Diary Novels & Stories

Ano naman kayang seryusong pag-uusapan namin. Pagkatapos kong maligo at magbihis nahagip ng mata ko ang diary ko sa bedside table Ito ang karamay ko lalo sa panahon ng pangungulila ko sa aking mga magulang na yumao. .Minsan ko nalang masulatan ang diary kong ito malamang kong wala lang seryusong usapan ngayon. masusulatan ko na naman ito. No, mamaya madadagdagan na naman ang laman ng pahina mong kailangan mong i keep. Bye for now balikan kita mamaya.

Pero ngumisi lang ang dalaga at lumabas ng kuwarto na parang wala lang, habang iniwan sa hangin ang insultong tumama kay Shamcey. Pagkasara ni Elise ng pinto, agad lumapit si Shamcey sa drawer at sinilip ang spot kung saan nakita ni Elise ang notebook. Nandoon nga. Hindi niya napigilang dakmain ito na para bang ginto. Binuksan niya... “Diary,” bulong niya, umaangat ang isang kilay. “Interesting. Now let me know who’s this girl you’re getting crazy and obsess over and over again, Neil. Impossible na hindi mo siya naisulat dito.”

Ang sabi niya kasi ay importante daw iyon. Muli akong bumalik sa table ko saka ko kinuha ang diary ni Jam. It's a black notebook na leather ang notebook jacket. Agad ko rin iyong binuksan, saka ko nakita ang flash drive na nasa gitna ng mga ginupit na pahina ng libro. It's like someone made a box out of the book's pages to put that flash drive and that little notebook. It's not a diary, but she said it's a diary.

sigaw ko kanya. Kinain ko ang binigay niya sa akin at sobrang nagustuhan ko. Masaya akong umuwi sa bahay at sinulat ko sa diary ko ang mga nangyayari sa akin. Simula noong makilala ko ang poging high school student ay masaya akong nagsusulat sa diary ko. Palagi na rin akong excited na makita siya.

Magkapatid sila pero magkaiba ng apilyedo. Lahat ng alam ko ay nabasa ko sa diary ni Haether.Ang diary na ito ay laking tulong sa akin dahil kung wala ito ay hindi ko malaman ang mga buhay ng mga taong nagmahal sa katawan kung saan ako ngayon.

Kahit pa nga wala ako sa wisyo ay sinagot ko ang tawag niya. "Hello—" "May raket tayo bukas ng tanghali, goodnight!" hindi ko na nagawa pang sumagot dahil mabilis niyang pinutol ang tawag niya. Nakatulugan ko na pala ang pagsusulat sa talaarawan ko kaya pala binangungot ako dahil puro masasama ang sinusulat ko. "Dear Diary, ang pangit mo kabonding!" Sabay dampot at mabilis kong binalik sa loob ng maliit na drawer.

Meron pa ngang lock na ang susi ay naroon na rin naman mismo. Maayos ang pahina ng diary sa bandang unahan nito. Kahit nga naka-lock ay kita ko pa rin na mayroon pang mga designs ang bawat entry—halatang in-effort-an. Kaya nga lang, mapapansin din na sa bandang dulo nito ay may mga bahagi na sobrang lukot ang papel. Mayroong may punit at para bang isinulat na punong-puno ang emosyon. Parang natatakot tuloy akong basahin.

Tumahol ulit si Pepper na tumatalon-talon. “Shut up, silly. Hindi 'yan para sa 'yo,” saway ko at pumunta sa bookshelf para hanapin ang diary ko. Yes, I have a diary I write in and talk to. Sino pa ba ang gumagamit ng diary sa panahon ngayon kung may Notes naman ang mga phone? Well, I do and I enjoy it. Hinanap ko hanggang sa makita ko ito. Nakangiting dinala ko sa kama ang diary at masayang umupo.

Tumingin-tingin pa ako sa gallery nya at may napansin nanaman akong video si Trix na may hawak sa guitar. Pipindutin ko na sana para eh play kaso yung isang daliri ko eh accidenteng napindot yung back, pipindutin ko na sana yong gallery ulit ng... Woah diary, may app syang diary... Napangisi ako, ano naman kaya ang laman nito...? Ang tamad nya talaga eh no? Yung ibang babae nga sa notebook nag susulat ng diary tapos sya sa cellphone lang. Sobrang tamad talaga my gosh Trixie kailan ka ba mag babago huh!