Nang makita ang pag aatubili ni Kenzo, nakaramdam ng maayos na paghinga si Thessa, at gusto pa nga itong umalis kasama ang anak niyang babae na naka kapit sa kanyang mga bisig.
Ang anak naman niyang si Kerby na nasa likuran, ay tila puno rin ito ng pag-aatubili .
Palihim niyang sinulyapan si Thessa, gusto nitong magsalita ngunit hindi ito nangahas na ibinaba ang kanyang ulo sa pagka dismaya “ate behave?”
Nakita naman iyon ni Carlo mula sa titig ng kanyang Anak sa pag-aatubili nito, kayat naisipan niya tawagin si Thessa at ng makausap niya ito.
“Thessa, maari ba muna tayong mag usap.”
Umiling si Thessa at daling tumanggi sa gusto niya. “Walang dapat pag-usapan! Maaaring maya-maya lang ay nariyan na ang asawa ko, kaya kung maaari ay makakaalis na kayo.
Nagsitaasan ang mga kilay ni Carlo at napalingon na lamang ang kanyang mga mukha habang naka titig sa malamig na ekspresyon nito, ang mga nanlabasan na salita ay tila ba kasing talas pa nang isang espada na siyang ikinagalit nito.
“Thessa, At tila wala ka talagang bintana ng mga oras!”
“ Isa ka talagang dalubhasa sa pamamahala ng oras!”
Nang marinig ang mga salitang ito galing sa kanya, biglang kumirot ang puso ni Thessa sa mga narinig, pilit pigilan na lamang ang pabago-bagong emosyon na nararamdaman.
“Ano naman ngayon?” Sagot nga ito ni Thessa ng pabalang.
Hindi na niya gusto pang pag-usapan ang kahit na sino o anuman, puno ng emosyon ang mas nasa loob ang kanyang kinatatakutan, hinimok ni Thessa ang puso niya “ Napagkasundoan natin kagabi, na isang gabi lang kayo dito mananatili, pakiusap Carlo, tuparin mo ang iyong pangako at umalis na kayo ng mga anak mo dito bahay ko.
Napanganga na lamang itong si Carlo sa kanyang mga narinig: “Thessa! mga anak mo rin sila, wag mo naman silang ipagtabuyan dahil lang sa may anak kana rin na Bababe.”
Nang makita nga ang sitwasyon sa labas ay ganun parin, mas malakas pa kaysa kagabi ang ulan, ipiinaliwanag ng Sekretarya kay Thessa ang delikadong pagpapa-alis dahil nga sa kalagayan ng labas kahit pa man gustuhin na nila na umalis na.
“Ito ang iyong negosyo, at walang kinalaman ang lahat ng ito sa akin” sagot ni Thessa ng madiin.
“Sekretarya: kunin mo na ang iyong boss at umalis, kung ayaw mong tatawag ako ng pulis!”
Sa sandaling iyon, isang kaibigan ang tumawag kadahilanan ng pagka walang interest nito sa pagitan ng kanyang mga kilay, at nagtanong ng petsa ng pagbabalik sa mahinahong boses.
“Baby, kailan ka babalik? Syempre nami-miss kita, at maging si Bella ay miss ka narin niya.”
Ang poot at sakit ay sumagi sa kanyang utak, bahagyang umindayog si Carlo at biglang nagdilim ang mundo sa kanyang harapan.
“Sir, sir, Carlo.” biglaang sigaw ng sekretarya!
Biglaang pagkatumba ni Carlo dahil nga ito ay may dinadamdam palang lagnat na sobrang taas mula sa pagka basa ng ulan niya kagabi.
Kamakailan lang, dahil naman sa insidente sa San. Vicente Resort, naging abala si Carlo kaya nagkaproblema siya sa katawan ilang araw na ang nakakaraan. At Kahapon naman ay nilalagnat ang dalawang kambal niyang anak at nagpuyat iti ng buong gabi. Tapos... “
Nang marinig ang mga salitang San. Vicente Resort tila isang matalim na liwanag ang bumungat sa kanyang mga mata nito.
Ang kakumpetensya niyang si Harry at ang iba pang mga kasamahan nito ang tila pinag uusapan na pala siya.
Ilang sandali pa ay napatayo si Carlo at kinuha ang pajama na kakapalit lang ng kanyang sekretarya para sa kanya.
Sa kabila ng pagitan nilang dalawa , pinainom ni Thessa si Carlo ng gamot pagkatapos niya itong suriin at habang tinitignan ang mga mukha nito, hindi niya kayang ipag tabuyan na lamang sila habang malakas pa ang ulan ng gabing iyon.
“Dito muna kami pang samantala!” boses ni carlo at may pabuntong hininga.
Ani moy ang Sekretarya ay di rin makapaniwala at napatango pa ito ng paulit-ulit sa pagitan ng dalawa.
Gayon paman, si Carlo ay nakatulog muli ngunit na gising rin ito ng hating gabi, muling nag abot ang landas ng kanyang mga kilay nang pag gising niya ay nasa unang kwarto na pala siya.
Mabilis namang naka bangon ang Sekretarya dahil nakahiga lamang ito malapit sa kanya, “ Boss gising kana pala” tanong ng sekretarya.
“Nasaan sina Kenzo, at Kerby?”
“ nasa kabilang kwarto sila nagpapahinga doon na rin sila natulog sa ikalawang palapag na kwarto.”
“Nasaan naman siya?”ibig niya pang sabihin ay si Thessa.
“Si madam boss ay nagpapahinga kasama ng anak niyang babae.” Deriktahang sagot ng sekretarya.
“Wag mo siyang tawagi’ng madam! Hindi siya karapat dapat sa pangalang iyan!” Galit na pagsagot ito ni carlo sa sekretarya.
Si Thessa ay nakaramdam ng pananakit sa buong katawan tila halos wala na ito sa katinuan, dahil ngayon lamang ito nakaramdam ng sakit at tila bay parang galing pa sa bundok na halos hindi maigalaw ang mga katawan sa sobrang pagkahina.
“ Boss, mukhang luto na ang para sa almusal ikukuha kita ng mangkok upang ikaw ay makakain habang mainit pa” tanong ng sekretarya habang tinutulongan itong tumayo si Carlo.
Humayo siya at kumain dahil nga halos wala pa itong kinain maliban sa almusal lamang.
At nang matapos na si Carlo mag almusal, ay pinuntahan ang mga anak nito sa ikalawang palapag ng kwarto .
Gayumpaman, ang mga pinto sa silid ay hindi gaanong nakasara ng mahigpit , kayat sa akyat palang niya ay kita niya na ang dalawang maliit na Bata na nakahiga sa pamamagitan ng madilim na ilaw sa koridor. Ang dalawang bata ay nakatulog sa silid sa na inihanda ni Thessa para sana sa kanyang anak na si Bella, bagama't malaki naman ang kwarto nito, at nagkasya naman sila at nakatulog pa ng mahimbing. Sa tapat ng silid ng mga bata ay naroon din ang kwarto ni Thessa na hindi rin gaanong nakasara. Sa pag aakalang si Thessa ay nakapag asawang muli at nagka anak sila ng babae,‘’pasulyap nga na tingin ni Carlo , nakakuyom na lamang sa kanyang mga kamay at umalis nalang ito nang tila malungkot ang mukha. Kinaumagahan..Si Thessa ay hindi gaanong nakatulog at dahil mahimbing pa ang tulog ng anak nitong si Bella, ay nais niya munang bumaba upang maka inom muna ng mainit na kape. Upang maka baba at makapag kape ng maayos si Thessa, binuksan na lamang neto ang monitor bidyo na konektado sa ka
Makalipas ang dalawang taon, naisip ni Thessa na hindi na kailanman sasakit pa ang kanyang puso.Ngunit sa di inaasahang pagkakataon ay ganun parin, bawat salita na lumalabas mula sa kanyang labi ay kasing sakit parin nang isang karayom na nakatusok at tagos kanyang dibdib.“Wala na tayo, at ikinasal na akong muli.” Pakiusap respetuhin mo naman ang iyong sarili. Walang pagsubaling boses ni Thessa mula sa Ex nitong si Carlo at itinulak ito habang papa akyat na ito ng hagdanan.Muling hinawakan ni Carlo ang pulso ni Thessa at hinila ito pabalik sa kanya: “Sino ang lalaking iyon, upang maisip mong e abandona na lamang ang iyong Asawa at Anak?” Galit na tanong ito ni mula kay Thessa.Agad namang itinanggal ni Thessa ang mga kamay ni Carlo na nakapulupot sa kanya, at sinabi ang bawat salita. “Gusto mong malaman? Siya lamang ay isang Tao na isang daang beses, isang libong beses at sampung libong beses ang mas mahusay pa kaysa sayo!” Galit at agad na umalis si Thessa paakyat ng hagdan, n
Magalang na tumahimik lamang ito.“ Thessa, nakita kung si Bella ay mahimbing pa ang tulog, at saka malapit lamang ang ang aking bahay kaya makakabalik lamang ako agad, upang kunin lamang ang aking mga sinampay na damit, kaya ako napabalik ng biglaan. Pagpapaliwanag ni Manang Aurora sa amo nito na si Thessa.“Si Bella ay okay na ngayon. Kapag abala sa bukid sa nayon sa pagtatrabaho, ang mga Bata ay na nanatili lamang sa bahay nang mag-isa, at walang halos nangyari buong taon, papano na ang isang batang sanggol na Babae ay naging maselan? Hindi sya Lalake.” usal ni Thessa At sa puntong iyon, si Manang Aurora muling inituwid ang kanyang likod.“Ang tatay ni Bella ay gumagawa lamang nang gulo, wala kang alam, sinisisi niya lamang ako, ilang buwan na akong nagtatrabaho sa bahay niyo at kailanman hindi pa ako napagkamalan ng ganito. Thessa, meron ka para bigyan ako ng kompensasyon.” Pagtatampong boses nang Tiyahin mula kay Thessa.Si Thessa ay tumingin sa Tiyahin at nanh lamig ang kanyang
Ang Batang si Bella ay nasugatan.Nang marinig naman ng mga tao ang isang tunog mula sa nayon agad sila na lumabas upang tingnan at makahagip ng chismis kung ano iyon.“Tiya, nakiusap ako sayo na bantayan muna ang aking anak pansamantala dahil mayroon lamang akong gagamuting mga matatanda sa nayon, ngunit kinuha mo lang ang pera mula saakin at bumalik pauwi sa inyong bahay!” Galit na usal ni Thessa sa kanyang tiyahin nito.Gayon pa man, tinignan ni Thessa ang mga taong nasa labas na nakikipag chismis, “Iingatan ko ang aking anak kahit ilan pamang hakbang ang aking hahamakin para sa kinabukasan niya, at simula ngayon, lahat ng may dinaramdam na sakit, pumunta agad sa nayon upang maagapan at mabigyan ng lunas.”Wika ni Thessa sa mga taong naroon, at ipinaliwanag niya rin ang mga rason kung bakit wala na siyang nakikita pang doktor.Noong araw na iyon agad namang kumalat ang balita sa nayon ang tungkol sa Tiyahin nitong si Thessa na kumuha lamang ito ng pera at walang magandang ginawa ku
Malakas ang pagkaka sampal ni Thessa sa kabilang mukha ni Trixie dahilan ng pamamaga nito.Hindi na ito pinansin pa ang mga taong nag chichismisan sa kabilang partido dahil agad itong kinuha ang lalagyanan ng gamot para disimpektahin ang sugat ng kanyang anak na babae na dumudugo, habang ito nga ay ginagamot nanginginig pa rin ang mga kamay nito sa galit.At sa kabutihang palad, mabilis ang paggamot at tumigil ang pagdurugo nang hindi nagdudulot pa ng anumang malubhang sakuna.Si Bella ay lumapit at napaiyak sa leeg ng kanyang ina, at sinabing “Nanay, ang sakit talaga.” “Bella, anak wag kang mag-alala mawawala rin yan dahil ginagamot na yan ni Nanay” Wika ni Thessa na puno ng pagsisisi ang kanyang mga mata dahil sa pag iwan nito sa kanyang giliran.Nakita rin ni Carlo ang mukha ng batang si Bella na may sugat at namumula dahilan ng pagka maga sa pisngi nito.Kaya naman ng nakita ni Trixie ang pag iyak ng bata, nakabatid ito ng pagka konsensya sa ginawa, at agad itinago ang kuko na ma
Ang batang si Bella ay may dinaramdam na lagnat.Nang maramdaman ni Thessa ang init habang naka sandal sa kanyang balikat ang anak nitong si Bella ay meron na pala itong lagnat, at agad naman nitong kinuha ang lalagyanan ng mga gamot upang mapa inom kay Bella.Nakarinig ng isang tunog “bang bang bang”sa kanilang bahay.Ang sofa na inuupuan ni Thessa, ang karpet na kanyang natapakan, at anumang bagay na “kontamindo” niya ay agad na itinapon ito lahat sa labas ng bakuran. Ilang sandali pa, nang matigil ang putukan agad na umalis si Thessa bitbit ang Anak sa Barangay Payapa, at hindi na nga ito nagtangkang lumingon pa.Naka lock ng malakas ang pintuan ng courtyard, at para bang si Thessa ay hindi na makakabalik pa.Tumingin si Carlo sa nag-aalalang mga mata ng dalawang bata, at lumubog ang kanyang puso. Hinawakan ni Kenzo ang mga kamay ng kanyang Kapatid na si Kerby, at hindi man lang pinakinggan ang pag komporta ng Tita nilang si Trixie, sa mga sandaling iyon ay hindi malilimutan ng m
Mabilis na sumugod ang batang si Kerby at hinawakan ng mahigpit ng dalawa niyang kamay ang palda ni Thessa.May bahid ng pagkabalisa ang boses nito: “N-nay, patawarin niyo po ako, patawad po Inay, nagsisi akong hindi ko napigilan ang kapatid ko, akala ko hindi na kita makikita pang muli…”Sumakit ang puso ni Thessa nang tawagin siya nitong “Nanay”, at hindi niya maiwasang maging malungkot.Kahit gaano paman siya ka lamig ng dugo sa mga ito, lahat ng kalungkutan noon ay itinabi na lamang sa likuran niya nang makita ang anak na may sakit.Si Thessa ay napa luhod at niyakap ng mahigpit ang anak sa kanyang mga balikat, at sinabing: “ Anak, wag kang matakot andito na si Nanay.”Ganon paman, nalaman ni Thessa mula sa matandang kasambahay na si Kerby pala ay madalas ng nagkakasakit simula ng pagbalik nila sa Barangay Payapa, madalas nga itong nilalagnat at patuloy na inuubo.Kaya naman si Carlo ay ipinasok niya sa isang Pribadong ospital ang anak upang maalagaan siya ng isang nars ng bente k
Kinaumagahan…Naramdaman ni Kerby ang pangangati ng kanyang pisngi. Suminghot siya. Narinig ang mahinang boses ni Thessa “Bella, wag mong istorbohin ang kapatid mong natutulog. Halika, magtitimpla tayo ng gatas.”Nanumbalik sa memorya niyang sumama nga pala siya sa ina kahapon. Nang iminulat ni Kerby ang kanyang mga mata, ang nakangiting mukha ni Bella ang nabungaran niya. Pumapalpak si Bella nang makitang gising na ang kapatid. “Kuya!” Lumingon si Thessa nang mapansing gising na si Kerby, “anak, kung inaantok ka pa, pwede kang matulog ulit.” aniya nang mapansing humihikab pa ito. Iling lang ang tugon ni Kerby.Ang paggising na katabi ang ina ay tila ba nakatulong upang mas mapabilis ang pagkawala ng lagnat niya. Hinawakan ni Thessa ang noo ng anak at nakitang wala na nga ang lagnat. Napahinga siya ng maluwag. Pagkatapos ng almusal kasama ng mga anak, dinala sila ni Thessa sa bakuran at naglaro.Doon ay may malaking duyan na gawa sa rattan. Si Thessa naman ay nakatayo sa likur
"Ilipat niyo ang mga hilera roon," boses ng isang batang babae, ang boses ay may bahid ng awtoridad ngunit may pagpipigil din upang hindi masyadong mahigpit. Ang kanyang mga mata ay mapanuri, sinusuri ang bawat galaw ng mga taong nag-aayos ng mga mamahaling tela, "At ang mga hilera naman dito." aniya.Isang daing ang sumabog mula sa gitna ng mga nagtatrabaho. "Aray! Dahan-dahan lang! Mag-ingat kayo baka masabit ang mga diyamante sa mga palda!" matigas nitong sabi."Ayusin ninyo ang mga maliit na lobo ayon sa laki, saka ninyo ipasok!" sumunod nitong wika.Habang nakaupo, ang mga mata ni Carlo ay bahagyang nakatitig sa orasan, hinihintay ang resulta ng pagpapahalaga. Ngunit sa gitna ng kanyang pagkabalisa, napansin niya ang batang babae. Kitang-kita niya ang pagkagusto ng bata sa mga alahas.Hindi pa man lumamig ang mga salitang binitawan niya, isang alon ng pagkilos ang sumunod. Sa isang iglap, ang mga pangunahing brand, mga pangalang kilala sa mundo ay nag-uumpisang magpadala ng mga k
Lalo na kapag sumasabay sa ngiti ang kanyang mga mata, tila ba para itong mga gasuklay ng buwan, eksaktong talaga namang kapareha ng kanyang ina. Ang batang si Bella ay mas maliit na bersyon ni Thessa.Ang tanging pagkakahawig ay ang maliit na nunal sa pagitan ng kanyang mga kilay, iaang marka na tila minana, isang bakas ng isang hindi inaasahang ugnayan.Ngunit posible nga ba? Ang ideya ay gumuhit ng matinding pag-aalala sa puso ni Carlo. Maaari kayang si Bella... ang kanyang anak? anito sa sariling isip.Mahigipit na nakayakap ang batang babae sa leeg ni Carlo, ang mga maliit na braso nito ay tila mga sanga ng isang punong kahoy na mahigpit ang pagkakapit. Sa salamin, nakikita niya ang repleksyon ng kanilang dalawa- ang maliit na mukha ni Bella na halos kopya ng kanyang repleksyon, ay paminsan-minsang nagpapalabas ng mga nakakatawang ekspresyon, sinasadya upang mapatawa siya."Tito, ang gwapo niyo naman po!" malambing na usal ng musmos.Bagamat alam ng batang babae sa kanyang puso n
Isang mabigat na katahimikan ang bumalot kay Carlo matapos ang gabing iyon. Ang sagot na kanyang inaasam ay nanitiling isang anino, isang palaisipan na tila nagpapabigat sa kanyang dibdib.Sa hapag-kainan, habang ang amoy ng mainit na kanin at almusal ay pumupuno sa silid, panay ang tingin niya kina Thessa at Bella, may kutob siyang may kinalaman sila sa palisipan niya.Ang una'y nagkukunwari pa itong walang nakikita, habang ang munting si Bella ay napaisip na baka nais lang nitong tikman ang lugaw niya, kaya't buong-loob na kumuha siya ng malaking kutsara at inilagay sa mangkok ng tito niya.Mula sa maliit na upuang pambata, maingat na kinuha ng batang babae ang kutsarang may lamang lugaw, sa isang galaw na puno ng pag-aalaga, iniharap niya ito sa bibig ni Carlo. "Tito, tikman mo ito." malambing na usal ni Bella.Natunaw ang puso ni Carlo sa ginawa ng bata, hinawakan niya ang maliit na ulo nito at malumanay niyang sinabi, "Hindi kumakain si Tito, ikaw nalang ang kumain niyan." malum
Orihinal na nais niyang sabihin ang tungkol kay Bella, ngunit nang makita ang ekspresyon sa mukha ni Carlo, malinaw na hindi nito alam na ang munting batang babae ay kanyang anak.Hindi inaasahan ni Mark na si Carlo, ang may isang malaking pangalan sa mundo ng negosyo at kinatatakutan pa ng mga kalaban, ay ganoon nalang pala kaduwag pagdating sa pag-ibig. Hindi lamang niya nakikita ang kanyang tunay na damdamin, kundi lalo pa nitong tinutulak ang mga taong malapit sa kanya.Ngunit naisip pa rin ni Mark na mas mabuti na rin 'yon, upang sa gayon ay makahanap siya ng pagkakataong suyuin si Thessa, at mabigyan ng pag-asa ang kanilang di-maipaliwanag at nakatagong pag-ibig noon.Mahigpit ang pagkakahawak ni Carlo sa kanyang panga, ang manipis niyang mga labi ay halos magkasalubong na, at ang mga daliri ay mahigpit na nakakuyom sa kanyang palad. Isang nakakatakot na lamig ng aura ang kanyang pinapakita.Nang mga oras na iyon, nakalayo na si Mark sakay ng kanyang sasakyan.Bumalik si Carlo,
Gumapang ang takot sa puso ng musmos na bata. Mahigpit na napayakap siya sa leeg ni Carlo, ang mukha'y binaon sa matipuno nitong balikat. Para bang ang pamilyar na kapanatagan ng isang ama ang nararamdaman niya, isang seguridad na hindi niya namalayan na hinahangad niya nang mga sandaling iyon. Sa kauna-unahang pagkakataon, mahigpit na niyakap ng munting bata ang leeg ni Carlo, ang kanyang maliit na braso ay nakapulupot nang mahigpit, at halos ayaw ng bumitaw."Tito, natatakot po ako." nanginginig na boses ng bata.Ang lambing at pag-asa sa tinig ng bata ang gumuhit ng lambot sa puso ni Carlo. Dahil dito, bahagyang lumiwanag ang kanyang tinig. "Huwag kang matakot, nandito si Tito." malumanay na boses ni Carlo.Mahirap ipaliwanag ang kakaibang pag-alala at pagmamahal na kanyang nadarama para sa batang babaeng yakap-yakap niya ng mga sandaling iyon. Isang damdamin na higit pa sa pagiging isang tiyuhin.May iba rin namang mga pamangkin si Carlo na mas bata pa kina Kenzo at Kerby, nguni
Napangiwi si Carlo, naaawa sa dalawang batang kanina pa nakaupo. "Bakit nga ba nandito si Mr. Mark?" tanong niya sa lalaking nakaupo sa wheelchair na para bang wala lang."Naparito ako para magpasalamat." sagot ni Mark, ang mga labi'y bahagyang nakangiti. Ang mga mata niya'y malumanay na nakatuon kay Thessa, taos-puso ang pasasalamat sa kanyang tinig.Magalang namang ngumit si Thessa, isang "walang anuman" ang sinabi niya sa lalaki.Kinuyom ni Carlo ang kanyang mga kamao. Sa likod ng kanyang kalmadong mukha, ang puso niya ay matagal nang sinasalanta ng apoy ng selos at kawalan ng pag-asa.Malamig ngunit matalas ang kanyang mga kilay habang nagtatama ang kanilang mga tingin ni Mark sa ere. Isang di-maipaliwanag na tensyon ang bahagyang bumabalot sa pagitan ng dalawa."Tay, sumama ka na rin sa pangingisda, mag-uunahan tayo!" sigaw ni Kenzo.Nabasag ng masiglang boses ni Kenzo ang nakakabigat na katahimikan. Kumuha siya ng panibagong pamingwit ng mga bata mula sa gilid at inabot iyon ka
Dahil sa kagyatan ng sitwasyon, agad na dumiretso si Carlo sa paliparan.Habang nasa sasakyan, maingat na inulat ni Dylan ang dahilan ng problema, "Ang dating namamahala sa panig ng kasusyo natin ay natanggal na sa pwesto. At ang kasalukuyang namamahala ay humihingi ng dalawang karagdagang puntos sa ating kontrata." kalmadong tugon ng sekretarya.Isang malamig, matigas na ekspresyon ang sumalubong sa mga mata ni Dylan. "Kung ganon, palitan nalang natin ang kasusyo." malamig na tugon ni Carlo.Isang linggo ang itatagal ng paglalakbay ni Carlo sa ibang bansa. Ang kanyang presensya ay kailangan doon, at ang pag-asa ay nakasalalay sa kanyang kakayahan na maayos ang sitwasyon.Sa gitna ng kaguluhan at pag-aalala, isang bagong damdamin ang nagsimulang tumubo sa puso ni Thessa. Sa loob ng isang linggo, naging malinaw sa kanya ang kanyang nararamdaman. Isang pag-ibig na hindi naging madali, tila ba isang pag-ibig na parang naglalakbay sa isang malamig na kweba. Upang makaligtas kilangan mong
Sa sandaling nagtama ang kanilang mga mata, alam na ni Thessa na iba si Carlo. Hindi lang iba, kundi isang lalaki na walang puso at walang habag. Parang yelo ang kanyang mga mata, malamig at walang emosyong nakatingin sa lalaki.Kahit na hindi siya mahal ni Carlo, alam din niyang wala rin itong ibang babae na mahal. Iniisip niya na kahit respeto at suporta na lamang ang mayroon sila bilang mag-asawa pagkatapos ng kasal, ay maari pa ring maging mapayapa at maganda ang kanilang buhay.Subalit, sa kabila ng kanyang pag-iingat, hindi niya napigilan ang pagkahumaling kay Carlo. Unti-unti hindi niya namamalayan ang pagbilis ng tibok ng kanyang puso sa tuwing malapit ito.Sa pagdating ng kanilang kambal na mga anak, isang kapansin-pansing pagbabago ang naobserbahan ni Thessa sa lalaki, mas lalo na nitong inalagaaan ang kanyang pamilya. Nakakita ng pag-asa si Thessa at nagsimulang isipin ang posibilidad na magpakasal muna sila bago ang pag-ibig.Handa na si Thessa, tiyak na siya sa kanyang d
Ang bintana ng silid ay hindi gaanong nakasara, kaya't isang sinag ng mainit na na hangin ng tag-araw ang sumisiksik papasok. Bihira lamang magtagal ang mga mata ni Thessa sa mukha ng lalaki. Sa taglay nitong kakaibang kagwapuhan at ang kayamanan, hindi nga kataka-taka kung bakit maraming babae ang naghahabol sa kanya.Matibay ang paniniwala ni Thessa na kahit umabot pa sa apatnapu' o limampung taon, hinding-hindi mauubusan ng mga naghahabol na dalaga ang lalaking nasa harapan niya.Isang pagkunot ng noo ang sumalubong sa mga salita ni Thessa, at isang matinding pananakit ng sentido ang kanyang nararamdaman. Handa na sanang ipaliwanag ni Carlo ang lahat tungkol sa pakikipag-ugnayan niya kay Trixie ay pawang pagbabayad lamang ng utang na loob, nang biglang tumunog ang kanyang cellphone, isang kagyat na tawag mula kay Dylan."Boss, boss, si Ms.Trixie... wala na" nauutal-utal pang wika ng sekretarya.Ang bigat ng naunang pag-uusap at ang sumunod na katahimikan ay nagpaparamdam ng kakaib