Share

6. แผนการหนี

last update Last Updated: 2025-03-02 20:30:52

Back Burn Pub

ปาร์คได้เล่าเหตุการณ์ที่ได้รับโทรศัพท์ก่อนหน้าให้เพื่อนๆ ฟัง ก่อนจะรีบขับรถตรงดิ่งมายังผับ บิลลี่เองก็เริ่มไม่อยู่สุขด้วยความเป็นห่วงน้องสาวตน หลังได้รู้ว่าน้องสาวถูกชายหนุ่มหน้าตาดีพาออกไปในสภาพที่ไม่ค่อยได้สติ

เมื่อมาถึงปาร์คก็รีบขึ้นไปบนห้องควบคุมเพื่อเช็คกล้องวงจรปิด ส่วนบิลลี่ กาย และออดี้ ก็แยกย้ายกันไปหาตัวใบหลิวทั้งลานจอดรถ ด้านหน้าและด้านหลังผับ บิลลี่ดึงสีหน้าตึงเครียดทันทีเมื่อหาเท่าไหร่ก็ยังหาไม่เจอ จนชายหนุ่มทั้งสี่คนเดินมารวมตัวกันอยู่โซนวีไอพีชั้นบน

"พวกมึงหาน้องกูเจอยังวะ?" -บิลลี่

"ไม่ว่ะ" -กาย

"กูเหนื่อยละเนี่ย ว่าที่แฟนกูไปไหนวะ" -ออดี้

"น้อยๆ หน่อยไอ้ออดี้ น้องเพื่อนนะเว้ย" -กาย

"แล้วมึงอ่ะ ไอ้ปาร์ค?" -บิลลี่

"มันยังไม่ได้ไปไหนเลยนอกจากห้องควบคุม มึงก็ช่วยเพื่อนหน่อยเถอะ ไอ้บิลมันจะบ้าตายอยู่แล้ว" -ออดี้

"น่ารำคาญชิบ..เดี๋ยวกูเอง" 

ปาร์คพูดอย่างหัวเสีย ก่อนจะเรียกเพื่อนมองลงดูชายหนุ่มหน้าดีคนหนึ่งที่กำลังเต้นอยู่กับผู้หญิง แต่ไม่ใช่ใบหลิว เพื่อนๆ มองหน้ากันก่อนจะมองปาร์คด้วยสีหน้าแปลกๆ

"ไอ้ปาร์ค...มันไม่ใช่เวลามาส่องหนุ่มน้อยนะเว้ย" -ออดี้

"กูไม่รู้ว่าก่อนเลยว่ามึงเป็นเวย์นี้" -กาย

"แล้วที่อยู่กับกู...มึงไม่ได้คิดอะไรแปลกๆใช่เปล่าวะ?" -บิลลี่

"ถ้าพวกมึงไม่หยุดไร้สาระ กูจะไม่ช่วยมึงล่ะนะ...ไอ้หนุ่มนั่นคือคนที่หิ้วน้องมึงออกไปเมื่อ15นาทีที่แล้ว" 

ปาร์คพูดขึ้นยังไม่ทันได้อธิบายดี บิลลี่ก็เดินตรงดิ่งลงไปยังโต๊ะที่ชายหนุ่มคนนั้นยืนอยู่ ก่อนจะกระชากคอเสื้อแล้วปล่อยมัดไปยังใบหน้าหล่อเหลานั้นอย่างแรงจนชายคนนั้นถึงกับล้มลงไปนั่งบนพื้น ทำเอารอบข้างฮืออาแล้วหันไปมองพวกเขาอย่างตกใจ ปาร์ค กาย ออดี้รีบเดินลงไปห้ามบิลลี่ก่อนที่เพื่อนของเขาจะปล่อยหมัดที่สอง

"อะไรกันวะเนี่ย...มาต่อยผมทำไม?"

"น้องกูอยู่ไหน?!!"

"ห๊ะ?...ใครล่ะ? ไม่รู้จักโว้ย!"

ชายหนุ่มลุกขึ้นจับปากตัวเองอย่างหัวเสีย เมื่ออยู่ๆ ถูกชายที่ไหนไม่รู้มาต่อยหน้าเข้าเต็มแรง แถมยังพูดจาไม่รู้เรื่องจับต้นชนปลายไม่ถูกอีกต่างหาก  

"ผู้หญิงเดรสแดงที่นายพาออกไปนอกผับเมื่อ15นาทีที่แล้ว...อยู่ไหน"

"อ๋อ..กลับบ้านไปแล้วน่ะสิ เห็นโดนรุมล้อมจนแทบไม่ได้สติ ไอ้เราก็หวังดีจะไปส่ง แต่เธอบอกจะกลับเอง"

"หวังดีของมึง คือจะพาไปโรงแรมไม่ใช่หรอวะ?!" -ออดี้

ปาร์ครีบห้ามออดี้ที่กำลังจะต่อยหน้าชายคนนั้นเมื่อพูดถึงใบหลิวแล้วยกยิ้มขึ้นมา เสืออย่างเขาไม่มีหรอกที่ดูไม่ออกว่าชายคนนี้คิดจะทำอะไรถึงเข้าไปหาเธอในสภาพที่ไม่ได้สติขนาดนั้น 

"ถ้าใช่แล้วจะทำไมวะ?! ผู้หญิงที่มาเที่ยวในที่แบบนี้แล้วเต้นยั่วซะขนาดนั้นก็ไม่ใช่เรื่องแปลกรึเปล่าวะที่จะมาหาคู่ขา..."

ผลัวะ!!

หมัดนี้ไม่ใช่ของใครที่ไหนแต่เป็นของเจ้าของผับแห่งนี้ หมัดหนักๆ ซัดเข้าไปเต็มหน้าชายหนุ่มอีกครั้งจนเลือดกลบปากโดยที่ชายหนุ่มยังไม่ทันได้สารธยายจบเลยด้วยซ้ำ ทำเอาชายหนุ่มคนนั้นถึงกับเมาหมัดเลยทีเดียว ไม่รู้คำพูดไหนที่ทำให้ปาร์คถึงกับต้องลงมือเอง เพื่อนๆ ที่อยู่ข้างหลังก็แปลกใจไม่น้อยที่อยู่ๆ เขาก็ออกหมัดไปและยังทำหน้าหงุดหงิดอีกด้วย

"อะไรวะ!"

"ผิดที่นายไม่ยอมเช็คให้ดี....ว่าผู้หญิงคนไหนควรยุ่งหรือไม่ควรยุ่ง"

"แล้วมึงเป็นใครวะ?!"

"ผู้หญิงของเจ้าของผับ...มึงไม่ควรยุ่ง"

ปาร์คพูดจบก็หันไปเรียกการ์ดให้ลากตัวหนุ่มคนนั้นออกไป พอเหตุการณ์สงบทุกคนก็เริ่มเข้าใจเรื่องราวแต่เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์จึงทำให้ทุกคนยังคงสนุกต่อ โดยมีดีเจพูดว่าไม่มีอะไรแล้วและเจ้าของขอเลี้ยงเหล้าโต๊ะละขวดที่มาในคืนนี้เป็นการปลอบใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก็ทำเอาทุกคนเฮลั่น 

สี่หนุ่มเดินออกมาที่รถเตรียมจะหาใบหลิวต่อ แต่ออดี้กลับฉงนใจกับคำพูดของปาร์คก่อนหน้านี้ จึงเดินเข้ามาหยุดเพื่อนของเขาที่ทำกำลังจะขึ้นรถด้วยสีหน้าจริงจัง

"ที่มึงพูดว่าใบหลิวเป็นผู้หญิงของมึง มึงคงไม่คิดจริงๆ หรอกใช่ไหม?" -ออดี้

"อะไรของมึงวะ ไอ้ออดี้" -บิลลี่

"มึงนึกอะไรถึงถามไอ้ปาร์คอย่างนั้นวะ?" -กาย

"........." -ปาร์ค

"มึงตอบกูหน่อยปาร์ค กูเห็นสีหน้ามึงแล้วกู...." -ออดี้

"แล้วมึงล่ะ?..." -ปาร์ค

"ไอ้บิล กูขอโทษ...แต่กูคิดจะจีบใบหลิวจริงๆ" 

ออดี้หันไปพูดกับบิลลี่ด้วยสีหน้าจริงจังจนบิลลี่เองก็ไม่รู้จะตอบยังไง เพราะนั่นก็เพื่อนและดูเหมือนว่าออดี้จะห่วงน้องสาวของเขาจริงๆ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ตัดสินใจยากอยู่ดี ออดี้เป็นคนค่อนข้างเอาใจสาวๆ ยิ่งสวยๆ ยิ่งอยากเข้าหา

บิลลี่เองก็กลัวว่าเพื่อนจะตามใจน้องสาวตนจนเสียคน ปาร์คเงียบฟังเพื่อนของตน แม้ในใจเขาจะรู้สึกไม่ยินดีนักที่เพื่อนสนิทของตนพูดแบบนี้ แต่ปาร์คคิดแค่ว่าที่เขารู้สึกแบบนี้เพราะอาจจะแค่หวงน้องสาวเหมือนปกติที่พี่ชายหวงน้องทั่วไป กับบิลลี่เองปาร์คก็เคยหวงเปียสุดๆ แต่เพราะบิลลี่ไม่ใช่คนมากรักและพยายามแสดงให้เห็นเขาจึงยอมในที่สุด 

"กู...ไม่รู้ว่ะ ...อยู่ๆ มึงจะขอจีบน้องกูเพราะน้องกูสวยขึ้น กูว่า...." -บิลลี่

"กูเข้าใจมึงไอ้บิล...ดูๆไปก่อนก็ได้ กูเองก็จะถามตัวเองดีๆเหมือนกัน ถ้ากูคิดว่ากูแค่เล่นๆ เหมือนคนอื่น กูจะถอยเอง" -ออดี้

"ขอบใจว่ะเพื่อน..." -บิลลี่

"แล้วมึงอ่ะยังไม่ตอบกูเลย ไอ้ปาร์ค?" -ออดี้

"ที่กูพูดเพราะแค่ห่วงความปลอดภัยของน้องมัน เวลามาเที่ยวอีก..." -ปาร์ค

"แค่นั้นแน่หรอวะ?" -กาย

"เออ" -ปาร์ค

"พวกมึงถามไอ้ปาร์คแบบนั้นก็ช่วยคิดหน่อย ไอ้ปาร์คคบบีบีอยู่นะเว้ย" -บิลลี่

"เออว่ะ" -กายและออดี้

"อีกอย่างเด็กกะโปโลอย่างเจ้าใบไม่ใช่สเปคมันหรอก" 

บิลลี่พูดแล้วส่ายหัวพร้อมด้วยหัวเราะเบาๆ เขารู้ว่าปาร์คชอบผู้หญิงเรียบร้อยและเก่งอย่างบีบี ถึงแม้จะคบเพราะพ่อแม่แต่ปาร์คก็ไม่ได้ขัด พวกเขาเองก็อายุอานาม 35ปีเข้าไปแล้ว จึงไม่แปลกที่จะมีคนคบหาดูใจ ยกเว้นออดี้ที่ไม่ยอมหยุดเจ้าชู้ ส่วนกายก็ห่วงแต่เกมของเขาจนทำให้ไม่มีแฟนจริงๆ สักที

พอเพื่อนรักทั้งสี่คนพูดคุยกันเสร็จก็เตรียมขึ้นรถ บิลลี่ก็ได้รับข้อความจากน้องสาวตัวดีของตนว่าปลอดภัยดีและกำลังจะกลับบ้าน พวกเขาจึงกลับมารอที่บ้าน ซึ่งตอนนี้ก็เป็นเวลาตี2ที่ผับปิดแล้ว

หนุ่มๆ เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับนั่งรอกันที่โซฟา ด้วยความเหนื่อยล้าจึงเผลอหลับไปทั้งอย่างนั้น มีเพียงปาร์คที่ยังนั่งเลื่อนโทรศัพท์ไปมา และกำลังช่างใจว่าจะตอบข้อความของแฟนตนเองดีหรือไม่ ในที่สุดเขาก็ปิดหน้าจอไปทั้งอย่างนั้น

ในหัวคงคิดถึงคำพูดของเพื่อนๆ เมื่อก่อนกลับมาซ้ำไปซ้ำมาในใจคิดว่า น้องสาวคนสวยนี่ก็ไม่ธรรมดาเลย ที่สามารถทำให้เพื่อนของเขาเปลี่ยนคำพูดจากพี่ชายกลายเป็นคนที่ตามจีบได้ ปาร์คแค่นยิ้มออกมาก่อนจะมองหน้าจอโทรศัพท์อีกครั้ง

.

.

อีกด้านหนึ่ง...

ใบหลิวอยู่ในสภาพที่พยายามประคองสติตัวเอง ทั้งๆ ที่เธอไม่ได้ดื่มไปเยอะนักแต่กลับรู้สึกเหมือนดื่มไปเป็นขวด เธอนั่งแท็กซี่มาเช่าโรงแรมใกล้ๆ บ้าน ยังไงแผนกลับบ้านตอนเช้ามืดต้องสำเร็จ ใบหลิวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความไปหาพี่ชายของเธอ เพื่อไม่ให้เป็นห่วงและกลับเข้าบ้านไปโดยไม่ต้องออกตามหา ก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงสีขาวนุ่มเพื่อรอเวลา ภายในกายของเธอร้อนดั่งไฟเผาจนอยู่ไม่สุข ภายในหัวคิดว่าเธอต้องโดนฤทธิ์ของอะไรสักอย่างแน่ๆ ใบหลิวยันตัวลุกขึ้นแล้วพยุงตัวเองที่แทบยืนไม่อยู่เข้าไปอาบน้ำหวังให้ความเย็นของสายน้ำทำให้เธอสร่างบ้าง แต่กลับไม่เป็นผล ใบหลิวแช่ตัวเองอยู่ในน้ำเป็นชั่วโมง ก็พอทำให้ไฟในกายเธอลดลงบ้าง หญิงสาวเดินออกมาใส่เสื้อผ้ากลับดังเดิมพร้อมกับมองนาฬิกาบนหน้าจอโทรศัพท์ก็เห็นว่านี่ก็ตี4แล้ว เธอจึงเช็คเอ้าท์ออกจากโรงแรมแล้วนั่งแท็กซี่กลับเข้าบ้าน

ใบหลิวเดินเข้ามาในตัวบ้านอย่างระมัดระวัง แม้ว่าจะเดินโซเซไปมาบ้างก็ตาม ภายในบ้านมืดสนิทไฟถูกปิดหมด ใบหลิวเห็นว่าทางสะดวกจึงเดินผ่านโซฟาห้องรับแขกที่พี่ๆของเธอนอนหลับอยู่เพื่อขึ้นไปเอากระเป๋าสัมภาระของเธอลงมาแล้วจะไปขึ้นรถ

"ไปไหนมา...ถึงกลับมาเอาป่านนี้"

.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Related chapters

  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   7. แผนการล้มเหลวและเหตุอันตราย

    .เสียงทุ้มที่คุ้นหูดังขึ้นมาจากด้านหลังของใบหลิว เธอหันไปมองอย่างรวดเร็วก็พบว่าปาร์คได้มายืนอยู่ใกล้ๆ เธอแล้ว เขาก้มหน้าลงไปใกล้เธอจนเธอก้าวถอยหลังแทบไม่ทันปาร์คได้กลิ่นสบู่อ่อนๆ แทนที่จะเป็นกลิ่นน้ำหอมหรือกลิ่นเหล้า เขาก็เข้าใจทันทีว่าน้องสาวคนสวยตรงหน้าได้ไปแวะโรงแรมที่ไหนมาสักที่หนึ่ง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างไม่ชอบใจนักใบหลิวค่อยๆ เดินถอยหลังเพื่อที่จะเตรียมวิ่งขึ้นบันไดหนีความคาดคั้นจากเขา แต่เพราะความที่ยังไม่ได้สติครบถ้วนและบวกกับห้องมันมืดเธอจึงมองไม่เห็นขั้นบันไดใกล้ๆ ใบหลิวสะดุดขั้นบันไดจนทรงตัวไม่ได้ ปาร์คเห็นอย่างนั้นจึงรีบคว้าเอวคอดกิ่วของเธอไว้"อื้อออ....""....."เสียงครางเบาเล็ดลอดออกจากปากสวยเมื่อโดนสัมผัส ใบหลิวรีบเอามือปิดปากตัวเองแน่นพร้อมกับมองปาร์คที่ทำหน้านิ่งไม่สะทกสะท้านและไม่ได้พูดอะไรออกมา อุณหภูมิในร่างกายของหญิงสาวเริ่มร้อนขึ้นจนฝ่ามือของปาร์ครู้สึกได้ เขาลองบีบเอวบางของเธอเบาๆ"อึ๊...อื้มมม""........."มันเป็นอย่างที่เขาคิด...ปาร์

    Last Updated : 2025-03-02
  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   8. เข้าใจผิด

    .ปังๆๆๆ!!"ไอ้ปาร์ค!! ตื่นโว้ยยย!!"เสียงเคาะประตูลั่นพร้อมกับเสียงตะโกนเรียกของบิลลี่เพื่อนรัก ทำเอาปาร์คต้องตื่นและเดินไปเปิดประตูทั้งที่ตาข้างหนึ่งยังปิดอยู่ บิลลี่มองเขาอย่างหน้าตาตื่น ปาร์คทำหน้างงเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้เอ่ยถามอะไร"มึงรีบไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงไปข้างล่างเลย""...อืม...มีไร?""บีบีมาหา นั่งรอมึงอยู่ที่ห้องรับแขก...เขาบอกติดต่อมึงไม่ได้""......."ปาร์คเงียบไปก่อนเรื่องราวเมื่อคืนจะแล่นเข้ามาในหัวของเขา ทำเอาเขาหัวเสียไม่น้อยที่ยังนึกถึงเรื่องของน้องสาวเพื่อนอยู่ทั้งที่พึ่งจะตื่นแท้ๆ ปาร์คขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าตอบรับเพื่อน"เร็วๆ นะเว้ย""...เออ"ปาร์คเดินกลับไปอาบน้ำแต่งตัว ไม่นานนักเขาก็ลงมายังชั้นล่างก็เห็นว่าแฟนสาวของเขานั่งรออยู่พร้อมกับเพื่อนๆของเขา สาวสวยแต่งตัวเรียบร้อยเสื้อเชิ้ตพอดีทรงกับกางเกงสแลคเอวสูงรับกับรูปร่างของเธอได้พอดิบพอดี เธอยืนขึ้นแล้วเดินเข้าไปหาคนที่พึ่งเดินลงมา

    Last Updated : 2025-03-03
  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   9. เด็กเส้น

    .ปาร์คขับรถเข้ามาจอดในที่จอดรถประจำตำแหน่ง เพียงแค่รถแล่นเข้ามาทุกคนก็มองเป็นตาเดียว พอชายหนุ่มลงจากรถสาวๆ ที่ทำงานในโรงงานต่างก็พากันกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่โต แต่พอใบหลิวเดินลงมาจากรถเสียงกรี๊ดก็เงียบลงกลายเป็นเสียงซุบซิบแทน ทุกสายตาจ้องมองมายังเธอที่ยืนข้างทายาทโรงงานน้ำมันสุดหล่อด้วยความสงสัย ใบหลิวไม่ค่อยชินกับเหตุการณ์เหล่านี้เท่าไหร่นัก แต่เธอเก่งเรื่องการเมินคนอยู่แล้ว เธอจึงเก๊กหน้าไม่สนใจมันซะก็สิ้นเรื่อง"ตามพี่มา...อ้อ แล้วอยู่ที่นี่ต้องเรียกพี่ว่าคุณชรัน""คุณชรัน? คือใครล่ะคะ? พี่ชื่อปาร์ค ก็ต้องเรียกคุณปาร์คสิ""ชรันคือชื่อจริงพี่""ไม่บอกนามสกุลด้วยเลยล่ะคะ จะได้เรียกให้เต็มยศเลย""ต่อปากต่อคำจริงๆ"ปาร์คส่ายหน้าก่อนจะเดินนำเธอเข้าไปที่ตึกบริหาร ใบหลิวก็รีบเดินตามเข้าไปเพราะกลัวจะหลง โรงงานกว้างขวางขนาดนี้ถ้าหลงคงได้หาทางออกเป็นวันแน่ๆ ปาร์คนำเธอมายังหน้าห้องฝ่ายบุคคลพร้อมกับบอกให้เธอรออยู่หน้าห้อง ส่วนเขาเดินเข้าไปคุยกับหัวหน้าฝ่ายบุคคลครู่หนึ่งก็เดินออกมา"เดี๋

    Last Updated : 2025-03-03
  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   10. เปลี่ยนงาน

    "หยุด!!!"หญิงสาวคนสุดท้ายกำลังจะเง้อมือขึ้นมาตบใบหลิวอีกสักฉาด แต่ก็ได้ยินเสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยห้ามเธอไว้เสียก่อนเธอจึงค้างอยู่อย่างนั้น ใบหลิวเห็นว่าเป็นจังหวะดีจึงประทับลงฝ่ามือลงบนหน้าผู้หญิงคนนั้นเต็มแรง ห้องที่เงียบลงทำให้เสียงฝ่ามือที่ปะทะเนื้อแก้มดังลั่นห้องนั้นเพี๊ยะ!!!ปาร์คมองใบหลิวนิ่งด้วยสายตาเรียบเฉย ทุกคนก้มหน้าหมดมีแต่ใบหลิวที่หันไปมองผู้มาเยือน ร่างสูงของเขาเดินเข้ามาหาเธอพร้อมใบหน้าและสายตาที่ดูดุดันมากกว่าปกติ"นี่มันที่ทำงาน ไม่ใช่สนามมวย""เอ่อ...คือ....""ผมไม่รับฟังอะไรทั้งนั้น ไปแก้ตัวกับฝ่ายบุคคลเอง""คุณชรันขา....แต่เด็กนี่....""ลัลล์ลลิต เข้าไปพบผมที่ห้องด้วย"ทุกคนไม่ทันได้เอ่ยปากพูดอะไร ปาร์คก็เดินเข้าห้องไปด้วยความหัวเสีย ส่วนหญิงสาวสี่คนก็ต้องเดินออกไปยังฝ่ายบุคคล ใบหลิวเดินตามปาร์คเข้าห้องไปไม่ทันที่ชายหนุ่มจะได้เดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ ใบหลิวก็พูดขึ้นมาอย่างหัวเสีย"ใบไม

    Last Updated : 2025-03-04
  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   11. ห้องเชือดที่ไม่ได้เชือด

    "พี่ปาร์คจะไปไหน? นี่มันไม่ใช่ทางกลับบ้าน...""ทดลองงาน""วันนี้เลยหรอคะ?""ใช่ ทำไม? วันนี้ก็เล่นทั้งวันแล้วจะพักอีกหรอ?""พูดอะไรไม่เกรงใจรอยบวมบนหน้าเลยนะคะ""แต่งหน้าเก่งอยู่แล้วไม่ใช่?""......."ใบหลิวเลิกเถียงเพราะยังไงปาร์คก็ไม่ตามใจหรือเห็นใจเธออยู่ดี หรือเขาอาจจะเกลียดเธอไปแล้วก็ได้...ในเมื่อเธอสร้างเรื่องให้เขามากมายขนาดนี้ แต่ใบหลิวก็อดน้อยใจไม่ได้ที่เขาไม่ได้เป็นห่วงเธอเหมือนน้องคนอื่นๆ บ้างเลย...ใบหลิวนั่งหน้างออยู่บนรถโดยไม่ยอมหันไปมองเขา เหมือนเด็กกำลังงอนเพราะโดนขัดใจ ปาร์คเห็นอย่างนั้นก็นึกขึ้นได้ว่าเธอยังไม่ได้ทานอะไรเลยตั้งแต่เช้า"หิวไหม?""ไม่""เพราะไม่ยอมกินอะไรเลยนอกเหล้านี่ไง ถึงผอมแบบนี้""ก็มันไม่อร่อยเหมือนที่แม่ทำ""หรือจะทำกินเอง?""มันมีที่ให้ทำที่ไหนล่ะ? นอกจากที่บ้าน""คอนโดพี่ไง อยู่แถวนี้พอดี""พี่ปาร์คมีคอนโดด้วยหรอ?""อืม...""แล้วทำไมต้องไปอยู่ที่บ้านอ่ะ ไม่อ

    Last Updated : 2025-03-04
  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   12. ทดลองงาน

    .รถนอกคันหรูเปิดประทุนขับมาจอดที่โซนวีไอพี่ด้านหลังผับดังใจกลางเมือง ปาร์คเปิดประตูรถลงมาพร้อมกับใบหลิวก่อนจะเดินเข้าไปในตัวผับชั้นสองโซนวีไอพี ผู้จัดการผับเดินเข้ามาต้อนรับพร้อมกับพาเข้าห้องแยกที่โซนด้านใน ซึ่งเป็นห้องคาราโอเกะมีไม่กี่ห้อง หน้าห้องทุกห้องเขียนว่าVVIP ปาร์คเดินเข้าไปนั่งไขว่ห้างบนโซฟาสีแดงหรูพร้อมมองไปยังใบหลิวที่ยืนเก้ๆ กังๆ อยู่"คนนี้หรอครับบอส?""บอส...?""ใช่ครับ..คุณปาร์คเป็นบอสของเรา""อ๋อ..ค่ะ""เอ...น้องคนนี้หน้าคุ้นๆ ใช่เด็กบอสหรือเปล่าครับ?""อืม...""หา?!""งั้นผมขอตัวไปเอาเครื่องดื่มมาเสิร์ฟก่อนนะครับ"ปาร์คพยักหน้าก่อนจะมองไปที่ใบหลิวที่ยังคงยืนงงกับบทสนทนาเมื่อครู่ อยู่ที่โรงงานคือคุณชรัน พออยู่ที่นี่คือบอส โลกของเขาช่างกว้างเกินกว่าที่เธอจะรู้หมดเสียอีก เอ๊ะ...แล้วเธอจะอยากรู้ไปทำไม"มานั่งนี่สิ""......."ปาร์คพูดทั้งๆ ที่มือยังกดโทรศัพท์อยู่ แต่ใบหลิวกลับไม่ได้ขยับตัวไปนั่งตามที่เขาพูด ได้แต่ยืนมอ

    Last Updated : 2025-03-05
  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   13. บางคนเปลี่ยนไป

    .แสงแดดยามเช้าตกลงมากระทบเข้ากับเปลือกตากลม ร่างเล็กค่อยๆ ขยับกายตัวเองที่รู้สึกอึดอัดเหมือนมีเชือกรัดไว้ ความรู้สึกหนักที่หัวประเดประดังเข้ามาทันทีที่ลืมตากว้าง ใบหลิวก้มลงมองตัวเองว่าทำไมมันถึงอึดอัดขนาดนี้ เมื่อมองดูก็เห็นเต็มสองตาว่าผ้าห่มหนาได้พันรอบตัวเธอไว้เป็นดักแด้ พร้อมกับมีเข็มขัดรัดไว้เพื่อไม่ให้ผ้าห่มคลายตัวเธอดิ้นขลุกขลักอยู่พักใหญ่เพื่อพลิกตัวนอนหงายและพยายามดันตัวเองให้ลุกนั่ง ใบหลิวเริ่มมองไปยังรอบๆ ห้องก็พบว่าเป็นห้องที่เธอพึ่งเคยเข้ามาเมื่อเย็นวาน ดวงตาของเธอเบิกกว้างเท่าไข่ห่านเมื่อหันไปเห็นร่างของชายหนุ่มที่คุ้นหน้าคุ้นตากันเป็นอย่างดีนอนเปลือยท่อนบนอยู่ข้างๆ ภาพความทรงจำสุดอลังการของเมื่อคืนได้ผุดขึ้นมาในหัวเป็นดอกเห็ด พอตั้งสติได้เธอก็...."กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!!"ผลั่ก! ตุ้บ!"โอ้ย!!"เสียงทุ้มร้องออกมาอย่างเจ็บปวดเมื่อตื่นขึ้นมาก็รู้สึกเหมือนตัวลอยลงไปกองอยู่ข้างล่างเตียง ไม่ใช่ว่าเขาละเมอแต่อย่างใด เขาแค่โดนถีบส่งลงมาด้วยเท้าเล็กไซค์38ก็เท่านั้น

    Last Updated : 2025-03-05
  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   14. อย่ามายุ่งเรื่องของผม

    ..รถสีดำคันหรูแล่นไปตามถนนที่มีรถแล่นเต็มไปหมด ภายในรถเต็มไปด้วยความเงียบ ร่างเล็กเบือนหน้าออกไปข้างนอกหน้าต่าง ไม่ว่าปาร์คจะถามอะไรเธอ ใบหลิวก็ตอบสั้นๆ ถึงแม้จะตอบแต่ก็ไม่หันไปคุยกับเขาอยู่ดี จึงเป็นเหตุให้ภายในรถต้องเงียบลงไปโดยปริยายใบหลิวรู้สึกเหมือนตนเองทำอะไรผิดจนอายที่จะมองหน้าปาร์ค ในใจคิดว่าทำผิดต่อเขาและแฟนของเขา เธอคิดเพียงว่าจะต้องเว้นระยะห่างจากเขาให้ได้มากที่สุด เมื่อคิดดังนั้นจู่ๆ ภายในใจของเธอก็รู้สึกเศร้าขึ้นมาเสียอย่างนั้น ใบหลิวสะบัดความคิดก่อนจะถอนหายใจออก ปาร์คที่คอยมองท่าทางของเธออยู่ตลอด ถึงเขาจะขับรถไปด้วยก็ตาม จึงอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น"เป็นอะไรรึเปล่า? ไม่สบายหรอ?""เปล่า""...วันนี้ไม่เถียงพี่หรอ?""ไม่ค่ะ""......."ปาร์คเงียบไปเมื่อได้ยินคำตอบที่ไม่ได้ใส่ใจอะไรของใบหลิว เขาหันกลับไปขับรถต่อและปล่อยให้บรรยากาศนั้นเงียบต่อไป... รถสีดำที่คุ้นตาแล่นเข้าบ้านหลังใหญ่และตรงไปจอดยังลานจอดรถหน้าบ้านมีบิลลี่ยืนรออยู่อย่างกระวนกระวาย แต่พอเห็นรถคันหรูแล่นเข้ามาบิลลี่

    Last Updated : 2025-03-06

Latest chapter

  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   43. ตอนพิเศษ

    .."ทำไมพี่ปาร์คต้องให้หลิวเอาลูกไปฝากแม่ละคะ"ใบหลิวเอ่ยถามขึ้นหลังจากฝากลูกชายหัวแก้วหัวแหวนไว้กับผู้เป็นแม่ตามที่ปาร์คขอร้องให้เอาไปฝากไว้สักวัน ทั้งที่ลูกชายของเธอพึ่งจะสี่ขวบ เธอก็ยิ่งคิดหนักและคิดถึงเป็นธรรมดาจนใบหน้าสวยสลดอย่างเห็นได้ชัด ปาร์คปรายตามองใบหลิวครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้น"แค่สองสามวันเอง...พี่อยากมีเวลาอยู่กับหลิวบ้าง""ปกติก็อยู่ด้วยกันทุกวันนี้คะ ไม่เห็นต้องแยกลูกไปเลย""พี่อยากอยู่กับหลิวสองต่อสองบ้าง...เรามัวแต่ทำงานเลี้ยงลูกไม่มีเวลาให้กันเลยนะหลิว"ปาร์คเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าที่ดูจริงจัง ใบหลิวหันมองยังเขาที่กำลังขับรถกลับในเมืองอย่างไม่เข้าใจนัก เพราะเธอคิดว่าก็อยู่ด้วยกันตลอดจะไม่มีเวลาได้ยังไง"เราไม่มีเวลา...หวานกันบ้างเลยแล้วนี่ก็ใกล้จะวันวาเลนไทน์แล้วด้วยพี่เลยอยากจะ...""วาเลนไทน์แล้วไง ไม่ใช่วันครบรอบสักหน่อย"ใบหลิวเอ่ยขัดขึ้นมาใบหน้าดูท่าทางหงุดหงิด ปาร์คหันไปมองยังภรรยาของตนครู่หนึ่งก่อนจะขับรถต่อไปเงียบๆ ภายในหัวคิ

  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   42. END.

    ห้องใบหลิวปาร์คมองร่างหญิงสาวที่นอนหลับอยู่เงียบๆ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคิดถึงและห่วงหา มือหนาของเขายังจับมือเธอไว้แน่นโดยที่เธอไม่รู้สึกตัวเหมือนกลัวจะหายไปใบหลิวขยับตัวเล็กน้อย เพราะเธอรู้สึกคลื่นไส้อีกครั้งก่อนจะลุกพรวดขึ้นมาทันที ปาร์ครีบเข้าไปพยุงพร้อมมองเธอด้วยสายตาเป็นห่วง ตอนคุยโทรศัพท์เธอไม่เคยพูดถึงเรื่องแพ้ท้องให้เขาฟังเลยสักครั้ง“พี่ปาร์ค? แม่อนุญาตแล้วหรอคะ?”ปาร์คพยักหน้าพร้อมกับยิ้มบางๆ ตาเรียวมองใบหน้าซีดเซียวของหญิงสาวอันเป็นที่รักอย่างสลด ที่เขาไม่สามารถดูแลหรืออยู่ใกล้ๆ ได้เลยเกือบจะหนึ่งเดือนเต็ม แต่ใบหน้าซีดเซียวนั้นกลับยิ้มให้เขาอย่างดีใจที่ได้เจอกันจนลืมอาการอยากอาเจียนไปเสียหมด เมื่อเห็นเธอทำหน้าแบบนั้นชายหนุ่มจึงคว้าตัวเธอเข้ามากอดไว้แน่นด้วยความคิดถึง ก่อนจะคลายกอดอย่างอ้อยอิ่ง“ลุกไหวไหม? พ่อพี่ใกล้จะมาถึงแล้ว”“คะ? คุณปรเมตต์มาด้วยหรอคะ?”ชายหนุ่มพยักหน้าแทนการตอบคำถามของเธอ ใบหลิวทำหน้างงเล็กน้อยแต่ก็พอเข้าใจได้ เพราะนี่

  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   41. วันแล้ววันเล่า

    ..วันแล้ววันเล่าที่ปาร์คยังคงทำงานช่วยที่บ้านแม่รวีเกือบเดือนที่เขายังคงไม่ได้เห็นหน้าใบหลิวเลย ได้เพียงแค่พูดคุยผ่านโทรศัพท์ทุกคืนเพียงเท่านั้น แต่ปาร์คก็ยังไม่หนีไปและเฝ้ารอวันที่แม่รวีใจอ่อน ไหนจะปรเมตต์ผู้เป็นพ่อที่คอยโทรมาย้ำเขาตลอดว่าให้อดทนปาร์คทำงานอยู่ด้านล่างของตัวบ้านก็ได้ยินเสียงดังจากด้านบนที่ใบหลิวอยู่ เขาได้ยินกลายๆ ว่าใบหลิวแพ้ท้องหนัก แม่รวีจึงเดินขึ้นไปดูแลบ่อยๆ ชายหนุ่มทำงานไปด้วยก็แอบยิ้มไปด้วย ในใจก็คิดว่าเขากำลังจะเป็นพ่อคนแล้วจริงๆ แม้เขาจะอยากขึ้นไปดูแลเธอด้วยตัวเอง แต่เขาก็ทำได้แค่อดทนเพียงเท่านั้น“ไอ้ปาร์ค!” –บิลลี่“นี่มึงเปลี่ยนจากประธานโรงงานน้ำมันมาเป็นพ่อค้าข้าวแกงแล้วหรอวะ” -กาย“กูละยอมใจมึงจริงๆ” –ออดี้บิลลี่และคนอื่นๆ เดินเข้าบ้านมาพร้อมของฝากของบำรุงมากมาย เพื่อนทั้งสี่คนกอดทักทายกันด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเอาของไปวางไว้ที่โต๊ะกินข้าวตัวใหญ่ใต้ถุนบ้าน“แล้วแม่กูไปไหนละ”“อยู่ข้างบนดูแลหลิวอยู่”“เจ้าใบป่วยหรอ?”“เปล่า หลิวแพ้ท้องหน

  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   40. ความพยายามของปาร์ค

    ..06.00 น.“มาทำไม?”“มาช่วยแม่น่ะครับ”“ไม่จำเป็น ฉันทำของฉันเองได้”ปาร์คเดินเข้ามายืนยิ้มให้กับแม่รวี แต่ก็ถูกปฏิเสธอย่างไม่ไยดี การที่เขามีหน้าที่การงานที่ดีมีฐานะดีไม่ได้ช่วยให้แม่รวียอมยกลูกสาวให้เลยแม้แต่น้อย ปาร์คจึงคิดว่าคงต้องเข้าหาว่าที่แม่ยายด้วยการพิสูจน์ว่าเพื่อใบหลิวแล้วเขาสามารถทำได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหนก็ตาม“ซื้อแกงหน่อยจ้า”“ครับ เอาแกงอะไรดีครับ?”“ตายแล้ว!!! หล่ออะไรขนาดนี้พ่อคุ๊ณ อย่างกับพระเอกแน่ะ ป้ารวีนี่ลูกเขยหรอ? หล่อจนจะเป็นลม เสียดายป้าเกิดก่อนนานไปหน่อย”“ป้าก็ยังสวยอยู่นะครับ”“แหม พูดแบบนี้เอามันทุกแกงเลยล่ะกัน”ปาร์คพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเอาแกงใส่ถุงแล้วยื่นให้ เขาไม่คิดว่าจะได้ยืนขายแกง แต่มันพอดีที่เขายืนอยู่หน้าบ้าน แต่แม่รวียืนอยู่ไกล เลยเป็นเหตุให้เขาได้ช่วยไปโดยปริยาย หลังจากที่ป้าคนนั้นซื้อไปแล้ว กลับมีคนแห่มาซื้อแกงจนแทบขายไม่ทัน เพราะความหล่อที่ไม่อาจมีใครต้านทานจนไม่เหลียวมองได้ ไม่ว่

  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   39. ความรู้สึกของคนเป็นแม่

    ..ภายในร้านอาหารบ้านๆ เต็มไปด้วยลูกค้าแน่นไปหมด กิจการกำลังดำเนินไปได้ดีจนทุกคนวิ่งวุ่น ใบหน้าเปื้อนต้อนรับลูกค้าตลอดเวลาอย่างมีความสุข ทำให้หญิงสาวแทบจะน้ำตาคลอ เธอไม่อยากทำลายรอยยิ้มนั้นเลยแม้แต่น้อย ใบหลิวยืนมองผู้เป็นแม่อยู่ไกลๆ แต่ไม่ยอมเข้าไปที่บ้านเสียที ปาร์คเองก็ไม่ได้ว่าอะไร ได้แค่ยืนรอข้างๆ รอให้เธอพร้อมที่จะก้าวเข้าไปกับเขาปาร์คจับมือใบหลิวไว้แน่นเป็นเชิงให้กำลังใจ แต่ถึงอย่างนั้นใบหลิวก็ยังคงทำหน้าเศร้ามาคลาย จากที่ไม่ได้เจอแม่มาหลายเดือน และไม่เคยได้แวะเวียนมาเยี่ยมหา แต่เธอก็ส่งเงินมาให้ตลอดไม่ขาด แต่พอกลับมาเจอกันอีกครั้งก็ไม่รู้ว่าแม่ของตนจะดีใจหรือเสียใจ“เข้าไปกันเถอะ”“ค่ะ..”ใบหลิวตอบปาร์คก่อนจะเดินนำเขาเข้าไปยังร้านอาหารที่เธอกับแม่ช่วยกันสร้างขึ้น ใบหลิวเดินเข้าไปทั้งที่ผู้เป็นแม่ยังไม่เงยหน้าด้วยซ้ำแต่ก็ยังร้องเรียกทักทายเพราะคิดว่าเธอเป็นลูกค้า“เชิญก่อนจ้า...ด้านในว่าง...ไอ้หลิว!!”“แม่”ผู้เป็นแม่ละทิ้งทุกอย่างด้วยความดีใจที่เห็นลูกสาวท

  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   38. ผลตรวจ

    “คนไข้อ่อนเพลีย อาจจะเสี่ยงเป็นภาวะเลือดจาง”“ปกติก็แข็งแรงดีนี่ครับ”“ค่ะ แต่เพราะตั้งครรภ์เลยทำให้เสี่ยง เด็กทารกในท้องต้องใช้เลือดคุณแม่เพื่อสร้างอวัยวะ”“!!!”“กี่เดือนแล้วครับ?”ปรเมตต์ที่นั่งอยู่พร้อมพยุงลากสายน้ำเกลือมาด้วยถามขึ้น ในขณะที่ปาร์คยังคงช็อกค้างอยู่ พยาบาลยิ้มให้ปรเมตก่อนจะส่งใบผลตรวจพร้อมอัลตราซาวท์ให้เขา ปรเมตต์และปาร์คก้มมองดูภาพก้อนกลมๆ ที่มีตัวอ่อนคล้ายลูกอ๊อดอยู่ด้วยความตื่นเต้น“สามสัปดาห์แล้วนะคะ ดูเหมือนคุณแม่จะยังไม่รู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์”“ลูกแกไม่ผิดแน่ไอ้ลูกชาย ฮ่าๆๆ”ปรเมตต์เผลอหัวเราะออกมาเมื่อรู้ว่าจะมีหลาน ปาร์คมองผู้เป็นพ่อด้วยรอยยิ้มที่เขาดีใจขนาดนี้ แต่พอปรเมตต์รู้ตัวก็กระแอมเบาๆ แล้วทำหน้าเรียบเฉย“พ่อยอมรับหลิวแล้วใช่ไหม?”“ก็เรื่องมันถึงขนาดนี้ ไม่อยากยอมก็ต้องยอม”“พ่อไม่กลัวหลานโง่แล้วหรอ?”“โง่ก็ส่งไปเรียนโรงเรียนดีๆ สิฟ่ะ ยากอะไร”ปาร์คหัวเราะกับความดื้อดึงของพ่อ แต่ตอนนี้เขาก็ยอม

  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   37. การเอาชนะของยัยตัวร้าย

    ..ข่าวบนหน้าจอโทรทัศน์ในห้องพิเศษของโรงพยาบาลดังขึ้น ใบหลิวมองดูข่าวนั้นอย่างไม่อยากเชื่อ หรือเรื่องนี้มันกำลังจะจบลงด้วยดีแล้วกันนะ“สมใจเธอรึยังล่ะ...เหอะ!”เสียงคนป่วยที่นอนไม่ฟื้นมาหลายชั่วโมงได้ดังขึ้น ใบหลิวรีบหันหน้ากลับมามองชายวัยกลางคนที่ตื่นมาก็หันมาประชดประชันเธอเลย แต่เธอก็ไม่ได้พูดตอบโต้หรือเถียงเขาแต่อย่างใด กลับหันไปหยิบน้ำเปล่ายื่นให้ชายคนนั้นแทน มีหรือที่เขาจะยอมรับน้ำจากเด็กสาว ปรเมตต์เมินหน้าหนีแก้วน้ำที่ใบหลิวยื่นให้“ดื่มน้ำหน่อยเถอะค่ะ จะได้ดีขึ้น”“ฉันไม่ดื่ม”“ถึงจะรังเกียจฉัน แต่ก็ควรห่วงสุขภาพตัวเองนะคะ”“เด็กยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม กล้ามาเสนอหน้าสอนฉันหรือ”“รอให้หายดีก่อนดีกว่าไหมคะคุณลุง ค่อยคิดแผนขัดขวางทีหลัง”“เด็กนี่! ไม่กิน!”ปรเมตต์ล้มตัวนอนลงพร้อมกับหันหลังให้ใบหลิว หญิงสาวกรอกตาก่อนจะถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่ายกับความดื้อของคนแก่รุ่นพ่อ ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้เขาอยู่ดี แต่ปรเมตต์ก็กลับสะบัดมือเธอออ

  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   36. การตอบโต้ของปาร์ค

    ..ประธานหนุ่มเดินเข้าบริษัทมาอย่างสุขุมโดยมีผู้ช่วยสาวพ่วงตำแหน่งแฟนสาวลับๆ ของเขาเคียงข้างมาด้วย คนในบริษัทที่เขาเดินผ่านต่างทักทายเขาตลอดทางเดิน เมื่อมาถึงหน้าห้องทำงานของตนเลขาสาวก็ลุกขึ้นมองหน้าเขาปาร์คปรายตามองบีบีครู่หนึ่งด้วยสายตาเรียบนิ่งไร้ความรู้สึกก่อนจะเปิดประตูเข้าห้องไป บีบีรีบตามเข้าไปทันที ส่วนใบหลิวก็กลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานโดยไม่สนใจ"มาแล้วหรอ ไอ้ลูกไม่รักดี""....."เมื่อประธานหนุ่มเดินเข้ามาในห้องก็เห็นผู้เป็นพ่อนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ปาร์คทำหน้าไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก ก่อนจะเดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะทำงานของเขาอย่างเงียบๆ"ฉันสั่งงให้แกย้ายไปอยู่กับหนูบีบี แต่แกกลับหนีไปคลุกอยู่กับเด็กคนนั้น งามหน้าไหมล่ะไอ้ปาร์ค""......""ฉันจะเลื่อนงานแต่งให้เร็วขึ้น! เดือนหน้าแกต้องแต่งงานกับหนูบีบี"ปาร์คปรายตามองบีบีที่ลอบยิ้มอยู่อย่างดีใจที่ปรเมตต์พูดแบบนั้น ปาร์คยกยิ้มก่อนจะส่ายหน้าไปมาท่ามกลางสายตาของปรเมตต์ บีบี และปกรณ์ พวกเขามองปาร์คอย่างไม่เข้าใจ

  • ยัยตัวร้ายคนนี้ พี่จอง   35. เคลียร์ใจ

    ..รถคันหรูแล่นมายังคอนโดหลังจากทานข้าวเย็นกับคู่หมั้นสาวสวยที่พ่วงตำแหน่งเลขาของเขาในบริษัท ชายหนุ่มไร้คำพูดใดๆ แม้สาวเจ้าจะชวนคุยมากแค่ไหน สิ่งที่ได้ตอบคำมาเห็นเพียงจะเป็นความเฉยชาพ่วงด้วยสายตาที่ว่างเปล่าเพียงเท่านั้นจนรถจอดสนิท"ลงไป""ปาร์คจะไปไหนคะ คุณพ่อบอกให้เราอยู่ด้วยกัน..""ไปคุมผับ""งั้นบีบีขอตามไปด้วยได้ไหมคะ จะได้ศึกษาไว้ เพราะวันหนึ่งเราก็ต้องช่วยกันดูแลอยู่แล้ว""ไม่จำเป็น""แต่ปาร์คคะ..""กลัวอะไร? หลิวก็อยู่กับปกรณ์ไง ยังไม่พอใจเธออีกหรอ จะไปดูฉันล่าด้วยเลยไหมล่ะ""ถ้าปาร์คหาที่ลง บีบีก็พร้อม""ฉันไม่มีทางแตะต้องเธอ ไปซื้อกินยังจะดีกว่าอีก""ปาร์ค!""ลงไป!!"บีบีมองหน้าชายคู่หมั้นทั้งน้ำตา เธอทั้งเสียใจและโกรธเคืองคนตรงหน้าจนพูดไม่ออก แต่ปาร์คกลับมองเธอพร้อมแสยะยิ้ม สำหรับปาร์ค เขาคิดว่าคนที่ควรเสียใจมากที่สุดน่าจะเป็นใบหลิวมากกว่า เพราะเธอโดนพ่อเขาว่าขนาดนั้นหญิงสาวยอมลงจากรถแต่โดยดีและมองดูรถของคู่หมั้นหนุ่มแล่นไปจนลับตา ก่อนจะรี

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status