พิมพรรณแอบตามกริชมาเหนือ โดยที่ไม่บอกให้เขารู้ จะบอกได้ยังไง โทรไปเขาก็ไม่รับสาย บ้านก็ไม่กลับ แล้วจะให้เธอทำยังไง เขาเป็นบ้าไปแล้ว ทำไมเขาต้องมาตามผู้หญิงคนนั้น ทั้งๆ ที่ก็คุยกันแล้ว ว่าเลิกติดต่อ จะกลับไปอยู่กันเป็นครอบครัวกับเธอ และจะมีลูกกันใหม่ แต่อยู่ ๆ กริชก็หนีเธอไปดื้อๆ แบบนี้ เป็นเพราะสโรชาแน่ๆ แต่เท่าที่เธอตามดูสโรชา ก็มีผู้ชายตามตลอด ไปไหนมาไหนด้วยกัน อาจเป็นคนรักของสโรชา ผู้ชายคนนั้นก็หน้าตาดี ดูเป็นผู้ใหญ่ เหมาะสมกันจะตาย แล้วทำไมกริชจะต้องมาตามแม่นั่นอีก เธอไม่เข้าใจเขาเลย เธอจะบ้ามากกว่ากริชแล้วพิมพรรณแอบชอบกริชมานานมาก รักมาก ต้องเป็นผู้ชายคนนี้เท่านั้น เธอใช้ทุกวิธีที่ทำให้กริชหันมาหาเธอ จนเธอท้อง และได้แต่งงานกัน ครอบครัวเธอเตือนเธอบ่อยๆ ว่าให้เผื่อใจบ้าง แต่คนอย่างเธอรักแล้วก็รักเลย บ้านเธอมีเงินมากมาย มีกินมีใช้จนวันตายก็ไม่หมด เหลือไว้ให้ลูกหลานด้วยซ้ำ ผู้ชายดีๆ กว่ากริชมีมากมาย แต่เธอก็ไม่เคยสนใจใคร เฝ้าวนเวียนติดตามกริชคนเดียวเท่านั้นหลังจากที่แท้งลูกคราวนั้น พิมพรรณก็พยายามที่จะมีลูกอีก แต่กริชไม่เอาด้วย ดีที่เธอมีทะเบียนสมรส ทำให้กริชทำอะไรไม่สะดวก แต่ถึงกร
"ก๊อก ๆๆ พี่ภัสราคะ เสร็จหรือยังเอ่ย" สโรชาแวะมาหาภัสราที่ห้อง"เสร็จแล้วค่ะน้องบัว" เข้ามาเลย พี่ไม่ล็อคประตูค่ะ"วันนี้ไม่มีโปรแกรมออกไปไหนเหรอคะพี่ภัส ทำไมข้างนอกเงียบมากเลย หรือผู้ชายเขาไม่อยู่กัน" สโรชาพูดเบา ๆ"นั่นซิน้องบัว เงียบแบบผิดปกติ เมื่อวานคุณชาติก็ไม่เห็นว่ายังไงนะคะ ไม่ได้บอกว่าจะไปไหน""เราไปกินข้าวกันเถอะค่ะพี่ภัสรา บัวหิวแล้ว" สองสาวเดินลงมาที่ห้องอาหาร เห็นเพียงนางจันทรานั่งอยู่คนเดียว"แม่ขาผู้ชายเขาไปไหนกันหมดแล้วคะ บ้านเงียบจังเลยไ"อ่อ พ่อกับอาชาติ พ่อเข้ม ออกไปดูไร่จ๊ะลูก ส่วนตาบุตรออกไปร้านกาแฟ เห็นว่าสาวๆ เหนื่อยกันมากเมื่อวาน เลยไม่อยากปลุก ปล่อยให้พักผ่อนกัน มาๆ ลูกมากินข้าวกัน กับข้าวกำลังร้อนๆ เลย ผู้ชายเขากินกันแล้วก็ออกไป เห็นว่าเที่ยงนี้ไม่กลับมากินกลางวัน จะไปหากินข้าวที่รีสอร์ท เย็นถึงจะกลับมากินข้าวเย็นที่บ้านจ๊ะ" นางจันทราบอกกับสองสาว"หนูภัสรากินเยอะๆ นะลูก ชอบอะไรเป็นพิเศษแม่จะได้ทำให้กิน" นางจันทราบอกภัสราและยิ้มอ่อนโยน"ขอบคุณค่ะคุณอา ดีจังเลยนะคะ แบบนี้ภัสคิดถึงแม่เลยค่ะ อบอุ่นจัง อยู่ที่ภูเก็ตภัสอาศัยแม่บ้านทำให้กิน ถ้ายุ่งมากๆ ก็กินมาจากข้
"รถใครนะ ไม่ใช่รถในไร่เรานี่นา รึใครหลงเข้ามา สีนิลไปดูหน่อยซิ" สโรชาขยับปืนที่เอวพร้อมให้สีนิลพาไปตรงที่มีรถจอดอยู่ วันนี้เธอออกมาคนเดียว สโรชาตื่นเช้า ยังไม่มีใครตื่น เธอพาสีนิลออกมาเลย คิดว่าจะออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ตอนเช้า ๆ ก่อนไปใต้สักหน่อย สีนิลก็ทำท่าดีใจมากที่ได้ออกมา สงสารเจ้ามังกรเหมือนกัน น้องชายเธอก็ยังไม่ตื่นผู้ชายนี่ใครกัน เข้ามาในไร่ของเธอได้ยังไง แต่ก็คุ้นจัง หญิงสาวและสีนิลเข้าไปดูใกล้ๆ"บัว บัว นี่กริชเอง กริชมาคนเดียว กริชมาคุยกับบัว รู้ไหมกริชคิดถึงมาก วันนี้เราต้องคุยกันให้รู้เรื่อง ลงมาคุยกับกริชก่อนนะบัว เป็นโชคของกริชเหลือเกินที่บัวมาคนเดียว กริชเฝ้ารอบัวมาหลายวันมากไม่มีโอกาสสักที""กริช....มาได้ยังไงเนี้ย นี่ยังไม่กลับกรุงเทพเหรอ ตามบัวทำไม มีอะไรก็พูดมาเลย บัวไม่มีเวลามากนัก บัวก็อยากจะคุยกับกริชให้รู้เรื่องเหมือนกัน สำหรับกริชบัวให้ได้แค่คำว่าเพื่อนเหมือนเดิมนะ แล้วที่บุกมาอาละวาดที่บ้านบัว ทำไมถึงทำแบบนี้ ไม่เกรงใจบัว แถมยังไม่เคารพพ่อกันแม่บัวอีก ""ก็บัวหนีหน้ากริช กริชรักบัวมากรู้ไหม รักมาตลอด กับพิมพรรณ กริชบอกแล้วว่ากริชไม่ได้รัก กริชแค่พลาด กริชรักบ
"พี่กริชเป็นยังไงบ้างคะ" เสียงพิมพรรณ เขาจำได้ เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง กริชรู้สึกเจ็บแปลบๆ ที่แผลผ่าตัด นั่น พ่อ แม่ เขา พี่น้องเขา พ่อ แม่ พิมพรรณ ทุกคนมาอยู่ที่นี่หมดเลย นี่เขาทำเรื่องใหญ่ ทำให้ทุกคนต้องลำบากขนาดนี้เลย เขาทำอะไรลงไป เขาจำได้ว่าถูกนายหน้าเข้มตัวใหญ่นั่นรัวกำปั้น เข้าที่หน้าเขา แล้วเขาก็จำอะไรไม่ได้เลย พิมเหรอ"ใช่ค่ะพี่กริชพิมเองปลอดภัยแล้วนะคะ ไม่ต้องห่วงพี่บัวนะคะ ตอนนี้พักรักษาตัวอยู่ที่บ้าน ปลอดภัยดีค่ะ""พี่กริชไม่รู้เหรอคะว่าพี่บัวเขาเป็นนักกีฬายิงปืน นี่ดีนะที่พี่เขาออมมือ ไม่งั้นพี่กริชไม่รอดแน่ค่ะ" พิมพรรณพูดขึ้น และหัวเราะเบาๆ เธอทำใจได้แล้ว ตั้งแต่ที่ได้มีโอกาสคุยกับสโรชา ชีวิตเธอมีความสุขขึ้นมาก ไม่มีกริชเธอก็ไม่ทุกข์แล้ว แต่ที่มาเยี่ยมเพราะ ยังถือว่าเป็นสามีภรรยากัน ถ้าทางครอบครัวกริชไม่โทรบอกเธอ เธอก็คงไม่รู้เรื่อง เธอกับครอบครัวคงท่องเที่ยวกันเพลินอย่างมีความสุข"ผมขอโทษทุกคนนะครับที่ทำเรื่องเดือดร้อน" ชายหนุ่มพยายามยกมือไหว้ขอโทษทุกคน หน้าตาสำนึกผิดมาก "ขอโทษนะครับ พ่อ แม่ ที่ทำให้เดือดร้อนตลอดเลยเวลา""ไม่เป็นไรหรอกลูก แค่กริชรู้ตัวว่าทำผิด พ่อกับแม่
"หนูบัวตื่นหรือยังแม่" นายอาทิตย์ถามภรรยา "หลายวันแล้ว เท้าดีขึ้นหรือยัง""ดีขึ้นแล้วค่ะ ไม่ปวดแล้ว เห็นคุณพยาบาลบอกว่าน่าไม่เกินสองถึงสามวัน ก็เป็นปกติ ดีที่หนูบัวแข็งแรงฟื้นตัวเร็วมาก แผลที่เย็บก็เริ่มดีขึ้นแล้วค่ะ เมื่อเช้าบ่นว่าอยากเดิน เบื่อนั่งๆ นอนๆ บอกให้คุณพยาบาลหาไม้เท้ามาให้ค่ะ""ไปดูลูกสักหน่อย มันก็น่าเบื่อล่ะ อยู่แต่ในห้องตลอด "สองสามีภรรยาเดินไปที่ห้องของลูกสาว "อ้าวหนูภัส พ่อเข้ม ตาบุตร เลยมาอยู่กันที่นี่หมดเลย เป็นยังไงบ้างล่ะเรา หนูบัวคนเก่งของพ่อ" นายอาทิตย์เข้าไปลูบหัวลูกสาว หญิงสาวนั่งเอนหลังบนที่นอน ทำหน้าเบื่อ อีกฝั่งอัครานั่งเก้าอี้ติดกับเตียงหญิงสาว ปลายเตียงมีภัสรา และองอาจนั่งอยู่"บัวเบื่อแล้วค่ะพ่อ กำลังคุยกันค่ะว่าอาทิตย์หน้าบัวต้องลงไปภูเก็ต เพิ่งวางสายกับทางโน้น เมื่อกี้นี้เองค่ะ น่าจะดีขึ้นมาก คราวนี้ตาบุตรเปลี่ยนใจนะคะพ่อ น้องจะไปด้วย เกรงใจพี่เข้มกับพี่ภัสค่ะ กลับไปงานต้องเยอะมากแน่ๆ บุตรไปด้วยยังพอได้ช่วยขับรถได้ พ่อกับแม่ยังไม่เปลี่ยนใจนะคะ ""เปลี่ยนใจได้ยังไงลูก แม่เขาเตรียมกระเป๋าไว้ตั้งนานแล้ว ก็ดีเหมือนกัน ทางนี้ก็ให้ลุงบุญมาเฝ้าบ้านให้ หรือพ่
"คุณอาครับ คืนนี้ผมอาสาเฝ้าน้องบัวให้นะครับ ทุกคนจะได้พัก" อัคราบอกกับนายอาทิตย์ และนางจัทรา เพราะเห็นว่า ตั้งแต่หญิงสาวบาดเจ็บ นางจันทราสลับกับองอาจเฝ้าหญิงสาวทุกคืน"ได้ซินายอาทิตย์ตอบ ดีแล้วแม่จะได้พัก หนูบัวก็ไม่เป็นอะไรมากแล้ว พรุ่งนี้ก็ตัดไหมได้แล้วนี่ เห็นคุณพยาบาลบอก พอดีจะได้หัดเดิน พ่อว่าน่าจะดีขึ้นนะแม่"นายอาทิตย์หันไปหานางจันทรา "ยังดีนะที่ยังทำงานทางโทรศัพท์ได้ ไม่งั้นแย่แน่เลย วันนี้พ่อจะเข้าไปดูโรงแรมสักหน่อยนะ ลุงบุญไม่ว่าง ไปด้วยกันไหมแม่ เผื่ออยากได้ของใช้ ฝากพ่อเข้มดูหนูบัวดูบ้านสักแป๊ป เย็นค่อยกลับมาทำกับข้าวกินกัน หรือจะซื้อจากข้างนอกเข้ามากินก็ได้""ดีเหมือนกันค่ะ ของใช้หมดหลายอย่าง ขากลับได้แวะรับตาบุตรกลับมาด้วย แม่ไปเตรียมของแป๊ปนะคะ นางแวะไปที่ห้องของลูกสาว หนูบัวๆ พ่อจะออกไปดูโรงแรมสักหน่อย แม่จะติดรถไปซื้อของใช้ด้วย ขากลับจะแวะรับบุตรมาพร้อมกัน ข้าวกลางวันแม่เตรียมไว้ให้แล้วนะ พ่อเข้มอยู่ลูก "นางชะโงกหน้าเข้าไปดูลูกสาว เห็นกำลังคุยโทรศัพท์และอธิบายรายละเอียดงานที่อยู่บนโต๊ะเขียนแบบ"อย่าโหมนักนะลูก เพื่งจะดีขึ้น แล้วทำไมต้องเขียนแบบเพิ่ม ผิดเหรอลูก""ทางโน
สโรชามารู้สึกตัวอีกทีเมื่อนางจันทราเดินเข้ามาในห้องนอนของเธอ "หนูบัวเช้าแล้วลูก คุณพยาบาลมาแล้ว วันนี้ตัดไหมที่แขน และลองหัดเดินดูนะลูก ป่ะลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาเถอะ มาแม่ช่วยพยุง""แม่กลับมากี่ทุ่มคะเมื่อคืน บัวเผลอหลับไปค่ะน่าจะเพราะฤทธิ์ยา นี่บัวหลับไปนานมากเลย พยาบาลมาแล้วเหรอคะแม่" สโรชารีบลุกขึ้น วันนี้หญิงสาวรู้สึกสดชื่นร่างกายเธอฟื้นตัวเร็วมาก"ดีแล้วลูก ร่างกายหนูต้องการพักผ่อน" นางจันทราประคองลูกสาวเข้าห้องน้ำกินข้าวเช้าเรียบร้อย พยาบาลตัดไหมที่แขนให้เธอ และเอาผ้าพันข้อเท้าออก หัดให้หญิงสาวลองเดิน ลงน้ำหนักตามที่พยาบาลบอก โชคดีที่ไม่มีปัญหาอะไร ทุกอย่างเรียบร้อยดี สโรชา ยกมือไหว้ขอบคุณพยาบาล ที่คอยดูแลเอาใจใส่ตลอดเวลาที่รักษาตัว จนเธอหายดี"เอ่อ หนูบัวพ่อเข้ม สงสัยว่าอาทั้งสองจะไม่ได้ไปใต้ด้วยแล้วนะ อาชาติบอกว่าจะอยู่ต่ออีกสักหน่อย เห็นว่าจะขึ้นพร้อมมากับที่หนูภัสราพาพนักงานขึ้นมาพักผ่อน ช่วงนี้ลูกค้าที่โรงแรม ที่รีสอร์ท ร้านกาแฟ เยอะมากๆ พ่อรอให้อาชาติขึ้นมาก่อนแล้วจะตามไปทีหลัง นะลูก ปล่อยลุงบุญคนเดียว เดี๋ยวความดันขึ้น"นายอาทิตย์พูด
"พี่อาทิตย์ พี่จันทราเป็นยังไงบ้างครับ อาทิตย์หน้าผมจะเดินทางกลับแล้วนะครับพี่ คุณภัสราจะตามไปอาทิตย์หน้าไปพร้อมกับพนักงาน วันนี้ผมมาที่ฟาร์มมุกของนายหัวอัครานะครับ สุดยอดเลยพี่ ยิ่งใหญ่มาก ไม่แปลกใจเลยที่เขา ไม่ต้องทำงานเขาก็ไม่เดือดร้อน ลูกสาวเราโชคดีแล้วครับพี่อาทิตย์ หายห่วง ชาติชายวีดีโอคอลไปหา นายอาทิตย์และนางจันทรา อ้าวหนูบัวมาภูเก็ตแล้วเหรอครับ ได้ครับพี่เดี๋ยวผมโทรหาหนูบัวเอง ครับๆ แค่นี้นะครับ""คุณภัสรา นี่คุณเข้มกับหนูบัวเขาลงมาภูเก็ตแล้วนะครับ เพิ่งมาถึงวันนี้เลยครับไ"อ้าวเหรือคะ ไม่เห็นพี่เข้มบอกเลย น้องบัวหายดีแล้วเหรอคะ งั้นภัสโทรหาพี่เข้มก่อนนะคะ มาไม่ยอมบอกเลย" ภัสราโทรหาพี่ชาย"ฮัลโหล...พี่เข้มอยู่ไหนคะนี่ อ้าวอยู่บ้านแล้วเหรอคะ ภัสอยู่ฟาร์มค่ะ วันนี้เข้ามาเซ็นเงินเดือนพนักงาน มีอะไรไหมคะพี่เข้ม เดี๋ยวเจอกันนะคะ ภัสกำลังกลับบ้านค่ะ"ภัสราคิดแล้วว่าต้องมีปัญหาแน่ๆ เธอจึงบอกกับชาติชายว่า "คุณชาติคะ เดี๋ยวภัสจะกลับบ้านค่ะ พี่เข้มรออยู่ที่บ้าน คุณชาติจะกลับโรงแรมหรือไปบ้านภัสไหมคะ""เออผมว่าผมกลับโรงแรมก่อนดีกว่าครับ คุณภัสจะได้คุยก
เสียงสโรชายังสวดมนต์อยู่เลย แม่คุณจะสวดกี่บทกันนี่ ชั่วโมงกว่าที่เขานั่งทำงานอยู่ที่ห้องรับแขก จนเขาไปอาบน้ำที่ห้องตัวเองเสร็จแล้ว ก็ยังไม่เห็นเธอออกมา เขาเดินไปดูสโรชาที่ห้องของเธอ หญิงสาวใส่เสื้อยืดสีขาว กางเกงนอน นั่งพนมมือสวดมนต์อยู่บนเตียง มีหนังสือสวดมนต์วางอยู่บนหมอนสีขาว เขานั่งลงที่เก้าอี้ใกล้โต๊ะเขียนแบบของหญิงสาว คนสวดมนต์ไม่ทันได้สังเกตุว่าเขาเข้ามาในห้อง คงตั้งใจสวดมาก ไม่ถึงห้านาทีสโรชาก็สวดมนต์เสร็จ เธอก้มกราบที่หมอน"อ้าว...พี่เข้มมาตั้งแต่เมื่อไรคะ บัวไม่ได้ยินเสียงเลย" หญิงสาวลงจากเตียงเงยหน้ามาเจอเขา เอาหนังสือสวดมนต์ไปไว้บนโต๊ะเครื่องแป้ง "บัวขอไปกรวดน้ำก่อนนะคะ""หอมจัง".เขาพูดขึ้นเบาๆ เมื่อหญิงสาวเดินผ่านหน้าไป เขามองตามหลังสโรชาไปจนลับตา อย่าบอกนะว่าต่อไปต้องนั่งสมาธิอีก เขาพึมพำคนเดียวไม่นานสโรชาก็เดินกลับมาพร้อมขวดน้ำเปล่า "พี่เข้มยังไม่ไปนอนเหรอคะ มีอะไรไหมคะ เธอถามเขา" เพราะเห็นว่าเกือบสามทุ่มแล้วเขายังไม่กลับห้องของตัวเอง"ทำไมถามพี่ว่าไม่ไปนอน หมายความว่ายังไงครับน้องบัว "ชายหนุ่มเดินไปนั่งที่เตียง"น้องบัวยังไม่นอน พี่ก็ยังไม่นอนครับ แล้วน้องบัวจะนั่งสมา
ระหว่างที่ทั้งสองกลับบ้าน หญิงสาวชวนเขาคุยตลอดเวลา ทำให้เขาพอใจมาก"ภัสราไม่อยู่บ้าน บางทีก็คิดถึงนะครับเคยทำงาน เคยอยู่ด้วยกันทุกวัน ป่านนี้คงเที่ยวอย่างมีความสุข พี่สบายใจที่ภัสราเจอพี่ชาติชาย หมดห่วงไป นึกว่ายายภัสจะไม่มีโอกาสแต่งงานแล้ว" เขาพูดและยิ้มอย่างมีความสุขไบัวรับรองเลยค่ะ ถ้าพี่ภัสราได้แต่งงานกับอาชาติ พี่ภัสราจะเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกเลย""พี่ก็มั่นใจอย่างนั้นครับ มั่นใจตั้งแต่ได้พบพี่ชาติชายครั้งแรกเลย" เขาพูดและยิ้มให้เธอทั้งสองกลับถึงบ้านเกือบบ่ายสามโมง อัคราขนของเข้าบ้าน สโรชาสาระวนจัดของเข้าตู้เย็นมีแต่ของโปรดเธอทั้งนั้น เธอเลือกขนมฝรั่งมาไว้ให้เขาทานกับกาแฟตอนเช้า ส่วนขนมไทยเธอซื้อมาไม่มากนักเพราะส่วนมากเป็นของสด พวกที่เป็นกะทิ พออุ่นแล้วก็จะไม่ค่อยอร่อย"น้องบัวครับ พวกเสื้อผ้านี่ให้พี่ไว้ที่ไหนครับ" อัคราหอบถุงเสื้อผ้าเข้ามาหาหญิงสาว"วางที่ห้องรับแขกก็ได้ค่ะ เดี๋ยวบัวจัดการเอง" เธอเดินมาหาเขาพร้อมแก้วน้ำ ให้อัครา"น้ำค่ะพี่เข้ม" เธอยื่นแก้วน้ำให้เขา แล้วนั่งลงกับพื้นรื้อถุงผ้าที่เขามาวางไว้ บนโต๊ะออกมาสำรวจ ตัดป้ายราคาออก แยกสี ผ้าพวกนี้ต้องซักมือ สโรช
เสียงผู้หญิงเรียกชื่อเขาดังมาแต่ไกล"อัคราขา ตายแล้ว....นี่เพียงใจโชคดีมากเลยนะคะ ทำไมคุณใจดำกับเพียงใจจังเลย ตั้งแต่วันนั้นที่พบกัน คุณก็ไม่รับสาย ไม่โทรกลับ ไม่ติดต่อเพียงใจเลย รู้ไหมคะว่าเพียงใจคิดถึงคุณสุดหัวใจ คิดถึงมากขนาดไหน กินไม่ได้นอนไม่หลับเลยค่ะ"สโรชานั่งตรงข้ามกับเขา เลยได้ยินแต่เสียงผู้หญิงเรียกชื่อเขามาแต่ไกล เสียงนั้นแสดงอาการดีใจนักหนา แสดงออกเลยว่าคิดถึงเขามากอย่างที่ปากพร่ำบอก ผู้หญิงเจ้าของเสียงเข้ามานั่งเบียดอัคราต่อหน้าเธอ ร่างอวบอั๋นนั้นใส่ชุดลายเสือสีเหลืองดำ คอเว้าลงมาถึงเนินนม แต่งหน้าเข้ม เกล้าผมมวย ใส่แหวนเพชรวงใหญ่ นาฬิกาข้อมือยี่ห้อดัง ที่คล้องแขนมานั่นกระเป๋าแบรนด์เนมชื่อดัง ท่าทางยั่วยวนเสียเหลือเกิน เธอนั่งเบียดชายหนุ่ม ถ้าไม่มีโต๊ะอาหารขวางไว้ คงจะขึ้นไปนั่งบนตักเขาแน่ๆ เธอวางหน้าสวยเซ็กซี่นั้นบนไหล่ของอัครา ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนั้นจะมองไม่เห็นเธอเลย สองมือนั้นโอบกอดตัวชายหนุ่มเอาไว้แน่น คนโดนกอดก็เอนตัวหนีพัลวันเธอสงสารคนตรงหน้า ดูเขาทำหน้าไม่ถูกเลย เขาพยามยามผลักร่างอวบเซ็กซี่นั้นออกจากตัว แต่ก็ไม่เป็นผล ดีที่เขาและเธอเลือกมุม เป็นส่วนตัว ถ้าไม่สั
เช้านี้บรรยากาศดีมากฝนเริ่มซา อัคราตื่นนานแล้ว แต่คนที่นอนหนุนแขนเขามาทั้งคืนยังไม่ตื่น เขาอยากให้เธอได้พักนานๆ ชายหนุ่มรู้สึกดีขึ้นมากน่าจะเกือบปกติแล้ว รอให้คนในอ้อมกอดตื่นก่อน วันนี้เขาคิดว่าจะพาหญิงสาวออกไปทานข้าวข้างนอกดีกว่า ไม่อยากให้เธอเหนื่อย เพราะว่าเธอทำอาหารให้เขาทานมาหลายเวลาแล้ว อยากตอบแทนเธอบ้างร่างบางขยับตัว หญิงสาวขยี้ตา เธอรู้ตัวเองว่าเป็นคนหลับง่าย หลับลึก หลับนาน เธอระวังตัวเสมอ พยายามไม่นอนในที่ๆ ไม่ปลอดภัย แต่นี่เธอกำลังนอนหนุนแขนใหญ่แข็งแรงของอัครา หญิงสาวกระพริบตาถี่ๆ ขยี้ตามองเขาอีกครั้ง นี่เธอนอนหนุนแขนเขาตั้งแต่เมื่อไร เจ้าของแขนแข็งแรงนั้น นอนยิ้มมองเธอตาเป็นประกาย สโรชาตกใจนิดหน่อย ที่ตัวเองมานอนบนแขนของเขา แต่ห่วงเขามากกว่า " พี่เข้มนี่ให้บัวนอนหนุนแขนตั้งแต่เมื่อไรคะ เป็นเหน็บแล้วไหมนี่ มาค่ะบัวนวดให้"หญิงสาวรีบลุกขึ้นนั่ง จับแขนแข็งแรงนั้นมาวางที่ตักตัวเอง ยื่นมือไปแตะที่หน้าผากเขา แก้ม คอ ของชายหนุ่ม ตัวไม่ร้อนแล้วนี่คะพี่เข้ม " รู้สึกยังไงบ้างคะ"ถามอาการเขาพราง มือก็นวดแขนเขาไปด้วย คนที่เพิ่งหายป่วยนอนยิ้ม"ดีขึ้นแล้วครับน้องบัว หายชาแล้ว พี่แข็งแร
เขาและสโรชานอนตั้งแต่บ่ายสอง ชายหนุ่มตื่นตอน หนึ่งทุ่มกว่าๆ สโรชายังไม่ตื่น หญิงสาวเปลี่ยนท่านอนหันหลังให้เขา เขาเลยเอาหมอนข้างมาวางไว้ตรงกลาง เผื่อว่าเธอตื่นขึ้นมาจะได้ไม่ตกใจที่อยู่ๆ ก็มานอนอยู่บนเตียงกับเขา ชายหนุ่มรู้สึกมึนหัว และเหนื่อย รู้สึกว่ายังมีไข้นิดหน่อย เขากลัวสโรชาจะติดไข้จากเขา เมื่อคืนใกล้ชิดหญิงสาวมากสโรชาขยับตัวเธอค่อยๆ ลืมตารู้สึกว่าตัวเองไม่ได้นอนที่พื้นข้างล่าง เสียงฝนยังตกอยู่เลย ไฟหัวเตียงเปิดอยู่ มองผ่านหน้าต่างออกไปข้างนอกมืดมาก เธอค่อยๆ พลิกตัวหันกลับมาเจอหมอนข้าง และอัครานอนอยู่อีกฝั่ง หญิงสาวกระพริบตา เห็นเขายังนอนห่มผ้าหลับตาอยู่ หญิงสาวรีบผุดลุกขึ้นนั่ง เอาหมอนข้างออก และขยับมาใกล้เขาใช้หลังมือแตะที่หน้าผากเขาเบาๆ ที่แก้ม คอและแขน ตัวรุม ๆ แล้วทำหน้าตกใจ เธอโน้มตัวข้ามไปหยิบโทรศัพท์ตัวเองที่วางบนโต๊ะข้างเตียง ทำให้หน้าอกนุ่มนั่นส้มผัสบริเวณหน้าอกชายหนุ่ม ดูโทรศัพท์หญิงสาวก็เบิกตาโต ยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเอง อีกแล้ว เธอไม่ตื่นอีกแล้วเธอรีบจัดผ้าห่มคลุมตัวให้เขา หญิงสาวเดินออกไป ข้างนอกเขาเดาว่าคงไปที่ครัว ไม่นานก็กลับมาพร้อมถาดอาหาร เธอวางไว้ที่โต๊ะ หัวเ
สโรชาตื่นแต่เช้าลงมาทำข้าวต้มเครื่องสำหรับเช้านี้ สองโมงกว่าแล้วอัครายังไม่ออกมาจากห้องนอนของเขา หญิงสาวเดินไปเคาะประตูห้องนอนของเขา พี่เข้มตื่นหรือยังคะ ทานอาหารเช้าได้แล้วค่ะ เงียบ....เป็นอะไรหรือเปล่านะ เขาไม่ได้ล็อคห้อง หญิงสาวมองไปที่เตียงกว้าง ร่างสูงใหญ่นั้นยังนอนห่มผ้าผืนหนาอยู่บนเตียง"พี่เข้มคะเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมยังไม่ตื่น" เธอเข้าไปนั่งที่ข้างเตียง จับแขนเขา "อุ้ย...ทำไมตัวร้อนจั"ง หญิงสาวใช้หลังมืออังที่หน้าผากของเขา โห...ตัวร้อนจี๋เลย สโรชาดึงผ้าห่มมาไว้ที่ใต้อกเขาเพื่อระบายความร้อน และรีบไปเปิดตู้เสื้อผ้าเขาเพื่อหาผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก ชุบน้ำสะอาดแล้วนำมาเช็ดหน้า เช็ดตัวให้เขาเพื่อไล่ความร้อนอัคราสลึมสลือ รู้ว่าสโรชาเช็ดตัวให้ เมื่อคืนเขานอนไม่หลับ รู้สึกปวดหัวตั้งแต่นั่งเป่าผมให้สโรชา เริ่มรู้สึกว่ามีไข้ตอนตีสอง จะโทรหาเธอก็เกรงใจ เลยหายาแก้ปวดมาทานเอง และหลับไปด้วยฤทธิ์ยา มารู้สึกตัวตอนที่สโรชาเคาะประตูห้องแต่เขาลุกไม่ไหว"เมื่อวานโดนฝนแน่เลยค่ะ โดนพัดลมที่บัวเป่าผมบัวด้วยแน่ๆ พี่เข้มดื่มน้ำหน่อยนะคะ" ปากเขาแห้งมาก"เดี๋ยวบัวเช็ดตัวให้อีกท
"น้องบัวครับ วันนี้พี่พาไปเที่ยวที่ฟาร์มเลี้ยงหอยมุกนะครับ ยายภัสไม่อยู่ พี่ต้องเขาไปดูสักหน่อย ไปกับพี่นะครับ ออกนอกตัวเมืองไปไม่ไกลมากติดทะเลเลย วันนี้น้องบัวว่างทั้งวันเลยใช่ไหม" เขายิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน"ได้เลยค่ะบัวว่างทั้งวัน" ช่วงนี้เธอมีความรู้สึกว่าอยากตามใจเขาวันนี้สโรชาใส่เดรสลินินสีน้ำทะเลยาวถึงตาตุ่มเหมือนเดิน แขนยาว คอเชิ้ต ปล่อยผม มีแว่นกันแดดสีขาวคาดไว้บนศรีษะ ใส่รองเท้าผ้าใบ สะพายกระเป๋าผ้าฝ้าย สำหรับใส่กระเป๋าตังค์ โทรศัพท์ เธอแต่งตัวธรรมดา แต่เขาชอบ และที่ชอบมากที่สุดคือ กลิ่นแป้งเด็กจากตัวหญิงสาว เขาไม่ค่อยชอบผู้หญิงใส่น้ำหอม กลิ่นอ่อนๆ ยังพอรับได้ ผู้หญิงบางคนใส่น้ำหอมกลิ่นแรงมาก ฉุนจนอยากจะเดินหนี"ที่ฟาร์มคนงานจะค่อนข้างเยอะ นะครับ อาจวุ่นวายสักหน่อย น้องบัวอยู่ใกล้ๆ พี่ไว้นะ""ได้เลยค่ะ ที่ฟาร์มพี่เข้มนี่ เลี้ยงหอยมุกที่เขาเอามาทำสร้อย ทำแหวน ทำต่างหูใช่ไหมคะพี่เข้ม" เธอหันมาถามเขา " พอดีบัวไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้เลย""ใช่ครับข้างในจะมีห้องจิวเวลรี่เล็กๆ เป็นห้องแสดงตัวอย่างมุกที่ทำเป็นเครื่องประดับ เดี๋ยวพี่พาน้องบัวไปชมนะ
"บ้านหลังใหญ่โต อยู่กันสองคนเองเหรอครับคุณเข้ม" ชาติชายถามเมื่อลงจากรถของอัครา"มีพ่อบ้าน แม่บ้าน อีกสองคนครับ เวลาที่ผมกับยายภัสไม่อยู่ ก็มีพวกเขาคอยดูแลบ้านให้ อยู่กันมานานแล้วครับ ตั้งแต่สมัยรุ่นพ่อกับแม่ ไว้ใจได้ครับ อยู่กันเหมือนญาติไปแล้ว""เดี๋ยวพี่ชาติพักฝั่งเดียวกับห้องผมนะครับห้องติดกัน ห้องยายภัสกับน้องบัวอยู่ทางโน้นจริงๆ เมื่อก่อนสาวๆ เขานอนด้วยกันครับหลังๆ น้องบัวนอนดึกต้องทำงานกลางคืน เกรงใจยัยภัส เลยนอนที่ห้องเขียนแบบเลยฮะ ""แล้วคราวก่อนหนูบัวไปทำงานยังไง "ชาติชายถามสโรชา"บริษัทให้รถกระบะมาไว้ใช้1คัน ค่ะอาชาติ แต่พอบัวมาคราวนี้ทีมนั้นต้องเอารถไปใช้ที่ตรัง บัวเลยยังไม่มีรถใช้""ไม่ต้องห่วงครับ ไซค์งานน้องบัวถึงก่อนฟาร์มผมไปด้วยกันได้ครับผมรับส่งเอง ผมเต็มใจและยินดีมากครับคุณชาติ "ได้ยินแบบนี้ก็โล่งใจครับ หนูบัวไม่ค่อยมีเพื่อนโลกส่วนตัวสูง เหมือนกันทั้งบ้าน ผมว่าแกปิดกั้นตัวเองเกินไป สมัยก่อนผมหาหลานเขยมานำเสนอให้หลายคน จนตอนนี้"เลิกแล้วครับให้เขาดูของเขาเอง ผู้หญิงบางคนอายุขนาดนี้มีลูก 2 คน 3 คนแล้ว ผมฝากหลานด้วยนะคุณเข้ม หน
"พี่อาทิตย์ พี่จันทราเป็นยังไงบ้างครับ อาทิตย์หน้าผมจะเดินทางกลับแล้วนะครับพี่ คุณภัสราจะตามไปอาทิตย์หน้าไปพร้อมกับพนักงาน วันนี้ผมมาที่ฟาร์มมุกของนายหัวอัครานะครับ สุดยอดเลยพี่ ยิ่งใหญ่มาก ไม่แปลกใจเลยที่เขา ไม่ต้องทำงานเขาก็ไม่เดือดร้อน ลูกสาวเราโชคดีแล้วครับพี่อาทิตย์ หายห่วง ชาติชายวีดีโอคอลไปหา นายอาทิตย์และนางจันทรา อ้าวหนูบัวมาภูเก็ตแล้วเหรอครับ ได้ครับพี่เดี๋ยวผมโทรหาหนูบัวเอง ครับๆ แค่นี้นะครับ""คุณภัสรา นี่คุณเข้มกับหนูบัวเขาลงมาภูเก็ตแล้วนะครับ เพิ่งมาถึงวันนี้เลยครับไ"อ้าวเหรือคะ ไม่เห็นพี่เข้มบอกเลย น้องบัวหายดีแล้วเหรอคะ งั้นภัสโทรหาพี่เข้มก่อนนะคะ มาไม่ยอมบอกเลย" ภัสราโทรหาพี่ชาย"ฮัลโหล...พี่เข้มอยู่ไหนคะนี่ อ้าวอยู่บ้านแล้วเหรอคะ ภัสอยู่ฟาร์มค่ะ วันนี้เข้ามาเซ็นเงินเดือนพนักงาน มีอะไรไหมคะพี่เข้ม เดี๋ยวเจอกันนะคะ ภัสกำลังกลับบ้านค่ะ"ภัสราคิดแล้วว่าต้องมีปัญหาแน่ๆ เธอจึงบอกกับชาติชายว่า "คุณชาติคะ เดี๋ยวภัสจะกลับบ้านค่ะ พี่เข้มรออยู่ที่บ้าน คุณชาติจะกลับโรงแรมหรือไปบ้านภัสไหมคะ""เออผมว่าผมกลับโรงแรมก่อนดีกว่าครับ คุณภัสจะได้คุยก