เกือบสองทุ่มแล้ว สโรชาเงยหน้ามองนาฬิกาข้างฝาผนัง เธอหยุดทำงาน หันมองหาอัคราก็ไม่เห็นเขาอยู่ในห้อง หญิงสาวเตรียมตัวอาบน้ำ เตรียมชุดเข้าไปเปลี่ยน ในห้องน้ำ เพราะกลัวเขาจับเธอแต่งตัวเหมือนที่เขาพูดไว้ เธอยังไม่ได้ซักชุดนอนผ้าหนาที่เป็นกางเกง เหลือแต่ผ้าบางเบาใส่สบายสีขาวนวล แต่ก็ยังเป็นเสื้อกับกางเกงเหมือนเดิม เปิดประตูห้องน้ำออกมา เขาเข้ามาพอดี"น้องบัวครับ มาทางนี้กับพี่หน่อยนะครับ อาบน้ำแล้วเหรอ ง่วงแล้วเหรอครับ "เธอเดินไปหา เขาพาเธอเดินไปอีกห้อง หญิงสาวเพิ่งสังเกตว่ามีประตูซ่อนอยู่ ถ้าไม่สังเกตุก็จะไม่รู้เลย เขาเข้ามาจูงมือหญิงสาวเข้าไปในห้องเล็กนั่น"ห้องอะไรคะพี่เข้ม" เธอถามเขา ห้องดูไม่ใหญ่มาก มีทีวีจอใหญ่ ตู้เย็น โซฟาตัวใหญ่ กลางห้องมีโต๊ะ เก้าอีก 4 ตัว บนโต๊ะนั้นมีเครื่องดื่มวางอยู่ แอร์เย็นมาก"ห้องนี้เป็นห้องพักผ่อนของพี่เวลาที่ว่างจากงาน พี่ก็จะนอนเล่น ฟังเพลง ดูหนังอยู่ที่นี้ มีอีกห้องที่พี่เอาไว้ออกกำลังกาย ยายภัสก็มาใช้บ้างบางครั้ง ส่วนมากพี่ใช้ห้องนี้คนเดียว ภัสราเขาก็มีห้องของเขา เราไม่ชอบพาเพื่อนมาบ้าน ไม่เคยมีใครมาเลย น้องบัวเป็นคนแรก พี่จะดูแลน้องบัวเองนะครับ ตอบแทนท
05.30 น.เสียงไก่ขันแว่วมาแต่ไกล สำหรับคนที่ห่างบ้านไปนานอย่าง บัวหรือ นางสาวสโรชา อัครเกียรติไพบูลย์ ธิดาสาวของบ้านหลังนี้ เธอชอบเสียงไก่ขัน เวลาที่มันขันรับกันไปมาประสานเสียงกันเพราะมากๆ แต่บางคนก็อาจจะรำคาญ หญิงสาวไม่ชอบไก่ตัวเป็นๆ ไม่ชอบขนไก่ รวมถึงไม่ชอบนกและขนของมันด้วย แต่เธอชอบทานไก่ ยิ่งไก่ทอดร้านดัง เธอยิ่งชอบมากๆ..........เสียงเจ้าสีนิล กับเจ้ามังกร ม้าของสโรชา หายใจฟีดฟาด ดังมาจากคอกม้าหลังบ้าน หญิงสาวคิดว่ามันคงรู้ว่าเธอกลับบ้านแน่ๆ เดี๋ยวต้องออกไปทักทายเจ้าสีนิลสักหน่อย สีนิล คือม้าเพศผู้ตัวสีดำสนิท เป็นม้าตัวโปรดของหญิงสาว ส่วนเจ้า มังกรสีน้ำตาลเข้ม เป็นม้าของน้องชายเธอ มันอยู่กับเธอมาตั้งแต่หญิงสาวเรียนมัธยม มันยอมให้แค่เธอกับน้องชายของเธอเท่านั้น ที่ขึ้นหลังของมันได้ แม้แต่พ่อกับแม่ มันก็ไม่ยอมให้ขึ้นหลัง รอหน่อยนะเจ้าสีนิล ฉันขอกินข้าวฝีมือแม่ก่อน เดี๋ยวจะลงไปทักทาย เธออยากจะพาเจ้าสีนิลออกไปเที่ยวที่ไร่ อยากออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์ หลังจากที่ไม่ได้กลับบ้านนานมากห้องนอนของเธออยู่ทางทิศตะวันตกตกเฉียงใต้ของบ้าน ตรงข้ามกับห้องพ่อ แม่ และติดสวนหลังบ้าน หลังจากช่วงเช้าไปแล้
ทานข้าวเช้ากันเสร็จเรียบร้อย ทุกคนมานั่งที่ชานบ้าน ด้านหน้าของบ้านเป็นสวนครัวเล็กๆ พ่อทำไว้ให้นางจันทรา ได้ปลูกพวกผักสวนครัวต่างๆ แถมมีแปลงให้ปลูกดอกไม้เมืองหนาวที่แม่ชอบบ้านหลังนี้ปลูกอยู่บนที่ดินของตา เป็นบ้านสวนที่น่าอยู่ เป็นที่มรดกของแม่ ถึงแม้ว่าจะปลูกอยู๋ในสวน แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยวเลย เพราะรอบข้างเป็นสวนเหมือนกัน มีเพื่อนบ้านอยู่ใกล้ๆ กัน แม่เป็นลูกสาวคนเดียว แม่เข้าไปเรียนมหาวิทยาในกรุงเทพฯ จบแล้วก็หาทำงานในกรุงเทพฯ สักพัก ตากับยายก็อยากให้กลับบ้าน แม่เธอก็ตามใจลาออกจากงานที่กรุงเทพฯ ได้ทำงานธนาคารในเมือง ได้ดูแลตากับยาย ส่วนพ่อมาเจอแม่ที่นี่ ศึกษาดูใจกัน และได้แต่งงานกัน จนมีเธอและน้องชาย พอแม่คลอดน้องพ่อก็ให้แม่ออกมาเป็นแม่บ้านอย่างเดียวสวนข้างๆ ที่อยู่บริเวณใกล้ๆ กัน ก็เหมือนพ่อ กับแม่เธอ เบื่อเมือง บางคน เกษียณงานแล้วไม่ว่าจะเป็นเอกชนหรือ รับราชการ ก็ออกมาทำสวน อยู่กับธรรมชาติ พ่อเลือกมาอยู่ที่นี่เพราะแม่ ขอให้มีแม่ที่ไหนพ่อก็อยู่ได้ นายอาทิตย์ชอบที่นี่มาก สมัยที่เขายังเรียนมหาวิทยาลัย เคยมาออกค่ายอาสาแถวนี้ ทำให้ประทับใจในสภาพแวดล้อม เขาคิดและฝันไว้ตลอดว่า อยากมีที่แปลงเล็
"แม่ขา ทานข้าวกลางวันเสร็จ สักบ่ายๆ บัวขอพาเจ้าสีนิลออกไปที่ท้ายไร่นะคะ มันคงได้กลิ่นบัวตั้งแต่เมื่อคืน ส่งเสียงตลอดเลยค่ะ บัวก็อยากออกไปเหมือนกัน เห็นลมพัดเย็นๆ แบบนี้แล้ว อยากพาสีนิลไปวิ่งออกกำลังกายค่ะแม่""ไปซิลูก ช่วงนี้ไร่ไม่รก ลุงบุญให้คนงานจัดการถางป่าเตียนเลย แต่ระวังตรงลำธารนะ น้ำยังไม่แห้งเดี๋ยวจะลื่น สีนิล กับมังกร มันคงอยากไปวิ่งเล่นเต็มที อย่าลืมใส่หมวก ใส่เสื้อแขนยาวนะ แดดบ้านเราแรง" นางจันทราบอกลูกสาว"อ่อ...ขากลับ บัวเลยไปเอาใบเตยที่บ้านยายจันทร์ให้แม่ทีนะลูก ยายโทรมาบอกแม่หลายวันแล้ว แม่ไม่มีเวลาออกไปเอาสักที ฝากพ่อให้รับมาให้ พ่อเขาก็ลืมทุกครั้ง บัวจะได้ไปทักทายยายจันทร์ด้วย แกถามหาบัวกับบุตร อยู่บ่อยๆ คงคิดถึงแหละ""ได้เลยค่ะแม่ เดี๋ยวบัวไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ ""จ๊ะลูก ชุดบัวอยู่ในตู้ แม่เอาออกมาซักทำความสะอาดไว้รอลูก หยิบใส่ได้ทุกตัวเลย""ขอบคุณมากค่ะแม่" หญิงสาวยกมือไหว้นางจันทราผู้เป็นมารดาอีกครั้งสโรชา และองอาจ จะเป็นแบบนี้ นิดหน่อยก็ยกมือไหว้ตลอด สมัยเด็กๆ พ่อกับแม่สอนเธอกับน้องตลอด เห็นพ่อกับแม่ทักใคร ไม่ต้องรอให้พ่อกับแม่บอก เด็กๆ ก็ยกมือไหว้โดยอัตโนมัติ รวม
"คุณครับ คุณครับ เดี๋ยวก่อน ๆ ติดต่อเรื่องอะไรครับ กรุณาแจ้งก่อนนะครับ ไม่งั้นเข้าไปไม่ได้""ทำไมฉันต้องแจ้ง ในเมื่อฉันก็มาออกบ่อยๆ แกก็เคยเห็นฉันนี่ จะถามทำไมอีก น่ารำคาญ""ที่นี่เขาติดป้ายประกาศห้ามคุณเข้ามาที่บริษัทนี้นะครับ คุณไม่เห็นป้ายเหรอครับ? กลับออกไปเสียเถอะครับ ก่อนที่คนข้างในจะออกมาเจอ นี่ก็ใกล้พักเที่ยงแล้ว" รปภ.บอกกล่าวกับเขา"แกมีสิทธิ์อะไร? มาห้ามไม่ให้ฉันเข้าไปในบริษัทฯ นี้ แกไม่ใช่เจ้าของ แกเป็นแค่ ยาม อย่ามาสะเออะห้ามฉัน""คุณไม่ใช่พนักงานของที่นี่นะครับ คุณมาทำความวุ่นวายให้กับบริษัท ป้ายห้ามเข้าก็ติดใหญ่โต คุณยังจะดื้อเข้าไปอีกเหรอครับ ผมไม่ยอมให้คุณเข้าไปเด็ดขาด เป็นไงเป็นกัน ผมจะทำตามหน้าที่ของผม และผมจะไม่ยอมให้คุณเข้าไปข้างในเด็ดขาด""ไอ้ยามบ้า แกกล้ากับฉันเหรอ ฉันจะเข้าไปหาคุณสโรชา ใครก็ห้ามฉันไม่ได้""หยุดอยู่ตรงนั้นเลยคุณกริช คุณไม่มีสิทธิ์เข้ามาวุ่นวายในบริษัทนี้ ถ้าคุณก้าวขาเข้ามาในเขตรั้วบริษัทฯ แม้แต่ก้าวเดียว ผมโทรหาตำรวจแน่ อย่าหาว่าผมท้านะ ผมจะแจ้งข้อหาบุกรุกคุณเพิ่มอีกกระทง ลองเข้ามาสิ่ครับ หรือคุณอยากลอง ศักดิ์สิทธิ์ตะโกนออกมาจากประตูออฟฟิศ""กริช
"สีนิล บัวขอแวะร้านค้าแป๊ปนะ บัวอยากได้ของใช้นิดหน่อย แป๊ปเดียวไม่นานหรอก"สโรชาก้มหน้าลงมากระซิบที่แก้มของม้าคู่ใจ มีของใช้จุกจิกหลายอย่างที่เธอลืมหยิบมาจากคอนโด เธอลงจากหลังสีนิล ปล่อยให้มันเล็มหญ้าอยู่หน้าร้านรอ ระหว่างที่เธอเข้าไปซื้อของใช้ที่ต้องการ"หนูบัวกลับมาเมื่อไรลูก มาคราวนี้จะอยู่นานไหม" เสียงถามดังมาจากหลังร้าน"สวัสดีค่ะป้าเกด" หญิงสาวยกมือไหว้ป้าเจ้าของร้าน "บัวมาถึงเมื่อวาน กะว่าจะอยู่ยาวค่ะป้าเกด คิดถึงบ้านเรา ป้าเกดสบายดีนะคะ""สบายดีลูกป้าว่าล่ะเห็นเจ้าสีนิล ไม่บัวก็บุตรล่ะ เจ้าสีนิลคงดีใจ จะได้ออกเที่ยวบ่อยๆ ตามสบายนะลูกอยากได้อะไรก็เลือกเอาเลย ป้าทอนเงินลูกค้าก่อน ไม่เจอกันนานยังสวยเสมอเลยนะหนูบัว" ป้าเกดเจ้าของร้านทักทายหญิงสาว ทุกคนแถบนี้จะรู้จักเธอดี สมัยเป็นเด็กรุ่นๆ เธอกับน้องเที่ยวทุกที ไม่ขี่ม้า ก็มอเตอร์ไซค์ หรือไม่ก็จักรยาน"ขอบคุณมากค่ะป้าเกด บัวขอเลือกแป๊ปเดียวค่ะ นานกว่านี้เดี๋ยวค่ำ" หญิงสาวเลือกของที่ต้องการได้แล้ว ก็รีบไปจ่ายเงิน"ไปก่อนนะคะป้ากลัวค่ำค่ะ วันหลังบัวแวะมาใหม่ค่ะ"ออกจากร้านค้า หญิงสาวก็รีบขึ้นหลังเจ้าสีนิล พร้อมกระซิบบอกมันว่าให้วิ่งส
ที่นี่ที่ไหนกัน ทำไมมืดจัง สโรชาจำได้ว่านอนอยู่บนเตียงในห้องนอนที่บ้านเชียงรายนี่นา แล้วเธอมาโผล่ที่นีได้ยังไง นั่นเจ้าสีนิลนี่ มาทำอะไรอยู่ที่นี่ เวลานี้ควรจะนอนได้แล้วนะ วันนี้ไปวิ่งตากแดดทั้งวันไม่เหนื่อยรึไง สีนิลๆ มาหาบัวเร็วอย่าไปทางนั้นมันมืด หญิงสาวร้องเรียกสีนิล แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ยินเสียงของเธอเลย มันเดินนำหน้าหญิงสาวไป สองข้างทางมืดมากแต่ข้างหน้าที่สีนิลเดินไปนั้น มีหมอกจางๆ สีขาวลอยอยู่ไปมา อากาศเย็นมาก ดีที่เธอเลือกชุดนอนเสื้อผ้าสำลีหนาแขนยาว กางเกงขายาว ขนาดใส่ชุดหนาขนาดนี้ก็ยังสัมผัสได้ว่าหนาวมาก เ ธอเดินตามสีนิลไป แปลกมากทำไมสีนิลไม่ได้ยินเสียงเธอเลย มันจะพาเธอไปไหนกันแน่ทำไมยิ่งเดินตามเหมือนยิ่งห่าง จากที่เดินช้าๆ เธอก็ออกแรงวิ่งตามสีนิล ก่อนที่เธอจะเข้าไปถึงตัวตัวเจ้าสีนิล ก็มีอะไรบางอย่างเข้ามาขวางทางเธอไว้ว้ายยยยย เธอร้องได้แค่นั้นก็ต้องอ้าปากค้าง ยืนตัวชา งู.....อะไร ทำไมหัวงูใหญ่ได้ขนาดนี้ใหญ่กว่าหน้าเธออีก หน้าของมันใกล้หน้าหญิงสาวไม่ถึงคืบ มันจ้องหน้าหญิงสาวนิ่ง ส่วนตัวและหางของมันส่ายไป มา ทำไมแววตางูดำใหญ่ตัวนี้เหมือนแววตาคนมาก สีนิลช่วยบัวด้วย พ่อจ๋าแม่
"แม่ขาพ่อออกไปกับลุงบุญเหรอคะ" หญิงสาวถามมารดา พลางตักไข่เจียวเข้าปาก วันนี้แม่ทำผัดพริกแกงถั่วฝักยาวใส่หมูสามชั้น ไข่เจียวกรอบๆ มัสมั่น แกงจืดผักรวม บัวว่าภายในหนึ่งเดือนน้ำหนักบัวขึ้นพรวดๆ แน่เลยค่ะแม่ อาหารการกินอุดมสมบูรณ์แบบนี้ทุกมื้อ"ใช่ลูกกินข้าวเช้าเสร็จแล้วก็ออกไปเลย เห็นว่าจะแวะไปหาอาชาติ คุยงานของเมื่อวานต่อจ๊ะ ว่าแต่วันนี้มีโปรแกรมไปที่ไหนบ้างลูก""บัวว่าจะไปที่ร้านกาแฟสักหน่อยค่ะแม่ จะเข้าไปดูแบบแป๊ปนึง แม่ไปด้วยกันไหมคะ ถ้าแม่ไปบัวจะเอารถเก๋งออก แต่ถ้าแม่ไม่ไปบัวจะใช้มอเตอร์ไซค์ค่ะ""ไม่ล่ะลูกแม่อยู่บ้านดีกว่า เย็บผ้ายังไม่เสร็จเลย แม่จะทำต่อสักหน่อย ลมหนาวมาแล้วเผื่อได้ใช้ทัน" นางจันทราไม่ใคร่ชอบออกนอกบ้านนัก ถ้าไม่มีงานที่จำเป็นจริงๆ ตั้งแต่ออกจากงานประจำมานางก็รู้สึกเบื่อ ไม่อยากเจอใคร นางชอบอยู่แบบนี้ ทำงานบ้าน อ่านหนังสือ ดูทีวี อยู่เงียบๆ แบบนี้ คอยดูแลสามี ดูแลบ้าน งานใหม่ของนางช่วงนี้คือการเย็บผ้าต่อ ซื้อผ้าลายสวยๆ มาตัดเป็นแบบต่างๆ แล้วก็เย็บให้เป็นลวดลาย เย็บปลอกหมอนบ้าง กระเป๋าบ้าง หรือไม่ก็กระเป๋าสตางค์เล็กๆ ผ้าม่าน ผ้าคลุมเตียงเย็บมือบ้าง ใช้จักรบ้าง แล้วแต
เกือบสองทุ่มแล้ว สโรชาเงยหน้ามองนาฬิกาข้างฝาผนัง เธอหยุดทำงาน หันมองหาอัคราก็ไม่เห็นเขาอยู่ในห้อง หญิงสาวเตรียมตัวอาบน้ำ เตรียมชุดเข้าไปเปลี่ยน ในห้องน้ำ เพราะกลัวเขาจับเธอแต่งตัวเหมือนที่เขาพูดไว้ เธอยังไม่ได้ซักชุดนอนผ้าหนาที่เป็นกางเกง เหลือแต่ผ้าบางเบาใส่สบายสีขาวนวล แต่ก็ยังเป็นเสื้อกับกางเกงเหมือนเดิม เปิดประตูห้องน้ำออกมา เขาเข้ามาพอดี"น้องบัวครับ มาทางนี้กับพี่หน่อยนะครับ อาบน้ำแล้วเหรอ ง่วงแล้วเหรอครับ "เธอเดินไปหา เขาพาเธอเดินไปอีกห้อง หญิงสาวเพิ่งสังเกตว่ามีประตูซ่อนอยู่ ถ้าไม่สังเกตุก็จะไม่รู้เลย เขาเข้ามาจูงมือหญิงสาวเข้าไปในห้องเล็กนั่น"ห้องอะไรคะพี่เข้ม" เธอถามเขา ห้องดูไม่ใหญ่มาก มีทีวีจอใหญ่ ตู้เย็น โซฟาตัวใหญ่ กลางห้องมีโต๊ะ เก้าอีก 4 ตัว บนโต๊ะนั้นมีเครื่องดื่มวางอยู่ แอร์เย็นมาก"ห้องนี้เป็นห้องพักผ่อนของพี่เวลาที่ว่างจากงาน พี่ก็จะนอนเล่น ฟังเพลง ดูหนังอยู่ที่นี้ มีอีกห้องที่พี่เอาไว้ออกกำลังกาย ยายภัสก็มาใช้บ้างบางครั้ง ส่วนมากพี่ใช้ห้องนี้คนเดียว ภัสราเขาก็มีห้องของเขา เราไม่ชอบพาเพื่อนมาบ้าน ไม่เคยมีใครมาเลย น้องบัวเป็นคนแรก พี่จะดูแลน้องบัวเองนะครับ ตอบแทนท
ทั้งสองหลับสนิทด้วยกันทั้งคู่ อัคราตื่นก่อนสโรชา เขาปล่อยให้เธอนอนต่อ ส่วนตัวเองเดินไปอาบน้ำที่ห้องเขา คิดว่าเช้านี้จะทำอาหารเช้า ให้หญิงสาวทาน เพื่อเป็นการตอบเทนที่เธอดูแลเขามาหลายวัน"น้องบัวครับ เขาเรียกเบาๆ คนบนเตียงยังไม่ตื่นเลย นอนขี้เซาจริง เขาขึ้นไปที่เตียงนอน เธอก็ยังไม่ตื่น น้องบัวตื่นเถอะครับคนดี สายแล้ว พี่ทำอาหารเช้ารอแล้ว ลุกขึ้นอาบน้ำเถอะ คนดี" เงียบสนิท นึกอยากแกล้งคนขี้เซา เขากระเถิบเข้าไปนอนใกล้หญิงสาว เขาติดใจ ติดกลิ่น เสียแล้ว น่ารักที่สุด เขาค่อยๆ แหวกเสื้อนอนของหญิงสาว ใช้จมูกแตะเบาๆ ลงไปที่อกอวบอิ่มนั้น หอมเหลือเกินค่อยๆ บรรจงจูบรอบฐานถันนั้นเบาๆหญิงสาวขยับตัวหายใจแรงขึ้นทำให้อกอวบเคลื่อนไหวตามแรงหายใจของตัวเอง สโรชาหายใจแรงขึ้น เคลื่อนไหวตัว ไปตามริมฝีปากร้อนของเขา นี่เป็นความฝันหรือเรื่องจริงกันแน่ชายหนุ่มเงยหน้าจากอกอวบนั้น สัมผัสได้ว่าหญิงสาวตอบสนองเขา และเคลื่อนไหวตัวแรงกว่าเดิม คนที่โดนจูบลืมตาขึ้นหน้าตาตกใจ "สวัสดีตอนเช้าครับน้องบัวพี่มาปลุกไปทานข้าวครับ ตื่นได้หรือยัง พี่เรียกนานแล้วไม่ตื่นสักที พี่เลยต้องใช้วิธีนี้" คนพูดยิ้มตาเป็นประกาย "โกรธพี่ไหม"
"น้องบัวครับ น้องบัว" อัคราเรียกคนที่นอนอยู่ข้างๆ ดูเถอะคงจะรอเขาไม่ไหว คงเหนื่อยกับการดูแลเขาด้วย พรุ่งนี้บางทีเขาอยากพาเธอออกกไปทานข้าวข้างนอกบ้าง หมกตัวอยู่แต่ในบ้านหลายวันแล้ว"น้องบัว" ไม่มีสัญญาณตอบรับ แต่เขาก็ชอบ สโรชาหลับเร็ว เขาเดินไปปิดไฟ เหลือแค่ไฟที่ฝาผนังสลัวๆ อัครานอนมองผู้หญิงตรงหน้าเขา คืนนี้ไม่รู้ว่าเขาจะอดใจไหวไหม แต่แค่กอดและจูบเฉยๆ ไม่เป็นไรหรอกน่าอัคราค่อย ๆ ขยับตัวไปหาคนที่นอนข้างๆ ดึงตัวหญิงสาวเข้ามาไว้ในอ้อมกอด แก้มขาวนั้นเนียนมาก ปากอวบอิ่มนั้นเขายังติดใจไม่หาย สโรชาหายใจเป็นจังหวะ ทำให้หน้าอกนูนนั้นเคลื่อนไหวตามแรงหายใจ "น้องบัว น้องบัวครับ ตื่นมาคุยกับพี่ก่อนได้ไหม" เขานึกอยากแกล้งหญิงสาว หลับง่ายแล้วยังขี้เซาอีก อัคราใช้แขนขวาดันร่างของหญิงสาวเขามาหาตัวเขาเธอขยับตัวทำให้กระดุมเสื้อนอนที่น่าจะหลวมอยู่แล้วหลุดออกมาสองเม็ดบน เห็นเนินเนื้อขาวนวลโผล่พ้นเสื้อชั้นในออกมาอวดสายตาเขา สโรชามีหน้าอกที่สวยมาก ได้รูป ผอมแต่มีหน้าอก เขามองที่ปากอิ่มนั้น หอมที่หน้าผากขาวนั้นเบาๆ ไล่ลงมาที่แก้มขาวเนียน มาหยุดที่ปากอวบอิ่ม ยังไม่ตื่น เขาค่อยๆ จูบอย่างทนุถนอม คนหลับขยับตัว
วันนี้เป็นอีกวันที่หญิงสาวตั้งใจทำงาน แบบที่ต้องเขียนให้เจ้าสัวดู ยังไม่เสร็จ วันนี้หลังจากที่ทานข้าวเย็นแล้ว สโรชารีบอาบน้ำเสร็จ สระผม เหมือนเดิมอัคราเข้ามาป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆ เธอตลอดเวลา เขานอนเล่นบนเตียง ไม่นานก็หลับไป เธอก็ปล่อยเขาตามสบาย ไม่ได้ให้เขากลับห้อง วันนี้เธอมีประชุม กับทีมงาน และลูกค้าต่างชาติ สมัยนี้ดีไม่ต้องเดินทางไปพบปะกัน สามารถประชุมที่บ้านก็ได้ สะดวกมาก เธอคิดว่าประชุมไม่น่าจะนาน ไว้ค่อยเป่าผมล่ะกันสโรชาเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบเสื้อแขนยาวมาใส่ทับเสื้อยืด แล้วใส่หูฟัง เธอมีประชุมคอนเฟอเรนซ์ กับศักดิ์สิทธิ์เจ้านาย และทีมงานบริษัทเก่า มีลูกค้าต่างชาติเข้ามาร่วมประชุมด้วย เขาสนใจงานของเธอมาก ยินดีให้เธอไปทำงานให้ที่นิวซีแลนด์ โดยออกค่าใช้จ่ายทุกอย่างให้ อยู่จนกว่างานจะเสร็จ สโรชาทักทายลูกค้า เธอขอบคุณที่ลูกค้าชอบงานของเธอ เธอยินดีออกแบบให้ แต่ไม่รับปากว่าจะไปอยู่ที่นิวซีแลนด์ยาว เธอบอกไปว่าสามารถดูงานออนไลน์ได้ ลูกค้าว้าวกับงานของเธอมาก หญิงสาวมีข้อเสนอให้รุ่นน้องเดินทางไปดูงานแทน ถ้าหากเขาตกลงเธอจะรับงานนี้ ลูกค้าตกลงโดยไม่มีข้อแม้อะไรเลย ส่งใครไปก็ได้ แต่ขอให้เป็
สโรชายกแขนขึ้นกอดเขาขยับตัวนิดหน่อย หน้าของเธอก็เข้ามาจนชิดจมูกเขา หญิงสาวงัวเงียกระพริบตาถี่ๆ เธอเงยหน้าขึ้นมามองเขา และเมื่อรู้ตัวว่านอนทับแขนชายหนุ่ม แถมยังกอดเขาไว้อีก เธอรีบลุกพรวดพราดขึ้นนั่ง"พี่เข้มคะตายแล้ว นี่บัวนอนหนุนแขนพี่เข้มตั้งเมื่อไหร่คะนี่ เป็นยังไงบ้างคะ เป็นเหน็บชาไหม" เธอจับแขนเขาเบาๆ ให้เหยียดตรงและนวดตั้งแต่ปลายนิ้วมือ ไล่ขึ้นไปที่หัวไหล่ให้เขา เหตุการณ์เหมือนเดิม เธอนอนหนุนแขนเขาอีกแล้ว ว่าจะนอนแบบไม่ให้ร่างกายชิดใกล้เขาแล้วนะ เผลอไปหนุนแขนเขาอีกจนได้อัคราเองก็เพิ่งเริ่มรู้สึกตัวว่าแขนตัวเองชามากตอนที่ตื่น แต่ไม่กล้าขยับเพราะเห็นเธอกำลังหลับอย่างมีความสุข เขานอนมองสโรชาบีบนวดที่แขนให้เพลิน ดูรึแทน ที่จะห่วงตัวเองว่าถูกเขากอด กลับมาโทษตัวเองว่าทำให้เขาเป็นเหน็บชาเขาตัดสินใจดึงตัวหญิงสาวเข้ามากอดไว้ โดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว เลยโยกไปตามแรงดึงของเขากองอยู่ที่อกของชายหนุ่ม ที่มีผ้าห่มผืนหนาห่มอยู่ ทำให้หน้าอกอวบนุ่มนั้นแนบกับตัวเขา เขากดหัวเธอลงใกล้หัวใจแบบนั้งนิ่งและนาน ก่อนที่จะพูดว่า "พี่ไม่เป็นอะไรเลยครับ" เขากระชับอ้อมแขนให้แน่นยิ่งกว่าเดิม และหอมที่หน้าผากผมขอ
เสียงสโรชายังสวดมนต์อยู่เลย แม่คุณจะสวดกี่บทกันนี่ ชั่วโมงกว่าที่เขานั่งทำงานอยู่ที่ห้องรับแขก จนเขาไปอาบน้ำที่ห้องตัวเองเสร็จแล้ว ก็ยังไม่เห็นเธอออกมา เขาเดินไปดูสโรชาที่ห้องของเธอ หญิงสาวใส่เสื้อยืดสีขาว กางเกงนอน นั่งพนมมือสวดมนต์อยู่บนเตียง มีหนังสือสวดมนต์วางอยู่บนหมอนสีขาว เขานั่งลงที่เก้าอี้ใกล้โต๊ะเขียนแบบของหญิงสาว คนสวดมนต์ไม่ทันได้สังเกตุว่าเขาเข้ามาในห้อง คงตั้งใจสวดมาก ไม่ถึงห้านาทีสโรชาก็สวดมนต์เสร็จ เธอก้มกราบที่หมอน"อ้าว...พี่เข้มมาตั้งแต่เมื่อไรคะ บัวไม่ได้ยินเสียงเลย" หญิงสาวลงจากเตียงเงยหน้ามาเจอเขา เอาหนังสือสวดมนต์ไปไว้บนโต๊ะเครื่องแป้ง "บัวขอไปกรวดน้ำก่อนนะคะ""หอมจัง".เขาพูดขึ้นเบาๆ เมื่อหญิงสาวเดินผ่านหน้าไป เขามองตามหลังสโรชาไปจนลับตา อย่าบอกนะว่าต่อไปต้องนั่งสมาธิอีก เขาพึมพำคนเดียวไม่นานสโรชาก็เดินกลับมาพร้อมขวดน้ำเปล่า "พี่เข้มยังไม่ไปนอนเหรอคะ มีอะไรไหมคะ เธอถามเขา" เพราะเห็นว่าเกือบสามทุ่มแล้วเขายังไม่กลับห้องของตัวเอง"ทำไมถามพี่ว่าไม่ไปนอน หมายความว่ายังไงครับน้องบัว "ชายหนุ่มเดินไปนั่งที่เตียง"น้องบัวยังไม่นอน พี่ก็ยังไม่นอนครับ แล้วน้องบัวจะนั่งสมา
ระหว่างที่ทั้งสองกลับบ้าน หญิงสาวชวนเขาคุยตลอดเวลา ทำให้เขาพอใจมาก"ภัสราไม่อยู่บ้าน บางทีก็คิดถึงนะครับเคยทำงาน เคยอยู่ด้วยกันทุกวัน ป่านนี้คงเที่ยวอย่างมีความสุข พี่สบายใจที่ภัสราเจอพี่ชาติชาย หมดห่วงไป นึกว่ายายภัสจะไม่มีโอกาสแต่งงานแล้ว" เขาพูดและยิ้มอย่างมีความสุขไบัวรับรองเลยค่ะ ถ้าพี่ภัสราได้แต่งงานกับอาชาติ พี่ภัสราจะเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกเลย""พี่ก็มั่นใจอย่างนั้นครับ มั่นใจตั้งแต่ได้พบพี่ชาติชายครั้งแรกเลย" เขาพูดและยิ้มให้เธอทั้งสองกลับถึงบ้านเกือบบ่ายสามโมง อัคราขนของเข้าบ้าน สโรชาสาระวนจัดของเข้าตู้เย็นมีแต่ของโปรดเธอทั้งนั้น เธอเลือกขนมฝรั่งมาไว้ให้เขาทานกับกาแฟตอนเช้า ส่วนขนมไทยเธอซื้อมาไม่มากนักเพราะส่วนมากเป็นของสด พวกที่เป็นกะทิ พออุ่นแล้วก็จะไม่ค่อยอร่อย"น้องบัวครับ พวกเสื้อผ้านี่ให้พี่ไว้ที่ไหนครับ" อัคราหอบถุงเสื้อผ้าเข้ามาหาหญิงสาว"วางที่ห้องรับแขกก็ได้ค่ะ เดี๋ยวบัวจัดการเอง" เธอเดินมาหาเขาพร้อมแก้วน้ำ ให้อัครา"น้ำค่ะพี่เข้ม" เธอยื่นแก้วน้ำให้เขา แล้วนั่งลงกับพื้นรื้อถุงผ้าที่เขามาวางไว้ บนโต๊ะออกมาสำรวจ ตัดป้ายราคาออก แยกสี ผ้าพวกนี้ต้องซักมือ สโรช
เสียงผู้หญิงเรียกชื่อเขาดังมาแต่ไกล"อัคราขา ตายแล้ว....นี่เพียงใจโชคดีมากเลยนะคะ ทำไมคุณใจดำกับเพียงใจจังเลย ตั้งแต่วันนั้นที่พบกัน คุณก็ไม่รับสาย ไม่โทรกลับ ไม่ติดต่อเพียงใจเลย รู้ไหมคะว่าเพียงใจคิดถึงคุณสุดหัวใจ คิดถึงมากขนาดไหน กินไม่ได้นอนไม่หลับเลยค่ะ"สโรชานั่งตรงข้ามกับเขา เลยได้ยินแต่เสียงผู้หญิงเรียกชื่อเขามาแต่ไกล เสียงนั้นแสดงอาการดีใจนักหนา แสดงออกเลยว่าคิดถึงเขามากอย่างที่ปากพร่ำบอก ผู้หญิงเจ้าของเสียงเข้ามานั่งเบียดอัคราต่อหน้าเธอ ร่างอวบอั๋นนั้นใส่ชุดลายเสือสีเหลืองดำ คอเว้าลงมาถึงเนินนม แต่งหน้าเข้ม เกล้าผมมวย ใส่แหวนเพชรวงใหญ่ นาฬิกาข้อมือยี่ห้อดัง ที่คล้องแขนมานั่นกระเป๋าแบรนด์เนมชื่อดัง ท่าทางยั่วยวนเสียเหลือเกิน เธอนั่งเบียดชายหนุ่ม ถ้าไม่มีโต๊ะอาหารขวางไว้ คงจะขึ้นไปนั่งบนตักเขาแน่ๆ เธอวางหน้าสวยเซ็กซี่นั้นบนไหล่ของอัครา ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนั้นจะมองไม่เห็นเธอเลย สองมือนั้นโอบกอดตัวชายหนุ่มเอาไว้แน่น คนโดนกอดก็เอนตัวหนีพัลวันเธอสงสารคนตรงหน้า ดูเขาทำหน้าไม่ถูกเลย เขาพยามยามผลักร่างอวบเซ็กซี่นั้นออกจากตัว แต่ก็ไม่เป็นผล ดีที่เขาและเธอเลือกมุม เป็นส่วนตัว ถ้าไม่สั
เช้านี้บรรยากาศดีมากฝนเริ่มซา อัคราตื่นนานแล้ว แต่คนที่นอนหนุนแขนเขามาทั้งคืนยังไม่ตื่น เขาอยากให้เธอได้พักนานๆ ชายหนุ่มรู้สึกดีขึ้นมากน่าจะเกือบปกติแล้ว รอให้คนในอ้อมกอดตื่นก่อน วันนี้เขาคิดว่าจะพาหญิงสาวออกไปทานข้าวข้างนอกดีกว่า ไม่อยากให้เธอเหนื่อย เพราะว่าเธอทำอาหารให้เขาทานมาหลายเวลาแล้ว อยากตอบแทนเธอบ้างร่างบางขยับตัว หญิงสาวขยี้ตา เธอรู้ตัวเองว่าเป็นคนหลับง่าย หลับลึก หลับนาน เธอระวังตัวเสมอ พยายามไม่นอนในที่ๆ ไม่ปลอดภัย แต่นี่เธอกำลังนอนหนุนแขนใหญ่แข็งแรงของอัครา หญิงสาวกระพริบตาถี่ๆ ขยี้ตามองเขาอีกครั้ง นี่เธอนอนหนุนแขนเขาตั้งแต่เมื่อไร เจ้าของแขนแข็งแรงนั้น นอนยิ้มมองเธอตาเป็นประกาย สโรชาตกใจนิดหน่อย ที่ตัวเองมานอนบนแขนของเขา แต่ห่วงเขามากกว่า " พี่เข้มนี่ให้บัวนอนหนุนแขนตั้งแต่เมื่อไรคะ เป็นเหน็บแล้วไหมนี่ มาค่ะบัวนวดให้"หญิงสาวรีบลุกขึ้นนั่ง จับแขนแข็งแรงนั้นมาวางที่ตักตัวเอง ยื่นมือไปแตะที่หน้าผากเขา แก้ม คอ ของชายหนุ่ม ตัวไม่ร้อนแล้วนี่คะพี่เข้ม " รู้สึกยังไงบ้างคะ"ถามอาการเขาพราง มือก็นวดแขนเขาไปด้วย คนที่เพิ่งหายป่วยนอนยิ้ม"ดีขึ้นแล้วครับน้องบัว หายชาแล้ว พี่แข็งแร