Share

บทที่ 8

Penulis: เหวินเหยียนหน่วนหยู่
หลินเจ๋อเฉินกลับไม่สนใจว่าเธอจะรู้สึกยังไง เขากระชากชุดนอนส่วนบนของเธอออก

ตอนที่มือเย็นๆน่ารังเกียจนั่งสัมผัสที่เอวด้านหลัง ซูหว่านก็กรีดร้องออกมาเสียงดัง

"หลินเจ๋อเฉิน!"

เสียงดังสนั่นทำให้หลินเจ๋อเฉินหยุดลูบคลำในทันใด

ซูหว่านอยากจะฆ่าเขาให้ตาย "หลินเจ๋อเฉิน ถ้าวันนี้คุณกล้าข่มขืนฉัน พรุ่งนี้ฉันจะไปฟ้องศาล!"

หลินเจ๋อเฉินหัวเราะเยาะออกมาราวกับได้ยินเรื่องตลกที่สุดในโลก "ขนาดตำรวจฉันยังไม่กลัว เธอคิดว่าฉันจะกลัวโดนเธอฟ้อง?"

ซูหว่านกำหมดแน่น เธอพูดกัดฟัน “ฉันรู้ว่าตระกูลหลินของคุณมีอำนาจ แล้วยังไง นี่มันยุคของโซเชียลมีเดีย ถ้าคุณกล้าใช้อำนาจทำผิดให้เป็นถูก ฉันก็จะแฉคุณกับพวกสื่อ!”

หลินเจ๋อเฉินเลิกคิ้วอย่างไม่สะทกสะท้าน "เอาสิ ไปแฉเลย ฉันไม่ได้ขึ้นเทรนด์ทวิตนานแล้วเหมือนกัน"

คำพูดของหลินเจ๋อเฉินบ่งบอกชัดว่าเขาไม่กลัว จู่ๆซูหว่านก็รู้สึกหมดแรง คนที่เธอต่อกรอยู่ไม่ใช่ประชาชนตาดำๆทั่วไป แต่เป็นลูกหลานของผู้มีอำนาจ แค่กระดิกขานิดเดียวก็ปิดข่าวได้หมด การที่เธอคิดจะสู้กับเขาก็ไม่ต่างอะไรกับเอาไม่จิ้มฟันไปงัดกับเหล็ก

ซูหว่านค่อยๆดึงสติกลับมา ถ้าคิดจะสู้กับคนอย่างหลินเจ๋อเฉิน เธอจะใช้ไม้แข็งไม่ได้ เธอไม่อาจสู้แรงของเขา แล้วก็ไม่มีอำนาจ หากคิดจะเอาตัวรอด เธอต้องหัดใช้มารยาให้เป็น

พอคิดได้ดังนั้น น้ำเสียงของซูหว่านก็อ่อนลง เธอพูดเสียงออดอ้อน "ประธานหลิน ฉันไม่ได้คิดอยากจะฟ้องคุณหรือเอาสื่อมาแบล็กเมล์คุณเลยนะคะ แต่ฉันไม่สามารถมีอะไรกับคนที่ตัวเองไม่ได้รักได้"

พอได้ยินแบบนั้น สีหน้าของหลินเจ๋อเฉินก็อ่อนลง แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะยอมปล่อยเหยื่อที่กำลังจะยัดเขาปากอยู่รอมร่อ

เขาก้มหน้าลงจูบกระดูกไหปลาร้าของเธออย่างหนักหน่วง "แต่ฉันอยากได้เธอ ทำไงดีล่ะ?"

ซูหว่านรู้สึกขยะแขยงเต็มทน แต่ก็ต้องอดกลั้นฝืนทน "งั้นคุณให้เวลาฉันปรับตัวหน่อยนะคะ รอให้ฉันรักคุณก่อน เรื่องแบบนี้ก็จะมาเองโดยอัตโนมัติ ตอนนี้คุณบีบบังคับก็มีแต่จะทำให้ฉันรู้สึกแย่"

หลินเจ๋อเฉินทำหน้าไม่ทุกข์ร้อน "ไม่เป็นไร ฉันรู้สึกดีก็พอ"

ความหน้าด้านของหมอนี่ ทำให้ซูหว่านที่ปั้นหน้าเล่นละคร ต้องเสียหลักไปทันที

เธอพยายามอดทนไม่ตบเขาให้ตายคามือ แล้วไกล่เกลี่ยต่อไป "ประธานหลิน ฉันได้ยินว่าถ้าคนสองคนมีเพศสัมพันธ์กันด้วยความรัก จะรู้สึกดีกว่าการถูกบังคับนะคะ คุณไม่อยากลองดูหรอ?"

หลินเจ๋อเฉินไม่ได้โง่ แน่นอนว่าเขาดูออกว่าซูหว่านอยากจะเอาตัวรอดถึงได้พูดจาเสียงอ่อนเสียงหวานใส่เขา

เขาเข้าใจมาตลอดว่าซูหว่านเป็นผู้หญิงประเภทที่มีแต่นมไม่มีสมอง ที่ไหนได้เธอก็ฉลาดไม่เบา พอรู้ว่าข่มขู่เขาไม่สำเร็จ ก็เลยรีบเปลี่ยนแผน น่าสนใจไม่เบา

เขาเอียงศีรษะสังเกตเธออยู่สักพัก แต่ไม่ได้เผยไต๋ให้รู้ "ยังไงมันก็ทำเหมือนกัน คงไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก"

คำพูดแบบนี้ไม่สมควรจะพูดออกมาอย่างโจ่งแจ้วจริงๆ เขามันหน้าไม่อาย แต่เธออาย ถึงกระนั้นซูหว่านก็ยังอดทนโน้มน้าวใจต่อไป "ต่างกันเยอะค่ะ"

หลินเจ๋อเฉินโน้มหน้าเข้าหาเธอ "เธอเคยหรอ?"

สีหน้าของซูหว่านเสียทรงไปนิด ในหัวผุดภาพที่จี้ซือหานกำลังกอดเธอ จู่ๆในหัวใจก็เจ็บแปล๊บขึ้นมา

ถ้าจี้ซือหานรู้ว่าเธอกำลังถูกคนอื่นรังแกอยู่ในสภาพแบบนี้ เขาจะทำหน้ายังไง?

เขาจะโกรธหรือเปล่า จะหึงไหม จะ...

เธอมโนอารมณ์มากมายของเขา แต่มีเสียงเสียงนึงดังขึ้นบอกเธอว่า เขาจะไม่รู้สึก

พอเห็นเธอเงียบไป หลินเจ๋อเฉินก็แค่นหัวเราะ "เธออยากจะให้ฉันรอจนกว่าเธอจะรัก แล้วค่อยนอนด้วยกัน เพ้อเจ้อไปหน่อยมั้ง"

เขาออกล่า ก็เพื่อเติมเต็มความปรารถนาของตัวเอง ไม่มีเวลามารักๆง้อๆกับพวกหญิงพวกนั้นอยู่แล้ว ทั้งน่าเบื่อ และยุ่งยาก

ซูหว่านเริ่มรู้สึกหมดหวัง แต่พอเห็นแววตาของเขาไม่ได้มีความใคร่ที่รุนแรงเท่าตอนแรก ก็เริ่มมีกำลังใจขึ้นมาจึงโน้วน้าวเสียงอ่อนต่อ

"ประธานหลิน ให้เวลาฉันสามเดือนนะคะ รอให้ฉันรักคุณ ฉันจะยอมนอนกับคุณอย่างเต็มใจแน่นอน ดีไหม?"

"ไม่"

หลินเจ๋อเฉินปฏิเสธแบบไม่คิด "สามเดือนนานไป ฉันรอไม่ไหว"

แม้เผินๆเขาจะปฏิเสธ แต่เห็นได้ชัดว่าในนั้นแฝงนัยยะที่พอจะต่อรองได้อยู่ ซูหว่านรีบถอยให้อีกก้าว "งั้นสองเดือนไหวไหมคะ?"

หลินเจ๋อเฉินเห็นดวงตาที่มืดสนิทของเธอกลับมาเปล่งประกาย ก็อดหยิกแก้มเธอไม่ได้ "ฉันรอได้แค่สามวัน"

แน่นอนว่าเขาอยากจะทำเธอซะตอนนี้เลย แต่เธอก็พูดถูก ถ้าได้มาแบบไม่เต็มใจก็คงจะไม่ดีเท่าไหร่

ก็ควรให้เธอได้ตั้งตัวก่อน ถึงยังไงก็ต่างแค่ไม่กี่วัน เขาก็จะใช้โอกาสนี้เตรียมอุปกรณ์ให้พร้อมด้วย

ถึงยังไงผู้หญิงที่ทั้งสวยทั้งฉลาดแบบซูหว่าน เขาควรจะเก็บเธอไว้เล่นให้นานหน่อย

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terkait

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 9

    เดิมทีซูหว่านคิดเอาไว้ว่า สามเดือนต่อจากนี้เธอก็คงไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว ถึงตอนนั้นถ้าหลินเจ๋อเฉินอยากจะนอนกับเธอ คงเหลือไว้แค่ผงกระดูกแต่ตอนนี้เขารวบรัดเวลาเหลือแค่สามวัน เธอรู้สึกว่ามันเกินกว่าจะรับได้เธออยากจะพูดอะไรต่อ แต่จู่ๆหลินเจ๋อเฉินก็ปล่อยเธอเป็นอิสระในที่ซูหว่านก็กลับมาหายใจหายคอได้คล่อง เธอจึงกลืนคำพูดเมื่อกี้ลงไปยังไงก็ตาม เอาคืนนี้ให้รอดก่อนค่อยว่ากัน"ที่รัก"หลินเจ๋อเฉินโน้มตัวลง จุ๊บแก้มของเธอหนักๆ "งั้นคืนนี้ฉันจะกลับไปก่อน อีกสามวันจะมารับ"ซูหว่านกุมแก้มข้างที่โดนเขาจุ๊บ เธอรู้สึกสะอิดสะเอียนที่สุดแต่เพราะอยู่ต่อหน้าหลินเจ๋อเฉิน เธอจึงกล้ำกลืนมันเอาไว้ แล้วผงกหัวอย่างเชื่อฟังเห็นเธอว่าง่ายแบบนี้ หลินเจ๋อเฉินจึงยอมปล่อยเธอ แล้วเดินไปที่ประตูตอนที่เธอมาถึงหน้าประตู จู่ๆเขาก็ชะงักฝีเท้า"จริงสิ"เขาหันกลับมา มองซูหว่านอย่างมีเลศนัย "ที่รัก เพื่อนสนิทเธอชื่อเฉียวซานซานสินะ?"สีหน้าที่เธอฝืนแสดงออกมาก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันทีที่แท้หลินเจ๋อเฉินก็รู้จักซานซาน ดูท่าทางเขาจะสืบข้อมูลของเธอมาอย่างละเอียดก่อนแล้วความรู้สึกที่ถูกค้นประวัติแบบหมดจดนี้ ซูหว่

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 10

    หลังจากเตรียมอุปกรณ์จนพร้อม หลินเจ๋อเฉินก็ส่งผู้ช่วยหลินหยางมารับเธอซูหว่านถือกระเป๋าขึ้นรถไมบัคที่จอดรออยู่เธอนึกว่าหลินหยางจะพาเธอไปที่บ้านหลินเจ๋อเฉิน แต่เขากลับพาเธอมาที่ห้างสไตลิสต์และช่างแต่งหน้าหลายคนล้อมรอบเธอ ทั้งม้วนผมยาวถึงเอวเป็นลอนใหญ่ ไหนจะแต่งหน้าให้อย่างประณีตชุดราตรีราคาแพงที่ราวกับถูกสั่งจัดเพื่อให้เข้ากับสัดส่วนของเธอโดยเฉพาะ ที่ถูกสวมใส่บนเรือนร่าง งดงามไร้ที่ติยิ่งคอระหงส์ของเธอถูกประดับด้วยสร้อยเพชรหรูราคาหลายร้อยล้าน ยิ่งเสริมให้เธอดูสง่างามและสูงส่งเธอมองเงาสะท้อนที่สวยงามเปล่งปลั่งในกระจก ก็รู้สึกไม่ชิน ยิ่งไปกว่านั้นกลับรู้สึกเหมือนหนิงหว่านถ้าจี้ซือหานมาเห็นเธอในสภาพนี้ ดีไม่ดีเขาจะคิดว่าเธอตั้งใจเลียนแบบหนิงหว่านก็เป็นได้เธอหัวเราะเยาะตัวเอง รอยยิ้มที่ออกมานั้นแสนขมขื่นหลังจากแปลงโฉมเรียบร้อย หลินหยางก็ส่งเธอไปที่ไนท์คลับที่นี่เป็นสถานบันเทิงแห่งใหญ่ที่สุดในเมืองเอ คนที่มาที่นี่ล้วนเป็นเศรษฐีหรือผู้ทรงอำนาจเหตุผลก็เพราะที่นี่มีระบบรักษาความเป็นส่วนตัวอย่างเคร่งครัด และแทบไม่มีการตรวจสอบ หรือต่อให้มีก็ไม่มีทางตรวจเจออะไรดังนั้นลูกหลานผ

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 11

    "ประธานจี้ ขอแนะนำหน่อย นี่ซูหว่านเป็นผู้หญิงของผม"การแนะนำอย่างเปิดเผยของหลินเจ๋อเฉิน ทำให้ซูหว่านอึ้งไปนิดหน่อยไม่คิดว่าการถูกเปิดตัวซึ่งเป็นสิ่งที่ใฝ่หามาตลอด แต่ไอ้โรคจิตนี่กลับเป็นคนมอบมันให้เธอส่วนผู้ชายคนที่เธออยากให้เขาทำ เอาแต่นั่งมุนแก้วไวน์ตั้งแต่ต้นจนตอนนี้ โดยไม่แลเธอแม่แต่เธอราวกับว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นณ ตรงนี้ ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเขา ทั้งเฉยเมย ทั้งไร้ความรู้สึกหลินเจ๋อเฉินเห็นจี้ซือหานไม่ได้รู้สึกสนใจแต่อย่างใด ก็รีบจับคางของซูหว่านขึ้น"ประธานจี้ ดูสิ เธอหน้าตาเหมือนหนิงหว่านของคุณมากใช่ไหมล่ะ?"วันนี้เขาไปคุยเรื่องโปรเจคที่หนิงกรุ๊ป แล้วเจอเข้ากับคุณหนูหนิงที่หน้าตาละม้ายคล้ายซูหว่านสุดๆไปสืบมาถึงได้รู้ว่านั่นคือผู้หญิงของจี้ซือหาน คุณหนูหนิงซึ่งเพิ่งกลับมาจากเมืองนอกเขาเลยรีบถ่อไปที่จี้กรุ๊ป ใช้ประโยชน์จากความหน้าเหมือนระหว่างซูหว่านกับหนิงหว่านเป็นข้ออ้างในการเข้าหาจี้ซือหาน แล้วก็เชิญเขามาที่นี่ได้สำเร็จหลินเจ๋อเฉินคิดว่าจี้ซือหานอุตส่าห์ลดตัวมาที่นี่ อีกเดี๋ยวเขาจะต้องฉวยโอกาสนี้เจรจาเรื่องโปรเจคทางตะวันตกให้สำเร็จจงได้เมื่อได้ยินคำพูดนั้นของ

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 12

    ซูหว่านยังนึกว่าหลินเจ๋อเฉินกับจี้ซือหานสนิทกันซะอีก ที่ไหนได้เป็นเพราะจี้เหลียงชวนแนะนำมาดูท่าทางว่าที่หลินเจ๋อเฉินจัดปาร์ตี้ครั้งนี้ คงไม่ใช่แค่อยากจะพาเธอมาแนะนำให้เพื่อนๆได้รู้จัก แต่เขาต้องการโปรเจคที่อยู่ในมือของจี้ซือหานแต่แบบนี้ก็ดี คุยโปรเจคคงต้องใช้เวลานานน่าดู เธอจะได้มีเวลาคิดหาวิธีเอาตัวรอดพอคิดแบบนั้น ซูหว่านที่นั่งตัวเกร็งมาตลอด ก็ค่อยๆผ่อนคลายลงเพิ่งจะโล่งใจได้ไม่นาน หลินเจ๋อเฉินที่นั่งอยู่ข้างๆ จู่ๆก็หันมาเชิดคางใส่เธอ "ดื่มซะ"ตอนนี้ซูหว่านไม่อาจแกล้งโง่ได้อีก เธอจึงต้องยกแก้วขึ้นมาแล้วกระดกรวดเดียวเธอดื่มแอลกอฮอล์น้อยมาก เพราะจี้ซือหานไม่ชอบกลิ่นเหล้า เธอจึงไม่แตะต้องมันเลยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์รุนแรงทำเธอสำลักจนน้ำตาไหลออกมาหลินเจ๋อเฉินเห็นแบบนั้น ก็รีบเข้ามากอดเธอไว้แล้วช่วยลูบหลังให้สายตาเย็นชาของจี้ซือหานจับจ้องไปยังแขนข้างที่กอดซูหว่านอยู่น้ำตาที่บดบังอยู่จนทำให้การมองเห็นพร่ามัวนั้น ซูหว่านราวกับเห็นรังสีสังหารจากในดวงตาของเขาแต่เมื่อดวงตาของเธอกลับมาโฟกัสชัดเจนอีกครั้ง เธอจึงเห็นว่าดวงตาของเขานอกจากความเย็นชาห่างเหินและ ก็ไม่มีอะไรอีกซูหว่านไ

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 13

    "เริ่มจับสลากได้ ใครที่ได้อยู่ทีมเดียวกันต้องสลับที่นั่ง ห้ามนั่งติดกันนะ~"อันเหยียนวางเศษกระดาษลงบนโต๊ะ ใครที่จับได้ตัวเลขเหมือนกัน จะต้องอยู่ทีมเดียวกันจำนวนผู้เข้าร่วมครั้งนี้มีสี่คน คนที่จับได้เลข1-2ต้องเล่นก่อน คนที่เหลือต่อแถวรอซูหว่านดวงไม่ดีหนักมาก เธอจับได้เลข2เธอช้อนเงยหน้ามองอีกฝ่าย จี้ซือหานจับได้หมายเลข1 ซึ่งเป็นคู่แข่งของเธอพอดีส่วนอันเหยียนที่จับได้เลข1เหมือนกัน ก็เลิกคิ้วใส่ซูหว่าน ดูซิว่าอีกเดี๋ยวฉันจะเล่นงานเธอยังไง"ยังมีเลข2อีกใบนึง ใครจับได้?"จี้เหลียงชวนลังเลไปนิดหน่อย สุดท้ายก็คลี่กระดาษที่อยู่ในมือออกเขาส่งยิ้มให้ซูหว่าน "ฉันเล่นไพ่ไม่ค่อยเก่ง เธอต้องแบกแล้วล่ะ"ซูหว่านฉีกยิ้มแห้งๆ หน้าตาเหยเกราวกับจะร้องไห้ใส่เขาจริงๆแล้วเธอเป็นผู้หญิงเรียบร้อยมาก ในชีวิตนี้แทบจะไม่เคยแตะเกมไพ่อะไรแบบนี้เลยเมื่อกี้อันเหยียนอธิบายกติกาเร็วอย่างกับแร็พขนาดนั้น ยังไม่ทันจะได้จำวิธีเล่นด้วยซ้ำ ที่ไหนได้ขนาดสายปาร์ตี้อย่างจี้เหลียงชวนยังเล่นไม่เป็น นี่มันตั้งใจแกล้งเธอชัดๆเลยหนิ สงสัยจริงๆว่าเมื่อกี้ตอนที่จับสลาก อันเหยียนเล่นตุกติกอะไรแหงๆซูหว่านรับไพ่ที่อันเห

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 14

    สีหน้าของซูหว่านตึงขึ้นมาสูทที่จี้เหลียงชวนใส่ แค่ถอดตัวนอกออก เขายังเหลือเสื้อเชิ้ตตัวในอีก แต่ถ้าเธอถอด ก็ไม่เหลืออะไรเลยเธอเงยหน้ามองทุกคน ทุกสายตาราวกับกำลังรอเธอถอดอยู่ ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่คิดจะช่วยแก้สถานการณ์ให้เธอแม้แต่หลินเจ๋อเฉินก็ตั้งหน้าตั้งตารอ สายตาจับจ้องมาที่รูปร่างของเธอตอนนี้เธอไม่ต่างอะไรกับสัตว์แปลกๆตัวนึง ที่กำลังถูกกลุ่มผู้มีอิทธิพลทั้งหลายจ้องมองเชยชมถ้าเธอยอมทำตามแต่โดยดี พวกเขาก็คงยอมปล่อยเธอไป แต่ถ้าไม่ คิดว่าคงไม่ปล่อยให้เธอได้ออกจากห้องนี้ไปง่ายๆเมื่อซูหว่านคิดได้ เธอก็คลายมือที่กำแน่นออกถึงยังไงเธอก็จะตายในอีกไม่ช้า จะยังสนใจเรื่องศักดิ์ศรีไปทำไมขณะที่เธอเอื้อมไปด้านหลัง แล้วรูปซิปชุดกระโปรงลง จู่ๆจี้เหลียงชวนก็พูดขึ้น"ฉันเล่นไม่เป็นเอง ก็เลยทำให้คุณซูต้องเดือดร้อนไปด้วย รอบนี้ฉันจะถอดแทนเธอเอง"จี้เหลียงชวนพูดจบ เขาก็ถอดเสื้อเชิ้ตออกทันที เผยให้เห็นซิกแพ็กแข็งแรงเป็นรูปสวยอันเหยียนเห็นจี้เหลียงชวนถึงขั้นยอมลดศักดิ์ศรีเพื่อปกป้องซูหว่าน หล่อนก็ยิ่งไม่พอใจซูหว่านมากขึ้นหล่อนกัดฟันจ้องหน้าซูหว่าน แต่ซูหว่านกลับไม่สนใจสายตาของหล่อน และห

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 15

    ซูหว่านไม่คิดว่าหลินเจ๋อเฉินจะโกหกไปแบบนั้น เธอจึงทำหน้าไม่ถูกทันทีจี้ซือหานเป็นโรคอนามัยจัด เขาเคยบอกว่าไม่อนุญาตให้เธอไปมีเพศสัมพันธ์กับคนอื่นเธออยากจะอธิบายอะไรสักอย่างกับจี้ซือหาน แต่ตอนนี้ระหว่างเขาสองคนมันจบลงแล้ว ก็คิดว่าคงไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรอีกขณะกำลังลังเลอยู่นั้น จู่ๆจี้ซือหานก็พยักหน้ามาทางเธอ "ในเมื่อบริสุทธิ์ขนาดนั้น ก็ให้เธอมาริน"หลินเจ๋อเฉินเห็นว่าจี้ซือหานให้โอกาสซูหว่าน ก็รีบส่งขวดไวน์คืนให้ซูหว่าน "รีบไป"ซูหว่านนึกว่าจี้ซือหานจะโกรธ แต่ที่ไหนได้นอกจากจะไม่ได้อารมณ์แปรปรวนเลยสักนิด แถมยังเปลี่ยนใจให้เธอเป็นคนรินนั่นทำให้ซูหว่านไม่เข้าใจอย่างมาก แต่เพราะหลินเจ๋อเฉินกำลังเร่งเธออยู่ ก็เลยต้องรับขวดไวน์มาใหม่ แล้วโน้มตัวรินให้เขายังไม่ทันจะได้รินของเหลว มือที่เห็นเส้นเลือดของเขาก็ปิดปากแก้วอีกรอบเขาช้อนสายตาเย็นชานั้นจ้องหน้าเธอ "คุกเข่าริน"คราวนี้หลินเจ๋อเฉินแน่ใจร้อยเปอร์เซ็นแล้วว่าจี้ซือหานมีอะไรในใจกับซูหว่านแน่นอนเพียงแต่เขาคิดยังไงก็คิดไม่ออก ทำไมจี้ซือหานต้องรังแกซูหว่านแบบนี้? หรือทั้งสองคนรู้จักกัน?ซูหว่านได้ยินคำนั้น ก็ไม่อยากจะเชื่อหูต

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 16

    "พี่สอง"จี้เหลียงชวนทีฟื้นจากความตกใจรีบเรียกเขา แต่เขาไม่หันหน้ากลับเลยหลินเจ๋อเฉินมองไปเงาด้านหลังของจี้ซืหาน และถามอย่างมีความหมายมากว่า "พี่สองของคุณเกิดอะไรขึ้น"จี้เหลียงชวนยิ้มและพูด "เขาเป็นทายาทคนเดียวของตระกูลจี้ มีความกดดันสูงมาก บางทีก็อารมณ์แปลกๆบ้าง ขอให้คุณกับคุณหนูซูอย่าถือสา"หลังจากอธิบายแบบประโยคหนึ่งง่ายๆแล้ว จี้เหลียงชวนยกแก้วไวน์ขึ้นขอโทษกับหลินเจ๋อเฉินและซูหว่าน "ผมลงโทษตัวเองหนึ่งแก้วแทนเขา"ดื่มหมดคําเดียว จี้เหลียงชวนวางแก้วลง พูดอย่างอ่อนโยนว่า "พวกคุณเล่นก่อนเถอะ ผมจะกลับไปดูเขาหน่อย"พฤติกรรมของเขามีมารยาทมาก คำพูดก็เกรงใจมาก หลินเจ๋อเฉินไม่มีเหตุผลที่ไม่ปล่อยเขาไป "งั้นไว้คราวหน้าเราค่อยนัดก็แล้วกัน"จี้เหลียงชวนพยักหน้า สวมเสื้อเชิ้ต หยิบเสื้อสูทขึ้นมา แล้วก็รีบจากไปอันเหยียนยังอยากเล่นต่ออีก แต่เห็นจี้เหลียงชวนจากไปแล้ว มีแต่ทิ้งไพ่ในมือและตามไปอย่างรวดเร็วพอกี่คนนี้จากไปแล้ว ในห้องส่วนตัวก็ว่างเปล่าไปไม่น้อย หลินเจ๋อเฉินนวดคิ้วอย่างหดหู่เล็กน้อยที่เดิมยังอยากรอให้จี้ซืหานเล่นจนดีใจแล้วค่อยคุยเรื่องโครงการ แต่นี่ยังไม่ถึงเอ่ยปากเลย คนก็จาก

Bab terbaru

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 715

    ช่างเสื้อหยิบชุดเจ้าสาวชุดนั้นลงมา เมื่อสัมผัสโดนเนื้อผ้าและเพชรที่ประดับอยู่ด้านบน ก็อึ้งไปชุดแต่งงานชุดนี้เต็มไปด้วยผ้ากอซสีอ่อนหลายชั้น ประดับด้วยดอกกุหลาบและเพชรที่ทอจากผ้าซาตินเนื้อนุ่ม ตัวชุดเป็นสีขาวคริสตัลเรียบง่ายและวิจิตรงดงามด้วยเพชรที่ถูกเย็บเข้าด้วยกันอย่างลงตัว ส่องประกายด้วยเสน่ห์อันงดงามและสง่างามจนน่าทึ่งถ้าดูไม่ผิด หากอ่านไม่ผิด นี่คือชุดแต่งงานเพียงชุดเดียวในโลกที่ถูกออกแบบโดยดีไซน์เนอร์ชุดแต่งงานชื่อดังระดับโลกหลายปีก่อน ชุดเจ้าสาวชุดนี้ถูกเก็บเอาไว้ในห้องนิทรรศการที่ต่างประเทศ แต่ต่อมาได้ยินว่าถูกคนซื้อไปในราคาสูงลิ่วคิดไม่ถึงว่าคนที่ซื้อชุดเจ้าสาวไป จะเป็นท่านประธานของกลุ่มบริษัทจี้ ถ้าไม่ได้รักอีกฝ่ายจริง จะยอมจ่ายหนักขนาดนี้ได้ยังไง?ที่สำคัญอีกชุดนึงที่อยู่ในตู้ ราคาก็ไม่ธรรมดา ดูก็รู้ว่าเป็นรุ่นลิมิเต็ด เดาว่าก็น่าจะมีแค่ชุดเดียว ไม่ซ้ำใคร"คุณนายจี้ ท่าทางคุณผู้ชายจะรักคุณมากเลยนะคะ..."ซูหว่านได้ยินคำพูดของช่างเสื้อ ก็พยักหน้าอย่างไม่ปิดบังผู้ชายคนนั้นรักเธอมาก รักจนยอมมอบทุกอย่างให้กับเธอ รักจนยอมตายไปพร้อมกับเธอเธอคิดว่าชีวิตที่เหลืออยู่หล

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 714

    ซูหว่านพยักหน้าด้วยความเข้าใจ "ก็ได้ค่ะ ฉันเอาตามที่คุณพูด ตอนนี้ถ้าคุณไม่ขึ้นเครื่องบิน ก็ต้องขึ้นรถพยาบาลก่อน..."ถ้ายังไม่ห้ามเลือดอีก เขาจะทนไม่ไหวเอา จี้ซือหานเห็นว่าเธอเป็นห่วงเขา ถึงได้จับมือเธอขึ้นเครื่องบินอย่างว่าง่ายคืนนี้ ซูหว่านเฝ้าอยู่ข้างกายจี้ซือหาน รอหมอห้ามเลือด เย็บแผล เปลี่ยนยาให้เขาเสร็จ เธอถึงได้โล่งใจเมื่อเห็นว่าฟ้าเริ่มสาง ซูหว่านก็รู้สึกว่าไม่น่าจะจัดงานแต่งได้ จึงเอ่ยข้อเสนอกับเขา "หรือเลื่อนออกไปวันนึงไหม"ชายหนุ่มที่ถือผ้าขนหนูช่วยเช็ดผมให้เธอ พูดด้วยความแน่วแน่ "ไม่ได้ ยังไงวันนี้ก็ต้องจัดงานแต่ง!"ซูหว่านที่เพิ่งแช่น้ำอุ่นในอ่างอาบน้ำ อุงไอน้ำร้อนๆในมือ หันกลับไปมองเขา "แต่แผลของคุณ..."จี้ซือหานพูดอย่างไม่สนใจอะไรทั้งนั้น "ต่อให้แผลจะใหญ่กว่านี้ ก็ไม่สำคัญเท่ากับการจัดงานแต่ง"ซูหว่านยังอยากพูดอะไรอีก แต่จี้ซือหานหยิบไดร์ขึ้นมาเป่าผมให้เธอจากนั้น ขับรถไปส่งเธอที่วิลล่าของซานซานด้วยตัวเอง โดยไม่สนคำทัดท้านของเธอ"สิบเอ็ดโมง ฉันจะพาคนของตระกูลจี้ มารับเธอ"กำหนดการณ์เดิมคือสิบโมง แต่กลัวว่าเธอจะเหนื่อยเกินไป อยากให้เธอพักผ่อนกว่านี้อีกหน่อย ชาย

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 713

    จี้ซือหานกอดเธอ สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากร่างกายของเธอ หัวใจที่เจ็บปวดจนชา ก็ค่อยๆสงบลงเขาคลายซูหว่านออก เห็นร่างกายของเธอเปียกปอนไปทั้งตัว ทั้งยังสั่นระริกด้วยความหนาวเหน็บ หัวใจก็เจ็บแปล๊บขึ้นมาอีก"คนที่ควรพูดขอโทษคือฉัน ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน เธอก็ไม่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้""คุณพูดอะไรโง่ๆ เราเป็นสามีภรรยากัน ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ ก็ต้องรับผิดชอบร่วมกันสิ"ซูหว่านพูดจบ ก้มหน้าลงมองมือตัวเองแวบนึง เมื่อเห็นเลือดที่เลอะเต็มมือ ใบหน้าก็ซีดไปทันที"แผลที่หลังของคุณฉีกแล้ว รีบขึ้นรถพยาบาลเถอะ..."เมื่อกี้เธอนึกว่าเป็นน้ำทะเล ไม่คิดว่าทั้งหมดนั้นล้วนเป็นเลือด แผลที่หลังจะต้องฉีกออกแล้วแน่ๆ!ซูหว่านควงแขนของเขาได้ ก็เตรียมจะเดินไปยังทิศทางของรถพยาบาล ทว่าจี้ซือหานกลับดึงเธอกลับมา"หว่านหว่าน แผลแค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอก"เขาพูดจบ ก็มองเจียงโม่ที่ยืนห่างออกไปไม่ไกลแวบนึง"จับตัวเธอ แล้วค่อยแจ้งคุณเจียง ให้เขามาไถ่ตัวด้วยตัวเอง ไม่งั้นก็ปลดชีวิตเธอซะ!"คำพูดนั้นเขาพูดกับซูชิง ซูชิงรีบรับคำสั่งทันที "ครับ ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้!"เจียงโม่ที่คาดเดาได้ตั้งแต่แรกว่าคุณเย่ไม่มีทางปล่อยเธอ เห็นซ

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 712

    ซูหว่านครุ่นคิด ก่อนจะถามเขา "คุณแซ่ชู งั้นคุณรู้จัก..."ชูยีไหม?ยังไม่ทันจะได้เอ่ยคำนี้ออกไป ก็ถูกชูจิ่นเหยียนตัดบท "ผมจะส่งคุณกลับไป"ซูหว่านได้ยินดังนั้น ก็กลืนคำพูดลงไป ขมวดคิ้วมองเขา "ลำบากแทบตายกว่าฉันจะหนีออกมาได้ จะส่งกลับไปทำไม?"ชูจิ่นเหยียนกรอกตาใส่เธออย่างหมดคำพูด "ผมหมายความว่า จะส่งคุณกลับบ้าน..."ซูหว่านจึงได้พยักหน้า ลุกขึ้นจากหาดทราย เธอต้องรีบกลับไปบอกจี้ซือหาน...ว่าเธอหนีออกมาแล้ว เธอปลอดภัย เธอไม่ได้กลายเป็นภาระของเขา และเขาก็ไม่ต้องถูกแบล็กเมล์อีกหลังจากที่เธอขึ้นฝั่งมากับชูจิ่นเหยียน ก็เห็นรถพยาบาลคันแล้วคันเล่าขับตรงไปยังบีชคลับอย่างรวดเร็วฝีเท้าของเธอชะงัก ช้อนสายตามองไปยังชายหาดที่อยู่ห่างไกล มองเห็นร่างมนุษย์ไม่ชัด เห็นแต่เรือลำเล็กลำใหญ่แล่นลงทะเลทีละลำซูหว่านทอดสายตาลงต่ำครุ่นคิดอยู่สักครู่ เอาแต่รู้สึกว่าเจียงโม่ไม่น่าจะส่งคนจำนวนมากขนาดนั้นมาตามหาและช่วยชีวิตเธอ หรือว่าจี้ซือหานมาแล้ว?ถ้าจี้ซือหานมาถึงแล้ว รู้ว่าเธอกระโดดลงทะเล เกรงว่าจะทำให้เขาตกใจมาก เพราะคิดมาถึงตรงนี้ซูหว่านก็เปลี่ยนความคิด"เราไปดูตรงนู้นหน่อยเถอะ?"ไปดูแปบนึง ถ้าจี้

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 711

    ซูหว่านที่พยายามหนีถึงสามครั้งแต่ก็ถูกจับกลับมาได้ทุกครั้ง หันกลับมามองเจียงโม่ที่เดินตามหลังเป็นระยะๆเธอเห็นเอาแต่รับโทรศัพท์ตลอดเวลา ราวกับกำลังปรึกษาเรื่องอะไรอยู่ เพราะระยะค่อนข้างห่าง จึงได้ยินไม่ชัด แต่บางครั้งก็จะได้ยินแค่ชื่อของจี้ซือหานเธอไม่รู้ว่าจี้ซือหานรับปากหรือไม่ แล้วก็ไม่รู้ว่าสถานการณ์ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง รู้แค่ว่าตัวเองจะกลายเป็นภาระของจี้ซือหานไม่ได้เธอมองไปยังผืนน้ำทะเลที่สาดเป็นคลื่นดุเดือด หลังจากมองอยู่หลายอึดใจ ก็กระโดดเข้าไปในทะเลโดยไม่ลังเล...เธอเคยพูดว่าถ้าหากมีใครเอาตัวเธอเพื่อไปข่มขู่จี้ซือหาน ถ้างั้นเธอก็จะไม่ยอมกลายเป็นตัวถ่วงของเขาเด็ดขาดเจียงโม่ที่กำลังเกลี้ยกล่อมพ่อบุญธรรมว่าอย่าแบล็กเมลล์จี้ซือหานอีก ได้เห็นภาพช็อตนั้น ก็ตกใจจนหน้าซีดในทันที"ซูหว่าน!"เธอกรีดร้องออกมาทีนึง โยนโทรศัพท์แล้วพุ่งลงไปในทะเลเพื่อช่วยชีวิต ทว่าถูกร่างใครบางคนพุ่งตัดหน้าเข้ามาก่อน...เสียงกระโดดลงทะเลดัง "ตู้ม" ของชูจิ่นเหยียน ว่ายเข้าไปหาร่างเล็กบางที่พุ่งเข้าไปในคลื่นทะเลด้วยความแข็งขันเจียงโม่ที่อยู่บนชายหาด ตอนแรกยังพอจะเห็นร่างของทั้งสองคนลอยอยู่เหนือผิวน

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 710

    ฝีเท้าของซูหว่านชะงักไปทันทีเธออยากจะหันกลับไปโต้ตอบเขาสักสองสามประโยค แต่ก็กลัวจะเสียเวลา จึงไม่ได้สนใจอีกฝ่าย แต่ผลักประตูห้องน้ำหญิงด้วยความรวดเร็วหลังจากที่เธอเข้าไปแล้ว ก็เดินสำรวจห้องน้ำรอบนึง เมื่อเห็นว่าด้านข้างมีหน้าต่างบานเล็ก ก็รีบเดินเข้าไปแล้วเปิดออกข้างนอกเป็นถนนหลวง แค่ปีนออกจากตรงนี้ไป ก็จะสามารถเดินไปถึงถนนหลวงได้ และโอกาสที่จะหนีรอดก็สูงมากทีเดียวเธอเองก็ขี้เกียจมานั่งคิดว่าหลังจากเดินไปถนนหลวงแล้วจะกลับไปยังไง จึงพับแขนเสื้อขึ้น แล้วปีนไปยังขอบหน้าต่างสูงชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนถนนหลวง เขางอขาข้างหนึ่งขึ้น มือข้างหนึ่งทาบบนเข่า กำลังสูบบุหรี่ไปพร้อมกับที่มองดูเธอปีนออกไปนอกหน้าต่างพิลึกคน!ถ้าอยากจะออก ก็เดินผ่านคลับ ออกจากมาประตูหลัก หรือไม่ก็ข้ามชายหาดมาก็ได้แล้ว ทำไมต้องปีนหน้าต่าง?"นี่!"เขาแหกปากคำนึง ทำเอาซูหว่านตกใจจนตกลงมาจากบนขอบหน้าต่าง...ซูหว่านล้มลงอย่างแรง เธอหน้าบูดบึ้งเนื่องจากความเจ็บปวด โชคดีที่ด้านล่างเต็มไปด้วยทราย ไม่อย่างนั้นคงได้กระดูกหักเธอตะเกียกตะกายขึ้นมาจากพื้น จ้องผู้ชายที่นั่งสูบบุหรี่อยู่บนถนนหลวงตาเขม็ง "นายเป็นโรคหรือไง

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 709

    เจียงโม่ไม่หลงกล ซูหว่านจึงใช้เล่นแง่ในทางความรู้สึกแทน"คุณหนูเจียง คุณก็รู้ว่าคนที่จี้ซือหานแคร์ มีแต่ฉันมาโดยตลอด""คุณกักตัวเพื่อนของฉันไม่ยอมปล่อย ก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรเท่าไหร่ ทำไมต้องให้คนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่มารับเคราะห์ด้วยล่ะ?"เจียงโม่จ้องดวงตาใสบริสุทธิ์ของซูหว่านนานอยู่สักพัก จากนั้นก็โบกมือ "ช่างเถอะ แค่คุณอยู่ก็พอแล้วล่ะ"เธอส่งคนไปโทรศัพท์ หลังจากที่เห็นอีกฝ่ายวางสาย ก็หันมาพยักหน้าให้เธอ แล้วจึงอธิบายให้ซูหว่านฟัง"เพื่อนของคุณไม่รู้ว่าตัวเองถูกลักพาตัว ฉันก็แค่ส่งคนไปก่อกวนพวกเขานิดหน่อย หลังจากที่คุณกลับไป อย่าพูดถึงเรื่องนี้ก็แล้วกัน"สรุปว่าที่ซานซานออกจากบ้านไปตั้งแต่เช้า ที่อลันกับซีอี้ไม่ได้มาที่วิลล่า ไม่ใช่เพราะถูกลักพาตัว แต่ถูกคนของเจียงโม่สร้างสถานการณ์แต่ว่า ฟังจากความหมายของเจียงโม่ ถ้าเธอไม่มาล่ะก็ คตที่สร้างสถานการณ์กลุ่มนั้น จะต้องลงมือกับพวกซานซานเป็นแน่...เพียงแต่เพราะเจียงโม่คำนึงถึงจี้ซือหานหรือเธอ ถึงได้เลือกใช้วิธีนุ่มนวล ไม่งั้นลักพาตัวไปเลยก็จะง่ายกว่า...แต่ไม่ว่าคนที่เจียงโม่คำนึงเป็นใคร หรือไม่ว่าจะคิดยังไง มันก็ไม่สำคัญทั้งนั้น

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 708

    ซูหว่านฟังเข้าใจความหมายที่แฝงในคำพูดของเจียงโม่ ก็ถามเธอว่า "ฉันขอกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนได้ไหม?"เจียงโม่อ่านความคิดของเธอออกทันที "คุณซู คิดถึงสถานการณ์ของเพื่อนคุณให้มากหน่อยก็ดีค่ะ"ความหมายอีกอย่างก็คือ มีชีวิตของเพื่อนเธออยู่ในกำมือ ถึงเธอจะใช้ข้ออ้างไปบอกบอดี้การ์ด หรือแหกปากร้องตะโกนก็ไม่มีประโยชน์ซูหว่านครุ่นคิด ปล่อยมือที่ประคองประตูรถมาตลอดลง ไพล่ไว้ด้านหลัง ทำสัญลักษณ์ให้กับบอดี้การ์ดหลังจากที่เธอส่งสัญญาณมือโดยเงียบเชียบเสร็จ ก็เปิดประตูรถ แล้วเข้าไปนั่งข้างในเห็นเธอขึ้นรถมาแต่โดยดี เจียงโม่ก็เขี่ยซิก้าร์ในมือจนมอด จากนั้นสตาร์ทรถ...ตอนที่เธอเหยียบคันเร่ง มองกระจกมองหลังแวบนึง บอดี้การ์ดกลุ่มนั้นตามมาดังคาดเจียงโม่ดึงสายตากลับ เหยียบคันเร่งจนมิด เลี้ยวผ่านไปไม่กี่โค้งก็สลัดบอดี้การ์ดสำเร็จถึงยังไงก็เป็นถึงระดับหัวหน้าของทีมย่อยในS การที่เจียงโม่สลัดบอดี้การ์ดทิ้งได้ ก็เป็นเรื่องที่ง่ายดายมากซูหว่านกำเข็มขัดนิรภัยแน่นถึงไม่โดนสะบัดออกจากรถไป ทว่าความรู้สึกพะอืดพะอมในท้องกลับทำให้เธออยากอ้วกเธอกุมหน้าอกที่เต้นระรัว อดกลั้นความรู้สึกสะอิดสะเอียนไว้ มองไปย

  • ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว   บทที่ 707

    นิ้วของเจียงโม่ที่คีบซิการ์ เคาะขี้เถ้าเบาๆ"คุณซู มีใครเค้าพาสามีไปร่วมปาร์ตี้คนโสดกันบ้าง?"การที่เจียงโม่จะปฏิเสธ เป็นสิ่งที่คาดเดาไว้ได้อยู่แล้ว เพียงแต่ทำไมล่ะ?ที่เจียงโม่เชิญเธอไปร่วมงานปาร์ตี้คนโสด ก็เพราะอยากให้เธอสอนว่าจะจีบเจียงเจ๋อยังไงไม่ใช่หรอ?งั้นถ้าเธอจะพาจี้ซือหานไปด้วย ก็ไม่ได้หน่วงต่อการสอนเจียงโม่จีบเจียงเจ๋อไม่ใช่หรอ?เธอคิดว่าบางทีเจียงโม่อาจจะอยากอาศัยปาร์ตี้นี้เพื่อพาตัวเธอไป ส่วนเป้าหมายคืออะไร เกรงว่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องที่เจียงเจ๋อคุยกับจี้ซือหานหลังจากที่ซูหว่านคิดได้ดังนั้น ก็มองเจียงโม่ด้วยสายตาที่จริงใจ"คุณหนูเจียง ฉันกับจี้ซือหานถูๆไถๆกันมาเกือบสิบปี กว่าจะได้แต่งงานกันไม่ง่ายเลย ฉันไม่อยากให้เกิดเรื่องไม่คาดฝันอะไรขึ้นก่อนวันแต่งงาน""พรุ่งนี้เช้า ฉันแค่อยอยากสวมชุดแต่งงานที่เขาส่งมาให้ แต่งให้เขาด้วยสภาพร่างกายจิตใจที่สมบูรณ์แบบที่สุด หวังว่าพวกคุณจะช่วยให้เราสมหวังด้วย"ตอนที่พูดสิ่งเหล่านี้ เธอเห็นสีหน้าของเจียงโม่ เปลี่ยนไปเล็กน้อย ก็รู้ได้ทันทีว่าเจียงโม่มีจุดประสงค์อย่างแท้จริง จึงยกริมฝีปากยิ้ม"คุณหนูเจียง ถ้าคุณอยากให้ฉันสอนคุณจีบ

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status