กลับมาครั้งนี้ข้าขอทวงคืน

กลับมาครั้งนี้ข้าขอทวงคืน

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-22
Oleh:  LovedeeOn going
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
28Bab
273Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

หวังหมินเอ๋อเป็นบุตรสาวลูกติดของคหบดีหวังที่แต่งงานใหม่และมีบุตรสาวอีกคน สองแม่ลูกพากันอิจฉาและเกลียดชังหมิ่นเอ๋อและกีดกันไม่ให้พ่อกับลูกได้ใกล้ชิดกัน ทำให้คหบดีหวังที่ต้องออกไปติดต่อค้าขายนอกเมืองไม่ค่อยได้กลับบ้านยิ่งห่างเหินกับบุตรสาวคนโต เมื่อเติบใหญ่เป็นสาวงามมากยิ่งถูกกลั่นแกล้ง นางพบรักกับแม่ทัพหนุ่มที่เป็นบุตรชายของเพื่อนบ้านและน้องสาวหวังฟางหลิวก็แอบรักเขาเช่นกัน ยิ่งพี่สาวนั้นคบหากับแม่ทัพหยางออกนอกหน้านางยิ่งอิจฉาไปฟ้องมารดาและพากันกีดกัน ใส่ไฟให้มารดาของแม่ทัพหนุ่ม และวันหนึ่งทั้งสองปลอมจดหมายของแม่ทัพหยางหลอกให้หมิ่นเอ๋อไปรอพบ เมื่อหมิ่นเอ๋อไปยืนรอคนรักตามที่ได้นัดกันไว้ ก็ถูกคนเป่าลูกดอกยาสลบทำให้นางหมดสติไป สองแม่ลูกใจอำมหิตลากตัวนางไปที่ห้องเก็บฟืนสำหรับฤดูหนาว แล้วปิดประตูขังเอาไว้ ทำให้หมิ่นเอ๋อติดอยู่ในนั้นและออกมาไม่ได้ หลายวันเข้าก็นางก็เสียชีวิตไป ก่อนขาดใจนางเข้าใจคนรักของตนเองผิดว่่าเขาต้องการกำจัดนางเพื่อจะได้ไปแต่งงานกับน้องสาวลูกแม่เลี้ยง นางจึงบอกกล่าวกับฟ้าดินว่า หากมีโอกาสได้เกิดใหม่นางจะเกลียดผู้ชายคนนี้และสองแม่ลูกนั่นและจะหาทางแก้แค้นพวกเขาให้สาสมกับที่พวกเขาทรมานนางจนตาย เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป………

Lihat lebih banyak

Bab terbaru

Pratinjau Gratis

บทที่ 1 เมื่อยามรักน้ำต้มผักก็ว่าหวาน

หวังหมิ่นเอ๋อครุ่นคิดขณะที่ยืนรอคนรักของตนเองอยู่ที่หน้าศาลเจ้าในตลาด เพราะวันนี้นัดกับแม่ทัพหยางที่เป็นคนรักของตนเองเพื่อมาไหว้เจ้าขอพรและเที่ยวชมตลาดกัน นางยืนรอคนรักครู่หนึ่งเขาก็เดินมาสมทบ วันนี้เขาแต่งกายด้วยชุดนอกเครื่องแบบ ทำให้ดูคล้ายคุณชายในตระกูลใหญ่และหล่อเหลาดังเคย “ หมิ่นเอ๋อ พี่มาแล้ว เจ้ารอนานหรือไม่ ” เขาเดินยิ้มอย่างเบิกบานมาหานาง“ ไม่นานหรอกเจ้าค่ะ เราเข้าไปในวัดกันเลยนะเจ้าค่ะ ” ทั้งสองจูงมือพากันเดินเข้าไปในวัดที่ตอนนี้มีผู้คนคราคร่ำ เมื่อเดินเข้าไปไหว้พระในวัดแม่ทัพหนุ่มคุกเข่าลงข้างๆคนรัก แล้วขอพรดังๆให้นางได้ยิน “ ข้าแม่ทัพหยางอี้เทียน ขอพรต่อท่านเทพเจ้าที่ศักดิ์สิทธิ์ ขอให้ความรักของพวกเราทั้งคู่มั่นคงยืนนาน และรักกันไปตลอดจนแก่เฒ่าไปด้วยกันและหากข้าเกิดชาติใหม่ก็จะขอรักเพียงหมิ่นเอ๋อคนนี้เท่านั้น ” หมิ่นเอ๋อจึงได้อธิษฐานขอพรเช่นเดียวกับเขา ทั้งสองยิ้มให้กันอย่างหวานชื่น พากันไปทำบุญตามจุดต่างๆในวัด และให้ทานคนขอทานที่มาขอเรี่ยไรเงินอยู่หน้าวัด แล้วก็จูงมือกันเดินออกมาจากวัดมุ่งหน้าไปเดินเล่นที่ตลาดในเมืองเกาสงที่ตอนนี้คับคั่งไปด้วยผู้คนมากมาย แม่ทัพหยางแวะร้...

Buku bagus disaat bersamaan

Komen

Tidak ada komentar
28 Bab
บทที่ 1 เมื่อยามรักน้ำต้มผักก็ว่าหวาน
หวังหมิ่นเอ๋อครุ่นคิดขณะที่ยืนรอคนรักของตนเองอยู่ที่หน้าศาลเจ้าในตลาด เพราะวันนี้นัดกับแม่ทัพหยางที่เป็นคนรักของตนเองเพื่อมาไหว้เจ้าขอพรและเที่ยวชมตลาดกัน นางยืนรอคนรักครู่หนึ่งเขาก็เดินมาสมทบ วันนี้เขาแต่งกายด้วยชุดนอกเครื่องแบบ ทำให้ดูคล้ายคุณชายในตระกูลใหญ่และหล่อเหลาดังเคย “ หมิ่นเอ๋อ พี่มาแล้ว เจ้ารอนานหรือไม่ ” เขาเดินยิ้มอย่างเบิกบานมาหานาง“ ไม่นานหรอกเจ้าค่ะ เราเข้าไปในวัดกันเลยนะเจ้าค่ะ ” ทั้งสองจูงมือพากันเดินเข้าไปในวัดที่ตอนนี้มีผู้คนคราคร่ำ เมื่อเดินเข้าไปไหว้พระในวัดแม่ทัพหนุ่มคุกเข่าลงข้างๆคนรัก แล้วขอพรดังๆให้นางได้ยิน “ ข้าแม่ทัพหยางอี้เทียน ขอพรต่อท่านเทพเจ้าที่ศักดิ์สิทธิ์ ขอให้ความรักของพวกเราทั้งคู่มั่นคงยืนนาน และรักกันไปตลอดจนแก่เฒ่าไปด้วยกันและหากข้าเกิดชาติใหม่ก็จะขอรักเพียงหมิ่นเอ๋อคนนี้เท่านั้น ” หมิ่นเอ๋อจึงได้อธิษฐานขอพรเช่นเดียวกับเขา ทั้งสองยิ้มให้กันอย่างหวานชื่น พากันไปทำบุญตามจุดต่างๆในวัด และให้ทานคนขอทานที่มาขอเรี่ยไรเงินอยู่หน้าวัด แล้วก็จูงมือกันเดินออกมาจากวัดมุ่งหน้าไปเดินเล่นที่ตลาดในเมืองเกาสงที่ตอนนี้คับคั่งไปด้วยผู้คนมากมาย แม่ทัพหยางแวะร้
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-03
Baca selengkapnya
บทที่ 2 แผนการณ์ฆ่าคนอย่างไร้เมตตา
แม้แต่เงินเบี้ยเลี้ยงของนางที่จะต้องได้รับทุกๆเดือนแม่เลี้ยงนั้นก็เก็บงำเอาไว้เสียเอง และจะมอบให้ก็ต่อเมื่อท่านคหบดีบังเอิญอยู่ที่จวนเท่านั้น และข้าวของเครื่องใช้และอาภรณ์ที่ต้องซื้อหาของคุณหนูใหญ่นั้นก็แทบจะไม่มีของใหม่ นางเป็นบุตรสาวคนโตแต่ต้องรับช่วงอาภรณ์ที่น้องสาวใส่จนเบื่อแล้วมาใส่ หากไม่รับก็ไม่มีจะใส่ ของเดิมที่มีอยู่นั้นก็เก่าปอนเต็มทีและขนาดตัวก็คับแน่นไปหมดแล้วแต่ความอัตคัตนี้ไม่สามารถบดบังความงดงามเมื่อเริ่มย่างเข้าวัยสาวได้ ความงามของนางนั้นก็เข้าตาแม่ทัพหนุ่มอนาคตไกลที่เป็นเพื่อนบ้าน จวนติดกันเข้าอย่างเต็มที่ เขาจึงได้เทียวไล้เทียวขื่ออยู่นานจนนางยอมตกลงรับรักเขา แม่ทัพหนุ่มหมายใจว่าอีกไม่นานเขาจะสู่ขอนางมาเป็นฮูหยินของเขา และเมื่อหวังฟางหลิวน้องสาวต่างมารดาที่นิสัยเหมือนมารดาตนเองไม่ผิดเพี้ยนเพราะการอบรมบุตรีให้มีนิสัยริษยาผู้อื่นและไร้เมตตาต่อพี่น้องเห็นแก่ตัวจนไม่คิดถึงใจคนอื่น นางบอกมารดาว่านางหลงรักแม่ทัพหยางอี้เทียนเข้าแล้ว เพราะเขานั้นหล่อเหลาเหลือเกินแถมยังมีอนาคตไกลอีกด้วย หากนางได้แต่งงานเป็นฮูหยินของเขาฐานะพวกเราก็จะยิ่งมั่นคงยิ่งไปกว่านี้ นับจากนั้นมารดาของ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-03
Baca selengkapnya
บทที่ 3 หากท่านจะแต่งงานแล้วมาหลอกข้าทำไม
ร่างบางของหมิ่นเอ๋อรู้สึกตัวขึ้นมาเมื่อกลางดึก นางตกใจอย่างยิ่งที่บัดนี้ตัวเองมานอนอยู่บนพื้นหินเย็นเฉียบ และเมื่อเอามือบางควานไปรอบๆก็พบเพียงฝุ่นหนาทึบที่อยู่บนพื้นหิน แถมยังมีเสียงหนูร้องจี๊ดๆอยู่ไม่ไกลนัก หมิ่นเอ๋อกลัวมากเพราะมองไม่เห็นว่ารอบข้างมีสิ่งใดบ้าง นางร้องขอความช่วยเหลือเสียงดังก้องไปห้องนั้น เมื่อไม่มีแสงใดๆเลยนางเองก็ไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ใดกัน นางได้แต่นั่งกอดเข่าคุดคู้ด้วยความหวาดกลัวเหลือแสนอยู่บนพื้นนั้น และร้องไห้ออกมาอย่างสิ้นหวัง เมื่อร้องของความช่วยเหลือก็ไม่มีเสียงใดๆตอบรับและนางเองก็ไม่ได้ยินเสียงใดๆด้านนอกเลย ได้ยินแต่เสียงหนูร้องภายในนี้เท่านั้น จนเมื่อเช้าอีกวันหนึ่ง เมื่อแสงแดดส่องลงมาบนพื้นดินในสวนที่กว้างใหญ่ของจวนหวัง นางดีใจนักที่เห็นแสงแดดส่องลงมาเป็นลำ ทำให้นางพอมองเห็นบริเวณรอบๆแล้ว แต่นี่มันคือห้องเก็บฟืนสำหรับเอาไว้ใช้ในฤดูหนาว นางเคยมาวิ่งเล่นแถวนี้เมื่อครั้งยังเด็กเมื่อหลายปีก่อน ตอนที่เรือนแถวที่ทำจากหินที่ท่านพ่อจ้างช่างมาสร้างเอาไว้อย่างแข็งแรงเพราะต้องเอาไว้เก็บสเบียงและฟืนที่จะต้องใช้ในยามฤดูหนาว และบัดนี้มันมีฟืนเรียงเอาไว้ด้านหนึ่งของผ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-03
Baca selengkapnya
บทที่ 4 ข้าสาบานจะกลับมาทวงแค้น
จนเมื่อร่างกายที่อ่อนระโหยของหมิ่นเอ๋อที่บัดนี้แทบจะไร้เรี่ยวแรง นางค้นพบว่าเสี่ยวหลงเปาถูกหนูกินไปจนหมดแล้ว เหลือไว้เพียงกระบอกน้ำดื่มที่หล่นอยู่บนพื้น นางจึงได้พยายามลุกไปหยิบมาดื่ม นางเงยหน้าขึ้นมองไปที่ผนังที่มองเห็นลางๆเพราะบัดนี้คงจะเริ่มเช้าวันใหม่ของอีกวันหนึ่งแล้ว นางพยายามจะจุดตะเกียงแต่ไม่สามารถจุดได้ เพราะไม่มีที่จุุดไฟ มีแต่ตะเกียงแขวนเอาไว้บนผนังเท่านั้นนางค้นหาจนทั่วเท่าที่แสงสว่างมันจะส่องไปถึง เพราะมันมีแสงสว่างลอดเข้ามาแค่ลำเดียวเท่านั้น หมิ่นเอ๋อเขี่ยห่อผ้าขาดวิ่นนั้นไปที่มุมห้องเพราะกลัวว่าหนูจะกลับมาอีก นางยกกระบอกน้ำที่ยังคงเหลือน้ำอีกครึ่งกระบอกยกขึ้นจิบช้าๆ อย่างน้อยน้ำที่เหลืออยู่นี้ก็ยังพอประทังความหิวไปได้อีกหลายวัน หลังจากนั้นหากนางยังไม่สามารถขึ้นไปจากที่นี่ได้ ก็แล้วแต่โชคชะตาก็แล้วกัน หมิ่นเอ๋อครุ่นคิด บัดนี้ดวงตาของนางแห้งผากใบหน้านั้นมีแต่คราบฝุ่นผงจับเต็มไปหมด นางไม่ยกมือขึ้นเช็ดอีก เพราะทั้งมือและตัวก็เปรอะเปื้อนไปจนหมด หมิ่นเอ๋อนั่งที่บันไดนั้นอย่างอ่อนแรงและเอนกายพิงบันไดเอาไว้ ตอนนี้นางแทบจะไม่มีเสียงจะร้องอีกแล้ว ลำคอนั้นแห้งผากแสบไปหมด และที่
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-03
Baca selengkapnya
บทที่ 5 นางหายไปที่ใด
ฝ่ายแม่ทัพหยางอี้เทียนที่เพิ่งควบม้ากลับมาจากต่างเมืองเพิ่งได้นั่งจิบชาอยู่เพียงครู่ ก็มีบ่าวเข้ามาเรียนว่าคหบดีหวังเชิญเขาไปพบที่จวนอย่างรีบด่วน เพราะว่าคุณหนูใหญ่หายตัวไปหลายวันแล้ว " แม่ทัพหนุ่มแทบจะผุดลุกขึ้นทันที ในอกใจเขาหล่นวูบไปทันทีที่ได้ยินว่าคุณหนูใหญ่หวังหายตัวไป เขารีบเดินออกจากเรือนของเขาอย่างรีบร้อนเร่งรุดไปที่จวนข้างๆทันที เมื่อก้าวเข้าไปในจวนคหบดีหวัง ก็พบบ่าวไพร่วุ่นวายพากันตามหาคุณหนูใหญ่ เขาเร่งฝีเท้าเดินมุ่งไปที่เรือนหลัก เมื่อก้าวเข้าไปก็พบท่านคหบดีนุ่มอยู่ที่โต๊ะกลมกลางห้อง ด้วยใบหน้าเคร่งเครียด “ แม่ทัพหยาง มาพอดี หมิ่นเอ๋อหายไป สาวใช้ที่เอาอาหารไปให้นางทุกวันบอกว่านางหายตัวไปหลายวันแล้ว ทิ้งเพียงจดหมายเอาไว้ที่โต๊ะในห้องโถงหน้าเรือน บอกว่ารักบุรุษคนหนึ่งที่พบกันที่โรงงิ้วหน้าตลาด รักเขามากจึงได้หนีตามเขาไป เห็นสาวใช้บอกว่าเสื้อผ้าข้าวของนางหายไปหลายชิ้น แต่ไม่ได้หายไปทั้งหมด ” ฮูหยินหวังที่นั่งอยู่เก้าอี้ริมผนังก็เอ่ยขึ้นว่า“ ข้าก็เห็นนางดูมีเรื่องกลุ้มใจมาหลายวันแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้ทนได้ถามไถ่นาง อยู่ๆสาวใช้ที่ส่งอาหารให้นางเป็นประจำก็วิ่งมาบอกว่านางหายไปจาก
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-05
Baca selengkapnya
บทที่ 6 แม่ทัพหยางใจสลาย
แม่ทัพหนุ่มย่อตัวลงนั่งข้างๆร่างเล็กนั่น ผิวหนังของนางแทบจะมองไม่เห็นเค้าเดิมแล้ว กลิ่นเหม็นตลบอบอวลไปหมด ร่างนั้นถูกหนูแทะไปหลายส่วนแล้ว แต่เขาจำปิ่นปักผมของนาง จำอาภรณ์ของนางได้ แม้มันจะขมุกขมอมไปมากแล้ว และเมื่อยกข้อมือบางที่มีแต่กระดูกที่มีเศษเนื้อติดอยู่รุ่งริ่งนั้นขึ้นมาดูก็พบกำไลทองที่มีพลอยหลากสีประดับอยู่ ใช่แน่แล้ว หมิ่นเอ๋อคนรักของเขา แม่ทัพหนุ่มร้องไห้ออกมาอย่างสุดกลั้น เขาร้องไห้อย่างไม่สนใจใครทั้งนั้น เขาทรุดนั่งแปะลงกับพื้นเพราะไม่มีแรงจะทรงตัวอยู่ได้ และร้องไห้ออกมาด้วยเสียงคำรามก้องในลำคอหนาทั้ง ทุกคนที่ทะยอยกันลงมาอยู่บนพื้นข้างๆเขาแล้วนั้นต่างตกตะลึงกับทั้งภาพที่เห็นและตกตะลึงในที่แม่ทัพหนุ่มปล่อยโฮออกมาอย่างสุดกลั้น เสียงร้องไห้ของเขามันบอกถึงความเจ็บปวดภายในใจอย่างมากมาย เสียงร้องไห้ของเขานั้นดังเช่นเสียงร้องคำรามด้วยความเจ็บปวดของสัตว์ท่ี่ติดบ่วงแร้วของนายพรานแล้วดิ้นรนเพื่อจะให้ตนเองนั้นหลุดพ้น พ่อบ้านหวังน้ำตาไหลรินอย่างกลั้นเอาไว้ไม่อยู่ เขาเองก็แทบจะทรงตัวเอาไว้ไม่ได้ แทบจะเป็นลมล้มทั้งยืน เพราะเขาเองก็รักและเอ็นดูคุณหนูใหญ่ไม่น้อย น่าอนาถใจยิ่งนัก ที่คนด
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-05
Baca selengkapnya
บทที่ 7 สืบสวนหาคนผิดให้ได้
เมื่อช่วยกันยกร่างของหมิ่นเอ๋อขึ้นมาแล้ว โลงศพที่ให้บ่าวชายไปรับมาจากร้านขายโลงก็มาถึงพอดี จึงได้ช่วยกันนำร่างของหมิ่นเอ๋อไปไว้ในโลงแล้วปิดเอาไว้ บ่าวชายและสาวใช้หลายๆคนช่วยกันจัดสถานที่ในห้องโถงใหญ่หน้าเรือนหลักเพื่อจัดงานพิธีศพของคุณหนูใหญ่ตามคำสั่งของนายท่านที่บัดนี้นั่งอยู่ที่เก้าอี้ไม้หน้าเรือนจ้องมองไปด้านหน้าอย่างไร้จุดหมายท่าทางของเขาดูย่ำแย่เอามากๆ และดูแก่ชราลงไปหลายปี แม่ทัพหนุ่มไปทรุดกายนั่งลงที่ข้างๆท่านคหบดีเจ้าของจวน “ ท่านลุงจะทำอย่างไรต่อไปขอรับ ข้าคิดว่าหมิ่นเอ๋อไม่ได้เข้าไปในห้องเก็บฟืนนั่นเองอย่างแน่นอน "เขายื่นกระบอกน้ำที่ทำจากไม้ไผ่และเทียบเชิญแต่งงานสีแดงที่เขาพบหล่นอยู่ไม่ไกลจากร่างของหมิ่นเอ๋อ ให้กับท่านคหบดีหวัง ” คหบดีหวังนิ่งไปครู่ใหญ่ แล้วเขาก็เอ่ยเบาๆว่า “ ข้าจะจัดการเรื่องนี้เอง ท่านไม่ต้องห่วง แม้เอาผิดไม่ได้ ข้าก็จะทำอย่างเต็มที่และไม่ให้อภัยคนที่มันทำเรื่องเช่นนี้อย่างเด็ดขาด ท่านแม่ทัพไม่ต้องกังวล ” ท่านคหบดีเอ่ยขึ้นด้วยเสียงที่หนักแน่น เขารู้อยู่แก่ใจว่าคนที่มันกล้าทำเรื่องเช่นนี้นั้นเป็นใครกัน ยิ่งเห็นหลักฐานนี้แล้ว เขายิ่งมั่นใจ และเขาจะไม่ปล่อย
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-05
Baca selengkapnya
บทที่ 8 ลงโทษอย่างเด็ดขาด
“ แล้วทำไมเจ้าถึงปล่อยให้บุตรสาวของข้าอยู่ในนั้นจนตาย ” ท่านคหบดีหวังเอ่ยถามขึ้น ดวงตาของเขาแดงก่ำเส้นเลือดที่ขมับปูดโปนไม่ต่างจากแม่ทัพหยาง “ ตอนแรกฮูหยินแค่ต้องการข่มขู่ให้คุณหนูใหญ่เลิกคิดจะรักท่านแม่ทัพ และที่โยนเทียบเชิญไปพร้อมกับห่อข้าวนั้นก็เพื่อให้นางเข้าใจผิดท่านแม่ทัพจนสิ้นหวังที่จะคิดครองคู่ และระหว่างที่คุณหนูใหญ่หายไปก็จะคิดจัดงานหมั้นหรืองานแต่่งงานของคุณหนูเล็กกับท่านแม่ทัพให้เสร็จสิ้นไปก่อนเพราะตกลงกับฮูหยินหยางเอาไว้แล้วเจ้าค่ะ แต่พอดีท่านแม่ทัพไปราชการเกินกำหนดเวลาจึงทำให้ผิดแผนไปหมด จึงต้องเลื่อนงานหมั้นออกไปก่อน และเมื่อยุ่งๆอยู่กับการเตรียมงานหมั้น คุณหนูเล็กก็วุ่นวายกับชุดแต่งงานและข้าวของที่จะต้องเตรียมจัดงาน ฮูหยินใหญ่ก็วุ่นวายกับการจัดเตรียมสินเดิมของคุณหนูเล็กเจ้าค่ะ เพราะคิดว่าอย่างไรเสียคงจะมัดมือชกท่านแม่ทัพหยางได้สำเร็จเพราะฮูหยินหยางตกลงแล้วว่าจะช่วยเหลืออย่างเต็มที่ให้มีการหมั้นหรือถ้าจะให้ดีกว่านั้นคืองานแต่งงานให้ได้ และให้แล้วเสร็จงานก่อนถึงจะปล่อยตัวคุณหนูใหญ่เจ้าค่ะ แต่ทุกคนวุ่นๆกันอยู่ก็เลยลืมนางไปสนิท จนท่านคหบดีกลับมาเจ้าค่ะ ” หย่งหลันสาวใช้ค
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-15
Baca selengkapnya
บทที่ 9 หมิ่นเอ๋อของข้ากลับมาแล้ว
ฮูหยินหวังถูกโทษประหารชีวิต หย่งหลันสาวใช้คนสนิทถูกโทษจำคุก ฟางหลิวบุตรสาวของนางกลายเป็นคนบ้า ตั้งแต่ถูกคุมขังเอาไว้ในคุกหลายๆเดือนเข้า และทางการปล่อยตัวให้กลับมาอยู่ที่จวน บิดาของนางจำเป็นต้องรับไว้เพราะอย่างไรนางก็เป็นเชื้อไขของเขา และให้นางพักที่เรือนของนาง โดยการติดลูกกรงเอาไว้ และให้สาวใช้และบ่าวชายคอยดูแลนางเพราะนางเสียสติไปแล้ว ไม่รับรู้อะไร มีแค่พร่ำเพ้อเรื่องเก่าๆไปวันๆ หลายปีผ่านมามารดาของแม่ทัพหยางเสียชีวิตไป แม่ทัพหยางไม่ยอมแต่งงานกับสตรีใดๆทั้งนั้น เขาครองตัวเป็นโสดอย่างที่ใครๆก็แทบไม่เชื่อว่าบุรุษรูปหล่อสง่าผ่าเผยเช่นเขา หน้าที่การงานก็สูงส่งมีอนาคตไกลจะไม่ยอมแต่งงานรับฮูหยินเข้าจวน เขาไม่มีแม้แต่อนุในจวนเลยสักคนเขาคร่ำเคร่งทำแต่งานราชการและออกศึกในบางครั้งเพียงเท่านั้น ในจวนแม่ทัพแม่มีลานฝึกที่กว้างขวางทางด้านหลัง มีการฝึกทหารอยู่บ่อยๆเพราะเสริมสร้างความแข็งแรงและฝึกทหารใหม่ๆ และแม่ทัพหนุ่มนั้นมักจะคร่ำเคร่งฝึกฝนวิทยายุทธ์หลังจากตะวันตกดินเป็นประจำเพียงผู้เดียวในลานฝึกกว้างนั้น เพราะเขารู้สึกเจ็บปวดหัวใจมากทุกครั้งเมื่อเวลาพลบค่ำ เพราะอดีตเคยนัดพบกับคนรักที่เสียชีวิต
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-15
Baca selengkapnya
บทที่ 10 ผูกมัดนางเอาไว้ก่อน
“ ท่านลุงเจ้าคะ ข้าขอตัวก่อน ข้าออกมาเดินเล่นนานแล้ว ป่านนี้ท่านแม่คงจะเป็นห่วงข้ามาก ” นางหันไปบอกกับชายชราที่ยืนนิ่งงันอยู่ด้านหลังพวกเขาทั้งสอง แล้วจึงได้ก้าวผ่านชายหนุ่มใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงหน้านางไปทันทีดุจไม่สนใจไยดีเขา ว่าเขาจะยืนจ้องนางอยู่แทบจะไม่วางตา แม่ทัพหนุ่มหันหลังกลับไปและยืนมองนางจนลับสายตา นางเดินเข้าไปในจวนของเขา และเมื่อครู่เขาได้ยินนางบอกว่านางคือบุตรสาวของรองแม่ทัพเหลียง รองแม่ทัพที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของเขานั่นเอง ทำไมเขาไม่เคยสังเกตุเห็นนางมาก่อน หรืออาจเป็นเพราะหลายปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยจะสนใจผู้ใด ไม่ออกไปที่ชายแดน ก็ไปราชการต่างเมือง หรือไม่ก็ไปพักที่จวนอีกหลังของเขาที่เมืองหลวง เพราะเขาเจ็บปวด เจ็บปวดเกินกว่าที่จะกลับมาที่จวนหลังนี้ เพราะมันทำให้เขาคิดถึงอดีต คิดถึงใครบางคนที่เขาแสนจะคิดถึงนาง แต่่วันนี้เขารู้สึกมีความหวังขึ้น หัวใจแกร่งเต้นแรงจนรู้สึกได้ เหมือนพบกับหญิงสาวที่ถูกใจ เหมือนดังเช่นหนุ่มน้อยที่พบรักกับหญิงงามเป็นครั้งแรก ใบหน้าหล่อเหลาสดใสขึ้นทันที แม่ทัพหนุ่มยกยิ้ม หมิ่นเอ๋อ เจ้าหวนกลับมาหาพี่แล้ว มันเป็นปาฎิหารย์ เจ้ากลับมาแล้วพี่เชื่อเช่นนั้นแ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-15
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status