วีรดานอนหอบอยู่สักพัก ร่างสวยของเธอเริ่มจะร้อนลุ่มขึ้นมาอีกครั้ง ขนตางอนค่อยๆ ขยับใบหน้าของเธอเริ่มเอ่อแดง เมื่อรับรู้ได้ว่าสิ่งที่มันยังคาอยู่ตรงใจกลางความสาวของเธอนั้นเริ่มขยับ คนตัวเล็กพยายามจะดึงผ้าปิดตานั้นออกด้วยความลืมตัว
“อยากตายก็เปิดตาซิ” ประโยคนั้นเอ่ยขึ้นเป็นภาษาไทยแต่สำเนียงแปล่งๆ หู ดูเหมือนคนต่างชาติแล้วเพิ่งหัดพูดภาษาไทยยังไงยังงั้น
“อ๊ะ คุณจะทำอะไรอีกคะ” เธอจึงชะงักมือตัวเองแล้วยกมือขึ้นไปจับอยู่ที่ต้นแขนของเขาทั้งสองข้าง ร่างโปร่งข้างบนเร่มขยับขึ้นลงอีกครั้ง
“อย่าทำเป็นอินโนเซ็นส์” วีรดาจำต้องเม้มปากแน่น แล้วปล่อยให้คนด้านบนได้โยกกายขึ้นลงตามจังหวะ ส่วนนั้นของเขาเริ่มขยายคับพื้นที่ร่องสวยอีกครั้ง มือไม้ของเขาเริ่มบีบเคล้นคลึงไปทั่วทั้งร่าง วีรดาได้แต่นอนเปลือยกายและปล่อยใจไปกับการกระทำของเขา และความร้อนในกายสาวก็เริ่มระอุขึ้นอีกครั้ง เธอรับรู้ได้ถึงการเข้าออกของเจ้าแท่งนุ่มที่ตอนนี้มันกลับพองขยายคับตรงส่วนนั้น หน้าท้องของเธอคงเต็มไปด้วยเจ้าสิ่งนี้มันตุงจนเธอรู้สึกจุก
“ยิ่งเอายิ่งแน่นวะ” ร่างโปร่งสบถขณะก้มมองจุดเชื่อม ตัวเองยกยิ้มมุมปากกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า ท้องน้อยแบบราบที่เกร็งดิก กับกลีบเนื้อนุ่มที่หุบเข้าหุบออกตามจังหวะ เจ้าแท่งเนื้อของเธอเริ่มปวดหนึบเพราะสิ่งที่อยู่ข้างในผนังนั้นมันเริ่มบีบรัดตัว ร่างโปร่งกัดปากแน่นเพื่อระยับเสียงครางไม่ให้มันดังออกมาในลำคอ
“อะ อ๊ะ คุณ อึก อื้อ อ่าส์” แต่เสียงนั้นกลับดังออกมาจากร่างบางที่อวบอิ่ม คนตัวเล็กเผยอปากส่งเสียงร้องด้วยความเสียวสยิว ข้างในกายของเธอร้อนลุ่มยิ่งกว่าถูกไฟเผา กายสาวเริ่มแอ่นสู้ร่างสูงด้านบนตามจังหวะรักนั้น น้ำในกายของเธอไหลหลากออกมามากมายเหมือนกับเขื่อนแตก อกอิ่มแข็งขึงดีดเด้งสู้มือเป็นที่สุด วีรดาเริ่มไม่เป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง เธอค่อยๆ แบะขาสวยออกกว้างเพื่อรองรับแรงอัดกระแทกของเขา อกอิ่มเริ่มแอ่นขึ้นชูชันสู้ปลายนิ้วยาวที่เกลี่ยเขี่ยไปมา ปากบางก็เผยอออกเพื่อรอรับความหวานมันส์เหมือนเฉกเช่นเมื่อครั้งก่อนหน้านี้
“อื้อ ยั่วเก่ง” เสียงทุ่มเปล่งออกมาเป็นภาษาบ้านเกิด ขณะที่สายตามองใบหน้าขาวสวยเกลี้ยงเกลานั้นอย่างเพลินตา แค่เห็นเสี้ยวหน้าก็รู้สึกพอใจแล้ว อยากเห็นหน้าเต็มๆ จัง ร่างโปร่งคิดในใจก่อนจะละสายตาเลื่อนมองลงมาผ่านก้อนเนื้อกลมๆ ที่เต่งตูมสีหวานนี้ นึกชอบใจที่พ่อบ้านเลือกแม่พันธ์ชั้นดีมาให้ ผู้หญิงอะไรนมใหญ่ชะมัด ดวงตาหวานคมไล่ลงต่ำ ผ่านเอวคอดกิ่ว สะดือเล็กจิ๋ว หน้าท้องแบนราบเนียนหน้าสัมผัสนั้น และสิ่งที่อยู่ภายใต้โหนกเนินเนื้อที่มีขนรำไรๆ ทำให้หัวใจของคนด้านบนฮึกเหิม กลีบเนื้ออวบอูมที่ห่อหุ้มเจ้าแท่งรักนั้นมันก็ยิ่งน่ามองเป็นที่สุด ไม่น่าเชื่อว่าสรีระคนไทยจะสวยใสได้ขนาดนี้ ถึงว่าพ่อของเธอจึงเลือกแม่มาเป็นคู่ครอง ร่างโปร่งคิดแล้วอมยิ้ม ก่อนจะเร่งสะโพกเพื่อเดินเครื่องเต็มพิกัดนี้
“อ๊ะ อ๊ะ คุณเบาๆ หน่อย ฉันเจ็บ อื้อ” วีรดาส่งเสียงครวญ ขณะที่มือเล็กปัดป่ายเพื่อดันร่างของเขาออกห่าง คนด้านบนต้องโก่งตัวขึ้นเพราะมือน้อยนั้นเกือบคว้าเอากับสองเต้าเต่งของเธอนี้ เธอกลัวความลับจะแตกเสียก่อน
“อื้อ!!” ร่างสูงครางอย่างขัดใจ ก่อนจะก้มลงไปเกือบชิดริมฝีปาก สายตาหรี่มองดวงหน้าสวยอย่างเคลิบเคลิ้ม ปากสวยสีสดไม่รู้เลยว่าตอนนี้กำลังจะถูกครอบครอง
“อื้อ คุณเบานะ อุ๊บ อื้อ อื้อ จ๊วบ อ่าส์” เสียงหวานยังร้องไม่ทันจบประโยค กลีบปากนุ่มก็ถูกประกบจูบอย่างหนักหน่วง ริมฝีปากเล็กถูกขบเม้มเล็มเลียไปมาทั้งบนล่าง ขณะที่ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าเกี่ยวพันวันกับเจ้าหล่อนไปมา ความหวานจากข้างในทำให้ร่างโปร่งสอดแทรกไปทั่วทุกซอกลืบ ไม่เว้นแม้แต่ซอกฟันเรียงสวยที่ขาวสะอาดนั้น ร่างน้อยหยุดชะงักแต่สักพักก็เริ่มจูบตอบเขาไปบ้างแม้มันจะไม่ค่อยประสีประสาเท่าไรนั้น
“อื้ม อือ อืม” เสียงครางดังอย่างพอใจมาจากร่างสูงที่กำลังหยาบโลนอยู่ด้านบนนั้น
วีรดานึกแปลกใจกับตัวเองที่เริ่มตอบสนองการกระทำของเขา เธอเริ่มหลงเคลิบเคลิ้มไปกับการกระทำของเขา หญิงสาวเผลอยกมือโอบกอดร่างของเขา อกอิ่มแอ่นขึ้นเข้าหาผวากอดร่างนั้นแน่นมากขึ้น สะโพกสวยยกขึ้นเสยกับการอัดกระแทกของเขาอัตโนมัติ เธอรับรู้ได้ถึงการเข้าออกที่ลื่นไหลมากยิ่งขึ้น จนเผลอร้องครางเสียงหวานออกมาน่าฟังนั้น
“อ๊ะ สะ เสียวจังค่ะ อ๊ะ อ๊ะ อ่าส์” ประโยคนั้นทำให้ร่างโปร่งเงยหน้ามองใบหน้าสวย สายตาไล่มองเรือนร่างน้อยที่บิดเร้าเย้ายวนนั้น ใบหน้าสวยอมยิ้มขณะที่ฝ่ามือร้อนค่อยๆ เคลื่อนเข้ากอดกุมสองเต้าเต่งแล้วขยำขยี้บี้บีบอย่างเมาส์มันส์
“อื้อ เธอนี่น่างัดชะมัดเลย” เสียงทุ้มเอ่ยพรางสอดแขนข้างที่ถนัดช้อนร่างน้อยให้ลอยขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะซอยสะโพกเข้าหาร่างของเจ้าหล่อนแบบไม่ยั้ง
ตับ ตับ ตับ!!!! เสียงเนื้อกระแทกกันดังสนั่น
แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ !!!เสียงน้ำที่หลังไหลเริ่มเสียดสีกันจนเกิดเสียงฟังแล้วเสียวซ่านขึ้นมานั้น
“อ๊ะ อ๊ะ อื้อ คุณฉะ ฉัน จะไม่ไหวแล้วค่ะ อื้อ อ่าส์” วีรดาร้องครางบอกเขาใบหน้าสวยส่ายไปมาด้วยความเสียว ตอนนี้ร่างกายเธอกำลังระเบิด ความรู้สึกมันเหมือนกับเมื่อตอนก่อนหน้านี้ ใช่ เธอไม่ได้ปวดฉี่ แต่เธอกำลังจะแตะขอบสวรรค์อีกครั้งนั้น
“อื้อ เบบี๋ เธอนี่แน่นชะมัด อ่าส์” เสียงแหบพร่าเปล่งออกมาไม่ขาด ทุกอย่างมันเป็นภาษาบ้านเกิดของเขา มันจึงทำให้คนฟังไม่เข้าใจ แต่วีรดาก็พอจะรับรู้ได้ว่าร่างกายที่เกร็งดิกนั้นความรู้สึกแท้จริงแล้วก็คงเป็นเช่นเดียวกับเธอนี้
“อ๊ะ อ๊ะ คุณ ฉัน อ๊ายยยย” เสียงหวานกรีดร้องออกมาด้วยความสุขสม ร่างน้อยผวาเข้ากอดเขาอัตโนมัติ ทำเอาคนถูกกอดอมยิ้มออกมาอย่างลืมตัว ดวงตาคมจ้องมองใบหน้าสวยของเจ้าหล่อนก่อนจะเร่งจังหวะรักเพื่อพาตัวเองตามขึ้นสวรรค์ไปเช่นเดียวกันนี้
“อ๊ะ อ๊ะ อึก อึก อื้อ อ่าส์” เสียงนั้นดังขึ้นตามจังหวะการปลดปล่อย ธารน้ำสีขาวที่เต็มไปด้วยเชื้อสกุลฉีดพุ่งเข้าไปข้างในนั้น จนเจ้าของเองยังรับรู้ได้ถึงความอุ่นที่ค่อยๆ ไหลย้อนออกมานั้น
“อื้อ อืม อือ จุ๊บ !!” ปากบางเผลอจุมพิตหน้าผากมนคนใต้ร่างอย่างลืมตัว ทำเอาคนถูกจูบหน้าผากนั้นหน้าร้อนแผ่ว แก้มขาวใสเอ่อขึ้นสีชมพูอย่างเห็นได้ชัด วีรดาเอียงหน้าหนีเพราะรู้ดีว่าตอนนี้เขาคงจ้องหน้าเธออยู่นั้น ส่วนคนที่เผลอจุ๊บหน้าผากก็อมยิ้ม ก่อนจะฟลุ๊บหน้าลงทาบทับร่างนั้นไว้ แต่ไม่ได้ทิ้งน้ำหนักกายให้อีกฝ่ายรู้สึกอึดอัด แถมยังไม่มีท่าทีที่จะถอดถอนกายแกร่งออกจากร่องสวยของเธอ จนคนตัวเล็กต้องขยับเพราะรู้สึกถึงความเลอะเทอะเฉอะแฉะตรงบริเวณนั้น
“อ๊ะ!!” ร่างน้อยสะดุ้งเมื่อเขากลับไม่ยอมให้เธอขยับ ร่างโปร่งกลับกระแทกเจ้าแท่งเนื้อเข้ามาในกายเธออย่างหนักหน่วง ใบหน้าสวยร้องผ่าวเมื่อลมหายใจรินรนใบหูของเธอนี้
“ขยับอีกครั้ง ฉันจะเริ่มมันทันที” ประโยคนี้เขาเปล่งออกมาเป็นภาษาไทย ซึ่งฟังไม่ค่อยชัดเท่าไรนัก
“เอ่อๆ อย่านะคะ” คนตัวเล็กรีบเปล่งออกมา ทำเอาคนฟังอมยิ้ม ก่อนจะใช้เวลามองข้างแก้มใสอยู่เพียงอึดใจเดียว ความอดรนทนไม่ไหวก็ขาดผึง
“อ๊ะ อื้อ คุณคะ พะ พอก่อน อื้อ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ่าส์” วีรดาร้องเสียงหลง เมื่อติ่งหูถูกเม้มอย่างหนักหน่วง ขนกายสาวลุกเกรียว หลังจากนั้นปากของเธอก็ไม่มีโอกาสได้เปล่งเสียงออกมาอีกแล้ว มีเพียงเสียงหวานที่ครางออกมาในลำคอ พร้อมกับร่างน้อยที่บิดเร้าไปมาด้วยความเสียวกระสัน เธอเองเริ่มทำใจได้แล้ว และตอนนี้ก็กำลังพยายามปรับตัวอยู่ ทำไงได้เธอถูกขายมาเพื่อเป็นแม่พันธ์ผลิตทายาทให้กับพวกเขาแล้วนี่นา เขาจะพาเธอไปขึ้นเขาลงห้วยเธอก็ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรแล้ว ทนให้ได้ 2 อาทิตย์เพื่ออิสระที่จะได้ดูโลกภายนอกบ้าง ไม่สิเธอต้องทนให้ได้เดือนหากเธอไม่ต้องท้องเธอก็จะเป็นอิสระ คนตัวเล็กคิดอย่างหดหู่ใจ...>>>>>>
แสงแดดที่สาดส่องเข้ามาในห้องทำให้ขนตางอนยาวของวีรดาค่อยๆ ขยับ ร่างบางรู้สึกตัวตื่นเอาเมื่อตอนช่วงสาย กายสาวตอนนี้รู้สึกอ่อนเปลี้ยเพลียแรงเป็นที่สุด ช่วงล่างของเธอนั้นมันร้าวไปถึงปลายเท้า“อื้อ เจ็บจัง” เธอสบถ พรางก้มลงมองสิ่งที่อยู่ภายใต้ชุดนอนบางเบาของเธอนี้ ใบหน้าสวยร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงสิ่งที่เธอต้องเผชิญเมื่อคืน คนตัวเล็กก้มลงมองคราบหยดน้ำสีแดงเข้มที่แห้งเหือดเป็นจุดๆ แล้วรู้สึกหดหู่ ชีวิตของเธอนี่มันช่างน่าสมเพสสิ้นดี เกิดมาเธอก็ไม่เคยเห็นหน้าพ่อแท้ๆ มีแต่พ่อเลี้ยงที่เปลี่ยนหน้ามาให้เธอเห็นเกือบนับไม่ถ้วนเธอลืมบอกไปว่าเธอมีแม่ที่ยังสวย และหุ่นดี จนมีพ่อม่าย หนุ่ม แก่ อ่อนมาป้อนขนมจีบแม่เธออยู่เป็นประจำ แม่เธอเป็นคนรักสบาย ใครเลี้ยงดูและดูแลเขาได้ เขาก็ไปอยู่กับคนนั้น บางครั้งแม้จะเป็นเมียน้อยเขาก็ยอม แต่ถึงแม่เธอเป็นยังไงก็ไม่เคยทิ้งลูก แม่ไปอยู่ไหนก็จะเอาเธอตามติดไปด้วย จนกระทั่งสามีคนล่าสุด ที่เธอเองก็ไม่รู้ว่าลุงคมเป็นใครมาจากไหน รู้แต่เพียงว่าพอเธอกับแม่ย้ายมาอยู่กับลุงคมที่ญี่ปุ่นนี้ได้ไม่นานแม่เธอก็เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ โลกของเด็กสาววัย 20 ปี จึงพังทลายในพริบตา ความโดดเดี่
ร่างโปร่งกำลังนั่งหมุนปากกาด้วยสมองที่ว่างเปล่า สายตามองเหม่อออกไปนอกห้องทำงานหรูที่มีกระจกรอบด้าน ดวงตาที่เป็นประกายระยิบระยับนั้นข้างในใจใครอาจจะรู้ได้ มันปั่นป่วนไปหมดระบบข้างในหัวใจของเธอนี้ มิเอะสะดุ้งเมื่อสมองของเธอนั้นนึกถึงแต่เรือนร่างขาวโพลนที่สุดแสนอรชร“จิ๊!!คิดอะไรอยู่นั่นแหละมิเอะ จะเสร็จไหมวันนี้” หญิงสาวสบถออกมาอย่างหัวเสีย นึกตำหนิตัวเองที่ดูเหมือนว่าเซ็นงานไม่ไปถึงไหนเลย ดวงตาสวยคมกวาดมองกองเอกสารที่วางอยู่ตรงหน้าแล้วส่ายหัวไปมาก๊อกๆๆๆ !!“เข้ามาได้” ทันทีที่เสียงเคาะเรียกเบาลง เธอจึงเอ่ยขึ้น“ท่ารองคะ ท่านประธานมาขอเข้าพบค่ะ”“อ้าว ก็ให้เข้ามาสิ” น้ำเสียงนั้นเอ่ยด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิด นึกถึงแม่พันธ์ของเธอแล้วก็ยิ่งอารมณ์เสีย เพราะเธอคนเดียวที่ทำให้ฉันเสียการเสียงาน ร่างโปร่งคิดในใจก่อนจะวางปากกาแล้วตั้งท่ารอคนที่เข้ามานั้นแกร็ก!!“ไงจ๊ะ น้องสาวของพี่ เห็นเลขาบอกว่าอารมณ์ไม่ดี มีอะไรให้พี่ช่วยมั๊ย” เสียงทุ้มนุ่มลึกของพี่ชายฝาแฝดเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ต่างจากเจ้าของห้องที่ดูยังไงก็ยังอารมณ์ไม่ดีขึ้นเลย“ป่าวหรอกค่ะ พี่โทมะ ว่าแต่มีธุระด่วนหรือเปล่าคะ ให้มิเอะไปหาก็ได้
มิเอะเหลือบมองเรือนร่างงามขาวโพลนที่ยืนบิดกายสาวหนีปากของเธอไปมาก็อมยิ้ม ถูกปิดตาขนาดนี้ยังจะขยับหนีอีก ไม่รู้หรือไงว่าอาจลื่นล้มถึงตายได้ หญิงสาวคิดพรางมุดใบหน้าซุกไซ้ไปตามลำคอขาวของเจ้าหล่อนนี้ มือข้างหนึ่งก็เอื้อมไปจับข้อมือน้อยนั้นเอาไว้แนบข้างลำตัว ส่วนมือข้างที่ถนัดก็กอดรัดเพื่อดึงร่างเจ้าหล่อนให้เข้ามาหา ริมฝีปากยังคงเล็มเลียไปตามลำคอก่อนจะเคลื่อนปลายจมูกขึ้นไปยังซอกหูหอมกรุ่มนี้ ก่อนจะกระซิบเป็นภาษาที่คาดว่าอีกฝ่ายต้องเข้าใจแน่นอน“ขยับอีกก้าว ฉันจะเอาเธอในนี้ทั้งคืนเลย”“อุ๊ย !อึก!” วีรดาหยุดการเคลื่อนไหวร่างกายในทันที ร่างน้อยยืนนิ่งเม้มปากแน่น เธอไม่รู้หรอกว่าเขาพูดจริงหรือว่าพูดเล่น แต่การกระทำของเขาทำให้เธอเข้าใจได้ว่าค่อนไปในทางที่เขาพูดจริงมากกว่า คนตัวเล็กจึงได้แต่หยุดเบี่ยงใบหน้าสวยหลบ มือข้างที่พยายามผลักร่างเขาออกก็ค่อยๆ เคลื่อนลงไปแนบลำตัวอย่างว่าง่าย ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น เมื่อรับรู้ได้ว่าลมหายใจร้อนผ่าวกำลังรินรดลงมาเบื้องหน้า ร่างน้อยเริ่มเกร็งดอก เมื่อรับรู้ได้ถึงเจ้าอาวุธร้ายกาจของเขา ตอนนี้มันกำลังมาสัมผัสอยู่กับกายสาวของเธอนี้“อืมว่าง่ายแบบนี้ซิ ถอยหลัง
มิเอะยืนมองร่างงามที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียง ใบหน้าสวยฉายแววพอใจเป็นที่สุด สายตาไล่มองตั้งแต่หัวจรดเท้า ครั้งแรกของการได้อยู่ด้วยกันเกิน 12ชม. เพราะปกติพอเช้าเธอก็ต้องออกจากห้องไปแล้วกลับมาใหม่เมื่อถึงเวลาพลบค่ำ แต่นี้เธอออกไปก็จริง แต่เช้านี้เธอก็ยังได้ตื่นมายืนแอบดูเรือนร่างน้อยนั้นนอนหลับใหล เมื่อคืนคงจะเพลียซินะ ไม่เพลียได้ยังไงกันถูกเธอจับกินตั้งแต่ยังไม่มืด กว่าเธอจะอิ่มก็ปาเข้าไปเกือบตีสอง คิดแล้วก็ยิ้มออกมาเมื่อเห็นคนตรงหน้านอนหมดแรงอยู่บนเตียง หญิงสาวค่อยๆ เดินเข้าไปหาโดยไม่ลงน้ำหนักที่ปลายเท้านัก“ขี้เซาจัง” มิเอะเปรยขณะที่ตัวเองก็ยืนอยู่ด้านหลังของคนที่นอนตะแคงอยู่นั้น อีกใจก็เกรงว่าอีกฝ่ายจะตื่นขึ้นมาเห็น แล้วด้วยความรอบคอบ เธอจึงหยิบผ้าปิดตาที่หัวเตียวเอาไว้แล้วค่อยๆ ยกศีรษะน้อยสวมใส่มัน กันไว้ก่อน เดี๋ยวความลับแตก หญิงสาวคิด“ถูกตัวขนาดนี้ยังไม่รู้สึกอีก” มิเอะระบุเป็นภาษาญี่ปุ่น ก่อนจะไล่มองเรือนร่างอรชรอย่างเต็มตา หญิงสาวจับร่างนั้นให้นอนหงายจะได้หลับสบายไม่ต้องนอนตัวงออยู่แบบนี้ ดวงตาคู่คมอดไม่ได้ที่จะจ้องดวงหน้าสวย ในเมื่อดวงตาคู่หวานถูกปิดไว้สายตาจึงไล่มองปลายจมูก ริม
“อ๊ะ อื้อ อือ นายท่าน อึก อ่าส์” เสียงหวานครางออกมาในลำคอ คนบนตักเม้มปากตัวเองแน่นเพื่อสกัดกั้นเสียงหวานที่น่าอายนั้น วีรดาอยากกัดลิ้นตัวเองตายนักปากร้องห้ามเขาแต่ข้างในกายสาวกลับตอบสนอง น้ำหวานของเธอไหลเยิ้มออกมาสู่ภายนอกจนทำให้เขายิ้มเยาะ คนตัวเล็กพยายามหนีบขาสวยเอาไว้ เพื่อกันมิให้ปลายนิ้วยาวของเขาไกล่เกลี่ยตรงปุ่มกระสันนี้“อื้อ น้ำเยอะขนาดนี้ เธออย่าหนีไปเลยสาวน้อย” มิเอะกระซิบข้างใบหูเจ้าหล่อน มือข้างที่ถนัดก็คว้าหมับเข้าที่ก้อนเนื้อกลม ขณะที่ใบหน้าสวยคมก็ซุกไซ้ไปตามซอกคอหอมกรุ่น ยิ่งได้กอดรัดฟัดเหวี่ยงเจ้ามิเอะน้อยมันยิ่งชูคอ ร่างโปร่งยกยิ้มมุมปากขณะที่ให้มีข้างที่กำลังกระตุ้นร่องสวยนั้นเอื้อมมาจัดการปลดปล่อยเจ้ามิเอะน้อยให้ออกมาเป็นอิสระ“อุ๊ย !” วีรดาสะดุ้ง เมื่อเจ้าท่อนเนื้อมันโพล่ขึ้นมาระหว่างกลางตรงนั้น หญิงสาวรับรู้ได้เพราะการเบียดเสียดสีของเจ้าท่อนเนื้อกับน้องสาวของเธอเอง ใบหน้าสวยร้อนผ่าว เธอเม้มปากแน่นมากยิ่งขึ้น“ไม่ต้องตกใจ จะจับมันเข้าไปหรือว่าจะให้ฉันยัดมันเข้าไปเอง” น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบข้างใบหู ขณะที่มือข้างนั้นยังกุมอยู่กับเจ้าท่อนเนื้อของตัวเอง เธอใช้มันถูไถกับ
วีรดาเริ่มรู้สึกตัวเมื่อรู้สึกว่าตัวเองนั้นอึดอัด เอวเล็กของเธอหนักอึ้งเพราะมีบางอย่างมาวางพาดเอาไว้ หญิงสาวขยับตัวเล็กน้อยก็รู้ว่าเป็นสิ่งใด“อื้อ ..” เสียงครางอย่างหงุดหงิดดังขึ้นจากลำคอ คนตัวเล็กหยุดชะงัก ก่อนจะพยายามปรับสายตาให้เข้ากับความมืด เธอเผลอหลับไปตอนไหนนะ ภาพล่าสุดคือถูกเขาจับกินตับเมื่อตอนเกือบเที่ยงคืน เราก็ล้าจนยืนไม่อยู่ จากนั้นก็ขยับร่างออกจากใต้ร่างของเขาแล้วเผลอหลับไปตอนไหนกัน คนตัวเล็กยังคงขยับยุกยิกเพราะรู้สึกแปลกไม่เคยมีใครมานอนกอดแบบนี้“อื้อ เธอทำให้ฉันตื่น” เสียงทุ้มดังข้างใบหู“อุ้ย!! หนูขอโทษค่ะ อุ๊ย!!” เธอรีบตะแคงร่างไปบอกเขา แต่เมื่อหันไปแล้ว หัวใจดวงน้อยก็เต้นระทึก จมูกเล็กของเธอดันไปชนเข้ากับปลายจมูกของเขา ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดกันและกัน วีรดาใจเต้นรัว นี่หากเปิดไฟเขาจะรู้ได้เลยว่าแก้มเธอแดงขนาดไหน คงยิ่งกว่าลูกแอปเปิ้ลเสียอีก คนตัวเล็กทำท่าขยับหนี“อ๊ะ!!”“ทำให้ฉันตื่นแล้วไม่รับผิดชอบเหรอ” เสียงแหบพร่าเอ่ยพร้อมกับวงแขนที่รัดแน่นตรงเอวคอดกิ่วนี้“เอ่อๆ นะ หนูขอโทษค่ะ หนูไม่ได้ตั้งใจ“อุ๊ย! อื้อ นายท่านหนูขอโทษจริงๆ อุ๊บ อื้อ อือ อืม” ข้อมือน้อยพยายามดันร่
“มิเอะว่ายังไงดีลูก” เสียงผู้เป็นพ่อเอ่ย พรางมองหน้าบุตรสาวที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าครอบครัวเลยก็ว่าได้ ร่างโปร่งหันไปมองหน้าพี่ชายแล้วส่ายหัว“เห็นไหมคะ เป็นเรื่องจนได้พี่โทมะ”“อื้อ พี่ขอโทษ แฟนพี่ใจร้อนไปหน่อยนี่นะ” เจ้าของเรื่องถึงกับหน้าจ๋อย เขายกมือกุมขมับมิเอะหันไปมองหน้าผู้เป็นแม่ ลำพังเอาเงินปิดปากมันไปได้ไม่นานหรอก คอยดูเหอะ เรื่องนี้จะต้องกระพือขึ้นมาอีก เธอแน่ใจว่ายังไงพนักงานคนนั้นต้องเก็บไฟล์สำคัญไว้อีกแน่ หญิงสาวเหลือบไปมองอากับกิริยาของพี่ชายกับแฟนของเขา ซึ่งเด็กๆดูก็รู้ว่าทั้งสองนั้นเป็นอะไรกัน“คุณแม่ว่ายังไงดีคะ” เธอมองหน้าหญิงชราวัยเกษียณอย่างรอคำตอบ“แม่อยากให้รอก่อนสักพัก”“แต่คุณแม่ครับ หากเรื่องนี้แพร่ออกไปหละครับ”“แต่แม่ว่ามันคงยังไม่เร็วขนาดนั้น เพราะเงินที่พนักงานคนนั้นได้ไปมันก็มากโขอยู่”“แล้วคุณแม่มีแผนยังไงเหรอคะ”“แม่อยากรอผลตรวจครรภ์ของเด็กสาวคนนั้นก่อน”“หมายความว่า..” มิเอะลากเสียงมองหน้าผู้เป็นแม่ สมองของเธอคิดตามอย่างรวดเร็ว ในใจนึกถึงหญิงสาวที่ยังอยู่ที่บ้านพักบนภูเขา“อื้อ รอให้นังหนูคนนั้นท้อง”“จะให้เป็นลูกเจ้าโทมะเหรอ” พ่อของเธอกล่าว“มันก็ต้
“อุ๊ย!!ไฟดับเหรอ” เท้าเรียวชะงักเมื่อก้าวออกมาจากห้องน้ำแล้วพบว่าห้องทั้งห้องนั้นมันมืดมิด คิ้วสวยขมวดเข้าหากันแน่นนึกฉงนใจแล้วหันไปดูไฟที่ห้องน้ำ ห้องน้ำนี่ไฟก็ติดนี่นา เธอนึกในใจก่อนจะเดินมาหารีโมทควบคุมไฟนั้นหมับ !! “อุ๊ย !ว๊าย คะ ใครกัน” เธอถามเสียงสั่นเมื่อเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ร่างของเธอก็ถูกคว้าเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของใครบางคน“อะไรกัน ไม่เจอแค่กี่วัน จำไม่ได้หรือไง หึ” เสียงทุ้มที่อยู่ด้านหลังเอ่ยชิดพวงแก้ม ทำเอาคนฟังใจเต้นรัว นึกดีใจที่เป็นเขา“นะ นายท่าน” น้ำเสียงนั้นดูเหมือนจะดีใจมากกว่าประหลาดใจ“ทำไมเหรอ เป็นฉันแล้วมันทำไม หรือว่าอยากให้เป็นคนอื่นบ้าง ” ร่างโปร่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงประชดประชัน“เอ่อๆ มะ ไม่ใช่นะคะ ไม่ใช่แบบนั้น อุ๊ย !!อื้อ” วีรดาหน้าร้อนผ่าว เมื่อเธอรับรู้ว่ามีบางอย่างมายุ่มย่ามตามต้นขาเนียนที่ยังมีหยดน้ำนี้ มือนั้นค่อยๆ สอดมือเข้าไปใต้ชายผ้าขนหนู ทำเอาร่างสาวน้อยเกร็งดิกด้วยความสยิว“ไม่ใช่แบบนั้นแล้วแบบไหน หรือว่าแบบนี้ หืม อื้ม” มิเอะพูดไปก็ไล่จมูกไปตามซอกหูหอมกรุ่น ขณะที่มือไม้ก็เริ่มอยู่ไม่สุข ร่างนุ่มลื่นตรงหน้าทำให้เธอคิดประโยคต่อว่าเจ้าหล่อนไม่ออก ดูซินุ
“อ๊ะ อ๊ะ นายท่านขา หนูจะไม่ไหวแล้วค่ะ” วีรดาโน้มใบหน้าสามีเข้ามาบอก ตอนนี้ร่องสวยของเธอเสียวจนทนไม่ไหวอยู่แล้ว ขาสวยที่อ้าออกกว้างตอนนี้มันสั่นเทิ้มจนเกินจะทน แขนเรียวรีบคว้าร่างของเขาเอามั่น ก่อนจะแอ่นสะโพกให้เขาอัดกระแทกอย่างแรงเพื่อส่งเธอขึ้นสวรรค์นี้“อื้อ ฉันก็ไม่ไหวเหมือนกัน ซี๊ดดดด” มิเอะจับเอวเล็กนั้นแน่นพร้อมออกแรงกระแทกไปมานี้ แต่แล้วเสียงนั้นก็ดังขึ้นขัดความสุข“อุแว๊ๆๆๆๆๆๆ !!!”สองสาวมองหน้ากันเลิกลั่นเมื่อได้ยินเสียงบุตรชยหัวแก้มหัวแหวนส่งเสียงร้อง ทุกการกระทำหยุดกึก เหงื่อซึมออกไปทั่วใบหน้า“เอาไงดีที่รักคะ” วีรดาหันมองหน้าเขาขณะที่จุดร่องสาวของเธอกำลังเชื่อมกันอยู่นี้“ไม่ต้องห่วงค่ะคนดี ฉันมีวิธี”พลึ่บ!!“ว๊าย!!อื้อ ไม่หนักหรือคะ” วีรดาร้องเสียงหลงเมื่อเขาช้อนร่างของเธออุ้มขึ้น เธอห้อยโตงเตงอยู่บนร่างของเขาโดยตรงนั้นของเรายังคงสอดรัดกันแนบแน่น ร่างโปร่งพาเธอไปยังห้องนอนของบุตรชาย ใบหน้าสวยของเธอร้อนผ่าวเป็นที่สุด เขาไม่ได้อุ้มเธอเพียงอย่างเดียว ขาเรียวที่เขาช้อนเอาไว้นั้นกับจับมันขยับเข้าออกตามจังหวะ เธอรู้สึกได้ถึงการเข้าไปข้างในที่มันลึกสุดหัวใจนี้“ไม่หนักเลยสักนิด
มิเอะได้รับโทรศัพท์จากพี่ชายฝาแฝด หลังจากกดวางก็ถอนหายใจขึ้นมาทันที ในใจยังนึกโกรธผู้เป็นแม่ แต่อีกใจก็รู้สึกสงสาร ตอนนี้ทั้งบ้านต่างโทษท่านคนเดียวที่เป็นต้นเหตุทำให้เธอหนีหายไปแบบนี้ และตอนนี้ท่านกำลังได้รับผลของการกระทำนั้นอยู่ พี่โทมะบอกว่าท่านซึมเศร้าและไม่ค่อยท่านข้าวตั้งแต่ที่งานแถลงข่าวที่บ้านทาเคชิ นึกแล้วก็เริ่มใจอ่อนขึ้นมาเสียแล้ว“มีอะไรหรือเปล่าคะที่รัก ทำไมทำหน้าแบบนั้น” วีรดาวางขวดน้ำลงกับโต๊ะ ก่อนจะเดินเข้ามาหาสามีที่ยืนหน้าเครียดอยู่ตรงหน้าต่าง“พี่โทมะโทรมาบอกเรื่องคุณแม่”“นายหญิง ๆ เป็นอะไรเหรอคะ” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความกังวลใจ“พี่โทมะบอกว่าท่านเศร้ามาก”“เอาแบบนี้ไหมคะ เรากลับไปเยี่ยมท่านไหมคะ”“มันไม่ง่ายอย่างที่เธอคิดนะซิ หากไปแล้วฉันกับแม่ก็คง...” มิเอะคิดถึงการสู้หน้าท่าน เธอเกรงว่าจะมองหน้ากันไม่ติด แล้วเธฮเองก็ยังไม่อยากกลับด้วย ไม่อยากให้ท่านมาเจ้ากี้เจ้าการชีวิตของเธออีก“แต่หากว่าท่านล้มป่วย ที่รักจะรู้สึกดีอยู่เหรอคะ” วีรดาเดินเข้าไปจับต้นแขนผู้เป็นสามี สายตามองจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้น เธอรู้ว่าจริงๆ แล้วเธอรู้ว่าสามีรู้สึกเสียใจเช่นเดียวกัน“ไม่หรอกน่
“อุ๊แว๊ๆๆๆ !!” เสียงสวรรค์นั้นทำให้คุณพ่อลูกอ่อนวัย 4 เดือนสะดุ้ง ร่างโปร่งรีบผุดลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานแล้วตรงไปหาเพราะเกรงว่าแม่จ๋าจะไม่ได้อยู่ใกล้ ใบหน้าสวยคมดูเป็นกังวล แต่เมื่อเห็นภาพตรงหน้าก็อมยิ้ม เสียงที่เงียบไปนั้นไม่บอกก็รู้ว่าได้สิ่งที่สมใจแล้ว ปากเล็กที่ตอนนี้มีนมจากเต้าอุดอยู่มันทำให้มิเอะส่ายหัว“ลูกจ๋าของโอโต้ซังนี่นะ อ้อนดูดนมแม่นี่เอง ร้องเสียงดังเชียว” หญิงสาวยืนกอดอกพร้อมกับส่ายหัว สายตามองภาพตรงหน้าด้วยความสุขใจ นี่หากว่าเธอไม่พาวีรดาหนีออกมาป่านนี้คงต้องตามหาแม่จ๋ากันวุ่นแล้ว หรือไม่ก็ถูกจับแยกจนไม่ได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ ไม่ได้ยืนมองความน่ารักน่าเอ็นดูที่แสนอบอุ่นแบบนี้ ว่าแต่เห็นเจ้าตัวน้อยก็นึกอิจฉาได้ดูดนมแม่ทุกเวลาที่ร้องเลย ส่วนโอโต้ซังนี่ซิต้องมานอนตะกายฝาเพราะว่าคุณหมอบอกว่างดกิจกรรมหลังคลอด 3 เดือน“เฮ้ย!!นี่มัน....” มิเอะเปรยกับตัวเองพร้อมกับดวงตาเบิกกว้าง สายตคามองภาพตรงหน้าแววตาเป็นประกายเมื่อนึกถึงระยะเวลาที่หนีออกจากบ้านจนมาคลอด “มิโดริคาวะ” ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเธอนี้“ชู่!!เบาหน่อยซิคะ ลูกจ๋ากำลังหลับอยู่ เดี๋ยวก็ตื่นหรอกค่ะ” แม่ลูกอ่อนหันมา
“จริงเหรอครับว่าทางคาวาชิตะกรุ๊ปส่งคนมาทำร้ายคุณทาเคชิน่ะครับ” เสียงนักข่าวคนหนึ่งเอ่ยถามหลังจากที่ทาเคชิและพ่อของเขาแถลงข่าว“จริงซิครับ ทางนั้นไม่ไว้หน้าผมเลย ให้คนมาทำร้ายลูกชายของผมด้วยวิธีสกปรกๆ ครับ แถมลูกชายคนโตยังมีข่าวเรื่องรักร่วมเพศด้วยนะครับ” พ่อของทาเคชิไม่ได้บอกหมดว่าวิธีสกปรกนั้นมันคืออะไร และนำข่าวลือนั้นมาบอกให้ทุกคนเพื่อเป็นข่าว ทางบ้านของมิเอะจะได้เสียชื่อเสียง“ตายจริง ไม่น่าเชื่อนะครับวาชิตะกรุ๊ปจะเป็นยากูซ่า แถมลูกชายยังเป็นรักข้ามเพศด้วย”นักข่าวบางคนเอ่ยถามพรางหันหน้าไปหาบรรดาเพื่อนักข่าวด้วยกัน และมันก็ทำให้เคนและทาเคชิยกยิ้มมุมปากด้วยความสะใจ ช่วยไม่ได้ให้แต่งก็ไม่แต่งแถมยังไม่จ่ายเงินชดใช้อีก“ใช่ครับ ไม่อยากจะเชื่อเลย” ทาเคชิเอ่ยสมทบ“หึ แล้วแกไม่บอกนักข่าวเขาไปล่ะว่า ที่ถูกทำร้ายน่ะ แกไปทำเลวอะไรไว้” เสียงที่ดังมาจากด้านหลังทำให้ทุกคนตกใจ โดยเฉพาะทาเคชิและเคน“คุณโทมะ !!” บรรดานักข่าวอุทานพร้อมกันพร้อมกับยื่นไมค์ไปทางผู้มาใหม่“อุ๊ย!ทุกคนดูคลิปนั่น” นักข่าวอีกคนตะโกนไปยังจอโปรเจ็คเตอร์ที่ทาเคชิเอามาเพื่อเปิดรูปตอนฟกช้ำให้กับทุกคนเห็น แต่ตอนนี้สิ่งที่ทุกค
วีรดาเริ่มร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งตัว กายอวบอิ่มตอนนี้ไม่มีอาภรณ์ใดๆ ปกปิดเรือนกายเลยก็ว่าได้ ร่างอวบของหญิงสาวท้องโตตอนนี้กำลังนอนพิงอยู่กับโซฟาตัวใหญ่ ใบหน้าของเธอเริ่มมีหยดน้ำผุดๆ ปรากฏขึ้นมาบ้างแล้ว เธอมองร่างโปร่งที่ตอนนี้ก็เปลือยเปล่าเช่นกัน สายตาที่เป็นมันส์ส่งมานั้นทำให้เธอหัวใจเต้นแรง“อ๊ะ นายท่าน อื้อ” ปากบางเผลออุทานเมื่อเขายกขาสวยของเธอทั้งสองข้างตั้งชันขึ้น เธอเม้มปากแน่นเมื่อร่างของเขากลับลงไปนั่งคุกเข่าอยู่ด้านล่าง สายตาคมหวานช้อนขึ้นมามอง เธฮถึงกับเปลอกัดริมฝีปากตัวเองแล้วซูดลมเข้าเบาๆจุ๊บ !! “ขอกินนะคะ จุ๊บ อื้ม” เสียงแหบพร่าเอ่ยหลังจากที่จรดริมฝีปากกับต้นขาสวยของเธอข้างในนี้ ความร้อนจากริมฝีปากนุ่มทำให้ร่างสาวท้องแก่สะดุ้ง มิเอะอมยิ้มก่อนจะค่อยๆ แลบลิ้นลากปลายลิ้นไปตามสรีระของเจ้าหล่อนเธอลากมันจากหัวข่าด้านในนั้นเคลื่อนผ่านลงมารด้านล่าง ก่อนจะจุมพิตข้างๆ ขาหนีบที่ขาวสะอาดจนใครเห็นต้องอิจฉา สายตาเหลือบมองกลีบเนื้ออวบอิ่มสีชมพู ซึ่งเธฮคนเดียวที่รู้ว่ามันสวยมากขนาดไหน หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะจุมพิตตรงส่วนนั้นอย่างหวงแหนจุ๊บ !!“อื้อ นายท่านขา อ่าส์” วีรดาถึงกับเงยหน้าครางเสีย
“อะไรนะครับคุณแม่ มิเอะหายไป” โทมะอุทานเสียงดัง ใบหน้าแตกตื่นเป็นที่สุด เขาหันไปมองหน้าแม่ของตัวเองสีหน้าเป็นกังวลที่สุด ขณะที่ในใจตอนนี้กลับยิ้มร่าด้วยความสะใจ“ใช่นะสิ ไม่รู้ว่าเมื่อไรด้วย เพราะเมื่อสองวันก่อนแม่ก็ไม่ได้เข้าบริษัท มัวแต่ยุ่งๆ เรื่องจัดงานหมั้นที่จะถึง วันจันทร์หน้านี้”“เพราะคุณคนเดียว ผมไม่โทษใครนอกจากคุณ” ผู้เป็นพ่อเอ่ยเสียงเข้มสายตาตำหนิภรรยาที่รักของเขา เข้าใจว่ารักครอบครัว แต่ว่ามาทำร้ายจิตใจลูกแบบนี้ไม่ได้“เพราะฉันอะไรคะ ฉันทำไปก็เพราะชื่อเสียงในวงตระกูลนะคะ”“มันจะเสียอะไรนักหนา หรือถ้าเสียก็ให้มันเสียไปซิ แล้วนี่เป็นไงเสียลูกไปแล้วคุณรู้ไหมลดา” เสียงเข้มของผู้เป็นพ่อตะโกนต่อว่าภรรยาสุดที่รัก ซึ่งเขาได้เลี้ยงดูเหมือนกับไข่ในหิน และเชิดชูให้เกียรติเจ้าหล่อนเป็นที่สุด“ไม่หรอกคุณ ฉันรู้ว่าลูกรักฉัน” น้ำเสียงผู้เป็นแม่เริ่มอ่อย หัวใจของเธอตอนนี้บีบรัวจนถึงขีดสุด“ลูกน่ะรักคุณ แล้วคุณอ่ะรักลูกบ้างไหม”“พอแล้วครับคุณพ่อ นี่คุณแม่ก็คงเสียใจมากแล้ว”“เรื่องงานวันจันทร์จะทำยังไงล่ะทีนี้ ผมเตือนคุณแล้วนะ”“ฉันไม่รู้ ฉันจะเป็นลม เอ้อออ...” ร่างท้วมแทบหงายหลังไปพิงโซฟา
วีรดานอนร้องไห้อยู่ภายในห้องนอน หญิงสาวเจ็บปวดใจที่สุดเท่าที่เคยมีมา เพียงแค่คำว่าเป็นไปไม่ได้คำเดียวเท่านั้น ร่างอวบอิ่มกระเพื่อมตามแรงสะอื้น มือน้อยข้างหนึ่งปาดน้ำตา ส่วนอีกข้างก็ลูบท้องน้อยๆ ด้วยความห่วงใย“แม่จะทำยังไงดี แม่กลัวเหลือเกินที่จะไม่ได้พบลูก” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เพียงแค่คิดถึงนายหญิงจะไม่ให้เจอหน้าลูกหัวใจของเธอก็เหมือนกับถูกเข็มทิ่มเป็นพันๆ เล่ม“ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้นค่ะฉันไม่ยอมให้มันเป็นแบบนั้นแน่”“นายท่านขา อึก ๆ !อือ” เมื่อได้ยินเสียงของเขาเธอรีบผุดลุกขึ้นแล้วหันหลังไปหา ดวงตาหวานนั้นแสนเศร้า ก่อนจะโผเข้าหาร่างนั้นอย่างรวดเร็ว“เธอไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น ครั้งนี้คุณแม่ทำเกินไปแล้ว” มิเอะเอ่ยเสียงเรียบ สายตามองออกไปนอกหน้าต่าง สมองของเธอตอนนี้มันมีทุกอย่างอยู่ในหัวหมดแล้ว“นายหญิงบอกว่าหากหนูคลอดลูกแล้วยังอยู่ที่นี่ท่านจะไม่ให้หนูเจอลูก” วีรดาสะอึกสะอื้นมองหน้าเขาด้วยแววตาหลากหลายความรู้สึก“เขาก็บอกให้ฉันหมั้นกับทาเคชิเหมือนกัน”“หมั้นเหรอคะ อึก อึก อือ” เมื่อได้ฟังเช่นนั้นเธอก็ปล่อยโฮขึ้นมาอีก เธอรู้ความหมายของคำว่าเป็นไปไม่ได้แล้วว่าอะไร ลำพังไม่ให้เ
รุ่งเช้า มิเอะถูกผู้เป็นแม่เรียกเข้าหาตั้งแต่เช้า คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นรถของบ้านทาเคชิ เธอมองไปรอบๆ ก็พบว่าทาเคชิไม่มา แต่คนที่มาก็คือพ่อของเขา หญิงสาวยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะเดินออกไปยังห้องรับแขกนั้น“หึ มาแล้วไงครับ ลูกสาวของคุณ” ชายสูงวัยพ่อของทาเคชิเอ่ยขึ้น สายตามองมายังเธฮด้วยแรงเกรียวกราด“ค่ะ มีอะไรเหรอคะ” ใบหน้าเรียบเฉยมองไปยังแขกผู้มาเยือน“มิเอะ มาแล้วเหรอ เธอไปทำอะไรทาเคชิ สภาพถึงดูไม่จืดเลย” แม่ของเธอมองหน้าอย่างจับผิด มิเอะทำท่าทางเหมือนกับว่าเธอไม่ร็อะไรทั้งนั้นแล้วมองหน้าแม่ตัวเอง“ทำอะไรคะ ไม่หนูไม่รู้เรื่องเลยสักนิด”“เธอดูสภาพลูกฉันซิ เขาบอกว่าฝีมือเธอ ” เคนพ่อของทาเคชิ ส่งรูปใบหน้าลูกชายที่บวมช้ำให้กับมิเอะดู เพราะก่อนหน้านี้ได้ให้แม่ของมิเอะดูไปก่อนแล้ว“อะไรคะ หนูจะไปทำอะไรทาเคชิได้ หนูผู้หญิงนะคะ”“แต่ลูกฉันบอกว่าเธอเป็นคนทำ ถึงขนาดนอนซมอยู่บนเตียงที่บ้าน เธอนี่ใจร้ายมากเลยนะ ไม่อยากหมั้นก็บอกันดีๆ ก็ได้ ไม่เห็นต้องให้คนไปทำร้ายกันเลย แบบนี้มันไม่ให้เกียรติกันเลย”“นั่นนะซิ มิเอะ แกทำแบบนี้มันเกินไปไหม” แม่กล่าวสมทบ“หึ คนที่ไม่ให้เกียรติกันก็คือทาเคชิคนดีข
มิเอะทั้งเตะทั้งถีบเพื่อให้ร่างของตัวเองหลุดพ้นจากการกอดรัดของผู้ชายที่น่ารังเกียจตรงนี้ แม้จะออกแรงไม่เต็มที่เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ แต่เธอก็จะขอสู้เต็มที่ ไม่ยอมตกเป็นเมียของมันง่ายๆ หรอก ทาเคชิมันอยากที่จะฟันดาบหรือยังไงกัน“นี่ทาเคชิ ปล่อยฉันนะโว้ย ไอ้บ้า” ปากอิ่มพ่นน้ำเสียงแวดเพื่อด่าทอ ขณะที่กำปั้นก็ทุบไปที่ร่างของมันนั้นอีกมือก็ดันหน้าของมันออกห่าง แขนขาก็สะบัดออกแรงเต็มที่“หึ ไม่ปล่อยหรอก แต่ถ้าปล่อยข้างในตัวมิเอะล่ะได้” น้ำเสียงหื่นกระหายนั้นเอ่ยเล็ดลอดไรฟัน ขณะที่ที่แขนแกร่งก็รัดแน่นต“ปล่อยใส่ตูดฉันนี่มา ไอ้บ้าเอ้ย” มิเอะตะโกนใส่หน้าของทาเคชิ ซึ่งตอนนี้เธอเริ่มหายใจแรงด้วยความเหนื่อย“หึ อ๋อ ชอบประตูหลังเหรอ ได้เลย ฉันก็ชอบเหมือนกัน มันเสียวดี” น้ำเสียงแหบพร่านั้นหื่นกระหายเป็นที่สุด สภาพของชายหนุ่มตอนนี้เหมือนกับเป็นคนละคนกับที่เห็นครั้งแรกที่บ้าน ท่าทางสุภาพเรียบร้อยนั้นไม่มีร่องรอยเอาไว้เลย นี่คงเป็นตัวตนของมันซินะ ไม่ถึงอาทิตย์ก็ออกลายเสียแล้ว อยากให้แม่ของเธอมาเห็นเหลือเกินแบบนี้“อี๋ ไอ้บ้า ปล่อยฉันนะ ฉะ”ผลั๊ก!“อุ๊ค อื้อ” ร่างบางของเจ้าหล่อนถึงกับตัวงอ เพราะกำปั้นนั