Share

บทที่ 2 อาชีพไอดอล Rank A

last update Last Updated: 2025-04-02 15:48:50

หลังจากที่ตบตีกับป้าแม่บ้านของตัวเองก็ผ่านมา 2 วันอย่างที่เรียกได้ว่าพลิกฟ้าคว่ำดินที่แท้จริง พอทำใจได้แล้วว่าตอนนี้เขาทะลุมิติมาอีกโลกใบหนึ่ง นายช่างหนุ่มก็อ่านทุกอย่างที่มีในห้องเพื่อทำความเข้าใจกับเซนคนนี้ให้มากขึ้น

โชคดีจริง ๆ ที่เด็กหนุ่มนี่จดไดอารี่เอาไว้ด้วย พอผนวกกับความทรงจำต่าง ๆ ที่ได้รับ ตอนนี้เขาก็เข้าใจเจ้าเด็กที่กำลังจะอายุ 18 อีกไม่นานได้อย่างถ่องแท้

วันนี้เป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ที่บ้านตระกูลดักกลาส 4 คน คาร์ค พ่อของเจ้าของร่างนี้ คุณน้านาตาลี แม่เลี้ยงและลูก ๆ อีก 2 คนก็เดินทางไปพักตากอากาศที่ทะเลเมืองครินตันที่ไม่ไกลจากเมืองโบรอนเท่าไหร่นัก และแน่นอนว่าพวกเขาไม่มีทางให้เซนไปด้วย เหลือแต่ป้าแคทเทอรีนที่ตอนนี้ดูสับสนแต่ก็ยังโทรไปหาแม่เลี้ยงนั่น พร้อมกับกระซิบความเปลี่ยนไปของเขาที่กล้าเข้าไปรื้อของในตู้เย็นมาทำกินอย่างอุกอาจ

ก็แค่ของกินไหม? ทำไมจะกินไม่ได้ล่ะ

คนพวกนี้จะพิลึกเกินไปแล้ว

เอาเถอะเซนเองก็รู้ดีว่าถ้าเป็นเจ้าของร่างคนเก่าจะไม่ทำแบบนี้แน่นอน เขาจะรอให้ป้าแคทเทอรีนทำอาหารที่คุณภาพแย่ ๆ มาให้ แล้วก็กินไปอย่างไม่มีปากเสียง เอาผมปิดหน้าปิดตาเพราะพี่น้องคู่นั้นสั่งว่าห้ามตัด ห้ามเอาผมขึ้น ต้องใส่แว่นที่ไม่รู้จะใส่ทำไม เขาไม่ได้สายตาสั้นสักหน่อย

หึ มองจากดาวอังคารยังรู้เลยว่าเจ้าพวกนี้อิจฉาเซนที่มีใบหน้าลูกรักพระเจ้า

นี่สินะ ความอิจฉาในหมู่พี่น้อง ที่ผ่านมาเซนเป็นลูกคนเดียว แถมยังอยู่แต่กับคุณย่าไม่เคยมีพี่น้องมาก่อน ความรู้สึกที่เจ้าของร่างพบเจอช่างแปลกใหม่จริง ๆ

แต่เพื่อไม่ให้ทั้งบ้านคิดว่าเซนเปลี่ยนแปลงมากเกินไป เขาจึงจำใจต้องเก็บทรงผมปิดหน้าปิดตานี้ไว้ ใส่แว่นหนา ๆ เลนส์ที่ดูใหญ่ ๆ ทั้งที่สายตาก็ปกติ สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไปก็คือทัดผมข้างหน้าข้างหูหน่อยแล้วกัน มันรำคาญสายตามากจริงๆ

“คุณนายคะ คุณนายต้องจัดการนะคะ เดี๋ยวนี้มันเหิมเกริมใหญ่แล้ว ปากคอเราะรายมากเลย แถมไม่รู้ว่าทำอาหารเป็นตั้งแต่ตอนไหนนะคะ จู่ ๆ ก็ลุกขึ้นมาทำอาหารกินเองหมดเลยค่ะ วันนี้ยังใช้เนื้อสันนอกที่คุณนายซื้อมาทำสเต๊กให้คุณหนูเอรินมาทานด้วยค่ะ”

นาตาลีขมวดคิ้วขึ้น ตั้งแต่วันแรกที่ครอบครัวของเธอวางแผนไปพักผ่อนหย่อนใจที่ชายหาดไม่ไกลจากเมืองหลวงของจักรวรรดินัก เธอก็พบว่าป้าแคทเทอรีนโทรมารายงานความเปลี่ยนแปลงของลูกเลี้ยงขี้แพ้ของเธอแทบจะวันละ 3 ครั้ง ไม่น่าจะเรื่องการพูดจา การกินอยู่ แม้จะแปลกใจอยู่บ้างแต่ก็อดที่จะรำคาญที่ต้องได้ยินเรื่องพวกนี้ตลอดเวลาไม่ได้

“ได้บอกเซนไหมว่าเนื้อนี้เป็นเนื้อของเอรินเค้า”

“โธ่ คุณนายคะ ป้าต้องบอกอยู่แล้วค่ะ แต่เด็กนั่นไม่ยอมฟังแถมยังหัวเราะใส่อีกต่างหากค่ะ” คนรับใช้ร่างอ้วนโอดครวญ

“แถมตอนนี้ยังกล้ามาใช้คอมพิวเตอร์กลางที่ห้องนั่งเล่นชั้น 2 ของคุณชายแอชตันอีกนะคะไม่รู้เล่นอะไร แต่เล่นทั้งวันทั้งคืนเลยค่ะ ป้าพูดจริง ๆ สาบานได้เลย ไม่รู้จะไปทำอะไรกับข้อมูลของคุณชายน้อยหรือเปล่า”

“เขาได้ใช้เครื่องเล่นเกมรึเปล่า”

“ไม่ได้ใช้หรอกค่ะคุณนาย เด็กนั่นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเครื่องเล่นเกมที่เชื่อมกับคอมพิวเตอร์เครื่องนี้อยู่ไหน” ป้าแม่บ้านกระตุกยิ้มที่มุมปากคล้ายหยามเหยียดอีกฝ่ายกลาย ๆ

“งั้นก็ช่างเถอะ กลับไปเดี๋ยวฉันจัดการเอง”

“ค่ะคุณนาย”

เซนที่แอบฟังป้าแคทเทอรีนคุยโทรศัพท์บ้านอยู่แค่นยิ้มจากด้านหลังบันได ก่อนจะเดินขึ้นไปด้านบนเป้าหมายก็คือเปิดคอมพิวเตอร์ที่เป็นของพี่น้องแอชตันกับเอริน ที่จริงเด็ก 2 คนนี้ต่างคนต่างมีมือถือเป็นของตัวเอง แต่คอมพิวเตอร์เครื่องนี้พิเศษหน่อยเพราะต่อมาด้วยสเปกที่นับว่าแนวหน้าแถมยังแพงหูฉี่สุดๆ ของยุค

แปลก เท่าที่แอบฟังมา ยังมีเครื่องเล่นเกมต่อแยกจากคอมพิวเตอร์เครื่องนี้อีกเหรอวะ

เรื่องนี้แม้แต่เจ้าของร่างเก่าก็ไม่รู้ เดาได้ว่าเกมอะไรนั่นต้องเป็นเกมที่พิเศษมากแน่ ๆ

เขาเดินวนไปทั่วโถงห้องชั้น 2 ก็ยังไม่พบว่าเครื่องเล่นเกมที่ว่านั่นจะแอบซ่อนตรงไหนได้ ทั้งชั้น ตู้ ก็มีแต่หนังสือกับรางวัลตั้งไว้เต็มไปหมด ยกเว้นก็แต่ห้องของพวกเขาที่ล็อกเอาไว้แน่นหนา ด้านนอกก็ไม่มีอะไรเพิ่มเติมอีกแล้ว

เซนเดินมานั่งลงที่เครื่องคอมพิวเตอร์ตัวเก่าอีกหนพร้อมกับโยนความสงสัยเรื่องเกมทิ้งไปก่อน ในช่วงเวลา 2 วันนี้เขาใช้เวลาอ่านข้อมูลต่าง ๆ ของดาวดวงนี้ จักรวรรดิต่าง ๆ บ้านเมือง ทุกอย่างอย่างบ้าคลั่ง

ตอนแรกเซนก็คิดว่าจะพาตัวเองออกไปสำรวจดาวอความารีนสักหน่อย แล้วก็จะได้ถือโอกาสพาเจ้าของร่างไปตรวจสุขภาพเสียเลย ยังไงก็ได้ชื่อว่ากินยามากมายขนาดนั้น ไม่รู้จะมีอะไรตกค้างรึเปล่า แต่ของแบบนั้นมันต้องใช้เงินนี่น่า พอไม่มีก็ไปไม่ได้

ให้ตายเหอะ เซน นายจะไม่มีเงินสดสักบาท แถมไม่มีแม้แต่เลขบัญชีธนาคารแบบนี้ได้ยังไง

นี่นายยังเป็นทายาทเจ้าของบริษัทรุ่น 2 อยู่จริงรึเปล่า!

เพราะแบบนี้เค้าเลยทำได้แค่ทำความรู้จักกับดาวดวงใหม่นี้ผ่านทางคอมพิวเตอร์เท่านั้น

ดาวอความารีนเป็นดาวดวงหนึ่งที่เหมือนโลกราวกับคู่ขนานโดยเฉพาะสีน้ำเงินที่เกิดจากมหาสมุทรกว้างใหญ่จนมองจากภาพในอินเทอร์เน็ตก็แทบจะแยกจากโลกไม่ออก

ในตอนแรกเซนอดคิดไม่ได้ว่าที่นี่อาจจะมีวิทยาการที่ล้ำหน้าโลกอย่างมาก หรือไม่ก็อาจจะมีเวทมนตร์หรือวิชาการต่อสู้ หรือมีซอมบี้ มีวันสิ้นโลก หรือมอนเตอร์แปลก ๆ แต่ที่ไหนได้ที่อความารีนไม่ได้มีอะไรที่วิเศษกว่าโลกนัก แถมจะเรียกได้ว่าเป็นโลกอีกใบในต่างดาวก็ว่าได้

มีเว็บเสิร์ชเอนจินที่คล้ายๆ กับ G****e แต่ที่นี่เรียก Click มีเว็บบอร์ดและมีสิ่งคล้ายกับทวิตเตอร์ที่คนชอบเล่นกันทั่วดาว อย่าง Knock Knock ที่หน้าตาเหมือนทวิต เอ้ย X ของอีลอนมัสอย่างมาก และมีแอปพลิเคชันVDOสั้นๆ เหมือนTiktok อย่าง SEE อีกด้วย ที่สำคัญยังมีแหล่งเว็บบอร์ดขนาดใหญ่ที่ลักษณะเหมือนพันธุ์ทิพย์บ้านเราอย่าง Topic อีกด้วย

และแน่นอนเซนก็เปิด Knock และ SEE ของตัวเองแล้วเรียบร้อย โดยเขาเลือกใช้ชื่อจริงภาษาไทยที่ชื่อว่า นรินทร์ ต่อด้วยตัวย่อชื่อเล่น Zayn มาผสมกัน ออกมาเป็นชื่อ NARINZ ทั้งคู่

ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังเพลิดเพลินกับการทำการเรียนรู้โลกดวงใหม่ หน้าจอโฮโลแกรมก็เด้งขึ้นเอง พร้อมกับเสียงเจ้าเหมียวตัวน้อยดังขึ้น

// แจ้งเตือนจากระบบ

- ท่านยังไม่เปิดระบบสุ่มอาชีพในดาวอความารีน

- ท่านยังไม่ได้เปิดกล่องของขวัญต้อนรับชาวโลก ระดับเงิน 4 กล่อง

ต้องการดำเนินสุ่มและเปิดกล่องของขวัญเลยหรือไม่เนี๊ยว //

อ่า เกือบลืมไปเลยว่ายังมีกล่องผู้เล่นมือใหม่ที่ยังไม่ได้เปิด ให้ตายเถอะ พอได้ทำอะไรสักอย่างก็จดจ่อจนลืมเวลาอีกแล้ว

เขาเหลือบตาไปเห็นหน้าจอโฮโลแกรม ก็เห็นค่าสถานะของตัวเองที่ขึ้นเด่นหราอยู่ด้านซ้าย พร้อมกับเจ้าแมวขาวมณีที่นั่งเลียมืออยู่ข้าง ๆ อย่างสบายใจ

[ชื่อ : เซน ดักกลาส (นรินทร์ ตั้งเปี่ยมยุทธ)

เผ่าพันธุ์ : มนุษย์โลก

อาชีพปัจจุบัน : นักเรียนม.ปลาย]

[สมรรถภาพร่างกาย

พละกำลัง : 2 ความยืดหยุ่น : 3

ความเร็ว : 4 ความทนทาน : 4

จิตใจ : 6 สมอง : 5]

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้เห็นค่าสถานะต่าง ๆ นี้ พูดตรง ๆ เซนรู้สึกเหมือนทะลุเข้ามาในเกมมากกว่าจะเป็นในรูหนอนซะอีก

‘งั้นสุ่มเลยแคนดี้ เสียเวลามามากแล้ว’

เซนสั่งในใจ

// ระบบสุ่มอาชีพเริ่มทำงานแล้วเนี๊ยว เนื่องจากนายท่านมาจากดาวโลก ได้สิทธิ์การสุ่ม 3 ครั้ง ต้องการเริ่มต้นเลยหรือไม่ //

‘จัดมาเลย’

พลันค่าสถานะที่หน้าจอก็หายไปปรากฏตัวอักษรมากมายขึ้นมาแทน ที่แม้จะดูแปลกตาจากภาษาที่ไม่คุ้นเคยในตอนแรก แต่ตอนนี้เขากลับอ่านและพูดได้อย่างน่าประหลาด อย่างน้อยหลังจากการค้นคว้ามาแล้วนอกจากที่จักรวรรดิที่ถือว่าเป็นทวีปกลางของดาวที่เขาอยู่แล้ว ยังมีทวีปทางใต้ที่ภาษาเหมือนภาษาอังกฤษ ทวีปทางเหนือที่ใช้ภาษาจีน

ปฏิเสธไม่ได้จริง ๆ ว่าเขาโล่งใจอยู่มาก ตอนแรกนึกว่าจะไม่มีภาษาที่ชายหนุ่มรู้จักอยู่แล้วซะอีก พอค้นพบแบบนี้ก็เหมือนกับว่าเซนยังไม่ได้โดดเดี่ยวมากเกินไปนัก

ในช่วง 2 วันที่ผ่านมานี้ชายหนุ่มเลยได้โอกาสเปิดเพลงภาษาอังกฤษฟังยาว ๆ ไป แม้จะทำให้ป้าแคทเทอรีนเก็บไปรายงานแม่เลี้ยงของเขาก็ตาม

สิ่งหนึ่งที่เขาค้นพบว่ามันแปลกมากก็คือ เพลงบางเพลงที่ดังมาก ๆ ที่โลกหลายเพลงกลับเป็นเพลงเล็ก ๆ ที่ไม่ได้ดังอะไรในดาวแห่งนี้ก็มี บางเพลงที่มีในโลก ไม่ได้มีในดาวอความารีนไปเสียทุกเพลง บางเพลงเป็นของนักร้องชื่อดังของโลกแท้ ๆ แต่ตอนนี้กลับร้องด้วยนักร้องที่เขาไม่รู้จัก

ที่ดาวอความารีนแห่งนี้ก็มีนักร้องหน้าตาใหม่ ๆ ละลานตามาก ทั้งเพลงก็มีให้เลือกฟังหลากหลาย แนวเพลงใดที่โลกมีที่นี่ก็มีเหมือนกัน ทั้ง พอป ร็อก ฮิปฮอป ไอดอล อาร์แอนด์บี

// สุ่มครั้งที่ 1 ได้รับอาชีพ เกษตรกรรม Rank H อัตลักษณ์พิเศษ เพิ่มผลผลิต 5 % //

// ต้องการเริ่มต้นอาชีพนี้หรือไม่เนี๊ยว //

‘ไม่มีทางน่ะ คนที่ปลูกต้นไม้ยังตายถ้าให้ไปทำเกษตรน่าจะบรรลัยแน่ ๆ ข้ามเลยแคนดี้’

เขาโบกมือในอากาศปฏิเสธอย่างจริงจัง ถึงจะเคยอ่านนิยายแนวย้อนกลับไปทำไร่ทำฟาร์มในยุค 70 -80 อยู่บ้าง แต่คนที่ไม่มีสกิลอย่างเซน ให้ไปทำสวนผักพืชก็ตายเปล่าเท่านั้น

ไม่ใช่แค่ผักตายนะ เขานี่แหละจะตายด้วย

‘เดี๋ยว ๆ นะแคนดี้ ถ้าเกิดเราสุ่มใหม่แล้วมันแย่กว่าอันนี้แล้วเราสามารถกลับมาเลือกอันแรกได้ไหม’

// ไม่ได้เนี๊ยว ถ้าปฏิเสธอาชีพใดไปแล้ว จะไม่สามารถกลับมาเลือกอาชีพนั้นได้อีก นายท่านต้องคิดให้รอบคอบก่อนจะเลือกปฏิเสธแล้วสุ่มใหม่นะเนี๊ยว //

‘ขอถามอีกคำถาม อาชีพมีกี่ Rank แล้ว Rank G นี่มันต่ำสุดเลยรึเปล่า’

สิ่งนี้ก็นับเป็นอีกสิ่งที่แปลกมาก ตามที่ชายหนุ่มหาข้อมูลแล้ว ชาวอความารีนใช้ชีวิตเหมือนโลกราวกับแกะ เพราะฉะนั้นเป็นไปไม่ได้เลยจะมีระบบการจัดอาชีพเป็น Rank แบบนี้ เดาว่าสิ่งนี้อาจจะเป็นสิ่งพิเศษที่มีเฉพาะระบบของเขา

// อาชีพในจักรวาลมีมากมายเนี๊ยว // มันยกอุ้งเท้าขึ้นเลียก่อนจะค่อยๆ อธิบายต่อ

// ในอาชีพหนึ่งสามารถมีได้หลาย Rank เช่น เกษตรกรรม Rank G หรือ เกษตรกรรม rank A ทั้งนี้ Rank G ต่ำสุด สูงสุดคือ Rank SSS แต่ค่าการจัดระดับนี้จะปรากฏให้เห็นเพียงคนที่มีระบบกาแล็กซีแห่งชีวิตเท่านั้นเนี๊ยว มนุษย์ชาวอความารีนทั่วไปจะไม่เห็นการจัดอันดับนี้ //

อย่างที่คิดจริง ๆ แต่เอ่อ ถ้าต่ำสุดคือ Rank G งั้น Rank F ที่เหนือ G มา 1 อันดับก็โคตรจะกากเลยสิ

// ต้องการสุ่มอาชีพเพิ่มหรือไม่เนี๊ยว //

เขากัดฟันละทิ้งอาชีพเกษตรกรรม ‘ต้องการสิ สุ่มเลย!’

// สุ่มครั้งที่ 2 ได้รับอาชีพ ไอดอล Rank A อัตลักษณ์พิเศษ ไซเรนแร็ป (ชำนาญการร้องเพลง และการร้องแร็ป //

ไอดอลเหรอ ถามจริง

เซนนิ่งไปนิด ก่อนคิดจะคิดใคร่ครวญถึงน้ำเสียงของเขาในโลกก่อน ถ้าพูดตรง ๆ ก็ไม่ได้แย่นัก พอให้ร้องคาราโอเกะได้ไม่เขินเพื่อนร่วมงาน แต่เรื่องการเรียนร้องเพลง การเต้น นี่เขาไม่เคยผ่านมาเลย มากสุดก็คือเล่นกีตาร์ได้เอาไว้รอบกองไฟร้องเพลงเล่นกับเพื่อน แต่ถ้าคอร์ดยาก ๆ เพลงเทพ ๆ ก็เล่นไม่ได้แล้ว

นี่เจ้าระบบจะให้วิศวกรวัย 29 ไปเรียนร้องเรียนเต้นให้สาว ๆ ดูนี่นะ

แค่คิดก็ปวดหลังแล้ว

// ต้องการเริ่มต้นอาชีพนี้หรือไม่เนี๊ยว //

เขานิ่งคิดพร้อมกับเคาะนิ้วที่โต๊ะคอมพิวเตอร์ที่ทันสมัยที่สุดของบ้านตระกูลดักกลาสช้า ๆRank A ถือว่าสูงมาก แต่ก็ไม่ใช่ลำดับที่สูงสุด ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีอะไรจะการันตีว่าสุ่มในรอบสุดท้ายเขาจะได้อาชีพที่ดีกว่าการเป็นไอดอลแล้ว ดูได้จากการสุ่มได้อาชีพเกษตรกรในครั้งแรก ก็รู้แล้วว่าคนโชคไม่มีอย่างเขานั้นมันเกลือ

‘เฮ้อ แคนดี้ถามอีกนิด ฉันสามารถเปลี่ยนอาชีพในอนาคตได้ไหม’

เจ้าแมวขาวผงกหัวน้อย ๆ

// เมื่อนายท่านทำภารกิจจากทางระบบสำเร็จ นายท่านจะได้รับรางวัลตามแต่ระบบจะสุ่มให้ เช่น แต้มทักษะ หรือโอกาสสุ่มลอตเตอรี่ รวมไปถึงกล่องรางวัลระดับต่าง ๆ ด้วย

ไม่ว่าจะเป็นการสุ่มลอตเตอรี่หรือกล่องรางวัล นอกจากจะสุ่มได้แต้มทักษะ วิชา ไอเทม ยังอาจจะสามารถสุ่มอาชีพออกมาได้ด้วย รวมถึงหากนายท่านมีโชคจริง ๆ อาจจะค้นพบอาชีพเสริมจากดาวดวงนี้เพิ่มอีกอาชีพก็ย่อมเป็นไปได้เนี๊ยว//

เอ่อ ขอโทษนะ สุ่มเก่งขนาดนี้ เป็นระบบกาชารึยังไงกัน

// แต่ว่าการลอตเตอรี่เป็นของระบบอาชีพ ยิ่งอาชีพ Rank สูงเท่าไหร่ กล่อมสุ่มก็จะระดับสูงเท่านั้น นายท่านจำเป็นต้องเลือกอาชีพก่อนจึงจะเปิดฟังก์ชันลอตเตอรี่ได้เนี๊ยว //

เซนนั่งครุ่นคิดว่าควรจะสุ่มอาชีพต่อไป เพื่อลุ้นอาชีพสุดท้าย หรือว่าก็เอาอาชีพนี้แหละ ไอดอลก็ไอดอล ยังไงตอนนี้อยู่ในร่างเด็ก 17-18 ก็คงจะไม่ปวดหลังมากเท่าไหร่หรอก

เฮ้อ คิดหนักจริง ๆ ปกติโชคก็ไม่มี แล้วดูสิ สถานะในระบบก็ไม่มีค่าโชคเลยด้วย คนแบบเราอะเนอะ ข้ามรูหนอนมาก็ยังจะต้องใช้ชีวิตแบบอับโชคอีกเหรอเนี่ย

‘โอเคเลย งั้นฉันจะเลือกอาชีพ ไอดอล Rank A ก็ได้วะ’

// เริ่มอาชีพไอดอล Rank A กรุณายืนยัน //

‘ยืนยัน’

พลันหน้าจอโฮโลแกรมที่ขึ้นค่าสถานะร่างกายก็เพิ่มส่วนด้านล่างขึ้นมาใหม่

[ชื่อ : เซน ดักกลาส (นรินทร์ ตั้งเปี่ยมยุทธ)

เผ่าพันธุ์ : มนุษย์โลก อายุ 17

สูง : 172 cm น้ำหนัก : 51 kg

อาชีพปัจจุบัน : นักเรียนม.ปลาย , ไอดอลฝึกหัด]

[สมรรถภาพร่างกาย

พละกำลัง : 3 ความยืดหยุ่น : 7

ความเร็ว : 6 ความทนทาน : 4

จิตใจ : 9 สมอง : 9

โชค : 5]

[สถานะอาชีพพิเศษ : ไอดอล Rank A อัตลักษณ์ ไซเรนแร็ป

หน้าตา : 15 เสน่ห์ : 13

Performance : 5 การร้อง : 10

การแร็ป : 17 การเต้น : 4

ดนตรี : 5]

โอ้ ค่าสถานะของ Rank A นอกจากสถานะอาชีพที่สูงแล้ว ค่าสมรรถภาพร่างกายก็จะเพิ่มจากเดิมด้วย เขาจำได้ว่าค่าจิตใจตอนแรกเค้าได้ 6 เท่านั้น ตอนนี้เป็น 9 แล้ว โดยเฉพาะสมอง นี่ขึ้นมาเป็น 9 จาก 5

ที่สำคัญ ค่าโชคที่จากไม่มีก็กลายเป็นมี น้ำตาจะไหล

การเลือกอาชีพนี่มีการเปลี่ยนแปลงที่ไม่ธรรมดาจริงๆ

ถึงอย่างนั้นเมื่อคิดว่าต่อไปในโลกใบนี้ เขาจะต้องมีอาชีพเป็นไอดอลก็รู้สึกแปลก ๆ นิดหน่อย เซนเติบโตมากับการเรียนสอบแล้วก็ทำงาน เป็นมนุษย์ที่เบสิกมาก ๆ จนบางทีก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่าถ้าต้องใช้ชีวิตแบบมีสีสันในวงการบันเทิงจะเป็นยังไง

ตอนแรกยังคิดแค่ว่าเจ้าของร่างเดิมนั้นหน้าตาดี เลยแซวว่าควรไปเป็นดาราสักหน่อย ที่ไหนได้ อาจจะเป็นเพราะหน้าตาเป็นทรัพย์แบบนี้ถึงได้มีโอกาสสุ่มอาชีพเป็นไอดอลรึเปล่าหว่า

เฮ้อ แค่ข้ามรูหนอนมาในโลกที่ไม่รู้จักก็ปวดหลังพออยู่แล้ว นี่ยังถูกสุ่มให้ทำอาชีพที่ไม่เคยคิดไม่เคยฝันจะได้ทำเลยสักนิดอย่างการเป็นไอดอลอีก

ระบบกาแล็กซี พี่คิดดีแล้วจริง ๆ เหรอที่ให้วิศวกรท่านหนึ่งไปเป็นไอดอลน่ะ

ชีวิ้ตตต

โปรดติดตามตอนต่อไป 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Related chapters

  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทที่ 3 ไดอารี่ของแม่

    // นายท่านต้องการเปิดกล่องของขวัญต้อนรับชาวโลก ระดับเงิน 4 กล่อง เลยไหมเนี๊ยว //‘เปิดเลย เจ้าแคนดี้’ทันในนั้นกล่อง 3 มิติที่ลอยอยู่ด้านหน้าจอโฮโลแกรมก็หมุนวนเป็นวงเล็กน้อย แสงสีเงินสะท้อนออกมาจากตัวกล่องทั้ง 4 จนชายหนุ่มต้องหยีตา// กล่องที่ 1 ท่านได้รับทักษะเรียกใช้ : ดวงตาแห่งความจริง ความหายากระดับ Sกล่องที่ 2 ท่านได้รับทักษะติดตัว : อ่านแล้วจำ ความหายากระดับ Dกล่องที่ 3 ท่านได้ปลดล็อกสร้อยข้อมือมิติใส่ของ ความจุ 10 ช่องกล่องที่ 4 ท่านได้รับแต้มทักษะ 5 แต้ม //แสงสีเงินที่ระยิบระยับนั่นค่อย ๆ เคลื่อนตัวเขาหาเด็กหนุ่มที่ผอมจนลมพัดมาแทบจะปลิวได้ ก่อนที่ทักษะทั้ง 2 จะพุ่งเข้ามาในร่างกายของเขาราวกับดาวตกหากแสงอีกเส้นหนึ่งกลับเบนไปที่สร้อยข้อมือหินแล้วพุ่งลงไปที่หยกสีเขียวแอปเปิลจนเกิดประกายแสงสีเขียวสว่างคำอธิบายทักษะดวงตาแห่งความจริง ความหายากระดับ SLevel 1 : สามารถตรวจสอบวัตถุ คน สัตว์ สิ่งของ ในระยะรัศมี 3 เมตร (สามารถอัปเกรดได้)คำเตือน : ไม่สามารถตรวจสอบคนที่มี Rank อาชีพสูงกว่าท่านได้ หรือสิ่งของที่มีระดับสูงกว่าท่าน 2 ระดับได้ทักษะอ่านแล้วจำ : ความหายากระดับ DLevel 1

    Last Updated : 2025-04-02
  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทที่ 4 ได้เวลาชอปปิง

    “สวัสดีค่ะ เชิญชมด้านในก่อนได้นะคะ”พนักงานหญิงที่อยู่หน้าร้านขายมือถืออย่างเป็นทางการของแบรนด์ที่มีหน้าตาคล้ายแอปเปิลกัดเอ่ยขึ้น พร้อมกับผายมือไปด้านในอย่างกระตือรือร้นในดาวอความารีนนี้ Orange เป็นหนึ่งในยี่ห้อมือถือที่มียอดจำหน่ายสูงสุดในจักรวรรดิกริม และมียอดจำหน่ายอยู่ในระดับ Top3 ในทุกทวีปเด็กหนุ่มค่อย ๆ ดูมือถือที่ที่เขาหมายตา ก่อนจะจับเครื่องพลิกหน้าหลังลองน้ำหนักมือ เขาตัดสินใจมาตั้งแต่อยู่บ้านแล้วว่าจะไม่ซื้อมือถือที่มีราคาแพงที่สุด ขอเพียงเป็นรุ่นใหม่ล่าสุดในราคากลาง ๆ ก็พอ เพราะแค่นี้ Orange ก็เป็นมือถือที่มีราคาแพงกว่าคู่แข่งไม่น้อย“รุ่นนี้ตอนนี้กำลังมีโปรโมชั่นนะคะลูกค้า ผ่อน 0% 10 เดือน หรือถ้าจ่ายสดจะลดลงจาก 3259 เหรียญ เหลือ 3000 เหรียญเงินถ้วน แถมฟรีหูฟัง orange ด้วยค่ะ”“งั้นผมเอารุ่นนี้สีดำ 1 เครื่อง จ่ายสดครับ”เธอได้ยินดังนั้นก็ยิ้มกว้างอย่างยินดีเมื่อเจอลูกค้าตัดสินใจเร็วไม่เรื่องมาก“ได้ค่ะลูกค้า ตามมาชำระเงินและลองเครื่องตรงที่พักรับรองด้านนี้เลยค่ะ” กล่าวพร้อมกับเดินนำไปที่โซนรับรองพิเศษที่ยังว่างอยู่เซนยื่นเงินสด 3000 เหรียญเงินให้เธอ หลังจากที่เดินมานั่ง

    Last Updated : 2025-04-04
  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทที่ 5 ภารกิจกับบทลงโทษที่แสนจะโหดร้าย

    // สถานีต่อไป แยกสะพานเหลือง //เสียงรถไฟฟ้าใต้ดินแจ้งเตือนขึ้นท่ามกลางผู้คนในโบกี้ที่คุยกันจอแจเบียดเสียด เด็กหนุ่มยืนกอดอกพิงผนังเย็นเฉียบด้วยท่วงท่าสบาย ๆ ตอนนี้เขากลับมามีผมยาวหน้าม้าปิดหน้าอีกครั้ง แว่นตาเห่ย ๆ ที่แม่ลูกพวกนั้นให้ใส่ก็ใส่เอาไว้เช่นเดิม พร้อมกับเสื้อผ้าที่ซักจนสีซีดจางเขาลงทุนซื้อวิกผมราคาสูงที่ถ้าไม่มามองใกล้ ๆ ก็ยากที่จะมองออกว่าเป็นวิก ไหนจะลงมือเซตให้ดูเหมือนคนไม่ตั้งใจดูแลตัวเองอีก โชคดีที่เจ้าของร่างนี้เป็นลูกรักพระเจ้า ขนาดไม่ดูแลตัวเองผมก็ยังนุ่มลื่นอยู่เลย เพราะงั้นพวกนั้นถึงพยายามให้เซนไว้ผมให้ปิดหน้าตาเข้าไว้ ดูเอาเถอะ หัวยุ่งได้แป๊บเดียวสักพักผมก็คลายมาตรงสวยอยู่ดี// ภารกิจเริ่มต้น เป็นที่สนใจของคนทั่วไป 2000 คน สำเร็จเรียบร้อยแล้ว ได้รับแต้มทักษะ 1 แต้ม กับสารานุกรมดนตรี 2 โลก ต้องการรับหรือไม่เนี๊ยว //เสียงของเจ้าเหมียวสีขาวดังขึ้น โดยที่เจ้าตัวจ้อยนอนกลิ้งไปมาในจอโฮโลแกรมอย่างเกียจคร้าน‘หือ เคลียร์แล้วเหรอ ไวกว่าที่คิดแฮะ’ เด็กหนุ่มตอบด้วยวิธีคิดในใจเช่นเคย ‘งั้นรับเลยแคนดี้’เซนล้วงมือถือขึ้นมาเปิดแอป SEE ดู คลิปแรกและคลิปเดียวตอนนี้มันมีคนวิวไ

    Last Updated : 2025-04-04
  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทนำ นี่ผมจะตายแบบ Final destination เหรอวะเนี่ย?

    “ไป ๆ มึงกลับไปทำงานเลย จะบ่ายโมงแล้ว”“เออ ๆ โทษทีที่มารบกวนตอนเที่ยงนะ” ชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตพอดีตัวรูปร่างสูงโปร่งเดินอ้อมรถเก๋งสีดำของตัวเอง พร้อมกับยกมือตบไหล่ของนายช่างหนุ่มที่สวมชุดช็อปสีเทาอ่อนที่มีตราของรถยนต์ญี่ปุ่น 2 – 3 ที“ขอบคุณมากว่ะเพื่อน ดีนะรถเสียตรงแถวที่ทำงานมึงพอดี รอดไป”เซนพ่นลมหายใจออกทางจมูกพร้อมกับคลี่ยิ้ม เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดขึ้นที่กรอบหน้าเพราะความร้อนของอากาศเมืองไทย จนใบหน้าขึ้นสีแดงเจือจาง“ไม่เป็นไร ใครจะคิดว่าไม่ได้เจอกันมา 3-4 ปี ได้มาเจอกันอีกทีตอนมึงรถเสีย”ผู้เป็นเพื่อนหัวเราะ “คนดวงเหี้ย ๆ ก็ต้องเจอกันแบบซวย ๆ แบบนี้แหละ เดี๋ยวกูโอนเงินไปช่วยค่าน้ำมงน้ำมันมึงนะ”“เฮ้ย ไม่เป็นไรแค่นี้เอง อีกอย่างก็ไม่ได้ไกลจากออฟฟิศกูเท่าไหร่ด้วย”เขารีบโบกมือปฏิเสธ พร้อมกับเก็บเครื่องมือลงกล่องสีส้มที่ติดตัวมาด้วยยัดลงท้ายรถ SUV ของตัวเองอย่างไม่ยี่หระ“งั้นเดี๋ยวกูค่อยมาเลี้ยงข้าวมึงแล้วกัน ตอนนี้กูต้องไปรับแฟนก่อน หยุด 3 วันจะกลับบ้านไปบ้านแม่เค้าสักหน่อย”“ไปเหอะ เดินทางปลอดภัยมึง”หลังจากร่ำลากันท่ามกลางแดดที่แผดเผาใจกลางเมือง อุณหภูมิเกือบ 40 องศาทำให้เซนต

    Last Updated : 2025-03-28
  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทที่ 1 ผมไม่ได้ทะลุมิติ แต่ผมทะลุรูหนอนมาดาวอความารีน

    เซนเคยคิดสงสัยว่าเวลาคนที่เค้าทะลุมิติไปโลกใหม่เค้าจะรู้สึกยังไงตื่นมาก็ลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงตัวเอง ฝึกวิชา รำกระบี่ ร่ายกลอนที่กวียุคครูแต่งเอาไว้ จัดการบุญคุณความแค้น ประลองยุทธสร้างชื่อเสียงไปให้ก้องดังไปทั่วยุทธภพเออ มันก็ควรจะเป็นอย่างนั้น แต่บังเอิญว่าเขาดันไม่ได้ทะลุมิติเข้าไปในโลกเทพเซียน จอมยุทธ ปลูกผัก หรือทำการค้า แต่ดันหลุดเข้ามาในโลกอีกใบที่แทบไม่ต่างจากยุคที่เค้าอยู่เลยนี่สิดูได้จากโปสเตอร์วงไอดอลสาวที่ติดระเกะระกะเต็มผนังห้อง ตุ๊กตาเน่าที่ไม่รู้มีมาตั้งแต่สมัยไหน กับเสื้อยืดกางเกงบอลพวกนี้เป็นตัวยืนยันได้เป็นอย่างดีเซนนอนซึมกะทืออยู่บนเตียงขนาด 3.5 ฟุต มองเพดานเก่าคร่ำคร่ามาเป็นชั่วโมงได้แล้วความรู้สึกเจ็บปวดที่ผ่านความตายมาเมื่อครู่ ผสมผสานกับความรู้สึกที่ตื่นขึ้นมาแล้วดันกลายเป็นเด็กมัธยมอีกครั้งนี่มันยากจะรับได้ยิ่งลองคิดว่าตัวตนของเขาบนโลกใบเก่านั้นอาจจะตายไปแล้ว ด้วยเหตุการณ์ที่เหมือนหลุดออกมาจากหนังเรื่องดังก็อดคิดไม่ได้ว่าการตายที่ผ่านมานี่แม่ง ซวยฉิบหาย ถ้ามีการจัดอันดับการตายว่าใครซวยสุด ถึงไม่ได้ที่ 1 แต่ในท็อป 10 ก็อาจจะมีการตายของเซนอยู่บ้างก็ได้นอกจาก

    Last Updated : 2025-03-28

Latest chapter

  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทที่ 5 ภารกิจกับบทลงโทษที่แสนจะโหดร้าย

    // สถานีต่อไป แยกสะพานเหลือง //เสียงรถไฟฟ้าใต้ดินแจ้งเตือนขึ้นท่ามกลางผู้คนในโบกี้ที่คุยกันจอแจเบียดเสียด เด็กหนุ่มยืนกอดอกพิงผนังเย็นเฉียบด้วยท่วงท่าสบาย ๆ ตอนนี้เขากลับมามีผมยาวหน้าม้าปิดหน้าอีกครั้ง แว่นตาเห่ย ๆ ที่แม่ลูกพวกนั้นให้ใส่ก็ใส่เอาไว้เช่นเดิม พร้อมกับเสื้อผ้าที่ซักจนสีซีดจางเขาลงทุนซื้อวิกผมราคาสูงที่ถ้าไม่มามองใกล้ ๆ ก็ยากที่จะมองออกว่าเป็นวิก ไหนจะลงมือเซตให้ดูเหมือนคนไม่ตั้งใจดูแลตัวเองอีก โชคดีที่เจ้าของร่างนี้เป็นลูกรักพระเจ้า ขนาดไม่ดูแลตัวเองผมก็ยังนุ่มลื่นอยู่เลย เพราะงั้นพวกนั้นถึงพยายามให้เซนไว้ผมให้ปิดหน้าตาเข้าไว้ ดูเอาเถอะ หัวยุ่งได้แป๊บเดียวสักพักผมก็คลายมาตรงสวยอยู่ดี// ภารกิจเริ่มต้น เป็นที่สนใจของคนทั่วไป 2000 คน สำเร็จเรียบร้อยแล้ว ได้รับแต้มทักษะ 1 แต้ม กับสารานุกรมดนตรี 2 โลก ต้องการรับหรือไม่เนี๊ยว //เสียงของเจ้าเหมียวสีขาวดังขึ้น โดยที่เจ้าตัวจ้อยนอนกลิ้งไปมาในจอโฮโลแกรมอย่างเกียจคร้าน‘หือ เคลียร์แล้วเหรอ ไวกว่าที่คิดแฮะ’ เด็กหนุ่มตอบด้วยวิธีคิดในใจเช่นเคย ‘งั้นรับเลยแคนดี้’เซนล้วงมือถือขึ้นมาเปิดแอป SEE ดู คลิปแรกและคลิปเดียวตอนนี้มันมีคนวิวไ

  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทที่ 4 ได้เวลาชอปปิง

    “สวัสดีค่ะ เชิญชมด้านในก่อนได้นะคะ”พนักงานหญิงที่อยู่หน้าร้านขายมือถืออย่างเป็นทางการของแบรนด์ที่มีหน้าตาคล้ายแอปเปิลกัดเอ่ยขึ้น พร้อมกับผายมือไปด้านในอย่างกระตือรือร้นในดาวอความารีนนี้ Orange เป็นหนึ่งในยี่ห้อมือถือที่มียอดจำหน่ายสูงสุดในจักรวรรดิกริม และมียอดจำหน่ายอยู่ในระดับ Top3 ในทุกทวีปเด็กหนุ่มค่อย ๆ ดูมือถือที่ที่เขาหมายตา ก่อนจะจับเครื่องพลิกหน้าหลังลองน้ำหนักมือ เขาตัดสินใจมาตั้งแต่อยู่บ้านแล้วว่าจะไม่ซื้อมือถือที่มีราคาแพงที่สุด ขอเพียงเป็นรุ่นใหม่ล่าสุดในราคากลาง ๆ ก็พอ เพราะแค่นี้ Orange ก็เป็นมือถือที่มีราคาแพงกว่าคู่แข่งไม่น้อย“รุ่นนี้ตอนนี้กำลังมีโปรโมชั่นนะคะลูกค้า ผ่อน 0% 10 เดือน หรือถ้าจ่ายสดจะลดลงจาก 3259 เหรียญ เหลือ 3000 เหรียญเงินถ้วน แถมฟรีหูฟัง orange ด้วยค่ะ”“งั้นผมเอารุ่นนี้สีดำ 1 เครื่อง จ่ายสดครับ”เธอได้ยินดังนั้นก็ยิ้มกว้างอย่างยินดีเมื่อเจอลูกค้าตัดสินใจเร็วไม่เรื่องมาก“ได้ค่ะลูกค้า ตามมาชำระเงินและลองเครื่องตรงที่พักรับรองด้านนี้เลยค่ะ” กล่าวพร้อมกับเดินนำไปที่โซนรับรองพิเศษที่ยังว่างอยู่เซนยื่นเงินสด 3000 เหรียญเงินให้เธอ หลังจากที่เดินมานั่ง

  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทที่ 3 ไดอารี่ของแม่

    // นายท่านต้องการเปิดกล่องของขวัญต้อนรับชาวโลก ระดับเงิน 4 กล่อง เลยไหมเนี๊ยว //‘เปิดเลย เจ้าแคนดี้’ทันในนั้นกล่อง 3 มิติที่ลอยอยู่ด้านหน้าจอโฮโลแกรมก็หมุนวนเป็นวงเล็กน้อย แสงสีเงินสะท้อนออกมาจากตัวกล่องทั้ง 4 จนชายหนุ่มต้องหยีตา// กล่องที่ 1 ท่านได้รับทักษะเรียกใช้ : ดวงตาแห่งความจริง ความหายากระดับ Sกล่องที่ 2 ท่านได้รับทักษะติดตัว : อ่านแล้วจำ ความหายากระดับ Dกล่องที่ 3 ท่านได้ปลดล็อกสร้อยข้อมือมิติใส่ของ ความจุ 10 ช่องกล่องที่ 4 ท่านได้รับแต้มทักษะ 5 แต้ม //แสงสีเงินที่ระยิบระยับนั่นค่อย ๆ เคลื่อนตัวเขาหาเด็กหนุ่มที่ผอมจนลมพัดมาแทบจะปลิวได้ ก่อนที่ทักษะทั้ง 2 จะพุ่งเข้ามาในร่างกายของเขาราวกับดาวตกหากแสงอีกเส้นหนึ่งกลับเบนไปที่สร้อยข้อมือหินแล้วพุ่งลงไปที่หยกสีเขียวแอปเปิลจนเกิดประกายแสงสีเขียวสว่างคำอธิบายทักษะดวงตาแห่งความจริง ความหายากระดับ SLevel 1 : สามารถตรวจสอบวัตถุ คน สัตว์ สิ่งของ ในระยะรัศมี 3 เมตร (สามารถอัปเกรดได้)คำเตือน : ไม่สามารถตรวจสอบคนที่มี Rank อาชีพสูงกว่าท่านได้ หรือสิ่งของที่มีระดับสูงกว่าท่าน 2 ระดับได้ทักษะอ่านแล้วจำ : ความหายากระดับ DLevel 1

  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทที่ 2 อาชีพไอดอล Rank A

    หลังจากที่ตบตีกับป้าแม่บ้านของตัวเองก็ผ่านมา 2 วันอย่างที่เรียกได้ว่าพลิกฟ้าคว่ำดินที่แท้จริง พอทำใจได้แล้วว่าตอนนี้เขาทะลุมิติมาอีกโลกใบหนึ่ง นายช่างหนุ่มก็อ่านทุกอย่างที่มีในห้องเพื่อทำความเข้าใจกับเซนคนนี้ให้มากขึ้นโชคดีจริง ๆ ที่เด็กหนุ่มนี่จดไดอารี่เอาไว้ด้วย พอผนวกกับความทรงจำต่าง ๆ ที่ได้รับ ตอนนี้เขาก็เข้าใจเจ้าเด็กที่กำลังจะอายุ 18 อีกไม่นานได้อย่างถ่องแท้วันนี้เป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ที่บ้านตระกูลดักกลาส 4 คน คาร์ค พ่อของเจ้าของร่างนี้ คุณน้านาตาลี แม่เลี้ยงและลูก ๆ อีก 2 คนก็เดินทางไปพักตากอากาศที่ทะเลเมืองครินตันที่ไม่ไกลจากเมืองโบรอนเท่าไหร่นัก และแน่นอนว่าพวกเขาไม่มีทางให้เซนไปด้วย เหลือแต่ป้าแคทเทอรีนที่ตอนนี้ดูสับสนแต่ก็ยังโทรไปหาแม่เลี้ยงนั่น พร้อมกับกระซิบความเปลี่ยนไปของเขาที่กล้าเข้าไปรื้อของในตู้เย็นมาทำกินอย่างอุกอาจก็แค่ของกินไหม? ทำไมจะกินไม่ได้ล่ะคนพวกนี้จะพิลึกเกินไปแล้วเอาเถอะเซนเองก็รู้ดีว่าถ้าเป็นเจ้าของร่างคนเก่าจะไม่ทำแบบนี้แน่นอน เขาจะรอให้ป้าแคทเทอรีนทำอาหารที่คุณภาพแย่ ๆ มาให้ แล้วก็กินไปอย่างไม่มีปากเสียง เอาผมปิดหน้าปิดตาเพราะพี่น้องคู่นั้นสั่งว่

  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทที่ 1 ผมไม่ได้ทะลุมิติ แต่ผมทะลุรูหนอนมาดาวอความารีน

    เซนเคยคิดสงสัยว่าเวลาคนที่เค้าทะลุมิติไปโลกใหม่เค้าจะรู้สึกยังไงตื่นมาก็ลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงตัวเอง ฝึกวิชา รำกระบี่ ร่ายกลอนที่กวียุคครูแต่งเอาไว้ จัดการบุญคุณความแค้น ประลองยุทธสร้างชื่อเสียงไปให้ก้องดังไปทั่วยุทธภพเออ มันก็ควรจะเป็นอย่างนั้น แต่บังเอิญว่าเขาดันไม่ได้ทะลุมิติเข้าไปในโลกเทพเซียน จอมยุทธ ปลูกผัก หรือทำการค้า แต่ดันหลุดเข้ามาในโลกอีกใบที่แทบไม่ต่างจากยุคที่เค้าอยู่เลยนี่สิดูได้จากโปสเตอร์วงไอดอลสาวที่ติดระเกะระกะเต็มผนังห้อง ตุ๊กตาเน่าที่ไม่รู้มีมาตั้งแต่สมัยไหน กับเสื้อยืดกางเกงบอลพวกนี้เป็นตัวยืนยันได้เป็นอย่างดีเซนนอนซึมกะทืออยู่บนเตียงขนาด 3.5 ฟุต มองเพดานเก่าคร่ำคร่ามาเป็นชั่วโมงได้แล้วความรู้สึกเจ็บปวดที่ผ่านความตายมาเมื่อครู่ ผสมผสานกับความรู้สึกที่ตื่นขึ้นมาแล้วดันกลายเป็นเด็กมัธยมอีกครั้งนี่มันยากจะรับได้ยิ่งลองคิดว่าตัวตนของเขาบนโลกใบเก่านั้นอาจจะตายไปแล้ว ด้วยเหตุการณ์ที่เหมือนหลุดออกมาจากหนังเรื่องดังก็อดคิดไม่ได้ว่าการตายที่ผ่านมานี่แม่ง ซวยฉิบหาย ถ้ามีการจัดอันดับการตายว่าใครซวยสุด ถึงไม่ได้ที่ 1 แต่ในท็อป 10 ก็อาจจะมีการตายของเซนอยู่บ้างก็ได้นอกจาก

  • ผมทะลุ​มิติ​ไปเป็น​ไอดอล​ (ก็ได้วะ)​   บทนำ นี่ผมจะตายแบบ Final destination เหรอวะเนี่ย?

    “ไป ๆ มึงกลับไปทำงานเลย จะบ่ายโมงแล้ว”“เออ ๆ โทษทีที่มารบกวนตอนเที่ยงนะ” ชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตพอดีตัวรูปร่างสูงโปร่งเดินอ้อมรถเก๋งสีดำของตัวเอง พร้อมกับยกมือตบไหล่ของนายช่างหนุ่มที่สวมชุดช็อปสีเทาอ่อนที่มีตราของรถยนต์ญี่ปุ่น 2 – 3 ที“ขอบคุณมากว่ะเพื่อน ดีนะรถเสียตรงแถวที่ทำงานมึงพอดี รอดไป”เซนพ่นลมหายใจออกทางจมูกพร้อมกับคลี่ยิ้ม เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดขึ้นที่กรอบหน้าเพราะความร้อนของอากาศเมืองไทย จนใบหน้าขึ้นสีแดงเจือจาง“ไม่เป็นไร ใครจะคิดว่าไม่ได้เจอกันมา 3-4 ปี ได้มาเจอกันอีกทีตอนมึงรถเสีย”ผู้เป็นเพื่อนหัวเราะ “คนดวงเหี้ย ๆ ก็ต้องเจอกันแบบซวย ๆ แบบนี้แหละ เดี๋ยวกูโอนเงินไปช่วยค่าน้ำมงน้ำมันมึงนะ”“เฮ้ย ไม่เป็นไรแค่นี้เอง อีกอย่างก็ไม่ได้ไกลจากออฟฟิศกูเท่าไหร่ด้วย”เขารีบโบกมือปฏิเสธ พร้อมกับเก็บเครื่องมือลงกล่องสีส้มที่ติดตัวมาด้วยยัดลงท้ายรถ SUV ของตัวเองอย่างไม่ยี่หระ“งั้นเดี๋ยวกูค่อยมาเลี้ยงข้าวมึงแล้วกัน ตอนนี้กูต้องไปรับแฟนก่อน หยุด 3 วันจะกลับบ้านไปบ้านแม่เค้าสักหน่อย”“ไปเหอะ เดินทางปลอดภัยมึง”หลังจากร่ำลากันท่ามกลางแดดที่แผดเผาใจกลางเมือง อุณหภูมิเกือบ 40 องศาทำให้เซนต

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status