Taong December 25, 2013
Anim na buwan matapos akong naibenta kay Don Geralt Monro. "Anak ng tipaklong, bilisan ninyong kumilos." ang sabi ni aling Sonya. Pinahakot kami ng mga mabibigat na gulay, tulad ng kalabasa, patatas, kamote at marami pang iba. Nasa sampo ang bilang namin, anim na babae at apat na lalaki at halos kasing edad ko lang sila na nasa labing dalawa. Ang gulay na binibitbit namin ay dadalhin sa "safe house" Ang kasalukuyan naming tahanan. May malawak na taniman ng gulay ang likod ng "safe house" na ito. Kami na rin ang nagtatanim at nagha-harvetst "Tulong!!" sigaw ng isa sa aking mga kasamahan. Gumulong siya sa lupa, kasabay ng mga patatas na tumilapon na din. Isang sakong patatas ang dala niya at dahil sa bigat nito ay na out of balance siya. "Pagod na ako...." narinig ko sa likod. "Hindi tayo pwede sumuko, alam ninyo yan" ang sinabi ko sa kanila. Tumayo ang isa, kahit kita na ang pwet nito dahil sa pagkapunit ng kanyang short pants. Pagkatapos ay nagpatuloy kami sa paglalakad na parang lasing na nagpagiwang-giwang sa daan. Madalang lang kami makakakain ng kanin, dahil puro kamote at iba pang gulay ang hinahain para sa amin. "Sa tingin mo Talya, makakatakas pa ba tayo dito?" ang bulong ni Tsinoy, na nakasunod pala sa akin habang pasan ang mga kalabasa. Nagsasalita ito bigla sa likuran ko. "Balang araw, magtiwala ka lang. Makaka alis din tayo dito" sagot ko naman kay Tsinoy. Si Tsinoy ay may katabaan ang katawan, ako ang nagbinyag sa kanya ng pangalang "Tsinoy" dahil sa masingkit ang mga mata nito na hawig sa isang Chinese. "Sana nga.." Ang huling bangit niya. Naiintindihan ko kung ano ang nararamdaman niya ngayon, nalulungkot siya at namimiss ang mga magulang, kahit naman sino sa mga batang tulad namin, ay maghahanap talaga ng "Mama at Papa". Pero ang totoo, kahit ako nawawalan na rin ng pag asa, pinapalakas ko lang ang loob nila. Bukod sa pagtatrabaho sa bukid, ay gawain din naming linisin ang malawak na mansyon. Higit pa sa katulong ang pinapagawa sa amin. Isang umaga, nakahanda na ang lahat, bitbit ang sako at bolo na gagamitin para sa pagbubungkal. Tuwid kaming magkatabi na nakatayo sa harap ng isang witch. "Sa araw na ito, may dalawampo't anim na sigundo kayo para marating ang bukid" Ang sabi ni Aling Sonya. Siya ang tinatawag naming witch. Napalingon ako sa bukid, at sa isip ko malabo naming magawa iyon dahil kung sa lakad pa lang ay inaabot na kami ng halos dalawang oras sa sobrang layo. Pero hindi kami maka react dahil pag ginawa namin iyon, mas mabigat na gawain ang kapalit. Alam naming lahat iyon. "Maliwanag ba!?" "Opo!" Sagot naming lahat. Strekta sa amin si Aling Sonya kaya ang sumunod na pangyayari ay nagbilang na siya. "Maghanda, isa,,dalawa... Tatlo!" Pagbilang niya ng tatlo sabay sabay na kaming tumakbo. Pagkalipas ng isang taon, may bagong pagsubok sa amin si Aling Sonya. Kailangan naming mag aral sa loob ng isang taon, kailangan naming matutunan ang wikang, English, Nihongo ng Japanese at Italian. "Ang apat na lengwahe ay siyang magagamit ninyo sa kinabukasan. Bukod doon, ang Italian ay siyang unang lengwahe ni Don Geralt Monro. Sa kanyang pagbabalik dito sa isla ay kailangan nyo siyang kausapin sa lengwaheng Italian o English, maliwanag ba!?" ang pasigaw na tono ni Aling Sonya. "Opo." Ang sagot naming lahat Nalampasan namin ang bigat ng mga pinapasan araw araw ngunit ngayon, sakit sa ulo na naman ang kailangan naming malampasan. "Talya, mahina ako magbasa ng salitang english." Ang sabi ng kasama kong babae, siya rin ang tinulungan ko noong natumba siya na pasan ang isang sakong patatas. "Ang sino mang bumagsak sa araw ng pagsusulit ay siyang gagawa ng paghahakot ng gulay mga sa bukid at maglilinis sa buong "safe house"!." dagdag pa ni Aling Sonya. "Kaya mo yan, maliit na bagay lang yan kaysa patakbuhin tayo sa bukid." Ang paliwanag ko sa kanya. ""O Sige nga .. basahin mo yan...?" "Da... da.. king ... ang.. kweng.." bigkas ko sa kanya habang binabasa ang ipinakita niya sa akin ang libro. "Ano ba yan Talya... The king and queen.. letter "EN".. yan ang katunog niya.." sabi ni Tsinoy. May pagka-matalino din ito si Tsinoy, sing taba niya ang utak niya. Kaming tatlo ay nagtutulungan sa pag aaral, maging ang iba pa naming kasamahan ay nahihirapan din lalo na ang pagbigkas ng Italian languages. Ang tamang pagbanggit at pagsusulat ng bawat letrang ibinigay ni Aling Sonya. Kailangan naming matutunan, dahil may ginagawang pagsusulit si Aling Sonya sa bawat paglipas ng tatlong araw. Kapag hindi nakapasa sa pasulit ay pinaparusahan niya ito at pinapaakyat sa bukid. Sa panahong ito nabawasan kami ng dalawa, ang isa ay na heat stroke, bigla nalang hinimatay sa bukid, kinuha ito ng mga taohan at hindi na namin alam kong saan siya dinala. Ang ikalawa ay dahil namatay ng matuklaw ng ahas sa bukid. Hindi siya nagamot agad dahil sinekrito niya ito, nagulat nalang kami ng hindi na siya bumangon sa higaan at wala ng malay. Dahil doon, natakot si Aling Sonya at binago niya ang schedule ng gawain namin. Sa edad na 15, Dito na kami sinanay ng mga gawaing physical, kung paano ipagtanggol ang sarili. Kahit video ng martial arts ay pinapanood na namin. Dumating ang eka-anim na buwan, natotohan na rin naming humawak ng baril. Ang kabisaduhin ang Rifle, shot gun, pistol at revolver, ito ang mga bagay na mabilis kong nakabisado kaysa pag aralan ang apat na foreign language. Kasama na dito ang pagmamaneho ng sasakyan. At 4:30 am nakapila na kami sa dalampasigan. Sa malawak na puting buhangin ng baybayin ng dagat, narito kami hindi para mangisda o panoorin ang sunrise. Kung hindi para sa isang pag iinsayo. Isa ito sa bahagi ng aming training, ang tumakbo na hindi lalagpas sa 40 minutes, ang baybaying dagat na ito ay may nakalaang 10 kilometro para sa aming pagtakbo, dalawang beses kaming iikot dito hanggang sa matapos. Matapos ng training ay babalik kami sa "safe house" upang pag aralan uli ang mga foreign language. Ngunit sa umagang ito ay may napag alaman kami. "Talya mangingisda ba iyon?" bulong ni Lilly sa akin, ang batang babae na mas bata sa akin ng dalawang taon. Siya ang unang nakakita sa isang mangingisda sa gitna ng dagat. Sa isip ko, napakalayo niya upang mapansin kami. "Oo...tama ka mangingisda nga iyon" "Baka pwede tayo humingi ng tulong, para makatakas tayo dito" bulong niya sa akin. Napaikot ang aking mga mata sa paligid, base sa aking obserbasyon, malaki ang chance na makakatakas kami dito, sa oras na ito wala kaming bantay. Wala si Aling Sonya, pati ang madalas na kasama nitong dalawang armadong gwardiya. Tama si Lilly pwedeng mangyari na makakatakas nga kami, ngunit ang bangka na sinabi niya ay napakalayo pa, maaring makikita niya kami ngunit hindi niya kami maririnig kung pipiliting naming sumigaw. Kaya nagiisip ako ng plano. Ang sumunod na umaga, ay agad naming ginawa ang planong pagtakas. Kinuha ko ang dalawang maliit na salamin sa aming kwarto inilagay ko ang mga ito sa aking bulsa ng makalabas ako ng safe house. Nang mapansin ko na halos kompleto na kami ay lima ang pinpabantay ko sa paligid upang maging tagamasid kung sakaling may darating na taohan o si Aling Sonya, samantalang ako ang magtatawag sa bangka ng mangingisda. Sinama ko ang ilan sa amin at nagpunta kami sa isang burol na mas malapit sa bangkang nakita namin. Ginamit ko ang salamin bilang komunikasyon sa bangkang nasa gitna ng dagat "Talya, wala pang senyales na parating na sila" boses ni Tsinoy na naririnig ko sa aking likuran. Nagpatuloy ako sa aking ginagawa upang makarating ang masakit na silaw sa bangka at makita ang kinaroroonan namin. Nagtagumpay ako, lumukso ako at kumaway sa bangkang dahan dahang lumapit sa dalampasigan saka ako sumigaw. "Pagbilang ko ng tatlo, tatlo sa inyo ang maunang lumangoy, pilitin ninyong marating ang bangka, kung sakali man isa sa inyo ang makaligtas isumbong ninyo sa mga pulis ang mayroon dito sa isla." sabi ko sa naunang batch, at sinunod nila ang sinabi ko. Sabay silang nagtakbuhan at nilangoy ang dagat. Upang salubungin ang bangka ng isang mangingisda. "Talya, sabi nila bilisan daw baka makarating na ang bruha.." boses ni Tsinoy na nagsalita sa may kalayuan. Tinutukoy niya si Aling Sonya. Gumagamit din siya ng salamin bilang kumunikasyon at kamay bilang hand-sign para sa pag uusap. "Papuntahin mo ang mga babae, sila na ang susunod na lalangoy." sigaw ko at agad ginawa ni Tsinoy ang sinabi ko, ginamit niya ang kanyang kamay para sa komunikasyon na kami lang ang nakaka-intindi habang nakatungtong ito sa bato.Sa kabilang bahagi ay nag antay pa ako ng isang minuto, pinasunod ko sa kanila ang anim na kababaihan kasama si Lilly. "Pero Talya, ayaw ko maiwan ka dito... nangako Tayo sa isa't isa na magkasama ano man ang mangyari..." pagsasalungat nito sa akin. "Mauna ka Lilly, kailangan mong maka alis dito, asahan ko na magagawa mo ang iyong misyon." "Hindi ako papayag, kung mananatili ka dito, dito nalang din ako..." sabi nito na nakasimangot ang mukha. "Pero kailangan isa sa atin ang mauunang maka alis dito. Sige na! pangako susunod ako sa inyo." "Ako din Talya, ayos lang sa akin na dito ako.. hindi kita iiwan, di bale nang puro mais ang kakainin ko makasama lang kita..." lumambot ang puso ko na naiinis, at naawa sa dalawang malapit kong kaibigan. "Hangad ko lang ang inyong kaligtasan, pero kung iyan ang inyong nais wala na akong magagawa." sabi ko sa kanilang dalawa. "Kayong lahat pwede na kayong sumunod ako na ang magbabantay para sa inyo, bilisan ninyo. "Bilis! bilis!" mga boses
Makalipas ang dalawang buwan ay may ipinagawa sa akin ang aking amo na si Geralt. Nagtakbuhan ang mga tao sa isang club. Binasag ko ang buntot ng isang empty bottle upang gamitin pang depensa laban sa mga tambay at lasing na mga lalaki. Anim silang lahat kung bibilangin. Napalaban ako dahil sa pambabastos nila sa isang babae. Ang babaeng dancer ay sumasayaw sa gitna, pero dahil sa kalasingan nila ay lumapit sila sa stage at doon hinahawakan ang babae sa braso para hilahin at dalhin sa table nila. Walang sumita sa mga ito na kahit ang manager ng club ay walang nagawa. Ayon sa narinig kong bulungan sa katabing table ang group na ito ay mga taohan ng wakwak gang. Timing, dahil ang group nila ang sadya ko sa lugar na ito. "Ang tapang mo ah, sige! Lumapit ka dito!" Nagsalita ang isa sa kanila, akmang bumunot ito ng baril pero hindi natuloy dahil pinigilan siya ng isa niyang kasamahan. "Pre, babae papatulan mo?" sabi ng katabi niya. "Hahahaha, Pre, pagbigyan mo na baka naghahanap to n
Sa di kalayuan nakita ko ang dalawang unngoy na nilalangoy ang dagat papunta sa pang pang. Sa dami ng na perwisyo nila, sana ay makarating pa sila sa pangpang. Kinabukasan, maaga akong naglakbay sa damuhan, umupo sa isang bato, at pumwesto. Gamit ang isang telescope, ay nakikita ko na ang susunod na mangyayari, unang lumabas ang dalawang guard sa isang warehouse, bantay sarado ang buong paligid at napapalibutan ng CCTV camera, parang may binabantayan ito. Pumwesto ako at inayos ang aking dala na sniper rifles. Halos isang linggo na akong nagmamatyag sa Isla. Ngayon lang ako nakakuha ng pagkakataon na mahanap ang leader ng wakwak gang, para patayin gamit ang sniper rifles. Isa... dalawa... Within 3 seconds natamaan ko siya sa braso niya, bumilis ang takbo ng sinasakyan nitong kotse. Pangalawang putok, tumama ito sa driver deretso sa ulo. 1 seconds more... Nagpasuray-suray na ang takbo ng kotse sa kalsada. Para sa pangatlong putok, dumeretso ito sa katabi niyang batang lalaki, a
Napalingon ako sa kaliwa, nakita ko na kinakausap nito ang mga lalaki na kasamahan ko. Hindi nalalayo ang edad nila sa akin, ngunit mas marami sa kanila ang mas bata pa. Sila ay nagtitipon sa isang sulok at nakalagay ang mga kamay sa ibabaw ng ulo, habang nakaluhod. Ang iba ay umiiyak at ang iba naman ay tinitiis ang panginginig ng tuhod, malamang kanina pa sila nakaluhod sa sulok na iyon.Akmang tatalikod na sana ako sa mga kababaehan na una kung nilapitan, ngunit may narinig akong boses, isa sa kanila ay biglang nagbangit ng pangalang "Lilly"Muli, lumingon ako sa kanila at iniisa isa sila, confirmed wala nga si Lilly dito. Hindi ako nag-atubiling hanapin si Lilly.Nagtanong ako sa ilang bantay ngunit walang sumagot ng maayos sa akin. Hanggang sa marating ko ang bakuran. Hindi ko alam kung bakit, ngunit malakas ang kutob ko na andoon si Lilly.Lumapit ako doon upang tingnan sana ngunit may nakita ako. Kilala ko ito! kilala ko ang babaeng nakahandusay sa lupa na duguan."Lilly?"Ang p
Muli akong hinila at tumigil kami sa harap ng pinto ng elevator, saka pumasok at umakyat. Napakabilis ng tibok ng puso ko. Hindi ko alam kung bakit. Nabigo ako sa pagiging cold-hearted, sinanay ko ang sarili na walang emosyon, ngunit sa sobrang lungkot na dinanas ko ay naturuan ko naman ang sarili ko na maging maayos. Bumaba kami ng elevator at kinaladkad ako pababa sa isang hallway. Narinig ko ang mahina at malalim na tunog, ang tunog ng isang musika. Ngunit hindi ko makuha kung ano ang lyrics ng kanta. Sa pagbukas ng pinto ay sumalubong ang tunog na umabot sa aking mga tainga. Hinila ako papasok sa bagong kwarto, mala-silver ang tiles at may kadiliman ang pinturang gray sa paligid. Itinulak nila ako kaya muntik na sumubsob ang mukha ko sa sahig. Sa sobrang kintab ng sahig na iyon ay sinasalamin nito ang sarili ko. "Halatang napaglipasan na nga ako ng panahon, nagbago na ang itsura ko" ang sabi ko habang tinitingnan ang sarili sa sahig. "Finally! my precious gift had arrived on ti
Binenta ka na nga, tatawagin ka pang "whore?" Masakit yon ah? napakatalim na salitang iyon. Nagflash sa isip ko ang mga nkakatakot na alaala. Nag sagged ako, habang sinusubukan kong huwag magkaroon ng isang panic attack. Dahan dahan akong huminga ng malalim. Batid ko na hindi ngayon ang tamang panahon, ang mahalaga huminga pa ako. "In fact she is a pathetic person, but she is part of our property, the property of Monro Mafia. She's worth millions," Ang pagkarinig ko na sinabi ni Geralt, naguluhan ako sa ganoong salita. "If that's the case, can you explain?" demand ng anak. "Her name is Talya, she's a great woman that I considered. The most trusted person in my business here in the Philippines. Without her, my business can't survive alone." Paliwanag ni Geralt. "How would I know that?" "Well, check on her, you will know!" napatingin si Oliver Monro sa akin kagaya ng sinabi ni Geralt. "She has a net worth amounting of five million pesos, guess what? I trained her to be a
Hinawakan nila ang mga braso ko at inakay ako paakyat ng hagdan pero humiwalay ako sa mga lubid at hinawakan ang ulo ng isang lalaki, bashing it into my lifted knee. Sinubukan akong suntukin ng isa sa likod ko, pero nauna akong bumaba, gamit ang bigat niya at ang akin, para hilahin siya pababa at sa ibabaw ng likod ko. Kaya mas naunang nabasag ang mukha niya sa sahig. Nagkaroon ako ng chance, na lumiko at pilit na tumakbo para maka alis dito. Ngunit may biglang dalawang malakas na braso ang biglang bumalot sa aking baywang. Hinila ako sa mabilis na paraan at inihagis niya ako paitaas. Kaya ang katawan ko ay nakatihaya sa kanyang kanang braso at sumimplang sa likod niya ang ulo ko. Ramdam ko ang sobrang sakit sa likod ko, na sa posisyong ito ay parang bali-bali na lahat ang buto ko. Nahirapan sa pagkakahawak ang nakahuli sa akin, ngunit hindi ako nanalo sa sakit na aking dinanas. Mas malala pa ang pakiramdam ko ngayon. Hinila ako paakyat ng hagdan, wiggling at sipa hangga't kaya
"Para sa kapakanan ng isang kulot na ito! Ikaw ba ay desperado na dumating ka nang kalahating hubad?!" Nagsalita si Alexa. Kung may baril lang ako ay dalawang bala ang ilalagay ko sa bibig niya. Ipinatong ko ang kamay ko sa balakang ko at binigyan siya ng tingin. Namumula ang mga pisngi niya at nagningning siya ng husto sa akin. "Oh andiyan ka pala," sabi ng isang babae na pumasok bigla sa kusina na may hawak na isang bungkos ng mga nakatiklop na damit. Maputla siya at masasabi ko sa pilit niyang ngiti na kinakabahan siya at hindi mapakali. "Kanina pa kita hinahanap. Lumabas ka ng kwarto at... well never mind na. Ang mga damit na ito ay para sa iyo. Wala akong time na ilagay sila sa room bago ka lumipat," paliwanag niya na iniiwasan ang eye contact sa lahat ng nakalantad kong kayumanging balat. Kinuha ko ang damit sa kanya at lumabas ng kusina na nakataas ang ulo. Wala akong dapat ikatakot. "Paglabas mo, baka naka-hubad ka pa rin ah? hahaha." Narinig ko ang sinabi ni Alexa hab
Lumingon sa akin ang aking anak, pero naka kunot noo ito ng marinig ang pagtawag sa pangalan niya."Mama.... ?" "Go to your room," instead na sagutin ko siya ay pina-paakyat ko na lamang sa kanyang kwarto. Sumunod naman ito na tumakbo sa hagdan."Bakit mo naman sinabi yan?" inis na tanong ko."Hahaha. sinusubukang ko lang naman tawagin niya akong papa. Gues what? Sinabi naba ni Alexa sa iyo na buntis siya?""Ee ano naman ngayon, do we have to celebrate that?" tanong ko sa kanya."Yes, kayong dalawa ni Ole ang special guest. Darating din ang ilan sa mga close friends ko sa negosyo." nakangiting sinabi ni Kuya Jayson. Naka uwi na pala siya at sa ganitong oras pa ako sinurpresa."Congratulations!" sinabi ko sa mahinanong boses."Hanggang ngayon ba ay galit ka pa din sa akin?" tanong niya at umupo sa sofa malapit sa akin."Wala namang saysay kung magagalit ako sayo. Gayong tapos na ang lahat." sagot ko sa kanya."Gaano ba talaga ka halaga sayo ang tumira sa Isla ng Siargao?""Hindi lang
"The deal is closed." sinabi ko sa dalawang negosyanteng kaharap ko."Abah.. gumagaling ka na ata sa pagnenegosyo!" sinabi ni Luciana na nagdadalang tao. Nakapangasawa siya ng isang mangingisda sa bayan ng Arayat. Limang taon matapos mamatay si Tantan. Ang akala ko noon ay silang dalawa ang magkakatuluyan, hindi pala."Kumusta naman si Candice..?" tanong ko kay Alice."Ayon, ayaw humiwalay sa afam niya. Parang pugita na parating nakapulupot.." nagtawanan kaming tatlo dahil sa pagbibiro ni Candice."Ehh ikaw Talya.. kumusta na kayong dalawa ng anak mo? Malaki na rin si Olifiano. Ayaw mo bang hanapan ng Tatay yan..?" tanong ni Luciana."Hindi na... Masaya na ako na kaming dalawa lang..""Eeh maghahanap pa rin ng tatay iyan.." bulong ni Luciana sa akin. Malapit lang kasi sa kinauupuan namin an
Ang lalaking ito ay masyadong mapangahas, magaspang, at mapuwersa. Siya ay 23 taong gulang at masyadong mapusok.Napahawak ako sa likod ng lalaki, senyales na nakikiusap ako na tigilan ang kasalukuyang ginagawa."Hmpp!!" unggol ko.Isang pagbulusok ang sumunod na pangyayari, na maramdaman ang hapdi na tumutusok sa aking private part. Mabilis ang pangyayari na hindi ko inaasahan. Ngunit nang mag-laon ay ginagawa na niya ito sa slow-motion na parang pagpa-plantsa lang ng damit."I want you more..." sinabi niya na itinigil ang kanyang paghalik at seryosong nakatingin sa aking mukha na naka-kunot noo.Nagpatuloy ang paglabas pasok ng dalawang daliri niya, hanggang sa ito ay parang nagugustuhan ko na rin, dahilan na nakita ng lalaki kung paano ako mag-moan.Ang naiinis na itsura ay napalitan ng pagmamakaawa. Kagat labi akong nakatingin sa lalaki na kasalukuyang gi
Hinawakan ko ang kanyang baba, itinaas ko ang aking mukha para mabasa ko ang bawat nuance ng kanyang ekspresyon."For the third time, why are you here?" tanong ko sa kanya.Ngunit ang kanyang kamay ay nagtagal, hinimas ang isang hibla ng aking buhok sa likod ng aking tainga. Nakatingin siya sa akin na para bang may kailangang sasabihin."You know why." Bumuntong hininga siya at ibinaling ang pisngi sa palad ko. Hawak niya ang aking kamay na parang aso na nagpapa-amo."Nakapag-desisyon na ako. Tungkol sa sinabi mo noon. Hayaan mo sanang pag aaralan ko ang kaso mo.""Malaking kaso ang maari mong hahawakan, maraming kilalang personalidad ang madadamay, politiko at ibang mga opisyales na nagtatrabaho sa gobyerno. Kaya mo bang maparusahan sila?" tanong ko sa kanya."Gagawin ko.." sagot nito.
Nagliwanag ang mukha niya, unang nakita ko ang mahabang balbas niya at katangusan ng ilong. Papunta sa itaas nito, ay ang kanyang mga mata, na derektang nakatingin sa akin."From the very first, I already trust you. But my son failed to analyze how to run my business. Even though, I still hope that it will be corrected by you, but I did not expected that some of my investors has a big dream too. Big Boss is one of my top investors, but he cheat on me. And even steal something from me." paliwanag niya."Don Geralt?" bangit ko. Nagulat ako sa biglang pagkikita namin ngayon
"Take this all" sigaw ni Bigboss sa kanyang dalawang taohan. Agad kumilos ang dalawa at nilagay ang dalawang malaking bag na itim sa tabi.Marahan akong gumapang na hawak-hawak ang taenga ko sa kanan, sira pa rin ang aking pandinig. Nag-echoe lang sa akin ang mga tunog at kalaskas sa paligid. Sumunod ay hinila ako ng isa sa mga taohan at lumabas ng basement. Paglabas ng warehouse ay agad sumalubong sa amin ang malakas na pagsampal ng hangin, bumaba ang isang helicopter sa second floor at naunang sumakay si Big Boss na paika-ika, dahil hindi niya hawak ang kanyang baston.Pinasok ng mga taohan sa loob nito ang dalawang malaking bag na naglalaman ng mga kinuha nila sa
Kasama ang anak ko, ay dinala kami ni Big Boss sa rest house ng banana plantation. Ngunit bago huminto ang sasakyan sa driveway, ay wala akong nakitang kakaiba. Ang mga sasakyang nakaparada sa gilid ng kalye ay may puti at itim, sa pagkakaalam ko, walang laman tao ang mga ito sa loob.Napatingin ako kay Tantan, nagpakita ako sa kanya ng aking matulis na tingin. Hindi ko nagustuhan na narito siya ngayon sa rest house at masama ang kutob ko tungkol sa kung ano ang usapan nilang dalawa ni Big Boss."You two wait for me in the terrace, I will call Jayson first." sinabi ng matandang hapon at umiwas naman agad sa akin si Tantan.
Kung tutuusin wala na sanang naging problema sa aming dalawa ni Oliver. May galit man ako, pero ramdam ko ang pangungulila ko sa kanya. Hindi kaya ay dahil sa buntis lang ako?Nakakaiyak lang kasi, kung sino pa yong gusto kong makasama, ay siya rin namang wala sa tabi ko. Marahil ay hindi talaga kami para sa isa't isa.Habang tulala, napansin ko ang maliit na box, kulay asul ito na tila gawa sa tanso. Pinalamutian ito ng dragon sa labas bilang desenyo. Ito ay nakalagay sa maliit na desk, sa harap ng kanyang kama. Kinuha ko ito at dinala sa condo unit kung saan ako nakatira. Pagdating ko doon ay sinulatan ko ang naturang box na "All of our things, is all about love"
Bansang ITALY - January 11, 2024 (POV)Sinundo si Oliver Monro ng mga taohan ni Don Geralt Monro sa Airport. Matapos makatakas sa gusali na kanyang pinagtataguan, at iyon ay ang gabing nabaril si Talya. Nailagay pa sa alanganin ang buhay niya para magtago doon, sapagkat ang landas nilang dalawa ni Talya ay muling pinagtagpo.Ngayong nakatakas na si Oliver Monro ay haharapin na rin niya muli, ang kanyang ama upang komprontahin ito, sa nangyaring hindi makatao noong siya na ang namamahala sa negosyong mafia sa Pilipinas, lalo na sa Isla ng Siargao. Pati na ang mga malalapit na mga investors nito sa asya. Tila isa siyang secret agent na nagiipon ng mga ebensiya."Welcome home my son!"Ang magiliw na pagbati ng isang ama, na namimis ang anak. Nakangiti ito sa kanyang katandaan na itsura.Nakaupo sa kanyang tabi ang kanyang asawa na si Ginang Amalia, ang Ina ni Oliver. Naging maayos din ang lagay nito at natutuwang makita ngayon ang anak na naglalakad papasok sa kanilang malaki at magarbon