Share

หลักฐาน

last update Last Updated: 2025-02-18 17:11:50

“คุณก็เสี่ยงเหมือนกัน แล้วการที่จะบินไปบินมามันไม่ได้ทำให้เกิดผลดีกับคุณเลย ตอนนี้อีวานดูแลแก้วอยู่ แล้วสามีของแก้วเค้าก็มาดูแลแล้วด้วย”

“ดูแลอะไร พวกเค้าทะเลาะกันจนเกิดเรื่อง ฉันว่าพวกเค้าคงไม่คืนดีกันง่ายๆ หรอกมั้งคะ คุณไปรับน้องฉันมาอยู่ที่นี่ด้วยกันได้ไหม” คราแรกเธอมั่นใจว่าน้องสาวงของเธอจะปลอดภัยเมื่ออยู่กับสิงหราช แต่ตอนนี้เธอไม่คิดแบบนั้นแล้ว อยากจะพาน้องมาอยู่ใกล้หูใกล้ตาตัวเองมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

“ใจเย็นๆ ผมจะต่อสายหาอีวานให้คุณได้คุยกับสิงหราช บางทีคุณคุยกับเค้าแล้วอาจจะเปลี่ยนความคิดก็ได้ แต่ถ้าคุณเห็นว่าสถานการณ์ไม่ดีผมจะให้อีวานพาน้องคุณมาที่นี่”

“ค่ะ”

กลิ่นชวาได้คุยกับสิงหราชพักใหญ่จนอารมณ์ของเธอเริ่มเย็นลง คราแรกเธอเองก้ไม่ยอมฟังเหตุผลอะไรของสิงหราช ดีที่อีกฝ่ายพยายามพูดให้เธอยอมใจเย็นและรับฟังได้ เธอจึงได้รู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพราะทั้งสองกำลังเข้าใจผิดกันเพราะความหึงหวง

แล้วตอนนี้ชบาแก้วกับลูกก็ปลอดภัยดีแล้ว กลิ่นชวาจึงอวยพรให้ทั้งสองปรับความเข้าใจกันได้เร็วๆ เพื่อลูก พร้อมกับฝากชบาแก้ว ให้เขาดูแลน้องสาวของเธอให้ดี ซึ่งเรื่องนี้สิงหราชก็รับปากและสัญญาด้วยเกียรติของลูกผู้ชายว่าเขาจะไม่มีวันทำให้ชบาแก้วลำบากแน่นอน กลิ่นชวาจึงเบาใจลงได้

“บอกแล้วไงว่าอย่าใจร้อน ผมรู้ว่าความห่วงน้องเป็นยังไง แต่การที่จะพรากคู่รักให้แยกจากกันโดยที่ไม่ถามเหตุผลให้เข้าใจให้ดี มันมีผลเสียตามมามากแค่ไหนคุณประเมิณมันไม่ได้หรอก”

“ขอบคุณที่เตือนฉันค่ะ แต่ คุณให้ฉันลองคุยกับพ่อเลี้ยง แสดงว่ารู้เรื่องอยู่ก่อนแล้วใช่ไหมคะว่าเกิดอะไรขึ้น”

“อีวานรายงานผมตลอดอยู่แล้ว”

“แล้วก็ไม่บอกฉันเอง ให้ฉันไปโวยวายกับพ่อเลี้ยงอยู่ได้ตั้งนาน ดีที่เค้าใจเย็น”

“คุณฟังจากเค้ากับฟังจากผม แบบไหนคุณจะสบายใจกว่ากันล่ะ”

จะว่าไปวาดิมก็พูดถูก หากเธอไม่รับฟังเรื่องราวและฟังคำสัญญาว่าจะดูแลน้องสาวเธออย่างดีจากปากสิงหราชเอง ตอนนี้เธอก็ไม่สบายใจอยู่ดี

“หิวไหม อยากทานอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า”

“ไม่ค่ะ แต่คุณอยู่ห่างฉันนานๆ ได้แล้วเหรอคะ”

“ก็สักพักใหญ่แล้ว”

“แล้วทำไมยังทำเหมือนห่างฉันไม่ได้เหมือนเดิมล่ะคะ” ถามด้วยความฉงน ก่อนหน้านี้เธอเคยคิดเอะใจอยู่บ้างแต่ก็ไม่เคยถาม เพราะในหัวยังคิดเรื่องลูกไม่หยุด

“ผมไม่ได้อยากห่างคุณนี่”

กลิ่นชวาหน้าร้อนผ่าว รู้ได้เลยว่าตอนนี้พวงแก้มของเธอคงแดงเป็นลูกตำลึงแน่นอน เขาบอกว่ากำลังหลงเธออย่างอ้อมๆ ใช่หรือเปล่านะ แต่จะใช่ไม่ใช่เธอก็คิดแบบนั้นไปแล้ว

“ผมขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน เดี๋ยวจะมานั่งให้คุณวาดรูป ดีไหม”

“ดีค่ะ”

วาดิมเดินหันหลังได้ก็อมยิ้มกรุ้มกริ่ม ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้รับรู้ถึงความสุขในหัวใจเช่นนี้

กลิ่นชวาอยู่ที่คฤหาสน์หลังโตร่วมเดือนกว่าแล้ว คราแรกก็ยังตื่นเต้นกับการได้อยู่ในสถานที่แปลกใหม่ แต่เมื่อทุกวันเข้าก็เริ่มเบื่อ และด้วยอารมณ์ของคนท้องเธอก็แอบงอแงกับวาดิมว่าอยากไปเที่ยวที่อื่นบ้าง ทว่าสุดท้ายแล้วเธอก็ต้องทำความเข้าใจเรื่องความปลอดภัยของตัวเองอยู่ดี

ยังดีที่เธอสามารถติดต่อกับเพื่อนรักและน้องสาวได้ถึงจะไม่บ่อยนัก แต่ก็ทำให้รู้สึกดีที่ได้คุยไม่น้อย และกิจกรรมแก้เบื่อที่ทำได้ดีที่สุดก็คือการนั่งวาดรูป และที่แปลกไปวันนี้ก็คือเธอไม่ได้คิดที่จะวาดรูปวิวทิวทัศน์ หรือเหล่าบอดี้การ์ดที่กำลังฝึกฝนการต่อสู้ แต่เป็นการวาดภาพในจินตนาการของตัวเอง

ตอนนี้เธอกำลังวาดรูปตัวเองที่กำลังท้องเดินจับมือกับวาดิมที่ริมทะเลในยามพระอาทิตย์เพิ่งจะโผล่พ้นขอบฟ้า อีกรูปก็คือเธอที่นั่งซบอกของเขาอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้าที่มีภูเขาโอบล้อมอยู่ด้านหลัง

ในใจอยากจะวาดเจ้าตัวน้อยอยู่ในรูป ทว่าเธอก็อยากจะได้เห็นหน้าของลูกก่อนที่จะวาดลงในในกระดาษ เธอก้มมองหน้าท้องนูนที่โตเร็วขึ้นทุกวัน คิดแล้วก็ตื่นเต้น อยากจะรู้ว่าเจ้าตัวน้อยในท้องของเธอจะหน้าเหมือนเธอหรือพ่อของเขามากกว่ากัน

วาดิมนั่งมองหลักฐานทุกอย่างที่อยู่ในมือ ร่วมสิบปีที่เขาให้คนหาเบาะแสเงียบๆ เกี่ยวกับคนที่ทำลายครอบครัวของเขา ก่อนหน้านี้มีมากหมายหลายพรรคพวกที่น่าสงสัย แต่สุดท้ายศัตรูในที่มืดของเขาก็เป็นคนที่ใกล้ตัวที่สุด

จะว่าผิดหวังกับเรื่องที่รับรู้หรือก็ไม่ใช่ เพราะชีวิตที่ขึ้นชื่อว่าเป็นครอบครัวมาเฟียอย่างเขาถูกสอนให้ระแวดระวังและอย่าคาดหวังจากใครทั้งนั้น แม้กระทั่งพี่น้องด้วยกันเอง

“นายว่าเรื่องนี้นายเราจะเอายังไงต่อ” เดมามานั่งปรึกษากับคาเรฟหลังจากส่งมองหลักฐานที่สาวถึงตัวการใหญ่ในการทำลายครอบครัวของเจ้านายตน

“เดาไม่ออกเลยจริงๆ” คาเรฟส่ายหัวน้อยๆ ในเมื่อคนที่คิดจะล้มล้างตระกูลวอลคอฟเป็นพ่อของเซรเกย์เพื่อนรักของเจ้านาย หากเซรเกย์ไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่เจ้านายตนทำก็คงจะต้องหักกันไปข้างหนึ่ง

วาดิมเดินกลับเข้ามาในห้องนอนก็ตรงไปยังกลิ่นชวาที่นอนหลับอยู่บนเตียงกว้าง เป็นเช่นนี้ทุกวันที่หญิงสาวจะนอนหลับในช่วงเวลากลางวัน ซึ่งมันก็เป็นเรื่องที่ดีที่เขาอยากจะให้เธอได้พักผ่อนมากๆ หากกลางคืนเธอนอนหลับได้ง่ายเช่นตอนกลางวันคงดี

เขารู้ว่าเธอคงจะรู้สึกเบื่อหน่ายกับการที่ไม่ได้ออกไปไหนและทำกิจกรรมซ้ำๆ เดิมๆ ทุกวัน เพราะเธอจะมีรอยยิ้มออกมาจากหัวใจก็ต่อเมื่อได้ติดต่อหาเพื่อนๆ และน้องสาวเท่านั้น

หากคืนนั้นเธอไม่ได้ให้เขาเป็นเป้าหมาย ชีวิตของเธอก็คงจะสงบสุขกว่านี้ ทว่ามันก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้แล้ว แล้วเขาก็ไม่ยอมให้เปลี่ยนด้วย เพราะตอนนี้หัวใจของเขาได้ให้เธอกับลูกไปหมดแล้ว

วาดิมนั่งลงที่ขอบเตียงแล้วก้มพรมจูบหน้าผากมนแผ่วเบา เมื่อเงยหน้าขึ้นพลันสายตาก็เห็นสมุดวาดรูปประจำตัวของกลิ่นชวาวางอยู่บนโต๊ะตั้งโคมไฟ อยากจะรู้ว่าตอนนี้เธอวาดอะไรไปบ้างแล้วจึงถือวิสาสะยื่นมือหยิบสมุดเล่มนั้นมาเปิดดูระหว่างที่เจ้าของกำลังหลับ

เปิดขึ้นมาหน้าแรกริมฝีปากหนาก็เริ่มคลี่ยิ้มน้อยๆ แม้จะเป็นภาพที่เขาเคยดูมาแล้วก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เพราะมีทั้งช่วงเวลาที่หญิงสาววาดมันด้วยอารมณ์ดีๆ ไปจนถึงวาดในเวลาที่มีโทสะ เมื่อเปิดมาถึงหน้าท้ายๆ ใบหน้าที่เปื้อนยิ้มก็เริ่มเจื่อนลง เพราะสองหน้าสุดท้ายที่เธอวาด มันไม่ใช่เหตุการณ์จริงที่เธอได้พบเห็น

Related chapters

  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   สตรอว์เบอร์รี่ วิปครีม

    ยิ่งมาเห็นจินตนาการของกลิ่นชวาที่อยากใช้ชีวิตอย่างคู่รักของคนปกติเขาก็เริ่มนึกถึงเรื่องที่ตั้งใจเอาไว้ ยิ่งเห็นหญิงสาวโหยหาความธรรมดาของชีวิต มันก็ยิ่งเป็นเหตุผลประกอบในการตัดสินใจทำเรื่องสำคัญของเขาได้เร็วขึ้น“มานานแล้วเหรอคะ”วาดิมพยักหน้าน้อยๆ ให้กับคนที่เพิ่งจะงัวเงียตื่นขึ้นมา“ฉันแค่วาดเล่นเฉยๆ คุณอย่าสนใจเลยนะคะ” เห็นสมุดวาดภาพในมือของเขาก็พอจะรู้ว่าวาดิมเห็นอะไร เธอรีบดึงสมุดออกจากมือของเขาเอาไปวางไว้ที่เดิม เพราะไม่อยากให้จินตนาการของเธอไปกวนใจชายหนุ่มมากนัก“ผมต้องสนใจ ถ้าสักวันเราใช้ชีวิตแบบคนทั่วไปได้ คุณจะดีใจมากใช่ไหม”“ดีใจสิคะ มากด้วย” ตอบพร้อมรอยยิ้มร่าอย่างไม่ต้องคิด ทว่าไอ้ความไม่ต้องคิดของเธอนี่แหละที่ทำให้เริ่มหน้าเจื่อนลงเมื่อได้สติ ลืมไปว่าเธอเลือกที่จะอยู่กับเขาแล้ว จะโหยหาความธรรมดาคงเป็นไปได้ยาก“แต่มันก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้วนี่คะ คุณวาดิมคะ วันนี้ฉันอยากทานสตรอว์เบอร์รี่ลูกใหญ่ๆ กับวิปครีม คุณพอจะให้คนหามาให้ได้ไหมคะ” ยิ่งเห็นสีหน้าของเขาไม่ดีเธอก็ต้องรีบเปลี่ยนเรื่องคุย“ได้ คุณอยากได้อะไรอีกก็บอกผมได้เลย”“คือ...คุณรู้แล้วใช่ไหมคะว่าแก้วจะแต่งงาน”“อีวานบอ

    Last Updated : 2025-02-18
  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   ห้องทำงานสีหวาน

    เขาตวัดรั้งให้ผ้าผืนน้อยหลุดไปจากตัวของหญิงสาวได้อย่างง่ายดาย จากนั้นก็เริ่มลูบไล้อยู่บนเนินกลีบกุหลาบงาม ไล่ฝ่ามือลงไปที่กลีบกุหลาบที่ปิดสนิท เขาวนนิ้วโป้งอยู่กับเม็ดทับทิมสีหวานครั้งแล้วครั้งเล่าจนสาวเจ้าสั่นสะท้านน้อยๆกลิ่นชวาครางเสียงอ่อนอยู่ในลำคอในขณะที่ตั้งรับรสจูบของวาดิม ไม่พอ ตอนนี้เขายังทำให้เธอแทบไม่เป็นตัวของตัวเองโดยการหยอกล้อกับของสงวนของเธอ หากเขาเล้าโลมเธอแบบนี้ต่อไป ไม่นานสติของเธอได้เตลิดไปถึงไหนต่อไหนแน่“ผ่อนคลายสิครับ ปล่อยตัวตามสบายแล้วคุณจะมีความสุขมากๆ เชื่อผม” วาดิมรู้ว่าคนใต้ล่างยังมีความกังวลถึงความปลอดภัยของเจ้าตัวเล็ก เธอจึงมีอาการเกร็งเล็กน้อย หากเธอไม่ผ่อนคลาย ความสุขที่เขากำลังจะมอบให้เธอ เธอก็คงจะได้รับมันไม่ได้เต็มที่“ค่ะ” ไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรต่อไป เพียงแค่นี้เธอก็คอแห้งผาดจนแทบกลืนน้ำลายไม่ลงคอ เธอพยายามสูดหายใจเข้าให้เต็มปอดอีกครั้ง “อื้อ...” ทว่าก็ทำได้ยากเมื่อจู่ๆ ก็ต้องสะท้านแอ่นอกรับคนที่กำลังงับยอดอกอิ่มวาดิมก้มฟัดอกอวบอิ่มเต็มมืออย่างมูมมาม ไฟสวาทในร่างกายของเขาตอนนี้มันเริ่มประทุจนระบายความร้อนออกมาเป็นหยาดเหงื่อ แต่ก็ยังไม่อยากสนองความต้

    Last Updated : 2025-02-18
  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   คู่หมั้น

    วันนี้พิริสาอารมณ์ดีทั้งวันตั้งแต่เช้าจรดเย็น เพราะวันนี้ดอกไม้ช่อโตที่ส่งมาจากเซรเกย์ไม่มีให้เธอต้องรับแล้ว จะว่าไปชายหนุ่มก็ความอดทนไม่สูงอย่างที่คิดเอาไว้เสียเลย เทียวส่งดอกไม้มาจีบเธอเพียงแค่เดือนกว่าๆ ก็ถอดใจเสียแล้วแต่ก็ดี เพราะเธอก็ไม่ได้คิดที่จะเปิดใจให้เซรเกย์อยู่แล้ว จากท่าทางของเขาที่เธอเจอวันนั้นมันดูเจ้าเล่ห์เป็นพิษต่อผู้หญิงอย่างมาก เธอเชื่อว่าผู้ชายในตอนที่ยังไม่ได้อะไรๆ ที่ต้องการก็ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ได้มา สุดท้ายพอเบื่อก็ทิ้งๆ ขว้างๆไม่ต้องดูจากใคร ดูจากแม่ของเธอที่ถูกพ่อของเธอทิ้งอย่างไม่เหลือเยื่อใยจนตรอมใจ ก่อนหน้านี้เธอคิดโกรธเคืองคนเป็นพ่อที่ไม่เคยเห็นหน้า ทว่าก็ไม่ได้อยากเอาอดีตมาบั่นทอนจิตใจ ทั้งยังมีใจคิดอยากที่จะเจอหน้าพ่อของเธอสักครั้ง อยากจะถามเหตุผลว่าทำแบบนั้นกับแม่ของเธอทำไม แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสหรือเปล่า“ทำไมวันนี้ดูอารมณ์ดี” รามิลเอ่ยถามเลขาของตนที่นั่งทำงานหน้าระรื่นผิดแปลกไปจากทุกวัน“วันนี้อากาศดีน่ะค่ะก็เลยอารมณ์ดี”“นึกว่ามีนัดกับเพื่อนผมซะอีก” วันนี้ครึ้มฟ้าครึ้มฝนตั้งแต่เช้าจรดเย็น ไม่มีทางที่พิริสาจะอารมณ์ดีได้เพราะอากาศแน่นอน

    Last Updated : 2025-02-18
  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   ตัดสินจากเปลือกนอก

    “ยอมรับว่าคุณน่ะดูดี ถึงแม้ว่าจะมีหนวดเครารุงรังก็เถอะ... แต่ว่าคุณดูเจ้าเล่ห์ไม่จริงใจ” สาวเจ้าเอ่ยออกไปตามตรงก่อนจะดึงขวดไวน์จากมือชายหนุ่มที่เปิดเรียบร้อยแล้วขึ้นมากระดกดื่มอึกใหญ่“อืม ก็เป็นเหตุผลที่เข้าใจได้” เซรเกย์พนักหน้าน้อยๆ เขาก็มักจะถูกสาวๆ มองแบบนั้น มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่พิริสาจะเข้าใจเช่นเดียวกับคนอื่นๆ ทว่าคนที่เคยคบกับเขาก่อนหน้าต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่ามองเขาผิดไป เพราะเขาไม่ใช่คนเจ้าชู้อย่างที่คนภายนอกมอง กลับเป็นฝ่ายที่ถูกผู้หญิงทิ้งเสียมากกว่าด้วยซ้ำ“ฟังแค่นี้ก็รู้ว่าคุณตัดสินคนจากเปลือกนอก ยังไม่รู้นิสัยผมดีก็ว่าผมเจ้าเล่ห์แล้ว”“ก็นี่ไง คุณกำลังเจ้าเล่ห์ท้าทายฉันอยู่ จะให้ฉันลองคบคุณดูใช่ไหมล่ะ”“ก็ได้ไหมล่ะครับ” ยื่นใบหน้าไปกระซิบข้างใบหูขาว จนหญิงสาวต้องเอียงตัวหนี“อย่ามายั่วฉันค่ะ ฉันรับมือไหว” เธอจะไม่ยอมหลงกลของผู้ชายง่ายๆ แม้จะไม่เคยมีแฟนมาก่อน แต่ก็รู้ว่าช่วงโปรโมชั่นของผู้ชายที่ยังไม่ได้ผู้หญิงมาเป็นของเล่นมันเป็นยังไง เห็นเหล่าเพื่อนๆ สมัยเรียนมหาวิทยาลัยเสียน้ำตากันมานักต่อนักแล้ว“ถ้าอยากลืมรามิลเร็วๆ ก็คบกับผม ให้โอกาสผม รับรองว่าคุณจะไม่ผิด

    Last Updated : 2025-02-18
  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   ทายาทมาเฟีย

    “เป็นพี่ชายริสาเหรอคะ หมายถึงคือยังไงคะ” เมื่อได้ฟังความคร่าวๆ พิริสาก็อานออกมาด้วยสีหน้าท่าทางตกใจปนฉงนในใจ หากฟาเบียนเป็นพี่ชายของเธอ เท่ากับว่าพ่อของเธอก็คือหัวหน้ามาเฟียชาวอิตาลีอย่างงั้นเหรอเซรเกย์นั่งฟังฟาเบียนอธิบายเขาก็ได้แต่นั่งเงียบ แสดงว่าแม่เลี้ยงที่ฟาเบียนคาใจมาตลอดว่าเธอยังไม่ตายก็คือแม่ของพิริสา เขาชักอยากจะรู้แล้วสิว่าทำไมแม่ของพิริสาถึงคิดว่าพ่อของฟาเบียนทิ้งเธอไป“ตอนนั้นดามิล่าเลขาของคุณพ่อไม่ยอมบอกคุณแม่ว่าคุณพ่อบาดเจ็บหนักจากการถูกลอบสังหาร ดามิล่าใช้โอกาสตอนที่คุณพ่อป่วยบอกกับคุณแม่ว่าคุณพ่อไปแต่งงานและมีครอบครัวใหม่ และไล่ให้คุณแม่ออกไปจากชีวิตคุณพ่อถ้าไม่อยากเจ็บปวด หลังจากคุณพ่อรักษาตัวอยู่ร่วมสามเดือน กลับมาก็ไม่เจอกับคุณแม่ เจอเพียงหลักฐานที่ดามิล่าเอามาให้ แล้วบอกว่าคุณแม่หนีไปกับชู้แล้วก็หายสาบสูญ เธอจัดฉากทุกอย่างอย่างแนบเนียนจนคุณพ่อต้องป่วยใจอีกพักใหญ่กว่าจะกลับมาใช้ชีวิตได้ปกติ หลังจากนั้นดามิล่าก็ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เป็นภรรยาคุณพ่อ แต่สุดท้ายเธอก็ไม่สามารถเอาหัวใจของคุณพ่อไปได้”“แล้วคุณฟาเบียนรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”“พี่เพิ่งรู้เมื่อไม่นานม

    Last Updated : 2025-02-18
  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   พ่อที่มีอยู่จริง

    “ค่ะ เราจะไม่จากกันไปอีกแล้ว ต่อไปนี้โรสจะดูแลคุณเองนะคะ”พิริสาและฟาเบียนที่ยืนอยู่มุมห้องต่างก็ยืนปาดน้ำตา ซาบซึ้งในความรักความโหยหาของทั้งสอง“มาหาพ่อเราสิ”สิ้นเสียงเรียกของรสสุคน พิริสาก็เดินเข้ามายืนยิ้มทั้งน้ำต่อหน้าพ่อของเธอก่อนจะก้มกราบเขา“มาให้พ่อดูหน้าใกล้ๆ หน่อยสิลูก”พิริสาเดินเข้ามายืนข้างคนเป็นแม่ ให้พ่อได้ดูหน้าตาขอวงเธอชัดๆ และเอื้อมมือไปจับมือของพ่อ วินาทีนั้นเธอได้แต่ปล่อยน้ำตาของความสุขให้ไหลออกมาอย่างเดียวเพราะดีใจจนพูดอะไรไม่ออกพ่อที่เธอเคยอยากจะเห็นหน้าพ่อที่เธอคิดว่าอยากจะมีเหมือนกับคนอื่นๆ ตอนนี้พ่อของเธออยู่ตรงหน้านี้แล้ว อยู่ให้เธอได้สัมผัส ได้พูดคุยตรงนี้แล้วดันเต้นยกมือปาดน้ำตาให้ลูกสาว “สวยน่ารักจริงๆ ลูกพ่อ” ไม่ต้องตรวจดีเอ็นเอเขาก็มั่นใจว่าพิริสาเป็นลูกสาวของเขาร้อยเปอร์เซ็น เพราะใบหน้าสวยหวานที่มีลักยิ้มทั้งสองข้าง เหมือนกับแม่ของเขาสมัยสาวๆ ไม่มีผิด“พ่อขอกอดได้ไหมลูก”พิริสาพยักหน้าแล้วโผเข้าไปกอดพ่อของเธอตามที่ถูกร้องขอทันที เธอร้องให้คาอ้อมอกของคนเป็นพ่อพักใหญ่ บรรยากาศในห้องของดันเต้อบอวลไปด้วยความรักความคิดถึงเมื่อพิริสาได้ทำความคุ้นเคยกับคน

    Last Updated : 2025-02-18
  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   เรื่องที่น่ากังวล

    วาดิมยื่นกล่องของขวัญตรงหน้ากลิ่นชวาขณะที่เธอกำลังนั่งหวีผมอยู่หน้ากระจก“ผมให้คุณ”“อะไรคะ” สาวเจ้ารีบเก็บหวีแปรงเข้าที่จากนั้นก็บรรจงแกะของขวัญที่วาดิมตั้งใจห่อมาให้ และแล้วเธอก็ได้เห็นของที่อยู่ด้านใน เป็นคีย์การ์ดกุญแจบ้านพร้อมโฉนดที่ดินและรูปถ่ายบ้านหลังใหญ่สีขาวอยู่ติดริมชายหาด“ให้ฉันเหรอคะ”“ครับ”กลิ่นชวาวางของทุกอย่างในมือได้เธอก็รีบลุกขึ้นยืนโผเข้ากอดวาดิมเอาไว้แน่น“เราอาจจะยังไม่ได้ไปตอนนี้ แต่สักวันเราจะไปที่นั่นด้วยกัน”“ฉันจะรอวันนั้นนะคะ”วาดิมค่อยๆ ย่อตัวลงคุกเข่า จากนั้นก็ล้วงเอากล่องแหวนในกระเป๋ากางเกงนอนมาเปิดแล้วยื่นตรงหน้ากลิ่นชวา“แต่งงานกับผมนะครับ”“ค่ะ” เธอตอบตกลงโดยไม่คิดลังเล ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีวินาทีที่ถูกเขาขอแต่งงาน เพียงแค่เขารับปากว่าจะดูแลเธอและไม่ทำให้เธอเสียใจแค่นั้นเธอก็ดีใจมากแล้ววาดิมสวมแหวนเพชรเม็ดโตที่นิ้วนางข้างซ้ายของกลิ่นชวาเรียบร้อยก็ยืนขึ้นกอดเธอเอาไว้แน่น “ถ้าผมกลับมาจากทำธุระ งานแต่งของเราจะเกิดขึ้นทันที ตกลงไหมครับ”“ค่ะ ฉันแล้วแต่คุณเลยค่ะ รีบๆ ทำธุระให้เสร็จนะคะ” คนที่ดีใจจนน้ำตาซึมเอาแต่วซุกหน้าอยู่กับอกอุ่น ไม่อยากรู้หรอกว่าธุร

    Last Updated : 2025-02-18
  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   ล้างแค้น

    “ฉันรู้ว่าถึงนายจะไม่ถูกกับพ่อ แต่นายก็ไม่ได้อยากเห็นพ่อนายถูกฆ่าตาย ถ้านายรับปากว่าจะรับตำแหน่งหัวหน้าจากฉัน ฉันจะไว้ชีวิตพ่อนาย ฉันจะให้เค้ารับโทษตามกฎหมาย”“ไม่มีใครเชื่อถือฉัน นายก็รู้” เซรเกย์รู้เรื่องแล้วว่าวาดิมหมายหมั้นให้เขารับตำแหน่งแทนตัวเองหลังจากเรื่องราวทุกอย่างจบ เรื่องนี้ที่เขาคิดหนัก พ่อของเขาฆ่าล้างตระกูลหัวหน้ามาเฟีย ส่วนเขาก็ได้ขึ้นมารับตำแหน่งทั้งที่ไม่ได้รับการยอมรับจากคนในองค์กร เขาไม่อยากเดาถึงความวุ่นวายในวันข้างหน้าเลย“พวกเค้าจะเชื่อถือนาย ตอนนี้นายมีคนรักเป็นริสา เธอเป็นทายาทของดันเต้ แล้วก็มีพี่ชายเป็นฟาเบียน ทุกคนจะเคารพนายและไม่มีใครกล้าทำร้ายพวกนาย แต่ฉันขอให้นายสัญญาว่านายจะไม่ทำร้ายพรรคพวกของฉัน จะปกครององค์กรด้วยความยุติธรรม” วาดิมคิดทุกอย่างมาดีแล้วเขาคิดว่าเซรเกย์เหมาะสมที่สุดที่จะรับตำแหน่งต่อจากเขา เขาเชื่อว่าทุกอย่างมันจะไม่เลวร้ายอย่างที่เซรเกย์กังวลไปก่อน เพราะหลังจากที่เซรเกย์หมั้นกับพิริสา ใครก็ไม่อาจต้านทานบารมีของเขาได้ และนั่นก็หมายถึงความปลอดภัยในชีวิตเซรเกย์และพิริสาด้วย“ฉันรับปากก็ได้ แต่ฉันจะรับตำแหน่งก็ต่อเมื่อนายกลับมาส่งมอบตำแหน่

    Last Updated : 2025-02-18

Latest chapter

  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   ตอนจบ

    “ริสา”“สรุปว่าพวกคุณรู้ตั้งแต่แรกว่าฉันจะมีลูกไม่ได้หลังจากใช้ยาถอนพิษเหรอคะ”“ผมขอโทษริสา แต่ที่ผมไม่บอกเพราะกลัวว่าคุณจะไม่ยอมรักษาตัว ถ้าปล่อยให้พิษนั่นอยู่ในร่างกายนานๆ มันทำลายระบบประสาทหลายอย่าง”พิริสาไม่คิดจะฟังอะไรทั้งนั้น เมื่อเห็นเซรเกย์เข้ามาใกล้ เธอก็รีบวิ่งหนี หากเขาบอกเธอถึงความจริงของผลข้างเคียง วันนั้นเธอก็อาจจะทำใจยอมรับเรื่องที่จะมีลูกไม่ได้ก็ได้ แต่ตอนนี้เธอมีความหวังจนไม่อาจจะผิดหวังได้แล้ว ทำไมเรื่องมันต้องกลายมาเป็นแบบนี้ด้วย“ฮื่อ ฮือ ฮือ ฮือ...” เธอวิ่งไปไม่รู้จุดหมาย พร้อมน้ำตาพรั่งพรูและเสียงสะอึกสะอื้น เมื่อหัวใจถูกบีบรัดมากเข้าเธอก็เริ่มหูอื้อตาลาย และหมดสติไป“ริสา” เซรเกย์วิ่งไปรับร่างของพิริสาได้ทันท่วงที จากนั้นก็รีบสาวเท้าพาเธอเข้าไปให้โอเว่นดูอาการพิริสายังนอนให้หมอตรวจโดยที่น้ำตายังคงไหลไม่หยุด ทั้งยังไม่คิดที่มองหน้าทั้งหมอโอเว่นและสามีของเธอ เพราะยังโกรธเรื่องที่พวกเขาไม่ยอมบอกเธอถึงผลข้างเคียงทุกอย่างของการใช้ยาถอนพิษ ทำให้เธอต้องรู้สึกผิดหวังมากๆ ในตอนนี้“ผมว่าเรากำลังจะมีข่าวดีแล้วล่ะ” จากการที่โอเว่นได้เริ่มศึกษาแพทย์แผนจีน เขาก็พอจะจับชีพจ

  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   ความหลังวันเก่า

    ตั้งแต่มาถึงร้านสมุนไพรได้ พิริสาก็ถูกหมอจีนตรวจชีพจรอยู่พักใหญ่ เพราะไม่เคยเจอคนที่เลือดลมเดินทางแปลกๆ เช่นหญิงสาวมาก่อน“อืม...แปลกๆ” หมอสมุนไรวัยเกือบแปดสิบสีหน้าเคร่งเครียดเป็นพิเศษ ก่อนจะปล่อยมือจากชีพจรของหญิงสาวและหยิบตำราใจใต้ลิ้นชักขึ้นมาดูเซรเกย์ที่เห็นว่าได้จังหวะเขาจึงเริ่มออกอุบายที่วางแผนเอาไว้ “ผมลืมเอามือถือมาจากในรถ ริสาไปเอาให้ผมหน่อยได้ไหม”“ได้สิคะ”ให้หลังพิริสาไปได้ เซรเกย์ก็ถือโอกาสพูดคุยรายละเอียดทุกอย่างกับหมอจีน หวังว่าเขาจะเป็นที่พึ่งให้กับคนที่ลูกยากได้จริงๆ อย่างที่ริโอะได้พูดเอาไว้ทางด้านพิริสาเธอก็เอาแต่หาโทรศัพท์มือถือของเซรเกย์อยู่ครู่ใหญ่ สุดท้ายก็เจอมันก็ตกอยู่ที่ใต้เบาะที่นั่งของเขา กว่าจะกลับเข้าไปในร้านยาได้ เธอก็เห็นหมอจีนเตรียมสมุนไพรเอาไว้ให้เธอเรียบร้อยแล้ว“หมอจัดยาให้เรียบร้อยแล้วนะริสา”“เหรอคะ ไวดีจังเลย”“คุณต้องดื่มยาต้มนี่ทุกวัน วันละสามเวลาเป็นเวลาสามเดือน”“แค่นี้จะพอเหรอคะ” ดวงตาคู่สวยเริ่มเพ่งมองไปยังห่อสมุนไพรเล็กๆ ที่ตั้งอยู่สามห่อ“แล้วผมจะส่งสมุนไพรตามไปให้ทุกครึ่งเดือน ระหว่างนี้ก็งดอาหารหมักดอง แล้วก็ต้องทานอาหารที่ทำสดใหม่เ

  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   คนละครึ่งทาง

    “ริโอะ”ขณะที่กำลังนั่งคิดอะไรเพลินๆ เสียงที่แสนคุ้นหูก็ดังแว่วมาแต่ไกลทำให้ริโอะรีบหันไปยังต้นเสียงด้วยความรวดเร็ว “อ้าวคุณริสา มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”“เพิ่งมาถึงเมื่อกี้นี้เอง ทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ”“มานั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยค่ะ เราเข้าบ้านกันดีกว่าค่ะ ริโอะทำขาหมูไว้ให้คุณริสาด้วยนะคะ”“คุณเรนบอกแล้วล่ะ ตอนนี้ฉันยังไม่อยากเข้าไปในบ้าน อยากคุยกับริโอะก่อน”“มีอะไรเหรอคะ”“ริโอะกำลังงอนคุณเรนอยู่ใช่ไหม”สีหน้าที่กำลังเปื้อนยิ้มเริ่มเจื่อนลง ไม่ผิดหรอกที่เรนเข้าใจเช่นนั้น แต่นั่นก็เป็นเพราะเขาสร้างข้อจำกัดให้เธอจนเธอรู้สึกอึดอัด“ฉันรู้ว่าที่คุณเรนห้ามริโอะทุกอย่างก็เพราะเป็นห่วง แล้วฉันก็รู้ว่าริโอะรู้ตัวว่าริโอะทำทุกอย่างได้ ฉันก็เลยบอกให้คุณเรนกับริโอะแก้ปัญหากันคนละครึ่งทาง”“ยังไงเหรอคะ” แววตาของริโอะในตอนนี้เต็มไปด้วยความสงสัย การแก้ปัญหาคนละครึ่งทางหมายความว่ายังไง“ลองคุยกับคุณเรนอีกรอบสิ” พิริสาหันหน้าไปมองเรนที่กำลังยืนดูเธอและริโอะอยู่ห่างๆ“ฉันขอตัวไปรอในบ้านนะ”หลังจากพิริสาลุกออกไป เรนก็เข้ามานั่งแทนที่ของเธอ เพราะเรนต้องการที่จะคุยกับริโอะตามที่พิริสาและเซรเกย์แนะนำ

  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   สุมไฟรัก

    “อื้อ...” ดวงตาคู่สวยหลับตาปี๋ เสียงครางของความเจ็บจุกถูกดูดเข้าไปในลำคอสามี หลังจากนั้นเธอก็หัวสั่นหัวครอนไปกับแรงกระกระทั้นจากการมอบบทสวาทของสามีตัวโตเซรเกย์บดสะโพกส่งเจ้าแท่งร้อนมโหฬารเข้าออกร่องสวาทถี่รัวไม่มีผ่อนอยู่นานสองนาน เสียงครางของคนทั้งสองที่กำลังแลกลิ้นถูกดูดกลืนเข้าไปในลำคอของกันและกัน เมื่อร่องสวาทดูดกลืนแท่งร้อนมโหฬารหนักเข้าก็เริ่มตอดรัดรุนแรงเพราะใกล้จะถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง“อื้อ.. อื้อ...” และแล้วพิริสาก็บิดเกร็งแอ่นเร่าตาปรือเยิ้ม มือไม้จิกอยู่ที่ลำแขนแกร่งของคนเป็นสามีจนแทบจะฝังเนื้อเซรเกย์เสียบเจ้าแท่งร้อนคาร่องสวาทเอาไว้ไม่ขยับ เพราะต้องการปล่อยให้คนตัวเล็กได้ผ่อนคลาย ในขณะเดียวกันเขาก็ยังบดจูบด้วยลีลาเร่าร้อนเพื่อเล้าโลมคนตัวเล็กให้พร้อมรับกับลีลาสวาทของเขาอีกรอบเมื่อจับจังหวะการหายใจของภรรยาตัวเล็กว่าเป็นปกติเขาก็เริ่มสาวแท่งร้อนดึงออกจนสุดกดเข้าจนมิดไปกับร่องสวาทที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำรักอีกรอบให้เร็วและแรงกว่าเดิม จนเกิดเป็นเสียงเนื้อที่กำลังเปียกแฉะกระทบกันดังสนั่นไปทั่วห้อง“เซรเกย์ อื้อ...” พิริสาหัวสั่นหัวครอน ความเสียวซ่านพุ่งเข้ามาในร่างกายจนเริ่มจะแตะข

  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   ไฟสวาท

    “อ๋อ ฉันว่าหาของบำรุงสักพักแกก็คงจะกลับมาแข็งแรงเองนั่นแหละ อย่าลืมสิว่าแกเพิ่งผ่านการรักษาตัวมานะ เดี๋ยวอีกสักพักลองไปตรวจร่างกายใหม่ก็ได้”“เซรเกย์ก็บอกฉันแบบนั้น”“จุนน้า...”“ยัยหนู” เห็นหลานสาวตัวกลมวัยเกือบสองขวบก็รีบเข้าไปรวบอุ้มมานั่งที่ตัก ก่อนจะหอมไปที่พวงแก้มย้วยๆ อีกฟอดใหญ่“คิดถึงจังเลย คิดถึงจังเลย” พิริสากอดรัดฟัดเหวี่ยงกับลูกสาวของกลิ่นชวากันจนหายคิดถึง ยิ่งเห็นหลานก็อยากจะมีลูกใจจะขาด ทว่าก็ต้องทำใจเพราะไม่รู้ว่าร่างกายของเธอจะสามารถมีลูกได้เมื่อไหร่ทางด้านสองหนุ่มที่กำลังคุยกันอยู่ด้านนอก เมื่อมองผ่านกระจกเห็นพิริสากำลังเล่นอยู่กับเจ้าตัวกลมด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขก็หันมามองหน้ากันด้วยสายตาที่กำลังบ่งบอกถึงความเป็นกังวล โดยเฉพาะเซรเกย์“ดูท่าริสาคงอยากจะมีลูกมากๆ ฉันรู้ว่าริสานิสัยเหมือนว่าน ทางที่ดีนายควรรีบบอกเรื่องที่เธอควรรู้จะดีกว่า” วาดิมเสนอความเห็นหลังจากรับรู้ความจริงว่าเพราะอะไรกันแน่พิริสาถึงยังมีลูกไม่ได้“ฉันยังไม่พร้อมเห็นริสาผิดหวัง เอาเป็นว่าหลังจากการตรวจร่างกายครั้งหน้าไม่ดีขึ้นก็ค่อยบอกเธอตอนนั้น”“อืม ถือว่าฉันเตือนแล้วนะ”เซรเกย์ยืนถอนหายใ

  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   ตามง้อ

    “แล้วริสาจะไปเที่ยวหานะคะคุณพ่อคุณแม่” พิริสาเข้าไปกอดพ่อกับแม่ในขณะที่พวกเขากำลังจะเดินทางกลับอิตาลีหลังจากที่เบาใจเรื่องอาการเจ็บป่วยของเธอแล้ว“ยายจ๋า รักษาสุขภาพด้วยนะ แล้วริสาจะพาเจ้าตัวเล็กไปวิ่งเล่นด้วย” เธอผละออกมาจากดันเต้และรสสุคนเข้ามากอดสอางค์“เราก็ดูแลตัวเองดีๆ ล่ะ แล้วยายจะส่งสมุนไพรบำรุงร่างกายมาให้นะ”“ขอบคุณค่ะ” ฟอด ฟอด สาวเจ้าหอมซ้ายหอมขวาคนเป็นยายฟอดใหญ่ๆ เป็นประจำทุกครั้งที่ต้องจากกัน ไม่ว่าเธอจะโตมากแค่ไหนเธอก็ยังชอบทำตัวเป็นเด็กกับยายของเธอเสมอ เพราะรู้ว่ายายนั้นชอบเห็นความสดใสของเธอ และเธอเองก็ชอบที่จะเห็นรอยยิ้มของคนเป็นยายรวมไปถึงพ่อกับแม่ไปนานๆ“แล้วก็ดูแลลูกฉันให้ดีล่ะ ถ้ามีเรื่องให้ลูกฉันเจ็บตัวอีก ฉันพาลูกฉันกลับไปดูแลเองจริงๆ ด้วย” ดันเต้หันมาส่งเสียงดุให้เซรเกย์ส่งท้ายก่อนกลับ เชื่อว่าเซรเกย์จะดูแลลูกสาวของเขาได้ดี ทว่าก็อดที่จะกำชับอีกครั้งตามประสาพ่อที่หวงและห่วงลูกไม่ได้สิ้นเสียงแข็งของคนเป็นพ่อ พิริสาก็รีบเข้าไปกอดเอวเซรเกย์เอาไว้แน่น “ไม่นะคะคุณพ่อ ริสารักเซรเกย์ม๊ากมาก ไม่ยอมไปไหนหรอกค่ะ”รสสุคนและสอางค์ต่างก็ส่ายหน้าให้กับคำพูดของดันเต้ ทว่าก็อม

  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   จะดูตรงอื่นด้วยไหม

    “คิดอะไรอยู่” เดินออกมาจากห้องแต่งตัวได้ก็เข้ามาสวมกอดคนตัวเล็กที่กำลังยืนกอดอกเหม่อมองท้องฟ้ายามค่ำคืนด้วยอาการเหม่อลอยพิริสารีบผลักคนที่เปลือยท่อนบนโชว์แผงกล้ามออกจากตัว “ทำไมไม่ใส่เสื้อคะ” มองกล้ามเนื้อคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีครู่เดียวก็ต้องหลบสายตาไปมองทางอื่น เพราะตอนนี้เธอกำลังหน้าร้อนผ่าวเพราะไม่ชินกับการมองผู้ชายถอดเสื้อ“คุณเขินเหรอ” ริมฝีปากหนาอมยิ้มกรุ่มกริ่ม“ใครจะไม่เขินล่ะ”“หันมาดูให้เต็มตาสิ มันเป็นของคุณนะ คุณจะเขินทำไม” เขาดึงมือเธอมาลูบบนเนินอกที่มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ“ของฉันเหรอ” แม้จะเคอะๆ เขินๆ แต่แผงกล่ามของเขามันก็น่าสัมผัสอยู่ไม่น้อย เลยถือวิสาสะลูบๆ คลำๆ อยู่เช่นนั้นจนรับรู้ได้ว่าตัวของเขาไม่มีไขมันแม้แต่นิดเดียว“ใช่ ก็ผมเป็นของคุณ เป็นสามีคุณ จะดูตรงอื่นด้วยไหม”“ไม่ต้องค่ะ” รีบถอยห่างพร้อมยกมือทั้งสองข้างปิดตา เธอไม่รู้หรอกว่าคนที่เธอมองว่าเขาเจ้าเล่ห์จะพูดจริงหรือพูดเล่น ทว่าเธอก็ไม่เสี่ยงเปิดตาเอาไว้ แค่เห็นแผงกล้ามของเขาเธอก็เขินจนปั้นหน้าไม่ถูกแล้ว หากเห็นอย่างอื่นคงได้วิ่งออกไปข้างนอกแน่“เวลาคุณเขิน น่ารักมากเลยรู้ไหม”“แกล้งฉันใช่ไหมคะ” มือทั้งสองค่อ

  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   ลืมไปว่าเขาเป็นสามี

    พิริสาสะดุ้งตกใจเมื่อตื่นมาแล้วเห็นเซรเกย์อยู่ข้างกาย ทว่าก็ต้องยกมือทาบอกค่อยๆ ผ่อนลมหายใจ เพราะเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองนั้นแต่งงานกับเซรเกย์แล้วดวงตาคู่สวยค่อยๆ จ้องไปที่ใบหน้าคมครู่นึง เธอไปหลงรักคนที่สายตาเจ้าเล่ห์หัวปักหัวปำได้อย่างไร เขาทำอะไรให้เธอรักมากมายขนาดนั้นได้ ทั้งเธอก็ปฏิเสธไม่เชื่อไม่ได้ เพราะทุกคนต่างก็ยืนยันว่าเธอหวงเซรเกย์อย่างกับจงอางหวงไข่“อยากกินผมเหรอ” ลืมตาขึ้นได้ก็เอ่ยยียวนกวนประสาทคนตัวเล็ก“อุ้ย ตกใจหมดเลยคุณเนี่ย”“ก็จ้องผมตั้งนานแล้ว จะจูบก็ไม่จูบซะที” พูดจบก็ตวัดแขนหมายจะโอบรั้งคนตัวเล็กเข้ามากอด แต่พิริสาก็ไหวตัวทัน เธอรีบพลิกตัวลงจากเตียง แล้วสาวเท้าเข้าไปห้องน้ำเพื่ออาบน้ำล้างหน้าล้างตาจะได้ลงไปอยู่กับแม่เซรเกย์มองตามหลังภรรยาตัวเล็กด้วยความขบขัน จะว่าไปการที่เธอจำเขาไม่ค่อยได้ก็ทำให้เธอน่าแกล้งเหมือนกัน ตอนนี้เขาไม่ค่อยกังวลเรื่องความจำของเธอแล้ว ด้วยรู้ว่าอีกไม่นานเธอก็จะจำช่วงเวลาที่มีกับเขาได้ทุกเรื่อง เพราะสมุนไพรทุกอย่างที่หมอโอเว่นจะต้องใช้สกัดเป็นยาถอนพิษตอนนี้ได้มาครบแล้ว เหลือเพียงแค่รอให้ทุกคนนำกลับมาให้กับมือของหมอโอเว่นเท่านั้น“พวกคุณ

  • One night คืนนั้นฉันต้องการแค่ลูก   ยังไม่ชิน

    “ผมคงต้องขอคุยกับคุณริสาอย่างละเอียดอีกพักใหญ่เลยครับ” หมอโอเว่นเอ่ยก่อนที่พิริสาจะรู้สึกฉงนหนักไปมากกว่านี้“คุณเป็นใครคะ?”“ผมหมอโอเว่นครับ ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งนะครับ”ดวงตาคู่สวยมองจ้องมายังหมออาวุโสแปลกหน้า คำว่ายินดีที่ได้รู้จักอีกครั้ง เขาเคยรู้จักเธอ หรือ เธอเคยรู้จักเขามาก่อนเช่นนั้นหรือเมื่อทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา หมอโอเว่นก็เริ่มอธิบายความเป็นมาเป็นไปของอาการหญิงสาว ก่อนจะซักถามความจำของเธอว่าตอนนี้จำอะไรได้บ้างสรุปแล้วก็ได้ความว่าตอนนี้พิริสาจำทุกคนที่อยู่ที่นี่ได้ ทว่าเธอก็จำได้เพียงแค่ตอนที่เพิ่งได้เจอกับพ่อของเธอไม่เท่าไหร่นัก ซึ่งนั่นมันก็เป็นช่วงเวลาที่เธอเพิ่งจะเริ่มคบหากับเซรเกย์เป็นแฟนทั้งยังตกใจมากที่จู่ๆ รู้ตัวว่าตัวเองได้แต่งงานกับเซรเกย์ในเวลาอันรวดเร็ว จนต้องขอคุยกับเซรเกย์เป็นการส่วนตัวอีกรอบหลังจากคุยกับทุกคนเรียบร้อย“ฉันแต่งงานกับคุณแล้วจริงๆ เหรอ อะไรที่ทำให้ฉันแต่งกับคุณได้เร็วขนาดนั้น”“คุณรักผมมากไง”“ฉันน่ะเหรอคะ ฉันยอมรับว่ารู้สึกดีกับคุณมาก แต่ก็ยังไม่ถึงกับรักมากนะคะ”“อย่าพูดให้ผมใจเสียสิ”“ก็ฉันจำไม่ได้จริงๆ นี่คะ แต่จะว่าไปเรื่องราวท

Scan code to read on App
DMCA.com Protection Status