“Sige! Tanggalin nyo na po ako! Hindi po ako natatakot!" sinabi ni Evina sabay lakad palabas ng Sapphire Co. Building papunta sa parking lot.
Sa sandaling iyon, mas nanaig sa kanya ang galit sa masasamang ginawa ng Chief nila kaysa sa kanyang pagnanais na manatili sa kumpanya.
Sa sobrang init ng araw ng oras na iyon, pwedeng magprito ng itlog ang kahit sino sa pamamagitan lamang ng paglalagay nito sa lupa.
Pero walang pakialam si Evina at padabog na nilakaran ito habang nagbubuhat ng isang mabigat na kahon.
Ang kahon ay naglalaman ng kanyang mga gamit, na kanyang isinilid pagkalabas na pagkalabas niya sa kwarto ni Chief.
Nagkaroon sila ng mainit na talakayan na nagresulta sa kanyang maagang termination.
Nanginginig ang mga kamay niya sa galit na sinadya niyang ihagis pabagsak ang karton sa sahig na malakas na kumalabog.
"Sana mabangkarote kayong lahat na mga sakim na boss. O kaya mabulok sa kulungan habang buhay!" sigaw niya sa galit bago binuksan ang pinto ng kotse niya ng buong lakas.
Screech!
Namutla ang namumulang mukha ni Evina nang napagtanto niya ang nangyari. Na-scratch ng gilid ng pinto niya ang sasakyan na nakaparada sa tabi niya!
Higit pa rito, ito ay hindi lamang isang ordinaryong sasakyan. Isa itong luxury car!
"Ano ang ginagawa ng kotse na ito sa side na ito ng parking lot? Andun yung mga pang mga boss ha," sinabi niya sa habang nagkakamot ng ulo. "Naging Incredible Hulk ba ako? Wait lang. Baka nanaginip lang ako."
Lumapit siya sa sasakyan hanggang sa ilang pulgada na lang ang mukha niya malapit dito. Pagkatapos ay hinawakan niya ang gasgas.
Iniisip pa rin niyang ilusyon lang ito kaya kinutkot pa niya ang kotse at biglang napunit ang kanyang mga kuko.
“Aray!” Napangiwi siya sa sakit.
Mabilis na napalitan ang sakit na kaniyang naramdaman ng pagkatakot nang napagtanto niya na totoo ang magarang sasakyan. Nanlamig ang kanyang mga paa habang tinititigan ito.
Tumingin siya sa paligid iniisip kung siya ay pumarada sa maling bahagi ng lugar. Pero sigurado siya, ang pavement dito ay sira-sira. Ang puting pintura na nagmamarka ng mga parking space ay kupas na.
Ang lugar para sa mga boss ay naroon pa rin sa hilagang bahagi ng lote, malapit sa kanilang gusali.
"Ang galing, Evina. Kaka-terminate lang sa’yo kanina at ngayon ganito pa." isang mahabang buntong-hininga ang lumabas sa kanya. Pagkatapos ay nag-isip siya kung ano ang gagawin.
“Sigurado ako na pagmamay-ari ito ng isa sa mga power-tripping na boss na yun!” bulong niya, ang kanyang mukha ay nakalamukos na nagpapakita ng kanyang pagkamuhi sa mga nasa awtoridad.
“Hindi nga sapat tong scratch na to para sa lahat ng idinulot nila sa buhay ng mga kawawang empleyado kagaya namin. Oh well, deserve niya siguro ito. This is my last day anyway, kaya hahayaan ko na lang." Pinagpag niya ang mga kamay niya at ngumiti sa naging desisyon.
Hinawakan niya ang door handle ng kotse niya at aalis na sana nang may nakita siyang flash na nanggagaling sa loob ng magarang sasakyan.
Pinikit ni Evina ang mata niya at idinilat itong muli. Ang mga bintana ay tinted na itim, at imposibleng makita kung ano ang nasa loob ng interior.
“Guni-guni ko lang ba yun?”
Dahil sa kuryosidad niya, nagpasya siyang silipin ang loob ng sasakyan. Nakatakip ang kanyang mga palad sa gilid ng kanyang mga mata, para mas makita niya ang loob.
Sa gulat niya, nakita niya ang isang lalaki na may hawak na phone sa harap niya. Para siyang kinukunan ng video gamit ang camera ng kanyang cellphone!
Nanginig ang mga tuhod ni Evina at halos malaglag siya sa lupa sa pagkataranta.
"K-kanina pa ba niya ko vini-video?" nauutal siya at hindi makapaniwala habang sinusubukang i-compose ang sarili.
Palihim na tumingin siya muli. Ngayon naman, winawagayway pa ng may hawak ng cell phone ang kamay niya!
Pagkatapos noon, huminto ito sa pagre-record at inilagay ang kanyang cellphone sa kanyang bulsa. Naging seryoso siya. Ngunit hindi siya iniwan ng mga mata nito.
Malamlam ang mga ito at kulay emerald, na tumatagos sa bintana hanggang sa kanyang kaluluwa.
Lumakas ang tibok ng puso ni Evina kaysa sa karaniwan habang nakatitig sa mga mata niya. Ang pagkakatingin sa kanya ng lalaki ay parehong malamig at mainit na parang may mga nagyeyelong sinag na pumapaso sa kanya.
Hindi niya alam na umaatras na pala ang paa niya. “Anong gagawin ko?” Kinagat ni Evina ang kaniyang labi habang iniisip ang susunod niyang gagawin.
Hindi man siya sanay na minamaliit, maliwanag na pagkakamali niya iyon. Gusto niyang tumakbo palayo, ngunit ang kanyang mga paa ay tila nakadikit sa lupa.
Parang narinig ng lalaki ang tahimik niyang tanong, binuksan niya ang pinto sa gilid niya at lumabas. Dahan-dahan siyang naglakad patungo sa kinaroroonan ni Evina.
Si Evina naman ay nahilo na parang isang salarin na nahuli ng pulis sa akto.
Upang mailigtas ang sarili, nagpasya siyang maging mabait nalang.
"Humihingi ako ng paumanhin para sa pinsala, sir. Ito po ang aking card. Mangyaring ipaalam niyo lamang sa akin kung magkano ang halaga nito, para mabayaran ko po kayo."
Namumuo ang mga butil ng pawis sa noo ni Evina, ngunit itinaas niya ang kanyang balikat at humingi ng tawad at ipinapakita na confident pa din siya sa kaniyang sarili.
Gayunpaman, ang kanyang mga paa ay unti-unting umaatras hanggang sa siya ay nasa open space.
Kung magiging bayolente to, tatakbo nalang ako.
Matapos ang tila walang hanggan, sa wakas ay huminto ang lalaki sa kanyang harapan.
“Akala ko gusto mong ma-bankrupt ang mga boss. But it looks like you're the one who will experience it,” tinuran ng lalaki na may malaking tinig.
Tumingala si Evina, para matingnan niyang mabuti ang nagsalita.
Maganda ang height niya dahil mas matangkad siya kaysa sa karaniwang mga lalaki sa kanilang lugar. Nakasuot din siya ng midnight black coat na may striped blue tie. Ang mga ito ay tila ginawa mula sa mamahaling materyal.
Ang kanyang buhok na kulay alkitran ay naka brush up mula sa kanyang gwapong square-shaped na mukha. Ngunit hindi ang kanyang mga pisikal na katangian ang nagpapamukha sa kanya na parang siya ang pinaka nasa taas na predator ng food chain. Ito ay kung paano niya dinadala ang kanyang sarili.
Hindi niya kailangang ipakilala ang sarili niya. Yung confidence at aura niya ay isinisigaw, ‘Hindi ako mukhang boss. AKO ANG BOSS.’ Ang mga mata nito ay kumikislap habang nakatingin sa kanya na parang natagpuan ang bago niyang biktima.
Hello po sa inyong lahat! Salamat po sa pagbasa ng unang chapter ng novel na ito. Pls add it to your library po and send gems po kung meron. Promise po, maganda ang kwento na ito. hihi Maraming salamat po!!
Isang beep na nagmumula sa isang carlock mula sa isang malayong kotse ang maririnig mula sa kinaroroonan nila. May iba ding tao sa parking lot. Ngunit walang plano ang may-ari ng luxury car na palayain siya ng ganun ganun lang.Nakatayo siya na para siyang isang napakalaking pusa na naka-corner sa isang maliit na bubwit. Naningkit ang kanyang luntiang mga mata habang sinusuri ang kanyang biktima. Ang babaeng nasa harap niya ay may ordinaryong tangkad na may ordinaryong pigura na nakasuot ng ordinaryong office uniform. Gayunpaman, ang kanyang maapoy na pulang buhok at mapanghamon na tingin ay iba ang ipinararating. Hindi siya isang tipikal na uri ng babae. At hindi maalis ni Gabriel ang tingin sa kanya."Ito ay isang Lamborghini Sian na nagkakahalaga ng 3,000 beses sa average na buwanang sahod ng isang ordinayong empleyado," sabi niya habang patuloy niyang pinagmamasdan kung ano ang magiging reaksyon ng babae sa harapan niya. "So that would be - Teka, paano mo ako pinaplanong bayar
Tatlong oras ang nakalipas..."Malamang na may ideya sila na yung existence mo palang sa company ay isa ng rebellion," pang-uuyam ni Maria sa kanyang nakababatang kapatid na babae, si Evina, sa telepono.Oras ng trabaho ito para sa kanilang dalawa. Si Maria ay nasa field, na nagtatrabaho bilang isang landscape designer habang si Evina ay isang bagong empleyado sa Sapphire Co. Kausap ni Maria ang kanyang kliyente nang makatanggap siya ng text message mula kay Evina. Isang mensahe na maaaring makasira muli sa kanyang career.Humingi ng tulong sa kanyang nakababatang kapatid na babae ang mga ka trabaho nito na magsumite ng reklamo laban sa Chief para matanggal ito sa pwesto."Nagsisimula ka pa lang na muling buuin ang buhay mo pagkatapos matanggal sa iyong dating trabaho, Evie." pinagpatuloy niya ang pagbulyaw kay Evina, tulad ng nakasanayan niya noong mga bata pa sila. Si Evina ay palaging matigas ang ulo kahit noong mga bata pa sila. Mahilig siyang lumabag sa rules, maging ito ay ang
Natigil ang lahat. Sa sobrang tahimik ay maririnig ang huni ng mga ibon sa labas ng bintana habang lumilipad sila sa kalangitan.Napanganga si Evina sa gulat sa sinabi ni Cynthia. At bigla siyang tumagilid para itago ito. “No wonder hindi makapagsalita si Cynthia,” naisip niya.Sumikip ang sikmura niya nang maisip ang maaaring ginawa ng Chief sa kawawang babaeng ito. Naikuyom niya ang kanyang kamao habang pinipigilan ang sarili na hindi harapin ang Chief sa oras ding iyon.“Akala ko noong una, sobrang friendly lang niya. Ngunit pagkatapos ay sinimulan niya akong hawakan. Tumanggi ako,” nagpatuloy si Cynthia sa pagsasalaysay ng kanyang kuwento, "pero sinabi niya sa akin na matatanggal ako kapag hindi ako bumigay." Namimilipit ang kanyang braso at nangingiwi habang ibinabahagi ang kanyang karanasan kay Evina. Nag-aapoy sa galit ang bawat himaymay ng kalamnan ni Evina, “I’m sorry to say this, Cynthia. Pero sa tingin ko dapat pinili mo nalang na tanggalin sa trabaho.”Iyon ang gagawin n
Sa kasalukuyan..."Evina Chen," napaawang ang labi ni Gabriel habang binabaligtad ang card sa kamay niya. Nilagay niya ito sa inner pocket ng coat niya habang naglalakad siya patungo sa Sapphire Co. Building.Tanghali noon, at inaasahan niyang magkakaroon ng libreng oras ang CEO ng Sapphire Co. sa kanyang sorpresang pagbisita. Ngunit siya ang natigilan nang makasalubong ang isang masungit na dalaga na tila nasa bad side ng kanyang mga nakatataas. Nagagalit siya sa kanya sa pagsira ng kanyang kotse at pagtatangkang tuhurin siya. Pero parang may kung ano sa kanya na gusto niyang makita ulit siya."O huwag na lang," sabi niya sa kanyang sarili habang iniunat niya ang kanyang malalapad na balikat. Pumasok siya sa main door ng building. ****Nasa reception couch ang ilang empleyado nang mapansin siya ng isa sa kanila. Agad siyang tumango dito."Si Mr. Yang!" tinampal nito ang sariling noo. "Yari tayo. Mukhang magkaka problema tayo," bulong niya sa kasamahan.“Paano siya magiging cause
"Dito pala siya nagtatrabaho," tinapik ng mga daliri ni Gabriel ang mesa habang patuloy niyang pinagmamasdan ang istraktura ng Sapphire Co. Building. Simple lamang ang disenyo nito kumpara sa The Elysian Co. Ngunit ang mga bintana ay nag-aalok ng magandang tanawin ng lugar para sa mga naninirahan sa urban area. "Sapat na bang dahilan ang isyung iyon para iwanan niya ang lugar na ito nang ganoon na lang?" Napaisip siya habang inaalala ang dahilan kung bakit umalis si Mr. Li sa boardroom. Kahit naiirita pa rin siya sa babae, na-curious siya sa dahilan ng pagrerebelde nito sa kumpanyang ito."Eto na po sir," agad na bumalik si Mr. Li. Binigyan siya nito ng isang folder na naglalaman ng sagot sa kanyang mga tanong. Pagkatapos ay umatras siya upang hayaan siyang basahin ito nang mag-isa. "Hindi pa ho siya iniimbestigahan, sir. Hindi po natin alam kung ito ay mga katotohanan o mga haka-haka lamang,” depensa ni Mr. Li sa Chief.Tumango lang si Gabriel na kunwaring sang-ayon sa kanya. N
"I'm sorry for being late, boss," yumuko si Paul kay Gabriel habang hinahabol niya ang kanyang hininga. Agad niyang binuksan ang pinto ng passenger’s seat ng kotse ng kanyang amo.Si Paul ay driver at personal assistant ni Gabriel. Hindi siya karaniwang umaalis sa tabi ng kanyang amo. Ngunit ngayon, humiling siya na magbakasyon para tulungan ang isang miyembro ng pamilya sa isang ospital. "Anong nangyari sa kotse mo, boss?" hinawakan ni Paul ang scratch sa bagong biling sasakyan ng executive."Huwag mo na akong tanungin muli," isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ni Gabriel habang inaalala ang hindi magandang pangyayari kasama si Evina Chen. ‘Kamusta na kaya siya ngayon?’ Ngunit kaagad niyang inalis iyon sa kanyang isip pagkatapos niyang maalala kung paano niya sinubukang tuhurin ang kanyang gitna.“Tumawag na ako ng service. Kamusta ang nanay mo?" sagot ni Gabriel para ma-distract siya. Pagkatapos ay idinantay niya ang kanyang ulo sa headrest ng upuan.Pinaandar na ni Pa
Samantala…"Pupunta ako dyan in 10 minutes. Hold on, Evie." alo ni Maria kay Evina habang parang baliw na bumubusina ang kanyang sasakyan. Natanggap niya ang balita na kakatanggal lang ng kanyang nakababatang kapatid sa trabaho. Hindi man lang nagpaalam sa mga kasamahan niya, agad siyang umalis sa lokasyon niya para makipagkita sa kanya. Magkausap sila sa phone habang nagmamaneho siya papunta sa kinaroroonan ni Evina.“Take your time, Iya. Hindi pa naman end of the world,” natatawang tugon ni Evina sa kanyang nakatatandang kapatid. “Huwag ako. I know you too much, Evina Chen,” irap ni Maria, dahilan para bumunghalit ng tawa si Evina sa kabilang linya.“Sige. Salamat, ate. I appreciate it,” sincere na sabi ni Evina bago nila binaba ang tawag. Dinampot ni Evina ang iced tea sa kanyang harapan para pakalmahin ang pusong nagdurusa. Tama si Maria. Dinadaan niya lang sa tawa pero she was devastated sa kinalabasan ng ginawa niya. Kahit na naniniwala siyang tama lang ang ginawa niya, con
“Ring!” “Ring!” “Ring!”Agad na umupo si Evina sa kama. Nagmamadali siyang tumayo, nagsuot ng tsinelas at kinuha ang tuwalya. Kagaya ng laging morning routine niya, maliligo na siya. Pero napagtanto niyang wala na nga pala siyang mapupuntahan.“Body clock ko na siguro. Isa ka ng officially unemployed, Evina. Congratulations sa bago mong buhay." tinapik niya ang kanyang ulo ng tatlong beses, sinisiguradong gagana ito ng maayos.Bumalik siya sa kanyang kama at humiga muli sa kanyang malambot na mga unan bago kinuha ang kanyang cell phone para tingnan ang kanyang mga news feed. Ngayon ay marami na siyang oras para gawin iyon.Habang ini-scan niya ang kanyang social media account, nakita niyang nagpo-post ang dati niyang kaklase ng mga larawan niya sa stage na may libo-libong likes at hearts. Kamakailan ay na-promote siya ng kumpanyang kanyang pinagtatrabahuan."Sigurado akong katakot takot na pagmamakaawa ang ginawa niya sa boss niya. Hmph," umirap ang mga mata ni Evina. Nagpatuloy siya