MITSUKI’S POV
Habang nakatingin sa salamin ng elevator ay hindi ko maiwasan ang hindi mapaisip sa mga nangyayare. Hindi maipinta ang mukha ni Ma’am Janne at halata ang inis sa kanyang mukha. Wala rin naman akong ibang magawa kung hindi ang tignan lang sya at unawain sa kung anong ginagawa nya. Napabuntong hininga na lang ako at saka ako tumingin sa ibang direksyon.
“I hate both of them,” basag nito sa katahimikan naming dalawa.
Saktong huminto na ang elevator at naunang lumabas si Ma’am Janne kaysa sa ‘kin. Sinundan ko lang sya sa kung saan sya pupunta at nang makarating kami sa labas ay agad itong sumakay sa kotse nya at saka nya at saka nya ito pinaandar nang hindi man lang ako nakasakay. Hahabulin ko pa sana sya kaso lang ay alam kong hindi ko na rin naman sya maaabutan pa.
“She’s just like that.” Napalingon ako sa nagsalita at saka ko nakita si Sir. Tyler.
“Ah… sir,” sabi ko at saka ako yumuko.
“What happened?” Napalingon ako sa biglang dumating.
“What did you do?” tanong ni Sir Tyler kay Sir Ashton.
“I let Rylon enter her office room,” sabi nito at saka naman napabuntong hininga si Sir Tyler.
“Ahhhh… may gagawin pa po ako mauna na ako,” sabi ko at akmang tatalikod na sana ako nang bigla na lang hawakan ni Sir Ashton ang braso ko dahilan para mapalingon ako sa kanya.
Inabot nya sa ‘kina ng evelop at saka ako tumingin doon. “Take this to her office. She need to review it,” sabi nito at saka ako tumango at kinuha ang envelop.
Yumuko ako sa kanya at saka ako pumasok na sa loob at nang makarating sa opisina ay nilapag ko sa lamesa ni Ma’am Janne ang papel. Bumuntong hininga ako at saka ako tumingin sa monitor at inasikaso ang mga papel na mga naiwan para naman ma-input ko na. Hindi ko namalayan ang oras at halos matatapos na rin pala ang lunch time. Napagdisisyunan kong bumaba muna para bumili ng coffee at para na rin makakakain. Nang lalabas na sana ako ng opisina ay napasinghap ako nang bigla na lang may kumatok. Napakunot ang noo ko kasi hindi naman kumakatok sa sarili nyang opisina si Ma’am Janne.
“Pasok,” sagot ko at saka bumukas ang pinto at mas lalo akong nalito nang makita ang sekretarya ni Sir Ashton. “Ahh… may ipapagawa po ba kayo?” takang tanong ko.
Ngumiti sya sa ‘kin at saka sya ngumiti at may inabot na pagkain. “Sir Ashton know that you were busy, you didn’t even notice that it’s lunch time. He said that give it to you,” sabi nya at saka ako napatingin sa pagkaing dala nya.
“Ah… hindi naman po nya kailangan mag-alala sa ‘kin. I can buy my meals naman,” sabi ko at saka nahihiyang kunin ang dala niya.
Inilahad nya sa ‘kin ito na tila pinipilit na kunin ko ang dala nya at hindi ko alam kung tatanggihan ko ba o kailangan ko nang kunin. “Sige ka, kapag hindi mo tinaggap ‘yan sasama ang loob ni Sir Ashton sa ‘yo,” sabi nito na sya naman ikinakonsensya ko.
“Sige na nga,” sabi ko at saka ko kinuha ang dala nya. “Salamat po,” sabi ko at ngumiti. “Ano nga pala ang pangalan mo?”
“Ako si Yna Jane Francisco,” pagpapakilala nito sa kanyang sarili.
“Ahh… ok po Ma’am Yna.”
“You’re welcome,” sabi nito at akmang aalis na sana pero may nakalimutan pa syang sabihin kaya naman napalingon ito sa ‘kin. “Ma’am Janne told me that she’s in Korea right now, so if you want to out early, you may go now,” sabi nito at saka tumalikod na at umalis.
Napabuntong hininga naman ako at saka ako napahawak sa ulo ko at napapikit ng mariin. “Ang bilis naman nyang makaalis?” nalilitong sabi ko.
Tumingin ako sa lamesa ko at konti na lang naman ang gagawin ko at kailangan ko itong tapusin para naman wala na akong ibang gagawin bukas. Kumain muna ako at saka nagtimpla ng kape dahil mero’n namang coffee maker dito na p’wede kong magamit para hindi na rin ako bibili pa ng kape sa labas. Habang kumakain ay hindi maalis sa isip ko ang nangyare kanina at hindi ko alam kung totoong badtrip talaga si Ma’am Janne o sad’yang ayaw nya lang talaga kay Sir Rylon.
Nang matapos akong kumain ay inumpisahan ko na ulit ang mag-input ng mga kailangang ilagay at nang matapos ako ay saka ko tinignan ang oras. Mero’n pa naman akong sapat na oras para mag-mall dahil may gusto akong bilhin. Sinabihan ko sila Angelique, Zett at Gladys na mag-mall kami at ililibre ko sila ngayong araw.
Nang makarating ako sa mall ay saka ko nakita si Angelique, Zett at Gladys na no’n ay sexy sa kanilang mga suot na akala mo naman ay may party na pupuntahan. “Ano ‘yang mga suot nyo?” naguguluhang tanong ko.
“Hindi mo ba alam na ganito ang uso ngayon?” sabi naman ni Gladys.
“Hindi naman ako na-inform,” sabi ko at saka ako napangiwi.
“Ang kj mo rin, e ‘no?” inis na sabi ni Gladys.
“Hindi ako kj, sad’yang hindi ko lang kasi maintindihan kung bakit kailangan nyan,” sabi ko at saka naunang pumasok sa mall.
Sumunod na rin naman sila sa ‘kin nang makapasok at saka ako pumunta sa bookstore para bilhin ang kailangan ko. Naghanap nang makakaininan sila Gladys habang ako naman ay nag-iikot sa bookstore. Habang naghahanap ako ay saka ko ito kinuha at napatingin ako sa lalakeng nasa kabilang side ng shelves. Nang tignan ko ito ay saka nanlaki ang mata ko nang makita ko si Sir Ashton na nandoon at nakatalikod at naghahanap ng libro. Agad akong napayuko at saka napatakip ng bibig ko at saka dahan-dahan na naglakad papaalis pero nang liliko na sana ako ay bigla na lang akong natumba nang may nabangga ako.
Narinig ko ang pagtawag ni Gladys sa ‘kin at agad naman nila akong nilapitan. It’s really my stupidity that will ruin my life. When Gladys got me up, I looked at who I bumped into, and I was stunned to see Sir Tyler there. He smiled at me, then I looked at the book he was holding, Sir Ashton came right then looked at me in surprise. I smiled at them, then raised both my hands and waved.
“You’re also here, Mitsuki.” Nakangiting sabi ni Sir Ashton.
“Ah… y-yes Sir,” sagot ko naman sa kanya.
Hindi ko alam paano ako magsasalita ng maayos at akmang aalis sana kaso lang parang nakakahiya. “You’re into books too?” Sipat na tinignan ni Sir Tyler ang hawak kong libro.
“Ahh… o-opo. A-ano kasi… mahilig lang akong magbasa,” sabi ko at saka tumingin kay Angelique na nakatitig kay Sir Tyler.
Agad na siniko ko sya at napatingin sya sa ‘kin. “Mitsuki,” tawag nito sa pangalan ko.
“Stop staring at him will you?” sita ko sa kanya.
“But how could I? He’s fvcking handsome as hell gosh!” sabi nito at hindi naalis ang tingin kay Sir.
Sir Tyler looked at Zett, then smiled at her, and Zett frowned at him. Zett approached me and whispered to me. “May saltik ba ‘yan Sir mo?” she asked, and I secretly elbowed her. “Sh*t.”
“Mero’n ba kayong ibang gagawin?” biglang tanong ni Sir Ashton.
“Ah… w-wala naman,” agad na sagot ko.
“Bakit ba nauutal ka?” bulong ni Gladys.
Tumingin ako sa kanya. “Sinong hindi mauutal, e kanina nasa office lang sila ngayon nandito na?” bulong ko.
Umayos ako at saka tumingin sa kanilang dalawa. Magsasalita sana ko kaso lang biglang sumingit si Angelique. “Wala kami gagawin. Aayain nyo ba kami mag-date? Gora na agad sayang naman,” sabi nito na syang ikinatawa ng dalawang Boss ko.
Napasampal ako sa noo ko at napapikit ng mariin. “If you want to, why not?” sabi ni Sir Tyler na nakatingin kay Zett.
“Hindi na, no thanks,” sagot nito.
Natawa ako sa sinagot nya at saka ako tumingin kay Sir Tyler. Hindi ko alam kung bakit ako kinikilig sa kanilang dalawa samantalang hindi naman dapat. Pero dahil sa si Angelique ang pinakapilya sa aming apat, sya ang nagdisisyon na sumama kaming apat. Naiiling na lang kami dahil sa nangyare at dinala kami nila Sir sa isang mamahaling restaurant. Napatingin ako sa buong paligid at hindi ko alam kung kailan ang huling kain ko noon dito.
Katabi ko si Sir Ashton habang sa kabilang upuan ay katabi ni Sir Tyler si Zett tapos katabi nito ay si Gladys habang si Angelique naman ay sa kabilang tabi ni Sir Ashton. Sa totoo lang ay ako ang nahihiya sa ginagawa ni Angelique at parang gusto ko na lang syang itapon sa kung saan. Namili na kami ng order at hindi ko maiwasan ang hindi mailang dahil sa ‘kin nakatingin si Sir Ashton.
“Ahh… Sir ano pa lang name nyo?” basag ni Gladys sa katahimikan ng lahat.
“I’m Tyler and he’s Ashton my older brother,” pagpapakilala ni Sir Tyler. “Don’t call us Sir, call our name instead,” dagdag pa nito.
“They are my Boss’ older brothers,” ani ko at saka napatingin sa ‘kin si Zett.
“You mean, the girl you were talking about?” sabi nito at saka ako tumango.
Pinatong ni Sir Ashton ang siko nya sa may lamesa at ako naman ay hindi mapigilan ang hindi mapalingon sa kanya at hindi rin ako makalingon. Hindi ko alam ang kung anong gagawin ko at hindi ko alam kung paano kong haharapin si Sir. Sinesenyasan ko si Zett na magsalita pero sinesensyasan rin ako nito na tignan ang katabi ko.
“P’wede bang alisin mo ang tingin mo sa ‘kin?” inis na sabi ni Zett.
Hindi naman nagsalita si Sir Tyler at ngumiti lang ito. “He likes you,” sabi ni Ashton.
Napairap na lang si Zett at saka naman sya tumingin kay Angelique. Sinenyasan ni Zett ito pero hindi makuha ni Angelique ang kung anong ibig sabihin ni Zett at napasapo na lang ito sa noo nya. Bumuntong hininga na lang ako sa ginagawa nila at saka ako napatingin sa katai kong nakatingin pa rin sa ‘kin. Tumingin ako kay Gladys at saka ko sinenyas kung ay dumi ba ang buhok ko o wala. Pero umiling sya sa ‘kin at sinabing wala naman.
“Ano bang ginagawa nyo?” sabi ni Agelique. “Bakit kayo nagsesenyasa? Hindi naman kayo pipi hindi ba?” sabi nito at saka ako napangiwi.
Natawa naman si Sir Tyler at Ashton sa sinabi ni Angelique. Dumating na ang pagkain at napatingin ako dito dahil sa wakas ay makakakain na kami. Nag-umpisa na kaming kaumain at namumutawi ang katahimikan sa buong paligid at wala rin naman akong ibang sasabihin. Habang kumakain ay pinapakiramdaman ko lang kung sino ang magsasalita. Natapos na lang kaming kumain ay wala pa rin ang kumikibo hanggang sa magsalita si Angelique at napatingin kami sa kanya.
“Buti na lang at may pagkain at hindi napanis ang mga laway natin ano?” sabi nito at napatakip ako ng bibig ko para pigilan ang matawa.
“She’s right,” sang-ayon naman ni Sir Ashton.
“Dapat pala hindi na lang tayo nilagyan ng bibig kung magsesenyasan lang din naman pala tayong lahat dito.”
“Alam mo ikaw ang intrimitida mo,” sabi ni Gladys.
“Could you introduce yourselves? Kilala nyo na kami, kami hindi pa namin kayo kilala,” sabi ni Sir Tyler at saka ko tumingin kay Zett.
“I’m Zett,” pagpapakilala ni Zett. “She’s Gladys and that noisy over there is Angelique,” sabi nito at saka ako ngumiti.
“Hindi ko naman na siguro po kailangan ipakilala ang sarili ko ‘di ba?” sabi ko at saka naman tumango si Sir Ashton.
Napapisip ako sa kung ano ang nasaisip ni Sir at sa totoo lang kanina pa ako naiilang sa kanya dahil hindi nya man lang magawang alisin ang tingin nya sa ‘kin mula kanina. “Sir mawalang galang na po ano? My friend is naiilang sa titig mo. She’s melting na oh,” sabi ni Angelique at saka ako napaiwas ng tingin.
“She’s beautiful, I can’t take away my eyes from her,” sagot naman nito na syang ikinagulat ko.
Tumingin ako kay Sir at saka nangunot ang noo ko. “Hindi ka naman po siguro bulag o malabo ang mata hindi ba?” ani ko at saka sya nangunot din ng noo sa ‘kin.
Tumingin sya kay Tyler at saka sila nagsenyasan at hindi ko alam ang kung anong sinesenyasan nila. Napabuntong hininga na lang ako at saka ako napapikit ng mariin at napatayo at nagpaalan na magbabanyo lang. Nang makaalis ako doon ay sumunod ang tatlo sa ‘kin at saka ako napatitig sa sarili ko sa salamin at tinignan ang kung ano ang nakakaaya sa mukha ko pero wala naman akong makita.
“Hindi mo naman sinabing may gusto pala sa ‘yo ang kapatid ng boss mo,” pang-aasar ni Zett sa ‘kin at masama ko syang tinignan sa salamin at tinawanan lang nila akong tatlo.
MITSUKI’S POV Bumalik na kami sa table namin at nakita kong nagkukuwentuhan ang dalawa. Nang makita nila kami ay ngumiti sila sa amin at saka kami umupo ulit. Tumingin ako kay Sir Tyler at yumuko ako sa kanya at saka ako tumingin sa orasan ko. “We have to go na po pala Sir,” sabi ko at sala tumingin kila Angelique. Sinenyasan ko sila na magpaalam na pero si Angelique ay parang ayaw pang umalis sa kinalalagyan nya. Tumayo ako at saka ko hinawakan ang kamay ni Angelique at hinila ito papalabas ng restaurant at sumunod na rin sila Gladys. Nang makalabas ay agad akong nagpara ng taxi at nang buksan ko ‘yon ay napasinghap ako nang bigla na lang may nagsara nito at napatingin ako sa taong ‘yon. Napasapo ako sa dibdib ko at saka ako dumistansya. Tinignan ko si Zett at tumingin sya kay Sir Tyler na nasa tabi na rin nya. “Ano po ang kailangan nyo?” tanong ko. “Hatid na namin kayo,” sabi ni Sir Ashton at bigla namang sumingit sa harapan ko si Angelique. “Hala nakakahiya naman Sir. Pero ku
MITSUKI’S POV Nang makarating kami sa isang restaurant hindi ko mapigilan ang hindi mahiya sa kanya. Naramadaman kong nag-vibrate ang phone ko at nang tignan ko kung sino ‘yon ay agad akong nag-excuse kay Sir at saka ako pumunta sa banyo para kausapin si Ma’am Janne.“How was the meeting?” tanong nito.“So far, ayos naman po,” sagot ko. “Maganda po ‘yong bagong ila-launch na product although mero’n lang akong napansin na konting deperensya. Pero ipapasa ko po sa inyo ‘yong presentation ni Sir. Aragote para mas mapunan nyo po kung ano pa ang babaguhin,” sagot ko.“Hmm… ok, enjoy your lunch with kuya,” sabi nito at saka binaba ang tawag.Napatingin ako sa phone ko at saka ako nangunot ng noo. “Paano nya nalaman na magla-lunch kami ni Sir?” takang tanong ko.Napatingin ako sa salamin at nakanunot ang noo na nakatingin sa sarili ko doon. Hindi ko alam ang kung anong iniisip ni Ma’am pero kung ano man ‘yon ay nagkakamali sya. Bumalik na ako at nang makita ko kung nasaan si Sir ay parang b
MITSUKI’S POV Nang makasakay kami sa private plane doon ko lang napagtantong ganito pala ang pakiramdam na maging sobrang yaman. Hindi ako ang amo pero pakiramdam ko ay isa ako sa mga amo nila. Habang nakatingin ako sa bintana at nakatingin sa mga ulap at namamangha ay hindi ako makapaniwala sa nakikita ko sa ibaba. Para itong mga langgam lang mula dito sa itaas. Napatingin ako kay Sir Ashton at nakapikit lang ito na para bang nagpapahinga. Nasa kabilang side sya ng upuan habang ako naman ay katabi ang maingay kong kapatid.“Hindi ko aakalain na makakasama ako dito at kasama ang g’wapo mong boss. Hindi mo naman sinabing ganito pala sya kayaman,” sabi nito at saka ako bumuntong hininga.“Will you stop talking? I was in peace of relaxing,” inis na sabi ko.Hindi na nagsalita si ate Haruka at saka ako nagtakip ng mata ko para makatulog nang kahit na kaunti lang. Nagising ako sa paggising sa ‘kin ni ate Haruka at nang imulat ko ang mga mata ko ay nakita ko ang mukha nitong nakanguso pa s
JANNE’S POVHabang naglalakad ako sa may hallway ay hindi ko maiwasan ang hindi mapaisip sa kung anong nangyare kanina. Pero natutuwa naman akong naging maayos lang si ate Mitsuki at mero’ng sumama sa kanya para naman mas maging ligtas sya. Napahinto ako nang bigla na lang humarang sa harapan ko si Rylon at masama ko syang tinignan.“Ano bang ginagawa mo dito?” inis na tanong ko.“Bakit ba lagi kang naiinis sa ‘kin?” tanong nya at saka ko sya inirapan.Nakarating ako sa semi-bar dito sa bahay at saka ako kumuha ng isang wine bottle at tumingin ako kay Rylon na may pagtaas ng kilay ko. “You’re too minor for that, Janne,” sabi nito at saka ako napakunot ng noo ko.“Iyong ibang mas bata pa nga sa ‘kin ay umiinom na ng kung ano-anong alak tapos ako hindi p’wede?” inis na sabi ko.“Hindi naman porket nakikita mo sila ay gagayahin mo na. P’wede bang tumino ka naman kahit na minsan?” ani nito at saka ako napatawa ng pagak.I don’t like being dictated to about what I want to do. I do what th
MITSUKI’S POVHindi ko alam kung anong sapak ng utak ni ate Haruka. Natawa na rin si Jin sa sinabi nito at saka ako lumapit sa kanila at saka ko sya binulungan. “Ganyan talaga si ate Haruka. May saltik pero mabait naman ‘yan,” sabi ko at mas lalo pa syang natawa.Umak’yat muna kami doon at nag-enjoy sa mga nakikita namin. Kumain na rin kami ng sabay-sabay. Habang nakatingin ako sa buong paligid ay hindi ko maiwasan ang hindi mamangha sa nakapaligid sa ‘kin. Habang nakangiting nakatingin sa tanawin ay napatingin ako kay Ma’am Janne na nakatingin sa buong paligid at tila malalim ang iniisip. Nitong mga nakaraan ay napapansin kong lagi syang tulala. Kahit na minsan maingay sya may mga oras din na sobrang tahimik nya.“Ano kaya ang iniisip nya?” tanong ko sa sarili ko.“Sino?” tanong ni Sir Ashton at napalingon ako sa kanya.Umiling ako at saka ako ngumiti sa kanya. “W-wala po,” sagot ko.Ngumiti lang sya sa ‘kin at saka ako muling tumingin sa tanawin at napabuntong hininga. “Do you have
ASHTON’S POV After my meeting, I immediately went out to see Mitsuki. During the trip, I couldn’t help but wonder if he had eaten yet. While I was looking out the window, my cell phone suddenly rang, and I immediately answered it. “Kuya nasa’n ka na ba?” tanong ni Janne sa kabilang linya. “I’m on my way,” sagot ko naman. “We’ve been waiting for you.” “I’ll be there in an hour.” I hung up, and then I thought about what Mitsuki would wear to the party we were going to. I haven’t told her yet that it’s tomorrow night and she needs to be beautiful so that everyone will be amazed by her. I don’t know how many hours we were on the trip until we got to Jeju and went to the hotel. When I arrived, I saw Rylon topless and Janne in a swimsuit. I looked for Mitsuki, but I couldn’t see her. That’s why Janne approached me and then whispered to me. “Nasa k’warto pa nya sya at nagpapalit. Akyatin mo na bago pa sya bumaba ng naka two peace,” sabi nito na agad ko namang sinunod. Pumasok ako sa
MITSUKI’S POV Ilang linggo ang nakalipas at nang makauwi kami ng Pilipinas ay pakiramdam ko nasa Korea pa rin kami. Habang nagpa-park ako ng sasak’yan ko ay nakita ko si Sir. Tyler na mero’ng kausap at nang makita ko kung sino ito ay nanlaki ang mga mata ko. Hindi ko alam kung ano ang ginagawa ni Zett dito at kung paano silang close na close na ngayon ni Sir. Tyle. “Aren’t you going to leave me alone?” inis na sabi ni Zett at dahil maaga pa ako para pumasok ay naki-chismis muna ako sa kung ano ang pag-uusapan nilang dalawa. “I just want to date you, is that not allowed?” sabi naman ni Sir. Tyler at saka ako napatakip ng bibig ko. “Nagde-date sila?” takang tanong ko sa sarili ko. “Who?” “Kabayo.” “I’m not a horse,” sagot naman nito at saka ako napahawak sa dibdib ko. “Sir. ginulat nyo naman po ako,” sabi at saka sya sumilip sa kung sino ang sinisilip ko. “Tyler?” takang sambit nito at akmang pupuntahan nya sana ang kapatid nya ng bigla ko na lang syang hilahin at saka ko sya s
MITSUKI’S POV Nang makauwi ako sa bahay ay agad akong napahiga sa kama ko at para bang ang dami kong ginawa kahit na sinamahan ko lang naman si Ma’am Janne kanina sa school nya. Ang nakakainis pa ro’n ay marami pa lang gang sa school nila pero parang wala lang sa kanya ang mga ‘yon at parang sya pa nga ang kinatatakutan ng lahat. “Mitsuki.” Napatingin ako sa pinto sa pagtawag ni Haruka sa ‘kin. “Bakit?” “Kakain na hindi ka ba sasabay sa ‘min ni Mommy?” tanong nito. Bumuntong hininga ako at saka ako tumayo at binuksan ang pintuan. Nanlaki ang mga mata ni Ate Haruka at saka ako tinignan mula ulo hanggang paa. Hindi ko alam kung anong nasa isip nya pero bigla na lang ako nitong tinawanan na para bang wala ng bukas. Alam kong tutuksuhin nya ako sa suot ko at hindi ko pa magawang magpalit dahil tinatamad pa ako. “Woah. Nag-aaral ka na ulit?” tanong nya na natatawa. “I am not,” sagot ko at saka ko sinarado ang pinto. “Hulaan ko. Nagpasama ang Boss mo sa ‘yo sa school nila ‘no?” sabi
~Present; The chapter 31’s continuation~MITSUKI’S POVHindi ako nagdalawang isip na gamitin ang card ni Ashton at sa totoo lang ay ang dami ko rin nabili para sa akin at para sa magiging baby namin. Habang nakatingin ako sa mga pinamili ko ay hindi ko maiwasan ang hindi mapangiti at mapahawak sa tyan ko. Parang nagkaroon ng craving satisfaction sa akin nang mga sandali na ‘yon.“Ang gaganda naman ng mga pinamili mo,” sabi ni Janne.“Kuya mo bumili niyan,” sagot ko at saka siya tumingin sa akin.“Hindi ako magtataka. Kahit naman yata ako ibibigay ko ang mga gusto mo. Mahirap daw magtampo ang mga buntis,” sabi naman ni Janne at saka ako natawa sa kaniya. “Malapit na ang kasal niyo ni Kuya may napili ka na ba na venue?” tanong nito sa akin at saka ako tumango sa kaniya.“Gusto kong ikasala sa garden ng mansion niyo,” sabi ko at saka siya tumingin sa akin na may pagkunot ng noo.“Why?”“Nakita ko na ang garden niyo at ang ganda ng paligid no’n. Gusto ko ang amoy ng mga bulaklak,” sagot ko
~Past; The chapter 37’s continuation~MITSUKI’S POVLumipas ang mga taon at naging maayos ang relasyon namin ni Ashton. Pero nitong mga nakaraan ay tila naging cold siya sa akin at pakiramam ko ay hindi na niya ako mahal. Gano’n pa man ay hindi ako nag-isip ng kahit na ano at baka na-i-stress lang siya sa trabaho. Habang naglalakad ako ay nakasalubong ko si Audrey. Ilang beses na niya akong binabangga at ilang beses na rin niya akong pinagbabantaan na paghihiwalayin kami ni Ashton.“Oh~ Hi, Mitsuki,” malanding bati nito sa akin na may kasamang pang-aasar.“Wala akong balak na makipagsabunutan sa ‘yo ngayon,” walang ganang sabi ko sa kaniya.Nilagpasan ko siya at bigla na lang niya akong hinila dahilan para mapasalampak ako sa sahig. Marami ang nakakita sa amin kaya naman agad akong tinulungan ng mga tao at s’ya naman ay inilayo sa akin. Nagwawala si Audrey at ako ay nakatingin lang sa kaniya.Hindi ko talaga siya ma-gets. Umuwi na lang ako sa bahay at saka napagpasyahan na magpahinga.
~Past; The chapter 36’s continuation~MITSUKI’S POVDinala ako ni Ashton sa isang restaurant at doon kami kumain. Habang kumakain ay hindi ko maiwasan ang hindi isipin ang babaing nakasagupa namin kanina. Ex ni Ashton ‘yon at hindi ko maiwasan ang hindi makaramdama ng selos. Maganda ang babae at mukhang model kaso lang ay kulang siya sa kabaitan kaya hindi ako magtataka kung ayaw sa kaniya ni Janne.“Ang lalim naman ng iniisip mo.” Napatingin ako kay Ashton at saka ako bumuntong hininga.“S-Sorry,” sabi ko at saka siya tumawa.“What are you thinking about?” tanong nito sa akin at saka niya ako sinubuan ng pagkain.Umiling ako sa kaniya at saka natawa. “Bakit naman kailangan mo pa akong subuan?” tanong ko at ngumiti siya.“Because you are my Baby,” sagot niya sa malambing na tono.“Tanga,” sabi ko at napatakip ako ng bibig ko. “Ayy sorry.”Tumingin siya sa paligid at saka niya inilapit ang mukha niya sa mukha ko. Halos maduling ako sa sobrang lapit niya sa akin. Habang tinitignan ang m
~Past; The chapter 35’s continuation~MITSUKI’S POVNatawa na lang kami sa ginawa ni Janne at sweet naman siya pero hindi nga lang gano’n ka-sweet pagdating kay Rylon. Umupo sa tabi niya si Rylon at saka nila pinakin ang mga aso at pusa na lumalapit sa kanila at nakakatuwa silang tignan dalawa.“I want to baby too,” sabi naman ni Ashton at napalingon ako sa kaniya.“Hindi po ba kayo nabe-baby noon?” tanong ko at tumingin si Janne sa akin.Tumawa ito ng malakas kasabay no’n ay tumawa rin sila Angelique, Zett at Gladys. Napakamot naman sa ulo niya si Sir Ashton at ako naman ay napangiwi at hindi ko alam kung ano ang nakakatawa sa sinabi ko. Hindi ko na lang sila pinansin at magapos ang gabing ‘yon ay bumalik na kami sa manila.Ilang araw ang lumipas at nanatiling abala ang lahat. Hindi ko na naman nakikita si Ashton at sa totoo lang ay nami-miss ko siya. Gusto kong intindihin ang pagiging abala niya pero minsan nanghihina ako kapag wala s’yang update sa akin.“Ate Mitsuki!”“Pusa!”“Mwe
~Past; The chapter 34’s continuation~MITSUKI’S POVMasaya ako sa pag-iikot naming dalawa ni Ashton na magkasama. Hindi nito binitawan ang kamay ko at napapatingin ako doon. Nang makalabas na kami ng museum ay nag-unat ng braso si Angelique at saka siya tumingin sa amin ni Ashton.“Nakakainggit,” sabi nito at saka siya ngumuso.“Tanga ka kasi pumili ng lalaki ayan tuloy single ka pa rin,” sabi naman ni Gladys.Naiiling naman si Zett sa dalawa at natawa naman ako. Napagpasyahan na naming kumain kasi medyo nagutomna kaming dalawa. Dinala ako ni Ashton sa kotse niya at pinagbuksan ako nito ng pinto. Sumakay na ako at iniharang pa niya ang kamay niya sa ulunan ko para hindi ako mauntog. Nang makasakay na ako ay saka na niya sinara ang pinto at saka siya umikot papunta ng driver seat.Habang nakaupo ako ay hindi ko maiwasan ang hindi kabahan at masiyahan. Nang makaupo ito ay pinaandar na niya ang kotse at umalis na kami. Mula sa likuran ay sinusundan naman kami ng kotse kung saan nakasakay
~Past; The chapter 33’s continuation~MITSUKI’S POVPaglabas ko ng k’warto ay sinalubong ako ni Janne. Tumingin ito sa paligid at saka tumingin sa akin. “Kuya left early in the morning, he said that he was going to do something in Manila. So that means, dalawa na naman tayo ang magkasama, Ate,” paliwanag niya at napatango ako.Sobrang sandali niya lang kahapon. Pero sana nakatulog siya ng maayos kagabi. “Do you want to call, Ate Haruka and your other friends to join us?” tanong ni Janne at napaisip ako.“Hindi ko alam kung abala sila ngayon o hindi. Pero hindi naman masama kung tatanungin natin,” sabi ko at ngumiti siya.Katulad ng sinabi niya ay tinawagan namin sina Gladys at tinanong kung abala ba sila o hindi. Buti na lang at sabado ngayon kaya naman kaya daw nilang mag-half day sa trabaho. Habang nasa sala ay hinihintay kong matapos si Janne sa ginagawa niya. Iniisip ko ang nangyari kagabi kasi sobrang saglit lang ng bonding naming dalawa. Alam ko naman na masyado siyang abala sa
~Past; The chapter 32’s continuation~MITSUKI’S POV“Mali po kayo ng iniisip, Sir,” sabi ko at saka tinaas ang parehong kamay.“I heard what that little b*tch said to you, Mitsuki,” seryosong sabi niya at saka naman ako sumeryoso.Bumuntong hininga ako at saka ko hinawakan ang kamay ni Janne at iniwan namin si Sir Ashton. Nilagpasan ko lang din siya at umakting na para bang hindi ko siya nakita. Habang naglilibot ay kami ay nakasunod lang sa amin si Sir Ashton. Marami ang babaing tumitingin sa kaniya at ang iba ay gustong kumiha ng litrato kasama niya.Natatawa ako sa expresyon ng mukha niya kasi ayaw niya na pinagkakaguluhan siya. Kahit ang ibang foreign girl ay gusto siya. Sino ba naman hindi gugustuhin ang isang Xivion Ashton Miller Turner—the son of a billionaire and the CEO of their own company. He was the man that woman ever dreamed of.“Ayaw ni Kuya Ashton ang kinukuhaan siya ng litrato nang kahit na sino. Hindi rin siya umaalis na wala ang nga tauhang nakapaligid sa kaniya.” N
~Past; The chapter 30’s continuation~MITSUKI’S POVKatulad ng sinabi ni Janne ay tinulungan ako ng bulter nila na makarating sa silid kung nasaan ang aklatan na sinasabi niya. Sabi rin kasi ng butler niya ay hanggang doon lang siya at bawal na pumasok. This is a private room that only a family member can only use. Napaisip tuloy ako kasi hindi naman ako kabilang sa pamilya nila. Hinanap ko ang libro na sinasabi ni Janne at nang makita ko ‘yon ay napangiti ako. “Grabe, sino kaya ang author nito at ganito kakapal ang libro?” tanong ko sa sarili ko. Sobrang kapal kasi talaga ‘nong libro.I hesitated to pull it because it appeared to be the most expensive book they had. The shelves moved, and I was shocked when they twisted. Unti-unti akong pumasok at saka namangha kasi bukod sa kulay ng buong paligid ay pakiramdam ko nasa isa akong palasyo. “Waw,” hindi makapaniwalang usal ko. Agad na bumalik ako sa ulirat nang maalala ang sinabi ni Janne. Hinanap ko ang pangsampung pinto at napapaku
~Present; The chapter 29’s continuation~MITSUKI’S POVDahil sa pananakit ng tyan ko ay hindi na ako hinayaan ni Ate na pumunta sa burol nila Mommy at Daddy. Pumunta sa bahay ang private doctor namin at saka ako chineck up. I was so stress because of what happened and I can’t even control myself. Matapos akong tignan ng doctor ay nakita ko ang dismaya sa mukha niya.“Hindi ka p’wedeng ma-stress, Mitsuki. Alam mo na nagdadalang tao ka. Kapag nagtuloy-tuloy ‘yan ay—” hindi niya matuloy ang sasabihin niya nang biglang sumingit si Janne.“You can go now, Doc,” sabi nito at saka lumapit sa akin. “You have to rest, Ate Mitsuki,” ani niya at saka ako ngumiti at tumango.Napahawak ako sa tyan ko nang umalis sina Ate Haruka. “I’m so sorry my little one, I can’t help it,” ani ko. “Hindi ko hahayaan na mapahamak ka kaya naman hindi ko na muna iisipin ang pagkamatay ni Mommy.”Kahit na masakit sa dibdib ay kailangan ko rin isipin ang nasa sinapupunan ko. Nagpahinga ako katulad ng sabi nila. Nanoo