นิโคลัส ฟ็อกซ์ มองหนังสือพิมพ์ในมือย่างเย็นชา ร่างสูงถึงร้อยแปดสิบเก้าเซนติเมตรยืนขึ้นเต็มความสูงเหยียดยิ้มให้กับหนังสือพิมพ์เหล่านั้นอย่างไม่ใยดี นักข่าวพยายามเหลือเกินที่จะเขียนข่าวของเขาทั้งในแง่ดีและแง่ลบ แต่ส่วนใหญ่น่าจะเป็นข่าวในแง่ลบมากกว่า เช่นข่าวของเขากับดารานางแบบสาวหลายคน รวมไปถึงข่าวเกี่ยวกับธุรกิจที่มีคนพยายามดิสเครดิตเขา
ชายหนุ่มมีผิวสีแทนใบหน้าคมเข้มอย่างลูกครึ่งไทย แอฟริกาใต้ ใบหน้าเรียวยาวมีเคราเขียวๆ ขึ้นครึ้มจรดจอนผม ผมหยักศกหนาในแบบฉบับของผู้ชายเลือดผสมตัดเล็มได้รูปรับกับเครื่องหน้าที่ประกอบด้วยคิ้วเข้มดกหนาเหนือดวงตาคมใหญ่สีน้ำเงินเข้มจัด และมันจะแทบกลายเป็นสีดำยามที่เจ้าของดวงตาคมโกรธจัด จมูกโด่งเป็นสันสวยรับกับริมฝีกปากหยักได้รูปสีเรื่อด้วยสุขภาพที่ดีแต่ใบหน้าหล่อเหลานั้นกลับเรียบเฉยอยู่เป็นนิจ ทำให้บุคลิกของนิโคลัสดูเย็นชาและเย่อหยิ่ง ชายหนุ่มวัยสามสิบสามในปีนี้กอดอกมองผ่านกระจกใสซึ่งเห็นทิวทัศน์ของเมืองกรุงที่เต็มไปด้วยตึกรามมากมายรถราขวักไขว่อยู่ทั้งบนทางด่วนและไม่ด่วน ผู้คนที่เห็นเป็นเพียงจุดเล็กๆ เบื้องล่างราวกับมดตัวเล็กๆ นั้นขยับเคลื่อนไหวไปมาไม่มีทีท่าว่าหยุดลงแม้แต่จุดเดียว
นักธุรกิจหนุ่มหล่อดีกรีมหาเศรษฐีทั้งยังเป็นอดีตดาราหนุ่มสุดฮอต พระเอกพันล้านจากภาพยนตร์บู๊แอ็กชั่นสุดมันส์เมื่อเจ็ดปีก่อน และเขาแสดงฉากเสี่ยงตายกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ด้วยตัวเองและไม่ใช้แสตนอิน ซึ่งทำร้ายได้มากกว่าพันล้านในเมืองไทยและดังไกลถึงฮอลลีวูด แต่เขากลับหันหลังให้วงการบันเทิงปฏิเสธแสดงหนังและละครทั้งหมดอย่างไม่มีใครรู้สาเหตุ แล้วหลังจากนั้นไม่นานนิโคลัสก็ประกาศหมั้นหมายกับสาวสวยนอกวงการที่เคยเป็นข่าวกับเขาเมื่อสองปีก่อน
สาวสวยดีกรีนักเรียนนอกทายาทตระกูลดัง พิมพ์อักษร อัศวพิทักษ์ หญิงสาวผู้โชคดีที่สามารถครอบครองดวงใจของชายหนุ่มผู้เพียบพร้อม ข่าวคราวการหมั้นหมายของเขากับหญิงสาวนั้นโด่งดังอยู่พักใหญ่ แต่แม้ว่าเขาจะหันหลังให้วงการบันเทิงแล้วก็ตามเขาก็ยังเดินแบบหรือถ่ายแบบให้กับหนังสือบางเล่มที่พิเศษจริงๆ หรืองานแฟชั่นโชว์เพื่อการกุศลซึ่งเขาพอใจจะเป็นนายแบบให้เท่านั้น แต่ข่าวคาวๆ ของเขามักมีเข้ามาให้บรรดานักข่าวได้ลงข่าวกันอย่างสนุกสนาน ทำรายได้ให้กับสำนักพิมพ์ที่ลงข่าวเขามากมายเลยทีเดียว
นิโคลัสหันกลับมายังโต๊ะทำงานแล้วเริ่มอ่านตรวจทานเอกสารทุกอย่างอย่างละเอียดเพราะตอนนี้เขาไม่อาจจะปล่อยให้ใครมายักยอกทรัพย์สินจากบริษัทของเขาได้อีกแน่นอนและเขาก็เห็นความผิดปรกติของบัญชีตรงหน้า
“ไอ้จักร แกอยู่ไหน..”
ชายหนุ่มต่อสายถึง จักร ลูกน้องคนสนิทที่เขาให้ออกไปหาข่าวบางอย่าง น้ำเสียงที่เอื้อนเอ่ยภาษาไทยนั้นชัดเจนไม่แปร่งหูเหมือนอย่างลูกครึ่งบางคนที่ส่วนใหญ่มักพูดภาษาไทยไม่ชัด
“อยู่แถวหน้ารามฯ ครับคุณนิค”
“เจอไหม”
“ครับ มันเป็นคนของไอ้ ราเชนทร์”
จักรลูกน้องคนสนิทวัยเดียวกันกับผู้เป็นนายเรียนและเติบโตมาด้วยกัน พวกเขาผูกพันกันมาตั้งแต่สมัยรุ่นปู่ยาตายายแล้วก็ว่าได้ เพราะตาและบิดาของจักรก็ทำงานอยู่กับครอบครัวของนิโคลัสมาตั้งแต่แรกเริ่มจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวของนิโคลัสไปแล้ว เพราะทุกคนในครอบครัวของจักรได้รับความไว้วางใจจากตระกูลฟ็อกซ์มาตลอด
“ดี ตามไปให้ถึงรังและจับตาดูมันไว้อย่าให้มันรู้ตัว ฉันอยากจะรู้ว่าไอ้ราเชนทร์มันจะทำอย่างไรต่อไป”
นิโคลัสวางสายดวงตาคมที่เรียบเฉยเมื่อครู่ลุกวาวด้วยไฟโทสะที่แสดงออกมาเพียงแววตาที่กราดเกรี้ยวเท่านั้น ใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรนั้นยังคงเรียบเฉยดูเย็นชาเช่นเดิม ซึ่งลักษณะที่ดูเหมือนเย็นชาไม่สนใจใคร ไม่ยอมให้นักข่าว สื่อมวลชนเข้าถึงตัวได้ง่ายๆ และค่อนข้างไว้ตัวและปิดปากเงียบกับการให้ข่าวต่างๆ ที่มีกับดารานางแบบสาวทำให้นิโคลัสได้รับฉายาที่มีคำว่า พระเอกเทวดาคาสโนวาแห่งวงการ ในวงการบันเทิงเมื่อเจ็ดปีก่อนนั้นไม่มีใครจะไม่รู้จักเขาจากฉายานี้
“ฉันอยากจะรู้เหมือนกันไอ้เชน ว่าแกจะทำอะไร”
เขาพูดกับตัวเอง เมื่อนึกถึง ราเชนทร์ คู่อริที่ขับเคี่ยวกันมาตั้งแต่สมัยวัยรุ่น... และเป็นคนเดียวที่เป็นมารหัวใจเขามาตลอดเช่นกัน
ตอนที่2..“โอย ตายแล้วมาสายๆ คุณดาต้องเล่นงานเราแน่ๆ”สาวน้อยวัยยี่สิบเศษเดินแกมวิ่งกระหืดหระหอบไปตามถนนคอนกรีตซึ่งทอดตัวไปยังอาคารทรงสวยทันสมัยที่ผสมผสานความเป็นไทยไว้อย่างลงตัว ของโรงแรมสไตล์รีสอร์ตสุดหรูชื่อดัง คันทารี ฟ็อกซ์ โฮเทล แอนด์ รีสอร์ต เพราะเธอเป็นนักศึกษาฝึกงานของที่นี่เพราะในปีนี้เธอก็จะจบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงจากสถาบันพาณิชยการแห่งหนึ่ง นี่ก็เหลือเวลาอีกไม่กี่วันการฝึกงานก็จะสิ้นสุดลงแล้วร่างเล็กบอบบางรีบเก็บสัมภาระที่มีเพียงแป้งเด็กกระป๋องเล็กๆ สำหรับใช้ทาใบหน้ากับลิปกลอสสำหรับบำรุงริมฝีปากอวบอิ่มค่อนข้างหนาของตนและเงินเพียงสี่สิบบาทในกระเป๋าสำหรับค่าเดินทางและซื้ออะไรกินนิดหน่อย เช่นลูกชิ้นทอดหรือน้ำอัดลมที่อยากจะกินแต่ส่วนใหญ่แล้วเธอไม่เคยซื้ออะไรพวกนั้นเลย เพราะเมื่อเลิกงานแล้วเธอก็ตรงกลับบ้านทันทีเพื่อทำกับข้าวให้มารดาขายตอนเย็นในตลาดนัดใกล้บ้าน “เธอมาสายอีกแล้วนะ เฌอปราง...”เสียงเย็นๆ ของ พัชดา หัวหน้าฝ่ายบัญชีวัยสี่สิบดังขึ้นทำให้ร่างบอบบางของ เฌอปราง นักศึกษาฝึกงานวัยใสที่กำลังก้าวอย่างเร่งรีบไปยังหน้าลอบบี้ของรีสอร์ตเพื่อผ่า
ตอนที่3.“ขอบคุณนะคะพี่ลิลลี่ที่มาช่วยชีวิตปราง”“แหม.. ช่วยชีวิตเลยหรือน้องหนูปรางขา ฮิฮิ”วัชรินทร์ปิดปากหัวเราะอย่างขบขันที่สามารถทำให้คู่ปรับอย่างพัชดาหัวฟัดหัวเหวี่ยงได้ เขาหมั่นไส้ยายพัชดาตั้งแต่เข้ามาทำงานแล้ว เขาไม่เคยเห็นพัชดาทำงานเป็นชิ้นเป็นอันส่วนใหญ่จะสั่งให้คนโน้นคนนี้ทำเสียมากกว่า แต่เวลาที่รายงานนายใหญ่ คนที่ได้ผลงานได้หน้าก็จะเป็นตัวพัชดาเอง ซึ่งการทำงานกับคนเช่นนี้เป็นสิ่งที่น่าเบื่อและไม่ค่อยมีความสุขนัก แต่ที่เขาทำงานที่นี่ได้นานเพราะเจ้าของโรงแรมนี้เป็นอดีตดาราหนุ่มที่เขาชื่นชอบ เงินดี ที่พักอาหารก็ฟรี เงินเดือนก็เยอะ ทนๆ เอาหน่อยให้ผ่านไปแต่ละเดือนก็อยู่ได้สบายๆ ชายใจสาวคิดอย่างชื่นมื่นขณะถ่ายเอกสารให้สาวน้อยฝึกงานช่วยเย็บเอกสารเข้าชุดให้“วันนี้แม่ของปรางเข้าโรงพยาบาลอีกแล้วค่ะเลยทำให้มาสาย”“จ้า ไม่เป็นไรแล้วแม่เราเป็นอย่างไรบ้างล่ะ”“ก็อาการทรงๆ อยู่ค่ะ โรคหลอดเลือดหัวใจตีบก็เป็นแบบนี้ล่ะค่ะ หายไม่ขาดเสียทีตอนนี้ก็รอผ่าตัดค่ะ แต่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่...” เฌอปรางพูดหงอยๆ“ขอให้คุณแม่น้องหนูปรางหายไวๆ นะจ๊ะ” ทั้งสองคุยกันไปขณะที่มือก็ทำงานไปด้วย“ขอบคุณค่ะพี่ลิลล
ตอนที่4.เฌอปรางเดินกลับเข้ามาในแผนกบัญชีด้วยสีหน้าเครียดจัด ใบหน้าที่มีรอยยิ้มประดับอยู่เสมอนั้นไร้รอยยิ้มดวงตากลมโตดูขุ่นมัวเพราะเจ้าตัวกำลังคร่ำเคร่งคิดอะไรบางอย่าง“น้องหนูปราง... ปราง!”“อุ้ย... โอย ปรางตกใจหมดเลยค่ะพี่ลิลลี่” เฌอปรางอุทานอย่างตกใจเมื่อพี่ลิลลี่เอื้อมมือมาแตะบ่าเธอพร้อมกับเรียกเสียงดัง “เป็นอะไร หน้าตาไม่ดีเลย”“ปละ เปล่าค่ะ แค่รู้สึกเหนื่อย วันนี้งานเยอะเหลือเกิน”“จ้ะ เดี๋ยวก็เสร็จแล้วคืนพรุ่งนี้เราก็จะได้สนุกกันสุดเหวี่ยง” พี่ลิลลี่ บอกด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นพลางนึกถึงงานในคืนวันพรุ่งนี้ที่จะต้องสนุกสนานแน่นอน ในขณะที่เฌอปรางหน้าจืดเจื่อนไม่รู้สึกสนุกเลยสักนิด เพราะหลังจากพรุ่งนี้ชีวิตของเธอจะเปลี่ยนไปตลอดกาลไม่ว่าผลมันจะออกมาแบบไหน...“อาปรางกลับมาแล้ว พวกเราเตรียมของเสร็จแล้วครับ” น้องปิง หรือเด็กชายปริวัตร วัยสิบสองเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกกะละมังผักที่ล้างและหั่นเรียบร้อยแล้วไปตั้งบนโต๊ะทำกับข้าวในครัวเล็กๆ โดยมีกับ น้องปาน หรือเด็กหญิง ปานรวี วัยสิบขวบกำลังล้างจานอยู่ หลานชายและหลานสาวของเธอเป็นลูกๆ ของ พี่ปั่น หรือ ประวิช พี่ชายซึ่งไปทำงานอยู่ที่ประเทศแถวตะวันออก
ตอนที่5.ต้นหลิวมองเพื่อนรักที่ทำกับข้าวด้วยตัวเองอย่างพิถีพิถันและเอาใจใส่ กับข้าวทุกอย่างที่เฌอปรางทำนั้นอร่อยรสชาติดีถูกปาก ในตลาดของอำเภอเล็กๆ แห่งนี้ไม่มีใครไม่รู้จักสาวน้อยนามเฌอปรางลูกสาวแม่ปิ่น ผู้ขยันขันแข็งและแสนกตัญญู เฌอปรางเป็นที่รักของทุกคนแม้แต่เตี่ยกับม้าของเธอยังรักเอ็นดูเฌอปราง คอยสั่งให้เธอมาดูแลหลานๆ กับมารดาของเฌอปรางเสมอ และให้มาเรียนทำกับข้าวกับเฌอปรางด้วย บอกเธอทำตัวให้เป็นกุลสตรีแม่บ้านแม่เรือนไม่ใช่กระโดกกระเดกเที่ยวเล่นสนุกไปวันๆ“มองอะไรยายม้าดีดกะโหลก” เฌอปรางถามแต่มือสาวะวนกับการยกหม้อแกงขึ้นบนรถเข็น พร้อมด้วยเด็กๆ ที่เตรียมพร้อมเข็นรถไปยังตลาด“แหม.. พูดซะเสียหายขายไม่ออกเลย”“รึไม่จริง”“จริงจ้าจริง ใครจาน่ารักอ่องหวางเป็งกุงลาสะตีทุกกาเบียกนิ้วอย่าง อาหนูปรางของเตี่ยล่า” ต้นหลิวค้อนเพื่อนรักแล้วทำเสียงเลียนแบบเตี่ยของตนที่ชื่นชมเฌอปรางว่าเป็นกุลสตรีน่ารักอ่อนหวาน เฌอปรางกับหลานๆ ขบขันหัวเราะท่าทางของต้นหลิวเมื่อมาถึงตลาดประจำอำเภอซึ่งช่วงเวลาห้าโมงเย็นถึงหนึ่งทุ่มถือได้ว่าเป็นเวลาทองของพ่อค้าแม่ขายซึ่งจะเป็นช่วงที่ขายของดีที่สุดเพราะคนเลิกงานหรือชาวบ้า
ตอนที่6.“มาเร็วๆ เข้าน้องหนูปรางขาพี่ลิลี่อยากออกไปแด๊นซ์กะหนุ่มๆ แล้วค่า” เมื่อเฌอปรางก้าวเข้าไปในห้องแต่งตัวซึ่งตอนนี้มีพี่ลิลลี่กับพนักอีกสองคนที่กำลังแต่งตัวกันอย่างจัดเต็มด้วยความสนุกสนาน ก่อนจะพากันเดินออกไปเมื่อแต่งตัวเสร็จแล้ว“ขอโทษค่ะพอดีปรางแวะเยี่ยมแม่น่ะค่ะพี่ลิลลี่”“ไม่เป็นไรมาๆ พี่จะแต่งตัวให้พี่มีชุดมาเผื่อหนูด้วยนะ คิดแล้วว่าปรางจะใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์มาน่ะ”“เอ่อ.. พี่ลิลลี่คะพอดีว่าปรางมีชุดมาเองด้วย พอดี เอ่อ.. เพื่อนรุ่นพี่เขาให้ยืม แต่ปรางยังไม่เห็นหรอกค่ะว่ามันเป็นแบบไหน ลองดูก่อนไหมคะ” เธอบอกและพี่ลิลลี่ก็หันไปสนใจถุงกระดาษในมือเธอทันที รีบมาคว้าไปเปิดดูเมื่อเห็นของในมือก็ถึงกับตาโตด้วยความตื่นเต้น“โอ้ว ว้าววว... นี่น้องหนูปรางขาได้มันมาอย่างไรคะ แล้วพี่ที่เขาซื้อให้นี่เป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย โสดอยู่รึเปล่า เขาสนใจน้องหนูปรางของพี่ลิลลี่ใช่ไหม แล้ว...”“พอแล้วค่ะ พี่ลิลลี่ คือคนคนนี้เขาไม่ได้เป็นอะไรกับปรางเลยค่ะ แค่คนที่รู้จักกันแล้วก็เกิดถูกใจถูกชะตาปราง เลยให้ชุดนี้มาก็เท่านั้นค่ะ” เฌอปรางพูดไปตามความจริงบางส่วน ตอนนี้กลับรู้สึกว่าเธอกับราเชนทร์เป็นแค่คนรู้
ตอนที่7.เสียงกุกกักๆ และเสียงพูดคุยเบาๆ อยู่ด้านนอกทำให้นิโคลัสลุกขึ้นจากโซฟาตัวใหญ่นึกสงสัยว่าคนของเขากำลังทำอะไรอยู่หรือมีเหตุการณ์อะไรที่ไม่ชอบมาพากลแต่ก็ไม่เห็นมีใครเข้ามารายงานเขา“นายออกไปดูสิมิตร ว่ามีอะไร” เขาบอก มิตร บอดีการ์ดประจำตัวอีกคนซึ่งอยู่ในห้องกับเขา พอมิตรออกไปข้างนอกได้ไม่ถึงนาทีก็กลับเข้ามาในห้องพร้อมด้วยหญิงสาวในชุดที่ทำให้เลือดร้อนๆ ในกายเขาเดือดพล่านได้อย่างไม่น่าเชื่อ เดรสสั้นเกาะอกสีทองอร่ามเนื้อผ้าวาวระยับแนบไปกับเรือนร่าง ที่ทำให้ผู้ชายคลั่งได้เพียงแค่มอง ทรวงอกกลมกลึงอวบอัด เอวเล็กคอดอย่างไม่น่าเชื่อว่าผู้หญิงจะมีเอวคอดได้ขนาดนี้กับสะโพกมนรับกันอย่างเหมาะเจาะ เรียวขาเสลาเนียนละเอียดไม่ต้องพึ่งพาถุงน่องแต่ย่างใดนั้นเรียวได้รูป และเขาเห็นว่าเธอมีเรียวขาที่สวยมาก... สวยกว่าผู้หญิงทุกคนที่เคยเจอ แม้แต่พิมพ์อักษรคู่หมั้นของเขาก็ไม่ได้มีเรียวขาที่เรียวยาวเสลาเช่นนี้ และแม้ว่าจะไม่เห็นหน้าเธอชัดๆ เพราะผู้หญิงคนนั้นกำลังก้มๆ เงยๆ อยู่กับรองเท้าส้นสูงสีเดียวกันกับชุดคู่นั้นของเธอ แต่มันก็สั่นคลอนความเข้มแข็งขอ
ตอนที่8.เธอบอกเขาเบาๆ รู้สึกขัดเขินขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อรู้ตัวว่าตนตกอยู่ในอ้อมกอดของเขา ร่างสาวที่มีเพียงผ้าบางแนบเนื้อขวางกั้นนั้นทำให้เธอสัมผัสกับร่างแกร่งของเขาอย่างถนัดถนี่และรู้สึกถึงอย่างที่เคลื่อนไหวเบาๆ ชิดหน้าท้องแบนราบที่ทำให้รู้สึกร้อนวูบๆ วาบๆ ราวมีอะไรหมุนวนอยู่ในท้องน้อยแต่แทนที่จะได้เป็นอิสระจากอ้อมแขนแข็งแรงกลับกลายเป็นว่า เขากระชับอ้อมแขนแน่นขึ้น แล้วมือแกร่งของเขาก็สอดไซ้เข้ามาในพวงผมสลวยตรึงใบหน้าที่แหงนเงยของเธอไว้แล้วก้มลงมาอย่างรวดเร็ว เฌอปรางตะลึงงันและนิ่งอึ้งไปเมื่อริมฝีปากหนาอวบอิ่มของตนถูกครอบครองด้วยริมฝีปากของชายหนุ่มที่เคยเห็นแต่จอภาพยนตร์และจอโทรทัศน์...เขากำลังจูบเธออยู่... โอ... เป็นไปไม่ได้สาวน้อยไร้เดียงสาคิดอย่างมึนงง สมองน้อยๆ เหมือนมีกลุ่มควันขาวๆ ลอยล่องอยู่เต็มไปหมด หูก็อื้ออึงไม่ได้ยินเสียงอะไร นอกจากเสียงหัวใจของตนที่เต้นตุบตับๆ ดังกึกก้องจนกลัวว่าจะมีใครมาได้ยินเสียงหัวใจของเธอ...นิโคลัสครางในอกอย่างถูกใจกับความหวานละมุนจากเรียวปากสาวหวานฉ่ำ
ตอนที่9.“ใช่ฉันสงสัยมัน ถามไอ้ชัยสิว่าครั้งล่าสุดเห็นไอ้ราเชนทร์อยู่ที่ไหนกับใคร เดี๋ยวนี้!” ชายหนุ่มสั่งการแล้วหันมามองไม้ด้วยแววตาที่เขารู้ดีว่าเจ้านายของเขาจะมีงานสำคัญให้ทำ“บอกคนของเราดูแลความเรียบร้อยบริเวณรีสอร์ตให้เข้มงวด เพิ่มความปลอดภัยและดูแลจุดเสี่ยงให้ดี อย่าให้เกิดเหตุการณ์ที่ฉันไม่ชอบ และทำให้เงียบที่สุดแล้วก็บอกไอ้มิตรมาหาฉัน”“ครับคุณนิค”“ปล่อยฉันนะ พวกคุณเป็นใคร ปล่อยนะ” เฌอปรางร้องอย่างตกใจเมื่อแขนเรียวถูกกระชากลากถูจากชายผิวกร้านดำหน้าตาบ่งบอกยี่ห้อผู้ร้ายสองคนที่ฉุดกระชากร่างบอบบางของเธออย่างไม่ปราณี พร้อมกับอาการแปลกๆ ในร่างกายที่สลับร้อนสลับหนาวราวจะเป็นไข้ แต่ก็ไม่ใช่ ซึ่งทำให้เธอหวาดกลัวเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ ยิ่งเห็นสายตาของพวกมันมองเธอด้วยแววหื่นกระหาย เฌอปรางอยากจะหายไปจากตรงนี้หากมีมนต์วิเศษ แล้วเสียงสวรรค์ก็ดังขึ้น... “นี่พวกแกจะ
ตอนที่75. จบบริบูรณ์“ก็เละอย่างที่เห็น แต่ดูท่าเจ้าหมอนี่จะชอบแม่สาวน้อยคนนั้นเสียแล้วล่ะ แต่ไม่ยอมรับ นี่เห็นร่ำๆ จะกลับไปแก้มือ แล้วเอาชนะ มันชอบเอาชนะ แต่ไม่รู้หรอกว่ามันจะแพ้ราบคาบกลับมาเหมือนเดิมและจะเป็นวัวพันหลัก เหมือนพี่ไงล่ะ”“ก็ไปว่าพี่โรมแบบนั้น แต่แหม... วกเข้าหาตัวเองตลอดเลยนะคะ”“ไม่เอาแล้วคุยเรื่องไอ้หมอนี่ทำไมกันนะเรา มาทำหน้าที่ของเราดีกว่า”นิโคลัสเปลี่ยนเรื่องคุยทันทีเพื่อปฏิบัติภารกิจอันสำคัญของตน ชายหนุ่มพลิกร่างบางลงกับที่นอนนุ่มพลางกระชากเสื้อผ้าของเธอออกอย่างรวดเร็วด้วยความใจร้อนเฌอปรางก็ได้แต่ร้องอุ๊ยๆ แต่ไม่อาจจะขัดขวางเขาได้“อุ๊ย... คนบ้า ชุดใหม่ของปรางขาดหมดเลย ซื้อให้ปรางใหม่เลยนะชุดนี้ปรางชอบมากด้วย”เธอแง่งอนใส่สามีแต่ก็เผยอปากรับจุมพิตเร่าร้อนจากเขา มือบางก็ลูบไล้กายแกร่งอย่างหลงใหลแยกเรียวขาออกกว้างเพื่อให้เขาเข้ามาแทรกเข้ามาแนบชิดยิ่งขึ้นบดเบียดร่างงามกับร่างของเขาอย่างเร่าร้อนเชิญชวน“ปรางจ๋าเรามาทำน้องให้น้องป้องกันเถอะ มันนานแล้วนะทำทุกวันทำไมปรางไม่ท้องสักที” ชายหนุ่มพ้อภรรยาเสียงพร่าทั้งยังดูดกลืนยอดอกเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย“อืม... ใครบอกว่าปร
ตอนที่74.ราเชนทร์ครางชิดช่อดอกไม้งามนิ้วแกร่งสอดประสานกับเรียวลิ้นอย่างลง พิมพ์อักษรพุ่งทะยานไปสู่จุดสูงสุด ก่อนที่เธอจะร้องครางอีกครั้งเมื่อเขายกขาเรียวทั้งสองพาดไปที่บ่าแกร่งของเขาข้างหนึ่งแล้วนำแก่นกายแกร่งเข้าไปในความนุ่มหยุ่นราวกำมะหยี่เนื้อดี แรงตอดรัดจากร่างสาวทำให้เขาหลับตาแน่นครางหนักๆ ออกมาอย่างเสียวซ่านสุดใจ“โอ้ว... ลูกศรจ๋า ลูกศรของพี่ แน่นเหลือเกิน อูย... ยอดเยี่ยมมากที่รัก”ราเชนทร์ครางกระหึ่มแล้วเอ่ยชมภรรยาอย่างรักใคร่เมื่อเธอขยับสะโพกช้าๆ ยั่วเย้าเขาก่อน ดวงตางามพร่าพรายด้วยไฟสวาทจนเขาไม่อาจจะให้เธอขยับยั่วเขาอยู่ฝ่ายเดียว ราเชนทร์จึงควบขับขยับโยกกายแกร่งเข้าออกในโพรงสวาทสาวอย่างเมามันด้วยจังหวะหนักแน่นเร้าใจ แล้วปลดปล่อยลาวาระอุจากกายแกร่งเข้าสู่ดอกไม้งามจนหมดทุกหยาดหยด...“อ๊ะ อ๊า พี่เชนขา...”พิมพ์อักษรเกร็งกระตุกเมื่อรับรู้ถึงความอุ่นร้อนของลาวาสวาทที่สาดซัดเข้าไปในกายของเธอ และร่างสูงก็ทรุดฮวบลงบนอกอิ่มไหวสะท้านด้วยแรงหอบหายใจจากบทรักเร่าร้อนทางด้านต้นหลิวก็ให้กำเนิดบุตรชายคนแรกซึ่งตอนนี้ น้องต้นกล้า หรือเด็กชายจักรรัตน์ ซึ่งได้ชื่อบิดากับมารดารวมกันนั้นอายุได้
ตอนที่73.“โอ้ว.. เมียจ๋า คิดจะกินผัวจริงๆ หรือจ๊ะ อ๊า...” นิโคลัสครางกระเส่าเมื่อมือน้อยกอบกุมความเป็นชายแข็งขึงไว้ในมือแล้วขยับช้าๆ ด้วยจังหวะยั่วยวนให้ใจชายสั่นระทึกเมื่อริมฝีปากงามครอบครองมันความอุ่นร้อนนุ่มลื่นของปากสาวรูดไล้อย่างเมามันร่างแกร่งก็เกร็งสะท้าน กระดกเอวเข้าหาริมฝีปากและมือของเธออย่างห้ามใจไม่ไหว เสียงดูดกลืนและเสียงครางดังระงมไปทั้งห้องกว้าง เฌอปรางปล่อยท่อนกายแกร่งออกจากมือทาบร่างเปลือยลงบนร่างร้อนระอุของเขาแล้วเลื่อนเบียดต่ำลงเสียดสีร่างของตนกับเขาอย่างยั่วให้เขาเตลิดไป“โอ... เมียจ๋า ปรางจ๋า... เดี๋ยวนี้เลยจ้ะ พี่ต้องการปรางเหลือเกิน”นิโคลัสอ้อนวอนขอเสียงกระเส่าลุกขึ้นนั่งแล้วคว้าเธอมาบดจูบเร่าร้อน มือหนาก็กุมสะโพกกลมมนไว้แน่นนำพาให้มันเคลื่อนลงครอบครองความปวดร้าวของเขา“อ๊า....” เฌอปรางครางลึกเมื่อค่อยๆ กดสะโพกลงไปช้าๆ แหงนหน้าไปข้างหลังหลับตาแน่นกับความเสียวเสียดเมื่อท่อนกายแกร่งสอดลึกเข้าไปในโพรงดอกไม้ฉ่ำหวาน“ปรางจ๋า ปราง ที่รัก ขยับแรงๆ เลยครับ” เสียงแหบพร่าสั่งการเมื่อเธอหมุนวนสะโพกยั่วยวนเขาอย่างเนิบช้า นิโคลัสบีบคลึงทรวงอวบอย่างหลงใหลนิ้วแกร่งสะกิดยอดอกส
ตอนที่72.“อาปราง อาปราง” เสียงเด็กๆ ดังขึ้นพร้อมกับเด็กทั้งสองซึ่งเข้าไปกราบคุณรินดากับคุณเควินแล้ว ก็พากันวิ่งมาลาอาปรางของพวกเขา เฌอปรางอ้าแขนรับพวกเขาไว้ในอ้อมกอดอย่างแสนรัก ในขณะที่ประวิชก็เดินไปยืนข้างๆ คนขี้หวงแล้วกระทุ้งข้อศอกกับสีข้างของนิโคลัสอย่างหมั่นไส้ และโอกาสนี้ก็เป็นโอกาสงามที่เขาจะสามารถทำอย่างนั้นกับหมาป่าจอมหวงอย่างนิโคลัสได้โดยที่ตนเองจะปลอดภัยทุกประการ แล้วบิดามารดาของนิโคลัสพร้อมกับราเชลและคุณโรเจอร์ก็เดินเข้ามาในห้องรับรองโอ่อ่า “เด็กๆ เป็นเด็กดีนะกันนะคะ เดินทางปลอดภัยด้วยจ้ะ”“ขอบคุณค่าอาปราง แล้วพวกเราจะกลับมาเยี่ยมน้องนะคะ”“ไปกันเถอะลูกๆ เดี๋ยวไม่ทันเครื่อง ผมลานะครับคุณท่าน ฝากปรางด้วยนะครับ” ประวิชกับลูกๆ ไหว้ล่ำลาอย่างนอบน้อม“จ้ะ เดินทางปลอดภัยกันทุกคนนะจ๊ะ ดิฉันฝากพวกเขาด้วยนะคะคุณโรเจอร์ และดีใจมากที่เราได้พบกันและเป็นครอบครัวเดียวกัน” คุณรินดาบอกอย่างยินดีฝากฝังคุณโรเจอร์อีกครั้ง“ครับ ผมสัญญาเลยว่าจะรักพวกเขาเหมือนกับที่ผมรักราเชล เพราะพวกเขาคือครอบครัวของผม” คุณโรเจอร์ชายวัยหกสิบปลายอ้วนท้วนท่าทางใจดีเหมือนซานตาคลอสบอกด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขก่อนล
ตอนที่71.“ก็เรียกกันแค่เราสองคนเท่านั้นนี่นาจะอายทำไม มากกว่าเรียกก็เคย”“บ้า.. คนแก่จอมหื่น นี่จ้องจะเอาเปรียบเขาอยู่ใช่ไหม”“ใครว่าเอาเปรียบ เราก็ได้เปรียบกันทั้งสองคนล่ะน่า หรือต้นหลิวไม่มีความสุขยามที่พี่สอนรักให้ว่าที่เมียในอนาคต” จักรพูดเสียงพร่าแล้วคว้าร่างอวบอิ่มให้ล้มนั่งลงบนโซฟารับแขกตัวใหญ่ในห้องนั่งเล่นที่ตอนนี้ปิดมิดชิด“อุ้ย.. พี่จักร อย่าค่ะเดี๋ยวใครมาเห็น”“ที่นี่มีแค่เราสองคน... ต้นหลิวจ๋า รู้ไหมคิดถึงใจจะขาด...”จมูกโด่งคมคลอเคลียไม่ห่างแก้มสาวแดงปลั่งมือก็ซุกซนถอดเสื้อผ้าของสาวเจ้า จนในที่สุดทั้งเขาและเธอก็เปล่าเปลือยด้วยกัน จักรจับร่างอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือของต้นหลิวนอนลงบนโซฟาอย่างง่ายดายเมื่อเธออ่อนระทวยและเต็มอกอกเต็มใจ มือสีเข้มลูบไล้เรือนกายขาวผ่องเป็นยองใยอย่างชื่นชอบ ชายหนุ่มมองดูสีผิวที่ตัดกันของเขากับเธออย่างหลงใหลมึนเมาไปกับรูปร่างขาวอวบอึ๋มสุดเอ็กซ์ของเธอ“บ้า พี่จักรจะมองทำไมนักหนาต้นหลิวอายนะ”เสียงพ้อดังขึ้นแผ่วๆ พลางเบี่ยงกายหลบสายตาคมเข้าหาพนักโซฟา แต่เขาไม่ยอมจับร่างอวบอิ่มพลิกกลับมาแล้วคร่อมทับร่างเธอไว้ด้วยแขนแกร่งก่อนจะครอบครองยอดอกสีชมพูระเรื่อ
ตอนที่70.นิโคลัสครางกระเส่าชิดแผ่นหลังนวลไล้ลิ้นร้อนลงบนแผ่นหลังของเธออย่างหยอกเย้า มือหนาข้างหนึ่งก็ฟอนเฟ้นทรวงอกอิ่มในขณะที่อีกข้างเลื่อนลงต่ำสอดไซ้เข้าไปใต้ชายกระโปรงยาวคลุมเข่ามน ลากไล้หัวเข่ากลมกลึงวกเข้ามาด้านในต้นขาอวบเรื่อยมาจนถึงเนินดอกไม้สาวฉ่ำเยิ้ม นิโคลัสแสนจะตื่นเต้นยินดีกับการต้อนรับของเธอนิ้วแกร่งคลอคลึงกุหลาบงามผ่านเนื้อผ้าบางเฉียบของชั้นในตัวน้อย สะกิดยอดเกสรสาวเล่นอย่างมันมือยิ่งเมื่อร่างอวบส่ายพลิ้วครางกระเส่ารัญจวนใจเขาก็สอดมือแหวกเนื้อผ้าเข้าไปพบเนื้อแท้อ่อนละมุนและเขาก็ไม่รอช้าใช้นิ้วกลางสอดเสยเขาไปในกลีบกายสาวทันทีแล้วแช่นิ่งไว้อย่างนั้น ความเสียวซ่านเริ่มจากนิ้วแล้วพล่านไปทั้งกายโดยเฉพาะความปวดร้าวที่แก่นกายแกร่งของตน“อ๊ะ พี่นิคกี้... อืม...” เฌอปรางครางกระเส่าเมื่อนิ้วแกร่งที่สอดไซ้อยู่ในกลีบดอกไม้งามนั้นขยับเข้าออกด้วยจังหวะเร้าอารมณ์ให้เตลิดลิ่ว “ปรางจ๋า... คิดถึงพี่นิคกี้ไหมครับ” เขาพูดชิดแก้มนวลริมฝีปากขบเม้มใบหูบางแดงก่ำอย่างหยอกเย้าแหย่ลิ้นร้อนๆ เข้าไปในใบหูเล็กๆ นั้นอย่างหลงใหล“พี่นิคกี้ขา... ปราง อา...”เสียงเธอขาดหายไปกลายเป็นเสียงครางกระสันเมื่อน
ตอนที่69.“คุณแม่ของหนูแอบหนีคุณพ่อมาแบบนี้ เห็นทีคุณพ่อต้องทำโทษคุณแม่เสียละมั้งนี่”เสียงทุ้มคุ้นหูดังอยู่ใกล้ๆ ทำให้คนที่กำลังเพลิดเพลินกับบรรยากาศรอบตัวหันไปตามเสียง มองเขาอย่างตื่นตะลึงและคาดไม่ถึง แม้จะแอบตื่นเต้นดีใจ“พี่นิคกี้...”“ใช่ พี่เอง...”“ตามเราพบได้อย่างไรคะ” เธอถามเมื่อหายตื่นตะลึงแล้วก็ขยับหนีคนตัวโตที่ทรุดนั่งลงเบียดชิดร่างอวบอิ่มของตนอย่างจงใจ แต่สุดท้ายเธอก็ไม่สามารถหนีอ้อมแขนอันอบอุ่นที่ถวิลหาอยู่ทุกวันไปได้“ก็ตามหัวใจมาไง หัวใจมันบอกว่ามีเด็กดื้อแอบมาหลบอยู่ที่นี่”“ปรางเปล่าหลบเสียหน่อย แค่พาลูกมาพักผ่อนเท่านั้น”เธอแย้งเสียงอ่อยหลบสายตาคมที่มองมาอย่างอ่อนหวาน ใจสาวตื่นเต้นระรัวเพียงแค่เห็นเขา เนื้อตัวตื่นเร้าสั่นไหวเพียงแค่สบแววตาแห่งความปรารถนาของเขา“รู้ไหมหนีมาแบบนี้ต้องโดนทำโทษ ให้ผัวตามหาจนแทบพลิกแผ่นดินมีความผิดมากนะ”“ปรางไม่ได้หนีนะคะ เพียงแต่ปรางมาพักผ่อนและต้องการความมั่นใจก็เท่านั้นค่ะ”“ความมั่นใจในอะไรล่ะปราง แค่ที่พี่จดทะเบียนกับปรางมันยังไม่พออีกหรือ ไม่พอที่จะทำให้ลูกของเราที่เกิดมานั้นสมบูรณ์พร้อมหรอกหรือ”ชายหนุ่มถามพลางยกร่างอวบให้มานั่งบ
ตอนที่68.คุณพิมพ์พรถอนใจอย่างปลอดโปร่งมองราเชนทร์กับบุตรสาวของตนสลับกันไปมาด้วยความสุข การวางทิฐิของตัวเองลงมันก็ทำให้คนเราพบความสุขเช่นนี้นี่เอง และนางก็โชคดีเหลือเกินที่มีเพื่อนที่ดีอย่างบิดามารดาของนิโคลัสที่คอยให้ความช่วยเหลือมาเสมอ และโชคดีที่นิโคลัสไม่เจ้าคิดเข้าแค้นราเชนทร์จนเกินไปและนั่นก็เป็นผลมาจากความรักเช่นกันเฌอปรางทำให้ผู้ชายอย่างนิโคลัสเปลี่ยนไป เช่นเดียวกับที่พิมพ์อักษรทำให้ผู้ชายร้ายๆ อย่างราเชนทร์ถอดเขี้ยวเล็บ และยังช่วยให้บุตรสาวของนางรอดพ้นความตายมาได้อย่างกับปาฏิหาริย์ แต่ตอนนี้นางเองก็นึกห่วงและเห็นใจนิโคลัสอยู่ไม่น้อยที่ช่วยให้ครอบครัวของนางได้พบกับความสุขแต่ตัวเองกลับกำลังเป็นทุกข์เพราะภรรยาหอบลูกในท้องหนีไปอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ และตอนนี้นิโคลัสก็กำลังตามหาเฌอปรางจ้าละหวั่น...“พวกมึงนี่มันเลี้ยงเปลืองข้าวสุกจริงๆ โว้ย! เมียกูหายไปทั้งคนพวกมึงยังไม่มีใครรู้ว่าลูกเมียกูอยู่ที่ไหน หลายวันแล้วนะมึงที่เมียกูหายไป หากปรางกับลูกกูเป็นอะไรไปกูจะฆ่าพวกมึงทุกตัวเลย เริ่มที่มึงไอ้จักร แล้วมึงก็อย่าหวังว่าจะได้แต่งงานกับแฟนมึงเลย” นิโคลัสแผดเสียงลั่นด้วยความโมโหสุดขีดไม่มี
ตอนที่67.นิโคลัสจ้องมองคนตรงหน้าอย่างเข่นเขี้ยวและหมั่นไส้เหลือกำลัง อยากจะกระโดดเข้าไปชกหน้าให้หงายแค้นแล้วกระทืบซ้ำอย่างให้ได้หยอดข้าวต้มเสียด้วย“มึงจะเอาอย่างไร จะไปหรือไม่ไป กูบอกได้อย่างเดียวว่าชีวิตของลูกศรขึ้นอยู่กับมึง”นิโคลัสเสียงเข้มจับจ้องมองราเชนทร์ที่สวมเพียงกางเกงขาก๊วยแบบชาวเล เผยแผงอกแกร่งที่คล้ำแดดลงไปใบหน้าหล่อเหลาขาวใสดูตอบลงเล็กน้อยและรกรุงรังด้วยหนวดเคราที่เจ้าตัวไม่ได้ใส่ใจจะโกนราเชนทร์ดูต่างจากคนที่เขารู้จักโดยสิ้นเชิง นักธุรกิจหนุ่มเจ้าสำอางที่มีความเจ้าชู้ไม่เป็นรองใครซ้ำยังเป็นคนร้ายกาจในเกมธุรกิจคนนั้นไม่มีให้เห็นอีกต่อไป ตอนนี้มีเพียงหนุ่มชาวเลหน้าตารกรุงรังด้วยหนวดเคราเท่านั้น“มันก็เรื่องของพวกมึงไม่ใช่เหรอ กูไม่ใช่คนกรุง หรือคนที่เกี่ยวข้องกับใครที่นั่นแล้ว”“แม้ว่าลูกศรจะรอมึงอยู่ตลอดเวลาอย่างนั้นหรือ”“มันไม่มีประโยชน์คนที่มีแต่ตัวอย่างกู คนเลวอย่างกูจะดูแลใครได้ อีกอย่างแม่ของเขาก็รังเกียจกูอย่างกับอะไรดี มึงพาคนของพวกมึงไปซะก่อนที่กูจะหมดความอดทน”ราเชนทร์ประกาศกร้าวมองนิโคลัสอย่างชิงชังแล้วก้าวเดินออกจากตรงนั้นไป แต่แล้วเท้าแกร่งเหยียบย่ำผืนทราย