เล็กเซี่ยวฮุ้นจับขานางให้ถ่างออก เงยหน้าขึ้นมา
“เจ็งม่วย...ข้าจะสอนให้เจ้ารับรู้ถึงความเสียวซ่านอย่างไม่เคยมีมาก่อน”
กล่าวจบก็ก้มลงไปอีกครา ใช้ลิ้นโลมเลียปากคูหาสวาท ที่มีไรขนอ่อนไรขนบางตา น้ำในถ้ำสวาทเริ่มหลั่งรินออกมาตามความกำหนัด เล็กเซี่ยวฮุ้นทั้งดูดทั้งเลีย ยิ่งดูดเท่าไร น้ำเมือกใสกลับยิ่งทะลักออกมามากขึ้นอีก น่ำเจ็งเสียวซ่านอย่างบอกไม่ถูก
นางทนไม่ไหวต้องเกร็งร่างลุกขึ้นนั่ง ใช้สองมือประคองศีรษะของเล็กเซี่ยวฮุ้น ให้ฝังแน่นเข้าไปอีก “ฮุ้นกอ...พอ...พอเถอะ...ข้าจะถึงอยู่แล้ว...ข้า...”
เล็กเซี่ยวฮุ้นรู้ว่าน่ำเจ็ง ใกล้จะถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง จึงถอนร่างออก “อูวว...ฮุ้นกอ...ทำไมท่านทำอย่างนี้...ข้า..อยาก...ข้า...”
น่ำเจ็งพูดเชิงต่อว่า ที่ทำให้อารมณ์นางหยุดชะงักไม่ถึงจุดสุดยอด เล็กเซี่ยวฮุ้นไม่พูดพล่ามทำเพลงลุกขึ้นยืนจับเจ้ามังกรร้าย ที่อยากจะพ่นพิษใจจะขาด จ่อที่ปากถ้ำของนาง ดันพรวดเดียวสุดตัว น่ำเจ็งถึงกับอ้าปากค้างตาเหลือก สองมือผลักดันอกเล็กเซี่ยวฮุ้นออก
“ฮุ้นกอ...โอยยย....ซี๊ดดดดดด....”
ทั้งสองโรมรันพันตูกันอย่างดุเดือด ฝ่ายหนึ่งนั่งอ้าขาบนขอบเตียง
อีกฝ่ายก็ยืนข้างเตียง กระแทกร่างเข้าใส่อย่างเมามันส์
เสียงร้องครวญครางของน่ำเจ็งดังรอดไรฟันออกมา
“อืมม...ซี๊ดดด...ข้า...อะ...ออก..ออกแล้ว...ออกแล้ว...”
“โอยยย...เจ็งม่วย...ข้าไม่ไหวเหมือนกัน..ออก...ออกแล้ว...ซี๊ดดดด...ดดด.....”
มังกรร้ายผ่านการเสียดสีกับผนังถ้ำสวาทของน่ำเจ็ง อีกถึงสามครั้งสามครา
ในที่สุดมันก็ทนไม่ไหวคายพิษร้ายออกมาจนหมดสิ้น
ทั้งสองกอดรัดกันแนบแน่นอยู่นาน เสียงหอบหายใจดังไปทั่วห้อง พักใหญ่ก็แยกร่างออกจากกัน
“ฮุ้นกอ...ข้าแสบไปหมดแล้วนะ...นี่เพิ่งจะครั้งที่สามเอง
ยังเหลืออีกตั้งสองครั้ง ข้า...”
น่ำเจ็งกล่าวเสียงสะท้านด้วยความเจ็บระคนกับความกระสัน ในช่องคูหาสวาทของนาง
เล็กเซี่ยวฮุ้นจึงแกล้งหยอกล้อนางเล่น “เจ็งม่วย...เจ็บที่ไหนหรือ?
ขอข้าดูหน่อยสิ...ข้าจะช่วยบรรเทาให้..”
“บ้า...บ้าที่สุดเลยฮุ้นกอนี่..ท่านก็รู้ว่าข้าหมายถึงตรงไหน...ไม่อายบ้างหรือไร?”
“เจ็งม่วย...เจ้ามีเรือนร่างที่พิเศษไม่เหมือนใคร ข้าอยู่ใกล้เจ้า แล้วเกิดความอยากขึ้นมาทุกที ยิ่งเห็นปทุมถันน้อยๆของเจ้า เนินสวาทที่ปราศจากไรขนของเจ้า มันช่างยั่วยวนอารมณ์ข้ายิ่งนัก”
“บ้าจริงเชียวฮุ้นกอ...ยิ่งว่าเหมือนยิ่งยุ”
“ฮา...ฮา...เจ็งม่วย นี่ยังเหลืออีกสองครั้งนะ”
“บ้า...บ้า...ฮุ้นกอท่านแกล้งข้า...”
“มา...เจ็งม่วย ข้าจะสอนท่าใหม่ให้เจ้าอีกหนึ่งท่า”น่ำเจ็งหน้าแดงขึ้นมาทันที เมื่อรู้ว่ายังไงเสีย คูหาสวาทของนาง ต้องโดนเจ้ามังกรร้ายที่แข็งตัวขึ้นมารออีกครั้งหนึ่งแล้ว พอนางครุ่นคิอารมณ์บังเกิด พิษร้ายก็กำเริบกระจายออกทันที
นางรู้สึกเหมือนกับว่าในช่องคูหาสวาทของนาง มันคันยุบยิบๆไปหมด อยากจะให้เจ้ามังกรร้ายมาเสียดสีให้หาย น่ำเจ็งไม่ตอบก้มหน้าบิดมือไปมา ก่อนที่จะนอนหงายเอามือปิดหน้าไม่มอง
เล็กเซี่ยวฮุ้นมองร่างที่ขาวโพลนสะท้อนแสงเทียน ราวกับเห็นเด็กสาววัยขบเผาะนอนทอดร่างอยู่ ยิ่งมองยิ่งเกิดความอยาก เล็กเซี่ยวฮุ้นลูบไล้แผ่วเบา ไปทั่วร่างของน่ำเจ็ง จากปทุมถันเรื่อยมาจนถึงเนินสวาทกลางหว่างขา ชอนไชนิ้วเข้าไปภายในถ้ำน้อยๆของนาง แยงเข้าชักออกๆ
น่ำเจ็งถึงกับร้องครางออกมาอีกครั้ง ด้วยความกระสันน้ำในถ้ำเริ่มหลั่งรินออกมา พร้อมที่จะรับรองมังกรร้ายอีกที
เล็กเซี่ยวฮุ้นจับร่างนางพลิกคว่ำ “ฮุ้นกอ...ท่านจะทำอะไร?”
“เจ้านอนคว่ำแล้วยกสะโพกขึ้นมา อย่างนั้นนั้นแหละดีมาก..เจ็งม่วย”
น่ำเจ็งทำตามทุกประการ ด้วยความอยากรู้และความใคร่ในอารมณ์
บัดนี้สะโพกของนางลอยเด่น เล็กเซี่ยวฮุ้นมองจากด้านหลัง ก้นอันอวบอิ่มผึ่งผาย หว่างกลางเห็นเนินสวาทแผลมออกมาจากสองแก้มก้น
ปากถ้ำของนางอ้าออกเชิญชวนให้เขาไปสำรวจ น้ำเมือกใสๆฉ่ำแฉะนองไปทั่วปากถ้ำ เล็กเซี่ยวฮุ้นจับแก้มก้นทั้งสองของนางแบะอ้าออก เห็นปากถ้ำอ้าออกตาม มองดูภายในแดงระเรื่อๆเยิ้มเปียกแฉะ มันก้มลงใช้ลิ้นเกร็งให้แข็ง ก่อนที่จะดันเข้าไปในถ้ำ น่ำเจ็งสะดุ้งร่างหดไปด้านหน้า
“อูยยย...ฮุ้นกอ..ข้า..ข้าเสียว..”
ยิ่งนางเสียวซ่าน ภายในคูหายิ่งคันระยิบระยับไปหมด จนนางทนไม่ไหว
“ฮุ้นกอ...เอามังกรท่านเข้ามาเถอะ...ข้าไม่ไหวแล้ว..”
น่ำเจ็งทนไม่ไหวต้องร้องขอเล็กเซี่ยวฮุ้น
พร้อมกับจะพลิกร่างนอนหงายให้เล็กเซี่ยวฮู้นจัดการ แต่เล็กเซี่ยวฮุ้นจับสะโพกนางให้หยุดเอาไว้
พร้อมกับยืนจ่อมังกรมาที่ปากถ้ำสวาท ก่อนที่จะกระแทกเข้าไป
น่ำเจ็งร้องลั่นสองมือนางกำผ้าปูที่นอนแน่น ใบหน้านอนแนบพื้นเตียงร้องครวญคราง
“อู้...อูยยย...เสียว...เสียวไปหมด...เสียว...ข้า...”
น่ำเจ็งเกร็งสะโพกรับการกระแทกของเล็กเซี่ยวฮุ้น อย่างเมามันส์ในอารมณ์
“ดี...ดี..แรงๆฮุ้นกอ...เร็ว...เร็วอีก...เร็วอีก..อีก..อีก..โอยยย...ยย...ย...”
น่ำเจ็งทั้งแสบทั้งเจ็บ ทั้งเสียวซ่านถึงจุดหมายเป็นครั้งที่สี่ในที่สุด
“เจ็งม่วย ข้าจะออกอยู่แล้ว ข้าจะทำให้เจ้าเป็นครั้งที่ห้าต่อเลย”
“ฮู้นกอ...ข้าไม่ไหวแล้ว..มันทั้งเจ็บทั้งแสบไปหมดแล้ว ถ้าท่านเอา..เอาอีกครั้ง..ข้าต้องตายแน่ๆ”
น่ำเจ็งหันหน้ากลับมา ส่ายใบหน้าร้องขอเล็กเซี่ยวฮุ้น
เล็กเซี่ยวฮุ้นขบคิดอยู่ พลันเอ่ยว่า “เจ็งม่วย...มีวิธีสุดท้ายที่ข้าจะช่วยท่านได้ เจ้าจะยินยอมหรือไม่?”“ทำอย่างไรฮุ้นกอ...”“ข้าจะเอาเข้าทางนี้แทน เพื่อให้เจ้าถึงเป็นครั้งที่ห้า ก่อนที่จะครบกำหนดเวลาพิษกำเริบ” เล็กเซี่ยวฮุ้นกล่าวพร้อมกับแหวกแก้มก้นทั้งสองของนางอ้าออกโดยมังกรร้ายยังคารูสวาทอยู่ พร้อมกับใช้นิ้วชี้จิ้มสัมผัสถูไถไปที่ ปากถ้ำน้อยๆ อีกถ้ำหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆกัน น่ำเจ็งสะดุ้งหดร่างหนี“อุ๊ย...ฮุ้นกอ...นี่..นี่มัน...เออ...เออ..จะเข้าไปได้อย่างไรกัน..ข้า...”“ข้าก็ไม่เคยเหมือนกัน เคยอ่านแต่ในตำรา เราต้องลองดูไม่มีเวลาอีกแล้ว เจ็งม่วย หรือว่าเจ้าจะให้ข้าเอาเข้าที่เดิมอีกครั้ง”“ไม่...ไม่นะฮุ้นกอ...ที่เดิมของข้ามันไม่ไหวอีกแล้ว...เอาเถอะ...เอาก็เอา...” กล่าวจบนางก็ก้มหน้าไปกับพื้น อย่างเอียงอายด้วยความไม่เคยระคนความแปลกใหม่ที่จะได้ลิ้มรสสวาทจากถ้ำแห่งใหม่นี้เล็กเซี่ยวฮุ้นค่อยๆ ถอนมังกรที่เปียกแฉะออกมาช้าๆ มือหนึ่งแหวกแก้มก้นน่ำเจ็งอ้าออก อีกมือหนึ่งป้ายเอาน้ำเมือกจากถ้ำแรก มาป้ายที่ถ้ำด้านหลัง แล้วจับหัวมังกรร้ายจ่อปากถ้ำหลัง ดันเข้าไปทันที“อูววว...ซี๊ดดด...จะ...เจ็บ...เจ็บ...เอ
ชั่วลัดนิ้วมือเดียวกระบี่ของชายชุดแพรแทงใส่หน้าอกชายเสื้อดำ พลันหนังสือเล่มหนึ่งหลุดจากอก ชายชุดแพรควงกระบี่เป็นวง ชายเสื้อดำตื่นตระหนก ด้วยสภาวะอันเร่าร้อนรุนแรงเช่นนี้ มือกระบี่ชุดแพรซัดกระบี่ใส่ข้อมือชายเสื้อดำ พลันที่กระบี่หลุดจากมือชายเสื้อดำเตรียมล่าถอย แต่ไม่ทันที่บุรุษชุดแพรรุกไล่ใส่จุดหัวใจ บุรุษชุดดำทั้งแตกตื่นลนลาน ทั้งเคลือบแคลงสงสัย ครุ่นคิดขึ้น “ไฉนเลยมันไวปานนี้” เมื่อมันรู้สึกตัว พลันเห็นเพียงจุดเลือดปรากฏรอยวงบนหน้าอก ชายเสื้อดำก้มมองดูตัวเอง พลันทรุดลงกับพื้น “มันต้องเป็นของข้า” เขากล่าววาจาสุดท้ายพลันขาดใจพร้อมลมหายใจห้วงสุดท้าย รวดเร็วปานสายฟ้า บุรุษชุดแพรตวัดกระบี่ลงฝัก แล้วก้มลงเก็บหนังสือเล่มนั้น โดยไม่ใส่ใจชายเสื้อดำที่กรุดกองอยู่กับพื้น เสี้ยวอึดใจนั้นสตรีนางหนึ่งออกจากที่ซ่อน พลางกล่าวเสียงดัง “ฮุ้นกอ ข้ากลัวยิ่ง” นางกล่าวเสียงอ่อนหวาน ส่งสายตาหยดย้อย “นี่หนังสือใดหรือ” “หนังสือที่สตรีไม่ควรเห็น มันอันตรายยิ่งนัก หากตกไปในมือสตรี โดยเฉพาะสตรีอ่อนหวานอย่างเจ้า” “ขอข
บุรุษนั้นถึงกับครางออกมา “โอ้ว... ข้าชอบๆ”เล็กเซี่ยวฮุ้นไม่ยอมแพ้ เขาก้มลงใช้ริมฝีปากลูบไล้ไปตามซอกคอของนาง พลางขบกัดเบาๆ จากทางซ้ายค่อยๆ ลากริมฝีปากไล้ไปทางขวา นางถึงร้องฮือๆ ลมหายใจเริ่มขาดช่วงมือขวาของบุรุษแซ่เล็กลดลงไปสัมผัสถ้ำน้อยของอี้เอ็งที่บัดนี้ราวกับน้ำพุเริ่มสาย ก่อนจะใช้นิ้วกลางสัมผัสแผ่วเบาขึ้นลงๆ เขาทำอยู่นานจนน้ำพุกลายเป็นน้ำตก บุรุษงอนิ้วกลางเป็นตะขอก่อนจะดันเข้าไปช้าๆ นางถึงกับตาลุกวาว ห่อปาก ร้อง ฮู้ๆ ร่างกระตุก ปากร่ำร้อง “เสียว เสียว อย่าหยุดนะ ฮุ้นกอ”“เดี๋ยวเจ้าจะเสียวกว่านี้อีก” บุรุษกล่าวจบริมฝีปากของเขาก็ขบกัดเม็ดบัวน้อย แล้วห่อลิ้น วนรอบเม็ดบัว ก่อนจะดูดเน้น เสียงดังจ๊วบ มังกรของบุรุษผงกศีรษะ บุรุษรู้สึกแน่นตึงอยากดันมังกรร้ายเข้าถ้ำนางแซ่อี้ยังคงกำรอบมังกรและลูบไล้ขึ้นลง พลางใช้นิ้วโป้ง นิ้วชี้และนิ้วนางลูบศีรษะมังกร มังกรคลายน้ำอมฤตเหนียวออกมา เธอป้ายน้ำนั้นไปรอบศีรษะมังกรร้าย บุรุษแซ่เล็กถึงกับครางออกมาไม่หยุดหย่อนบุรุษไม่ยินยอมแพ้นาง บุรุษคุกเข่า ศีรษะเขาอยู่กลางหว่างขานาง ระดับนั้นเองที่เขาเห็นคูหาถ้ำเต็มตาพลางสูดปาก นางแอ่นเอวท้าทายพลางกล่าวรวบรัด“
และแล้วสตรีชุดขาวพร้อมกระบี่ในมือก็ปรากฏร่างขึ้น สตรีนั้นปรบมือเป็นจังหวะสองสามหน “สุดยอด ลีลาของท่านทั้งสองทำข้าแทบอยากร่วมด้วยเลย ถ้าข้าไม่คิดถึงภารกิจที่ต้องสะสาง” “บัดซบ ลามก ท่านคือผู้ใด บังอาจทำร้ายฮุ้นกอข้า” อี้อึ้งกล่าวตอบโต้ “มันสมควรตายยิ่ง ข้าเพียงสั่งสอนมันไม่ให้แส่หาเรื่อง” สตรีชุดขาวกล่าวเสียงดังขึ้น “รีบส่งตำรามาให้ข้า” อี้อึ้งรีบสวมใส่อาภรณ์และเก็บตำราเข้ากับตัว สตรีนางนั้นเสือกระบี่เข้าใส่ แต่ร่างนั้นกลับต้องหยุดนิ่งกลางอากาศ เล็กเซี่ยวฮุ้นลุกขึ้นมาเสือกกระบี่เข้าใส่จุดตายของนาง ก่อนที่ตนเองจะกระอักโลหิตชุดใหญ่ อี้อึ้งรุดเข้าหา “ฮุ้นกอ ท่าน” โดยมิใส่ใจร่างสตรีนางนั้น “อี้อึ้งไม่ต้องห่วงข้า ข้าจะสกัดลมปราณรักษาตัว มันสามารถประคองชีวิตข้าได้หลายเดือน แม้ข้าจะถูกจุดตายก็ตาม ร่างข้าเคลื่อนไหวได้เพียงช่วงบน แต่เจ้าไม่ต้องห่วงข้า ข้ายังไม่ตาย ข้าอยากอยู่กับเจ้าให้นานที่สุด ข้าขอเพียงอย่างเดียว ได้โปรดอย่าศึกษาตำรา” “ทำไม” “ข้าหวงเจ้ายิ่งนัก ข้ามิอาจให้เจ้าพบพานบุรุษใดอีกแล้ว”
“ท่าน ท่าน ท่านจะไม่ไปใช่ไหม” เมื่อสตรีนางนั้นเห็นปึงเฮียงเฉยชา นางจึงพลันจากไป ปึงเฮียงถอนใจ ก่อนจะหันมากล่าวกับอี้อึ้ง “ขอตัวสักประเดี๋ยว แต่งกายให้เรียบร้อยแล้วออกมาต้อนรับท่าน” อี้อึ้งมองบุรุษแซ่ปึงเข้าไปด้านใน เมื่อนึกว่าบุรุษต้องแต่งกาย คำว่าแต่งกายกระตุ้นภาพมังกรร้ายสะบัดตัวอยู่นอกผ้าเมื่อครู่ ทำให้นางแอบหน้าแดงซ่าน ชั่วลัดนิ้วมือเดียว ปึงเฮียงก็ออกมา เขารีบกล่าว “เสร็จแล้ว” “รวดเร็วยิ่งนัก” “แต่อย่างอื่นข้าช้านะ” “อย่างอื่นอันใด” “อย่างที่นางเห็นไงล่ะ” อี้อึ้งนึกถึงคำว่าอันใด ปีชวด อายุ 20 นางถึงร่ำร้องในใจ ฮุ้นกอ ข้าพบแล้ว! วิกาลยาวนานยังไม่สิ้นสุด แต่ในสายลมได้พัดพากลิ่นอายของอรุณมาพร้อมกับอี้อึ้ง นางคล้ายหลับตาไม่ลง ตลอดนิทราอันข่มตาไม่หลับ นางเฝ้าคิดหาแต่วิธีเข้าหาบุรุษแซ่ปึง นับแต่อายุสิบสามเป็นต้นมา นางเอียงอายต่อหน้าเพศบุรุษเสมอ มิเคยคิดเป็น “กิ่งดอกซิ่งแดง” แม้แต่คราเดียว จนกระทั่งพบฮุ้นกอที่ถอนพิษและสอนเพศรสให้นางเต็มที่ นางกล้าสบสายตาบุรุษทุกนามในแผ
กล่าวจบมันดึงมือนางจับหน้าอกที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นตึง มันจับมือนางลูบไล้ไปตามร่างกายตนเอง แล้วค่อยๆ ต่ำลงไปที่ตรงหว่างกลางขา นางรู้สึกตื่นเต้น เมื่อมือของนางนั้นลูบไล้อยู่นอกผ้า แม้สัมผัสนั้นจะไม่ถูกมังกรร้ายโดยตรง แต่นางกลับตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกนางลูบไล้อยู่บนผ้าสักครู่ มันจับมือนางสอดเข้าไปใต้ร่มผ้าแล้วกล่าวว่า “มังกรของข้าต้องการให้เจ้าได้เห็น”เมื่อมังกรร้ายเผยร่างออก ลำตัวมันช่างใหญ่หนา เต็มไปด้วยเส้นปูดโปนรัดแน่น ราวกับเถาวัลย์ขึ้นหนาพันรอบมังกรนางลูบไล้พลางคิดถึงฮุ้นกอ แต่ของบุรุษคนนี้แข็งราวกับไม้มากกว่าฮุ้นกอเสียอีก และเถาวัลย์กันเกี่ยวก็เกาะเกี่ยวไปทั่วลำตัวที่คล้ำและแข็งกว่าฮุ้นกอนางกำมันเต็มมือ แล้วรูดขึ้นลง จากช้าๆ ช้าๆ ค่อยๆ แรงขึ้นๆบุรุษแซ่ปึงแหงนหน้าสูดปาก หลับตาพริ้มอย่างเป็นสุขนางกำมันแน่นขึ้น รูดขึ้นลงเร็วขึ้น มันยิ่งห่อปาก เม้มปาก กัดริมฝีปากสลับไปมา“หยุดเถอะ เดี๋ยวมังกรข้าคงต้องพ่นพิษแน่ๆ”นางหยุดแล้ววนนิ้วรอบศีรษะมังกร เค้นเอาพิษใสๆ ที่เยิ้มอยู่ทั่วศีรษะ นางก้มลงใช้ริมฝีปากเล็มน้ำนั้นทำเอาเขาถึงกับร้อง โอ้วๆ นางปล่อยศีรษะมังกรเข้าเต็มปากนางสองสามครั้
บุรุษแซ่ลี้เห็นอี้อึ้งก้มหน้างุด อมยิ้ม จึงได้ใจ ยื่นมือสัมผัสกับปทุมถันของนางผ่านๆ อย่างแผ่วเบา นางรู้สึกว่าบุรุษแซ่ลี้ตั้งใจ จึงทำทีเป็นเอียงอาย อาชายังคงควบไปข้างหน้า ช่วงแรกท่านนายอำเภอเพียงแต่ควบอาชาอย่างเพลิดเพลิน ขณะต่อมากลับล้วงมือไปภายใต้ชุดเขียวของนาง ปทุมถันของนางเหมาะมือเขามาก เขาลูบไล้ เค้นคลึง แล้วใช้ปลายนิ้วชี้เขี่ยยอดเม็ดบัว จนนางหลับตา ปล่อยให้เขาลูบไปมาไม่หยุดหย่อน อี้อึ้งซึ่งหันหน้าซบกับแผ่นอกของเขา นายอำเภอยิ่งได้ใจ เขาส่งเสียงพอใจ เมื่อเห็นนางเริ่มกระเส่าอีอึ้งเห็นบุรุษเป็นเช่นนี้จึงลอบยิ้มแล้วนางจึงค่อยๆ ลดมือลงกุมอาชายักษ์ของเขา เขารู้ดี จึงขยับขาออกห่างให้นางได้กุมเจ้าอาชายักษ์ได้เต็มมือ “ข้าชอบ” บุรษแซ่ลี้กล่าวพลางรวบนางขึ้นนั่งคร่อมบนตัวเขา แล้วกล่าว “เรามาควบม้ากันเถอะ” เขายกนางขึ้น ให้หันหน้าไปทางด้านหน้า แล้วจับอาชาให้ตรงกับปากถ้ำ ก่อนจะปล่อยตัวนางลง เป็นจังหวะที่ม้าขึ้นเขา อาชาประจำตัวของเขาจึงดันพรวดเข้าปากถ้ำจนสุด เขาและนางต่างร้องอย่างเปี่ยมสุข “ข้าเสียว โกวเนี้ยะ เจ้าชอบไหม”
วิกาลล่วงเข้าแล้ว บนฟ้าไร้เดือนไร้ดาว เมฆทึบ ลมแรง แต่ในลานตึกกลับมีโคมไฟ แม้ดวงไฟริบหรี่ บัดเดี๋ยวกระพริบบัดเดี๋ยววูบดับ มองราวกับมนต์ดำทำงาน ยังมีทหารนายหนึ่งกำลังเหยาะอาชาพ่วงพีสง่างาม อี้อึ้งเห็นแล้วนึกถึงท่านนายอำเภอเมื่อหลายราตรีที่ผ่านมา ทว่าทหารนายนี้พลันควบขี่เร็วขึ้น ดังเร่งรุดไปจากสถานที่นี้ ถูกต้องแล้ว นักเลงโจรรายหนึ่งปิดหน้าพรางกายเพิ่งออกจากอาคารหลังหนึ่ง เห็นชัดว่ามิใช่คนดี ทหารนายนั้นจึงเข้าจู่โจมจับกุมโจรได้เพียงไม่เกินสิบกระบวนท่า “นายท่านอ้วงเลาะ ขอได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย” โจรนายนั้นกล่าววาจาอย่างนบนอบ “เจ้ารู้นามข้าด้วย” นายทหารหนุ่มใหญ่กล่าวอย่างสงสัย “ข้ามิเพียงทราบชื่อท่าน ยังทราบว่าท่านคือนายทหารคนสนิทของท่านเจ้าเมือง ข้ายังทราบว่าท่านเกิดปีขาล เป็นบุตรของท่านเจ้าเมืองคนก่อน” “เจ้ารู้เรื่องข้ามากมาย ไฉยเลยจะทราบไปเพื่ออะไร” “ท่านเป็นผู้พิทักษ์ราษฎรผู้มีชื่อเสียง ไฉนเลยไม่ควรทราบชื่อท่าน” อี้อึ้งหลบกายอยู่มุมตึก ฟังแล้วหูผึ่ง “ถ้าเช
สักพักเขาเบี่ยงตัวออก เผยให้เห็นแผงอกแน่น กล้ามเนื้อตามตัวที่เต็มไปด้วยลูกคลื่นและความแข็งแรง หน้าท้องเขาเป็นกล้ามเนื้อหกรูป มังกรเขาเล่าก็ใหญ่โต ขนาดมือท่อนแขนโกวเนี้ย ยามนี้มันเต็มไปด้วยมัดเชือกหนาที่เลื้อยรัดรอบ ศีรษะมังกรเล่า ก็เบ่งบานราวหัวเห็ดแดงคล้ำที่เติบโตเต็มที่ มันขยับหงึกหงึก บ่งบอกความแข็งแรง ย้ำอีกเพื่อบอกให้นายมันกระทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งปึงซิกจับมันค่อยๆ มุดแทรกผ่านร่องก้นของนวลนางและค่อยๆ หายเข้าไปภายในถ้ำเขาขยับอย่างช้าๆ เป็นจังหวะจะโคน อย่างช้าๆ อย่างช้าๆ เสียงสูดปากของคนทั้งสองแทรกกลางความเงียบของยามบ่ายและลมโชยเบาทันใดนั้นเอง! มีเสียงตะโกนเรียกแทรกซิกน้อยของแม่ อยู่ไหน พ่อเจ้ามีธุระให้กระทำซิกน้อย รีบมาบัดเดี๋ยวนี้นั่นเอง สวรรค์พังหลายลง ปึงซิกรีบหยุดชิงเหม่ยจำใจต้องรีบลอบออกจากเรือนชายชู้!!!นางเฝ้าคิดถึงฉากกิจกรรมนี้ทุกคืน เฝ้าคิดว่าโกวเนี้ยน้อยนั่นคือตัวเองหวังว่า สักวันหนึ่ง มันจะเป็น... มันจะเป็นแล้วทุกอย่างก็ไม่มีโอกาสเกิดขึ้น บิดาพานางย้ายถิ่นฐานเสียก่อน... กาลเวลาล่วงเลยมาถึงสิบปี ตลอดเวลาที่บิดาคร่ำเคร่งกับการทำมาหากินเลี้ยงดูนาง ธิดาน้อ
อี้อึ้งรีบกลับเรือนของตนแล้วเฝ้าโคจรพลังให้ถูกทาง นางต้องโคจรพลังหยางก่อนเที่ยงคืน จากนั้นสองชั่วยามผ่านไปนางต้องโคจรพลังหยินจากขวาวนกลับซ้าย ผ่านไปอีกสองชั่วยาม นางต้องโคจรพลังหยินกลับจากซ้ายมาขวา ก่อนย่ำรุ่งจึงค่อยกลับมาโคจรพลังหยางวนไปทั่วร่างกาย นางทำตาม จนกระทั่งเวลาผ่านไป ทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์ นางผ่อนลมหายใจห้วงหนึ่งแล้วกักเก็บพลังไว้ ก่อนจะทดสอบลอบพุ่งขึ้นหลังคา ปรากฎว่าทุกอย่างล้วนแล้วแต่ง่ายดายมาก นางสามารถพุ่งทะยานไปที่ใดก็ง่าย เพียงลัดนิ้วเดียว นางกลับมาที่เรือน เข้าห้องเล็กเซี่ยวฮุ้น แล้วปลุกเขาให้ตื่น “ฮุ้นกอ ข้าจะมารักษาท่าน” ฮุ้นกอของนางค่อยๆ ลุกอย่างงัวเงีย นางจับเขาให้นั่งขัดสมาธิ แล้วนางก็ทาบฝ่ามือเข้าด้านหลังเขา นางค่อยๆ ถ่ายทอดพลังโคจรจากขวามาซ้าย จากซ้ายมาขวา แล้ววนเวียนไปทั่วร่างเขา เล็กเซี่ยวฮุ้นรู้สึกเลือดลมสูบฉีดไปทั่วทั้งร่าง พลันแขนขามีกำลังขึ้นมาอย่างประหลาด “โอ้ว มังกรของข้าผงาดได้แล้ว” เขาถึงกับต้องตะโกนอย่างดีใจ อี้อึ้งค่อยๆ ผ่อนลมหายใจ แล้วนางก็ก้ม
“ข้าก็ชอบ ชอบมาก ถ้าไม่เคยพบนางใดน่าเลียเช่นเจ้ามาก่อน” กล่าวจบบุรุษต่างชาติลุกขึ้น แล้วอุ้มนางลอยขึ้น ก่อนที่จะจ่อปากถ้ำของนางเข้ากับมังกรสีชมพู แล้วใช้มือซ้ายของตนจับมังกรจ่อ แล้วดันเอวให้มังกรเข้าไปอย่างช้าๆทั้งหมดนี้กระทำในน้ำอี้อึ้งมิเคยมาก่อน นางตื่นเต้นยิ่งนัก“โอ้ว” “ดีใช่ไหม” นางมิกล่าวตอบ แต่ยกเอวของตนแล้วกระแทกลง แรงกระเพื่อมส่งต่อผิวน้ำให้โยกไหว นากอคอเขาแล้วโยกตัวเองขึ้นลง เขาจับเอวนาง ประคองไว้ นางก็โยกขึ้นใส่กระหน่ำอย่างสุดเสียวซ่าน เขาพานางไปทีโขดหินริมลำธารจับตัวนางพาดกับโขดหิน ก่อนจะดันมังกรเข้าไป“อ้า บนบก ได้อีกอารมณ์” นางบอก“ของเจ้าบนไหนๆ ก็เสียวคับแน่นสุด” ชายชาวต่างชาติพูดไปโยกไป ก่อนจะหันมาบด คลึง คว้านมังกรเขาใส่ถ้ำนางมิหยุดหย่อนนางร้องอู้อี้ไม่หยุด สักพักเขาก็หยุด“อย่าเพิ่งเร่งเลย ข้าอยากมีความสุขกับเจ้านานๆ” เขากล่าว “ข้านอนลงนะ”กล่าวแล้วบุรุษร่างใหญ่ที่มังกรมโหฬารก็นอนลง อี้อึ้งเข้าใจดี “นางคร่อมตัวเขา แล้วหันถ้ำไปจ่อที่ปากเขา เขาบรรจงส่งลิ้นโลมเลียทั้งปากถ้ำและในถ้ำอย่างหิวกระหาย ขณะ
“ท่านช่างกล้าหาญนัก” “เจ้ากล่าวเกินไปแล้ว ข้าก็แค่พ่อค้าคนหนึ่ง” อี้อึ้งทำทีลุกขึ้น แต่ล้ม บุรุษชาวตะวันตกโผเข้าประคอง มือของเขาสัมผัสถันนาง เขารีบกล่าวขอโทษ “มิเป็นไร” “มิได้ ข้าเป็นชาย” “ท่านเป็นผู้มีพระคุณ ช่วยชีวิตข้า มากกว่านี้ที่ท่านต้องการ ข้าก็ให้ได้” บุรุษแย้มยิ้ม นางทำทีเขินอาย “ไปพักทางด้านนั้นเถอะ” เขาชี้ไปที่ต้นไม้ใหญ่นักชายป่า “ตั้งแต่ข้าเกิดมา 20 ปี ข้ามิเคยพบพานสตรีจีนนางใดสวยงามเท่าเจ้ามาก่อน” “ท่านกำลังชมข้าเกินจริง” “มิเกินจริงหรอก” “เดี๋ยวก่อน ท่านว่าท่านอายุเพียง 20 ปีหรือ” “ใช่ ทำไม ข้าดูแก่กว่าอายุหรือ” “ท่านดูเป็นผู้ใหญ่มาก อาจจะเป็นเพราะท่านเดินทางมามาก พบเห็นผู้คนมากมาย ได้รับประสบการณ์ล้ำค่า มันทำให้ท่านเข้าใจชีวิต” “ข้าว่าท่านกล่าวเกินจริงมากกว่า” อี้อึ้ลอบคำนวณปีเกิดของเขา “ท่านเกิดปีใด” “ถ้าตามอย่างชาวตะวันตก เจ้าอาจมิเข้าใจ แต่หากตามคติของชาวจีน ถ้าเกิดปีกุน อายุจึงย
“เดี๋ยวก่อน” นางพูด ทว่าไม่ทันเสียแล้ว บุรุษชุดดำดันเข้าไปแล้ว เขานอนลง อยู่ด้านล่าง นางนอนหงายอยู่บนตัวเขา เขากุมถันนางอยู่ ขณะที่มังกรก็เด้งสวนเข้าไปยังดินแดนหลังอย่างช้าๆบุรุษชุดเขียวก้มลงเลียถ้ำนาง “มันจะช่วยนางได้” เขาเลียเม็ดมณี วนไปรอบปากถ้ำแล้วแยงเข้าไปในถ้ำ เกร็งลิ้นชักเข้าชักออกยังสนุกลิ้นขณะที่ชายสองคนที่เหลือยืนให้นางอ้าอมดูดมังกรอยู่ นางดูดไป เสียวไป“มันดีใช่ไหม”บุรุษชุดเขียวยกลิ้นออก แล้วจับเขาก็นั่งยองๆ เหนือท่อนล่างนาง ก่อนจะจับมังกรมุดถ้ำตอนนี้นางถูกโจมตีพร้อมกันทั้งด้านหน้า ด้านหลังและด้านบนปากแล้ว!สี่คน สี่นักษัตร!!!เป็นความใฝ่ฝันครบถ้วนของนาง นางไม่สามารถร้องออกมาได้ เพราะปากนางคาบมังกรอยู่ นางจึงคายออก แล้วร้องลั่น โอ๊ย โอ๊ย สีหน้าบ่งบอกถึงความสุขอันสุดแสนจะเหลือเชื่อบุราชุดดำบอก “ข้าถึงแล้ว”“ข้าก็ด้วย” บุรุษชุดเขียวตะโกน“ออกพร้อมกันให้หมดเลย”บุรุษคนโตบีบปากนางให้อ้า แล้วเขาก็ยัดมังกรลงไป ขณะที่บุรุษคนน้องจับมือนางไปรูดมังกรของเขาไม่นาน บุรุษคนน้องก็ชักมังกรออกจากปากนาง เขารูดมังกรตัวเองแล้วทันใดนั้นทั้งสี่คนก็ร้องพร้อม อ้า อ๊าก โอ๊ย อู้วทุกคนพ่นพลัง
“มากสิ”“ของข้าใหญ่ใช่ไหม ดูสิ หัวมันบานใหญ่ เจ้าคงต้องเจ็บมาก ข้าจะค่อยเอาเข้าช้าๆนะ”ว่าแล้วเขาก็ดันเข้าไปช้าๆ เมื่อได้ครึ่งตัวมังกรเขาก็ขยับทีหนึ่ง นางทำเป็นร้องว่าเสียว อย่าหยุด ดันเข้าไปอีก นางกล่าว เขาก็ทำตามทันใดนั้นประตูห้องก็เปิดออกบุรุษที่เข้ามาในห้องคือ บุรุษทั้งสองคนเมื่อวาน พร้อมกับอีกหกคนที่นางไม่รู้จัก เป็นบุรุษสาม สตรีสามนางมองอย่างแปลกใจ แต่การที่นางไม่ยอมลุกออกจากห้อง นี่สิแปลก บุรุษคนพี่เมื่อวานเข้ามาทักทายนางเหมือนไม่เห็นว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น “ท่านพี่ท่านนี้เกิดนักษัตรจอนะ ข้าตามมาให้ท่านได้พูดคุยด้วย ส่วนอีกท่านนั้น นักษัตรกุน อีกคนที่สมชุดเขียวนักษัตรระกาเช่นกัน ข้าเอ่ยเท่านี้ล่ะกัน เจ้าคงเข้าใจดี” กล่าวจบ เขาก็เดินไปรินน้ำชาให้สตรีอีกสามนาง ส่วนบุรุษคนน้องก็เดินเข้ามาคุยกับอี้อึ้งเหมือนทักทายกันราวกับไม่เห็นภาพก่อนหน้านี้ ทุกคนทำเหมือนไม่เห็นภาพก่อนหน้านี้หมด แต่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นและอะไรจะเกิดต่อไป นางยังงุนงงที่เขารู้ได้อย่างไรว่านางต้องการหาบุรุษนักษัตรและรู้ได้อย่างไรว่านางต้องการนักษัตรใด ที่สำคัญเขาร
เมื่อบุรุษคนน้องขยับกระแทกส่งมังกรของตนไม่ยุดยั้ง โอ้ว อ้า สุดยอด ของนางแน่นดีเหลือเกิน“อย่าหยุด ข้าจะถึงอีกแล้ว แรงๆ แรงๆ อ๊ากกกกกก”บุรุษคนน้องกระแทกเข้าไปสุดนางถึงกับถลึงตาโตเมื่อพบว่าสวรรค์มาอีกแล้วน้ำสวรรค์ของทั้งสามปะปนกันไหลนองออกจากถ้ำนาง นางหน้ามืดตามัว ไม่เคยเลยที่จะพบพานกับบุรุษทั้งสองพร้อมกันเช่นนี้มาก่อน มันช่างเป็นประสบการณ์ที่ดีเลิศเยี่ยมยอดมากมันดีเช่นนี้นี่เอง นางร้องในใจ พลังหยางพร้อมกันจากสองนักษัตร โอ้ว ข้า รู้สึกดีมากคิดแล้วนางรู้สึกอุ่นท้องน้อย พลังแห่งความเสียวซ่านแปลกประหลาดที่นางไม่เคยประสบมาก่อนมันพุ่งขึ้นมา นางรู้ตัวตัวว่านางกำลังจะ...นางลุกขึ้นจ่อถ้านางกับปากของเขา“เลีย เลียเม็ดมณี เลียสิ เลีย”บุรุษคนพี่รีบเลียดูดเม็ดมณี โดยไม่ถามไถ่ นางบดขยี้เม็ดมณีกับปากและลิ้นของเขาอย่างบ้าคลั่ง เขาเลียเสียงจ๊วบจ้าบ นางแทบบ้าคลั่ง ก่อนจะจับหัวของเขาขยำเส้นผม ดันปากของเขาจนกระแทกถ้ำของนาง จ่อแน่นชิดแล้วนางก็ถึงสวรรค์ติดๆ กันอีกครั้ง “มันช่างดีเลิศอะไรเช่นนี้”อี้อึ้งบดเบียดถ้ำของนางกับปากของเขาไม่หยุดหย่อน เช่นเดียวกับเขาที่ตามเลียถ้ำไม่หยุดเช่นกัน จนมังก
บุรุษวาดลิ้นเลียซอกคอ ไล่ไปตามคางจากด้านซ้ายย้ายมาทางขวา แล้วไล่ไต่ลงมาที่ถัน เขาปลดสายรัดเอวนางออก แล้วกุมถัน ก่อนจะขยำบีบเบาๆ แล้วคีบยอดถันนางด้วยนิ้วชี้กับนิ้วกลาง ก่อนแตะนิ้วเข้าหากันเบาๆเขาปล่อยที่คลึงออก ปากของบุรุษคนโตก้มลงมางับยอดถัน อมและดูดยอดถันเบาๆ เขาส่งลิ้นตวัดเลียเม็ดบัวที่อยู่ในปาก พลางขบกัดสลับกับดูด เขาละปาก พลางเอ่ย “ถันนางน่าดูดมาก จับของข้าสิ” เขาดึงมือนางให้มากุมมังกรของเขา นางไม่กุมเปล่า ยังขยับรูดขึ้นรูดลง เขาส่งเสียงอู้อี้ ซี๊ดซ้าดๆในเวลานั้นนางยังยืนอยู่ เขาละจากถันแล้วเลียไปรอบถัน ก่อนจะไต่ลงมาเรื่อย บุรุษวนลิ้นเลียสะดือนาง แล้วต่ำลงมาเนินหญ้าที่ปกคลุมราวแพรไหม “หอมนัก ข้าขอดมดอมหน่อยนะ” บุรุษคนโตส่งลิ้นเลียไปตามเนินถ้ำด้านนอก จมูกก็สูดดมอย่างแรง ส่งเสียงฟึดฟัด “หมอ หอมยิ่งนัก ข้างในจะหอมแค่ไหน ข้าขอลองหน่อย” แล้วเขาก็ส่งลิ้นตวัดที่เม็ดมณี พลางขบเบาๆ นางร้องซี๊ดออกมา แล้วกดหัวเขา บุรุษไม่รีบร้อนส่งลิ้นไปที่อื่น ยังคงเลียไปรอบปากถ้ำและสลับมาเม้มที่เม็ดมณี อี้อึ้งดันถอยมาน
อาทิตย์แดงฉานลอยค้างอยู่กลางเวหา แสดงว่าอากาศแจ่มใส ฟ้าสีฟ้ากระจ่างใส อี้อึ้งลดสายตาลงมองต้นหลิวภายในเคหะสถานซึ่งตนหยุดพักมาร่วมเดือนแล้ว นางเฝ้าปรนนิบัติฮุ้นกออันเป็นที่รัก แน่นอนนางย่อมไม่ลืมที่จะโคจรลมปราณอย่างสมดุล จนบัดนี้นางมีกำลังกล้าแข็งยิ่งนัก นางช่วยฮุ้นกอของนางโคจรพลังทุกค่ำคืน จนบัดนี้เขาเริ่มลุกขึ้นเดินเหินและก้าวย่างเป็นระยะทางสั้นๆ ได้แล้ว พูดจาลิ้นไม่คับปาก ยิ้มแย้มมีความสุขอยู่ตลอดแล้วก็ถึงวันที่อี้อึ้งต้องตามล่าพลังหยางจากบุรุษนักษัตรคนต่อไป ซึ่งก็คือ นักษัตรมะแมแล้ว ก่อนหน้านี้สองสามวันอี้อึ้งได้ข่าวว่าสำนักเจิ้งหมิง อันเป็นสำนักฝึกวรยุทธมีชื่อเสียงของมณฑล จัดประลองกำลังของคนในสำนักและเปิดโอกาสให้บุคคลภายนอกเข้าชมการปะทะกำลังด้วย ผู้ชนะแต่ละอันดับจะได้ขึ้นชื่อว่าเป็นศิษย์เอกของสำนักไล่ตามกันมา อี้อึ้งหมายตาว่านางอาจจะได้พบปะกับบุรุษจำนวนมากและหนึ่งในนั้นน่าจะมีนักษัตรปีมะแมที่จะมอบพลังหยางให้นางได้ “คนเป็นร้อยเป็นพัน ต้องมีบ้างซี่” นางรำพึง อี้อึ้งแต่งกายให้รวบรัด สุภาพ ดูภายนอกคล้ายชายมากกว่าหญิง เพื่อป้องกันคำครหา นางเดินทา