HINDI PA BAYAD ang hospital bills ng Mama ni Raine kaya nabagabag ang loob niya. Sa tuwing uupo siya ay bigla na naman siya tatayo na para bang nakasalang sa apoy ang kanyang puwetan. Pumapatak ang oras at mas lalong hindi siya mapalagay. Ngayon kasi ang huling araw na ibinigay na palugit.Pasimple niyang nilingon ang office ng Financial Director nila. Sumilip siya mula sa wall glass ng opisina nito.Wala pa ito sa swivel chair nito. Hindi pa ito nakabalik mula sa group meeting. Hula rin niya ay kasama rin nito sa meeting si Mr. Almonte. Kung nagkasama man ito, malamang ay aabutin pa ito ng ilang oras bago pa matapos ang pagpupulong.Hindi ito ang tamang oras para mag - send ng messages dito. Baka mainis pa ito at magbago ang isip kung inaapura niya ito. Mauunsiyami pa ang kanyang pera.Kaya nag - antay nalang siya.Natapos ang overtime bandang alas dies na nang gabi. Parang lantang gulay na naglakad ang dalaga patungo sa elevator. Pagbukas nito ay nabungaran niya ang kanilang amo. Na
UMINIT ANG ULO NI RAINE dahil sa sinabi ng kanyang kapatid. Kaya pala pumunta ito sa ospital ay dahil siya pala ang sadya nito. Akala pa naman niya ay ang Mama talaga nila ang pakay nito. Nanghihimutok na nga siya kanina dahil hindi ito masyadong dumadalaw sa Nanay nila. Sa totoo lang ay gusto niya itong pagsabihan. Gusto niya na tumulong ito sa pag - aalaga sa kanilang Ina. Hindi lang niya mabanggit dahil alam na niya ang sagot nito. Tapos ngayon na pumunta na ito rito, wala namang dala. Ni wala na ngang ginawa. Hindi pa ito nakuntento, inungkat pa nito ang kanyang nakaraan.Kaya hindi siya nakapagpigil. "Huwag na huwag mo siyang banggitin, Athelios! Wala kang karapatan!" Gitil na sigaw niya kahit nasa harap sila ng kanilang Ina.Nang makitang hindi nasiyahan ang kanyang Ate ay natahimik si Athelios.Isa iyon sa mapait na nakaraan ng kanyang kapatid. Naintindihan niya naman ito kung bakit ito nagagalit. Alam niyang mali siya sa part na inungkat pa ang nakaraan. Kaya hindi na niya
HINDI ALAM NI RAINE kung alam ba ng driver ni Mr. Almonte ang tungkol sa marriage agreement. Natatakot siya na baka marinig nito ang tungkol doon. Nasa papel pa naman na walang sinuman ang makakaalam sa kasunduan nila kaya naaalarma siya.Kaya kahit gusto niyang personal na isabi rito ang kanyang sadya ay pinili nalang niya na idaan iyon sa pamamagitan ng mensahe. Nang nasa kamay na niya ang aparato ay nabitin naman sa ere ang kanyang daliri. Hindi niya alam kung ano ang ititipa niya sa cellphone. Nag - aalangan siya, bukod roon ay nakakahiya rin ang kanyang itatanong.Sa kadahilanan na gusto niyang malaman ang totoo ay mabilis niyang tinipa ang cellphone. Baka magbago pa ang kanyang isip at hindi na naman niya magawa ang kanyang gustong itanong.'Kasali ba sa kasunduan natin iyong ano ...'DeliveredNarinig niyang tumunog ang cellphone nito. Mabagal pa nitong kinuha ang aparato kaya parang nag - slow motion sa kanya ang lahat. Bagay na ikinatibok ng mabilis ng kanyang puso.Napaayos
ALAS KUWATRO NA NG HAPON nang makarating sila sa La Costano, ang mansiyon na pagmamay - ari mismo ng Lolo nito. Bumulaga sa kanila ang isang napakalaking tarangkahan. Sa taas nito ay hindi na niya makita kung ano ang nasa likod. Yari ito sa isang kahoy na pinakintab ng isang varnish. Ang hawakan naman ng mismong gate ay sing kinang ng ginto ang kulay. Sa itaas naman nito ay may ulo pa ng toro na nakalagay bilang desinyo. Sa ibaba mismo nito ay nakalagay ang pangalan ng mansiyon. Tatlo kulay lang ang naglalaro sa gate; itim, kayumanggi at ginto. Kaya hindi niya maiwasang mapangmangha dahil napaka - elegante ng desinyo nito. Kusang bumukas ang malaking tarangkahan. Napakurap pa siya dahil wala naman siyang nakitang tao na nagpapasok sa kanila. Nakita lang niya ang driber na naglabas ng Id. Saka lang niya naanalisa na computer generated pala ang tarangkahan. 'Iba na talaga kapag mayaman' Kasalukuyan pa nilang tinatahak ang front lawn ng mansiyon. Muntik nang tumulo ang la
Hindi pa man natapos ni Lolo ang sasabihin ay namula na ang mata nito."You loved her adobo since you were a child."Isang intelektwal na tao si Lolo Faustino kaya madalas kapag kaya talaga nitong gawin ang isang bagay ay ito na ang nag - kukusang gumawa. Ayaw nitong umasa sa ibang tao kung hindi kinakailangan. Kahit na noong buhay pa ang asawa nito ay ganito na ang pag - uugali nito. Nakatira na si Crassus noon sa kanyang Lolo't Lola. Kahit na noong buhay pa ang kanyang Lola Celestina ay hindi na ito kumukuha ng katulong dahil ito mismo ang tumututol. Kaya nang pumanaw na ang Lola niya ay gusto niyang kumuha ng tagapangalaga rito. Para kahit papaano ay may kasama at mag - aasikaso man lang dito.Sabi pa nga nito," I am half dead, don't bother someone to take care of me."Iyon nga ang kinakatakot ni Crassus. Sa bibig na mismo ng Lolo niya nanggaling ang 'half dead.' Alam na nito na kalahati ng katawan nito ay palyado na. Hindi nila kontrolado ang oras. Papano nalang kung may nangya
NANG LUMABAS SI RAINE sa banyo ay naka-pajama na siya. Nakita niyang nakasandal na si Crassus sa headboard ng kama habang nagbabasa ng libro. Inokupa nito ang kalahati ng kama. Naisip niya palang na siya ang gagamit sa kalahati ng kama ay parang lolobo na ang kanyang ulo. Suot ni Crassus ang silk na pajama na may maganda at de - kalidad na tela. Habang si Raine naman ay nakasuot ng purong cotton na pajama. Sa ayos nito ay mapagkamalan pa itong bata dahil sa ayos nito. Bagay na ikinalaki ng agwat nilang dalawa. Simula kanina ay hindi na siya tinapunan ng atensiyon ni Crassus. Ni hindi na ito nag - abalang mag - angat pa ng tingin. Nasa libro lang ang mata nito.Nang makitang wala itong balak matulog ay kinuha rin ni Raine ang "Economic Law" mula sa kanyang maleta. Magbabasa nalang din siya kaysa pagtuunan niya pa ng pansin ang kanyang amo. Naghahanda kasi si Raine para sa CPA EXAM. At dahil may oras pa naman siya para mag - aral ay binuklat niya ang kanyang libro. Hindi biro ang e
"Why are you crying?"ISINIKSIK NI RAINE ang kanyang ulo sa kubrekama at tahimik na tumulo ang mga luha. Pinigilan niya ang sarili na mapahagulhol sa takot na maistorbo niya ang kanyang amo. Ilang beses pa siyang napasigok. Tinakpan niya ang kanyang bibig para hindi mapalakas ang kanyang pagtangis. Ngunit kahit anong gawin niya, nanaig pa rin ang kanyang emosiyon. Nagmistulang sumabog ang kanyang kinimkim na lungkot dahilan para mapahagulhol siya. "Ganyan ba ka-mali sa paningin mo ang pagsunod sa akin?" Ang mahinahong boses ni Crassus ay nanggaling sa labas ng kubrekama.Lumunok muna si Raine bago siya sumagot. "Hindi.""Then why are you crying?" he asked again."A-ano..." Pinunasan niya ang kanyang luha. Huminga pa siya ng malalim para hindi siya nito mahalata."Na - mimiss ko lang iyong bahay namin," pagsisinungaling niya sabay talikod dito.Napapikit siya nang hindi na siya nakarinig pa ng tanong na mula rito. Ipinagsalamat niya iyon ng palihim.Pero kahit na sinabi niyang gusto
HINDI ALAM NI RAINE kung bakit biglang napatanong si Crassus tungkol sa 'imaginary boyfriend' niya. Gawa - gawa lang naman niya iyon at hindi ito nag - exist sa totoong buhay. At dahil nagtanong ito ay wala siyang ibang magawa kung hindi ipagpatuloy ang kasinungalingan niya. "Ex-boyfriend or current boyfriend?" Ngumisi si Crassus. Hindi niya inaasahan na ang babaeng pinapakasalan niya ay kaakit - akit pala sa mata ng tao, lalo na sa mga kabaro niya. "Ilan ba ang naging boyfriend mo?" "Dalawa lang." 'Dalawa lang? Lang?' panunuya pani Crassus sa isip. "Your current boyfriend. What's his name?" Crassus asked in a hoarse voice. Kaagad siyang nag - isip. Nang maanalisa niyang hindi pala madaling mag - isip ng pangalan ay basta nalang siya nagsambit. "Paul Tyler." "Surname?" "Xhun." Napakalaki ng mundo. Paano naman niya ito makilala. "Paul Tyler Xhun?" Pagbuo pa ni Crassus sa pangalang inimbento niya. "So, Xhun is his surname." Sumimangot ang mukha nito. "Oo, bakit m
Pagpasok nina Raine at Crassus ay nagse - set up nasa mesa si Manang Lena. Nasa sala na rin si Lolo FaustinoNang makita ni Lolo Austin si Raine ay napangiti ito. Naibaba nito ang hawak na diyaryo."Tina, Hija. Nandiyan ka na pala. Nasaan ang asawa mo? Tamang - tama, inihanda na ni Lena ang hapunan. Sabay na tayo kumain," paanyaya pa ni Lolo Faustino.Tipid na ngumiti si Raine. "Pasensiya na po, Lolo pero wala po ako ganang kumain. Kayo na lang po," ani niya. Nilingon niya muna si Crassus saka nagsalita, "papanhik na po ako sa itaas." Sabay alis at nagpunta sa hagdan.Naiwang nagtataka si Lolo Faustino. Tinanaw niya si Raine, at nang tuluyan na itong makaakyat papunta sa ikalawang palapag ay binalingan niya si Crassus. Kumunot ang kanyang noo. Pansin na niya ang kakaibang awra ng dalawa ."Crassus, what's going on?"Hindi kaagad ito nakasagot. Ni hindi rin ito makatingin sa kanya."Señor, nakahanda na po ang pagkain," anunsiyo ni Manang Lena.Lumapit sa kanya si Crassus. "Tara na po,
Mahina ba ako?"Parang may bumara sa lalamunan ni Crassus at hindi siya makapagsalita. Nagtanong lang naman ito pero ang hirap nitong sagutin. "Mahina?" tanong pa ni Crassus. "Ano bang tinutukoy mo?"Pait na ngumiti si Raine. "Ewan ko rin." Yumuko ito. "Naguguluhan na rin ako."Saka lumawak ang ngiti nito pero hindi umabot sa mga mata ang kasiyahan nito."Siguro nga, ambisyosa lang ako." Pagak na tumawa si Raine."Raine."Muli itong ngumiti. "Huwag mo akong intindihin. Okay lang ako." Saka nito inayos ang bag. "Medyo naapektuhan lang ako sa resulta kanina. Umaasa kasi ako. Paano ba naman kasi, alam ko naman na may kakayahan ako pero siguro hindi pa sapat ang galing ko. Magaling ako pero hindi sapat ang galing ko."Crassus couldn't help but curled up the corners of his lips, "Why do you say that?"Napatingin si Raine sa labas. "Kanina ay nakatanggap ako ng reply galing sa HR Department. Sinabi nila na hindi pa raw sapat ang kakayahan ko para sa hinahanap nila na qualifications." Kinal
Pabalik na si Raine sa kompanya pero hindi pa rin maampat ang kany ag kasiyahan. Habang tinatahak ni Raine ang hallway ay kumakanta siya ng mahina. Napatingin pa sa kanya ang mga nakasalubong na empleyado. Pagdating niya sa mesa ay ngumiti muna siya ng matamis at saka sinimulan sa pagsusuri ang mga nakasalansan na folder. Nasa kalagitnaan na siya sa pagsusuri nang tumunog ang selpon niya. Hinugot niya ito mula sa bulsa habang nagbabasa pa rin sa folder.Nang makuha na niya ito ay binasa niya ang notification. Napaayos siya ng upo. May email na ang HR Department. Dala ng pagkasabik, mabilis niya nitong binasa. ...[Greetings! We appreciate your hard work for qualifying for our new applicants. Thank you for submitting your resume to us. Upon checking the information, we discover that there is still an inadequacy between your resume and our requirements for auditors. We hope you will continue to work hard.]Naglaho ng parang bola ang ngiti ni Raine. Tulalang inilapag niya sa mesa ang
"Sumunod ka na lang sa utos ko," ani pa ni Crassus habang hawak ang selpon.Mabigat ang kanyang loob na pumasok sa lobby ng building. Dumiretso siya sa elevator. Sa kagustuhan na makarating kaagad sa office ay ginamit niya ang special elevator.Samantala, napaisip naman ang kausap ni Crassus. 'Ano na naman ang ginawa ng asawa nito at bakit galit na naman ito?' hindi maiwasang itanong ng HR Direktor sa kanyang isip.Napabuntonghininga siya. "Okay, Sir. Aasikasuhin ko na po kaagad.""Good."Saka bumaba ang kabilang linya. Napailing ang Direktor. Parang gusto niyang maawa at mainis sa asawa nito. Hindi ba ito marunong makiramdam kaya parati na lang nito ginagalit ang kanila amo?Sa isang banda, habang nasa loob ng elevator ay hinanap naman ni Crassus ang contact number ni Gustavo. Nang makita na niya ito ay kaagad niya itong dinial. Ginalaw ni Crassus ang kanyang panga at napatingala.Sinagot ni Gustavo ang tawag. Hindi pa man ito nakapagsalita ay inunahan na ito ni Crassus."What's you
Habang naghahanap ng makakainan si Mr. De Guzman ay naglakad - lakad siya sa kaharap na gusali. Napadpad siya sa labas ng Sabrina Cafe. Dadaanan niya sana ito kaya lang ay may nakita siya na isang pamilyar na pigura. Nagtago siya sa likod ng pinto. Nang tinitigan niya ulit kung sino ito ay nangalumihan siya.Nagtago ulit siya sa pinto. Saka siya muling sumilip. Nang masiguro na hindi siya namalik - mata ay nahulog siya sa malalim na pag - iisip.Bakit kasama nito si Francesca? Alam niyang lunch break ngayon ni Raine pero ... Muli siyang napaisip. Magkakilala ba ang dalawa? Napakunot ang kanyang noo. Mukhang hindi. Malabo na magkakilala ang dalawa.May panibagong departmento ang kompanya ni Mr. Almonte. Kung may tao man na hindi sang - ayon sa pagtayo ng panibagong departmento ng kompanya ay si Mr. De Guzman na iyon. Tutol siya sa pagbuo ng departmentong iyon dahil sinisira nito ang kanyang plano.Kapag meron ng Audit Department ang Forgatto ay malilipat ang ilan sa mga functions ng
Pagpasok ni Raine sa Sabrina Cafe ay may nahagip na ang kanyang mata na isang may - edad na babae. Kalmado itong sumisimsim ng kape habang nakatingin sa glass wall.Hindi man niya nasiguro kung ito si Francesca Emilio, pero malakas ang kutob niya na ito ang taong tumawag sa kanya kanina. Mababasa niya sa awra at galaw nito ang pagiging edukada. Napakasopistikada nito sa suot na professional suit. Maging ang balat nito ay kumikinang sa tuwing natatamaan ng araw. Payat din ito at mukhang alaga sa gym ang katawan. Isang patunay lang na may kaya ito sa lipunan.Her whole body was full of the confidence and radiance of a professional woman. Raine saw it and was a little envious.Ganito ang gusto ni Raine. Na balang araw ay makilala sa mundo ng accounting. Hindi man sing taas ng napatunayan nito pero sisiguraduhin niya pa rin na may maabot siya kahit papaano. Pagsisikapan niya ang lahat para marating niya ang tagumpay. Gagawin niya itong ehemplo. Lumapit siya sa kinaroroonan nito. Nang na
"I named you little peewee because it has a two different story. Just like you."Parang dinuyan sa alapaap si Raine. Para sa kanya ay isa na iyong papuri. Natahimik siya at napatungo.Hindi niya inaasahan na ganito ang tingin sa kanya ni Crassus. Akala niya ay wala itong pakialam. Na nasa negosyo at kay Lolo Faustino lang ang atensiyon nito. Iyon pala ay nagmamasid din ito. Napangiti siya. Sinabi niya kanina na para rin siyang bulaklak sa Mayo. "Matulog na tayo," paanyaya pa ni Crassus at umalis sa kanyang likod. Napalingon si Raine. Nakita niyang umayos mula sa pagkakahiga si Crassus. Tinakpan nito ng kubrekama ang tiyan nito.Siya naman ang lumapit. Muli siya ng umunan sa dibdib nito. Sumiksik siya sa kili - kili nito. Naamoy niya ang pinaghalong sabon at amoy ng deodorant sa katawan ni Crassus. Kaya hindi siya nakapagpigil, inamoy niya ang ibaba ng kili - kili nito.Napalunok si Crassus. "Raine?"Napaangat ng tingin si Raine. "Nakiliti ka ba?"Napatitig si Crassus sa mga mata n
Pagkaraan ng isang oras ay pumanhik si Raine sa kwarto nila ni Crassus. Pagbukas niya ng pinto ay nakita niya na itong nakaupo sa sofa at nagbabasa ng libro.Pumasok siya at sinarado ang pinto. Lumingon siya sa la mesa. Nandoon pa rin ang laptop pero hindi na nakabukas ang backlight nito.Binasa niya ang resume, at dahil hindi naman niya maintindihan kung anong nakasulat doon ay dinaanan lang ng kanyang mata ang mga salita. Sa tingin naman niya ay maayos ang pagkakasulat dito. Hindi naman siguro ito gagawa ng kalokohan dahil alam nitong resume ang pinapa - translate niya.Isasarado na sana ni Raine ang software kaya lang ay may nahagip ang kanyang mata. Pagkatingin niya sa itaas na bahagi ng isinulat nito, sa may kanang banda ay may nakasulat na pangalan. "Sallius?" Pagbasa niya sa pangalan. Napalingon siya kay Crassus. "Sino si Sallius?""I wrote it?"Napakunot ang noo ni Raine. "Nakalimutan mo?" tanong niya sabay tingin sa monitor ng laptop. Pinakita niya ito kay Crassus.Saglit l
Habang nasa loob ng banyo si Crassus para mag - shower ay nakayukyok naman sa mesa si Raine. Nakabihis na siya at maayos na rin ang kanyang damit dahil dumaan sila kanina ni Crassus sa apartment. Pero anong ikina - komportable ng kanyang suot ay siya naman ikinagulo ng utak niya.Hindi siya makagawa ng resume. Ewan ba niya pero nahihirapan siyang gumawa ng bago. Ang sabi kasi sa requirements ay dapat sa wikang Ingles ang nakasulat ang resume. Pero gusto niya sana ay sa ibang lengguwahe nakasulat ang resume na ipapasa niya. Since Spanish si Sir Rothan ay gusto niya sana ay isusulat din sa wikang Espanyol ang kanyang resume. Gusto niya sana ay maging unique ang ipapasa niya Kaya lang ay hindi siya marunong.Napabusangot si Raine. Lumingon siya sa banyo. Nang marinig ang lagaslas ng tubig sa loob niyon ay mas lalong sumama ang mukha niya. Lalo na at naalala niya ang sinabi ni Crassus kanina.Mayamaya ay biglang kumalabog ang pinto ng banyo. Lumabas doon si Crassus. Mamasa - masa pa ang