แชร์

ตอนที่19.เตรียมใจมาพร้อมแล้วสินะ

ผู้เขียน: ไห่ถาง
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-01-17 09:41:53

“อ๊ากกก!”

มือของคนที่ถือคบไฟถูกตัดขาดกระเด็น เลือดพุ่งออกมาดุจสายน้ำ

“จะเผาบ้านข้า พวกเจ้าคงเตรียมใจมาพร้อมแล้วสินะ”

ชายหนุ่มหลายคนก้าวออกมาจากตัวบ้านออกสู่ลานกลางของหมู่บ้านด้วยท่าทีสบาย ๆ ดูมิทุกข์ร้อนหรือตื่นตกใจกับผู้บุกรุกซึ่งหมายเอาชีวิตพวกเขาอย่างตั้งใจ

ทุกการแสดงออกของเจ้าบ้าน ทำให้ผู้มาเยือนเพื่อทำลายล้างหมู่บ้านสกุลจ้าวให้สิ้นซากนั้นเสมือนมดปลวกที่ล่วงล้ำเข้ามากัดกินเสาเรือนเพียงเท่านั้น และเหมือนกับว่าเวลานี้ เจ้าบ้านเองก็พร้อมที่จะบดขยี้ผู้รุกล้ำให้หมดสิ้นไปเช่นกัน

“ช่างเหนือความคาดหมายเสียจริงที่ชาวบ้านป่าเช่นพวกเจ้าจะมิรู้จักการเกรงกลัวความตายเอาเสียเลย”

“อันความตายนั้นเป็นเรื่องปกติสามัญของผู้มีจิตวิญญาณมิใช่หรือ ไยต้องเกรงกลัวมันด้วยเล่า แต่…หากว่าต้องตายด้วยฝีมือของคนต่ำช้าแล้วละก็ ข้าขอต่อกรด้วยสักคราเพื่อปกป้องเกียรติสักหน่อยจะเป็นไรไปเล่า ท่านว่าจริงรึไม่”

“คนเช่นพวกเจ้ามีเกียรติอันใดให้รักษารึ ฮา ๆ”

ผู้นำชายชุดดำหัวเราะด้วยน้ำเสียงดูหมิ่น ทว่า ภายในใจกลับเจ็บร้าวลึกอยู่มิน้อย เมื่อมองไปยังชายหนุ่มหลายคนที่ยืนประจันหน้ากับพวกเขาอย่างองอาจ เพราะทุกถ้อยคำของเจ้าบ้านน
บทที่ถูกล็อก
อ่านต่อที่ GoodNovel
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทที่เกี่ยวข้อง

  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3   ตอนที่20.ความไม่ชัดเจน

    ชายชุดดำรีบดึงสติของตนคืนอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ตัวเขาจะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ด้วยรอยยิ้มของคนตรงหน้านี้มิใช่เพียงตราตรึงใจ ทั้งยังคุ้นเคยยิ่งนัก เพียงแต่เขาคิดมิออกว่าเคยพบเจอจากที่ใดมาก่อน“ไยใช้น้ำเสียงดุดันถึงเพียงนั้นเล่าพี่ชาย ข้าเพียงเดินชมดาวยามค่ำคืน ก็เพียงเท่านั้นเอง มิเห็นต้องดุข้าเลย”ข้ออ้างช่างไร้ความเป็นจริงนัก ยามนี้มีเพียงพระจันทร์ที่ส่องสว่างทั่วท้องฟ้า แสงดาวถูกกลบให้เห็นเพียงริบหรี่ หากจะบอกว่าเดินชมจันทร์ยังจะดูสมเหตุสมผลมากกว่าหลายเท่านัก“น้องชาย เจ้าช่างมีอารมณ์สุนทรียิ่ง ดวงดาวในค่ำคืนนี้ช่างงดงามริบหรี่เหลือคณานับ เจ้าคงเพลิดเพลินเดินหลงทางมากระนั้นกระมัง”ชายชุดดำเอ่ยเหน็บแหนมอีกฝ่ายไป พร้อมกับขยับก้าวเท้าไปด้านข้างทีละน้อยเพื่อหาจังหวะลงมือ ซึ่งอีกฝ่ายใช่จะอยู่นิ่งเช่นกัน“ข้าชอบความไม่ชัดเจน เช่นนั้น การชมดาวในคืนนี้จึงนับว่างดงามเป็นที่สุดอย่างไรเล่า”“อ้อ! เช่นนั้นรึ ข้าเพิ่งรู้ว่าคนบ้านป่านิยมชมชอบความเสี่ยงที่มิอาจคาดเดาผลลัพธ์ ว่าจะอยู่หรือตาย หึ ๆ”“หมู่วิหคโผบินสู่เวิ้งน้ำอันไพศาล ไฉนเลยจะมิรู้ชะตากรรม ดั่งฝูงปลาแหวกว่าย หมายสู่พื้นดิน พี่ชาย ท่านเข้าใ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-17
  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3    ตอนที่21.การตัดสินใจของบุตรสาวคนเล็ก

    จ้าวลี่อิงมองเหนือท้องฟ้ายังทิศทางหลังหมู่บ้าน นางกำลังรอบางสิ่งอยู่ด้วยใจที่เต้นรัวอย่างลุ้นระทึก มือบางกำแล้วคลายออกอยู่หลายหนเพื่อผ่อนคลายความเกรี้ยวกราดภายในใจให้เบาบางลง นางกำลังรอเพียงเวลาปัง! เสียงดังขึ้นจากทิศทางที่รอคอย รอยยิ้มงามจึงปรากฏขึ้นน้อย ๆ‘ได้เวลาแล้วสินะ’ จ้าวลี่อิงมองไปยังคนที่นั่งอยู่ดีดตัวลุกขึ้นอย่างร้อนรน เมื่อเห็นแสงสว่างบนท้องฟ้าในทิศทางเดียวกับนาง“งดงามดีหรือไม่ คุณชายอู๋หลิว”ขวับ! กลุ่มคนที่ยืนอยู่ยังเนินเขาต่างหันตามเสียงด้วยความตกใจ อาวุธถูกยกขึ้นเตรียมพร้อมเพื่อป้องกันผู้เป็นนายในทันทีอู๋หลิวหรี่ตาลงมองไปยังหญิงสาวที่เขาคุ้นเคย ก่อนจะยิ้มกว้างปนขำขัน หญิงสาวบ้านป่าที่โง่งมหลงมาในกลลวงซึ่งถูกวางไว้อย่างง่ายดาย“ลี่อิงยอดรัก จุ๊ ๆ ดูเจ้าสิ! ไยถึงออกมาวิ่งเล่นไกลถึงเพียงนี้ ยามค่ำคืน เจ้ามิกลัวจะพบเจอสัตว์ป่าที่กำลังออกหากินเอารึอย่างไรกัน หืม!”อู๋หลิวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเสมือนกำลังเป็นห่วงหญิงสาวยิ่งนัก พร้อมทั้งใช้สายตามองร่างบางในชุดสีดำสนิทที่กลมกลืนไปกับความมืดของยามราตรีคืนนี้ หญิงสาวผู้ร่าเริงสดใสกลับเปลี่ยนไปเป็นอีกคน แม้จะยังคงรอยยิ้มละมุนนั้

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-18
  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3   ตอนที่22. ถอยไปหลายก้าว

    อู๋หลิวยกกระบี่ที่ยังอยู่ในฝักตั้งรับดาบคู่ในมือของหญิงสาว อาวุธของหญิงสาวช่างขัดกับใบหน้าอ่อนหวานสดใสนั้นยิ่งนัก ร่างหนาของอู๋หลิวเซถอยไปด้านหลังหลายก้าว แรงปะทะของทั้งคู่รุนแรงมิแพ้เหล่าผู้ติดตามของทั้งสองฝ่ายที่ต่างเป็นยอดฝีมือหากเวลานี้มิใช่ยามค่ำคืน คงผู้คนสังเกตเห็นหยดน้ำใส ๆ ไหลออกมาเป็นระยะ แม้ใบหน้าจะยังสงบนิ่งเพียงใด จ้าวลี่อิงก็มิอาจข่มกลั้นสายธารแห่งความโศกเศร้าเอาไว้ได้ในจังหวะที่สองร่างต่อสู้ในระยะประชิด แม้เพียงเสี้ยวเดียวเท่านั้น หัวใจของชายหนุ่มถึงกับกระตุกวูบไหว เมื่อสัมผัสกับหยดน้ำที่มิใช่โลหิตปะทะเข้ากับใบหน้าในขณะที่หญิงสาวสะบัดหมุนกายออกห่างตัวเขาหากจ้าวลี่อิงมิใช่ครอบครัวของศัตรู ความรักที่กำลังเบ่งบานคงไม่ต้องดับสลายลงเช่นนี้ก็เป็นได้ ทว่า ตัวเขาเองก็ต้องเลือกเช่นกันว่าจะรักนางต่อไป หรือเลือกอนาคตของตนเองและครอบครัว‘ข้ามีสิทธิ์เลือกหรือลี่อิง ใจเจ้า ไยข้าจะมีรู้ แล้วใจข้าเล่า เจ้าจะรับรู้ถึงมันบ้างหรือไม่’ รอยยิ้มเย้ยหยันในความโชคร้ายของตนได้เผยขึ้นเล็กน้อย เป็นช่วงจังหวะที่จ้าวลี่อิงโถมตัวเข้าหาชายหนุ่มอย่างเต็มกำลัง เป็นภาพที่หญิงสาวรู้สึกกรุ่นโกรธ เมื่อ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-18
  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3   ตอนที่23.คิดไปเองสินะ

    “เจ้าจะฆ่าข้าจริงหรือ ลี่อิง”“ข้ามิเคยลังเล อู๋หลิว โอกาสที่ข้าเคยให้ท่านมันหมดลงนับตั้งแต่ท่านก้าวออกหมู่บ้านข้าไปแล้ว วันนี้ เราคือศัตรู มิใช่สหายเช่นกาลก่อนอีกแล้ว”“หึ ๆ สหายรึ ฮา ๆ เป็นข้าคิดไปเองสินะ สหาย ข้าเป็นได้เพียงเท่านี้หรือ”“ท่านจะพูดให้ได้สิ่งใดกัน มันเป็นท่านที่เลือกจะก้าวจากข้าไปเอง ท่านมิรู้เลยรึอย่างไรว่าใจข้ารู้สึกเยี่ยงไรในตอนนี้”“อึก!”มือบางกระตุกรวบเส้นลวดในมือ จนบาดลึกเข้าไปในผิวกายของชายหนุ่ม พิษร้ายค่อย ๆ แทรกซึมเข้าสู่กระแสเลือด อู๋หลิวยังคงยืนนิ่งสงบมิไหวติง ดวงตาจ้องมองตรงไปยังใบหน้านวลที่บัดนี้อาบไปด้วยหยาดน้ำตา มันช่างบาดลึกในจิตใจเขายิ่งนักเขาตั้งใจที่จะเกลียดนาง หลอกลวงนาง ทว่า มันกลับเป็นเขาที่กำลังหลอกลวงใจของตนเองเสียมากกว่า หากการตายของเขาทำให้มิต้องทนเห็นหญิงสาวต้องตาย เขาก็ยินดีที่จะจบทุกอย่างลงในตอนนี้โดยมิลังเลแม้แต่น้อย‘ข้ารักเจ้า ลี่อิง’“ไม่นะ…ลี่อิง!”ตูม! เส้นลวดทองขาดออกกระจาย พร้อมร่างสูงของอู๋หลิวพุ่งเข้ารวบร่างของจ้าวลี่อิง“อึก!” ร่างสูงสั่นสะท้านไปทั้งกาย ด้วยพิษที่กำลังแผ่ซ่านไปทั่ว ทั้งยังเวลานี้ ชายหนุ่มถูกแทงด้วยหอกยาวจากด

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-18
  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3   ตอนที่24.ไปตามท่านหมอมา

    บ้านสกุลจ้าวห้าพ่อลูกยืนมองบ่าวไพร่เก็บกวาดลานบ้านที่เพิ่งผ่านการต่อสู้อย่างดุเดือดเมื่อหลายชั่วยามก่อน จ้าวหลานเค่อมองสำรวจโดยรอบ ก่อนจะหันกลับมายังบุตรชายทั้งสี่ที่ยืนยิ้มน้อย ๆ พร้อมสภาพเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ใบหน้ามีรอยฟกช้ำปรากฏให้เห็นอยู่บ้าง แต่ก็มิมีคนใดบาดเจ็บสาหัส เท่านั้น เขาก็วางใจแล้ว“เร็วเข้า ไปตามท่านหมอมา”เสียงกร้าวดังเข้ามาในตัวบ้านก่อนจะปรากฏร่างของฮวาหลง และสิ่งที่ทำให้ห้าพ่อลูกสกุลจ้าวถึงกับชาหนึบไปทั้งร่างนั่นคือคนที่อยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่มผู้มาใหม่นั่นเอง“ลี่อิง / น้องเล็ก”ทั้งหมดกรูตามฮวาหลงไปอย่างรีบร้อน จ้าวหลานเค่อพยายามปลอบใจตนเองอยู่ลึก ๆ ว่าบุตรสาวคนเล็กปลอดภัยดี ทว่า คราบเลือดที่เปียกชุ่มตามร่างกายของบุตรสาวทำให้เขาไม่อยากที่จะคาดเดาไปมากกว่านี้“เกิดสิ่งใดขึ้นกับนาง”จ้าวหลานเค่อปรี่เข้าช่วยขยับสิ่งกีดขวางให้พ้นทางชายหนุ่ม มือหนาสั่นเทาจนมิอาจห้ามได้ เมื่อเดินเข้าใกล้สองหนุ่มสาวมากเท่าใด ก็เห็นเม็ดเหงื่อผุดขึ้นเต็มใบหน้าประหนึ่งสตรีของฮวาหลง เมื่อหันมองคนในอ้อมแขนก็ยิ่งสั่นสะท้านไปทั่วกาย เมื่อใบหน้าหวานละมุนของบุตรสาวซีดเผือดไร้สีเลือด“ข้าทำได้เพียง

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-18
  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3   ตอนที่25.มีข้อแม้ว่า

    “ข้าเป็นห่วงเจ้า”“ข้ามิใช่เด็กอมมือ ที่จะมองความในใจของท่านไม่ออก เอาเป็นว่าหากจบเรื่องทั้งหมดนี้แล้ว ข้าจะมิปฏิเสธความรู้สึกที่ท่านเพียรพยายามมอบมันให้แก่ข้ามานาน ดีหรือไม่”จ้าวอวิ๋นได้แต่ทำเสียงจิ๊จ๊ะเบา ๆ ด้วยความขัดใจ หากเขาตอบว่าไม่ นั่นเท่ากับเขาปิดประตูแห่งโอกาสของตัวเอง แต่ถ้าปล่อยหญิงสาวไปก็เกรงจะมีภัย ร่างสูงหลับตานิ่งเพื่อทบทวนทุกอย่างก่อนตัดสินใจ‘ฉลาดสร้างข้อแลกเปลี่ยนเสียเหลือเกินแม่ตัวแสบ เห็นทีต้องยอมเสี่ยงดูสักครา’“ได้…ข้าตกลงให้เจ้าติดตามคนของข้าไป แต่มีข้อแม้ว่า เมื่อเจ้ากลับมาต้องแต่งเข้าสกุลจ้าว อ๊ะ ๆ อย่าแม้แต่จะคิดหนีไปโดยมิบอกกล่าว เพราะข้ามิได้ใจดีเช่นหน้าตา เจ้ายังไม่รู้จักข้าดีพอ”“คุณชายจ้าว ข้าเสมือนเด็กน้อยมิทันหย่านมกระนั้นเลยรึอย่างไรกัน ถึงได้มาสร้างข้อแม้เสมือนคนปัญญาอ่อนเช่นนี้”“จะ…เจ้า ถงม่งเหยา!”“มิต้องกลัวลืมชื่อข้าจนต้องเสียงดังขนาดนั้น ข้ายืนอยู่ห่างท่านเพียงมิกี่ก้าว จะเสียงดังไปไย”ทุกคำพูดของหญิงสาวทำให้ผู้ติดตามที่เฝ้าประตูอยู่ด้านนอก ถึงกับอ้าปากค้างไปตาม ๆ กัน ทั่วหล้าคงมีเพียงหญิงสาวผู้นี้ที่กล้ากล่าวหาผู้เป็นนายของพวกเขาว่าเป็นดั่งเ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-18
  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3   ตอนที่26.ร่างในชุดดำ

    ร่างในชุดดำถึงกับดวงตาเหลือกถลนแทบหลุดออกมาข้างนอก ที่อยู่ ๆ แผ่นหลังของเขากลับถูกอาวุธบางอย่างพาดผ่านอย่างรวดเร็ว ที่สำคัญไปกว่านั้น ไยเขาจึงมิอาจรับรู้ได้ถึงการโจมตีจากทางด้านหลังร่างสูงหันกลับไปมองถึงที่มาของสาเหตุ เมื่อเห็นรอยยิ้มเย้ยหยันจากท่านหญิงโม่ แม้เพียงเสี้ยวของใบหน้างาม มันทำให้ความคลั่งแค้นปะทุขึ้นมาจนถึงขีดสุด“ช่างน่าอายนักที่ลอบกัดจากด้านหลังประหนึ่งสุนัข”ชายชุดดำเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจ็บแค้น ก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายไปหาท่านหญิงสกุลโม่แทน ทว่า ร่างสูงกลับมิทันได้เคลื่อนกายไปยังเป้าหมาย เขากลับถูกฉุดรั้งเอาไว้ด้วยแส้ทองเสียก่อน“ในสนามรบ บางครั้งเราต้องยอมเป็นผู้ร้าย ปลดความเป็นผู้ผดุงคุณธรรมออกเสียบ้าง พวกเจ้ามีนับสิบชีวิต แต่พวกข้ามีเพียงสตรีบอบบางแค่สองคน การทำเช่นนี้ถือว่ามิผิดอันใดสักนิด เจ้าต่างหากที่น่าอับอายกว่าสิ่งที่ท่านหญิงโม่กระทำเสียอีก”“หุบปาก มิเช่นนั้น ข้านี่แหละจะมิเพียงตัดหัวเจ้าไปให้แก่ท่านแม่ทัพใหญ่ แต่จะเอาหัวแม่ของเจ้าไปเป็นของบรรณาการเพิ่มเติมด้วย ฮา ๆ”“พูดได้ดี”เมี่ยวจ้านพูดด้วยน้ำเสียงลอดไรฟัน ก่อนจะสะบัดแส้ให้หลุดออกจากกายของศัตรู ทั้งสองยืนประจั

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-21
  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3   ตอนที่27.ผงะถอยเพียงเล็กน้อย

    แส้เส้นยาวสะบัดออกไปถูกร่างของคนที่ขวางทางนางอยู่ ทว่ามันทำได้เพียงให้อีกฝ่ายผงะถอยเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เมี่ยวจ้านอาศัยจังหวะนี้ตวัดแส้ไปยังกิ่งไม้ที่อยู่ในระยะที่ปลายแส้ไปถึง ก่อนที่มือบางจะรีบคว้าจับข้อมือของโม่ฟางเล่อ ทั้งสองใช้วิชาตัวเบาเหินกายขึ้นเพื่อออกจากวงล้อมแต่ทว่า…หมับ! ข้อเท้าบางของโม่ฟางเล่อกลับถูกคว้าจับเอาไว้ได้ก่อนที่จะหลุดพ้นออกจากวงล้อมตุบ! โม่ฟางเล่อสะบัดมือข้อมือออกจากการเกาะกุมของว่าที่พี่สะใภ้“ไปซะ…มิต้องห่วงข้าพี่เมี่ยวจ้าน ท่านต้องรอดไปให้ได้”เมี่ยวจ้านไม่สนใจคำพูดของโม่ฟางเล่อ หญิงสาวพุ่งเข้าช่วยน้องสาวคนรักอย่างรวดเร็ว ความดุดันของเมี่ยวจ้าน หากเป็นในสนามรบแล้วนั้น ข้าศึกต่างยำเกรงในฝีมือของนาง ทว่า กลุ่มคนตรงหน้ากลับมิรู้สึกสะท้านแม้แต่น้อย เสมือนกับว่าคนเหล่านี้ไร้ซึ่งความรู้สึกเจ็บปวดใด ๆ ก็มิปานต่างจากฟางเล่อที่จิตวิญญาณของนางมาจากอีกโลกหนึ่ง จึงทำให้พอจะคาดเดาถึงอาการของศัตรูได้ แต่นางไม่อาจอธิบายถึงสิ่งที่รู้มาให้แก่คนในมิตินี้รับรู้ได้ นางเห็นขณะที่ศัตรูกลืนกินบางอย่างลงไป มิช้านาน ทุกคนก็เริ่มมีอาการอย่างที่เป็นในตอนนี้ หากวันนี้มีโอกาสรอด น

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-01-21

บทล่าสุด

  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3   ตอนที่75. ข้ารักเจ้า

    ‘เมื่อผู้ใดร้ายมา ข้าจะร้ายกลับมากกว่าหลายเท่านัก’ ในภายหน้า นางต้องมีลูก หากนางมิเข้มแข็งพอแล้วจะปกป้องพวกเขาที่จะเกิดมาในอนาคตได้อย่างไรกันจะให้ฝากลมหายใจไว้ที่ผู้อื่นนั้นย่อมเป็นไปมิได้ ไม่มีผู้ใดหายใจแทนกันได้ แม้แต่สามีของนางเองก็มิอาจทำเช่นนั้นได้ สองมือตนเองเท่านั้นที่นางวางใจ และสองมือนี้ที่จะปกป้องคนที่รักจนกว่าลมหายใจของนางจะหมดลง‘ข้ารักพวกท่านทุกคน ครอบครัวของข้า’“เล่อเล่อ คิดอันใดอยู่หรือ”“เปล่าเจ้าค่ะ”ถงเหยียนเจี๋ยโอบกอดภรรยาจากทางด้านหลัง คางหนาวางบนไหล่มน มีหรือว่าเขาจะไม่รู้ว่าเวลานี้ภรรยากำลังคิดสิ่งใดในหัวมากมาย รวมถึงเรื่องของเขาที่ต้องสูญเสียน้องสาวเพียงคนเดียวไป ในคืนแรกนั้น ภรรยาโทษตัวนางเองว่าเพราะเขาแต่งงานกับนาง เรื่องเช่นนี้ถึงเกิดขึ้น กว่าที่เขาจะปลอบประโลมจนสงบลงได้ก็ใช้เวลานานกว่าสองชั่วยามการตายของม่งเหยาทำให้ใครหลายคนโทษตนเองว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้น้องสาวของเขาต้องตาย แต่ไม่เลย หากน้องสาวของเขาจะหลบเลี่ยงเรื่องนี้ก็ย่อมทำได้ แต่นางเลือกที่จะก้าวเข้าสู่สนามรบด้วยตัวเอง ดังนั้น เขาและบิดาจึงไม่คิดที่จะโทษผู้ใดทั้งนั้น“เล่อเล่อ เราเป็นสามีภรรยากันจริ

  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3   ตอนที่74.สิบวันถัดมา

    สิบวันถัดมา ณ ตำหนักเก่าฮองเฮาจ้าวเหลียนร่างสูงนอนเหยียดยาวโดยรอบกายนั้นมีหินร้อนวางไว้เพื่อสร้างความอบอุ่น ไอเย็นของโม่คังแม้จะถูกสกัดเอาไว้โดยผู้เป็นอาจารย์ แต่ยังมิใช่ว่าภายในของเขาจะกลับมาเป็นปกติ จนถึงเวลานี้ โม่คังยังไร้วี่แววจะรู้สึกตัว และสิ่งที่ทุกคนนั้นเป็นกังวลกว่าคือหากโม่คังตื่นขึ้นมาพบว่าหรู่อี้หายไปจะเกิดเรื่องใดขึ้นบ้างตอนนี้ ภายในตำหนักทุกห้องมีคนเจ็บที่ยังไร้ซึ่งสติกันแทบทุกคน ยกเว้นเพียงโม่ฟางเล่อที่ออกติดตามสามีเดินทางไปยังเกาะดอกเหมย เพื่อส่งร่างของถงม่งเหยาตามคำขอของจ้าวอวิ๋น การสูญเสียของสองพี่น้องสกุลจ้าวทำให้โม่เหยียนเฉาและจ้าวเหลียนรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก ไม่ว่าสิ่งใดที่หลานชายขอมา เขายินดีที่จะมอบให้ทั้งสองสามีภรรยานั่งเฝ้าบุตรชายเพียงคนเดียว ตอนนี้ ผมของโม่คังจากดำสลวยกลับกลายเป็นขาวโพลนไปทั้งหัว ร่างกายที่เคยมีสีเลือด ตอนนี้ขาวซีดไร้สีสัน จ้าวเหลียนกุมมือของบุตรชายเอาไว้แนบอก นางไม่ปรารถนาสิ่งใดเลยในตอนนี้นอกจากการตื่นของโม่คัง“อี้เอ๋อร์”โม่เหยียนเฉาอยากจะหัวเราะออกมาดัง ๆ เมื่อคำแรกที่บุตรชายของเขาเอ่ยออกมาทั้งที่ดวงตายังปิดสนิทนั้นคือชื่อของคู่หมั้

  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3   ตอนที่72. ได้ยินหรือไม่

    จ้าวอวิ๋นคว้าร่างบางที่ล้มลงต่อหน้าเอาไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะระเบิดพลังออกมาจนถึงขีดสุดด้วยอาการคลุ้มคลั่ง เสียงระเบิดยังเกิดขึ้นตามแรงอารมณ์ของชายหนุ่ม ทำให้ร่างของทหารฝ่ายตรงข้ามที่พุ่งเข้าหา แตกกระจายออก สิ้นใจในทันที ร่างสูงกอดร่างของหญิงสาวเอาไว้แน่น“ข้ารักท่าน จ้าวอวิ๋น ข้าระ…ระ…อึก!”“ข้ารักเจ้า ถงม่งเหยา ข้ารักเจ้า ได้ยินหรือไม่ เจ้าอย่าได้บังอาจทอดทิ้งข้าไปเช่นนี้ ม่งเอ๋อร์ อย่าทำกับข้าเยี่ยงนี้ อ๊ากกก!”ถงเหยียนเจี๋ยชาไปทั้งร่าง เมื่อได้ยินชื่อของน้องสาวเพียงคนเดียว ร่างสูงพุ่งเข้าหาหยางซานซินเสมือนคนเสียสติ เพราะคนเช่นหยางซานซินที่ทำให้เกิดเรื่องราวเหล่านี้ขึ้น มันพรากดวงใจของเขาไปเช่นนี้มิได้ น้ำตาของชายหนุ่มไหลเป็นทาง ยิ่งเมื่อนึกถึงอ้อมกอดและรอยยิ้มสดใสของผู้เป็นน้องสาว ยิ่งทำให้ถงเหยียนเจี๋ยเปรียบดั่งพยัคฆ์บาดเจ็บที่สู้จนตัวตายเลยทีเดียวหย่งฉีพุ่งเข้าสังหารทหารที่ยังหลงเหลืออยู่รอบกายของจ้าวอวิ๋นและร่างของหญิงสาวในอ้อมแขน ร่างสูงสั่นสะท้านไปจนถึงกระดูก เขาบกพร่องต่อหน้าที่จนได้ ปกป้องนายหญิงน้อยมิได้ เขาไม่สมควรมีลมหายใจอยู่ต่อไปเลยด้วยซ้ำจ้าวอวิ๋นพยายามโรยยาตามบาดแผลของ

  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3   ตอนที่71.หนึ่งในสายเลือดสกุลจ้าว

    “เจ้าจะยอมแพ้มิได้ โม่คัง เจ้าคือหนึ่งในสายเลือดสกุลจ้าว จงให้หัวใจนำพาพละกำลังในกาย เข้าใจหรือไม่ พี่อยู่ที่นี่แล้ว เจ้าจะต้องปลอดภัยน้องรัก พี่จะมิให้สิ่งใดพรากเจ้าไปจากพวกเราอีกแล้ว”ทุกถ้อยคำที่จ้าวอวิ๋นเอ่ยออกมานั้นเสมือนเสียงกระซิบอันไกลโพ้นสำหรับโม่คัง น้ำตาของบุรุษผู้เป็นนักรบไหลอาบสองแก้ม แม้จะมีลมหายใจกลับมาได้จากสิ่งที่หยางซานซินกระทำต่อเขาเมื่อสิบกว่าปีก่อนนั้น ก็ใช่ว่าร่างกายที่เห็นนี้จะเป็นปกติสมบรูณ์ไม่ และตอนนี้ มันกำลังส่งผลต่อตัวเขาในยามคับขัน“เพื่อข้า พี่คัง! ทำเพื่ออี้เอ๋อร์สักครั้งเถิด!”หรู่อี้ที่รับมืออยู่กับหยางซานซินตะโกนก้องเรียกสติของชายหนุ่ม จ้าวอวิ๋นขบกรามแน่น เขาทำได้เพียงกวัดแกว่งป้องกันทหารที่พยายามโจมตีเขา ซึ่งมันมิน่าเป็นห่วงเท่าหญิงสาวผู้ที่ปกป้องเขากับน้องชายในตอนนี้เลย ร่างของหรู่อี้โชกไปด้วยเลือด เสื้อผ้าขาดวิ่น แต่นางกลับมิปริปากร้องโอดครวญแม้แต่น้อย ทุกถ้อยคำมีเพียงโม่คังเท่านั้นถงม่งเหยาพยายามอย่างมากที่จะฝ่าวงล้อมศัตรูเข้าช่วยเหลือหรู่อี้ ทว่า ตัวนางเองยังตกอยู่กลางวงล้อมของศัตรูเช่นกัน น้ำตาแห่งความเจ็บปวดคลอหน่วยตาของใครหลายคน พวกเขาจะเก่ง

  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3   ตอนที่70.อุทยานหลวง

    อุทยานหลวงโม่คังพร้อมด้วยชูถงยืนนิ่งมองไปยังบุรุษต่างวัยอีกสองคน ซึ่งมิได้มีแค่เท่าที่เห็น ทว่าเขาสองคนตกอยู่กลางวงล้อมของทหารกบฏนับสิบเลยทีเดียว ทั้งคู่ลอบสบตากันเป็นระยะ“เป็นอย่างที่คิดไม่มีผิด ชูถง ว่าคนอย่างเจ้ามันภักดีต่อโม่เหยียนเฉา ยากที่จะร่วมมือกับข้าหักหลังนายเจ้าได้”“แล้วอย่างไร…ที่ข้าช่วยเจ้าในวันนั้น ก็เพื่อให้มีวันนี้อย่างไรเล่า หากเจ้าตายไป แล้วใครจะพาข้ากลับเมืองหลวง…”ราชครูหลิวกำหมัดแน่น แต่ยังเงียบ มิเอ่ยสิ่งใดออกมา เขารู้มาโดยตลอดว่าชูถงมิได้ต้องการที่จะร่วมมือตั้งแต่แรก การที่ยอมให้ร่วมในขบวนการ เพียงเพราะเรื่องของบุตรสาวและหลานชายที่ตายไปแล้วเท่านั้น หากจะกำจัดเสนาบดีผู้นี้เสียก็ย่อมทำได้ แต่ด้วยเจียงไห่เป็นเมืองที่ญาติผู้พี่มีอำนาจ เขาจะลงมืออันใดย่อมมิมีทางรอดพ้นสายตาคนเช่นหลิวไห่เป็นแน่“ฮา ๆ ไหน ๆ วันนี้ ทุกอย่างก็กระจ่างชัดแล้ว หนี้แค้นทั้งหมดก็มาชำระกันให้เสร็จสิ้นเถิด”“กับข้าสินะ”ในที่สุด โม่คังก็เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงนิ่งเงียบเมื่อคำว่าหนี้แค้นหลุดออกจากปากของอีกฝ่าย เขาไม่สนว่า ตอนนี้ หยางซานซินจะจดจำได้หรือไม่ว่าแท้จริงเขาคือใคร สนเพียงแค่วันนี้จะชำ

  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3   ตอนที่69.ความเจ็บปวดของศัตรู

    เลือดสีดำคล้ำพุ่งออกจากปากของพี่น้องสกุลโม่ ทำให้จ้าวเหลียนและมู่ตานขยับเข้าประชิดร่างของสามีตนเองด้วยความเป็นห่วง เวลานี้กลับกลายเป็นพวกนางเสียเองที่ตกอยู่สภาวะเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด เวลาคับขันเช่นนี้ ผู้ทรยศคือองครักษ์และทหารในวัง ย่อมไม่แปลกที่พวกนางจะไร้คนปกป้องฉึก! ฉับ! “อ๊ากก!”เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของศัตรูเรียกสายตาคนทั้งสี่ให้หันมอง ร่างสูงตระหง่านของบุตรเขยสกุลโม่ยืนหน้านิ่งไร้ความรู้สึก ทุกก้าวของชายหนุ่มนั้นดูเยือกเย็นประหนึ่งน้ำแข็งจากแดนเหนือก็มิปาน อาวุธในมือที่กวัดแกว่งออกไปทุกครานั้นจะต้องได้ดื่มเลือดของศัตรูถงเหยียนเจี๋ยในเวลานี้ยากที่ใครจะคาดเดาว่าเขารู้สึกเช่นไร ด้วยข้างกายของชายหนุ่มนั้นไม่มีภรรยาอยู่เคียง ความเยือกเย็นของเขาน้อยคนที่จะได้เห็น ไอสังหารพวยพุ่งออกมาจนจิ้งอ๋องถึงกับถอยร่นไปด้านหลัง เลือดที่หยดตามปลายอาวุธเสมือนการข่มขวัญศัตรู ชายหนุ่มมิได้หันมองไปยังครอบครัวของพ่อตา แต่ดวงตาเย็นชาจ้องมองอยู่ที่จิ้งอ๋องแต่ผู้เดียว“ผู้ใดที่คิดทำให้ภรรยาของข้าเศร้าหมอง มันผู้นั้นไม่สมควรมีชีวิตอยู่บนโลกนี้”“ฮา ๆ ยามใดกันที่ข้าไปทำภรรยาของเจ้าเศร้าหมอง”จิ้งอ๋อ

  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3   ตอนที่68.หมู่บ้านอี้

    นอกวังหลวง ณ หมู่บ้านอี้ฟึ่บ! ร่างในชุดดำเหินกายลงยังลานดินหน้ากระท่อมที่อยู่ห่างจากบ้านเรือนหลังอื่น ก่อนจะเร่งสาวเท้าเข้าไปด้านในด้วยอาการร้อนรน ทว่า คนด้านในกระท่อมกลับยังคงนิ่งเฉย“นายหญิง ข่าวจากองค์หญิงนั้นเงียบหายไปขอรับ ส่วนกองทัพของนางก็พ่ายแพ้หมดสิ้นแล้วขอรับ”มือบางกำแน่นวางอยู่บนโต๊ะน้ำชา ฟังการรายงานข่าวด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ทำให้คนที่ร่วมห้องอยู่ด้วยรับรู้ได้ถึงไอสังหารที่กำลังพวยพุ่งออกจากร่างบอบบางของผู้เป็นนาย แต่เขายังจำต้องรายงานเรื่องทั้งหมดต่อไป มิอาจหยุดได้หากไม่ได้รับอนุญาต และจนกว่าเขาจะรายงานทุกอย่างให้หมดสิ้น“ต่อให้นางตาย เจ้าก็ต้องได้ศพนางกลับมา ข้าจะรอนางอยู่ที่นี่”เอ่ยจบ ผู้เป็นนายก็ลุกขึ้นเดินเข้าห้องนอนไปโดยไม่เอ่ยสิ่งใดออกมาอีก ชายชุดดำทำเพียงโค้งคำนับก่อนจะหมุนกายจากไปภายในห้อง ร่างระหงก้าวตรงไปนั่งยังเตียง มือบางขยุ้มผ้าปูที่นอนด้วยความเจ็บร้าวอยู่ในอก สามีอันเป็นที่รักทำร้ายนางเพียงคนเดียวนั้นก็นับว่าร้ายกาจแล้ว นี่ยังทำกับบุตรสาวเพียงคนเดียวของนางเพียงเพื่ออำนาจของตนอีก เขาไม่เคยสนใจเลยว่ากั๋วเชียงจะเจ็บปวดเพียงไรนางยอมเป็นพระชายาที่ตายแล้วในควา

  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3   ตอนที่67.ไม่อยากที่จะเสียเวลานานไปกว่านี้

    ครั้งนี้มันกลับระเบิดเสียงดัง ทำให้มีบ้างที่ทหารอีกกลุ่มภายในโล่อื่นแตกกระจายกันออก มีทั้งบาดเจ็บมากน้อยตามแรงระเบิดที่ได้รับ จะมีเพียงโล่ที่ใช้ป้องกันผู้นำเท่านั้นที่ยังคงแข็งแกร่งอยู่ ส่วนทหารที่มิได้ยกโล่ทำการเตรียมลูกศรเพื่อยิงเปิดทางให้แก่กองทัพของตนเอง เสียงโล่หนากระแทกพื้นเป็นจังหวะเพื่อให้ทหารที่อยู่ในเกราะกำบังแต่ละคนทำตามอย่างพร้อมเพรียงหลิวเจินเจินไม่อยากที่จะเสียเวลานานไปกว่านี้ และสิ่งที่อีกฝ่ายกำลังกระทำนั้นนางเข้าใจมันได้เป็นอย่างดี คนของตงกำลังตกเป็นรอง นางไม่อยากที่จะให้เกิดการพลิกหมากกระดานนี้ มือบางยกขึ้นส่งสัญญาณให้ทำตามแผนการขั้นต่อไป‘เจ้าคงลืมไปว่าบิดาข้า สามีข้า แม้แต่บุตรชายหญิงของข้าคือแม่ทัพ’ แม่ทัพหนุ่มผู้นี้ยังอ่อนประสบการณ์อยู่มาก แต่คงมีฝีมือเฉพาะตนอยู่มิน้อย ไม่เช่นนั้น ฮ่องเต้ตงคงมิคิดกำจัดโดยการส่งมาเช่นนี้เป็นแน่ หรือไม่ ชายหนุ่มผู้นี้ก็ต้องเกิดในสกุลที่เป็นปรปักษ์ต่อบัลลังก์สินะหลิวเจินเจินทำเพียงยืนมองเหล่าทหารต่างแคว้นที่ต้องเอาชีวิตมาสังเวยความต้องการของผู้เป็นนาย นางจะไม่ยอมยืนรอให้อีกฝ่ายตอบโต้ได้เป็นอันขาด หากจะว่านางโหดร้ายก็ไม่ผิด เพื่อปก

  • ภรรยาข้า เจ้าช่างร้ายกาจยิ่งนัก เล่ม3   ตอนที่66.นี่หรือนักรบ

    ชายชุดดำได้ส่งสัญญาณจากกำแพงเมืองให้กับกองทัพฝั่งตนรับรู้ ซึ่งดูเหมือนจะฉวยโอกาสในช่วงก่อนมีงานพิธีเฉลิมฉลองใหญ่ครั้งนี้ไม่กี่วันคอยส่งทหารมือดีที่สุดของแคว้น มิว่าจะเป็นแม่ทัพนายกอง แฝงตัวเข้ามาอยู่ในหมู่บ้านและเมืองรอบ ๆ เพื่อรอจังหวะเหมาะสมบุกยึดเมืองหลวง โดยมีคนในของชีเป่ยคอยปูทางเอาไว้ให้กองทัพจากแคว้นตงเคลื่อนพลในทันทีเมื่อได้รับสัญญาณจากคนด้านใน ประตูเมืองทั้งสี่ด้านตอนนี้มีกำลังในการป้องน้อยนิด เพราะถูกเกณฑ์เข้าไปช่วยปกป้องประตูวังหลวง ทั้งยังเป็นทหารฝั่งกบฏมากกว่าครึ่งทำให้ง่ายต่อการบุกโจมตี“คุณหนูพวกมันเคลื่อนไหวแล้วขอรับ”“อืม…ลงมือได้ จำไว้ว่าให้พวกมันเข้าไปให้หมด ค่อยจัดการ”ร่างระหงในชุดเกราะยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางกองทัพสกุลหลิวและกองกำลังจากสกุลหลง โดยมีหลงเป่าร่วมเป็นผู้นำในครั้งนี้ด้วย เมื่อแมวน้อยพากันหมายจะมาขโมยปลาถึงในบ้าน ก็จำต้องจับแมวตัวอ้วนมาลงทัณฑ์“ท่านน้า ลำบากท่านแล้ว”“เป่าเอ๋อร์ เพื่อพี่น้องของเรา คำว่าลำบากนั้นมิใช่สิ่งที่มีอยู่ในใจของข้า”“ขอรับ”เมื่อกองทัพจากต่างแคว้นเข้าสู่ประตูเมืองทั้งสี่ด้านจนหมดทุกคนแล้ว ซึ่งดูจะง่ายดายเสียเหลือเกินในสายตาของผ

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status