แชร์

ตอนที่ ๒ ผู้มีคุณ

last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-01-12 16:09:18

ในขณะที่เมิ่งจิ่วซือกำลังจะหมดลมหายใจนางได้ซ่อนของสิ่งหนึ่งเอาไว้ในอกเสื้อของบุตรสาว ความลับของตระกูลเมิ่งจำเป็นต้องถูกส่งต่อให้ตู๋กูรั่วหวาแล้ว เพราะนางคงไม่สามารถอยู่ดูแลบุตรสาวได้อีกต่อไป

จิ๊บ ๆ จิ๊บ ๆ

เสียงร้องของนกน้อยหลายตัวที่เกาะอยู่ริมหน้าต่างทำให้หญิงสาวรู้สึกรำคาญใจก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้า ๆ แสงสว่างภายนอกทำให้ร่างบางรู้สึกแสบตาจนต้องขยี้ตาเบา ๆ หว่านหว่านรู้สึกแปลกใจที่เธอยังไม่ตายแต่เมื่อมองไปรอบ ๆ ก็ยิ่งทำให้หญิงสาวประหลาดใจมากยิ่งขึ้น เมื่อบรรยากาศโดยรอบนั้นช่างไม่คุ้นตา ที่นี่ไม่ใช่โรงพยาบาลหากแต่ว่าเป็นเรือนหลังเล็ก ๆ หลังหนึ่ง สภาพเรือนที่กลางเก่ากลางใหม่ที่ดูเหมือนถูกดูแลอย่างดีจนสะอาด ต่อมาเมื่อก้มลงมองดูที่ร่างของตนเองก็ต้องตื่นตกใจหนักขึ้นเมื่ออยู่ ๆ เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่กลับไม่ใช่เสื้อผ้าของคนยุคปัจจุบันแต่เป็นเสื้อผ้าของคนยุคโบราณ

"นะ นี่! มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่" หว่านหว่านรู้สึกเวียนหัวขึ้นมาก่อนที่อยู่ ๆ ประตูจะถูกเปิดออก หญิงวัยกลางคนที่แต่งกายคล้ายกับสาวใช้อาวุโสในละครย้อนยุคก้าวเข้ามาพร้อมกับอ่างน้ำอุ่น ที่นางรู้ว่ามันอุ่นเพราะในอ่างยังมีละอองควันพวยพุ่งขึ้นมาไม่ขาดสาย

"นายหญิง! ท่านฟื้นแล้วหรือเจ้าคะ"

"นายหญิงงั้นหรือ? คุณเป็นใครกัน"

"บ่าวเป็นคนของนายท่านเจ้าค่ะ นายท่านสั่งให้บ่าวมาคอยอยู่ดูแลนายหญิง หากว่าท่านฟื้นแล้วพวกเราจะเดินทางไปยังเรือนที่ซื้อใหม่ในอีกหมู่บ้านเจ้าค่ะ"

"นายท่านของคุณคือใคร? แล้วฉันคือใคร?" หว่านหว่านรู้สึกงุนงงเป็นอย่างมาก หากคาดเดาไม่ผิดนี่คือการทะลุมิติแล้วนางมาอยู่ในร่างของผู้ใดกัน นายท่านที่กล่าวมานั้นคือสามีของนางงั้นหรือ? ให้ตายเถอะ ฟื้นขึ้นมาก็มีหลัวแล้วหรือนี่ หน้าตาเป็นอย่างไรก็ไม่รู้

"เอ่อ ท่านจดจำสิ่งใดมิได้เลยหรือเจ้าคะ?" แม้ว่าบ่าวรับใช้เช่นนางจะได้รับการกำชับมาบ้างว่าหญิงสาวนั้นได้รับบาดเจ็บยามที่ฟื้นขึ้นมาหญิงสาวอาจจะไม่ปกติ นางจึงมิได้ตกใจมากนักและเมื่อเห็นหญิงสาวตรงหน้าส่ายหัวแทนคำตอบ นางก็ทำได้เพียงถอนหายใจเหตุใดสตรีที่งดงามปานนี้จึงได้อาภัพนัก

"นายหญิงมีนามว่า เมิ่งจิ่วซือเจ้าค่ะ บุตรสาวของท่านคือคุณหนูรั่วหวา"

"อะไรนะ! เมิ่งจิ่วซืองั้นหรือ" เหตุใดชื่อนี้จึงคุ้นยิ่งนัก หว่านหว่านพยายามทบทวนว่าเธอเคยได้ยินชื่อนี้มาจากที่ไหน คิดอยู่นานก่อนจะนึกขึ้นได้จากชื่อของรั่วหวา ตู๋กูรั่วหวา นางร้ายอันดับหนึ่งที่อันตรายที่สุดในแผ่นดิน สตรีผู้ทรงอิทธิพลแห่งสกุลตู๋กู รั่วหวาที่สังหารทุกคนในสกุลจนกระทั่งเหลือเพียงนางเท่านั้น เพื่อล้างแค้นให้กับมารดาที่ถูกบิดาสังหารอย่างเหี้ยมโหด

นะ นี่เธอ! มาอยู่ในร่างของเมิ่งจิ่วซือที่ควรจะตายไปแล้วงั้นหรือ? แล้วนายท่านที่ว่านี่คือ ตู๋กูหรงเซ่อ ใช่หรือไม่? ถ้าใช่ เธอควรหอบเสื้อผ้าหนีเสียตั้งแต่ตอนนี้เลย ผู้ชายคนนั้นโหดเหี้ยมมาก สังหารได้หมดไม่ว่าจะเป็นลูกเล็กเด็กแดง สตรี คนชราก็ไม่เว้น

แง ๆ แง ๆ แง ๆ

ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะคิดสิ่งใดต่อ เสียงร้องไห้ของเด็กคนหนึ่งก็ดังขึ้น หว่านหว่านจำได้ว่านางน่าจะเป็นบุตรสาวของเมิ่งจิ่วซือ เด็กน้อยที่น่ารักเติบโตมาด้วยความลำบาก ความเหนื่อยยากของนางขัดเกลาให้นางกลายเป็นคนร้ายกาจและโหดเหี้ยมมากขึ้นเมื่อนางนั้นคือผู้ครอบครองความลับของตระกูลเมิ่งเอาไว้ ในนิยายนั้นตู๋กูรั่วหวาเป็นผู้สังหารบิดาด้วยมือของนางเอง ก่อนจะครอบครองบัลลังก์แล้วสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดินี เสียดายที่ในตอนสุดท้ายเพราะนางไปหลงรักศัตรูทำให้ถูกสังหารในที่สุดและบุรุษผู้นั้นก็ครองรักกับนางเอกซึ่งเป็นคนที่ตู๋กูรั่วหวาไว้ใจมาตลอด ถูกต้องแล้วหญิงสาวผู้นั้นก็คือนางเอกในเรื่อง ที่เข้ามาใกล้ชิดสนิทสนมกับนางร้ายเพื่อแผนการบางอย่าง ทั้งคนที่รักและสหายที่ไว้ใจต่างหักหลังจนหมดสิ้นหนทาง นางจึงใช้ความลับของตระกูลเมิ่งทำลายทุกอย่างรวมถึงวิญญาณของตนเองให้สูญสลายหายไป

สุดท้ายแล้วความรักของพระเอกนางเอกกลับช่วยกอบกู้แผ่นดินเอาไว้ เหอะ! ตลกมากจริง ๆ นี่มันนิยายบ้าอะไรกัน! ความรักช่วยกอบกู้โลก โถ ๆ หว่านหว่านอยากจะกลอกตามองบนอีกหลาย ๆ รอบ หากไม่เป็นเพราะนิยายเรื่องนี้ดังมากทำให้เธอต้องรีบหาซื้อมาอ่าน พออ่านแล้วก็ต้องอ่านจนจบถ้าอ่านไม่จบก็จะนอนไม่หลับ นิยายเรื่องยาวสิบเล่มจึงถูกอ่านติดต่อกันสามวันสามคืนจนจบในเวลาต่อมา บางฉากของพระนางก็ถูกเปิดข้ามไป เพราะเหม็นความรักของทั้งคู่ เอาละจะอะไรก็ช่างในตอนนี้นางมีหน้าที่ที่จะต้องดูแลแม่นางร้ายตัวน้อยที่พึ่งจะเป็นเจ้าตัวเปี๊ยกที่ยังไม่โต ให้เติบโตมาอย่างมีความสุขจะได้ไม่ต้องมีชะตากรรมเช่นเดียวกับในนิยาย ส่วนเนื้อเรื่องเดิมจะเป็นอย่างไรก็ช่างหัว... ตอนนี้นางคือเมิ่งจิ่วซือมารดาของตู๋กูรั่วหวา หน้าที่และภารกิจอันยิ่งใหญ่ต่อจากนี้คือปฏิบัติการเปลี่ยนนางร้ายให้กลายเป็นคนที่ทุกคนรัก นางอยากจะให้ทุกคนรักและเอ็นดูนางร้ายตัวน้อยผู้นี้ ชีวิตต่อจากนี้ของเด็กน้อยไม่ควรจะมีชีวิตที่ยากลำบากอีกต่อไป

"เจ้าไปพานางมาที่นี่เถิด"

"เจ้าค่ะ"

เจ้าตัวเปี๊ยกถูกพาตัวมาหามารดาในเวลาต่อมา เมื่อเด็กน้อยมองเห็นมารดาก็เงียบเสียงหยุดร้องไห้ในทันที ก่อนจะโผเข้ากอดที่ลำคอขาวระหงของผู้เป็นมารดาอย่างคุ้นเคย เสียงร้องไห้กระซิก ๆ เบา ๆ ยังคงมีอยู่ แม้ว่าจิตวิญญาณในร่างนี้จะไม่ใช่มารดาของเด็กน้อยแล้วหากแต่สัญชาตญาณในความเป็นแม่ของร่างเดิมก็ดูเหมือนจะเริ่มทำงานเสียแล้ว มือเรียวตบที่ก้นของเด็กน้อยเบา ๆ ก่อนที่อีกฝ่ายจะเงียบเสียงลงพร้อมกับหลับไปในที่สุด

"นี่คือสิ่งที่บ่าวพบในเสื้อของคุณหนูเจ้าค่ะ" บ่าวอาวุโสยื่นถุงผ้าที่ถูกปักอย่างประณีตส่งให้กับหว่านหว่าน หญิงสาวรับมาก่อนจะพลิกมันดูอยู่หลายครั้ง

"ที่เจ้ากล่าวว่านายท่าน? นายท่านที่ว่าคือผู้ใดงั้นหรือ สามีของข้าหรือ?" หญิงชราส่ายหน้า ก่อนจะเอ่ยต่อ

"นายท่านให้แจ้งแก่ท่านว่าเขาเคยได้รับการช่วยเหลือจากตระกูลเมิ่ง ครั้งนี้พบท่านกำลังเดือดร้อนจึงไม่อาจละเลยได้ หากว่ามีโอกาสคงได้พบกันเจ้าค่ะ" หว่านหว่านถอนหายใจอย่างโล่งอกนางนึกว่าเป็นคนผู้นั้นเสียอีก ยังคิดอยู่ว่าจะหาทางหนีทีไล่อย่างไร นางไม่รู้จักที่ใดเลย ทั้งที่นี่ก็ไม่ได้มีรถไฟฟ้าพอที่จะหอบลูกหนีได้เช่นยุคปัจจุบันเสียด้วย

"เช่นนั้นเรือนที่เจ้าว่า..."

"นายท่านกล่าวว่าต่อไปเรือนแห่งนั้นเป็นสิทธิ์ของนายหญิงเจ้าค่ะ ท่านไม่ต้องกังวลอันใดทั้งนั้น"

"เช่นนั้น ก็ไปกันเลยหรือไม่"

"แต่คุณหนูยังหลับอยู่นะเจ้าคะ"

"ไม่เป็นไร ประเดี๋ยวข้าจะอุ้มนางเองนางเป็นคนนอนง่ายตื่นยาก" ต่อให้ฟ้าถล่มหากไม่คิดจะตื่นก็จะไม่ตื่นเด็ดขาด มิเช่นนั้นในยามที่มารดาผูกร่างเด็กน้อยเอาไว้แนบอกแล้วควบม้าหนีมือสังหาร นางจะหลับปุ๋ยได้อย่างสบายใจหรือ

หน้าเรือนมีรถม้ามารอรับสองแม่ลูกทั้งยังสาวใช้อาวุโสผู้นั้น หว่านหว่านสังเกตเห็นชายบังคับม้ารูปร่างของเขาปราดเปรียวสูงใหญ่ทั้งยังคล่องแคล่วไม่น้อยเหมือนกับคนที่เป็นวรยุทธ์ ทั้งรถม้าที่นางใช้ก็ยังเป็นรถม้าคันใหม่เอี่ยมดูท่าจะราคาแพงไม่น้อยจริง ๆ ใช้เวลาเดินทางราวสองชั่วยามก็มาถึงยังหมู่บ้านแห่งหนึ่ง รอบ ๆ มีแต่ทุ่งนาสีเหลืองอร่าม มีภูเขาลำธารแม้ว่าจะดูชนบทไปมากหากแต่ดูปลอดภัยยิ่ง ห่างไกลถึงเพียงนี้นางก็หวังว่าจะปลอดภัยจริง ๆ หว่านหว่านไม่รู้ว่านายท่านผู้นั้นแท้จริงแล้วคือใครกันแน่ เขารู้จักกับตระกูลเมิ่งทั้งยังสมอ้างว่าเคยได้รับการช่วยเหลือจากตระกูลของนาง เช่นนั้น... เขาจะรู้เรื่องความลับของตระกูลเมิ่งด้วยหรือไม่การช่วยเหลือนางในครั้งนี้แน่นอนว่าหว่านหว่านมิได้วางใจในตัวเขาแต่อย่างใด อย่างไรก็ต้องระแวงเอาไว้ก่อนหากสิ่งที่เขาต้องการคือความลับของตระกูลเมิ่งจริง ๆ แล้วละก็ เช่นนั้นนางจะได้หอบบุตรสาวหลบหนีไปได้อย่างทันท่วงที

รถม้าเคลื่อนตัวมาจอดยังบริเวณหน้าเรือน เรือนหลังใหม่ขนาดเล็กน่ารัก ประตูเรือนที่ทำจากไม้อย่างดีบ่งบอกถึงฐานะของเจ้าของเรือน แม้ว่าเรือนจะเล็กไปหน่อยหากแต่ไม่ใช่ปัญหา นางอยู่กับบุตรสาวเพียงสองคนจะเอาเรือนใหญ่ ๆ มาทำสิ่งใดกัน

"ถึงแล้วเจ้าค่ะ"

"คารวะนายหญิง ต่อไปข้าน้อยจะคอยดูแลท่านตามคำสั่งของนายท่านขอรับ" แน่ะ คิดยังไม่ทันไรก็ส่งคนมาคอยจับตาดูนางถึงสองคนแล้วงั้นหรือ?

"แต่ดูเหมือนเรือนจะหลังเล็กเกินไป" หญิงสาวเอ่ย

"มีเรือนบ่าวไพร่ อยู่ด้านท้ายจวนขอรับข้าน้อยจะพักที่นั่น"

"อ้อ เช่นนั้นก็ตามใจเจ้าเถิด" นางเหลือบตามองชายผู้นั้นเล็กน้อยก่อนจะไม่ใส่ใจอีก แล้วพาเจ้าตัวเปี๊ยกเข้าเรือน

เมื่อก้าวเท้าเข้ามาภายในเรือนนางก็ต้องแปลกใจ ที่นี่ถูกตกแต่งเอาไว้อย่างดี แม้จะเรียบง่ายไปบ้างหากแต่ทุกอย่างล้วนเป็นของใหม่ทั้งสิ้น ยามที่เดินเลยไปยังห้องนอน ในห้องนอนยังเป็นเตียงเตาขนาดใหญ่ที่แม่ลูกสามารถหลับนอนด้วยกันได้ แล้วข้าง ๆ ยังมีเตียงนอนเด็กที่มีล้อเลื่อนดูก็รู้ว่ามันเป็นสิ่งที่หาซื้อไม่ได้จำเป็นต้องสั่งทำเท่านั้น เมื่อเห็นข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ ทั้งเสื้อผ้า เครื่องประดับครบครัน หว่านหว่านก็ยิ่งรู้สึกหวาดระแวงมากขึ้นไปอีก

คนผู้นั้นเป็นใครกันแน่ เขาดูเหมือนจะรอบคอบเกินไปแล้วไม่น่าไว้ใจเป็นอย่างยิ่ง

บทที่เกี่ยวข้อง

  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๓ กุญแจไขความลับ

    "เรียนนายหญิง มีคนมาขอพบท่านเจ้าค่ะ""พบข้า ผู้ใดกัน?" หว่านหว่านแสดงสีหน้าให้เห็นอย่างชัดเจนว่านางไม่อาจไว้ใจผู้ใด นางพึ่งย้ายมาอยู่ที่นี่ไม่ถึงชั่วยาม ข้าวของกลับถูกเตรียมพร้อมเอาไว้จนเสร็จสรรพ แล้วในตอนนี้ยังมีคนมาหานางได้ถึงที่นี่อีก"เป็นคนของนายท่านเจ้าค่ะ นายหญิงฝากคุณหนูไว้กับบ่าวก่อนเถิดเจ้าค่ะ""ไม่เป็นไรหวาหวาไม่ใช่เด็กงอแง ข้าจะพานางไปด้วย" หว่านหว่านเอ่ยออกมาตามสัญชาตญาณความเป็นแม่ทำให้นางหวาดระแวงและไม่กล้าฝากบุตรสาวไว้กับผู้ใด"เจ้าค่ะ เชิญนายหญิงด้านนี้เจ้าค่ะ"หว่านหว่านเดินเข้ามาในห้องรับรองเล็ก ที่มีเก้าอี้วางเอาไว้สองฝั่งอย่างเป็นระเบียบ ก่อนจะพบกับชายชราที่ดูท่าทางใจดีผู้หนึ่ง เมื่อเขามองเห็นหญิงสาวก็รีบลุกขึ้นทำความเคารพนางในทันที"คารวะนายหญิง ข้าน้อยมีนามว่าไห่ลู่ เป็นพ่อบ้านในจวนของนายท่านเสิ่นขอรับ นายท่านกลัวว่านายหญิงจะหวาดระแวงจนกระทั่งไม่กล้าไว้ใจและอาจจะหนีไปแล้วได้รับอันตราย จึงได้ส่งข้าน้อยมาชี้แจงเรื่องต่าง ๆ ให้ชัดเจนขอรับ""เชิญท่านพ่อบ้านนั่งลงก่อนเถิด""ขอบคุณนายหญิง""แท้จริงแล้วนายท่านของพวกเจ้าคือใครกันแน่ หากว่าวันนี้ตัวข้าไม่ได้รับความกระจ่าง

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-12
  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๔ ยังคงเป็นความลับ

    "นะ นี่มัน!" ความยิ่งใหญ่อลังการเกินจะกล่าวของสิ่งที่กองอยู่ตรงหน้าทำเอาหว่านหว่านเข่าแทบทรุด ก่อนจะกะพริบตาปริบ ๆ"นี่มันบ้าไปแล้วจริง ๆ"สิ่งที่ปรากฏให้นางเห็นตรงหน้าก็คือห้องโถงขนาดใหญ่ ที่มีเงินทองกองอยู่เป็นภูเขา มากมายขนาดนี้ต่อให้ใช้ก่อตั้งราชวงศ์ก็คงจะร่ำรวยไปอีกหลายร้อยปี หว่านหว่านลองหยิบก้อนทองร้อยตำลึงขึ้นมา ก่อนที่นางจะใช้ฟันหน้าของนางลองกัดดูเพื่อพิสูจน์ในขณะที่ก้อนทองคำถูกหยิบออกจากหีบมาอยู่ในมือของนาง ทองก้อนใหม่ก็ปรากฏขึ้นแทนที่ หญิงสาวได้แต่อ้าปากค้างก่อนจะลองพิสูจน์ด้วยการหยิบทองขึ้นมาสองก้อนเพียงไม่นานทองก้อนใหม่ก็ปรากฏขึ้นแทนที่! ดวงตาของนางเบิกกว้างแล้วคิดในใจว่า นี่มันสุดยอดเกินไปแล้วจริง ๆ"ให้ตายเถอะ! ถ้าเป็นแบบนี้ต่อให้ใช้ไปอีกสิบชาติก็คงไม่มีทางหมดแน่"ระหว่างนั้นก็ปรากฏภูตตัวน้อย ขนาดเท่ากับฝ่ามือของนางโผล่ออกมา ภูตน้อยมีปีกคล้ายผีเสื้อทั้งยังบินได้"เจ้าเป็นใครน่ะ!" หว่านหว่านถึงกับสะดุ้งก่อนจะเอ่ยถามไปด้วยความกล้า ๆ กลัว ๆ"ข้าคือภูตผู้ดูแลความลับของตระกูลเมิ่ง เจ้าคือเมิ่งจิ่วซือ ไม่ใช่สิ! ร่างคือเมิ่งจิ่วซือแต่วิญญาณนั้นไม่ใช่""เจ้ารู้!""ข้า

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-12
  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๕ สัญญาเลือด

    ย้อนกลับไปยังต้นตระกูลเมิ่งในกาลก่อนนับตั้งแต่ห้าร้อยปีก่อนบรรพชนตระกูลเมิ่งได้มีบุญคุณต่อผู้เป็นใหญ่ผู้หนึ่งเมื่อรักษาอีกฝ่ายจนกระทั่งหายดี ของวิเศษนี้จึงถูกมอบให้แก่บรรพชนตระกูลเมิ่ง หากแต่ต้องแลกมาด้วยสัญญาเลือดที่ความลับนี้จะต้องมีเพียงทายาทที่แท้จริงเท่านั้นจึงจะสามารถเรียกใช้งานของวิเศษได้ และหาก ว่าต้องการส่งต่อของวิเศษนี้แก่ทายาทรุ่นต่อไป หลังจากที่ส่งมอบแล้วผู้ส่งมอบจะต้องแลกมาด้วยชีวิตของตนเองและความลับนี้จะต้องกลายเป็นความลับตลอดกาลไม่มีผู้ใดรู้ว่าความลับของตระกูลเมิ่งนั้นคือสิ่งใด หากแต่มันก็กลายเป็นเรื่องที่ทำให้ผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดินเกิดความหวาดระแวงไม่น้อย คนตระกูลเมิ่งราวกับต้องคำสาป ในทุก ๆ รุ่นจะมีทายาทที่เกิดขึ้นนั้นน้อยลงเรื่อย ๆ จนแทบเรียกได้ว่าเกือบจะสิ้นตระกูล จนกระทั่งหลายปีก่อนที่นายท่านผู้เฒ่าเมิ่งผู้เป็นท่านปู่ของเมิ่งจิ่วซือได้จากไป ตระกูลเมิ่งก็หลงเหลือนางเป็นทายาทเพียงคนเดียวสิ้นสุดนับจากนี้เมิ่งจิ่วซือได้รับราชโองการให้แต่งงานกับตู๋กูหรงเซ่อพระโอรสองค์โตของฮ่องเต้แคว้นต้าซ่ง แม้พวกเขาจะไม่รู้ว่าตระกูลเมิ่งนั้นมีความลับใดซ่อนอยู่และถึงแม้ว่าจะเหลือเมิ่งจ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-12
  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๖ คนหมู่บ้านเดียวกัน

    เช้าวันต่อมาหว่านหว่านให้คนของนางเตรียมของฝากนางตั้งใจว่าจะไปเยี่ยมเยือนเรือนของผู้นำหมู่บ้านเพื่อฝากเนื้อฝากตัวเสียหน่อย หากแต่ได้ยินเสียงเอะอะที่หน้าเรือนเสียก่อน"เกิดอันใดขึ้นหรือ?""เรียนนายหญิง ท่านผู้เฒ่าที่เป็นผู้นำหมู่บ้านมาขอพบนายหญิงเจ้าค่ะ""ขอพบข้าหรือ? รีบเชิญเขาเข้ามาเร็วเข้า"ชายชราอายุราวเจ็ดสิบกว่าร่างกายของเขายังแข็งแรง ก้าวเท้าเข้ามาในเรือนด้วยความเกรงอกเกรงใจ ก่อนจะทำความเคารพเมิ่งจิ่วซือ"คารวะนายหญิงเมิ่ง ข้าน้อยลู่ถงเป็นผู้นำหมู่บ้านตระกูลเสิ่นแห่งนี้ขอรับ"หว่านหว่านเลิกคิ้วนางพึ่งรู้ว่าที่นี่คือหมู่บ้านตระกูลเสิ่น เช่นนั้น... มิน่าเล่า"ท่านผู้เฒ่าอย่าได้มากพิธีเลยเจ้าค่ะ ข้าเองกำลังคิดว่าจะไปเยี่ยมเยือนท่านอยู่พอดี ไม่คิดว่าจะต้องให้ท่านแวะมาก่อนช่างเสียมารยาทนัก""มิกล้า ๆ นายหญิงเมิ่งอย่าได้คิดมาก อย่างไรก็ต้องมาเป็นคนหมู่บ้านเดียวกันย่อมต้องช่วยดูแลกันอยู่แล้ว" หญิงสาวพอใจในท่าทีของชายชราก่อนจะส่งสัญญาณให้ไห่หมัวมัวนำของขวัญแรกพบมามอบให้กับชายชรา"นี่เป็นของขวัญพบหน้า ขอท่านผู้เฒ่าได้โปรดรับไว้ด้วยเจ้าค่ะ""เช่นนี้จะดีหรือ?""ย่อมดีอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ""เ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-14
  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๗ ความแค้นที่ฝังลึก

    ปัง! เพล้ง!"เหลวไหล!" เสียงข้าวของภายในห้องทรงพระอักษรของฮ่องเต้แห่งแคว้นต้าซ่ง ผู้มีนามว่าหรูเซ่อ ความพิโรธของโอรสสวรรค์ในครานี้นับว่าร้ายแรงกว่าทุกครั้ง เมื่อได้ทราบข่าวจากโอรสองค์โต"ฝ่าบาทอย่าทรงกริ้วไปเลยพ่ะย่ะค่ะ ขอทรงโปรดรักษาพลานามัยด้วย""หึ แม้ว่าเจิ้นจะรู้ว่าเสด็จแม่มีแค้นฝังลึกกับตระกูลเมิ่ง แต่ไม่คิดว่านางจะเลอะเลือนถึงขนาดคิดสังหารเหลนของตนเองเช่นนี้ หากตู๋กูรั่วหวาเป็นอันใดไปแล้วของวิเศษของตระกูลเมิ่งจะตกเป็นของผู้ใด? จะใช้งานก็ไม่ได้เหตุใดจึงได้..." โอรสสวรรค์ทรงมีโทสะอย่างถึงที่สุดหากให้ย้อนกลับไปเรื่องราวแต่หนหลังถึงต้นเหตุของความแค้นจะมีผู้ใดต้องการกล่าวถึงเป็นเพราะพี่สาวที่โง่งมของเขาองค์หญิงใหญ่ที่แต่งไปกับทายาทสายหลักของตระกูลเมิ่งผู้นั้น หากนางไม่นำความลับของตระกูลเมิ่งมาเปิดเผยให้เสด็จพ่อได้รู้ทุกคนย่อมไม่ต้องตาย แม้แต่นางและสามีของนางก็ไม่อาจรอดพ้นสัญญาเลือดที่ว่านั้นไปได้! แม้ว่าเขาเองจะอยากรู้อยู่มากหากแต่ไม่คิดเสี่ยงแม้แต่น้อยและย่อมต้องให้ทายาทตระกูลเมิ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของราชวงศ์เช่นนี้ตลอดไปย่อมดีกว่า สิ่งที่น่ากลัวคือการไม่รู้ว่าอีกฝ่ายสามารถทำสิ่ง

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-14
  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๘ เทพมังกรเห็นหัวไม่เห็นหาง

    "นายหญิงเจ้าคะ ท่านพ่อบ้านจวนเสิ่นมาขอพบเจ้าค่ะ" อาฉือเข้ามารายงานเมิ่งจิ่วซือในขณะที่หญิงสาวกำลังจับบุตรสาวแต่งตัวราวกับตุ๊กตา หวาหวาตัวน้อยที่ได้ยินเช่นนั้นดวงตาของนางก็เบิกกว้างราวกับดีใจ หว่านหว่านที่เห็นเข้าพอดีก็อดแปลกใจไม่ได้ เหตุใดเจ้าตัวเปี๊ยกต้องดีใจถึงเพียงนี้ด้วย หึ! ช่างน่าเอ็นดูนักราวกับฟังออกว่ามีคนมาหามารดา"หวาหวารอแม่ก่อนนะลูก เดี๋ยวแม่จะรีบกลับมา" นางก้มลงหอมแก้มนุ่มทั้งสองข้าง เด็กน้อยทำท่าทีแกว่งมือโบกไปมาคล้ายจะบอกมารดาว่าไม่ต้องรีบ"แอ้!""คุณหนูเหมือนฟังรู้ความเลยนะเจ้าคะ ฮิฮิ คุณหนูของอาเป่าเก่งที่สุดเลยเจ้าค่ะ" อาเป่าตัวน้อยที่มักจะเยินยอเจ้าเด็กตัวเปี๊ยกอยู่ทุกวัน หว่านหว่านเห็นเช่นนั้นก็คิดในใจว่าภายหน้าเจ้าตัวเปี๊ยกจะต้องกลายเป็นหัวโจกส่วนอาเป่าก็คือหนึ่งในลูกสมุนของนางอย่างแน่นอนนางเดินออกจากห้องมายังห้องรับรองเพื่อพบกับท่านพ่อบ้านไห่ ชายชรามาพร้อมกับข้าวของมากมาย หญิงสาวได้แต่เลิกคิ้วสงสัย"คารวะนายหญิง บ่าวมาเป็นตัวแทนนาย คุณชายใหญ่นำผ้ามามอบให้แก่นายหญิงกับคุณหนูน้อยขอรับ""มิใช่นายท่านผู้เฒ่าแต่เป็นคุณชายใหญ่ของพวกเจ้าอย่างนั้นหรือ?" ในที่สุดก็ยอมออก

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-15
  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๙ งานเลี้ยงแสดงความยินดี

    ณ งานเลี้ยงที่เรือนของท่านผู้เฒ่าผู้นำหมู่บ้าน ข้างเรือนที่เป็นลานกว้างสามารถจัดงานเลี้ยงเล็ก ๆ ของคนในหมู่บ้านได้อย่างพอดิบพอดีเมิ่งจิ่วซือพาคนของนางมาร่วมงานเลี้ยงด้วยเพื่อที่จะได้เปิดหูเปิดตา ไม่ต้องอุดอู้อยู่แต่ในเรือน พร้อมกับนำขนมหวานและอาหารคาวที่สั่งมาจากในเมืองมาร่วมในงาน อาหารรสชาติบ้าน ๆ ถูกอาหารหน้าตาหลากหลายทั้งคาวหวานดึงดูดใจ ทำเอาผู้คนต่างน้ำลายสอ"ขอบคุณเมิ่งฮูหยินที่มาร่วมงาน ทั้งยังช่วยเหลือเรื่องอาหารน่ากินทุกอย่างเลยเจ้าค่ะ" คำกล่าวนี้จะเป็นของใครไปไม่ได้นอกจากป้ากัวสายข่าววงในประจำหมู่บ้าน"ขอเพียงพวกท่านทานให้อร่อยก็พอ" หญิงสาวเอ่ยเรียบ ๆ พร้อมกับส่งยิ้มให้ โต๊ะของหญิงสาวถูกจัดแยกอย่างโดดเดี่ยวแต่นางไม่อยากเป็นจุดสนใจมากเกินไป จึงได้ขอร่วมโต๊ะกับท่านผู้เฒ่าและภรรยา หญิงชราผู้เป็นภรรยาของท่านผู้เฒ่าผู้นำหมู่บ้านนั้น นางเป็นบุตรสาวคนที่สามของรองแม่ทัพผู้หนึ่งในสมัยก่อนที่บิดาจะสิ้นใจในสนามรบ เพราะท่านผู้เฒ่าเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของบิดาจึงได้ตบแต่งกัน นางพอมีความรู้อยู่บ้าง ศาสตร์ศิลป์ก็พอได้ร่ำเรียน ทั้งยังเคยได้เข้าร่วมงานเลี้ยงใหญ่ ๆ ก่อนจะแต่งงานออกเรือนจึงทำให

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-15
  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๑๐ เรื่องน่ายินดี

    เมื่อขึ้นมาอยู่บนรถม้าหญิงสาวคิดว่าเรื่องเมื่อครู่จะปล่อยผ่านไปเฉย ๆ ไม่ได้ เจ้าตัวเปี๊ยกเริ่มฉายแววความเป็นลาสต์บอสตั้งแต่อายุหนึ่งขวบเห็นทีจะไม่ไหวจริง ๆ ร้ายได้บิดามาเต็ม ๆ เหมือนกันถึงเพียงนี้เลย"หวาหวาลูกรัก ครั้งหน้าอย่าได้ชี้นิ้วใส่ผู้ใดอีกนะลูก มันเป็นมารยาทที่ไม่สุภาพหากเราไม่พอใจผู้ใดเราไม่ควรแสดงออกอย่างเปิดเผยแต่ควรจะมีวิธีที่ดีกว่าในการจัดการ"รั่วหวาเงยหน้ามองมารดาแล้วทำตาโต ก่อนที่ดวงตากลมโตทั้งสองจะเริ่มสั่นเครือและเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา หญิงสาวที่เห็นเช่นนั้นก็ไม่แปลกใจอีกต่อไปและเข้าใจว่าบุตรสาวเข้าใจในสิ่งที่นางกล่าววันนี้อย่างแน่นอน ก่อนจะโอบประคองร่างน้อยเข้ามากอดพร้อมกับลูบหลังเบา ๆ "ลูกรัก เพราะแม่อยากจะให้ผู้อื่นรักและเอ็นดูเจ้า ไม่รังเกียจเจ้า เราไม่จำเป็นต้องแสดงนิสัยที่แท้จริงให้ผู้ใดได้รู้และเจ้าสามารถแสดงออกได้อีกหลายแบบ ความคิดบางความคิดเราต้องเก็บไว้ในใจไม่จำเป็นต้องแสดงออกมา หวาหวาของแม่น่าเอ็นดูปานนี้ ทุกคนจะต้องรักเจ้าอย่างแน่นอน"ฮึก ฮึก ฮึกเสียงร่ำไห้กระซิกบนไหล่ของมารดาในขณะที่น้ำตาไม่ได้เอ่อล้นออกมาเฉกเช่นเมื่อยามที่อยู่ต่อหน้ามารดาแล้ว มีเพียงดวงต

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-16

บทล่าสุด

  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๔๔ สถานการณ์คับขัน

    ในสถานการณ์ที่คับขันเช่นนี้หากแต่เมิ่งจิ่วซือก็ยังมีท่าทีที่สงบนิ่งราวกับไม่ทุกข์ร้อน ต่างจากมู่หลงเองที่เป็นบุรุษแต่กลับรู้สึกหวาดหวั่น แม้จะพยายามให้ความสนใจกับการฝังเข็มตรงหน้าเป็นสำคัญหากแต่เสียงอาวุธที่ตกกระทบกันอยู่ตลอดเวลาด้านนอกนั้นก็ทำให้สมาธิของเขากระเจิดกระเจิงไม่น้อยเวลาผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วยาม องครักษ์ของเมิ่งจิ่วซือและเป่ยติ้งหรงอ๋องยังคงรักษาสถานการณ์เอาไว้ได้เป็นอย่างดีแต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายเองก็ไม่ยอมเลิกราเช่นกัน จนกระทั่งการถอนพิษเดินทางมาถึงในขั้นตอนสุดท้าย พิษกู่จำนวนมากถูกเข็มเงินขับไล่ให้หลั่งไหลออกมาในทิศทางเดียวกัน หนอนกู่ตัวเล็ก ๆ จำนวนไม่น้อยถูกหนอนเหมันต์กลืนกินจนขนาดตัวของมันใหญ่โตขึ้นและดูเหมือนว่าสีหน้าของเป่ยติ้งหรงอ๋องจะไม่ค่อยดีนักเมิ่งจิ่วซือจึงได้ตัดสินใจที่จะเปิดปากแผลที่แขนของชายหนุ่มอีกแผลก่อนที่จะหยิบเอาหนอนเหมันต์ที่อยู่ในขวดแก้ว มาวางบนปากแผลของชายหนุ่มอีกตัวท่ามกลางสีหน้าตกใจของเขา"จะ เจ้า! เจ้าอาจจะถูกพิษ""ข้าไม่เป็นอันใดหรอกเจ้าค่ะ" เมิ่งจิ่วซือเอ่ยเช่นนั้นหากแต่ว่าเป่ยติ้งหรงอ๋องยังคงมีสีหน้ากังวลใจและเมื่อปากแผลถูกเปิดออกถึงสองแผล ความเ

  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๔๓ ขัดขวาง

    วังหลวงหลายเดือนก่อนเพล้ง!!!"สองพ่อลูกนั่นคิดจะถอนกู่งั้นหรือ?" เผิงฮองเฮาเอ่ยออกมาด้วยโทสะเมื่อได้รับรายงานจากองครักษ์ของนางว่าบุตรชายคนดีกับเยี่ยอ๋องคนรักเก่ากำลังคิดที่จะถอนพิษกู่"ขอฮองเฮาโปรดระงับโทสะด้วยเพคะ" อู่หมัวมัวนางกำนัลคนสนิทของนางเอ่ยปลอบ"หึ พวกมันคงคิดว่าตนเองนั้นฉลาดมากกระมัง คิดจะทำร้ายข้าด้วยการถอนกู่งั้นหรือ? ช่างโง่งมนัก""เป็นเช่นนั้นเพคะ""วันนี้เจ้าจัดการเรียบร้อยดีแล้วหรือไม่?""บ่าวจัดการให้อาหารกู่นางพญาตามคำสั่งของท่านเรียบร้อยแล้วเพคะ""ดี! ถึงอย่างไรเผิงไทเฮากับข้าก็มีสายเลือดเดียวกัน เลือดของนางก็เหมือนเลือดของข้า โชคดีที่ยายเฒ่าลู่อาหลางให้ข้าย้ายกู่นางพญาออกมาแล้วใช้โลหิตของท่านป้าเลี้ยงดูมันตั้งแต่เมื่อหกเดือนก่อน มิเช่นนั้นก็ไม่รู้ว่าจะแก้ไขเช่นไร สองพ่อลูกนั่นคิดจะสังหารข้าจริง ๆ สินะ!""พระองค์จะทรงให้บ่าวจัดการเช่นไรดีเพคะ?""จัดการพวกมันทั้งคู่ อย่าให้พวกมันถอนกู่ได้สำเร็จ""บ่าวทราบแล้วเพคะ บ่าวจะเร่งให้คนของเราไปจัดการทันทีเพคะ""ให้ยายเฒ่าลงมือจัดการด้วยตนเอง ข้าไม่ไว้ใจคนอื่น""เพคะ" นางกำนัลอาวุโสเดินออกจากตำหนักของเผิงฮองเฮาก่อนจะล

  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๔๒ ฉีกหน้ากากคนดี

    วันนี้เป็นวันเริ่มต้นการถอนพิษกู่ในวันแรกท่านหมอมู่เป็นผู้ฝังเข็มให้กับเป่ยติ้งหรงอ๋องและเยี่ยอ๋องด้วยตนเอง โดยมีเว่ยเหนียงเป็นผู้ช่วย การฝังเข็มกินเวลากว่าสามชั่วยามก่อนที่เข็มทุกเล่มจะถูกถอนออกในเวลาต่อมาแล้วให้ทั้งคู่ดื่มยาที่ถูกปรุงขึ้นแล้วพักผ่อนอาจเป็นเพราะความเหนื่อยล้าอ่อนเพลียจากการถอนพิษทำให้ทั้งเป่ยติ้งหรงอ๋องและเยี่ยอ๋องหลังจากดื่มยาเสร็จจึงได้หลับไปในทันที ท่านหมอมู่สั่งให้องครักษ์เฝ้าดูแลเอาไว้ก่อนที่ตัวเขาจะออกมาพักผ่อนบ้างเช่นกัน"หากมีสิ่งใดผิดปกติให้รีบไปแจ้งข้าที่เรือนรับรองทันที" มู่หลงหันไปเอ่ยกับองครักษ์ส่วนตัวของเป่ยติ้งหรงอ๋องและเยี่ยอ๋อง"ขอรับ/ขอรับท่านหมอ"ในขณะเดียวกันห้องด้านข้างที่ถูกปรับแต่งให้เป็นห้องที่ใช้ต้มยานั้น เว่ยเหนียงเป็นผู้ดูแลหนอนเหมันต์ด้วยตนเองแต่ในขณะที่นางกำลังจะสัมผัสที่ตัวของมันหญิงสาวก็รับรู้ถึงความรู้สึกแปลก ๆ บางอย่างก่อนจะรีบชักมือกลับในทันที มือขวาของหญิงสาวยกขึ้นทาบที่หน้าอกด้วยความตื่นตระหนกเพราะกลัวว่าจะเป็นเช่นที่คิดเอาไว้นี่คงไม่ใช่ว่านางถูกพิษของมันแล้วกระมัง? จะเป็นไปได้อย่างไรในวันที่จับมันมา นางยังสามารถทำได้อย่างสบายไม่

  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๔๑ สมบทบาท

    เว่ยเหนียงคอยสังเกตพฤติกรรมของสามีภรรยาที่แทบจะเรียกได้ว่าไม่ให้คลาดสายตาก่อนที่จะเชื่อสนิทใจว่าคนทั้งคู่นั้นทะเลาะกันอย่างรุนแรงจนใกล้ที่จะแยกทางจากกันในเร็ววันนี้แล้วทางด้านเป่ยติ้งหรงอ๋องที่ได้ลงความเห็นและปรึกษากับมู่หลงว่าในวันพรุ่งนี้จะเป็นการเริ่มต้นรักษาพิษกู่ทั้งของเขาและเยี่ยอ๋อง โดยให้ทั้งคู่พักฟื้นในห้องเดียวกันหากแต่แยกเตียงให้ไกลในระยะที่จะไม่ทำให้ทั้งคู่รู้สึกถึงความเจ็บปวดได้"เช่นนั้นก็เริ่มลงมือในวันพรุ่งนี้เถิด" เป่ยติ้งหรงอ๋องกล่าว"ได้ ข้าจะให้เว่ยเหนียงเตรียมตัว แต่หากว่าท่านเปลี่ยนใจ...""ไม่ต้องหรอก""ข้าเองก็รู้สึกผิดหวัง อย่างไรก็ต้องขออภัยท่านเป็นอย่างยิ่ง" มู่หลงเอ่ยอย่างรู้สึกผิด"ไม่ใช่ความผิดของท่านแม้แต่น้อย เอาไว้จัดการเรื่องพิษแล้วเราค่อยพูดคุยเรื่องนี้กันภายหลังเถิด""ได้" หมอหนุ่มเอ่ยรับปาก หลังจากที่เป่ยติ้งหรงอ๋องจากไปแล้วเขาก็ถอนหายใจออกมา หากไม่ใช่ว่านางเป็นคนที่สามารถจับหนอนเหมันต์ได้แล้วละก็เขาจะไม่มีวันพานางมาด้วยเด็ดขาด เว่ยเหนียงเป็นคนเช่นไรเขาที่เป็นศิษย์พี่ย่อมรู้ดีที่สุด เพียงแต่ชายหนุ่มไม่คาดคิดเลยว่าในครั้งนี้หญิงสาวจะกล้าลงมือรุนแรงเ

  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๔๐ จุดแตกหัก

    รถม้าเคลื่อนตัวมาจอดเทียบยังหน้าเรือนในหมู่บ้านตระกูลเสิ่น เมิ่งจิ่วซือกับบุตรสาวจับจูงมือกันเดินเข้ามาในเรือนก่อนจะพบกับร่างสูงของเป่ยติ้งหรงอ๋องที่ยืนทำสีหน้าบึ้งตึงอยู่ แขนทั้งสองข้างของชายหนุ่มไพล่หลังราวกับกำลังรอนางและบุตรสาวอยู่ก่อนแล้ว หญิงสาวที่เห็นท่าทางแปลกประหลาดของอีกฝ่ายก็ทำได้เพียงแค่เลิกคิ้ว พร้อมกับนึกในใจว่าเกิดสิ่งใดขึ้นอีก"พวกเจ้าพาคุณหนูกลับเข้าเรือนไปแช่น้ำอุ่นแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าเสียใหม่" เมิ่งจิ่วซือหันมาเอ่ยกับสาวใช้ทั้งสองก่อนที่สาวใช้ทั้งสองจะพาเด็กน้อยเดินกลับไปยังเรือนนอนตู๋กูรั่วหวาหันมามองมารดาของนางเพียงครู่ก่อนจะหันกลับไป ดูท่าแล้วฤทธิ์ยานั่นคงจะเริ่มออกฤทธิ์แล้วท่านพ่อของนางจึงได้มีท่าทางเช่นนั้น ไม่รู้ว่าท่านแม่จะสามารถรับมือกับเขาได้หรือไม่? แม้ว่าจะรู้สึกเป็นห่วงมารดาอยู่บ้างแต่เด็กน้อยก็เชื่อในฝีมือของเมิ่งจิ่วซือ มารดาไม่เคยทำให้นางผิดหวังสักครั้งรอดูเถิดครั้งนี้ก็คงเช่นกัน เอาเป็นว่าคนที่น่าเป็นห่วงกลับกลายเป็นบิดาของนางเสียมากกว่า"ท่านอ๋อง" เมิ่งจิ่วซือเอ่ยเรียกสามีเบา ๆ "วันนี้เกิดสิ่งใดขึ้นที่อารามเช่นนั้นหรือ?" เมิ่งจิ่วซือเลิกคิ้วคงจะเป็

  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๓๙ อยู่ห่าง ๆ เอาไว้

    ทางด้านเมิ่งจิ่วซือที่ลืมตาขึ้นมาก็พบกับความว่างเปล่าบุตรสาวที่ควรอยู่ข้าง ๆ กลับหายไปท่ามกลางผู้คนที่พลุกพล่านไปมา หัวคิ้วของนางขมวดแน่นก่อนจะเอ่ยถามสาวใช้ทั้งสองด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด"คุณหนูเล่า?" อาฉือและอาเป่าต่างมองหน้ากันก่อนจะหันมาส่ายหน้า ใบหน้าของพวกนางดูตกใจเป็นอย่างมากเมื่อครู่นางยังกำชับให้คุณหนูยืนรอตรงนี้ห้ามไปไหนอยู่เลย เหตุใดเผลอครู่เดียวคุณหนูของนางก็หายไปแล้วเสียเล่า"พวกเจ้ารีบสั่งให้คนของเราออกตามหาคุณหนูเร็วเข้า!" เมิ่งจิ่วซือสั่งการสาวใช้ทั้งสอง ก่อนที่ร่างบางจะรีบสาวเท้าก้าวออกจากห้องโถงใหญ่ของวัดในทันที ดวงตาของนางเฝ้าคิดว่าเจ้าตัวเปี๊ยกจะไปที่ใด ในขณะนั้นเองนางก็มองเห็นร่างสูงของใครคนหนึ่งเข้า เขาคือซ่งรั่วอี้สามีของชุยฟางขาข้างหนึ่งที่ไม่ดีทำให้ชายหนุ่มเดินได้อย่างเชื่องช้าในขณะที่ชุยฟางก็เอาแต่หันมาก่นด่าชายหนุ่มไม่หยุด เดิมทีนางอยากจะตามสองคนนั้นไปเพียงแต่ตอนนี้การตามหาบุตรสาวดูเหมือนว่าจะสำคัญยิ่งกว่า"แยกย้ายกันออกไปตามหาคุณหนูให้เจอ" เมิ่งจิ่วซือหันไปออกคำสั่งกับสาวใช้ทั้งสอง ก่อนที่ตนเองจะเดินแยกออกไปอีกทาง ภายในใจก็ได้แต่ภาวนาขอให้เด็กน้อยอย่าได้บังเ

  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๓๘ ย้อนกลับมาในวันที่หิมะตก

    ก่อนจะถึงวันที่ต้องทำการรักษาเป่ยติ้งหรงอ๋อง ก็มีงานไหว้เทพเจ้าเดิมทีเมิ่งจิ่วซือต้องการใช้โอกาสบางอย่างเพื่อเข้าช่วยเยี่ยอ๋องหากแต่ในตอนนี้เนื้อเรื่องดูเหมือนจะเปลี่ยนไปแล้วเมื่อเยี่ยอ๋องนั้นก็ดูจะคุ้นเคยกับบุตรสาวของนางเป็นอย่างมากก็คงจะหมดห่วงเสียทีแต่ยังคงมีอีกเรื่องที่นางไม่อาจวางใจนั่นก็คือการที่ซ่งรั่วอี้สามีของชุยฟางจะได้พบกับพระเอกของเรื่อง ก่อนที่อีกฝ่ายจะติดตามพระเอกไปยังแคว้นหนานเฉินด้วยกัน ภายหน้าคนผู้นี้จะกลายเป็นภัยต่อบุตรสาวของนางไม่ว่าอย่างไรก็ต้องหาวิธีไม่ให้สองคนนั้นได้พบหรือสร้างบุญคุณต่อกันเด็ดขาดนางพอจะจดจำได้ว่าเหตุการณ์นั้นเกิดในช่วงตอนกลางวัน ก่อนจะสั่งให้สาวใช้ไปเตรียมตัวแล้วตั้งใจจะไปชักชวนสามีของนางให้ไปด้วยกัน ระหว่างทางที่เดินไปยังเรือนรับรองก็ได้พบกับชายหนุ่มกำลังยืนอยู่กับเว่ยเหนียง เมิ่งจิ่วซือกำลังจะเดินเข้าไปหาคนทั้งคู่หากแต่อยู่ ๆ เว่ยเหนียงก็โผเข้ากอดร่างของเป่ยติ้งหรงอ๋อง เมื่อเห็นเช่นนั้นร่างบางจึงได้หยุดชะงักไม่ได้เดินเข้าไปใกล้อีกพร้อมกับเดินหันหลังจากมาทางด้านเว่ยเหนียงได้แต่ยกยิ้มก่อนจะผละออกจากร่างของชายหนุ่มแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงใสซื่อ"ขออ

  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๓๗ เหตุใดจึงคาดไม่ถึง

    สำหรับการทานอาหารร่วมกันในวันนี้ผ่านไปได้ด้วยดี ดูเหมือนว่าเยี่ยอ๋องนั้นจะมีความสุขเป็นอย่างมาก ส่วนตู๋กูรั่วหวาก็เป็นเด็กช่างรู้ความทั้งยังช่างเอาใจทำเอาคนแก่เช่นเยี่ยอ๋องยิ้มไม่หุบ แถมยังดูเหมือนว่าเขาจะทานอาหารได้มากกว่าปกติอีกด้วย หลังจากที่แยกย้ายกันหวาหวาอาสาเดินไปส่งท่านปู่ของนางด้วยตนเองทำให้เยี่ยอ๋องมีความสุขมาก ดูเหมือนว่าทั้งคู่จะดูเข้ากันได้ดีกว่าที่นางคาดการณ์เอาไว้"พรุ่งนี้ปู่จะมารับเจ้า พวกเราไปเดินเล่นที่หุบเขาอีกฝั่งกันดีหรือไม่?" ตู๋กูรั่วหวาพยักหน้าก่อนจะตอบไปด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทำเอาหัวใจของผู้เป็นปู่มีความสุขเหลือล้น"ดีเจ้าค่ะ""ฮ่า ๆ เด็กดี ๆ เช่นนั้นพรุ่งนี้ค่อยเจอกัน ปู่กลับละ""ท่านปู่เดินทางปลอดภัยเจ้าค่ะ""เจ้าก็กลับเข้าไปได้แล้ว ระวังจะเป็นหวัด เจ้าพาท่านหญิงเข้าเรือนไปเสีย" เยี่ยอ๋องเอ่ยกับอาเป่าสาวใช้คนสนิทของหลานสาว"เพคะ" หญิงสาวรับคำก่อนจะรีบพาคนตัวเล็กกลับเข้าเรือนทันที เมื่อเดินเข้าเรือนมาเด็กน้อยก็เอ่ยขึ้น"ท่านอาเสิ่นไม่อยู่หรอกหรือ? เหตุใดตั้งแต่มาถึงที่นี่ข้าก็ไม่เห็นเขาแล้วล่ะ""บ่าวก็ไม่เห็นเช่นกันเจ้าค่ะ ดูเหมือนว่าคุณชายจะออกไปข้างนอกกระมัง

  • มารดามือใหม่ของนางร้ายอันดับหนึ่ง   ตอนที่ ๓๖ คำมั่นสัญญา

    วันต่อมาดูเหมือนว่าจะเป็นวันที่ค่อนข้างวุ่นวายเล็กน้อยเมื่อเยี่ยอ๋องจะมารับสำรับกลางวันพร้อมกันกับครอบครัวของเป่ยติ้งหรงอ๋อง เมิ่งจิ่วซือพยายามสรรหาเมนูแปลกใหม่ให้พวกเขาได้ลองลิ้มรสก่อนจะจบลงด้วยไก่ตุ๋นเครื่องเทศที่เพิ่มความอบอุ่นให้กับร่างกายส่วนในตอนเย็นก็จะเป็นหม้อไฟหม่าล่ารสจัดจ้าน หลังจากเตรียมอาหารเสร็จก็เหลือเวลาอีกมากหญิงสาวจึงได้กลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องย้อนกลับไปเมื่อคืนที่ผ่านมานางเฝ้าคิดหาวิธีในการจัดการกู่นางพญาจึงได้ตัดสินใจเข้าไปในช่องว่างมิติแล้วได้พบกับภูตน้อยจื่อรั่วอีกครั้ง

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status