“เมื่อโลกมันไม่ได้ใจดีกับฉันแล้วทำไมฉันจะต้องใจดีกับคนทั้งโลกด้วย ในเมื่อคนเราอยู่ได้ด้วยข้อตกลงก็แค่ใช้มันเพื่ออยู่ร่วมกันมันก็ถูกต้องแล้วไม่ใช่เหรอคะ…. ที่รัก” “คุณหมอมีคนรักหรือยังคะ” “คุณอัยเรศ นี่เป็นคำถามครั้งที่สี่ที่คุณถามผมแล้ว คุณต้องการอะไรกันแน่” “แต่คุณหมอยังไม่เคยตอบอัยย์เลยนี่คะ” จากหมอเจ้าของไข้ สู่เงื่อนไขที่เธอเสนอให้เขาจนยากที่จะปฎิเสธ ดังนั้นบทบาทของ "คู่รักปลอม ๆ" ของทั้งคู่จึงได้เริ่มขึ้น
View Moreร่างบางในชุดซีทรูสีดำถูกอุ้มมาวางที่เตียงแต่เขากลับไม่ได้กระชากอย่างที่บอก ชุดมีรอยแหวกที่หน้าอกและเขาก็ไม่ต้องเสียเวลาดึงออกเพราะสามารถดูดดื่มหน้าอกสวยของเธอได้เลย“ซี๊ด…อ๊าา ที่รัก เสียวจังเลย อื้อ ดีจัง”“อืมม ชุดนี้ดีจังเลยนะ ไหนขอดูหน่อยสิ”ข้างล่างก็ดูเหมือนว่าจะมีรอยแหวกโดยไม่ต้องเสียแรงกระชากแต่ตอนนี้มันเริ่มจะเปียกแล้ว ชุดนอนที่พึ่งสวมถูกถอดออกจนหมดเพื่อง่ายสำหรับการสำรวจแต่ชุดซีทรูนั้นยังไม่ถูกกระชากจนถึงตอนนี้“อ๊าา หมอคะ อย่าดึงแรงมันเสียว อ๊าาา อื้อ…”“เมียจ๋า แฉะขนาดนี้เลยนะชุดนี้คุณใส่แล้วสวยมาก”“อ๊าา หมอคะ!! คุณ…สอดมาเลยเหรอ อ๊าา จุก…เสียว อ๊าา หมอ!!”เขากระแทกรัว แท่งแกร่งเสียดสีกับกางเกงชั้นในที่ถูกแหวกยิ่งทำให้สัมผัสของเขาร้อนรุ่มมากกว่าเดิมก่อนจะหันมาดูดดึงที่หน้าอกเธออีกครั้ง“หมอคะอัยย์ทนไม่ไหวแล้วช่วยด้วย”“เมียจ๋า ผมมาแล้วว อาา…”บั้นท้ายที่ถูกดึงขึ้นจนลอยเพื่อกระแทกย้ำ ๆ ส่งให้ทั้งคู่ถึงสวรรค์พร้อมกัน ตอนนี้เองที่ชุดซีทรูถูกถอดออกอย่างเบามือ“ไม่กระชากแล้วเหรอคะ”“ไม่แล้ว เอาเก็บไว้ใส่ครั้งหน้า ไม่สิ ผมว่าเราไปหาซื้อแบบนี้มาอีกดีกว่า”“ไม่นะคนบ้า อื้อ…..อื้มม
งานแต่งงาน “เจ้าสาวโยนช่อดอกไม้นะครับ หนึ่ง… สอง… สาม”คนที่รับได้คืออัยเรศตามที่คาดเอาไว้ กวีภพหันมายิ้มและปรบมือให้พร้อมกับส่ายหัว ไม่คิดว่าคู่หมั้นสาวจะรับช่อดอกไม่ได้อีกครั้ง“ช่อที่สองแล้วนะครับคุณหมอเห็นทีครั้งนี้คงต้องแต่งแล้วล่ะครับ”“คุณพิรัชย์ครับ อย่าลืมสิครัวว่าคุณต้องรีบทำแหวนแต่งงานให้พวกเราก่อน”“เรื่องนั้นไม่ลืมแน่ครับแต่ว่าดูเหมือนว่าครั้งนี้คุณอัยย์จะจริงจังนะครับเนี่ย รีบตามมานะครับ นี่ของผมเข้าเดือนที่สามแล้ว”“อะไรนะครับนี่... คุณริต้า…”“ครับ ผมรีบน่ะครับใครให้เธอเอาแต่เดินสายทำงานไม่สนใจผมล่ะครับก็มัดมือชกทำให้ท้องซะจะได้พักยาว ๆ จากนี้ก็ไม่มีใครแย่งแล้ว”“งั้นผมจะต้องจำไปใช้บ้างแล้ว อัยย์ไม่ยอมหยุดทำงานนี่ขนาดว่าผม….”กวีภพเงียบไป พิรัชย์รู้ดีว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ เขาจึงหันมามองหมอที่เริ่มไม่มั่นใจในตัวเองเสียแล้ว“คุณยังฉีดยาให้เธออยู่สินะ ผมขอแนะนำแบบนี้นะครับหมอ”ทั้งคู่กระซิบกันพร้อมกับกวีภพที่หันมายิ้มน้อย ๆ ให้คนมีประสบการณ์มาก่อนอย่างพิรัชย์ที่ล่วงหน้าแต่งงานแบบสายฟ้าแลบกับนางแบบสาวจนช็อกวงการธุรกิจไปเมื่อสองเดือนก่อน ซึ่งในงานนั้นอัยเรศก็รับช่อดอกไม้เ
“สวัสดีค่ะ เรียกอัยย์เฉย ๆ ก็ได้ค่ะ ยินดีด้วยนะคะคุณมุกที่การผ่าตัดผ่านไปได้ด้วยดี”“นี่หมอชลวัตรเจ้าของไข้และเป็นคู่หมั้นของน้องมุก”“สวัสดีค่ะคุณหมอ”“คุณอัยย์จำผมไม่ได้เหรอครับ”“คะ”อัยย์กับหมอภพหันมามองหน้ากันซึ่งเธอมั่นใจว่าเธอไม่เคยพบแพทย์แผนกอื่นนอกจากหมอภพมาก่อนเลยในโรงพยาบาล“เราเคยพบกันเหรอคะ”“นานมาแล้วครับ ผมกับคุณอัยย์เดินชนกันที่หน้าร้านอาหารแต่ตอนนั้นผมไม่คิดว่าหมอภพจะรู้จักคุณอัยย์”“ร้านอาหาร… วันนั้น!! เป็นคุณหมอเองเหรอคะ”“ร้านอาหาร อย่าบอกว่าคือวันที่…”“ใช่ค่ะวันนั้นแหละ”หมอภพหันมาลูบศีรษะของแฟนสาวของเขาด้วยความเอ็นดู หากเธอรออีกนิดเรื่องเข้าใจผิดทั้งหมดนั่นคงไม่เกิดขึ้นสินะ แค่เสี้ยววินาทีจริง ๆ “วันนั้นผมเห็นคุณอัยย์รีบ ๆ เดิมทีก็จำไม่ได้แต่มุกบอกว่าเธอเป็นแฟนคลับคุณอยู่ผมเลยจำได้จากป้ายโฆษณาทั่วเมือง…มุก ร้องไห้ทำไมครับ”ทุกคนหันไปมองที่มุกดาที่กำลังนั่งร้องไห้อยู่ที่โต๊ะด้วยความตกใจเธอนั่งร้องไห้และมองมาที่อัยเรศและหันไปกระตุกแขนคู่หมั้นหนุ่ม“มุกจะเก็บเอาไว้บอกคุณแม่ คุณพ่อ ไม่สิ ๆ ป้าแหววและคนที่บ้าน บอกลูกบอกหลานด้วย ในตัวของมุกมีเลือดของคุณอัยย์ ดาราที่
“ที่จริงจะบอกว่าพิรัชย์เป็นฝ่ายทิ้งก็ไม่ได้หรอก เพราะตั้งแต่ตอนแรกถ้าจะให้พูดจริง ๆ ยัยเด็กนั่นเอาแต่ตามเขาอยู่ฝ่ายเดียวต่างหาก สุดท้ายเหมือนว่าจะมีคนปล่อยคลิปหลุดของเธอกับเสี่ยคู่แข่งของแอลจิวเวอร์รี่ออกมาคุณพิรัชย์ก็เลยใช้เรื่องนี้สั่งห้ามไม่ให้เธอเข้ามาวุ่นวายกับเขาอีก”“อะไรนะ คลิปหลุดงั้นเหรอ”“ใช่ คือถ้าเป็นแค่คลิปกับคนทั่วไปเขาก็คงไม่สนใจหรอกแต่นี่ดันไปนอนกับฝ่ายคู่แข่งทางการค้าของเขาเธอคิดว่าคนอย่างคุณพิรัชย์จะยอมร่วมงานกับคนที่ยอมนอนกับศัตรูของเขาเหรอ”“แล้วเรื่องที่ฝรั่งเศสล่ะ”“ก็ถูกจับเข้าคุกไปเจ็ดวันไม่มีใครกล้าไปประกันตัวเธอออกมาเพราะไม่อยากให้ใครรู้ว่าเกี่ยวข้องกับคนร้าย อีกอย่างพอกลับมาบริษัทก็ฉีกสัญญาทิ้งทันทีเพราะว่าเธอทำผิดกฎ ตอนแรกทำท่าว่าจะไม่ยอมแต่พอเอาเรื่องกฎหมายมาคุยก็ดูเหมือนว่าเธอจะไม่กล้าพูดอะไรอีก คงขยาดกับคุกน่ะ”“เฮ้อ คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีเรื่องแบบนี้”“เอาเถอะ ตอนนี้เธอดีขึ้นแล้วฉันก็เบาใจ”“ขอบใจนะริต้า”“ยัยเพื่อนเลิฟ มากอดอีกที”ทั้งสองคุยกันอยู่พักใหญ่จนหมอกวีภพกลับเข้ามาอีกรอบ พวกเขาเชิญเธอไปทานข้าวหลังจากที่อัยเรศออกจากโรงพยาบาล ริต้ารับปากก่อนจะกลั
“คุณคิดมากไปแล้วค่ะ อัยย์กับคุณพิรัชย์เป็นแค่เพื่อนร่วมงานกันเท่านั้น”“ก็ได้ ในเมื่อคุณบอกว่าแค่เพื่อนร่วมงานผมก็จะเชื่อคุณ ข้าวคงจะมาแล้วเดี๋ยวผมจะเอาเข้ามาให้” สามวันที่อัยเรศต้องนอนพักอยู่ที่โรงพยาบาล คุณหมอกวีภพแทบจะไม่อนุญาตให้ใครเข้าเยี่ยมเธอเลยเพราะกลัวว่าจะเกิดเรื่องระหว่างที่เขาต้องทำงาน แม้ว่าพยาบาลในแผนกจะคอยช่วยเขาเป็นหูเป็นตาแทนก็ยังไม่พ้นที่หมอภพจะต้องวิ่งมาห้องพักผู้ป่วยในทุก ๆ สองชั่วโมง“ฉันมาเยี่ยมอัยเรศ”“แต่ว่า...”“ฉันเป็นนักแสดงสังกัดเดียวกับเธอ”“เชิญครับ”ประตูห้องคนไข้เปิดออกพร้อมกับกระเช้าเยี่ยมไข้ที่นางแบบสาวชื่อดังเดินถือมา รปภ. หน้าห้องยอมให้เธอเข้ามาเพราะคิดว่าทั้งสองน่าจะรู้จักกันดีแต่เขาก็โทรแจ้งหมอกวีภพทันทีเช่นกัน“อะไรกันนี่สภาพแม่ดาราสาวคนดังร้อยพรีเซ็นเตอร์คนนั้นที่มีป้ายบิลบอร์ดทั่วกรุงเทพฯ งั้นเหรอ”อัยย์หันมามองหน้าและยิ้มเหยียดส่งให้คนที่พึ่งเดินกรีดกรายเข้ามาพร้อมกับกระเช้าผลไม้“ทำไมล่ะจะมาเพื่อสมน้ำหน้าฉันหรือยังไงเห็นว่าฉันป่วยแบบนี้คงสะใจแล้วสินะ วันนี้มาเพื่อความสะใจหรือยังไง”“สำคัญขนาดนั้นเลยสินะ หึ ฉันก็แค่รีบมาดูใจนึกว่าใกล้จะตายแล้
อัยเรศสลดลงเพราะไม่คิดว่าเรื่องราวก่อนหน้านี้ที่รู้มามันจะไม่เป็นอย่างที่คิด เธอตัดสินเขาไปแล้วจากเรื่องที่เธอเห็น คิดและรับรู้มา จนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่กล้ามองหน้าเขา“เงยหน้าขึ้นมา”“คุณหมออยากพูดอะไรก็พูดมาสิคะ”“ทำไมละทีแบบนี้ไม่กล้าสบตางั้นเหรอ”“ถ้าไม่พูดอัยย์จะนอนแล้ว”“อย่าหนีสิ มาหนีตอนนี้ไม่คิดว่ามันช้าไปหน่อยเหรอคุณหนีผมมาได้เกือบสามเดือนเลยนะดูสิว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเราสองคน ไม่รู้สึกผิดยังไม่เท่าไหร่แต่เอาแต่หนีแบบนี้มันไม่เหมือนเด็กไปหน่อยเหรอ”“ไม่ได้หนีสักหน่อย”“งั้นจะฟังได้แล้วใช่ไหม”“ได้แล้ว”หมอหน้านิ่งดึงเก้าอี้เข้ามานั่งข้าง ๆ เตียงคนไข้สุดดื้อที่พ่วงตำแหน่งแฟนก่อนจะดึงมือของเธอมาจับเอาไว้ ตอนนี้อัยเรศไม่สามารถขัดขืนเขาได้เพราะเขาจะไม่ยอมให้เธอได้แผลงฤทธิ์อะไรต่อหน้าเขาอีก“อย่าคิดจะหนีอีกเชียว ฟังให้ดี”“ยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ”“ผมกับมุกดาเราสองคนโตมาด้วยกัน พ่อแม่สนิทกันก็เลยเคยทาบทามเรื่องหมั้นหมายแต่พวกเราต่างคนต่างเติบโตมาและผมก็ไม่ได้ชอบเธอแบบนั้น มุกดาเองก็เช่นกัน”“….”อัยย์เริ่มกัดปากตัวเองเพราะเธอเริ่มอายที่เข้าใจผิดมาร่วมสามเดือนกับเรื่องไม่เป็นเรื่องแล
“อาการอื่นไม่มีปัญหาแต่ว่าเธอยังมีไข้และร่างกายอ่อนแอมาก ต้องนอนพักรักษาตัวที่นี่”“คุณหมอคะแต่ว่า...”“เรื่องงานผมคิดว่าคุณคงเคลียร์ได้ ผมไม่ยอมให้เธอออกจากโรงพยาบาลจนกว่าอาการเธอจะดีขึ้น”“เข้าใจแล้วค่ะ”“หากว่าเธอจะโกรธก็ให้มาคุยกับผมเพราะผมเป็นหมอเจ้าของไข้ ไม่มีข้อต่อรอง คุณรินคุณใช้งานแฟนผมหนักเกินไปแล้ว”“ที่ไหนละคะ ทางนั้นรับงานไม่พักคุณหมอไม่รู้จริง ๆ เหรอคะว่าทำไมอัยย์ถึงได้ป่วยแบบนี้”“พี่ริน… น้ำ”หมอภพรีบวิ่งไปที่เตียงผู้ป่วยทันทีเมื่อได้ยินเสียงของอัยย์ที่ตื่นขึ้นมา เธอได้ยินเสียงคุยกันแต่จับใจความไม่ได้จึงได้พยายามเรียกระริน“ค่อย ๆ นะไม่ต้องลุกเดี๋ยวผมปรับจะเตียงให้”อัยย์ที่ยังลืมตาไม่เต็มที่ค่อย ๆ กะพริบตาขึ้น เหมือนว่าเธอจะหลับไปนานมากและเมื่อเตียงค่อย ๆ ถูกปรับขึ้นมาพร้อมกับกลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยแต่อัยย์ก็ยังไม่ได้ลืมตามามอง“ค่อย ๆ นะนี่หลอด อย่าพึ่งดื่มเร็ว ค่อย ๆ จิบ”เธอทำตามเสียงนั้นเพราะหมดเรี่ยวแรงที่จะพูดและเหมือนกับว่ายังฝันอยู่ ฝันว่ามีเขามาดูแลเธออยู่ใกล้ ๆ ฝันว่าได้นอนหนุนตักและอ่านบทละครและงานในวันหยุดอย่างที่เคยเป็นเมื่อหลายเดือนก่อน“พอแล้ว”“ตอนนี้คุ
คำพูดของเธอทำเขาอึ้งไป เขารู้ว่าเธอต้องตรวจสอบประวัติของมุกดาแต่ไม่คิดว่าจะรู้ถึงขนาดนี้แต่ทำไมถึงไม่ถามเขาสักคำว่ามันเกิดอะไรขึ้น“คุณรู้แล้วเหรอ”“ใช่ค่ะแต่นั่นไม่ใช่ความผิดใครเพราะฉันยินดีที่จะบริจาคเลือดอยู่แล้ว ไม่ว่าคนคนนั้นจะเป็นใครก็ไม่เกี่ยวกับฉัน”“แล้วทำไมคุณต้องโกรธมากขนาดนี้”“คุณก็ลองนึกกลับไปสิคะ ว่าทำไมฉันถึงตัดสินใจแบบนี้ขอตัวนะคะน้ำหวานคงรออยู่”“เดี๋ยว อัยย์ ผมขอโอกาส…”“พอเถอะค่ะคุณหมอ เราอย่าเกี่ยวข้องกันอีกเลย การทำงานของเรา ชีวิตส่วนตัวของพวกเราและความเข้าใจกันมันแทบจะไม่มีเลย คุณเป็นหมอส่วนฉันเองก็ไม่ได้มีเวลาที่จะตามอธิบายกับคุณได้ทุกเรื่องเวลาที่คุณหึงหรือไม่พอใจ เวลาการทำงานของคุณยุ่งจนแทบจะไม่มีเวลา ส่วนฉันต้องทำงานกับคนมากหน้าหลายตาไม่อยากระแวงว่าวันไหนคุณจะก่อเรื่องเพราะความหึงของคุณอีก”“คุณตัดสินใจแบบนี้จริง ๆ เหรอ”“ค่ะ ฉันคิดมาดีแล้ว”มือของเขาค่อย ๆ ปล่อยจากแขนของเธอก่อนที่อัยเรศจะเดินออกจากห้องไป หมอภพค่อย ๆ ยืนมองและกัดกรามแน่น เธอไม่ได้โกรธเขาที่ไม่บอกเรื่องมุกดา ไม่ได้โกรธที่เขาไปกินข้าวกับมุกดา แต่โกรธเพราะคิดว่าเขาโกหกเธอว่าในวันนั้นเขาต้องเข้า
“พี่อัยย์วางไปแล้วเหรอคะอาหมอ”“คงจะแบบนั้นแหละพี่อัยย์น่าจะไม่สบายเราอย่าไปรบกวนเธอเลยนะ ว่าแต่วันนี้รู้สึกยังไงบ้างยังเจ็บแผลอยู่ไหม”หลังจากที่เขาพบเธอที่ร้านอาหารเขาก็พยายามติดต่อเธอไปหลายครั้งแต่ดูเหมือนว่าอัยเรศจะตัดทุกทางการติดต่อของเขาจนหมด แม้แต่ไลน์ก็ไม่เปิดอ่านสิ่งเดียวที่เขาคิดคือเธอคงบล็อกเขาไปเรียบร้อยแล้วและไม่ให้โอกาสเขาแม้แต่จะได้อธิบายกับเธอ“อาหมอทะเลาะกับพี่อัยย์เหรอคะ”“เปล่านี่ครับทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ”“ก็พี่อัยย์ป่วยแต่ไม่มาโรงพยาบาลให้คุณอารักษาก็แสดงว่าพวกคุณทะเลาะกัน พี่อัยย์โกรธคุณอาสินะคะ”“น้ำหวาน ไม่เอาสิลูกเรื่องนี้เป็นเรื่องของผู้ใหญ่”“คุณแม่ แต่ว่าพี่อัยย์ไอบ่อยมากและเสียงของพี่อัยย์ก็แหบจนไม่มีเสียงเลยนะคะแต่พี่อัยย์ก็ยังพยายามคุยกับน้ำหวาน ถ้าพี่อัยย์ป่วยหนักจะทำยังไงคะ”“เอาล่ะคนเก่ง อาการดีขึ้นเรื่อย ๆ แล้วนะ รอแผลแห้งอีกสามวันและเปลี่ยนผ้าพันแผลนะครับ”“ขอบคุณค่ะอาหมอภพ”กวีภพเดินออกมาจากห้องพักฟื้น สิ่งที่น้ำหวานพูดก็ดูจะไม่ใช่เรื่องผิดเพราะเขาก็ได้ยินเสียงเธอแวบหนึ่งและทันได้เห็นเธอที่แปะแผ่นแก้ไข้เอาไว้ หากว่าเธอป่วยจริง ๆ เขาก็คงทนไม่ได้และต้
สตูดิโอถ่ายภาพ “สวยครับ ยอดเยี่ยม ขออีกรูปนะครับ”แสงจากแฟลชและไฟที่ส่องมายังดาราสาวที่โด่งดังในตอนนี้ “อัยเรศ” หรือ “อัยย์” ตอนนี้ทั้งงานแสดง เดินแบบและพรีเซ็นเตอร์ต่างต้องการตัวเธอ“เยี่ยมมากครับน้องอัยย์”“ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ อัยย์ขอตัวก่อนนะคะ”“นี่ของว่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ค่ะ”"ระริน" ผู้จัดการสาวของอัยย์ยกกาแฟที่เธอให้เด็ก ๆ สั่งมาแจกทีมงานในวันนี้ อัยย์เดินมาที่ห้องแต่งตัวส่วนตัวที่เธอใช้เพื่อเปลี่ยนชุดแต่ยังไม่ทันที่จะเดินไปถึงก็ได้ยินเสียงแปลก ๆ ดังออกมาจากด้านใน“อ๊ะ พี่ชัดคะอย่าพึ่งใจร้อนสิคะ อ๊าา ไหนบอกแค่จูบไง”“น้องวิวพี่ทนไม่ไหวแล้วขออีกนิดนะ”อัยย์ยืนตัวสั่นอยู่หน้าห้องพร้อมกับค่อย ๆ หยิบมือถือขึ้นมาและพยายามไม่ให้มือของตัวเองสั่นเมื่อเธอค่อย ๆ เปิดกล้องและสอดเข้าไปในห้องเพราะเธอแน่ใจว่าเสียงที่ได้ยินคือเสียงของแฟนหนุ่ม “ชานนท์” พระเอกชื่อดังที่เธอพึ่งจะคบหาอยู่สี่เดือนหลังจากละครที่แสดงคู่กับเขาดังเป็นพลุแตก“ฮึก!!…”ภาพในกล้องมือถือที่เธอกดถ่ายเห็นภาพนักแสดงทั้งสองคนกำลังนัวเนียกันพร้อมกับเสื้อผ้าที่กำลังจะหลุดรุ่ย คนหนึ่งคือแฟนของเธอเองส่วนผู้หญิงอีกคนคือนักแสดงหน้าใหม...
Comments