Share

บทที่ 741

Author: เหลียงซานเหลากุ่ย
last update Last Updated: 2024-08-09 17:00:00
เมื่อได้ฟังคำของหยุนเจิง ทุกคนจมอยู่ในความคิด

“จริงด้วย! เหตุใดข้าถึงคิดไม่ได้!”

ตู๋กูเช่อตบหน้าผาทันใด “กองทัพพวกเราอยู่ในท่าทีกดดัน ใจทหารกองทัพเทียนหูต้องหวาดหวั่น แต่โจรชั่วเว่ยเหวินจงยังมีอำนาจ พวกเราต้องถูกเว่ยเหวินจงบีบบังคับ! ทันทีที่พวกเราปล่อย ปัญหายากก็จะถูกโยนไปให้เว่ยเหวินจงแล้ว!”

“ปัญหายาก?”

ฉินชีหู่ถามด้วยความไม่เข้าใจ

ตู๋กูเช่อยิ้มกล่าว “แม้เสบียงของเทียนหูยังเหลืออยู่มาก แต่ก็สามารถทนได้เพียงเดือนเดียวเท่านั้น! เว่ยเหวินจงไม่มีทางเอาแต่หลบอยู่ในเทียนหู เขาจำเป็นต้องคิดวิธีหลบหนี!”

“จากนั้นเล่า?”

ฉินชีหู่ยังคงไม่เข้าใจ “ต่อให้พวกเราถอย หากเว่ยเหวินจงหนี จะทำเช่นไร?”

“เขาหนีไม่รอด” หยุนเจิงรับช่วงต่อ “ขอแค่เว่ยเหวินจงนำทหารออกนอกเมือง ด้วยสถานการณ์เช่นนี้ ต้องมีทหารที่ไม่เต็มใจถูกเขาบังคับหนีออกมา หรือยอมแพ้ให้กับพวกเรา!”

หากตอนนี้ทหารเหล่านั้นไม่หนี โดยพื้นฐานแล้วก็คือไม่คิดจะหนี!

ด้านนอกมีกองทัพของพวกเขาปิดกั้น ด้านหลังเป็นเว่ยเหวินจง

พวกเขายังไม่คิดหนี คิดว่าถูกเว่ยเหวินจงจับจุดตายไว้แล้ว

ทันทีที่ออกจากเมือง มันก็กลายเป็นคนละเรื่องแล้ว

เสิ่นลั่วเยี่ยนครุ่
Locked Chapter
Continue Reading on GoodNovel
Scan code to download App
Comments (1)
goodnovel comment avatar
บัณฑิต ทองแพง
สะกดผิดบ่อยนะช่วงนี้
VIEW ALL COMMENTS

Related chapters

  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 742

    ในเมื่อกล่าวมาถึงขั้นนี้แล้ว หยุนเจิงก็บอกเล่าแผนการทั้งหมดก่อนหน้าของพวกเขาให้ทั้งสองฟังแน่นอน เรื่องดินระเบิด เขาไม่ได้เอ่ยถึง เพียงแค่บอกว่าใช้วิธีพิเศษเฉพาะทำให้เกิดหิมะถล่มสิ้นเสียงของหยุนเจิง ทั้งสองคนอึ้งนั่นก็หมายความว่า ตั้งแต่ครั้งแรกที่หยุนเจิงซุ่มโจมตีทหารม้าเป่ยหวนที่หุบผาชันช่องลมสำเร็จ เขาก็เริ่มวางแผนที่หุบเขามรณะแล้ว?สุดท้ายนึกไม่ถึงว่าเขาจะทำสำเร็จด้วย?นี่...นี่...ชั่วเวลานั้น สมองของพวกเขาสองคนเหมือนจะหยุดค้างพวกเขาเหมือนสูญเสียความสามารถในการคิดพิจารณาในยามปกติไปแล้วตู๋กูเช่อยิ่งคิดว่าตัวเองเป็นผู้บัญชาการกองทัพมาตั้งหลายปีนั้นเปล่าประโยชน์แล้ว!ความเสียหายเป็นศูนย์!ใช้ความเสียหายเป็นศูนย์สร้างหายนะให้ทัพศัตรู นี่คือความสำเร็จที่เหล่าแม่ทัพน้อยใหญ่ล้วนใฝ่ฝัน!อีกทั้ง เขาไม่ได้ฆ่าศัตรูจำนวนหลักร้อยหรือหลักพันเท่านั้น!แต่เป็นกองทัพสองหมื่นคน!ความสำเร็จเช่นนี้ คิดว่าแม้แต่หยุนเจิงก็คงไม่อาจก้าวข้ามไปได้อีกครั้งกระมั้ง?ฉับพลันนั้น สีหน้าตู๋กูเช่อที่มองหยุนเจิงเปลี่ยนไปหลายวันมานี้ เขาคิดว่าเขาประมาณหยุนเจิงสูงแล้วแต่นึกไม่ถึง สุดท้ายเขาก็ปร

    Last Updated : 2024-08-10
  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 743

    หลังฟ้าสว่าง เสิ่นลั่วเยี่ยนและฉินชีหู่เริ่มเตรียมถอนทัพหยุนเจิงนำทหารม้าร้อยกว่าคนมาถึงนอกเมืองเทียนหู“ตะโกนเถอะ!”หยุนเจิงไม่รอช้า สั่งให้ทุกคนเรื่องตะโกนบอกกองทหารรักษาการณ์เมืองเทียนหู“จิ้งเป่ยอ๋องมีคำสั่ง เว่ยเหวินจงสมคบคิดศัตรูขายชาติ เจตนาวางแผนทำลายกองทัพนับหมื่นเมืองกู้! กองทหารรักษาการณ์เทียนหูถูกเว่ยเหวินจงบีบบังคับด้วยความไม่รู้ ล้วนไม่มีความผิด! ผู้ที่จับเป็นเว่ยเหวินจงได้ ประทานรางวัลหนึ่งพันตำลึงทอง!”ทุกคนร้องตะโดนติตต่อกันหลายรอบไม่นาน เว่ยเหวินจงในเมืองเทียนหูก็นั่งไม่ติดแล้วเว่ยเหวินจงอยู่ภายใต้การคุ้มกันของทหารคนสนิท พาฮั่วกู้และหวังชี่ถึงมาบนกำแพงเมืองเมื่อเห็นหยุนเจิง ในใจหวังชี่ก็ตัดสินใจแล้วขอแค่ท่านอ๋องมีชีวิตอยู่ก็พอแล้ว!สิ่งที่เขากลัวที่สุดคือ เขาฆ่าเว่ยเหวินจงแล้ว แต่หยุนเจิงตายในเมืองกู้ หัวทั้งสองของเขาล้วนไม่มีจดจบที่ดี“โจรกบฏหยุนเจิง!”เว่ยเหวินจงผรุสวาทโดยความโมโห “ฝ่าบาทโปรดปรานท่าน นึกไม่ถึงว่าท่านกล้าร่วมมือกับเจ้าสุนัขตู๋กูเช่อก่อกบฎ? ข้าขอเตือนท่านให้กลับตัว ฝ่าบาทเห็นแก่ความเป็นพ่อลูก บางทีอาจไว้ชีวิตท่าน!”“เว่ยเหวินจง เจ้าย

    Last Updated : 2024-08-10
  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 744

    เว่ยเหวินจงน้ำเสียงเฉียบ “พวกเราต้องหาวิธีส่งรายงานให้ฝ่าบาท ทำให้ฝ่าบาทรู้เรื่องหยุนเจิงก่อกบฎ!”“ข้าเกรงว่าด่านเป่ยลู่จะถูกหยุนเจิงควบคุมแล้ว” หวังชี่กล่าวด้วยสีหน้าเป็นกังวล “แผนกบฎของหยุนเจิงครั้งนี้ เห็นได้ชัดว่าเตรียมตัวมาอย่างดี! ทันทีที่ด่านเป่ยลู่ถูกเขาควบคุม พวกเราก็ไม่มีหนทางไปส่งรายงานให้ฝ่าบาทแล้ว...”“ด่านเป่ยลู่คงไม่ถูกควบคุมง่ายดายเช่นนั้น”เว่ยเหวินจงส่ายหน้า “ด้านเป่ยลู่เป็นด่านที่ถูกคุ้มกันจากภายใน นอกจากหยุนเจงจะแอบยัดคนของตัวเองไว้ในด่านเป่ยลู่ มิฉะนั้นไม่มีทางแย่งอำนาจการควบคุมด่านเป่ยลู่มาได้โดยง่าย!”นี่เป็นด่านเป่ยลู่!แม่ทัพนายกองมากมายของด่านเป่ยลู่เป็นคนของจักรพรรดิเหวินอย่าว่าแต่หยุนเจิงเลย แม้แต่เขาคิดจะแย่งอำนาจการควบคุมด่านเป่ยลู่ล้วนไม่ใช่เรื่องง่ายได้ยินว่า เซียวติ้งอู่ที่เป็นฝ่ายของลาออกนามหยวนฉงผู้นั้น มีบุญคุณความแค้นกับหยุนเจิงหยวนฉงไม่มีทางปล่อยให้หยุนเจิงแย่งชิงด่านเป่ยลู่ไป“เช่นนั้นก็ดี!”หวังชี่พยักหน้าเบาๆ “ขอแค่ไม่เสียด่านเป่ยลู่ไป หยุนเจิงช้าเร็วก็ต้องถูกจัด!”“เช่นนั้น...หากหยุนเจิงจัดการล่วงหน้า ควบคุมด่านเป่ยลู่ได้แล้วเล่า?

    Last Updated : 2024-08-10
  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 745

    ติ้งเป่ยฟู่เทียนเหยียนเหมือนนั่งทับเข็มก่อนเว่ยเหวินจงเดินทางไปยังเมืองจิ้งอัน สั่งให้ฟูเทียนเหยี่ยนรักษาการณ์เมืองติ้งเป่ยจากนั้น ฟู่เทียนรอไม่ทันเว่ยเหวินจงนำศพพวกหยุนเจิงกลับมา แต่กลับได้ข่าวตู๋กูเช่อและเสิ่นลั่วเยี่ยนนำกำลังพลเฝ้าด้านหน้าขังเว่ยเหวินจงเอาไว้ในเมืองเทียนหูตอนนี้ ติ้งเป่ยมีทหารม้าหนึ่งหมื่นห้าพันคนเท่านั้นคิดจะไปช่วยเว่ยเหวิงจง แทบเป็นไปไม่ได้เลยอีกทั้ง เขาก็ไม่กล้าไปช่วยเว่ยเหวินจงด้วยยังไม่ต้องเอ่ยถึงเรื่องสู้รบแค่บอกว่าตู๋กูเช่อนำกองทัพปิดล้อมเว่ยเหวินจงด้วยตัวเองเรื่องนี้ก็แปลกมากแล้วเดิมทีตู๋กูเช่อไม่ได้ติดต่อกับหยุนเจิงมากนักตามหลักแล้ว ตู๋กูเช่อไม่มีเหตุผลช่วยหยุนเจิงก่อกบฏนอกจากนี้ ทหารม้าแนวหน้าสองเมืองล้วนถูกพวกหยุนเจิงควบคุม ต่อให้หยุนเจิงรบชนะหลายครั้ง เหล่าแม่ทัพของทั้งสองเมืองก็ไม่ถึงขั้นรวมตัวกับหยุนเจิงหรอก!ภายใน ต้องมีเรื่องที่คนอื่นไม่รู้!ตอนนี้เขาไม่อาจเสี่ยงไปช่วยเหลือเว่ยเหวินจง อาจลากตัวเองเข้าไปพัวพันด้วยถึงขั้นลากกองทัพหนึ่งหมื่นห้าพันของติ้งเป่ยเข้าไปพัวพันด้วยก่อนที่สถานการณ์จะชัดเจน ไม่บุ่มบ่ามจะดีกว่า!ขณะที่

    Last Updated : 2024-08-10
  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 746

    ภายใต้แววตาสงสัยของตู๋กูเช่อ หยุนเจิงกระดกสุราเข้าปากตนเล็กน้อย“แค่กๆ…”ดื่มไปเพียงเล็กน้อย ก็ทำให้หยุนเจิงสำลักจนไออย่างต่อเนื่อง“มารดามันเถอะ ไอ้นี่กลิ่นดี แต่รสชาติห่วยมาก”หยุนเจิงบ่นอยู่สองสามประโยค แล้วยื่นกระบอกน้ำให้กับตู๋กูเช่อ “แม่ทัพตู๋กู สักหน่อยไหม?”“ไม่เอาดีกว่าๆ!”ตู๋กูเช่อโบกมือปฏิเสธ “ข้าไม่สามารถต้านทานกับฤทธิ์จากเจ้านี่ได้จริงๆ”“ไม่เป็นไรหรอกน่ะ” หยุนเจิงหัวเราะ “ดื่มสักเล็กน้อยยังพอไหว จะได้อุ่นขึ้น”ตู๋กูเช่อมองหยุนเจิงด้วยความสงสัย หลังจากครุ่นคิดไปชั่วขณะ ก็รับกระบอกน้ำมาดื่มไปอึกหนึ่ง“แค่กๆ…”วินาทีต่อมา ตู๋กูเช่อก็สำลักสุรานั่นด้วยมองดูสภาพของตู๋กูเช่อแล้ว หยุนเจิงพลันอดไม่ได้หัวเราะลั่นออกมา“แม่ทัพหลี่ สักหน่อยไหม?”หยุนเจิงเงยหน้ามองหลี่เฉวียนหลี่เฉวียนรีบส่ายศีรษะ “ข้าไม่เอาดีกว่า”หยุนเจิงเลิกคิ้วเย้ย “ทำไม กลัวว่าข้าจะวางยาใส่เจ้านั้นรึ?”“ไม่ขอรับๆ…”หลี่เฉวียนส่ายหน้า “ท่านอ๋องกับแม่ทัพตู๋กูยังดื่มแล้วเลย ต้องไม่มียาพิษอยู่แล้ว”“แล้วจะกลัวอะไรอีกเล่า?”หยุนเจิงยื่นกระบอกน้ำให้กับหลี่เฉวียน “ดื่มสักหน่อยสิ! ข้าอยากรู้จริงๆ ว่าม

    Last Updated : 2024-08-11
  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 747

    ฟู่เทียนเหยียนครุ่นคิดอยู่ในห้องพักหนึ่ง ถึงจะมาที่ประตูเหนือที่หยุนเจิงพวกเขาอยู่แต่แล้วเมื่อเขามาถึงประตูเหนือ ก็มึนงงในทันใด“ท่านอ๋อง นี่มันสุราอะไรกัน? แรงไปแล้วกระมัง?”“ฮ่าๆ เจ้าสิ่งนี้ไม่ได้นำมาดื่มอยู่แล้ว! แต่นำมาฆ่าเชื้อแผล เพื่อไม่ให้แผลติดเชื้อ! ไม่เช่นนั้นพวกเจ้าคิดว่าข้าโง่หรือถึงขนาดมอบสุราชั้นดีให้พวกเจ้าดื่ม แล้วยังมอบหนึ่งร้อยตำลึงให้พวกเจ้าอีก?”“เจ้านี่…ฆ่าเชื้อได้ด้วยหรือ?”“ไร้สาระ ต้องได้อยู่แล้ว! จะว่าไปมีผู้ใดอยากลองอีกหรือไม่?”“ข้าน้อยอยากลองขอรับ…”ทหารกลุ่มใหญ่ล้อมหยุนเจิงกับตู๋กูเช่อไว้แต่ทว่าไม่มีท่าทีจะล้อมจับหยุนเจิงพวกเขาเลย!หยุนเจิงและตู๋กูเช่อนั่งอยู่ตรงนั้นราวกับเป็นลูกพี่ พูดจาคุยเล่นกับเหล่าทหาร“พวกเจ้าทำอะไรน่ะ?”ฟู่เทียนเหยียนเดินมาด้วยสีหน้าบึ้งตึง แล้วส่งเสียงตะคอกเมื่อเห็นฟู่เทียนเหยียนที่เดินมาอย่างกรุ่นโกรธแล้ว เหล่าทหารพลันแยกย้ายกันในบัดดลแต่ทว่าเพิ่งจะแยกย้ายไปได้ไม่กี่จั้ง ฝูงชนก็นึกถึงคำสั่งที่พวกเขาได้รับพวกเขาต้องล้อมจับหยุนเจิงกับตู๋กูเช่อนี่!เมื่อนึกขึ้นได้ ฝูงชนก็รีบกลับไปล้อมวงเหมือนเดิมเพียงแต่ก็ยังไม่ม

    Last Updated : 2024-08-11
  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 748

    หยุนเจิงโบกมือให้กับตู๋กูเช่อ “แม่ทัพตู๋กู นำจดหมายฉบับนั้นให้ฟู่เทียนเหยียนดู!”ตู๋กูเช่อพยักหน้า แล้วหยิบจดหมายที่เว่ยเหวินจงร่วมมือกับศัตรูออกมา แล้วตบไหล่ฟู่เทียนเหยียนเบาๆ “เหล่าฟู่ ดูซะนะ!”ฟู่เทียนเหยียนรีบเปิดอ่านจดหมายเพียงแค่อ่านผ่านๆ ลมหายใจของฟู่เทียนเหยียนก็ถี่ขึ้นมา สีหน้าแย่สุดขีด“นี่ไม่ใช่ลายมือของแม่ทัพใหญ่!”ฟู่เทียนเหยียนขมวดคิ้วมุ่น แล้วเงยหน้าขึ้นทันใด “พวกเจ้าใส่ร้าย!”“หากเจ้าร่วมมือกับศัตรู เจ้าจะเขียนด้วยลายมือของเจ้าหรือ?”ตู๋กูเช่อมองฟู่เทียนเหยียนแวบหนึ่ง “หากเว่ยเหวินจงไม่ร่วมมือกับศัตรู เจ้าคิดว่าป้อมเมืองสองป้อมเมืองจะอยู่พรรคพวกเดียวกับท่านอ๋องหรือ?”“หากเจ้าคิดว่าพวกข้ากำลังใส่ร้ายเว่ยเหวินจงอยู่ เช่นนั้นเจ้าก็ไปถามคนที่ฝ่าวงล้อมออกจากชายแดนกู้เหล่านั้นดู!”“เจ้ารู้หรือไม่ว่าครั้งนี้เว่ยเหวินจงทำให้คนบริสุทธิ์เหล่านั้นตายไปเท่าไร?”“หากไม่จับตัวคนชั่วเว่ยเหวินจงนี่ แล้วเราจะอธิบายต่อวิญญาณบริสุทธิ์ที่ตายไปเหล่านั้นได้อย่างไร?”“ข้าขอบอกเจ้าตรงนี้เลย หากไม่ใช่เพราะไม่อยากทำให้ทหารต้าเฉียนของเราเข่นฆ่ากันเอง พวกข้าบุกเมืองเทียนหูไปจับตัวคนชั่

    Last Updated : 2024-08-11
  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 749

    หลังจากที่ซื้อใจทหารของกองทหารติ้งเป่ยได้แล้ว หยุนเจิงพลันรีบควบม้าพาฝูงชนไปที่ด่านเป่ยลู่ทันทีส่วนหม่าอี้ก็มอบให้ฟู่เทียนเหยียน!ถึงแม้หยวนเลี่ยจะเป็นผู้จงรักภักดีต่อเว่ยเหวินจง ทั้งยังนำกองทหารม้าชั้นยอดเก้าพันนายเฝ้าหม่าอี้ แต่อย่างไรหม่าอี้ก็ยังมีทหารแก่ชราอ่อนแอหลายหมื่นนายเช่นเดียวกัน!ทหารแก่ชราอ่อนแอเหล่านั้นล้วนแต่เป็นคนของหยุนเจิงทั้งนั้นหากเช่นนี้ยังไม่สามารถยึดหม่าอี้ได้ ฟู่เทียนเหยียนก็ไร้ประโยชน์มากแล้วพูดถึงหยวนเลี่ย หยุนเจิงจึงถามตู๋กูเช่อขึ้นอย่างสงสัย “จริงสิ หยวนเลี่ยมีความสัมพันธ์เป็นญาติกับเว่ยเหวินจงจริงหรือ?”“ไม่มี”ตู๋กูเช่อส่ายศีรษะ “แต่ทว่า หยวนเลี่ยถือว่าเป็นบุตรบุญธรรมของเว่ยเหวินจงกระมัง!”บิดาของหยวนเลี่ยเคยเป็นผู้บัญชาการใกล้ชิดของเว่ยเหวินจง แต่ทว่าตายจากไปในสงครามครั้งใหญ่ซั่วเป่ยเมื่อหกปีก่อนต่อมา เว่ยเหวินจงฝากคนให้พาหยวนเลี่ยมาที่ซั่วเป่ย แล้วฝึกซ้อมเขาถึงแม้เว่ยเหวินจงจะไม่รับหยวนเลี่ยเป็นบุตรบุญธรรมอย่างเป็นทางการ แต่ทว่าก็ปฏิบัติต่อหยวนเลี่ยเป็นบุตรและเพราะว่ามีการสนับสนุนจากเว่ยเหวินจง หยวนเลี่ยถึงได้พัฒนาอย่างก้าวกระโดดแต่ทว่

    Last Updated : 2024-08-11

Latest chapter

  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 1398

    หากมิใช่เพราะจักรพรรดิเหวินทรงเตือน เขาคงมิได้คำนึงถึงปัญหานี้เลย “พอแล้ว!” จักรพรรดิเหวินโบกพระหัตถ์ “ข้าจะออกเดินทางในไม่ช้า เจ้าอย่ามาติดตามข้าเลย ไปจัดการธุระของเจ้าเถิด!” “เสด็จพ่อจะเสด็จตอนนี้หรือพ่ะย่ะค่ะ?” หยุนเจิงรู้สึกแปลกใจ“ข้าควรไปแล้ว! การปล่อยให้พี่สามของเจ้าติดอยู่ที่ฟู่โจวตลอดก็ไม่ดี” จักรพรรดิเหวินตรัสด้วยน้ำเสียงเรียบๆ “เจ้าอย่ามาส่งข้าเลย ไปๆ มาๆ จะเสียเวลาไม่น้อย” “เอ่อ…” หยุนเจิงรู้สึกกระดากใจเล็กน้อย “ลูกขอส่งเสด็จพ่อออกจากด่านเถิดพ่ะย่ะค่ะ!” เขายังต้องไปที่ค่ายใหญ่บนเขาห่านป่าหวนกลับอีกครั้ง หากออกเดินทางจากชายแดนชิงจะช่วยประหยัดเวลาไปไม่น้อย ทว่าหากจักรพรรดิเหวินจะเสด็จจากไป แล้วเขาไม่ส่งเสด็จ ดูเหมือนจะมิใช่เรื่องสมควร “ไม่ต้องแล้ว!” จักรพรรดิเหวินทรงปฏิเสธทันที “อย่างไรเสียเจ้าก็ยังต้องพาเจียเหยาไปที่ฟู่โจวอยู่ดี! เรื่องในมือเจ้าก็ยังมีอีกมากมาย อย่าเสียเวลาเลย เรื่องบ้านเมืองสำคัญกว่า!” เป็นเช่นนี้หรือ? หยุนเจิงลังเลอยู่ชั่วขณะ ก่อนกล่าวว่า “ถ้าเช่นนั้น ลูกขอส่งเสด็จพ่อไปถึงชายแดนกู้เถิดพ่ะย่ะค่ะ!” “ก็ได้!” จักรพ

  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 1397

    จักรพรรดิเหวินอาจอยู่ในเมืองหลวงนานเกินไป หรืออาจเป็นเพราะอยากสำรวจความมั่งคั่งของหยุนเจิง ในไม่กี่วันที่ผ่านมา จักรพรรดิเหวินให้หยุนเจิงพาไปชมสถานที่หลายแห่ง เยี่ยจื่อและเสิ่นลั่วเยี่ยนตั้งครรภ์อยู่ ส่วนเมี่ยวอินไม่อยากพบกับจักรพรรดิเหวินบ่อยนัก จักรพรรดิเหวินจึงเลือกให้หยุนเจิงเป็นผู้ติดตามเพียงคนเดียว ในช่วงหลายวันนั้น จักรพรรดิเหวินได้ไปชมเหมืองถ่านหิน โรงงานผลิตถ่านน้ำผึ้ง โรงงานปูนซีเมนต์ และเตาเผาต่างๆ อย่างครบถ้วน โชคดีอย่างเดียวคือ จักรพรรดิเหวินไม่ได้ไปดูโรงงานผลิตเกลือบริสุทธิ์ ไม่แน่ชัดว่าจักรพรรดิเหวินตั้งใจหรือไม่ แต่ครั้งนี้พระองค์ไม่ได้ไปชมกองทัพซั่วเป่ย สิ่งที่พระองค์สนใจล้วนเป็นเรื่องเศรษฐกิจและความเป็นอยู่ของประชาชน ในที่สุด หยุนเจิงก็ไม่อาจขัดขวางจักรพรรดิเหวินไม่ให้เดินทางไปยังชายแดนชิงเปียนได้ หยุนเจิงนำกองทัพองครักษ์ของตน พร้อมด้วยทหารองครักษ์ส่วนพระองค์ที่นำโดยโจวไต้ เดินทางไปยังชิงเปียนพร้อมจักรพรรดิเหวิน ระหว่างทางไปยังชิงเปียน หิมะหนาแน่นราวขนนกก็เริ่มตกลงมา จักรพรรดิเหวินยืนอยู่บนกำแพงเมืองชิงเปียน มือไขว้หลังโดยไม่ขยับเขยื้อน

  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 1396

    พวกเขาล้วนเป็นคนใกล้ชิดของหยุนลี่ หยุนลี่จึงมิได้ปิดบัง ตั้งใจบอกเรื่องที่ต้องการซุ่มโจมตีหยุนเจิงในหัวเมืองสี่ทิศให้พวกเขารับรู้ เมื่อทราบแผนการของหยุนลี่ มีเพียงหยวนกุยที่ยังคงสงบนิ่ง ขณะที่คนอื่นต่างตกใจไปตามๆ กัน หยวนกุยหลังจากชดเชยความผิด ก็ได้รับตำแหน่งที่ปรึกษาด้านการทหารในสำนักไทจื่อ แม้จะมิได้บัญชาทหารมากมาย แต่เขามีความภักดีอย่างยิ่ง ในการเดินทางครั้งนี้ หยุนลี่จึงพาหยวนกุยมาด้วย เฉียวเหยียนเซียน หัวหน้าทหารรักษาการณ์ซ้ายของไทจื่อขมวดคิ้ว กล่าวขึ้นว่า “ฝ่าบาท ด้วยฐานะของหยุนเจิง หากไร้พระราชโองการ ใครเล่าจะ…” “เรื่องนี้ เจ้าต้องคอยเตือนข้าด้วยหรือ?” หยุนลี่ขัดจังหวะเฉียวเหยียนเซียน “เรื่องนี้ ข้าจะหารือกับเสด็จพ่อเอง! อย่างไรก็ดี พวกเราต้องเตรียมพร้อมสำหรับกรณีที่เสด็จพ่อไม่เห็นชอบ! นี่คือโอกาสทองในการซุ่มโจมตีหยุนเจิง หลังจากนี้ คงไม่มีโอกาสเช่นนี้อีก!” ครั้งนี้ หยุนลี่ตัดสินใจแน่วแน่ ไม่ว่าองค์จักรพรรดิเหวินจะทรงเห็นด้วยหรือไม่ เขาก็คิดจะลองสังหารหยุนเจิงอยู่ดี ในตอนนี้ หยุนเจิงเปรียบดั่งดาบที่แขวนอยู่บนคอเขา หากหยุนเจิงยังมีชีวิตอยู่ เขาย่อ

  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 1395

    บรรยากาศในมื้ออาหารนี้ไม่สู้ดีนัก หยุนลี่มีความขุ่นเคืองในใจ แต่ไม่อาจระบายออกได้ ต้องพยายามปลอบประโลมบรรดาแม่ทัพ จึงไม่มีทางจะอารมณ์ดีได้เลย หลังอาหาร หยุนลี่ได้เอ่ยปากเชิญโจวเต้ากงให้เดินพูดคุยเป็นการส่วนตัว โจวเต้ากงก็ไม่รู้ว่าหยุนลี่ต้องการสิ่งใด แต่ก็จำต้องตอบรับ หยุนลี่กอดอก เดินนำโจวเต้ากงไปยังลานกว้างในค่ายทหาร “เจ้าคิดเห็นอย่างไรกับหยุนเจิง?” ขณะเดินอยู่ หยุนลี่ก็เอ่ยถามขึ้นมาอย่างกะทันหัน คิดเห็นต่อหยุนเจิงหรือ?โจวเต้ากงสะดุ้งในใจ รีบตอบกลับไปว่า “องค์ชายหกทรงเป็นโอรสสวรรค์ ข้าน้อยไม่บังอาจแสดงความคิดเห็นโดยพลการ” “ไม่เป็นไร กล่าวตามที่เจ้าคิดเถิด” หยุนลี่กล่าวอย่างเรียบเฉย เมื่อเห็นหยุนลี่ยืนกรานจะถาม โจวเต้ากงก็จำต้องตอบไปด้วยความหวั่นเกรง “องค์ชายหกทรงมีฝีมือในการศึก ปราบปรามศัตรูอย่างกล้าหาญ นับเป็นคุณูปการใหญ่หลวงต่อแผ่นดินต้าฉวน! แต่การที่ทรงมีอำนาจทหารอยู่ในพระหัตถ์และไม่เชื่อฟังราชโองการนั้น กลายเป็นภัยใหญ่หลวงต่อราชสำนัก...” เมื่ออยู่ต่อหน้าหยุนลี่ในฐานะรัชทายาท โจวเต้ากงจึงจำต้องกล่าวเช่นนี้ หยุนลี่รู้สึกพอใจกับคำตอบของโจวเต้ากง จ

  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 1394

    เมื่อได้ฟังโจวเต้ากงบ่นอย่างนี้ หยุนลี่ก็เดาได้ทันทีว่าเจ้านี่ต้องการพูดอะไรต่อไป ชัดเลย เขาคงจะมาขอเกราะจากตนแน่ๆ ใช่ไหม? “พอแล้วๆ!” หยุนลี่ขัดจังหวะคำพูดของโจวเต้ากง “ที่นี่ยังขาดเกราะอีกเท่าไหร่?” “หนึ่งหมื่นสามพันชุด” โจวเต้ากงตอบทันที “ขาดมากขนาดนี้เลย?” ใบหน้าของหยุนลี่กระตุกเล็กน้อย “ตามที่เจ้าพูด คนหนึ่งหมื่นที่ประจำอยู่ห่างออกไปสิบห้าลี้ก็แทบไม่มีเกราะเลยใช่ไหม?” “พ่ะย่ะค่ะ!” โจวเต้ากงพยักหน้า “หนึ่งหมื่นนั้นล้วนเป็นทหารที่เพิ่งเกณฑ์ใหม่ และตอนนี้กำลังฝึกซ้อมอยู่ที่นั่น…” ฝึกซ้อม? ใบหน้าของหยุนลี่มืดครึ้ม เกือบจะสบถออกมา ไม่มีเกราะป้องกัน นี่ก็เรียกว่าฝึกซ้อมหรือไงวะ? นี่มันเรียกว่าทิ้งข้าวเปลืองเบี้ยเลี้ยงมากกว่า! ถ้าเจ้าหกยกพลบุกมา จะหวังพึ่งคนพวกนี้ได้ไหม? พวกทหารนี่คงเป็นแค่เป้าซ้อมมือให้เจ้าหกไม่ใช่หรือไง? บ้าบอคอแตก! แนวป้องกันนี่ ไม่มีเสียยังจะดีกว่า! อย่างนี้ ราชสำนักยังประหยัดค่าใช้จ่ายได้มหาศาลอีกด้วย! หยุนลี่โมโหจนแทบจะระเบิด แต่ก็ไม่อาจระบายความโกรธใส่โจวเต้ากงได้ เรื่องนี้จะไปโทษโจวเต้ากงก็ไม่ได้! เกรา

  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 1393

    ฟู่โจวหัวเมืองเมืองสี่ทิศนี่คือพื้นที่ที่ใกล้กับซั่วเป่ยที่สุดของฟู่โจว หยุนเจิงจะจัดพิธีสมรสกับเจียเหยาที่ฟู่โจว การสร้างจวนอ๋องใหม่ในเวลาสั้นๆ เป็นไปไม่ได้ จึงต้องซื้อจวนจากเหล่าขุนนางใหญ่ในหัวเมืองสี่ทิศแทน เดิมทีเรื่องนี้ควรเป็นหน้าที่ของหยุนลี่ องค์รัชทายาท ที่จะช่วยดูแลจัดการ แต่หยุนลี่ไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย สั่งให้ขุนนางในกรมพิธีการตัดสินใจกันเอง เขาเกลียดชังหยุนเจิงจนแทบอยากสับร่างหยุนเจิงเป็นชิ้นๆ แล้วจะให้เขามาช่วยเลือกจวนให้อย่างนั้นหรือ? ถ้าให้ช่วยเลือกโลงศพแทน เขาคงรีบทำอย่างกระตือรือร้นแน่! หลังจากโยนเรื่องวุ่นวายเหล่านี้ให้ขุนนางระดับล่างจัดการ หยุนลี่ก็พาคนเดินทางไปยังค่ายใหญ่หัวเมืองสี่ทิศ นับตั้งแต่จ้าวจี๋นำทัพไปยังเขตตะวันตกเฉียงเหนือ ฟู่โจวก็เหลือเพียงกองกำลังสามหมื่นนาย และกองกำลังทั้งสามหมื่นนายนี้ก็เกือบทั้งหมดประจำอยู่ในหัวเมืองสี่ทิศ หยุนลี่ไม่หวั่นเกรงที่จะถูกตำหนิเรื่องการติดต่อกับแม่ทัพในกองทัพโดยพลการ การตรวจสอบค่ายใหญ่ในหัวเมืองสี่ทิศ เป็นภารกิจที่จักรพรรดิเหวินมอบหมายให้เขาก่อนที่จะเดินทางไปยังซั่วเป่ย เมื่อหยุนลี่พาคนมา

  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 1392

    “เสด็จพ่อ ที่ซั่วเป่ยขาดแคลนอาหารอย่างหนัก!” หยุนเจิงกล่าวด้วยสีหน้าทุกข์ใจ “ตอนนี้ลูกไม่ได้ดูแลแค่ชาวซั่วเป่ย แต่ยังต้องเลี้ยงดูคนในเขตปกครองทหารตะวันตกเฉียงเหนือ อีกทั้งเป่ยหมัวถัว กุ่ยฟาง เป่ยหวน ทุกพื้นที่เหล่านี้…” “คำพูดพวกนี้ไปบอกพี่สามของเจ้าสิ อย่ามาพูดกับข้า!” จักรพรรดิเหวินไม่ฟังคำพร่ำบ่นของหยุนเจิง ตัดบทอย่างไร้เยื่อใย บอกกับเจ้าสาม? หยุนเจิงเบะปาก แค่มันเทศในห้องใต้ดินนี้ เจ้าสามจะซื้อไหวหรือ? ตามราคาที่ตนตั้งไว้ก่อนหน้า ถ้าเจ้าสามไม่จ่ายเงินออกมาสักหลายล้านตำลึง คงไม่มีทางซื้อมันเทศในห้องนี้ได้ ถ้าถึงขั้นนั้น เจ้าสามคงต้องกลายเป็นหัวหน้าแผนกปล้นบ้านประจำราชสำนักต้าเฉียนแน่! มองเห็นสีหน้าขัดใจของหยุนเจิง จักรพรรดิเหวินวางมันเทศในมือ พลางตบไหล่หยุนเจิงอย่างแรง “จงจำไว้ ประชาชนในเขตในก็ล้วนเป็นราษฎรในความดูแลของเจ้า!” นั่นไง! เริ่มมาล้างสมองกันอีกแล้ว! หยุนเจิงบ่นในใจ พลางเปลี่ยนเรื่องถาม “เสด็จพ่ออยากลองชิมรสมันเทศนี่ไหม?” “ตอนนี้เลย?” จักรพรรดิเหวินแปลกใจเล็กน้อย “อื้ม” หยุนเจิงพยักหน้า “มันเทศนี่ปอกเปลือกแล้วกินดิบได้ กินน้อ

  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 1391

    ผ่านไปไม่กี่วัน พวกเขาก็เดินทางกลับถึงเมืองติ้งเป่ยจนได้ ด้วยเหตุที่จักรพรรดิเหวินทรงกำชับไว้ล่วงหน้า การเสด็จมายังเมืองติ้งเป่ยครั้งนี้จึงถูกปิดเป็นความลับอย่างเข้มงวด มีเพียงผู้คนในจวนอ๋องเท่านั้นที่รับทราบ ครั้นถึงเมืองติ้งเป่ย จักรพรรดิเหวินก็ไม่ได้รีบไปยังจวนอ๋องในทันที แต่กลับยืนกรานให้หยุนเจิงพาไปชมมันเทศเสียก่อน ถึงกับดึงตัวไปก็ยังไม่ยอม หยุนเจิงถึงกับเอ่ยว่าให้คนยกมันเทศมาถวายให้ทอดพระเนตรที่จวนก็ยังไม่ยอม ทั้งยังยืนกรานจะไปดูด้วยพระองค์เองที่ห้องใต้ดินเก็บมันเทศ หยุนเจิงเริ่มระแวงหนักว่าตาแก่นี้คงกลัวว่าตนจะยกมันเทศไม่กี่หัวมาหลอกให้พอพระทัย จึงต้องการไปตรวจดูคลังสำรองเสียก่อนว่าจะสามารถยึดมันเทศไปจากตนได้สักเท่าใด ด้วยการยืนกรานของจักรพรรดิเหวิน หยุนเจิงจึงจำต้องพาไปยังสถานที่เก็บมันเทศแห่งหนึ่ง แม้ว่ามันเทศจะถูกแบ่งเก็บไว้ในห้องใต้ดินหลายแห่ง แต่สถานที่เหล่านั้นก็อยู่ติดกัน เพื่อให้สะดวกต่อการจัดการยามเฝ้ารักษา จักรพรรดิเหวินเพียงลงจากรถม้า ก็เห็นกองทหารจำนวนมากสวมเกราะพร้อมอาวุธครบมือ “เจ้าช่างเฝ้าแน่นหนาดีจริง! หรือเจ้ากลัวใครจะมาขโมยมันเทศของเจ

  • องค์ชายหกผู้ไร้เทียมทาน   บทที่ 1390

    “จะใช้เงินมากมายขนาดไหนกัน?” “ก็เยอะจริงพ่ะย่ะค่ะ แม้แต่ลูกเองยังไม่อยากเชื่อเลยว่าลูกใช้เงินไปมากขนาดนี้” หยุนเจิงทำหน้ามุ่ยเหมือนคนมีทุกข์ จนเยี่ยจื่อที่อยู่ข้างๆ แทบอยากจะตีเขา เจ้าคนนี้นี่! พูดเกินจริงก็ต้องมีขอบเขตบ้างสิ! เสด็จพ่ออย่างไรก็เป็นถึงกษัตริย์ แม้จะไม่ทราบรายละเอียดว่าการสร้างเมืองใช้เงินเท่าไร แต่ก็น่าจะพอรู้คร่าวๆ อยู่บ้าง สิบล้านตำลึงขึ้นไป เขากล้าพูดออกมาได้อย่างไร? นี่มันก็เหมือนกับการโกหกเสด็จพ่ออย่างโจ่งแจ้งเลยไม่ใช่หรือ? “พอแล้ว อย่ามาทำตัวพล่ามเป็นคนจนให้ข้าฟังเลย!” จักรพรรดิเหวินเหลือบมองหยุนเจิงด้วยหางตา “ข้าไม่ได้อยากได้เงินของเจ้าหรือธุรกิจทำเงินของเจ้า! และเจ้าก็อย่าหวังจะได้สักตำลึงจากข้าเลย ท้องพระคลังตอนนี้ไม่มีเงินให้เจ้าแล้ว!” พล่ามว่าจนหรือ? เขาอยากพล่ามว่าจนนักหรือ! ในปีนี้ ต้าเฉียนก็ถือว่าเจอภัยพิบัติไม่น้อย ใช้เงินไปเหมือนน้ำไหล ถ้าไม่ใช่เพราะเงินสะสมจากหลายปีที่ผ่านมา ราชสำนักคงอดอยากไปแล้ว! “ก็ได้ๆ!” หยุนเจิงพยักหน้ารับหลายครั้ง ในใจโล่งอกอย่างยิ่ง เขายังกลัวว่าเสด็จพ่อจะมาที่นี่เพื่อมารีดไถ โดยเ

Scan code to read on App
DMCA.com Protection Status