“Ring!” “Ring!” “Ring!”
Agad na umupo si Evina sa kama. Nagmamadali siyang tumayo, nagsuot ng tsinelas at kinuha ang tuwalya. Kagaya ng laging morning routine niya, maliligo na siya. Pero napagtanto niyang wala na nga pala siyang mapupuntahan.
“Body clock ko na siguro. Isa ka ng officially unemployed, Evina. Congratulations sa bago mong buhay." tinapik niya ang kanyang ulo ng tatlong beses, sinisiguradong gagana ito ng maayos.
Bumalik siya sa kanyang kama at humiga muli sa kanyang malambot na mga unan bago kinuha ang kanyang cell phone para tingnan ang kanyang mga news feed. Ngayon ay marami na siyang oras para gawin iyon.
Habang ini-scan niya ang kanyang social media account, nakita niyang nagpo-post ang dati niyang kaklase ng mga larawan niya sa stage na may libo-libong likes at hearts. Kamakailan ay na-promote siya ng kumpanyang kanyang pinagtatrabahuan.
"Sigurado akong katakot takot na pagmamakaawa ang ginawa niya sa boss niya. Hmph," umirap ang mga mata ni Evina.
Nagpatuloy siya sa pag-scroll pataas ng phone niya. Habang ginagawa niya iyon, lumukot ang mukha niya na kanina ay relaxed at maligaya.
"Just shut up and get a job."
“Magtrabaho ka. Hindi pa Sabado."
Ito ang mga quotes na nag-pop up sa screen niya na parang kausap lang siya.
"Whatever!" inihagis niya ang phone niya sa kama at pumunta na lang sa banyo para maligo.
Umaawit siya habang nagscrub ng kanyang katawan nang may mangyari na hindi niya inaasahan.
Tumigil ang pagbagsak ng tubig mula sa shower head! At nasa kalagitnaan siya ng paghuhugas ng sabon sa hubad niyang katawan!
“Ang malas mo naman, Evina!” bulalas niya habang inaalog ang shower hose, umaasang may awa ito para tulungan siyang tapusin ang kanyang pagligo.
Buti nalang ay nabigyan siya nito ng kalahating balde ng tubig bago ito tuluyang namatay.
Tapos na siyang magsuot ng puting loose shirt at isang pares ng maong mini shorts. Pagkatapos noon ay agad siyang tumakbo papunta sa mesa. Karaniwang inilalagay niya ang kanyang singil sa pagkonsumo ng tubig doon.
"May tatlong buwan na ba to?" tanong ni Evina sa sarili pagka-check sa water bills niya bago niya tinignan ang installment plan naman niya sa phone.
"Deadline na din this week?" lumipad ang kamay niya papunta sa dibdib niya sa pagkagulat.
I-scan na sana niya ang mga papel sa kanyang kamay para sa iba pa niyang account na hindi pa nababayaran nang may kumatok sa pinto. Si Mr. Hou iyon, ang kanilang landlord.
“I hate to break the news, Evina. Pero kailangan mong magbayad ng iyong upa ngayon. Limang buwan na ang nakalipas mula noong huli mong pagbabayad. Maswerte ka nga nakakatira ka pa dito,” sabi niya nang galit pero medyo mabait pa din na tinig.
“Opo, Mr. Hou. Ibibigay ko po sa iyo sa loob ng linggong ito. Pangako po,” positibong sagot ni Evina sa kanya. Kahit na bumagsak na ang mga balikat niya sa kawalan ng pag-asa.
“Dapat ibigay mo sa lalong madaling panahon. Nagpaplano ang boss ko na gumawa ng isang sorpresang inspeksyon minsan sa buwang ito. Huwag mong hayaang mahuli ka niya,” babala niya habang nasa baywang ang mga kamay.
"Opo, Mr. Hou." napabuntong-hininga si Evina nang maalala ang isang eksena kung saan pilit na kinaladkad palabas ang isang nangungupahan sa building nila.
Pagkaalis na pagkaalis ni Mr Hou, agad siyang nagtalukbong sa ilalim ng kanyang mga kumot.
"Dapat ba akong humingi nalang ng tawad sa Direktor ngayon?" bulong niya sa sarili, iniisip kung paano siya magkakaroon ng pera para bayaran ang kanyang mga dapat bayaran.
Ang hirap ng sitwasyon niya. Pero hinding-hindi niya pagsisisihan ang lahat ng tulong na ibinigay niya sa pamilya ng kanyang kapatid noong walang wala sila.
Isang ideya ang pumasok sa kanyang isipan, na nagpatalon sa kanya mula sa kama at papunta sa kanyang mesa kung saan naroon ang kanyang laptop.
"Mayroon naman sigurong job opportunity na nangangailangan ng aking precious talents," ngumiti siya sa kanyang sarili, na iniisip na magkakaroon siya ng trabaho sa lalong madaling panahon.
Nag-type ang kanyang mga daliri sa mga search engine na nag-aalok ng mga posibilidad ng job hiring.
“Office managers.”
“Office administrators.”
“Administrative assistants.”
Kahit na marami, ang lokasyon ng mga kumpanya ay milya-milya ang layo mula sa kanyang lugar at Maria.
Ang tanging kumpanya na bukas para sa pagkuha ay ang Sapphire Co.
May mga virtual assistant na trabaho na open, kaya sinubukan niyang ipadala ang kanyang CV sa kanila. Gayunpaman, alam niyang hindi siya kikita sa kanila sa lalong madaling panahon.
Nagpasya siyang maghanap ng ibang part-time na trabaho pansamantala.
“Part Time Tutor? Hindi, naiirita ako sa mga makukulit."
"Call center agent? Matatanggal lang ulit ako. Hindi ko kayang tiisin ang mga wala sa hulog na clients."
"Tagalinis ng bahay?" napatingin si Evina sa kanyang bahay.
Ang kanyang maruming labada sa loob ng dalawang linggo ay nasa tabi lamang ng kanyang kama. Puno ang lababo ng mga ginamit niyang plato at mug. At ang kanyang sahig ay malagkit na may mga mantsa mula sa tapon ng juice.
“Tsk, at least ngayon makakapaglinis na ako. Asikasuhin ko mamaya,” umiling siya habang patuloy sa paghahanap ng trabaho.
Halos malaglag ang talukap ng mata niya sa pagod nang may tumawag sa phone niya.
Galing iyon kay Cynthia.
Nagningning ang mga mata ni Evina na gusto rin niyang malaman kung ano ang nangyari sa kanya pagkatapos ng huli nilang pag-uusap.
Sobrang engrossed niya sa sarili niyang buhay na hindi niya nagawang makipag-usap sa kanya pagkatapos ng insidente.
Hindi madaling ibunyag ang naturang confidential na impormasyon na ibinahagi niya sa kanya.
"Hello, Cynthia. Ang sarap pakinggan ng boses mo. kamusta ka?" sinalubong niya ito ng masayang boses.
"Hi, Evina. I’m great! May meeting ang Board kanina at kakatanggal lang ni Chief. Salamat sa iyo,” ulat ni Cynthia sa kanya sa kabilang linya.
“Wow, ang bilis naman. I didn’t expect that,” hindi makapaniwalang sabi ni Evina habang isinara ang laptop.
Hindi siya nagbibiro nang sabihin niya sa Chief na isusumbong niya ito sa pulis. Sa katunayan, humiling na siya ng tulong sa isang staff na mai-submit ito.
‘Baka na-intercept nang sa gayon maiwasang madungisan ang pangalan ng kumpanya. O siguro naisip ng mga boss na ito ang pinakamatalinong dapat gawin,’ pagmumuni-muni ni Evina habang iniisip ang dahilan ng mabilis na pagkilos ng organisasyon.
"Well, tumawag lang ako para tanungin kung kumusta ka na," nauutal na sabi ni Cynthia, na ikinawala ng atensyon ni Evina sa kanyang pag-iisip.
Isang ngiti ang sumilay sa bibig ni Evina nang maramdaman niya ang guilt ng kanyang office mate.
‘Siguro naisip niya na kasalanan niya kung bakit ako andito,’ naisip niya habang inaalala na ang pag-uusap nila ang nag-udyok kay Evina na awayin ang Chief ng Sapphire Company.
Gayunpaman, walang plano si Evina na sisihin siya o ang Chief.
Kasalanan niya kung bakit siya tinanggal.
"Masaya naman ako, Cynthia. Ang sarap ng tulog ko kagabi, na matagal ko nang hindi nagagawa. Ngayon naman siguradong magpapasalamat sa akin ang bahay ko pagkatapos kong malinis ito ng mabuti mamaya,” tawa niya, umaasang mapapasaya niya si Cynthia.
Buti nalang nakitawa si Cynthia sa kanya, “Mabuti naman. I'm sorry nadamay ka pa, Evina."
Dapat sasabihin na ni Evina, "No problem, Okay lang yun." Pero nagpatuloy si Cynthia.
“Para makabawi, gusto kong tulungan kang makakuha ng trabaho nang mabilis. May alam akong bakanteng puwesto sa isang kilalang kumpanya, at naghahanap sila ng executive assistant sa lalong madaling panahon. Sa tingin ko, kaya mo ang trabaho."
Halos mapatalon si Evina mula sa kanyang sofa habang nanlalaki ang mga mata. “Hulog ka ng langit, Cynthia,” bulalas niya na parang nabunutan ng tinik ang kanyang dibdib.
Naiimagine na lang niya na kaya niyang maligo ng ilang oras nang hindi nag-aalala na hindi niya ito matatapos. Malilinis ang mesa niya ng mga paper bills.
At hindi niya makikita si Mr. Hou sa kanyang pintuan hanggang sa susunod na taon!
“Masaya akong makatulong sa’yo. E-mail mo sakin ang CV mo at send ko sa HR nila,” dagdag ni Cynthia.
Agad-agad na binuksan ni Evina ang kanyang laptop at mabilis na ipinadala ang hiniling na dokumento kay Cynthia. “Ayan. Tapos na. Salamat, Cynthia! By the way, anong kumpanya ba ang pinag-uusapan natin?"
“It’s The Elysian Inc.,” sagot ni Cynthia na may pagmamalaking ngiti sa kanyang labi.
Hinanap agad ni Evina ang The Elysian Inc sa internet. Pamilyar siya sa giant corporation na ito, ngunit hindi niya kilala ang mga tao sa likod ng hierarchy. Dapat ay may malawak siyang kaalaman sa kumpanya kung gusto niyang maging bahagi nito.“Ang Elysian Inc. ay nag-aalok ng maraming pagpipilian ng software para sa maraming layunin. Ang kanilang software ay sa ngayon ang pinaka ginagamit na operating system sa bansa. Sa kita na $107.8 milyon, ang nangingibabaw na industriya ng software ay nananatiling The Elysian Inc. Ang kumpanya ay itinatag noong 1965 ng founder na si Chairman Rafael Yang.”"Wow! Impressive," tango ni Evina habang ini-scroll pababa ang pahina. Gayunpaman, ang nakatawag pansin sa kanya ay ang larawan ng nagtatag ng kahanga-hangang korporasyon."Parang pamilyar siya," nag-zoom in siya sa larawan ni Chairman Yang, na nasa webpage din na tinitingnan niya. Napaka-attractive niya para sa isang lalaking kasing edad niya. Ang kanyang ilong ay napaka-prominente sa ibabaw
"Alam mo kung gaano kita kagusto, Evina," sabi ni Julian sa namamaos na boses, na kinukumpleto ang nakakatakot na ambiance sa loob ng sasakyan.Nasa parking lot pa sila ng isang abandonadong building kung saan dinala ni Julian si Evina.Natulala si Evina dahil hindi siya makapaniwala sa mga nangyayari.Ilang oras lang ang nakalipas nang dalawin siya nito sa unit nito, kasama ang kanyang nakatatandang kapatid na si Maria. Sinabi niya rito na may alam siyang job opening sa kanilang kumpanya, kaya sumama ito sa kanya. “L-Let’s go, Julian. Baka hinihintay na nila tayo," bulalas niya.Naghanap ang kanyang mga mata ng palatandaan na baka nasa company naman talaga sila ni Julian. At hindi niya gagawin ang iniisip nito na gagawin niya.Ngunit ang mga ilaw ay patuloy na kumikislap, na nagbigay ng anino sa nakakatakot na mukha ni Julian. Napaatras si Evina hanggang sa madikit ang buong katawan niya sa pinto ng sasakyan."Ang tagal kong hinintay ang pagkakataong ‘to," saad ni Julian sa pagitan
Sa kabilang panig ng distrito, nasa isang business meeting si Gabriel kasama ang CEO ng Astro Inc. “Congratulations, Mr. Yang. Pinahahalagahan namin ang iyong initiative na makipag-ugnayan muna sa amin," yuko kay Gabriel ng CEO ng Astro, Inc. habang nakikipagkamay. "Talagang hangarin ng Chairman na makipagtulungan sa isang world-class na kumpanya tulad ng Astro, Inc." Yumuko rin si Gabriel sa kanya.Kakakuha lang ni Gabriel sa deal. Ilang buwan ng namumuhunan ang The Elysian, Inc para makuha ito. Nasa good mood siya at sumisipol habang papunta sa parking lot sa basement ng Astro Inc. Building."The Chairman would be so proud of me," nakangiting sabi niya sa sarili habang papalapit sa kanyang sasakyan. Tila naramdaman ni Paul ang positibong resulta ng transaksyon. Ngumiti siya habang, pinagbubuksan niya siya ng pinto ng kotse. Habang ginagawa niya iyon, nahagip ng mga mata ni Gabriel ang gilid nito. Napalitan ng pagsimangot ang mukha niya nang maalala ang salarin sa likod nito."Ev
Natigilan si Paul ng ilang segundo bago niya iniabot ang kanyang baril kay Gabriel. Nagulat siguro siya sa biglang reaksyon ni Gabriel. Nagulat din si Gabriel sa kanyang sarili. Hindi karaniwan para sa kanya na magdirekta ng sandata sa iba.‘Pero hindi rin naman ordinaryo ang sitwasyong ‘to,’ bulong ni Gabriel sa sarili habang lalabas na sana at ipagtatanggol ang babae.Sa sandaling nasa kamay ni Gabriel ang baril ni Paul, agad siyang umikot para lumabas ng sasakyan. Gayunpaman, nang siya ay lumingon, nakita niya ang isang payat na braso na umaabot sa nakabukas na pinto."Papasukin mo ako!" sigaw ng babaeng kanina pa hysterical na humihingi ng tulong sa kanila.Hindi man lang siya humingi ng permiso kay Gabriel. Agad siyang gumapang sa loob at tinulak si Gabriel sa kabilang side ng sasakyan.Agad niyang isinara ang pinto at mabilis na iwinasiwas ang kamay kay Paul habang hinihiling niya, “Go, go, go! Bilisan mo!” Tumango si Paul na para bang naramdaman niya ang kaapurahan ng sitwasy
Tahimik na naghihintay si Evina sa kotse habang nasa labas ang CEO. Ang driver nito o bodyguard ay kasama niya. Pakiramdam ni Evina ay kahit papano ay ligtas siya Nasa parking lot sila ng isang department store kung saan hiniling ng may-ari ng sasakyan na dumaan muna dito.Gusto niyang kalimutan ang nangyari. Pero aaminin niya, sobrang naapektuhan siya nito. Ang alaala ng kamuntik ng panggagahasa ni Julian sa kanya sa isang abandonadong gusali ay di maalis sa kanyang isipan at hindi siya makahinga. Napahawak ang kanyang kamay sa pinakamalapit na suporta na kanyang matatagpuan habang siya ay humihingang malalim. "Ayos ka lang ba, Miss Chen?" lumingon si Paul sa kanya at inalok siya ng isang bote ng tubig. Ngumiti si Evina sa kanya at tinanggap ang bote. Pagkatapos ay uminom siya mula dito, umaasa na maibsan nito ang kanyang pakiramdam. Habang tumatagos ang inuming tubig sa kanyang mga cells, nagsimulang huminga nang normal si Evina. "Salamat. Baka mawala naman ito bukas makala
Gabi na sa labas ng department store. Paalis na sa establisyimento ang mga mamimili. Ang ilan ay nag enjoy sa kanilang pamimili at tumatawa habang lumalabas. Ang iba naman ay mabilis na naglalakad at nagmamadaling makahabol sa tren.Sa parking lot, may tatlong tao na nasa iisang sasakyan. Iba't iba ang gusto nilang gawin pagkatapos bisitahin ang store. Gusto ng isa na iwan ang dalawa at umuwi sa sarili niyang paraan. Ang isa ay gusto siyang manatili.At ang huli ay nahahati sa pagitan ng dalawa.Kadalasan, hindi iniisip ni Gabriel ang mga plano ng ibang tao. Bakit pa siya mag-aalala kung marami na siyang iniintindi? Gayunpaman, ito ay kakaibang sitwasyon para sa kanya.Kahit na hindi isiwalat ni Evina ang anumang impormasyon tungkol sa nangyari, alam niyang may di magandang insidente ang nangyari sa gitna ng Jeyong Town."Pumasok ka. Huwag mo na ako hintaying sabihin pa yun ng tatlong beses," utos ni Gabriel.Natigilan si Evina sa kanyang kinatatayuan. Binuksan na niya ang pin
Hindi agad dinala ni Gabriel si Evina sa kanyang suite. Nag-dinner muna sila sa malapit na restaurant dahil gabi na rin noon. Pagkatapos nilang kumain, inalok siya nito ng kontrata para magtrabaho sa kanya bilang executive assistant niya sa loob ng isang taon.Sinabi niya na nasuri na niya ang kanyang mga kredensyal, at siya ay angkop para sa trabaho. Dahil sa kanyang desperadong sitwason, tinanggap agad nito ni Evina. Gayunpaman, hiniling niya na ibawas ang bayad sa pag-aayos ng sasakyan at sapatos mula sa kanyang allowance. Mabilis naman pumayag si Gabriel.Hindi sila nagtagal. Pagkatapos nilang pirmahan ang kontrata, umalis agad sila at pumunta sa isang luxury hotel na nasa gitna ng metropolis."A-Akala ko ba pinapatira mo ako sa bahay nyo, sir," bulong ni Evina sa kaswal na tono, na may bakas ng pagkabalisa sa boses.Kung sa isang mansyon siya nakatira, siguradong may mga katulong siya doon. Hindi lang silang dalawa. Unlike kung nakatira siya sa isang unit sa isang hotel. Nag
Sa master’s bedroom, nagsimula na ring hubarin ni Gabriel ang kanyang kasuotan. Habang tinatanggal niya ang kanyang gintong relo, naalala niya ang mga pangyayari noong araw na iyon.Sa wakas ay nakuha ng Elysian Inc. ang proyekto mula sa Astro Inc. Pauwi na siya nang makasalubong niya si Evina Chen, nakayapak. Dumaan sila sa department store, at bumili ng kanyang sapatos. Pagkatapos ay kinuha niya siya bilang isang executive assistant na may isang taong kontrata. At ngayon siya ay kasama niya, sa kanyang suite."All in one day?" hindi makapaniwalang bulong niya habang sinimulan niyang tanggalin ang kanyang long-sleeves. Hubarin na sana niya ang lahat ng damit niya at dumiretso sa shower nang maalala niyang wala nga palang dalang gamit si Evina. Tatawagin na sana niya ang service para tulungan siya. Ngunit mabilis siyang nagbago ng isip. Personal niyang pinuntahan ang sarili niyang aparador at naghanap ng mga bagong damit na pantulog. Pagkatapos ay pumunta siya sa kwarto ni Evi