

เว่ยหนานเฟิง!

ผลงานทางการรบทโดดเด่นและมีลูกศิษย์อยู่ทั่วมณฑล

แม้แต่ผู้ว่าการเมืองเจียงจงก็ยังเป็นลูกศิษย์ของเขา

มีข่าวลือว่าอดีตผู้บัญชาการเว่ยมาพักฟื้นที่เจียงจง

เมื่อคำพูดนั้นจบลง ที่ประตู ผู้หญิงที่มีรูปร่างหน้าตาจิ้มลิ้มและมีบุคลิกเย็นชาเดินเข้ามาเข็นชายชราคนหนึ่งบนวีลแชร์

ชายชราหน้ารูปสี่เหลี่ยม มีความน่าเกรงขามทั้งที่ไม่แสดงความโกรธอะไรออกมาให้เห็น

เขาคือเว่ยหนานเฟิง!

คือตัวที่ยิ่งใหญ่ในมณฑล

“ท่านเว่ย นี่คือยาอานุวัฒนะ รักษาได้ทุกโรค เมื่อกินเข้าไปจะรักษาโรคให้หายเกลี้ยง ยังสามารถยืดอายุขัยได้อีกด้วยค่ะ!” หลิ่วหรูเยียนพูดออกมาอย่างตื่นเต้นพร้อมกับเดินไปข้างหน้า ส่งมอบกล่องผ้าด้วยความเคารพ

เว่ยหนานเฟิงรับกล่องผ้านั้นมาดูแวบหนึ่ง ถามด้วยความสงสัย “เธอแน่ใจเหรอว่ายาเม็ดเล็กๆ นี้ จะสามารถรักษาได้ทุกโรค เมื่อกินเข้าไปจะรักษาโรคให้หายเกลี้ยง ยังสามารถยืดอายุขัยได้?”

“ใช่ค่ะท่าน!” หลิ่วหรูเยียนพยักหน้าตอบกลับ

เว่ยหนานเฟิงพยักหน้า รับน้ำอุ่นมาและกำลังจะกินมันลงไป

แขกทั้งงานก็มองดูอย่างใกล้ชิด

หากยาอายุวัฒนะนี่ได้ผลจริง การเจ็บป่วยเรื้อรังของอดีตผู้บัญชาการรักษาเว่ยได้ ก็จะถือเป็นโอกาสอันยิ่งใหญ่สำหรับหลิ่วหรูเยียน!

เธอยังถึงกับสามารถเป็นราชินีในตำนานในวงการการแพทย์ของซูโจวและหางโจวได้!

หากไม่ได้ผล จุดจบของหลิ่วหรูเยียนก็จะอนาถมากเช่นกัน

สายตามองไปที่เว่ยหนานเฟิงที่กำลังจะกินยาอายุวัฒนะลงไป ทันใดนั้นก็มีเสียงไม่เห็นด้วยดังขึ้นมาจากตรงมุมหนึ่ง

“อดีตผู้บัญชาการเว่ย หากท่านไม่อยากตายล่ะก็ อย่ากินยาอายุวัฒนะนั่นนะครับ!”
ความคิดเห็น (7)
goodnovel comment avatar
ออนกนก โพธิรักษ์
อ่านเรื่อง ที่ยังไม่จบต่อได้ที่ไหนคะ
goodnovel comment avatar
รณชัย. เครือสุวรรณ
กำลังเริ่มสนุกครับ
goodnovel comment avatar
ศิระประพิมพ์ เมฆหมอก
ทำไมต้องให้ตัวเอกต้องมีนิสัยลามก ชอบมองผู้หญิงไปถึงไหนๆ แก้แค้นด้วยการช่มขืน ตัวเอกเช่นกู้ก็ไม่สำรวม
ดูความคิดเห็นทั้งหมด

บทที่เกี่ยวข้อง

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 16

    โครม!เสียงดังสนั่นหวั่นไหว!สายตาของทุกคน หันไปมองฉู่เฉินที่อยู่ในมุมเป็นตาเดียวกันเต็มไปด้วยความสงสัย ตกตะลึง โกรธแค้น เหยียดหยามแล้วก็สะใจเกิดเรื่องอะไรขึ้น?เจ้าหมอนี่เป็นใครกันกล้าพูดจาแบบนี้ออกมาในงานเลี้ยงการแพทย์ของตระกูลกู้ อยากตายใช่ไหม!กู้รั่วเสวี่ยรีบกล่าวเตือนเสียงเบา “หมอเทวดาฉู่ คำบางคำอย่าพูดมั่ว ๆ จะดีกว่า นั่นคืออดีตผู้บัญชาการเว่ยของเขตทหารระดับมณฑลเลยนะ เป็นบุคคลอันดับหนึ่งในมณฑล เป็นคนที่มีอำนาจล้นฟ้า ต่อให้เป็นตระกูลกู้ของฉัน ก็ยังให้ความเคารพเขา...”หญิงสาวที่มีรูปร่างอรชร บุคลิกเย็นชาโดดเด่นข้างเว่ยหนานเฟิงคนนั้น ท่าทางอายุราว ๆ นี่สิบสี่ถึงยี่สิบห้าปี ในเวลานี้ก็ขมวดคิ้วสวยเช่นเดียวกัน จ้องมองฉู่เฉินด้วยความไม่พอใจมากนี่ใคร?กล้าพูดจาแบบนี้ ต่อหน้าคุณปู่ คงไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วจริง ๆสินะ!ส่วนหลิ่วหรูเยียนที่อยู่บนเวที ในเวลานี้ที่ได้ยินคำพูดของฉู่เฉิน สีหน้าก็เคร่งขรึมขึ้นมาทันที แทบอยากจะฉีกฉู่เฉินเป็นชิ้น ๆ!“ฉู่เฉิน! แกหมายความว่ายังไง? แกกำลังสงสัยในยาอายุวัฒนะที่ฉันคิดค้นอย่างนั้นเหรอ?”หลิ่วหรูเยียนตำหนิด้วยความไม่พอใจ คิ้วงามขมวดย่น

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 17

    ทันทีที่ได้ยินประโยคนี้ หลิ่วชิงเหอโกรธจนหน้าอกสั่น พยายามดิ้นรนให้หลุดรอดจากเงื้อมมือของฉู่เฉิน!“ไอ้เดรัจฉาน! แกไปตายซะ!”หลิ่วชิงเหอยกเท้าขึ้นแล้วเตะเข้าไปที่ฉู่เฉินฉู่เฉินยกมือขึ้น คว้าต้นขาขาวนุ่มนิ่มของเธอเอาไว้ กล่าวพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “ทำไม รีบร้อนขนาดนี้เลยเหรอ? หรือว่า พวกเราจะทำกันตรงนี้เลย?”“แกปล่อยนะ!”หลิ่วชิงเหอโมโห พยายามจะชักขาของตนเองกลับ ยกมือขึ้น กำลังจะสะบัดฝ่ามือเข้าไปที่แก้มของฉู่เฉินผลปรากฏว่า ทันทีที่ยกมือขึ้น ก็ถูกฉู่เฉินคว้าเอาไว้ทันทีตอนนี้ หลิ่วชิงเหอถูกฉู่เฉินควบคุมเอาไว้ ขยับเขยื้อนไม่ได้สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกว่าได้รับความเหยียดหยามมากที่สุดก็คือ ไอ้เดรัจฉานฉู่เฉินกลับชิดเข้ามา ชั่วขณะ หลิ่วชิงเหอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอันเร่าร้อนของความเป็นชายปะทะเข้าใส่ตัวเธอน่ารังเกียจ!มันคิดจะทำอะไร?มันคงจะไม่คิดจะลงมือกับเธอตรงนี้หรอกใช่ไหม?กรี๊ด ๆ ๆ!ระยำ!ไอ้เดรัจฉานนี่“ฉู่เฉิน แกคิดจะทำอะไร? ที่นี่คือเฉียนหลงวิลล่า! แกปล่อยฉัน!” หลิ่วชิงเหอร้อนใจ พยายามดิ้นรน แต่ยิ่งดิ้นเธอก็ยิ่งรู้สึกแย่ฉู่เฉินก็ถูกหลิ่วชิงเหอทำให้เลือดร้อนพลุ่งพล่าน“หลิ

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 18

    “ฉัน...”หลิ่วหรูเยียนล้มลงไปนั่งบนพื้น ตัวสั่นเทาไปทั่วทั้งตัว สีหน้าซีดขาว ตื่นตระหนกเป็นอย่างมากถ้าจะให้เธอไปร้องขอคนไร้น้ำยาอย่างฉู่เฉิน?แบบนั้นสู้ฆ่าเธอทิ้งซะดีกว่าหลิ่วหรูเยียนจะเป็นบ้าแล้ว“มัวอึ้งอยู่ทำไม? ยังไม่ไปอีก!” เว่ยฉิงตะคอกเสียงเอาแต่ใจหลิ่วหรูเยียนลุกขึ้นมาจากพื้นอย่างโซซัดโซเซ ภายในหัวสมองว่างเปล่า เดินออกจากห้องโถง วิ่งเหยาะ ๆ จนชนเข้ากับหลิ่วชิงเหอ“หรูเยียน เกิดอะไรขึ้น?” หลิ่วชิงเหอเห็นท่าทางของหลิ่วหรูเยียน ภายในใจแอบรู้สึกไม่ดี“แม่คะ ฮือ ๆ ๆ เกิดเรื่องแล้ว เกิดเรื่องแล้ว ยาอายุวัฒนะเกิดเรื่องขึ้นแล้ว อดีตผู้บัญชาการเว่ยอาเจียนออกมาเป็นเลือดแล้วก็หมดสติไปแล้ว...” ขาทั้งสองข้างของหลิ่วหรูเยียนอ่อนยวบ ล้มลงไปนั่งบนพื้นอีกครั้ง พิงหลิ่วชิงเหอร้องไห้โฮออกมาเสียงดังหลิ่วชิงเหอย่อตัวลงไป ประคองหลิ่วหรูเยียนเอาไว้ ภายในใจแอบคิดว่าเป็นไปตามคาดจริง ๆโดนไอ้ระยำอย่างฉู่เฉินพูดถูกจนได้“อย่าร้อนใจไป แม่เข้าไปดูหน่อย” หลิ่วชิงเหอกล่าว ลุกขึ้น เดินเข้าไปในห้องโถงตอนที่เห็นฉากดังกล่าว รวมทั้งอดีตผู้บัญชาการเว่ย ที่นอนหมดสติอยู่บนเก้าอี้วีลแชร์ เธอในฐานะหญิง

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 19

    “เธอลองไตร่ตรองดูเอาเองแล้วกัน ฉันยังไงก็ได้”สะอึก!หัวใจของหลิ่วหรูเยียนสั่นเทา สีหน้าซับซ้อนมากถ้าจะต้องคุกเข่าให้คนไร้น้ำยาอย่างฉู่เฉินจริง ๆ เธอคงนอนหลับไม่สนิทไปเป็นครึ่งปีแน่ ๆไอ้ขยะนี่ก็คือคนระยำ!ทำให้เธอรู้สึกคลื่นเหียนเมื่อเห็นว่าเวลาที่เวียนผ่านไป ฉู่เฉินยังคงนั่งจิบน้ำชาอย่างสบายอกสบายใจเช่นเดิมและในเวลานี้ ที่ทางเดินด้านนอก มีเสียงฝีเท้าร้อนรนดังลอยมาไม่ต้องคิดก็รู้ว่า เป็นเว่ยฉิงที่พาคนเดินมาที่นี่“หรูเยียน! อย่าทำตัวเอาแต่ใจเหมือนเด็ก ตอนนี้ยังไม่มีคนเห็น ลูกอยากจะทำให้ทุกคนได้เห็นว่าลูกคุกเข่าให้มันใช่ไหม?” หลิ่วชิงเหอกระซิบที่ข้างหูของหลิ่วหรูเยียน“ถ้าอดีตผู้บัญชาการเว่ยตายไป แม่กับลูก คงมีชีวิตรอดไม่พ้นคืนนี้”หลิ่วหรูเยียนตกใจขวัญเสียไปแล้ว สีหน้าซีดขาว โดยเฉพาะตอนที่ได้ยินเสียงฝีเท้าวุ่นวายที่ทางเดินด้านนอก เป็นเหมือนกับคาถาเร่งชีวิต‘ตุบ!’ภายใต้แรงกดดันทางจิตใจ หลิ่วหรูเยียนงอเข่าอันสูงส่งของเธอลงไป คุกเข่าลงต่อหน้าฉู่เฉิน เบือนหน้าบุ้ยปาก “ฉู่เฉิน แกรีบช่วยชีวิตอดีตผู้บัญชาการเว่ยสิ!”เมื่อเห็นท่าทางที่เย่อหยิ่งไม่เต็มใจของหลิ่วหรูเยียน ฉู่เ

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 20

    ทางด้านนี้ ฉู่เฉินออกมาจากห้องก็ได้พบกับเว่ยฉิงและคนอื่น ๆ ที่มาตามหา“คุณฉู่...” เว่ยฉิงเอ่ยปากพูด สีหน้าร้อนใจฉู่เฉินกล่าวเสียงเรียบ “เวลามีจำกัด ไม่ต้องพูดอะไรมากแล้ว ไปที่ห้องโถงกันเถอะ”เมื่อเว่ยฉิงได้ยินดังนั้น ก็พยักหน้า หลีกทางให้จากนั้นฉู่เฉินก็มาถึงที่ห้องโถงเป็นคนแรกหลังจากที่เห็นอาการของเว่ยหนานเฟิงแล้ว เขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเช่นกันอาการของเว่ยหนานเฟิง สาหัสกว่าที่เขาคิดเอาไว้หน่อย“คุณฉู่ ยังสามารถช่วยชีวิตของคุณปู่ของฉันได้ไหมคะ?” เว่ยฉิงสีหน้าร้อนใจ กล่าวถามด้วยเบ้าตาที่แดงก่ำถ้าหากคุณปู่เป็นอะไร เธอจะทำอย่างไรดีฉู่เฉินกล่าวพร้อมรอยยิ้มจาง ๆ “มีผมอยู่ วางใจได้ สามารถช่วยได้”เมื่อได้ยินประโยคนี้ เว่ยฉิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเล็กน้อยแต่ว่า หลิ่วหรูเยียนที่รีบเดินเข้ามา กลับเอ่ยปากกล่าวด้วยคำพูดดูถูก “ฉู่เฉิน แกเลิกเสแสร้งได้แล้ว ถ้าช่วยไม่ได้ แกต้องรับผิดชอบเรื่องทั้งหมด!”ช่วยไม่ได้ สถานะของเว่ยหนานเฟิงสูงส่งเกินไป เธอจำเป็นต้องคิดหาหนทางผลักความรับผิดชอบออกไปถ้าหากฉู่เฉินไม่ช่วย ถ้าคืนนี้เว่ยหนานเฟิงเป็นอะไรขึ้นมา ก็คือความรับผิดชอบของเธอหลิ่วหรูเย

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 21

    ท่าทางเข้าทีแต่เธอยังคงดูถูกฉู่เฉิน คิดว่าฉู่เฉินแสดงละครเพื่อเรียกร้องความสนใจหลายนาทีผ่านไป ฉู่เฉินถอนหายใจ ยกมือวาดกลางอากาศ เข็มหลายสิบเล่มถูกดึงกลับมา“เสร็จแล้ว อดีตผู้บัญชาการเว่ยไม่เป็นอะไรแล้ว พักรักษาตัวไม่กี่วันก็หาย” ฉู่เฉินบอก เขาเช็ดเหงื่อที่มุมหน้าผากศาสตร์แห่งการฝังเข็มที่เขาใช้เมื่อกี้ เผาผลาญพลังวิญญาณที่จุดตันเถียนของเขาไปไม่น้อย“จริงเหรอคะ?” เว่ยฉิงถามอย่างดีใจฉู่เฉินพยักหน้าตอนนี้เอง หลิ่วหรูเยียนถลาเข้ามา ตะโกนลั่น “เป็นไปไม่ได้! ฉันไม่เชื่อ! ฉู่เฉิน แกกล้าดียังไงแค่ฝังเข็มสองสามเล่มก็บอกว่าตัวเองเป็นผู้ช่วยชีวิตอดีตผู้บัญชาการเว่ย?”“ถ้าอดีตผู้บัญชาการเว่ยเป็นอะไรไป แกต้องรับผิดชอบทั้งหมด!”สีหน้าของเว่ยฉิงดำทะมึนฉู่เฉินหัวเราะชืด ๆ “หลิ่วหรูเยียน เธอไม่ต้องร้อนรน ถ้าภายในห้านาทีอดีตผู้บัญชาการเว่ยไม่ฟื้นขึ้นมา ฉันจะรับผิดชอบทั้งหมด ต่อให้คุณหนูเว่ยต้องการหัวของฉันก็ยังได้!”“ดี! แกพูดเองนะ คุณหนูเว่ยได้ยินแล้วใช่ไหมคะ ฉู่เฉินบอกว่าเขาจะรับผิดชอบเองทั้งหมด” หลิ่วหรูเยียนหันไปพูดกับเว่ยฉิง ผลักความรับผิดชอบอย่างถึงที่สุดเว่ยฉิงสีหน้าเปลี่ยนไปเป

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 22

    เว่ยหนานเฟิงลืมตาฟื้นขึ้นมา เขาหอบหายใจหลายครั้ง รู้สึกได้ว่าความเจ็บปวดทั่วตัวได้หายไปแล้ว อีกทั้งยังสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นในร่างกายด้วย“คุณปู่ไม่เป็นไรอะไรแล้วจริงๆ ใช่ไหมคะ? ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?” เว่ยฉิงถามอย่างตื่นตระหนกเว่ยหนานเฟิงยิ้มตอบ “ปู่ไม่เป็นไร ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นมากแล้ว”เว่ยฉิงเช็ดน้ำตา ลุกขึ้นหันไปโค้งตัวให้ฉู่เฉิน “ขอบคุณคุณมากนะคะ หมอเทวดาฉู่”ฉู่เฉินยิ้ม โบกมือและบอกว่า “เรื่องเล็กน้อยครับ”เวลานี้ แขกทุกคนในงานยังคงอ้าปากค้างเพราะความตะลึงไม่นึกว่าคุณชายไร้ประโยชน์ที่ถูกไล่ตะเพิดออกจากตระกูลฉู่ จะมีความสามารถด้านการแพทย์อยู่จริงๆ…ท่ามกลางฝูงชน สีหน้าของหลิ่วหรูเยียนนั้นเรียกได้ว่าย่ำแย่สุดขีดคำท้าที่เธอเพิ่งพูดกับฉู่เฉินเมื่อกี้ยังดังก้องอยู่ในหูจะทำยังไงดีล่ะทีนี้?เธอร้อนรนจนแทบอยู่ไม่สุข กระทั่งไม่กล้ามองหน้าฉู่เฉิน“หมอเทวดาฉู่ ขอบคุณมาก พระคุณที่ช่วยชีวิตในวันนี้ผมจะไม่มีวันลืม วันหน้ามีอะไรให้ช่วย คุณติดต่อผมหรือฉิงฉิงได้เลย”“ตั้งแต่นี้ คุณคือผู้มีพระคุณของผมเว่ยหนานเฟิง เป็นแขกวีไอพีของตระกูลเว่ย!” เว่ยหนานเฟิงประสานหมัดขณะเอ่ยพร้อมรอยยิ้

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 23

    เห็นสีหน้าท่าทางเขาแล้วจะฆ่าเสียให้ตาย!“หลิ่วชิงเหอ ลูกสาวเธอก็เรียกฉันว่าพ่อแล้ว เธอควรเรียกฉันว่าอะไรดีล่ะ?” ฉู่เฉินจงใจถากถางหลิ่วชิงเหอหยอกแม่บุญธรรมอย่างหลิ่วชิงเหอสักหน่อยก็ไม่เลวเหมือนกันหลิ่วชิงเหอแค่นเสียง ขี้คร้านจะสนใจไอ้สารเลวอย่างฉู่เฉิน จึงหันตัวเดินออกไปครั้นออกมาก็เห็นหลิ่วหรูเยียนที่กำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ“แม่! หนูจะฆ่าฉู่เฉิน! ยังไงก็จะฆ่ามันให้ได้!” หลิ่วหรูเยียนกระฟัดกระเฟียด สายตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้นเกลียดชังน่าอัปยศที่สุด!เธอหลิ่วหรูเยียนเคยต้องเจอกับความอัปยศอดสูขนาดนี้เสียที่ไหนกัน?ฉู่เฉิน ชื่อนี้ได้เข้าสู่บัญชีดำของเธอเรียบร้อยแล้ว“วางใจได้ วันนี้ก็คือวันตายของไอ้เดรัจฉานนั่น!” หลิ่วชิงเหอเอ่ยเสียงเย็นขณะเดียวกันทางด้านฉู่เฉิน เขาถูกเว่ยฉิงเชิญไปที่ห้องรับรองเพียงลำพัง“คุณหนูเว่ย ยังมีธุระอะไรอีกเหรอครับ?” ฉู่เฉินถามเว่ยฉิงต้องยอมรับว่าคุณหนูของตระกูลเว่ย หลานสาวของเว่ยหนานเฟิงคนนี้เป็นผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่งจริงๆ กิริยาท่าทางและเรือนร่างไม่ได้ด้อยไปกว่าหลิ่วชิงเหอกับหลิ่วหรูเยียนเลยยิ่งพออยู่กับเว่ยหนานเฟิงมานานหลายปี อาจเป็นเพราะ

บทล่าสุด

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 932

    ราวกับลีน่าได้ตื่นขึ้นมาจากความฝัน เก็บมือที่อยู่ระหว่างขาทั้งสองข้างกลับมาแล้วยืนตัวตรงทันที จากนั้นสางผมที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยเมื่อประตูห้องเปิดออก ต้าหลิงจื่อที่เสื้อผ้ายับยู่ยี่ก็โผล่หน้าออกมาชนเข้ากับลีน่าที่อยู่หน้าประตูเข้าอย่างจัง“ว้าย!”ต้าหลิงจื่อตกใจเป็นอย่างมากจึงรีบติดกระดุมเสื้อให้เรียบร้อย ใบหน้าแดงก่ำ ก้มหน้าและกล่าว “คุณ…คุณนายลีน่า คุณ…คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ”ลีน่ายิ้มอย่างมีเสน่ห์ “ฉันรอพวกคุณเกือบจะสองชั่วโมงแล้วล่ะ”กล่าวเสร็จไม่รอต้าหลิงจื่อตอบสนองใด ๆ ลีน่าก็ผลักประตูเข้าไปข้างในฉู่เฉินได้ยินเสียงฝีเท้าข้างหลังก็เก็บกางเกงบ็อกเซอร์ขึ้นมาโดยไม่ลนลาน แล้วหันหลังใส่มันช้า ๆ จากนั้นหยิบบุหรี่หนึ่งในขึ้นมาจุดและกล่าวพร้อมชำเลืองมองลีน่า “มีธุระเหรอ?”ลีน่ามองสำรวจกล้ามเนื้อทั้งร่างกายของฉู่เฉินด้วยใบหน้าแดงก่ำและยิ้มน้อยกล่าว “คุณฉู่ สามีฉันคิดว่าการร่วมธุรกิจระหว่างพวกเรายังสามารถเจรจากันอีกได้ค่ะ”“เงื่อนไขสามารถปรับเปลี่ยนได้ อีกทั้งสภาพแวดล้อมในห้องทำงานก็เคร่งเครียดเกินไป เขาจึงจองห้องอาหารส่วนตัวที่ภัตตาคารไห่เฟิงไว้แล้ว หวังว่าคุณฉู่จะให้เกียรติมาร่

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 931

    เมื่อเห็นว่ารอบนี้ลีน่าเอาจริง แรนด์จึงเริ่มร้อนใจและคว้าข้อมือของลีน่าไว้พร้อมเอ่ยขึ้นว่า “ลีน่า ความรู้สึกที่ยาวนานขนาดนั้นของพวกเรา…”ความรู้สึก?ลีน่าอยากจะขำให้ท้องแข็งตายเมื่อได้ยินคำนี้ ตอบพร้อมกลอกตาใส่แรนด์ด้วยสีหน้ารังเกียจ “คุณป่วยหนักอยู่นะ ถ้าไม่ใช่เพราะฉันสนใจในทรัพย์สมบัติของคุณ คุณคิดว่าฉันจะมาคบคุณเหรอ?”“คุณทั้งแก่และขี้เหร่ หลงใหลระยะสั้นๆ ทำมาพูดเรื่องความรู้สึกรักชอบ ช่างน่าเสียความรู้สึกจริง ๆ โอเคไหม?”ไม่เสแสร้งแล้ว เปิดใจทั้งหมดใบหน้าชราของแรนด์อมทุกข์จนราวกับจะมีน้ำตาหยดลงมา แต่ก็ไม่มีปัญญา ใครให้ผู้หญิงคนนี้ชำนาญในด้านนั้นกันล่ะหลังจากหายใจเข้าลึก ๆ แล้วแรนด์ก็ตระหนักถึงความร้ายแรงของปัญหาจึงกัดฟันพูดขึ้นว่า “คุณ…คุณโทรไปเรียกเขามาสิ ผมเป็นเจ้าภาพเอง ให้ไปกินข้าวและพูดคุยกันที่ภัตตาคารไห่เฟิง”แรนด์ไม่อาจยอมได้ แต่ก็พ่ายแพ้ในการพูดคุยแล้ว สิ่งที่เขาสูญเสียนั้นมากเกินไปแล้วจริง ๆไม่เพียงถูกคนจากฝ่ายทหารตามไล่ฆ่า แถมผู้หญิงข้างกายเขาก็จะจากเขาไปไกลอีกถ้าเป็นแค่ผู้หญิงทั่วไปก็ช่างเถอะปัญหาคือขาทั้งสองข้างของลีน่าแรงดีมาก แล้วยังหนีบเก่งอีกสิ่งที

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 930

    วินาทีต่อมา เธอเหมือนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ รีบแหวกชุดทำงานออก แล้วแกะกระดุมตรงหน้าอกออกสองเม็ด ก่อนจะก้มหน้ามองหน้าอกทั้งสองข้างจากนั้นก็เห็นว่ารอยแผลตกสะเก็ดหลุดออกหมดแล้ว ผิวที่เกิดใหม่เรียบเนียนราวกับของใหม่ทำให้ต้าหลิงจื่อตะลึงงัน ฉู่เฉินมองลูกแพร์ขนาดใหญ่สองลูกที่ส่องประกายแวววาวก็ตกตะลึงไปเช่นกัน“ว้าย” ผ่านไปพักใหญ่ ต้าหลิงจื่อถึงค่อยสังเกตเห็นว่าตัวเองกำลังนั่งอยู่บนตักของฉู่เฉิน แถมยังปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกอย่างกึ่งโป๊กึ่งมิดชิด เธอรู้สึกเขินอายมากทันที ก่อนจะรีบยืนตัวตรง เอามือดึงกางเกงที่แทบจะถกมาถึงต้นขา“คะ...คุณชายฉู่ ขะ...ขอโทษด้วยค่ะ เมื่อกี้ฉัน...”ยังไม่ทันที่ต้าหลิงจื่อจะพูดจบ ปากขนาดใหญ่ก็ปิดริมฝีปากแดงของเธอกลิ่นอายที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังของชายชาตรีถาโถมใส่หน้า ต้าหลิงจื่อสิ้นฤทธิ์ในพริบตา เธอไม่ได้สัมผัสความรู้สึกแบบนี้มานานมากแล้ว โดยเฉพาะเมื่อโดนแขนที่ทรงพลังโอวเอวไว้ ราวกับเขื่อนที่พังทลาย ไม่อาจควบคุมได้เลย“แควก!” ฉู่เฉินฉีกถุงน่องของต้าหลิงจื่อออกทันที ก่อนจะพลิกมือกดต้าหลิงจื่อลงบนโต๊ะทำงาน“คุณชายฉู่ บะ...เบาหน่อยค่ะ ฉันไม่ได้ทำแบบนี้

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 929

    แม้แต่ต้าหลิงจื่อที่ยืนอยู่ทางด้านข้างก็ยังตกตะลึงกับสิ่งที่ฉู่เฉินทำตอนที่หลิ่วหรูเยียนกับหลิ่วชิงเหอแม่ลูกเจรจาความร่วมมือกับคนอื่น เธอก็อยู่ด้วย แต่ว่าสามปีมานี้ เธอยังไม่เคยเห็นการเจรจาความร่วมมือแบบนี้มาก่อนเลยมิน่าล่ะหลิ่วหรูเยียนถึงบอกให้ฉู่เฉินมาเจรจา บารมีบดขยี้ฝ่ายตรงข้ามอย่างแน่นอน ชั่วขณะหนึ่ง ภาพลักษณ์ของฉู่เฉินในใจของต้าหลิงจื่อคล้ายกับยิ่งใหญ่ขึ้นไม่น้อย“ฮึ คุณฉู่ นี่อาจเป็นโอกาสสุดท้ายของคุณก็ได้ ในเมื่อคุณไม่เห็นค่า งั้นพวกเราก็ขอตัวแล้ว” แรนด์กระแทกถ้วยกาแฟในมือลงบนโต๊ะอย่างหนักหน่วงดังปัง จากนั้นก็ลุกขึ้นมาด้วยความฉุนเฉียว ก่อนจะดึงลีน่าขึ้นมาแล้วหันกายเดินจากไป “เอ๊ะ...”เมื่อเห็นสามีภรรยาแรนด์เดินจากไปแล้วจริงๆ ต้าหลิงจื่อกำลังคิดจะเรียกพวกเขาให้หยุด แต่โดนฉู่เฉินยื่นมือมาขวางไว้“คุณฉู่...”“ให้พวกเขาไสหัวไป”เสียงของฉู่เฉินไม่ดังไม่เบา แต่สามีภรรยาแรนด์กลับได้ยินชัดเจน “คุณ...”แรนด์หันหน้ามาถลึงตาใส่ฉู่เฉินด้วยความแค้นใจ คำว่าไสหัวไปครั้งแล้วครั้งเล่าไม่ให้แม้กระทั่งทางลงกับเขาเลยจริง ๆในสถานการณ์แบบนี้ เขาไม่อยากไปก็ไม่ได้แล้วดูท่าข้อมู

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 928

    หน้าอกใหญ่สองลูกนั้นราวกับอาวุธสังหารที่สั่นไหวเล็กน้อยไปตามลมหายใจ เหมือนจะดันเสื้อเชิ้ตสีเบจบนตัวเธอให้ปริได้ทุกเมื่อ ส่วนเรียวขาใหญ่ยาวงดงามที่แข็งแรงและไม่เสียทรงสองข้างเปล่งประกายสีทองแดงแวววาวจากการอาบแดดบนชายหาดแม้ว่าผิวจะไม่ขาวเนียน ทว่าตั้งแต่หัวจรดเท้าให้ความรู้สึกงดงามสุขภาพดีโดยเฉพาะอย่างยิ่งริมฝีปากที่เต็มไปด้วยความเย้ายวนนั้น แค่มองก็ทำให้คนเกิดความคิดหุนหันอยากจะถูกเธออมไว้ในปากนัยน์ตาโตสีฟ้า ประกอบกับขนตาเรียวยาว แค่กะพริบตาเหลือบมองกลับมาก็เปี่ยมไปด้วยความเสน่หานี่แค่เห็นก็รู้ว่าเป็นผลผลิตจากอำนาจของเงินตราเมื่อเห็นฉู่เฉิน สามีภรรยาคู่นี้ก็อึ้งไปก่อน จากนั้นเป็นสาวสวยชาวตะวันตกคนนั้นที่ยิ้มให้ฉู่เฉินก่อนแล้วพูดว่า “คุณน่าจะเป็นคุณฉู่เฉินสินะ?” สาวสวยชาวตะวันตกพูดพลางส่ายเรียวขางามแข็งแรงอยู่บนรองเท้าสายรัดส้นเข็ม เดินเข้ามาหาฉู่เฉิน ก่อนจะยื่นมือไปจับมือกับฉู่เฉิน “ผมคือฉู่เฉิน ไม่ทราบว่าพวกคุณคือ?”ฉู่เฉินจับมือเรียวงามนุ่มนิ่มราวกับไร้กระดูกของสาวสวยชาวตะวันตกอย่างเป็นมิตรมาก สายตากวาดมองหน้าอกของเธอแวบหนึ่ง ร่องอกนั้นสามารถซุกคนทั้งเป็นเข้าไปได้เลย

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 927

    บ้าเอ๊ย!แม้แต่ลมหายใจของฉู่เฉินก็ถี่กระชั้นขึ้นเล็กน้อย นี่ถ้าเกิดเป็นการต่อสู้จริงละก็ ตอนนี้เขาคงสิ้นชีพไปแล้วจนกระทั่งตอนนี้เอง ในที่สุดฉู่เฉินก็รู้แน่ชัดถึงช่องว่างของระดับพลังสร้างรากฐานแล้วยกตัวอย่างเช่น เมื่อคืนนี้เผชิญหน้ากับเย่หัวที่เหนือกว่าเขาหนึ่งขั้น แม้ว่าฉู่เฉินจะตกเป็นฝ่ายรับ แต่ก็มีพลังต่อสู้อยู่แต่เมื่อเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งที่เหนือกว่าเขาหลายขั้นอย่างเจ้าทึ่ม เขาไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะลงมือ“ตอนนี้นายเทียบเท่าระดับสร้างรากฐานประมาณขั้นไหนแล้ว?”ฉู่เฉินปัดฝุ่นบนตัวพลางขมวดคิ้วเอ่ยถาม“ขั้นเก้า”เจ้าทึ่มเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่าอะไรนะ?ฉู่เฉินกลืนน้ำลายหนัก ๆ ความเร็วในการพัฒนานี้ทำให้ฉู่เฉินตกตะลึงนิดหน่อยจริง ๆ “งั้นผู้ชายผู้หญิงที่ลงมาจากรถเมื่อคืน นายเองก็เห็นแล้ว คิดว่าเอาชนะได้หรือเปล่า?” ฉู่เฉินเลิกคิ้วเอ่ยกับเจ้าทึ่ม“ได้ ผมรู้สึกได้ว่าพวกเขาอ่อนแอมาก” เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ รัศมีแสงสีฟ้าภายในดวงตาของเจ้าทึ่มพลันส่องประกายหลายครั้ง ยังจงใจเอาลิ้นสีแดงคาวเลียริมฝีปากแห้งผาก“นายแค่กินคนก็สามารถเลื่อนระดับพลังได้แล้วเหรอ?”ฉู่เฉินเอามือไพล่หลังเดิ

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 926

    แม้ว่าตอนนี้จะถูกแบนจากฝ่ายต่าง ๆ แต่คิดว่าคงไม่ได้แบนนานมากนัก“โอเคค่ะ ฉันเข้าใจแล้ว งั้นฉันจะโทรหาคุณฉู่เดี๋ยวนี้เลย นัดเวลาเจอกัน?”ต้าหลิงจื่อเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหมือนสอบถาม “อืม จัดการตามที่ฉันบอกละกัน...อ่า...”หลิ่วหรูเยียนอ้าปากหาวอีกครั้ง ก่อนจะลากร่างกายที่เหนื่อยล้าให้ลุกขึ้นมาพูดว่า “ไม่มีเรื่องอะไรแล้ว ฉัน...หาว...ฉันกลับไปนอนก่อนนะ มีเรื่องอะไรก็โทรหาฉันได้ตลอดเวลา” หลิ่วหรูเยียนกล่าวจบก็คว้ากระเป๋าสะพายขึ้นมา ก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานไปพร้อมกับต้าหลิงจื่อ เมื่อมาถึงถนน หลิ่วหรูเยียนยื่นมือออกไปเรียกรถแท็กซี่คันหนึ่ง ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังเฉียนหลงวิลล่าหลังจากส่งหลิ่วหรูเยียนแล้ว ต้าหลิงจื่อถึงค่อยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาฉู่เฉินเวลานี้ ฉู่เฉินเพิ่งกินข้าวเช้าเสร็จ แตกต่างจากพวกสาว ๆ อย่างหลิ่วหรูเยียนที่ผ่านศึกใหญ่มาทั้งคืน แต่ตอนนี้ฉู่เฉินกลับสดใสร่าเริง กระปรี้กระเปร่าเป็นร้อยเท่าจำเป็นต้องพูดว่ามรดกของมังกรเฒ่ามหัศจรรย์มากจริง ๆ การบำเพ็ญคู่ไม่เพียงสามารถเพิ่มพละกำลังให้แข็งแกร่งขึ้น ยิ่งทำให้กำลังวังชาของเขาเหนือกว่าคนทั่วไปมากนัก ต่อให้ทำศึกใหญ่ติดต่อกัน

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 925

    คืนนั้น ฉู่เฉินปลดปล่อยเพลิงมังกรหยางที่ยากจะควบคุมลงบนตัวหลิ่วหรูเยียนและสองพี่ต้องตระกูลต้วนเมื่อฉู่เฉินทะลวงสู่ระดับสร้างรากฐานชั้นห้า พลังรบก็เพิ่มขึ้นหนึ่งขั้นอย่างเห็นได้ชัด แม้แต่ต้วนหลิงเวยที่มีความอดทนมากที่สุดก็อ้อนวอนติดต่อกัน ยอมแพ้หลายต่อหลายครั้งเช้าวันถัดมา หลิ่วหรูเยียนลากร่างกายที่เหนื่อยล้ารีบไปทำงานที่บริษัท ถึงขนาดที่ไม่สนใจจะกินอาหารเช้าเลยด้วยซ้ำเธอกลัวจริง ๆ ทำไมตอนนี้ฉู่เฉินดูเหมือนป้อนอย่างไรก็ไม่เต็มอิ่มเลยละเธอกลัวจริง ๆ ว่าตัวเองจะเหนื่อยตายคาเตียงของฉู่เฉิน รุ่งเช้า ต้าหลิงจื่อเพิ่งมาถึงบริษัท เดินเข้ามาในห้องทำงานของหลิ่วหรูเยียนด้วยใบหน้าดีอกดีใจ เมื่อเห็นสีหน้าเหนื่อยล้าของหลิ่วหรูเยียน แถมยังมีรอยใต้ตาคล้ำวงใหญ่สองข้างบนใบหน้าเลยเอ่ยด้วยความเป็นห่วงว่า “ผู้จัดการใหญ่หลิ่ว คุณไม่เป็นไรใช่ไหมคะ เมื่อคืนนอนหลับไม่สนิทเหรอคะ? “ฮึ!” หลิ่วหรูเยียนได้ยินคำพูดนี้ก็รู้สึกฉุนเฉียว เธอนอนหลับไม่สนิทที่ไหนกันล่ะ ไม่ได้นอนหลับสนิททั้งคืนชัด ๆ “ช่างเถอะ มีเรื่องอะไรก็รีบพูดมา ฉันเหนื่อยแล้ว อยากนอนสักหน่อย” หลิ่วหรูเยียนพูดพลางหาวยาว ๆ ทั้ง

  • ปีศาจหมอเจ้าเสน่ห   บทที่ 924

    ถึงอย่างไรเธอก็อยู่ในเก้าสวรรค์สิบพิภพมาหลายร้อยปีแล้ว หากไม่มีพลังบำเพ็ญเพียร เธอจะกลายเป็นหญิงชราโดยสิ้นเชิงในคราวเดียว แค่คิดว่าตัวเองอาจจะมีริ้วรอยเหี่ยวย่น ชราภาพ อวี้ลู่ก็เกิดความรู้สึกหวาดกลัวจากก้นบึ้งของจิตใจฉู่เฉินเห็นอวี้ลู่มีท่าทางเด็ดเดี่ยวแน่วแน่อย่างยิ่งก็ได้แต่สูดลมหายใจลึกเฮือกหนึ่งแล้วกล่าวว่า “ก็ได้ นี่ยังมียาโลหิตวิญญาณอยู่นิดหน่อย ถ้าเกิดควบคุมตัวเองไม่ได้ พี่ก็กินเข้าไปสองเม็ด” ฉู่เฉินพูดพลางล้วงยาโลหิตวิญญาณขวดหนึ่งออกมาจากในอกแล้ววางไว้ในฝ่ามือของอวี้ลู่ แต่ทันทีที่สัมผัสโดนมือเล็ก ๆ ของอวี้ลู่ อุณหภูมิร่างกายที่ร้อนผ่าวส่งผ่านเข้ามา แม้แต่ฉู่เฉินก็ต้องชื่นชมความอดทนของอวี้ลู่อดกลั้นไว้จนเป็นแบบนี้เลยเหรอ?ผู้หญิงเนี่ยนะ ทำไมต้องทรมานตัวเองด้วยก่อนจะออกมา ฉู่เฉินชะงักฝีเท้าแล้วหันหน้ามาพูดว่า “ถ้าเกิดมีอะไรอยากให้ช่วยก็เรียกผมได้ตลอดเวลานะ” “ไม่จำเป็น!”อวี้ลู่ตะโกนเสียงดังพลางหอบหายใจแรง ฉู่เฉินส่ายหน้าอย่างจนปัญญา แล้วเดินออกไปนอกถ้ำอินซู่ซู่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วรีบไล่ตามออกมา พูดกับฉู่เฉินว่า “นายท่าน นี่ผู้อาวุโสเป็นอะไรไปเหรอคะ?”ไม่แ

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status