Trapped in an arranged marriage with a man whispered to be ruthless, Katherine Reiss refuses to surrender to fate. Damon Lucifer Dankworth is a mystery cloaked in shadows-cold, tormented, and dangerously irresistible. Determined to break free from the union forced upon her, Katherine flees from her parents' grasp and infiltrates Damon's life under a disguise, searching for the perfect evidence to destroy the engagement. But the deeper she digs, the more tangled she becomes in his secrets-and his arms. Passion ignites, desire consumes, and the lines between duty and temptation blur. Just as she starts unraveling the enigma of Damon, their pasts collide, threatening to tear them apart. When everything crumbles, will Katherine fight for love... or let the past dictate their fate?
View MoreKinabukasan ay maaga akong nagising. Wearing a wine red romper dress and a white top underneath and a pair of white rubber shoes ay mabilis akong tumungo sa bahay ni George to ask for his help. Sinalubong ko si George na kakalabas lang ng kusina niya, topless and only wearing his bloose fit jeans.“Kath.”“Can you track Damon’s location right now? ““Possible. Why?”“Track his location—exact location. Pupuntahan ko siya. Make sure, nandoon ang asawa at anak nam—niya.”Nagtataka man ay kaagad siyang tumungo sa isang pribadong kuwarto na natitiyak kong naglalaman ng computers niya. Sumunod ako at naabutan siyang mabilis ang galaw ng mga daliring nagtitipa sa keyboard.“Nga pala, may nakalap na akong information tungkol kay Da—”“Wala na akong pakialam sa kaniya. Keep that information with you,” malamig na sabi ko habang titig na titig sa monitor.“According to this, he’s currently at Buendia’s Village. I will write down the exact address.”Tahimik kong hinintay siyang matapos iyon bago
This was our fifth night here. Hindi ko alam kung kailan ba balak ni Damon na umuwi kami. Mag-iisang linggo na kami. Hindi ko na alam kung ano’ng nangyayari sa mga kaibigan ko at kina Mommy. Hindi ko sila matawagan dahil nasira ko ang phone ko. Siguro’y hihiramin ko na lang ang phone ni Damon mamaya.I was wearing only Damon’s black sleeve na tinupi ko hanggang siko without a bra. I only had my panty underneath this sleeve. I went downstairs to prepare our dinner. Nakita ko si Damon na walang pang-itaas at tangin pants lang ang suot sa labas na may kausap sa phone kaya hinayaan ko na muna. Pumasok ako sa kusina para magluto. Mabuti na lang ay mayroon siyang taga-grocery at tagalinis nitong beach house. Pumupunta lang daw ’yon dito twice or thrice a week para maglinis.Nasa kalagitnaan ako ng pagluluto nang may yumakap sa akin mula sa likuran. He was caressing my tummy at nagdulot iyon ng kakaibang kiliti sa akin.“Damon, hindi pa ako tapos magluto.”“As much as I want to eat that, I s
When I was younger, I always asked . . . Why was everyone so selfish? I met people who were so self-centered in their pursuit of love—who desperately wanted others for themselves even if they knew they would hurt or break someone’s heart.Bitbit ang bag na naglalaman ng ilang gamit, tinahak ko ang palabas sa building na ’yon wearing my off white trouser pants paired by a plain collar polo buttoned crop top. Mula rito ay nakikita ko ang kotse ni Damon na nahinto pa rin sa kung saan ito tumigil kanina. Tahimik siyang nakatingin sa unahan, with his one hand resting on the stirring wheel, waiting for me. Napansin kong nakasuot lamang siya ng black button up lapel neck polo shirt, naka-shades din siya. Tahimik akong pumasok at naupo sa tabi ng driver’s seat. Masyado pang maaga. Wala akong idea kung saan kami pupunta.“Saan ba tayo pupunta?” tanong ko habang nanginginig ang boses.Simula nang gumising ako kanina sa kuwarto niya ay hindi niya ako kinausap. He wasn’t harsh to me though. Naala
“Miss, hindi na po talaga kayo pinahihintulutang pumasok. Ako na po ang malalagot kay Mr. Dankworth.” kumuyom ang kamao ko sa suot kong yale blue one shoulder maxi dress.It’s my third day of doing this and I always failed. Damon gave his security order not to let me enter his company again. Naiiyak na ako habang nagmamakaawa sa guwardiya pero maging siya ay nagmamakaawa rin ang binigay na tingin sa akin. Hindi ko alam bakit napakalaki ng galit sa akin ni Damon at ginagawa niya sa akin ito.Napapadyak ako ng paa sa inis at napasabunot sa sarili saka unti-unting naglakad palayo. Gusto ko na sanang umalis pero huminto ako at piniling maghintay sa labas, waiting for him. Dumaan ang lunch na hindi ako umalis kasi baka lumabas siya for lunch meeting tapos hindi ko siya makita, pero ’di nangyari. My stomach growled but I remained waiting, hanggang sa humapon na at nakita ko na ang pagkulay kahel ng langit.The sunset calmed me. Mas gusto ko &rs
Hirap akong huminga dahil sa pag-iyak. I crawled to the corner and chose to sit there, hugging my knees and crying. Hindi ko alam kung gaano ako katagal doon. Nawala ang aking kagustuhan na rito magpalipas ng gabi, kaya naman imbes na umakyat sa kuwarto na tinuro niya ay marahan kong hinila ang sarili palabas ng bahay niya.I wanted to do something, at least. Maglakad? I just wanted to ease the pain. Muling bumabalik ang sakit sa akin ng pagkawala ni Drace at ang katotohanan na Damon was already happy while I remained in misery.Mabibigat ang paghinga, nangininig na kamay, mahihinang hikbi, at umaalog ang balikat sa pag-iyak na naglakad ako palabas ng bahay ni Damon. Wala akong takot na mag-isa ganitong hindi ko magawang pawiin ang sakit. I should have accepted it. I should have pursued my plan to leave. Pero wala na sa plano ko ang umalis nang hindi pa nagagawa ang lahat to win him back.I couldn’t understand why this was happening to me. Is he my kar
Huminto ako sa pagmamaneho. Wala akong pakialam kung saang lupalop ito. I cried inside. Napupuno ako ng sakit, pagsisisi, at panghihinayang. Ilang beses kong inumpog ang noo ko sa manibela at malakas na napasigaw to release my frustration before crying so hard again. Mas tumindi lang ang kagustuhan kong manatili at gawin lahat para mapatawad niya ako. Bakasakaling mahalin pa rin niya ako kahit malabo pa sa gabi na mangyari ’yon.I won’t stop until he finally accepts me again.Hindi na ako basta-basta bibitiw. Nagpatuloy ako sa kabila ng pag-iyak. Hindi ako dumeretso sa bahay. Tinungo ko ang bahay ni Fern at mabilis na pinindot ang doorbell button. Kaagad naman ’yong bumukas at niluwa ang pinsan ko na halatang gulat na gulat pa pero kaagad ko na siyang kinuwelyuhan habang tinutulak papasok.“K-Kath? W-what the fuck?”“Tell me everything—lahat ng alam mo kay Damon, sa pamilya niya, lahat!” I screamed.
Humina ang pag-iyak ko nang biglang may yumakap sa akin. Kaagad akong napaangat ng tingin. Sa pag-aakalang si Damon ito, handa na sana akong yakapin ito nang mahigpit, ngunit agad nawala ang pag-asa ko nang mapagtantong si Chrome pala iyon.I thought may inaasikaso siya?“Just cry, I’m here. Hindi ka nag-iisa.” He kissed my temple and caressed my shoulder, letting me rest on his chest. Nakaupo kami roon habang umiiyak ako.“Nami-miss ko siya, Chrome. Nami-miss ko ang anak ko. Kung hindi kaya siya namatay, malulungkot kaya ako ng ganito? Siguro . . . siguro kahit paano ay hindi, ’di ba? Siya na lang sana ang kakapitan ko para maging masaya pero kinuha siya sa akin.”He didn’t speak, but I could feel his sympathy. Hindi siya ’yong tipo na magsasalita ng mahaba para i-comfort ako, pareho sila ni George, pero kahit gano’n, ipaparamdam naman nila.“What if, magbuntis ulit ako? I’
“Should I make a move now?”Napalingon ako kay George. Madilim ang mukha nito. Mariin ang kaniyang pagkakahawak sa baso niyang may lamang alak habang pinaglalaruan ang laman no’n. I could hear the sound of ice na tumatama sa baso dahil sa ginagawa niya. He’s currently wearing black leather jacket and a dark blue tattered pants.I was inside his house. Chrome was nowhere to be found, samantalang si Bonie ay may pinuntahang fashion show sa France. One month pa bago ito bumalik kaya I only had George. Deanna and Jomari were permanently residing in America with their twins.Ang kinainis ko ay ang mga tauhan ni Damon na nandoon sa labas ng bahay ni George ngayon. Hindi rin nila ako hinahayaang sumakay sa kotse ko dahil palaging may naghahatid at nagsusundo sa akin. It’s frustrating to me na kahit isang linggo na akong hindi pumapasok, nandiyan pa rin sila. Damon’s exaggerating. I couldn’t really understand him. Nabaliw na ba
Women were born to be queens, and they should be—not just to be a second one or a mistress. No one should be a prisoner of love—not because you love him, but because you will force yourself to stick with him. May mga pagkakataon na hindi porke’t mahal mo, magiging matapang kang ipaglaban siya o ang nararamdaman mo. Learn when to fight and when to retreat. Hindi ako ang klase ng babaeng pipiliing manatili dahil lang mahal ko siya.Nagawa ko namang umalis no’n kahit mahal ko siya, hindi ba? Magagawa ko naman ulit iyon, at sa pangalawang pagkakataon, hindi na ako babalik para hanapin siya o gustuhin siyang makita. The plan was to rest and to sleep, but there I was staring at the ceiling while Damon was peacefully sleeping. Marahan akong umalis sa yakap niya at tumagilid para matitigan ang kaniyang mukha. I would love to see this kind of scenery first thing in the morning, but he already had a wife to experience that. May kumawalang luha sa mga mata ko at
"I am home."Hila ang maleta ay matunog akong naglalakad palabas ng airport. I am talking to my best friend on the phone, and she really didn't expect to meet me today. Tumawag ako ng cab para magpahatid sa address ng kaibigan ko. Hindi naman ito gano'n kalayo at pagkarating doon ay naabutan ko na siyang naghihintay sa 'kin. I smirked at her the moment I stepped out of the cab. I removed my sunglasses and let the driver take my luggage out off the cab's trunk. Bonie—my best friend, screamed as she rushed towards me."My God! Akala ko nagbibiro ka lang baks! Anong naisipan mo at umuwi ka na lang bigla ha?!" halata talagang gulat siya dahil kahit no'ng humiwalay na siya sa pagkakayakap sa akin ay naroroon pa rin ang gulat na expression niya."I wasn't sure about this though, I didn't intend to go home here.""Hmm, mukhang may something ha? Halika at pag-usapan natin 'yan," Tinulungan niya akong buhatin ang mga dala ko, she even called one of their helper to carry some of my bags. Dumere...
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Comments