Makakaya mo bang bigyan ng pagkakataon ang taong naging dahilan kung bakit ka nasaktan at kung bakit nawala ang iyong tiwala? Sabi nila ang pagmamahal ay syang magiging inyo dapat matatag na kandado upang manatiling matatag ang inyong relasyon. “Wala ka ba talagang ibang gagawin kung hindi ang pagtaguan ako?” inis na tanong ni Ashton kay Mitsuki. “Hindi ko alam kung bakit ba patuloy mo pa rin akong sinusundan kahit alam mong nilalayuan na kita!” litanya ni Mitsuki kay Ashton.
view more~Present; The chapter 31’s continuation~MITSUKI’S POVHindi ako nagdalawang isip na gamitin ang card ni Ashton at sa totoo lang ay ang dami ko rin nabili para sa akin at para sa magiging baby namin. Habang nakatingin ako sa mga pinamili ko ay hindi ko maiwasan ang hindi mapangiti at mapahawak sa tyan ko. Parang nagkaroon ng craving satisfaction sa akin nang mga sandali na ‘yon.“Ang gaganda naman ng mga pinamili mo,” sabi ni Janne.“Kuya mo bumili niyan,” sagot ko at saka siya tumingin sa akin.“Hindi ako magtataka. Kahit naman yata ako ibibigay ko ang mga gusto mo. Mahirap daw magtampo ang mga buntis,” sabi naman ni Janne at saka ako natawa sa kaniya. “Malapit na ang kasal niyo ni Kuya may napili ka na ba na venue?” tanong nito sa akin at saka ako tumango sa kaniya.“Gusto kong ikasala sa garden ng mansion niyo,” sabi ko at saka siya tumingin sa akin na may pagkunot ng noo.“Why?”“Nakita ko na ang garden niyo at ang ganda ng paligid no’n. Gusto ko ang amoy ng mga bulaklak,” sagot k
~Past; The chapter 37’s continuation~MITSUKI’S POVLumipas ang mga taon at naging maayos ang relasyon namin ni Ashton. Pero nitong mga nakaraan ay tila naging cold siya sa akin at pakiramam ko ay hindi na niya ako mahal. Gano’n pa man ay hindi ako nag-isip ng kahit na ano at baka na-i-stress lang siya sa trabaho. Habang naglalakad ako ay nakasalubong ko si Audrey. Ilang beses na niya akong binabangga at ilang beses na rin niya akong pinagbabantaan na paghihiwalayin kami ni Ashton.“Oh~ Hi, Mitsuki,” malanding bati nito sa akin na may kasamang pang-aasar.“Wala akong balak na makipagsabunutan sa ‘yo ngayon,” walang ganang sabi ko sa kaniya.Nilagpasan ko siya at bigla na lang niya akong hinila dahilan para mapasalampak ako sa sahig. Marami ang nakakita sa amin kaya naman agad akong tinulungan ng mga tao at s’ya naman ay inilayo sa akin. Nagwawala si Audrey at ako ay nakatingin lang sa kaniya.Hindi ko talaga siya ma-gets. Umuwi na lang ako sa bahay at saka napagpasyahan na magpahinga
~Past; The chapter 36’s continuation~MITSUKI’S POVDinala ako ni Ashton sa isang restaurant at doon kami kumain. Habang kumakain ay hindi ko maiwasan ang hindi isipin ang babaing nakasagupa namin kanina. Ex ni Ashton ‘yon at hindi ko maiwasan ang hindi makaramdama ng selos. Maganda ang babae at mukhang model kaso lang ay kulang siya sa kabaitan kaya hindi ako magtataka kung ayaw sa kaniya ni Janne.“Ang lalim naman ng iniisip mo.” Napatingin ako kay Ashton at saka ako bumuntong hininga.“S-Sorry,” sabi ko at saka siya tumawa.“What are you thinking about?” tanong nito sa akin at saka niya ako sinubuan ng pagkain.Umiling ako sa kaniya at saka natawa. “Bakit naman kailangan mo pa akong subuan?” tanong ko at ngumiti siya.“Because you are my Baby,” sagot niya sa malambing na tono.“Tanga,” sabi ko at napatakip ako ng bibig ko. “Ayy sorry.”Tumingin siya sa paligid at saka niya inilapit ang mukha niya sa mukha ko. Halos maduling ako sa sobrang lapit niya sa akin. Habang tinitignan ang m
~Past; The chapter 35’s continuation~MITSUKI’S POVNatawa na lang kami sa ginawa ni Janne at sweet naman siya pero hindi nga lang gano’n ka-sweet pagdating kay Rylon. Umupo sa tabi niya si Rylon at saka nila pinakin ang mga aso at pusa na lumalapit sa kanila at nakakatuwa silang tignan dalawa.“I want to baby too,” sabi naman ni Ashton at napalingon ako sa kaniya.“Hindi po ba kayo nabe-baby noon?” tanong ko at tumingin si Janne sa akin.Tumawa ito ng malakas kasabay no’n ay tumawa rin sila Angelique, Zett at Gladys. Napakamot naman sa ulo niya si Sir Ashton at ako naman ay napangiwi at hindi ko alam kung ano ang nakakatawa sa sinabi ko. Hindi ko na lang sila pinansin at magapos ang gabing ‘yon ay bumalik na kami sa manila.Ilang araw ang lumipas at nanatiling abala ang lahat. Hindi ko na naman nakikita si Ashton at sa totoo lang ay nami-miss ko siya. Gusto kong intindihin ang pagiging abala niya pero minsan nanghihina ako kapag wala s’yang update sa akin.“Ate Mitsuki!”“Pusa!”“Mwe
~Past; The chapter 34’s continuation~MITSUKI’S POVMasaya ako sa pag-iikot naming dalawa ni Ashton na magkasama. Hindi nito binitawan ang kamay ko at napapatingin ako doon. Nang makalabas na kami ng museum ay nag-unat ng braso si Angelique at saka siya tumingin sa amin ni Ashton.“Nakakainggit,” sabi nito at saka siya ngumuso.“Tanga ka kasi pumili ng lalaki ayan tuloy single ka pa rin,” sabi naman ni Gladys.Naiiling naman si Zett sa dalawa at natawa naman ako. Napagpasyahan na naming kumain kasi medyo nagutomna kaming dalawa. Dinala ako ni Ashton sa kotse niya at pinagbuksan ako nito ng pinto. Sumakay na ako at iniharang pa niya ang kamay niya sa ulunan ko para hindi ako mauntog. Nang makasakay na ako ay saka na niya sinara ang pinto at saka siya umikot papunta ng driver seat.Habang nakaupo ako ay hindi ko maiwasan ang hindi kabahan at masiyahan. Nang makaupo ito ay pinaandar na niya ang kotse at umalis na kami. Mula sa likuran ay sinusundan naman kami ng kotse kung saan nakasakay
~Past; The chapter 33’s continuation~MITSUKI’S POVPaglabas ko ng k’warto ay sinalubong ako ni Janne. Tumingin ito sa paligid at saka tumingin sa akin. “Kuya left early in the morning, he said that he was going to do something in Manila. So that means, dalawa na naman tayo ang magkasama, Ate,” paliwanag niya at napatango ako.Sobrang sandali niya lang kahapon. Pero sana nakatulog siya ng maayos kagabi. “Do you want to call, Ate Haruka and your other friends to join us?” tanong ni Janne at napaisip ako.“Hindi ko alam kung abala sila ngayon o hindi. Pero hindi naman masama kung tatanungin natin,” sabi ko at ngumiti siya.Katulad ng sinabi niya ay tinawagan namin sina Gladys at tinanong kung abala ba sila o hindi. Buti na lang at sabado ngayon kaya naman kaya daw nilang mag-half day sa trabaho. Habang nasa sala ay hinihintay kong matapos si Janne sa ginagawa niya. Iniisip ko ang nangyari kagabi kasi sobrang saglit lang ng bonding naming dalawa. Alam ko naman na masyado siyang abala sa
~Past; The chapter 32’s continuation~MITSUKI’S POV“Mali po kayo ng iniisip, Sir,” sabi ko at saka tinaas ang parehong kamay.“I heard what that little b*tch said to you, Mitsuki,” seryosong sabi niya at saka naman ako sumeryoso.Bumuntong hininga ako at saka ko hinawakan ang kamay ni Janne at iniwan namin si Sir Ashton. Nilagpasan ko lang din siya at umakting na para bang hindi ko siya nakita. Habang naglilibot ay kami ay nakasunod lang sa amin si Sir Ashton. Marami ang babaing tumitingin sa kaniya at ang iba ay gustong kumiha ng litrato kasama niya.Natatawa ako sa expresyon ng mukha niya kasi ayaw niya na pinagkakaguluhan siya. Kahit ang ibang foreign girl ay gusto siya. Sino ba naman hindi gugustuhin ang isang Xivion Ashton Miller Turner—the son of a billionaire and the CEO of their own company. He was the man that woman ever dreamed of.“Ayaw ni Kuya Ashton ang kinukuhaan siya ng litrato nang kahit na sino. Hindi rin siya umaalis na wala ang nga tauhang nakapaligid sa kaniya.” N
~Past; The chapter 30’s continuation~MITSUKI’S POVKatulad ng sinabi ni Janne ay tinulungan ako ng bulter nila na makarating sa silid kung nasaan ang aklatan na sinasabi niya. Sabi rin kasi ng butler niya ay hanggang doon lang siya at bawal na pumasok. This is a private room that only a family member can only use. Napaisip tuloy ako kasi hindi naman ako kabilang sa pamilya nila. Hinanap ko ang libro na sinasabi ni Janne at nang makita ko ‘yon ay napangiti ako. “Grabe, sino kaya ang author nito at ganito kakapal ang libro?” tanong ko sa sarili ko. Sobrang kapal kasi talaga ‘nong libro.I hesitated to pull it because it appeared to be the most expensive book they had. The shelves moved, and I was shocked when they twisted. Unti-unti akong pumasok at saka namangha kasi bukod sa kulay ng buong paligid ay pakiramdam ko nasa isa akong palasyo. “Waw,” hindi makapaniwalang usal ko. Agad na bumalik ako sa ulirat nang maalala ang sinabi ni Janne. Hinanap ko ang pangsampung pinto at napapaku
~Present; The chapter 29’s continuation~MITSUKI’S POVDahil sa pananakit ng tyan ko ay hindi na ako hinayaan ni Ate na pumunta sa burol nila Mommy at Daddy. Pumunta sa bahay ang private doctor namin at saka ako chineck up. I was so stress because of what happened and I can’t even control myself. Matapos akong tignan ng doctor ay nakita ko ang dismaya sa mukha niya.“Hindi ka p’wedeng ma-stress, Mitsuki. Alam mo na nagdadalang tao ka. Kapag nagtuloy-tuloy ‘yan ay—” hindi niya matuloy ang sasabihin niya nang biglang sumingit si Janne.“You can go now, Doc,” sabi nito at saka lumapit sa akin. “You have to rest, Ate Mitsuki,” ani niya at saka ako ngumiti at tumango.Napahawak ako sa tyan ko nang umalis sina Ate Haruka. “I’m so sorry my little one, I can’t help it,” ani ko. “Hindi ko hahayaan na mapahamak ka kaya naman hindi ko na muna iisipin ang pagkamatay ni Mommy.”Kahit na masakit sa dibdib ay kailangan ko rin isipin ang nasa sinapupunan ko. Nagpahinga ako katulad ng sabi nila. Nanoo
PROLOGUE“Wala ka ba talagang ibang gagawin kung hindi ang pagtaguan ako?” inis na tanong nya at bakas ang pagtitimpi nito sa pananalita niya.“Hindi ko alam kung bakit ba patuloy mo pa rin akong sinusundan kahit alam mong nilalayuan na kita!” Iyak kong saad sa kanya.Biglang namutawi ang katahimikan sa pagitan naming dalawa. Hindi ko na alam saan ako maaring magtago at kung anong gagawin ko malayuan ko lang sya. Hindi dapat sya nandito at matagal na mula ng huli ko syang makita at makausap ng ganito. Naiinis ako dahil sa ginagawa niya. Naiinis ako dahil kahit anong tago ko ay nahahanap niya ako. Unti-unting bumuhos ang malakas na ulan at iyon ang tanging kong naririnig.“Y-you know how much I love you right?” Tumingin ako sa kanya at hindi ko maiwasan ang hindi maawa. “You know how much I care for you, how much I miss you. From time-to-time I wanted to see you, hug you and kiss you. Pero hindi ko magawa dahil wala ka sa tabi ko.”Ang boses niya ang syang nakakapagpalambot sa puso ko....
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Mga Comments