"I'm sorry for being late, boss," yumuko si Paul kay Gabriel habang hinahabol niya ang kanyang hininga. Agad niyang binuksan ang pinto ng passenger’s seat ng kotse ng kanyang amo.
Si Paul ay driver at personal assistant ni Gabriel. Hindi siya karaniwang umaalis sa tabi ng kanyang amo. Ngunit ngayon, humiling siya na magbakasyon para tulungan ang isang miyembro ng pamilya sa isang ospital.
"Anong nangyari sa kotse mo, boss?" hinawakan ni Paul ang scratch sa bagong biling sasakyan ng executive.
"Huwag mo na akong tanungin muli," isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ni Gabriel habang inaalala ang hindi magandang pangyayari kasama si Evina Chen. ‘Kamusta na kaya siya ngayon?’
Ngunit kaagad niyang inalis iyon sa kanyang isip pagkatapos niyang maalala kung paano niya sinubukang tuhurin ang kanyang gitna.
“Tumawag na ako ng service. Kamusta ang nanay mo?" sagot ni Gabriel para ma-distract siya. Pagkatapos ay idinantay niya ang kanyang ulo sa headrest ng upuan.
Pinaandar na ni Paul ang sasakyan at ilang minuto lang ay nakalabas na sila sa parking lot ng Sapphire Co. 25 milya ang layo ng lokasyon ng Sapphire Co sa syudad. Ngunit naglakbay sila sa expressway para makarating sila sa metropolis sa loob ng isang oras para sa susunod na appointment ni Gabriel.
"Okay na siya ngayon, boss. Baka sobrang pagod lang siya at kailangan niyang magpahinga," sagot ni Paul habang nagmamaneho. Pagkatapos ay sumulyap siya sa rearview mirror para tingnan ang CEO.
Nakapikit ang mga mata ni Gabriel, ngunit nakatikom ang kanyang panga dahil sa kirot sa kanyang ulo.
"At siguro kailangan mo ring gawin iyon, boss." mungkahi ni Paul habang patuloy na nagmamaneho ng sasakyan patungo sa susunod na destinasyon ni Gabriel. Tinapakan ng kanyang paa ang gas, para makarating siya doon sa pinakamabilis na oras.
“No, I’m good. Siguradong hinihintay na tayo ng Chairman ngayon. Iidlip lang ako ng konti. Just turn on the music and drop some essential oils in the diffuser,” huminga si Gabriel habang namimilipit, para makakuha siya ng mas komportableng posisyon.
"Yes, boss," sabi ni Paul sa mahinang boses at sinunod agad ang utos niya.
Kung totoo si Gabriel sa sarili niya, aaminin niya. Napapagod na talaga siya. Hands-on siya sa bawat negosyong konektado sa The Elysian Inc, bukod sa kumpanyang siya mismo ang namamahala.
May mga pagkakataong gusto niyang mag break muna sa kanilang lahat at magpahinga. Ngunit ang obligasyon ng pagpapanatili ng The Elysian Inc bilang numero unong korporasyon sa bansa ay higit sa kanyang mga personal na hangarin.
Kailangan niyang gawin ang kanyang mga tungkulin.
Sinubukan niyang matulog sa nakakarelaks na atmosphere. Ngunit hindi pa rin ito sapat. Gayunpaman, sinubukan niyang umidlip habang naglalakbay sila patungo sa kanilang meeting place ng ama.
"Nandito na po tayo, boss," ginising siya ni Paul habang ipinaparada niya ang sasakyan.
Kahit papaano ay gumaan na ang pakiramdam niya, lumabas siya ng sasakyan at naglakad patungo sa lugar. Sa katunayan, hinihintay na sila ni Chairman Yang.
Hiniling niya sa kanya na makipagkita sa kanya pagkatapos ng kanyang transaksyon kay Mr. Zhang.
Tinitigan siya ni Gabriel mula sa malayo. Maging ang mga waitress ay hindi napigilan ang kanilang mga sarili na mamangha nang makita ang Chairman ng The Elysian Inc, na kumakain sa gitna nila.
"Pardon me for my tardiness, sir," yumuko si Gabriel sa Chairman nang ilang pulgada na lang ang layo nito sa kanya.
Ang Chairman nga ay isang larawan ng isang malakas at makapangyarihang lalaki, kahit na sa kanyang plain white shirt at khaki pants.
"Lumuhod ba siya at pinunasan ang sapatos mo gamit ang kanyang manggas?" tanong ng Chairman pagkaupo niya.
Tumango si Gabriel, na ikinatawa ni Chairman Yang. “Isang dosenang beses na niyang inulit iyon. But this time, I will not acquit him,” kumuyom ang kamao niya at naningkit ang mga mata.
"Huwag ka pong mag-alala, naayos ko na ang usapin, sir. You can erase the Sapphire Co. from your list,” yumuko si Gabriel sa kanya bilang paggalang.
Huminga ng malalim si Chairman Yang bago ngumiti kay Gabriel, "Alam kong maaasahan kita sa bagay na ito."
Pagkasabi nito, nagsalubong ang kanyang mga kilay at itinaas ang kanyang eyeglasses palapit sa kanyang mga mata. “Are you feeling well? You look pale."
Inangat ni Gabriel ang kanyang ulo, para masilayan niya ang Chairman, na ngayon lang napansin ang kanyang kalusugan. Ilang taon na niyang hindi ginagawa iyon.
"Tiyak na nag-aalala siya tungkol sa akin," ang isang sulok ng kanyang mga labi ay napaangat sa pag-iisip nito. Ngunit nasira ang kanyang pag-asa nang marinig niya ang sumunod na sinabi ng Chairman.
“Sino ang mag-aalaga sa negosyo ng pamilya kung mamatay ka? Kung hindi lang tayo iniwan ng nanay mo ng maaga, maaari kang magkaroon ng kapatid na maaaring pumalit sa iyo anumang oras," dagdag ni Chairman Yang nang may malungkot ang mukha, habang tinatawag ang waitress para sa menu.
Humalukipkip ang mga balikat ni Gabriel at lumihis ang mata sa gilid. 'It's the family business, again,' bulong niya sa sarili. “Ayos lang ako, sir. As healthy as a horse," nakangiting sabi niya sa Chairman habang itinatago ang pagkadismaya.
Gayunpaman, nang tumingin siya sa Chairman, nagsimulang lumabo ang kanyang mukha. Kinusot niya ang kanyang mga mata, iniisip na pagod lang ito. Ngunit ilang segundo lang ay nabalot na ng dilim ang kanyang paningin.
Nawalan ng malay si Gabriel sa gitna ng kanilang pag-uusap.
*****
Pagdilat niya, nasa ibang kwarto na siya. Isang puting kumot ang nakatakip sa kalahati ng kanyang katawan. At ang kanyang kanang braso ay konektado sa isang IV drip.
Tumagilid siya patungo sa kaliwang bahagi. At habang ginagawa niya iyon, nakita niya ang mabagsik na mukha ng Chairman na nakatitig sa kanya nang hindi man lang kumukurap.
Nagulat si Gabriel at sinubukang tumayo. Pero pinigilan siya ni Chairman.
“I-I’m sorry, sir. Hindi na ito mauulit,” nauutal niyang sabi habang nakayuko ang ulo. Kumuyom ang kamao niya sa kagustuhang bugbugin ang sarili.
‘Hindi ka maaaring maging ganito kahina, Gabriel Yang,’ hatol niya sa sarili ng pabulong.
“Ito ang dahilan kung bakit lagi kitang sinasabihang magpakasal. Kahit papaano ay may mag-aalaga sa iyo habang inaalagaan ang ating corporation."
Gustong magbigay ng komento ni Gabriel tungkol sa part ng ‘kasal’ pero tumahimik na lamang siya. Pwede naman siyang humiling ng isang personal physician o nurse. Pareho silang mas mahusay sa pag-aalaga ng mga tao kaysa sa isang asawa.
'Siguro inaalagaan talaga siya ni Mom noon,' pag-iisip niya nang mapansin niya ang lungkot sa mga mata ng Chairman, sa ilalim ng malamig nitong pakikitungo sa kanya.
Dahil sa ayaw niyang magtagal sa kanyang mga alaala, inipon ni Gabriel ang lahat ng kanyang lakas upang magmukhang masigla at masigasig.
“Huwag mo akong pansinin, sir. ayos lang ako. Kailangan lang ibabad ang katawan ko sa mga drips na ito, at babangon ako at babalik sa business sa lalong madaling panahon," sinubukan niyang pasayahin ang Chairman.
Pero parang hindi kumbinsido ang Chairman habang patuloy pa ring nagsasalita, “At least have a fixed secretary. O mas mabuti talaga ay maghanap ka na ng mapapangasawa."
Gamit na nito ang maotoridad na tinig na ginagamit niya kapag nagbibigay ng utos bilang isang Chairman kung saan gusto nyang pasunurin ang isang tao nang wala na itong tanung tanong pa. “If not, I would personally take matters with my own hands.”
Napalunok si Gabriel. Alam niya ang tonong iyon. At hindi siya mangangahas na maghimagsik laban dito.
Nag isip siya ng solusyon. Wala pang nahahanap na assistant para sa kanya ang Elysian Co. Ang mga tauhan na nakatalaga sa kanya ay hindi nagtatagal ng higit sa anim na buwan.
“Maghihire ako ng assistant within this week, sir. And I will make sure she would stay with a minimum of one year,” sagot ni Gabriel sa kanya sa determinadong tono.
‘Imposible, pero mas mabuti na iyon kesa mag asawa,’ sabi niya sa kanyang sarili.
Samantala…"Pupunta ako dyan in 10 minutes. Hold on, Evie." alo ni Maria kay Evina habang parang baliw na bumubusina ang kanyang sasakyan. Natanggap niya ang balita na kakatanggal lang ng kanyang nakababatang kapatid sa trabaho. Hindi man lang nagpaalam sa mga kasamahan niya, agad siyang umalis sa lokasyon niya para makipagkita sa kanya. Magkausap sila sa phone habang nagmamaneho siya papunta sa kinaroroonan ni Evina.“Take your time, Iya. Hindi pa naman end of the world,” natatawang tugon ni Evina sa kanyang nakatatandang kapatid. “Huwag ako. I know you too much, Evina Chen,” irap ni Maria, dahilan para bumunghalit ng tawa si Evina sa kabilang linya.“Sige. Salamat, ate. I appreciate it,” sincere na sabi ni Evina bago nila binaba ang tawag. Dinampot ni Evina ang iced tea sa kanyang harapan para pakalmahin ang pusong nagdurusa. Tama si Maria. Dinadaan niya lang sa tawa pero she was devastated sa kinalabasan ng ginawa niya. Kahit na naniniwala siyang tama lang ang ginawa niya, con
“Ring!” “Ring!” “Ring!”Agad na umupo si Evina sa kama. Nagmamadali siyang tumayo, nagsuot ng tsinelas at kinuha ang tuwalya. Kagaya ng laging morning routine niya, maliligo na siya. Pero napagtanto niyang wala na nga pala siyang mapupuntahan.“Body clock ko na siguro. Isa ka ng officially unemployed, Evina. Congratulations sa bago mong buhay." tinapik niya ang kanyang ulo ng tatlong beses, sinisiguradong gagana ito ng maayos.Bumalik siya sa kanyang kama at humiga muli sa kanyang malambot na mga unan bago kinuha ang kanyang cell phone para tingnan ang kanyang mga news feed. Ngayon ay marami na siyang oras para gawin iyon.Habang ini-scan niya ang kanyang social media account, nakita niyang nagpo-post ang dati niyang kaklase ng mga larawan niya sa stage na may libo-libong likes at hearts. Kamakailan ay na-promote siya ng kumpanyang kanyang pinagtatrabahuan."Sigurado akong katakot takot na pagmamakaawa ang ginawa niya sa boss niya. Hmph," umirap ang mga mata ni Evina. Nagpatuloy siya
Hinanap agad ni Evina ang The Elysian Inc sa internet. Pamilyar siya sa giant corporation na ito, ngunit hindi niya kilala ang mga tao sa likod ng hierarchy. Dapat ay may malawak siyang kaalaman sa kumpanya kung gusto niyang maging bahagi nito.“Ang Elysian Inc. ay nag-aalok ng maraming pagpipilian ng software para sa maraming layunin. Ang kanilang software ay sa ngayon ang pinaka ginagamit na operating system sa bansa. Sa kita na $107.8 milyon, ang nangingibabaw na industriya ng software ay nananatiling The Elysian Inc. Ang kumpanya ay itinatag noong 1965 ng founder na si Chairman Rafael Yang.”"Wow! Impressive," tango ni Evina habang ini-scroll pababa ang pahina. Gayunpaman, ang nakatawag pansin sa kanya ay ang larawan ng nagtatag ng kahanga-hangang korporasyon."Parang pamilyar siya," nag-zoom in siya sa larawan ni Chairman Yang, na nasa webpage din na tinitingnan niya. Napaka-attractive niya para sa isang lalaking kasing edad niya. Ang kanyang ilong ay napaka-prominente sa ibabaw
"Alam mo kung gaano kita kagusto, Evina," sabi ni Julian sa namamaos na boses, na kinukumpleto ang nakakatakot na ambiance sa loob ng sasakyan.Nasa parking lot pa sila ng isang abandonadong building kung saan dinala ni Julian si Evina.Natulala si Evina dahil hindi siya makapaniwala sa mga nangyayari.Ilang oras lang ang nakalipas nang dalawin siya nito sa unit nito, kasama ang kanyang nakatatandang kapatid na si Maria. Sinabi niya rito na may alam siyang job opening sa kanilang kumpanya, kaya sumama ito sa kanya. “L-Let’s go, Julian. Baka hinihintay na nila tayo," bulalas niya.Naghanap ang kanyang mga mata ng palatandaan na baka nasa company naman talaga sila ni Julian. At hindi niya gagawin ang iniisip nito na gagawin niya.Ngunit ang mga ilaw ay patuloy na kumikislap, na nagbigay ng anino sa nakakatakot na mukha ni Julian. Napaatras si Evina hanggang sa madikit ang buong katawan niya sa pinto ng sasakyan."Ang tagal kong hinintay ang pagkakataong ‘to," saad ni Julian sa pagitan
Sa kabilang panig ng distrito, nasa isang business meeting si Gabriel kasama ang CEO ng Astro Inc. “Congratulations, Mr. Yang. Pinahahalagahan namin ang iyong initiative na makipag-ugnayan muna sa amin," yuko kay Gabriel ng CEO ng Astro, Inc. habang nakikipagkamay. "Talagang hangarin ng Chairman na makipagtulungan sa isang world-class na kumpanya tulad ng Astro, Inc." Yumuko rin si Gabriel sa kanya.Kakakuha lang ni Gabriel sa deal. Ilang buwan ng namumuhunan ang The Elysian, Inc para makuha ito. Nasa good mood siya at sumisipol habang papunta sa parking lot sa basement ng Astro Inc. Building."The Chairman would be so proud of me," nakangiting sabi niya sa sarili habang papalapit sa kanyang sasakyan. Tila naramdaman ni Paul ang positibong resulta ng transaksyon. Ngumiti siya habang, pinagbubuksan niya siya ng pinto ng kotse. Habang ginagawa niya iyon, nahagip ng mga mata ni Gabriel ang gilid nito. Napalitan ng pagsimangot ang mukha niya nang maalala ang salarin sa likod nito."Ev
Natigilan si Paul ng ilang segundo bago niya iniabot ang kanyang baril kay Gabriel. Nagulat siguro siya sa biglang reaksyon ni Gabriel. Nagulat din si Gabriel sa kanyang sarili. Hindi karaniwan para sa kanya na magdirekta ng sandata sa iba.‘Pero hindi rin naman ordinaryo ang sitwasyong ‘to,’ bulong ni Gabriel sa sarili habang lalabas na sana at ipagtatanggol ang babae.Sa sandaling nasa kamay ni Gabriel ang baril ni Paul, agad siyang umikot para lumabas ng sasakyan. Gayunpaman, nang siya ay lumingon, nakita niya ang isang payat na braso na umaabot sa nakabukas na pinto."Papasukin mo ako!" sigaw ng babaeng kanina pa hysterical na humihingi ng tulong sa kanila.Hindi man lang siya humingi ng permiso kay Gabriel. Agad siyang gumapang sa loob at tinulak si Gabriel sa kabilang side ng sasakyan.Agad niyang isinara ang pinto at mabilis na iwinasiwas ang kamay kay Paul habang hinihiling niya, “Go, go, go! Bilisan mo!” Tumango si Paul na para bang naramdaman niya ang kaapurahan ng sitwasy
Tahimik na naghihintay si Evina sa kotse habang nasa labas ang CEO. Ang driver nito o bodyguard ay kasama niya. Pakiramdam ni Evina ay kahit papano ay ligtas siya Nasa parking lot sila ng isang department store kung saan hiniling ng may-ari ng sasakyan na dumaan muna dito.Gusto niyang kalimutan ang nangyari. Pero aaminin niya, sobrang naapektuhan siya nito. Ang alaala ng kamuntik ng panggagahasa ni Julian sa kanya sa isang abandonadong gusali ay di maalis sa kanyang isipan at hindi siya makahinga. Napahawak ang kanyang kamay sa pinakamalapit na suporta na kanyang matatagpuan habang siya ay humihingang malalim. "Ayos ka lang ba, Miss Chen?" lumingon si Paul sa kanya at inalok siya ng isang bote ng tubig. Ngumiti si Evina sa kanya at tinanggap ang bote. Pagkatapos ay uminom siya mula dito, umaasa na maibsan nito ang kanyang pakiramdam. Habang tumatagos ang inuming tubig sa kanyang mga cells, nagsimulang huminga nang normal si Evina. "Salamat. Baka mawala naman ito bukas makala
Gabi na sa labas ng department store. Paalis na sa establisyimento ang mga mamimili. Ang ilan ay nag enjoy sa kanilang pamimili at tumatawa habang lumalabas. Ang iba naman ay mabilis na naglalakad at nagmamadaling makahabol sa tren.Sa parking lot, may tatlong tao na nasa iisang sasakyan. Iba't iba ang gusto nilang gawin pagkatapos bisitahin ang store. Gusto ng isa na iwan ang dalawa at umuwi sa sarili niyang paraan. Ang isa ay gusto siyang manatili.At ang huli ay nahahati sa pagitan ng dalawa.Kadalasan, hindi iniisip ni Gabriel ang mga plano ng ibang tao. Bakit pa siya mag-aalala kung marami na siyang iniintindi? Gayunpaman, ito ay kakaibang sitwasyon para sa kanya.Kahit na hindi isiwalat ni Evina ang anumang impormasyon tungkol sa nangyari, alam niyang may di magandang insidente ang nangyari sa gitna ng Jeyong Town."Pumasok ka. Huwag mo na ako hintaying sabihin pa yun ng tatlong beses," utos ni Gabriel.Natigilan si Evina sa kanyang kinatatayuan. Binuksan na niya ang pin