หน้าหลัก / มาเฟีย / กรง | กาม / บทที่ 1 - บทที่ 10

บททั้งหมดของ กรง | กาม: บทที่ 1 - บทที่ 10

69

1 ผู้หญิงเห็นแก่เงิน

สวัสดีครับผม ‘โชน’ อย่ารู้จักผมมากไปกว่านี้เลยจะดีกว่า เพราะผมไม่มีอะไรดีนอกจากหน้าตา —- งานมงคล —- วันนี้เป็นวันดี วันที่เหมาะแก่การจัดงานแต่งงาน วันที่ทุกคนควรจะมีความสุข หึ!! แต่สำหรับผมมันไม่ใช่ นี่ไม่ใช่งานแต่งของผมเพราะผมไม่คิดที่จะแต่งงานอยู่แล้ว แต่นี่เป็นงานแต่งของพ่อผมต่างหาก ไม่รู้ไปคว้าเอาผู้หญิงจากซ่องที่ไหนมา ผู้หญิงคนนั้นก็คงจะเห็นแก่เงินถึงได้ยอมแต่งกับพ่อของผม ถ้าเธอบอกว่ารักพ่อของผม ผมไม่มีทางที่จะเชื่อเด็ดขาด เพราะพ่อของผมอายุจะ60อยู่แล้ว ผู้หญิงที่เข้าหาพ่อของผมก็มีแต่เข้ามาเพราะเงินกันทั้งนั้น แม่ของผมเสียไปเมื่อสองปีที่แล้ว และผมกับพ่อกับก็ไม่ค่อยจะลงลอยกันเท่าไหร่ อยู่ด้วยกันทีไรก็มีแต่จะทะเลาะกันตลอด กับมีบ้านของผมต่างหาก แม้ขนาดจะแต่งงานใหม่ พ่อยังไม่บอกผมสักคำ หึ!! กลัวว่าผมจะมาพังงานแต่งละสิ ผมไม่ทำอย่างนั้นหรอก ทำอย่างอื่นสนุกกว่าเยอะ ลูกน้องผมมันบอกว่าเมียใหม่ของพ่อคนนี้ท่าทางใช้ได้ มันถ่ายรูปมายืนยันให้ผมดู น่าเอาจริงๆ ไม่แปลกใจว่าทำไมพ่อผมถึงหลงจนถึงขั้นคิดที่จะแต่งงานใหม่ โดยไม่สนใจรูปแม่ที่แควนอยู่ในบ้านเลยสักนิด“เมียพ่อกูอยู่ไหน” ผมหันไปถามล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-12-15
อ่านเพิ่มเติม

2 ทารุณ Nc20+

“ถอดชุดเธอออกซะ อย่าให้ฉันต้องฉีกมัน” เธอยืนตัวสั่นเทาและไม่ยอมถอดชุดออกตามคำสั่งของผม สงสัยคงจะชอบความรุนแรง “ยะ อย่าทำอะไรฉันเลยนะ วันนี้เป็นวันแต่งงานของฉัน ถ้าคุณท่านรู้คุณไม่รอดแน่ๆ” ท่าทางของเธอเหมือนจะกลัวผม แต่เธอกลับพูดขู่ผม หึ!! กล้าดีหนิ “คำขู่ของเธอมันใช้กับฉันไม่ได้ผลหรอก...แสนดี” “คะ คุณรู้จักชื่อฉันได้ไง คะ คุณเป็นใครกันแน่” “จะถามให้เสียเวลาทำไม ถอดชุดออก !!” ผมตะคอกใส่เธอ แต่ก็ก็ไม่ยอมถอดชุดของเธอออกอยู่ดี เธอกำลังทำให้ผมหงุดหงิดเล่นตัวเก่งจริงๆ ผมคว้ามือไปจับแขนเธอ ก่อนจะออกแรงกระชากแรงๆให้เธอเดินตามผมออกมาจากห้องน้ำ “อย่านะ อย่าทำอะไรฉันเลยฉันขอร้อง ได้โปรด” “ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วยใครก็ได้ช่วยฉันด้วย” ผลัก! ตุบ! ผมเหวี่ยงร่างเธอลงเตียงอย่างแรงแบบไม่คิดจะปราณี “หุบปากแล้วเก็บเสียงเอาไว้ครางให้ฉันฟังดีว่า” “ฮึก ยะ อย่าทำอะไรฉันเลย ฮึก” เธอถอยหนีผมไปจนติดขอบเตียง พรางยกมือไหว้ขอร้องอ้อนวอนผม ทำตัวเหมือนไม่เคยผ่านผู้ชายมา คิดว่าผมจะเชื่อผู้หญิงที่แต่งงานกับพ่อผมเพื่อแลกกับเงินอย่างเธอรึไง ผมค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกทีละเม็ดๆ สายตาจ้องมองไปที่แม่เลี้ยงข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-12-15
อ่านเพิ่มเติม

3 แสนดีผู้น่าสงสาร

—- Talk แสนดี —-ฉันฝันไปใช่มั้ย มันไม่จริงใช่มั้ย ฉันไม่ได้เสียความบริสุทธิ์ให้ใครใช่มั้ย “ฮึก...” ฉันก้มหน้าร้องไห้สะอื้นออกมา ถึงจะพยายามหลอกตัวเองยังไง สุดท้ายฉันก็หนีความจริงไม่พ้นอยู่ดี ฉันไม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร เขามาย้ำยีฉันทำไม ฉันไปทำอะไรให้เขา หรือว่าเขาจะเป็นเจ้าหนี้ของฉันอีกคน แต่มันไม่มีทางเป็นไปได้ ในเมื่อคุณท่านใช้หนี้ให้ฉันหมดทุกบาททุกสตางค์แล้ว คุณท่านที่ฉันพูดถึงคือคุณดนัย เป็นนักธุรกิจ ฉันรู้แค่คุณท่านรวยมาก รวยถึงขนาดใช้หนี้ให้ฉันตั้งหลายสิบล้าน ย้อนกลับไปเดือนก่อน วันงานศพแม่ของฉัน วันนั้นมีเจ้าหนี้มาทวงเงินที่พ่อของฉันเคยกู้ไป ตอนแรกฉันก็ไม่รู้ว่าเท่าไหร่เพราะแม่ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้ ตั้งแต่พ่อเสียฉันรู้แค่ว่าฉันกับแม่มีหน้าที่หาเงินเพื่อมาใช้หนี้ให้ใครก็ไม่รู้ ฉันรู้แค่ว่าฉันต้องทำงานหนัก ต้องหาเงินได้เยอะๆ ฉันไม่เรียนต่อมหาวิทยาลัยเพื่อที่จะทำงานเก็บเงินช่วยแม่ แต่สุดท้ายแม่ก็จากฉันไป...วันนั้นหลังจากเผาศพแม่ของฉันเสร็จ จู่ๆ ก็มีคนมาจับตัวฉัน ขู่จะเอาเงินจากฉัน ถ้าฉันหาให้ไม่ได้พวกมันก็ขู่ว่าจะข่มขืน จะฆ่าฉัน ฉันคิดว่าตอนนั้นฉันคงไม่รอดแน่ๆ แต่แล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-12-15
อ่านเพิ่มเติม

4 โลกกลม

— หลังจากจบพิธีแต่งงาน —คุณท่านพ่ฉันมาที่บ้าน เป็นบ้านของคุณท่านหลังใหญ่โตมโหฬารมาก ฉันถึงกับตะลึงตาค้างเลยทีเดียว ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยเห็นบ้านหลังใหญ่อย่างกับวังแบบนี้เลย “หนูตามฉันมาเดี๋ยวฉันจะพาไปดูห้องนอน” คุณท่านเอ่ยบอกฉัน คงจะเห็นว่าฉันยืนนิ่งไม่ขยับ ก็ฉันกำลังตะลึงกับความใหญ่โตของบ้านอยู่นี่แหละฉันเดินตามคุณท่านขึ้นไปชั้นบน บ้านหลังนี้มีสามชั้น มันใหญ่โตมาก จริงๆ ตรงทางขึ้นมีรูปผู้หญิงสูงวัยติดอยู่ตรงผนัง ขนาดว่าอายุเยอะแล้วก็ไม่อาจทำรายความสวยของคนในภาพได้เลย ตอนเป็นสาวคงจะสวยมากแน่ๆก็เหมือนกับคุณท่าน ถึงคุณท่านจะอายุเยอะมากแล้วแต่ก็ยังดูดีไม่แก่ตามอายุ “ห้องนี้คือห้องนอนของหนู ส่วนห้องฉันจะอยู่ตรงข้าม” “อ้อ ค่ะๆ” ฉันพยักหน้าหงึกๆพรางปรายตามองไปรอบๆ ไม่คิดไม่ฝันว่าชีวิตฉันจะได้สัมผัสกับบ้านหลังใหญ่โตขนาดนี้ “หนูหน้าเหมือนแม่ตอนเป็นสาวเลยนะรู้มั้ย” คุณท่านพูดพร้อมกับยิ้มจางๆให้ฉัน รอยยิ้มของคุณท่านช่างอบอุ่นจริงๆ “แม่เคยบอกค่ะ ว่าหนูหน้าเหมือนแม่มาก พ่อก็เคยบอกเหมือนกัน” คุณท่านหุบยิ้มทันทีเมื่อฉันเอ่ยถึงพ่อ มีอะไรรึเปล่านะ “ถ้างั้นหนูไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวถึงเวลาทานอ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-12-15
อ่านเพิ่มเติม

5 ข่มขู่

“ร้อยวันพันปีแกไม่คิดจะมาอยู่ จู่ๆ ผีตัวไหนเข้าสิงแกถึงคิดจะมาอยู่” คุณท่านพูดท้วง ฉันรีบเดินออกไปจากห้องรับแขกเพราะกลัวว่าจะผิดสังเกต เพราะว่าฉันขอตัวขึ้นไปบนห้องแล้วถ้าจะไปยืนฟังมันคงจะดูไม่ดี เมื่อเข้ามาในห้อง ฉันบอกตามตรงว่าตอนนี้ฉันรู้สึกใจคอไม่ดีเลย ผู้ชายคนนั้นเขาคือลูกชายของคุณท่าน แล้วเขาทำแบบนั้นกับฉันทำไม เขาตั้งใจ เขาจงใจ ฉันควรจะทำยังไงดี ฉันจะอยู่ที่นี่ได้ยังไงถ้าผู้ชายคนนั้นเขาจะมาอยู่บ้านหลังนี้จริงๆ ฉันเดินวนไปทั่วห้องเดินอยู่อย่างนั้นนานนับชั่วโมง ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว ฉันไม่อยากเจอหน้าเขา ถ้าคุณท่านรู้ว่าฉันมีอะไรกับลูกชายของคุณท่านจะเป็นยังไง ก๊อกๆ ก๊อกๆ (เสียงเคาะประตูห้อง) ฉันสะดุ้งตัวโหยงด้วยความตกใจเมื่อเสียงเคาะห้องดังขึ้น เมื่อกี้ฉันกำลังเหม่อ แกร่ก(เสียงเปิดประตูห้อง) “คุณท่านให้ลงมาตามไปทานข้าวค่ะคุณผู้หญิง” “อะ อ้อค่ะๆ” “ดะ เดี๋ยวค่ะป้า” ฉันท้วงป้าแม่บ้านก่อนที่ป้าจะเดินไป “มีอะไรรึเปล่าคะคุณผู้หญิง” “เอ่อคือ ลูกชายของคุณท่านกลับไปแล้วใช่มั้ยคะ” ฉันเม้มปากแน่นด้วยความประหม่าทันทีที่พูดจบ “จะให้กลับไปไหน นี่มันบ้านฉัน” เฮือก!! ใจฉันมันหล่นว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-12-15
อ่านเพิ่มเติม

6 Nc20+ ดิบ เถื่อน

ฉันนอนสั่นไปทั้งตัวอยู่บนที่นอน ถึงอยากจะร้องขอให้คนมาช่วยเท่าไหร่ก็ทำไม่ได้ เพราะคนตรงหน้าของฉันคือลูกชายของคุณท่าน มือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามเรียวขาของฉัน ดวงตาคู่นั้นของคนตรงหน้าฉันมันชั่งน่ากลัวจนฉันไม่กล้าที่จะขยับตัวไปไหน “อยากให้ฉันถอดให้เธอ หรือเธอจะถอดเอง” น้ำเสียง เรียบๆ ของเขาเอายถามฉัน “อย่าทำแบบนี้ได้มั้ยฉันขอร้องเราไม่รู้จักกัน ฉันเป็นภรรยาของพ่อคุณ...” “แล้วไง!! ฉันไม่สนผู้หญิงอย่างเธอไม่มีสิทธิ์มาเรียกร้องอะไร” “.....” ทำไมเขาถึงโหดร้ายแบบนี้กัน “แก้ผ้าของเธอออกซะ ฉันอยากเห็นเธอตอนไม่ใส่อะไรมากกว่า” ฉันลุกขึ้นยืนก่อนจะ ค่อยๆ ปลดเสื้อผ้าของตัวเองออกทีละ ชิ้นๆ ตามคำสั่งของเขา “สวย ร่างกายของเธอมันสวยมาก จริงๆ แสนดี” เขานั่งจ้องฉันตาไม่กระพริบโดยไม่คิดเลยว่าฉันก็อายเป็นเหมือนกัน ฉันมองชายตรงหน้าที่ฉันไม่เคยรู้จัก ฉันรู้แค่ว่าเขาคือคนที่ข่มขืนฉันในวันแต่งงาน และเขาคือลูกชายของคุณท่าน ทำไมกัน ทำไมเขาถึงได้กระทำกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่มีทางสู้ขนาดนี้ หมับ! มือหนาคว้ามาดึงแขนฉันก่อนจะผลักฉันลงไปที่เตียง ตอนนี้ร่างกายของฉันมันเปลือยเปล่า ฉันหนีบขาของตัวเองเอาไว้แน่น “ไ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-20
อ่านเพิ่มเติม

7 จำใส่หัวเธอเอาไว้ซะ!!

เมื่อคนใจร้ายคนนั้นเขาออกไปจากห้องแล้ว ฉันก็ปล่อยน้ำตาที่กลั้นเอาไว้ให้มันไหลออกมาทันที ทำไมฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ ฉันเคยไปทำอะไรให้เขา เพียงเพราะฉันแต่งงานกับพ่อของเขา ถึงขั้นที่เขาจะต้องทำกับฉันเหมือนฉันไม่ใช่คนขนาดนี้เลยรึไง ถ้าเขายังอยู่ที่นี่ฉันก็คงจะอยู่ที่นี่ไม่ได้ เพราะฉันคงจะตกเป็นตัวระบายตัณหาของเขาไปตลอด เพราะดูแล้วเขาคงจะไม่หยุดแค่นี้ฉันเก็บตัวอยู่แต่ในห้องไม่ยอมออกไปไหน จนตอนเย็นมีแม่บ้านมาตามไปกินข้าว ฉันถึงออกจากห้อง จริงๆ ฉันก็ไม่อยากจะออกไปสักเท่าไหร่หรอก เพราะไม่อยากเห็นหน้าเขา ไอ้คนใจร้ายคนนั้น บรรยากาศบนโต๊ะอาหารตอนนี้มันชั่งน่าอึดอัดมากจริงๆ และก็เป็นอย่างที่ฉันคิดเอาไว้ไม่มีผิด ว่าต้องเจอเขา เฮ้อ ก็นี่มันบ้านของเขาจะเจอมันคงไม่ใช่เรื่องแปลก ฉันถึงไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วไง “อ่ะ !!” ฉันกำลังนั่งก้มหน้าทานข้าวอยู่ จู่ๆ ก็ต้องสะดุ้งตัวโหยงด้วยความตกใจ เพราะรู้สึกเหมือนมีอะไรสักอย่างมาแตะโดนต้นขาของฉัน “เป็นอะไรหรือเปล่า” คุณท่านหันมาถามฉันด้วยความสงสัย “ปะ เปล่าค่ะ พอดีมดมันกัด” เมื่อตอบคุณท่านที่นั่งอยู่ข้างๆ แล้วฉันก็หันไปมองคนตรงหน้าเขากระตุกยิ้มมุมปากให้ฉัน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-20
อ่านเพิ่มเติม

8 รอดพ้น...

วันต่อมา... วันนี้คุณท่านพาฉันไปดูคอนโดแถวๆมหาวิทยาลัยที่ฉันต้องไปเรียน โชคดีที่ตอนเช้าไม่เจอกับลูกชายของคุณท่าน นี่ไม่ใช่แค่การมาดูห้อง แต่ฉันขอคุณท่านย้ายเข้ามาอยู่วันนี้เลย เพราะฉันทนอยู่ที่บ้านของคุณท่านไม่ได้อีกแล้ว มีเขาอยู่ก็ต้องไม่มีฉัน “หนูชอบห้องนี้มั้ย ถูกใจหนูรึเปล่า” คุณที่นหันมาถามฉันหลังจากที่เราเดินดูห้องกันสักพัก “ห้องมันใหญ่ไป ให้หนูอยู่ห้องเช่าธรรมดาๆก็ได้ค่ะ แบบนี้รบกวนคุณท่านแย่เลย” ห้องนี้มันกว้างยิ่งกว่าบ้านฉันหลังหนึ่งอีกนะ ฉันไม่ได้พูดเกินความจริง แต่ฉันพูดจริงๆ ห้องนี้ มีห้องนอนตั้งสองห้อง มีห้องครัวด้วย อย่างกับเป็นบ้านแหนะ “ฉันเต็มใจให้หนูรับไว้เถอะ ห้องนี้มันเป็นของหนู” ฉันยกมือขึ้นมาไหว้คุณท่าน คุณท่านให้อะไรหลายๆอย่างในสิ่งที่ฉันไม่เคยได้ ไม่เคยมี “หนูพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวฉันจะไปจัดการเรื่องเรียนให้” หลังจากที่คุณท่านออกไปแล้วฉันก็จัดการเอาเสื้อผ้าใส่ตู้ไว้ จัดของใช้ส่วนตัวของตัวเองให้เข้าที่เข้าทาง กว่าจะเสร็จก็ปาไปเกือบสองชั่วโมง เมื่อเสร็จแล้วฉันก็มานั่งบนโซฟาตัวใหญ่ ขอให้ฉันหลุดพ้นจากกรงกามของคนใจร้ายคนนั้นสักที ฉันออกมาแบบนี้แล้ว หวังว่าเขาจะ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-20
อ่านเพิ่มเติม

9 สุดท้ายก็เจอกันจนได้

เมื่อสายโทรศัพท์ถูกตัดไป ตอนนี้ฉันยืนตัวแข็งทื่อไม่ขยับ เขาโทรมาพูดแค่นั้น แต่คำขู่ของเขามันทำให้ฉันรู้สึกกลัวขึ้นมาจับใจ เขาจะตามหาฉันเจอมั้ย ทำไมกัน ทำไมถึงต้องตามจองเวรจองกรรมฉันขนาดนี้ ฉันพยายามที่จะไม่คิดมาและทำอาหารต่อจนเสร็จ คุณท่านมาพอดี ฉันพยายามทำตัวให้ปกติที่สุดไม่อยากให้คุณท่านรู้ว่าลูกชายของคุณท่านข่มขู่อะไรฉันบ้าง เพราะฉันไม่อยากให้คุณท่านคิดมาก “หนูรู้มั้ยว่าฉันอยากมีลูกผู้หญิงมาก แต่วาสนาฉันได้แต่ลูกผู้ชาย” “คุณท่านมีลูกกี่คนหรอคะ แค่คุณโชนหรือมีอีก”“สมัยฉันยังหนุ่มฉันเจ้าชู้ หนูคิดว่าฉันจะมีแค่ตาโชนงั้นรึ” พูดจบคุณท่านก็หัวเราะ หึหึ ในลำคอออกมา งั้นก็แปลว่าคุณท่านยังมีลูกอีก ใครกันนะ “เขาไม่ได้อยู่บ้านหลังเดียวกับคุณท่านหรอคะ” “ฉันส่งไปเรียนที่เมืองนอก ขืนให้อยู่ที่บ้านตาโชนคงได้ฆ่าตายกันพอดี”ฉันไม่อยากจะตามอะไรที่มันล้วงลึกเพราะมันจะดูว่าฉันก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของคุณท่านมากจนเกินไป ถ้าคุณท่านอยากจะเล่าเดี๋ยวคุณท่านก็เล่าให้ฉันฟังเอง “หนูนี่ทำอาหารอร่อยเหมือนแม่หนูไม่มีผิด” “แม่หนูเคยทำอาหารให้คุณท่านทานด้วยหรอคะ” ฉันถามด้วยความสงสัย แปลกจังที่คุณท่านมักจะพ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-20
อ่านเพิ่มเติม

10 Nc 25+ (ดุเดือด)

ฉันรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีในตอนนี้ถอยหนีเขาจนติดขอบเตียง มือหนึ่งกุมท้องของตัวเองเอาไว้เพราะว่ามันจุกที่เขาเหวี่ยงฉันลงเมื่อครู่ “ฉันขอร้อง อย่าทำอะไรฉันเลย” ฉันพูดร้องขอเขาออกไป แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ฟังอะไรฉันเลย ตอนนี้เขากำลังปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกทีละเม็ด ๆสายตาจับจ้องมาที่ฉันอย่างไม่ละสายตา “เธอรู้มั้ยว่าเวลาเธอใส่ชุดนักศึกษามันยั่วอารมณ์ฉันขนาดไหน” “.....” ฉันค่อยๆเม้มปากเข้าหากันแน่น ทำไมเขาถึงได้น่ากลัวขนาดนี้กัน “เธอไม่ต้องกลัว ครั้งนี้ฉันจะไม่ทำรุนแรงกับเธอ” พูดจบเขาก็ถอดเสื้อออกพร้อมกับโยนทิ้งไปอีกมุมของห้อง จากนั้นเขาก็ลดมือลงมาปลดตะขอกางเกงของตัวเอง เขาทำทุกอย่าง อย่างใจเย็นสีหน้าเรียบนิ่งมันชั่งไม่เข้ากันกับสายตาคมกริบของเขาเลย แถมรอยสักของเขายังน่ากลัวมากอีกต่างหาก “คุณ อร้ายย...” ร่างของฉันถูกเขาถึงรูดไปกับที่นอน ก่อนที่เขาจะค่อมร่างของฉันเอาไว้ แล้วก้มหน้าลงมาเป่ารดลมหายใจร้อนๆเป่าใบหูของฉัน “จะกลัวทำไม หื้ม...” เรียวนิ้วของเขาเกลี่ยไปตามแก้มของฉัน ทำเอาฉันสะดุ้งตัวแรงและพยายามจะดิ้นหนี แต่เขากดฉันเอาไว้ “ปล่อยฉัน ฮึก...” ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม เพราะอะไ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-20
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1234567
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status