Tatlong oras ang nakalipas...
"Malamang na may ideya sila na yung existence mo palang sa company ay isa ng rebellion," pang-uuyam ni Maria sa kanyang nakababatang kapatid na babae, si Evina, sa telepono.
Oras ng trabaho ito para sa kanilang dalawa. Si Maria ay nasa field, na nagtatrabaho bilang isang landscape designer habang si Evina ay isang bagong empleyado sa Sapphire Co.
Kausap ni Maria ang kanyang kliyente nang makatanggap siya ng text message mula kay Evina. Isang mensahe na maaaring makasira muli sa kanyang career.
Humingi ng tulong sa kanyang nakababatang kapatid na babae ang mga ka trabaho nito na magsumite ng reklamo laban sa Chief para matanggal ito sa pwesto.
"Nagsisimula ka pa lang na muling buuin ang buhay mo pagkatapos matanggal sa iyong dating trabaho, Evie." pinagpatuloy niya ang pagbulyaw kay Evina, tulad ng nakasanayan niya noong mga bata pa sila.
Si Evina ay palaging matigas ang ulo kahit noong mga bata pa sila. Mahilig siyang lumabag sa rules, maging ito ay ang mga utos sa bahay o ang mga regulasyon sa school.
Palagi siyang pinagsasabihan ni Maria, ngunit ang katigasan ng ulo ni Evina ay laging nagdudulot sa kanya ng problema.
Parang ngayon lang.
"Hindi ba pwedeng hayaan mo na lang sila? O hilingin na lang nila sa ibang tao na gawin ang trabahong iyon?" dagdag pa ni Maria. Bakas sa boses niya ang pagkabalisa.
"Siguro naisip nila na hindi E-v-i-n-a ang pangalan ko kundi R-e-b-e-l-d-e," napangiti si Evina sa naisip, na lalong ikinainis ni Maria.
“Hindi nakakatuwa, Evina Chen. Nakikinig ka ba?" tumaas na ngayon ang boses ni ate. Sumilip siya sa kanyang pinagtatrabahuan, umaasang hindi siya makaistorbo sa sinuman.
Tumikhim si Evina, na nagpapakitang magiging seryoso siya ngayon. “Look, alam kong concern ka sa akin, ate. Pero ang tagal na nilang nagtitiis. Wala silang magawa.”
Patuloy na ipinagtanggol ni Evina ang kanyang mga bagong kasamahan sa kanyang nakatatandang kapatid na babae. “Pinagsasamantalahan niya ang kabaitan nila at walang makapaglakas-loob na tumayo laban sa kanya. Do you expect me to just sit back and do nothing?”
Ang sinasabi niya ay ang Chief ng kanilang departamento. Tatlong buwan pa lang mula nang matanggap siya, at nakita na niya kung paano niya binabastos ang ilang empleyado. Minsan, ito ay pisikal pa.
Dahil sa kanyang likas na katapangan, may mga pagkakataon na tatayo si Evina at makikipagtalo sa kanya.
Ito ang dahilan kung bakit ibinigay sa kanya ng kanyang mga kasama sa opisina ang folder na naglalaman ng kanilang mga reklamo.
Kinokolekta nila ang mga ito ngunit walang makapagpapasa sa mga ito sa mga nakatataas, sa takot na siya ay gumanti. Nang makita ang kawalang-takot ni Evina, gumawa sila ng desisyon na ibigay sa kanya ang mga files.
Isang mahabang buntong-hininga ang ibinigay ni Maria tanda ng kanyang pagsuko. Alam niyang hindi siya mananalo laban sa kapatid kapag nakapagdesisyon na siya.
“Malaki ka na, Evina. Umaasa ako na isinasaalang-alang mo rin ang iyong career sa paggawa mo ng desisyon. Anyway, kailangan ko nang umalis. Magkita tayo mamaya."
Matapos i-end ni Maria ang tawag, huminga rin ng malalim si Evina bago umikot sa kanyang upuan, para mas makita niya ang office.
Napakaliit ng space nito para sa isang grupo ng anim na naririnig niya ang tunog ng pag-click ng mga stapler, nilulukot ang mga papel at itinatapon sa basurahan, mula sa kanyang lugar.
Ang amoy ng papel at tinta na nagmumula sa mga lumang files ay palaging nalalanghap ng mga dumadaan.
Gaano na ba katagal mula nang magtrabaho ako sa maliit na kumpanyang ito bilang isang software engineer?
Hindi ito maganda, ngunit ito ay disente at pwede naman na.
Sa pag-iisip na kapag mas maliit na opisina ay mas kaunti ang marumi nitong labada, si Evina ay nag-apply doon. Gayunpaman, pinapatunayan ng sitwasyong ito na wala sa laki o liit ng kumpanya ang pag-iral ng kasamaan.
“Heto na naman ako,” napabuntong-hininga si Evina habang pinag-aaralan ng mga mata ang files na binigay sa kanya.
Kumulo ang dugo niya habang nagbabasa pa lang siya.
“Patuloy na paninirang puri ng projects, paggamit ng mapang-abusong pananalita, pananakot at harassment!” napangiwi siya habang nakakunot ang noo, "Mga seryosong isyu ito ah!"
"Si Chief ba ang tinutukoy mo?" Narinig siguro siya ng isa sa mga staff habang papalapit sa cubicle niya.
Sinilip niya kung sino ang kausap niya, at nagulat siya nang makita kung sino iyon. Si Cynthia.
Siya ang pinakamahiyain sa kanilang departamento. At mukhang may gumugulo sa kaniya.
Itinagilid ni Evina ang kanyang ulo at mahinang sumagot sa kanya, “Oo, Cynthia. May iniisip akong gawin tungkol dito."
Sa kanyang sinabi, lumiwanag ang mukha ni Cynthia. “Thank you, Evina,” itinaas niya ang kanyang eyeglasses na nahuhulog na sa kanyang ilong, “Magandang ideya yan, kung anuman yan. Buti nalang sa iyo naman yan binigay. Walang sinuman sa amin ang may tapang na tumayo.”
Tumingin si Evina sa buong office ng mahigit ilang segundo. Totoo iyon. Siya lang ang may kumpiyansa na magsalita para sa pinaniniwalaan niya. Kahit pa ang mga nasa mas mataas na posisyon kaysa sa kanya.
“Parang may masamang karanasan din siya kay Chief," napaisip si Evina nang mapansin ang ekspresyon sa mukha ni Cynthia.
“May gusto ka ba sabihin sa akin?” nginitian niya siya.
Luminga-linga si Cynthia sa office kung may mga tao sa paligid na maaaring nakikinig sa kanila. Nang makitang may ilang katrabaho na isang metro lang ang layo sa kanila, muli niyang iniyuko ang kanyang ulo.
Nang maisip niya na may bumabagabag nga sa kanya, tumayo si Evina at tinapik si Cynthia sa kanyang mga balikat. Pagkatapos ay ginabayan siya nito sa isang lugar na pribado.
Sa kanyang pagtataka, hindi tumutol si Cynthia, ngunit hinayaan lamang niya si Evina na pangunahan siya.
Umakyat sila sa itaas at pumunta sa isang bakanteng kwarto. Matapos masiguro ni Cynthia na walang tao, sa wakas ay ibinuka niya ang kanyang bibig.
"Minomolestiya ako ni Chief," bulalas ni Cynthia. Nanginginig ang mga kamay niya habang nagsasalita.
Natigil ang lahat. Sa sobrang tahimik ay maririnig ang huni ng mga ibon sa labas ng bintana habang lumilipad sila sa kalangitan.Napanganga si Evina sa gulat sa sinabi ni Cynthia. At bigla siyang tumagilid para itago ito. “No wonder hindi makapagsalita si Cynthia,” naisip niya.Sumikip ang sikmura niya nang maisip ang maaaring ginawa ng Chief sa kawawang babaeng ito. Naikuyom niya ang kanyang kamao habang pinipigilan ang sarili na hindi harapin ang Chief sa oras ding iyon.“Akala ko noong una, sobrang friendly lang niya. Ngunit pagkatapos ay sinimulan niya akong hawakan. Tumanggi ako,” nagpatuloy si Cynthia sa pagsasalaysay ng kanyang kuwento, "pero sinabi niya sa akin na matatanggal ako kapag hindi ako bumigay." Namimilipit ang kanyang braso at nangingiwi habang ibinabahagi ang kanyang karanasan kay Evina. Nag-aapoy sa galit ang bawat himaymay ng kalamnan ni Evina, “I’m sorry to say this, Cynthia. Pero sa tingin ko dapat pinili mo nalang na tanggalin sa trabaho.”Iyon ang gagawin n
Sa kasalukuyan..."Evina Chen," napaawang ang labi ni Gabriel habang binabaligtad ang card sa kamay niya. Nilagay niya ito sa inner pocket ng coat niya habang naglalakad siya patungo sa Sapphire Co. Building.Tanghali noon, at inaasahan niyang magkakaroon ng libreng oras ang CEO ng Sapphire Co. sa kanyang sorpresang pagbisita. Ngunit siya ang natigilan nang makasalubong ang isang masungit na dalaga na tila nasa bad side ng kanyang mga nakatataas. Nagagalit siya sa kanya sa pagsira ng kanyang kotse at pagtatangkang tuhurin siya. Pero parang may kung ano sa kanya na gusto niyang makita ulit siya."O huwag na lang," sabi niya sa kanyang sarili habang iniunat niya ang kanyang malalapad na balikat. Pumasok siya sa main door ng building. ****Nasa reception couch ang ilang empleyado nang mapansin siya ng isa sa kanila. Agad siyang tumango dito."Si Mr. Yang!" tinampal nito ang sariling noo. "Yari tayo. Mukhang magkaka problema tayo," bulong niya sa kasamahan.“Paano siya magiging cause
"Dito pala siya nagtatrabaho," tinapik ng mga daliri ni Gabriel ang mesa habang patuloy niyang pinagmamasdan ang istraktura ng Sapphire Co. Building. Simple lamang ang disenyo nito kumpara sa The Elysian Co. Ngunit ang mga bintana ay nag-aalok ng magandang tanawin ng lugar para sa mga naninirahan sa urban area. "Sapat na bang dahilan ang isyung iyon para iwanan niya ang lugar na ito nang ganoon na lang?" Napaisip siya habang inaalala ang dahilan kung bakit umalis si Mr. Li sa boardroom. Kahit naiirita pa rin siya sa babae, na-curious siya sa dahilan ng pagrerebelde nito sa kumpanyang ito."Eto na po sir," agad na bumalik si Mr. Li. Binigyan siya nito ng isang folder na naglalaman ng sagot sa kanyang mga tanong. Pagkatapos ay umatras siya upang hayaan siyang basahin ito nang mag-isa. "Hindi pa ho siya iniimbestigahan, sir. Hindi po natin alam kung ito ay mga katotohanan o mga haka-haka lamang,” depensa ni Mr. Li sa Chief.Tumango lang si Gabriel na kunwaring sang-ayon sa kanya. N
"I'm sorry for being late, boss," yumuko si Paul kay Gabriel habang hinahabol niya ang kanyang hininga. Agad niyang binuksan ang pinto ng passenger’s seat ng kotse ng kanyang amo.Si Paul ay driver at personal assistant ni Gabriel. Hindi siya karaniwang umaalis sa tabi ng kanyang amo. Ngunit ngayon, humiling siya na magbakasyon para tulungan ang isang miyembro ng pamilya sa isang ospital. "Anong nangyari sa kotse mo, boss?" hinawakan ni Paul ang scratch sa bagong biling sasakyan ng executive."Huwag mo na akong tanungin muli," isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ni Gabriel habang inaalala ang hindi magandang pangyayari kasama si Evina Chen. ‘Kamusta na kaya siya ngayon?’ Ngunit kaagad niyang inalis iyon sa kanyang isip pagkatapos niyang maalala kung paano niya sinubukang tuhurin ang kanyang gitna.“Tumawag na ako ng service. Kamusta ang nanay mo?" sagot ni Gabriel para ma-distract siya. Pagkatapos ay idinantay niya ang kanyang ulo sa headrest ng upuan.Pinaandar na ni Pa
Samantala…"Pupunta ako dyan in 10 minutes. Hold on, Evie." alo ni Maria kay Evina habang parang baliw na bumubusina ang kanyang sasakyan. Natanggap niya ang balita na kakatanggal lang ng kanyang nakababatang kapatid sa trabaho. Hindi man lang nagpaalam sa mga kasamahan niya, agad siyang umalis sa lokasyon niya para makipagkita sa kanya. Magkausap sila sa phone habang nagmamaneho siya papunta sa kinaroroonan ni Evina.“Take your time, Iya. Hindi pa naman end of the world,” natatawang tugon ni Evina sa kanyang nakatatandang kapatid. “Huwag ako. I know you too much, Evina Chen,” irap ni Maria, dahilan para bumunghalit ng tawa si Evina sa kabilang linya.“Sige. Salamat, ate. I appreciate it,” sincere na sabi ni Evina bago nila binaba ang tawag. Dinampot ni Evina ang iced tea sa kanyang harapan para pakalmahin ang pusong nagdurusa. Tama si Maria. Dinadaan niya lang sa tawa pero she was devastated sa kinalabasan ng ginawa niya. Kahit na naniniwala siyang tama lang ang ginawa niya, con
“Ring!” “Ring!” “Ring!”Agad na umupo si Evina sa kama. Nagmamadali siyang tumayo, nagsuot ng tsinelas at kinuha ang tuwalya. Kagaya ng laging morning routine niya, maliligo na siya. Pero napagtanto niyang wala na nga pala siyang mapupuntahan.“Body clock ko na siguro. Isa ka ng officially unemployed, Evina. Congratulations sa bago mong buhay." tinapik niya ang kanyang ulo ng tatlong beses, sinisiguradong gagana ito ng maayos.Bumalik siya sa kanyang kama at humiga muli sa kanyang malambot na mga unan bago kinuha ang kanyang cell phone para tingnan ang kanyang mga news feed. Ngayon ay marami na siyang oras para gawin iyon.Habang ini-scan niya ang kanyang social media account, nakita niyang nagpo-post ang dati niyang kaklase ng mga larawan niya sa stage na may libo-libong likes at hearts. Kamakailan ay na-promote siya ng kumpanyang kanyang pinagtatrabahuan."Sigurado akong katakot takot na pagmamakaawa ang ginawa niya sa boss niya. Hmph," umirap ang mga mata ni Evina. Nagpatuloy siya
Hinanap agad ni Evina ang The Elysian Inc sa internet. Pamilyar siya sa giant corporation na ito, ngunit hindi niya kilala ang mga tao sa likod ng hierarchy. Dapat ay may malawak siyang kaalaman sa kumpanya kung gusto niyang maging bahagi nito.“Ang Elysian Inc. ay nag-aalok ng maraming pagpipilian ng software para sa maraming layunin. Ang kanilang software ay sa ngayon ang pinaka ginagamit na operating system sa bansa. Sa kita na $107.8 milyon, ang nangingibabaw na industriya ng software ay nananatiling The Elysian Inc. Ang kumpanya ay itinatag noong 1965 ng founder na si Chairman Rafael Yang.”"Wow! Impressive," tango ni Evina habang ini-scroll pababa ang pahina. Gayunpaman, ang nakatawag pansin sa kanya ay ang larawan ng nagtatag ng kahanga-hangang korporasyon."Parang pamilyar siya," nag-zoom in siya sa larawan ni Chairman Yang, na nasa webpage din na tinitingnan niya. Napaka-attractive niya para sa isang lalaking kasing edad niya. Ang kanyang ilong ay napaka-prominente sa ibabaw
"Alam mo kung gaano kita kagusto, Evina," sabi ni Julian sa namamaos na boses, na kinukumpleto ang nakakatakot na ambiance sa loob ng sasakyan.Nasa parking lot pa sila ng isang abandonadong building kung saan dinala ni Julian si Evina.Natulala si Evina dahil hindi siya makapaniwala sa mga nangyayari.Ilang oras lang ang nakalipas nang dalawin siya nito sa unit nito, kasama ang kanyang nakatatandang kapatid na si Maria. Sinabi niya rito na may alam siyang job opening sa kanilang kumpanya, kaya sumama ito sa kanya. “L-Let’s go, Julian. Baka hinihintay na nila tayo," bulalas niya.Naghanap ang kanyang mga mata ng palatandaan na baka nasa company naman talaga sila ni Julian. At hindi niya gagawin ang iniisip nito na gagawin niya.Ngunit ang mga ilaw ay patuloy na kumikislap, na nagbigay ng anino sa nakakatakot na mukha ni Julian. Napaatras si Evina hanggang sa madikit ang buong katawan niya sa pinto ng sasakyan."Ang tagal kong hinintay ang pagkakataong ‘to," saad ni Julian sa pagitan