Home / โรแมนติก / เลห์รักนายหัว / บ้านที่อบอุ่น

Share

เลห์รักนายหัว
เลห์รักนายหัว
Author: พ่รรณพสา

บ้านที่อบอุ่น

last update Last Updated: 2024-11-23 09:54:01

05.30 น.เสียงไก่ขันแว่วมาแต่ไกล สำหรับคนที่ห่างบ้านไปนานอย่าง บัวหรือ นางสาวสโรชา อัครเกียรติไพบูลย์ ธิดาสาวของบ้านหลังนี้ เธอชอบเสียงไก่ขัน เวลาที่มันขันรับกันไปมาประสานเสียงกันเพราะมากๆ แต่บางคนก็อาจจะรำคาญ หญิงสาวไม่ชอบไก่ตัวเป็นๆ ไม่ชอบขนไก่ รวมถึงไม่ชอบนกและขนของมันด้วย แต่เธอชอบทานไก่ ยิ่งไก่ทอดร้านดัง เธอยิ่งชอบมากๆ

..........เสียงเจ้าสีนิล กับเจ้ามังกร ม้าของสโรชา หายใจฟีดฟาด ดังมาจากคอกม้าหลังบ้าน หญิงสาวคิดว่ามันคงรู้ว่าเธอกลับบ้านแน่ๆ เดี๋ยวต้องออกไปทักทายเจ้าสีนิลสักหน่อย สีนิล คือม้าเพศผู้ตัวสีดำสนิท เป็นม้าตัวโปรดของหญิงสาว ส่วนเจ้า มังกรสีน้ำตาลเข้ม เป็นม้าของน้องชายเธอ มันอยู่กับเธอมาตั้งแต่หญิงสาวเรียนมัธยม มันยอมให้แค่เธอกับน้องชายของเธอเท่านั้น ที่ขึ้นหลังของมันได้ แม้แต่พ่อกับแม่ มันก็ไม่ยอมให้ขึ้นหลัง รอหน่อยนะเจ้าสีนิล ฉันขอกินข้าวฝีมือแม่ก่อน เดี๋ยวจะลงไปทักทาย เธออยากจะพาเจ้าสีนิลออกไปเที่ยวที่ไร่ อยากออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์ หลังจากที่ไม่ได้กลับบ้านนานมาก

ห้องนอนของเธออยู่ทางทิศตะวันตกตกเฉียงใต้ของบ้าน ตรงข้ามกับห้องพ่อ แม่ และติดสวนหลังบ้าน หลังจากช่วงเช้าไปแล้ว ห้องของเธอ จึงเงียบสงบมากๆ ถัดจากห้องของเธอไปเป็นห้องรับแขกอีก 2 ห้อง

บ้านสโรชาอยู่ทางภาคเหนือสุดของประเทศไทย ล้อมรอบด้วยภูเขา และป่าไม้ อากาศจึงค่อนข้างที่จะเย็นสบาย หน้าร้อน ก็ร้อนไม่มาก กลางวันร้อน กลางคืนเย็น บ้านหลังนี้เมื่อก่อนสมัยที่เธอกับน้องชายยังไม่ได้ไปเรืยนที่กรุงเทพฯ อาศัยอยู่ด้วยกัน 4 คน นายอาทิตย์บิดา นางจันทรามารดา ตัวเธอ นายองอาจหรือบุตร หลังจากที่เธอกับน้องไปเรียนที่กรุงเทพฯ พ่อกับแม่ก็อยู่กันลำพังสองคน พ่อกับแม่เธอซื้อคอนโดให้ตั้งแต่เธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ที่กรุงเทพฯ เธอเรียนจบ ทำงาน ก็พักที่คอนโดเรื่อยมา น้องชายเธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ ก็ไปอยู่ด้วยกัน

มือเรียวยาวค่อยๆ โผล่ออกมาจากผ้าห่ม เพื่อควานหานาฬิกาปลุก ด้วยความเคยชินเหมือนตอนอยู่ที่คอนโด คลำซ้าย คลำขวา หานาฬิกาปลุกไม่เจอ จนต้องนอนนิ่ง ๆ ใต้ผ้าห่มสักพัก ได้กลิ่นสะอาด ผ้าห่ม ลายสกอต ฟ้า-ขาว กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มของเด็กอ่อน หอมแดดมาก หมอนก็หอมแดด ปลอกหมอนลายเดียวกับผ้าห่มนวม ปกติแม่จะไม่ค่อยใช้น้ำยาปรับผ้านุ่ม นางจันทราซักแล้วก็จะตากแดดเลย ต่างจังหวัดแบบนี้แดดดี แต่แม่รู้ว่าเธอจะกลับบ้าน นางก็เตรียมซักเครื่องนอนใส่น้ำยาปรับผ้านุ่มกลิ่นหอมอ่อนๆ ให้ รอเธอ แม่รู้ว่าบัวชอบกลิ่นนี้ ชอบเครื่องนอนเซตนี้ ต่างกับน้องชาย ตาบุตรชอบสีชมพู ซึ่งมันก็ไม่แปลก น้องชายเธอเป็นชายเต็มร้อย แรกๆ ก็พากันขำ น้องชายเธอบอกว่า จะขำทำไม พี่บัวยังชอบสีฟ้าเลย ซึ่งส่วนมากผู้ชายชอบ เออ...ก็จริงอย่างที่น้องชายเธอพูด

ใจเธออยากนอนต่อ อยากตื่นสักประมาณ 7 โมงเช้า แต่ก็ตัดสินใจดีดตัวขึ้น พับผ้าห่ม จัดหมอนให้เข้าที่ คลุมทับด้วยผ้าผืนใหญ่อีกที บ้านหลังนี้แทบไม่ต้องเปิดแอร์เลย อากาศเย็นธรรมชาติมากๆ หญิงสาวยังคิดว่าแม่มาเปิดแอร์ให้เธอตอนไหน เพราะเมื่อคืนอากาสศเย็นมาก เก็บที่นอนคลุมเตียงเสร็จ ลุกไปเปิดหน้าต่าง กลิ่นข้าวใหม่โชยขึ้นมาถึงห้องนอนเลย หอมจัง เมื่อคืนน้ำค้างลงหนักแน่ๆ เช้านี้ถึงได้สดชื่นขนาดนี้ ไปหาแม่ดีกว่า หญิงสาวลงไปข้างล่าง ตรงไปที่ห้องครัว เช้านี้แม่ทำกับข้าวอะไร เธอนึกอยากช่วยแม่ทำกับข้าวบ้าง หญิงสาวพอทำอาหารง่ายๆ ได้หลายอย่าง แต่จะให้มานั่งทำกับข้าว เช้า กลางวัน เย็น สามเวลาเธอก็ไม่ได้ชอบขนาดนั้น

ครัวบ้านเธอทำแยกออกมาจากตัวบ้าน ก่อปูนขึ้น และมีไม้ระแนงต่อขึ้นไปจนถึงหลังคา มีทั้งเตาถ่านและแก๊ส วันไหนที่แม่อยากใช้ฟืน ก็มีเตาฟืนอยู่ด้านนอกครัว ห่างออกไปไม่มาก ที่ต้องตั้งเตาฟืนห่างออกไปเพราะแม่ไม่อยากให้ควันเข้าบ้าน เตาถ่านทำอาหารอร่อยจริง แต่เวลาที่ควันลอยเข้ามาในบ้าน ติดเสื้อผ้าที่แขวนไว้ กลิ่นควันจะติดเสื้อผ้าเหม็นมาก

"หอมข้าวใหม่จังเลยค่ะแม่" หญิงสาวตะโกนพร้อมวิ่งลงบันไดจากชั้นบนลงมาหานางจันทราผู้เป็นแม่ที่ห้องครัว

"เบาๆ ลูก เดี๋ยวได้ตกบันได ก่อนได้กินข้าวเช้าหรอก" เสียงแม่เอ็ดเอา พร้อมยิ้มให้บัว

แม่ยิ้มกว้างอวดฟันสวย ฟันแม่เรียงกันเป็นระเบียบ ไม่ต้องดัดฟันเลย สโรชาได้แม่ ฟันสวยเรียงเป็นระเบียบไม่ต้องดัดเลย พวกอาๆ เพื่อนพ่อ เพื่อนแม่บอกว่า เวลาแม่ยิ้มแล้วสวย แต่แม่ไม่ค่อยยิ้ม เพื่อนแม่บอกว่าเวลาแม่ยิ้มคล้าย ดาราหญิงหนังฝรั่งคนหนึ่ง ชื่อ จูเลีย โรเบิร์ต เวลาเขายิ้มปากกว้างๆ สวยมาก บัวก็คิดแบบนั้น แม่ของเธอถึงแม้ว่าปีนี้นางจะอายุ 54 ปี แต่คงเค้าความสวยอยู่มาก แม่อายุน้อยกว่า นายอาทิตย์ 4 ปี หญิงสาวคิดว่าพ่อกับแม่อายุห่างกันกำลังดี ไม่มากไม่น้อย

"ทำไมตื่นเช้าจังเลยลูก นอนบ้านเราไม่ต้องรีบหรอก ตื่นเวลาไหนก็ได้ ไม่มีใครว่าหนูเลยลูก พักผ่อนให้พอ นอนให้เต็มที่ไปเลย" นางจันทราถามลูกสาวด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

"ทีแรกก็ว่าจะนอนต่อค่ะ บัวยังคิดว่าบัวนอนอยู่ที่คอนโดเสียอีกค่ะแม่ แต่ได้ยินเสียงไก่ขัน ถึงรู้สึกตัวว่าอยู่บ้านเรา นานๆ กลับบ้าน บัวจะพลาดอากาศสดชื่นๆ แบบนี้ได้ยังไงล่ะคะแม่ "

"ว่าแต่พ่อลงสวนแล้วเหรอคะ" หญิงสาวถามมารดาหลังจากมองหานายอาทิตย์ไม่เจอ

"จ๊ะ…ลงไปสักพักแล้วลูก ไปให้อาหารปลา อาหารไก่ สักเจ็ดโมงกว่าๆ ก็ขึ้นบ้านแล้วล่ะ หนูไม่อาบน้ำอาบท่าให้เรียบร้อยก่อนล่ะลูกค่อยลงมาก็ได้ ไม่ต้องรีบหรอก อยู่บ้านเราสบายๆ "

"ไม่หรอกค่ะแม่ บัวจะช่วยแม่ทำกับข้าวก่อน วันนี้มีแกงส้มเหรอคะ เดี๋ยวบัวช่วยแม่ทอดปลาเค็มนะคะ เมนูนี้อยากกินมานานแล้ว ใครทำก็ไม่เหมือนแม่ทำ แกงส้มหน่อไม้ดองใส่ไก่ ใช้พริกแกงใต้ กินกับปลาแดดเดียวหรือปลาเค็มก็ได้ ผักสดจากสวนเยอะๆ แบบนี้ วิเศษที่สุดเลยค่ะแม่"

"เอาจริงเหรอ" แม่ถาม "บัวไม่เหนื่อยแน่นะลูก" เสียงของแม่เอื้ออาทรเสียเหลือเกิน

"ไหวค่ะแม่เมื่อคืนบัวนอนเต็มตื่นมากๆ พลังมาเยอะเลย แล้วก็เริ่มหิวแล้วด้วยค่ะ "

"งั้นบัวช่วยทอดปลา เสร็จแล้วแกะกระเทียมล้างพริก เตรียมมะนาว พริกสดแม่จะทำน้ำพริกกะปิ วันนี้มีแกงส้มหน่อไม้ดอง น้ำพริกกะปิ ชะอมทอด คั่วกลิ้งหมู ต้มหมูชะม่วง แค่นี้น่าจะพอ จริงๆ แม่อยากทำมัสมั่นอีกอย่าง แต่เคี่ยวนานกลัวว่าจะช้า ไว้พรุ่งนี้ค่อยทำนะลูก" แม่พูดพรางมองหน้าบัว เป็นเชิงขอความเห็น

"อูย…แค่นี้ก็เยอะแล้วค่ะแม่ กินได้หลายเวลา ค่อยทำวันหลังก็ได้ค่ะ ตาบุตรไม่อยู่ ไม่ต้องทำก็ได้ค่ะ ไว้น้องมาแม่ค่อยทำให้น้องกินนะค"ะ น้องชายเธอชอบแกงมัสมั่นมาก ถึงขนาดเวลากลับบ้าน แม่เธอต้องทำใส่ถุงไปไว้ให้ทานที่คอนโด ทำทีก็อยู่ได้หลายมื้อ น้องชายเธอก็อุ่นกิน

"เอางั้นก็ได้ลูกไปๆ ทอดปลาเถอะ เดี๋ยวได้ชะอมมา บัวจะได้เด็ดชะอมให้แม่"

"บัวๆ มารับชะอมทีลูก" เสียงนายอาทิตย์เรียกลูกสาว พ่อวางไว้ที่ฝาโอ่งนะ พ่อขอไปอาบน้ำก่อนเสียงพ่อดังมาจากทางหลังบ้าน

"ได้ค่ะพ่อ เดี๋ยวบัวไปหยิบเองค่ะ พ่อไปอาบน้ำเลยค่าเสร็จแล้วรีบลงมานะคะพ่อ "

จริงๆ เธอไม่ชอบเด็ดชะอมเลย มันชอบมีหนอนตัวเล็กติดมาด้วย ไหนจะหนามของมันอีก แต่เวลาที่ทำเป็นอาหารโคตรอร่อย แถมหอมอีกด้วย

นางจันทราเคยเล่าให้ฟังว่า แม่ลูกอ่อนบางคนจะแพ้กลิ่นชะอม จะกินไม่ได้เลย ได้กลิ่นจะเวียนหัวชวนอาเจียน แต่นางจันทรากลับหอม ตอนเลี้ยงหญิงสาว นางกินไข่เจียวชะอม ชะอมต้มเค็ม ทานได้ทุกเมนูที่ใส่ชะอม ไม่มีอาการแพ้เหมือนคนอื่นเลย

"แหม…วันนี้พ่อต้องเติมข้าวอีกแน่ๆ มื้อนี้มีแต่ของอร่อย" นายอาทิตย์พูดขึ้น หลังจากทุกคนพร้อมกันที่โต๊ะอาหาร พร้อมกับเอื้อมมือมาลูบหัวสโรชา "

"กินเยอะๆ นะลูก นานๆ ได้กลับบ้านมากินข้าวฝีมือแม่ แม่เขาอยากโชว์ฝีมือทำอาหารให้ลูกกินเต็มทีแล้ว มีแต่พ่อกับอาชาติที่ได้กินทุกวัน แต่พ่อไม่เคยเบื่อเลยนะ เพราะแม่เขาทำอะไรก็อร่อยทุกอย่าง"

นายอาทิตย์พูดชมภรรยา แล้วก็ยิ้มอย่างมีความสุข

"ค่ะพ่อ บัวก็ตั้งใจว่าจะมาเพิ่มน้ำหนักที่บ้านนี่ล่ะค่ะ บัวรู้สึกว่าอยู่คอนโดบัวขาดสารอาหารมาก" หญิงสาวพูดพลางตักข้าวใส่จานให้พ่อ และแม่

"จริงๆ หุ่นบัวแบบนี้ก็เหมาะเป็นนางแบบเลยนะลูก" นางจันทราพูดขึ้น

"ไม่เอาค่ะแม่บัวอยากมีน้ำมีเนื้อกว่านี้สักหน่อยค่ะ บัวไม่อยากเป็นนางแบบ"

นางจันทรายิ้มตามคำลูกพูด จริงๆ นางก็ไม่อยากให้ลูกสาวผอมไปมากกว่านี้ สโรชาสูง 175 สำหรับผู้หญิงไทยเรา ก็ถือว่าสูงทีเดียว ทั้งครอบครัวนางกลายเป็นคนเตี้ยสุด นางสูง 165 สามีนางนายอาทิตย์สูง 180 ส่วนลูกชายสูง 185 จะว่าไปแล้วก็สูงกันทั้งบ้าน

เมื่อสมัยสโรชาเรียนอยู่มัธยม เริ่มสูงขึ้นๆ นางกังวล ห่วงว่าสโรชาจะมีแฟนเตี้ย ผู้ชายเตี้ย ผู้หญิงสูงยืนคู่กันนางมองว่า ไม่เหมาะเลย นางก็คิดไปตามประสา แต่เมื่อเวลาผ่านไป นางจันทราก็เริ่มปลง ถ้าวาสนาลูกสาวนางจะได้สามีเตี้ยกว่า แต่ถ้าเขาคนนั้นเป็นคนดี ดูแลลูกสาวนาง ครอบครัวลูกมีความสุข แค่นี้ก็พอแล้ว สำหรับคนเป็นแม่

ส่วนลูกชาย นางไม่ห่วงเพราะเขาสูง ผู้ชายสูง อะไรก็ดีไปหมด จะได้แฟนเตี้ยหรือสูงก็ดูดี ผู้หญิงไทยเราคงไม่สูงมากกว่าลูกชายนางแน่นอน นางจันทราคิด แต่กว่าจะถึงเวลาที่นางจะได้ลูกเขย ลูกสะไภัก็คงอีกนาน ป่านนี้ยังไม่มีวีแววเลย ลูกสาวนางโลกส่วนตัวสูง ไม่เปิดใจให้ใครง่ายๆ เธอกับสามีก็ไม่ได้เร่งรัดอะไร ปล่อยไปตามธรรมชาติ เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Related chapters

  • เลห์รักนายหัว   ลางสังหรณ์

    ทานข้าวเช้ากันเสร็จเรียบร้อย ทุกคนมานั่งที่ชานบ้าน ด้านหน้าของบ้านเป็นสวนครัวเล็กๆ พ่อทำไว้ให้นางจันทรา ได้ปลูกพวกผักสวนครัวต่างๆ แถมมีแปลงให้ปลูกดอกไม้เมืองหนาวที่แม่ชอบบ้านหลังนี้ปลูกอยู่บนที่ดินของตา เป็นบ้านสวนที่น่าอยู่ เป็นที่มรดกของแม่ ถึงแม้ว่าจะปลูกอยู๋ในสวน แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยวเลย เพราะรอบข้างเป็นสวนเหมือนกัน มีเพื่อนบ้านอยู่ใกล้ๆ กัน แม่เป็นลูกสาวคนเดียว แม่เข้าไปเรียนมหาวิทยาในกรุงเทพฯ จบแล้วก็หาทำงานในกรุงเทพฯ สักพัก ตากับยายก็อยากให้กลับบ้าน แม่เธอก็ตามใจลาออกจากงานที่กรุงเทพฯ ได้ทำงานธนาคารในเมือง ได้ดูแลตากับยาย ส่วนพ่อมาเจอแม่ที่นี่ ศึกษาดูใจกัน และได้แต่งงานกัน จนมีเธอและน้องชาย พอแม่คลอดน้องพ่อก็ให้แม่ออกมาเป็นแม่บ้านอย่างเดียวสวนข้างๆ ที่อยู่บริเวณใกล้ๆ กัน ก็เหมือนพ่อ กับแม่เธอ เบื่อเมือง บางคน เกษียณงานแล้วไม่ว่าจะเป็นเอกชนหรือ รับราชการ ก็ออกมาทำสวน อยู่กับธรรมชาติ พ่อเลือกมาอยู่ที่นี่เพราะแม่ ขอให้มีแม่ที่ไหนพ่อก็อยู่ได้ นายอาทิตย์ชอบที่นี่มาก สมัยที่เขายังเรียนมหาวิทยาลัย เคยมาออกค่ายอาสาแถวนี้ ทำให้ประทับใจในสภาพแวดล้อม เขาคิดและฝันไว้ตลอดว่า อยากมีที่แปลงเล็

    Last Updated : 2024-11-23
  • เลห์รักนายหัว   อิสระ

    "แม่ขา ทานข้าวกลางวันเสร็จ สักบ่ายๆ บัวขอพาเจ้าสีนิลออกไปที่ท้ายไร่นะคะ มันคงได้กลิ่นบัวตั้งแต่เมื่อคืน ส่งเสียงตลอดเลยค่ะ บัวก็อยากออกไปเหมือนกัน เห็นลมพัดเย็นๆ แบบนี้แล้ว อยากพาสีนิลไปวิ่งออกกำลังกายค่ะแม่""ไปซิลูก ช่วงนี้ไร่ไม่รก ลุงบุญให้คนงานจัดการถางป่าเตียนเลย แต่ระวังตรงลำธารนะ น้ำยังไม่แห้งเดี๋ยวจะลื่น สีนิล กับมังกร มันคงอยากไปวิ่งเล่นเต็มที อย่าลืมใส่หมวก ใส่เสื้อแขนยาวนะ แดดบ้านเราแรง" นางจันทราบอกลูกสาว"อ่อ...ขากลับ บัวเลยไปเอาใบเตยที่บ้านยายจันทร์ให้แม่ทีนะลูก ยายโทรมาบอกแม่หลายวันแล้ว แม่ไม่มีเวลาออกไปเอาสักที ฝากพ่อให้รับมาให้ พ่อเขาก็ลืมทุกครั้ง บัวจะได้ไปทักทายยายจันทร์ด้วย แกถามหาบัวกับบุตร อยู่บ่อยๆ คงคิดถึงแหละ""ได้เลยค่ะแม่ เดี๋ยวบัวไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ ""จ๊ะลูก ชุดบัวอยู่ในตู้ แม่เอาออกมาซักทำความสะอาดไว้รอลูก หยิบใส่ได้ทุกตัวเลย""ขอบคุณมากค่ะแม่" หญิงสาวยกมือไหว้นางจันทราผู้เป็นมารดาอีกครั้งสโรชา และองอาจ จะเป็นแบบนี้ นิดหน่อยก็ยกมือไหว้ตลอด สมัยเด็กๆ พ่อกับแม่สอนเธอกับน้องตลอด เห็นพ่อกับแม่ทักใคร ไม่ต้องรอให้พ่อกับแม่บอก เด็กๆ ก็ยกมือไหว้โดยอัตโนมัติ รวม

    Last Updated : 2024-11-23
  • เลห์รักนายหัว   วุ่นวาย

    "คุณครับ คุณครับ เดี๋ยวก่อน ๆ ติดต่อเรื่องอะไรครับ กรุณาแจ้งก่อนนะครับ ไม่งั้นเข้าไปไม่ได้""ทำไมฉันต้องแจ้ง ในเมื่อฉันก็มาออกบ่อยๆ แกก็เคยเห็นฉันนี่ จะถามทำไมอีก น่ารำคาญ""ที่นี่เขาติดป้ายประกาศห้ามคุณเข้ามาที่บริษัทนี้นะครับ คุณไม่เห็นป้ายเหรอครับ? กลับออกไปเสียเถอะครับ ก่อนที่คนข้างในจะออกมาเจอ นี่ก็ใกล้พักเที่ยงแล้ว" รปภ.บอกกล่าวกับเขา"แกมีสิทธิ์อะไร? มาห้ามไม่ให้ฉันเข้าไปในบริษัทฯ นี้ แกไม่ใช่เจ้าของ แกเป็นแค่ ยาม อย่ามาสะเออะห้ามฉัน""คุณไม่ใช่พนักงานของที่นี่นะครับ คุณมาทำความวุ่นวายให้กับบริษัท ป้ายห้ามเข้าก็ติดใหญ่โต คุณยังจะดื้อเข้าไปอีกเหรอครับ ผมไม่ยอมให้คุณเข้าไปเด็ดขาด เป็นไงเป็นกัน ผมจะทำตามหน้าที่ของผม และผมจะไม่ยอมให้คุณเข้าไปข้างในเด็ดขาด""ไอ้ยามบ้า แกกล้ากับฉันเหรอ ฉันจะเข้าไปหาคุณสโรชา ใครก็ห้ามฉันไม่ได้""หยุดอยู่ตรงนั้นเลยคุณกริช คุณไม่มีสิทธิ์เข้ามาวุ่นวายในบริษัทนี้ ถ้าคุณก้าวขาเข้ามาในเขตรั้วบริษัทฯ แม้แต่ก้าวเดียว ผมโทรหาตำรวจแน่ อย่าหาว่าผมท้านะ ผมจะแจ้งข้อหาบุกรุกคุณเพิ่มอีกกระทง ลองเข้ามาสิ่ครับ หรือคุณอยากลอง ศักดิ์สิทธิ์ตะโกนออกมาจากประตูออฟฟิศ""กริช

    Last Updated : 2024-11-23
  • เลห์รักนายหัว   คนแปลกหน้า

    "สีนิล บัวขอแวะร้านค้าแป๊ปนะ บัวอยากได้ของใช้นิดหน่อย แป๊ปเดียวไม่นานหรอก"สโรชาก้มหน้าลงมากระซิบที่แก้มของม้าคู่ใจ มีของใช้จุกจิกหลายอย่างที่เธอลืมหยิบมาจากคอนโด เธอลงจากหลังสีนิล ปล่อยให้มันเล็มหญ้าอยู่หน้าร้านรอ ระหว่างที่เธอเข้าไปซื้อของใช้ที่ต้องการ"หนูบัวกลับมาเมื่อไรลูก มาคราวนี้จะอยู่นานไหม" เสียงถามดังมาจากหลังร้าน"สวัสดีค่ะป้าเกด" หญิงสาวยกมือไหว้ป้าเจ้าของร้าน "บัวมาถึงเมื่อวาน กะว่าจะอยู่ยาวค่ะป้าเกด คิดถึงบ้านเรา ป้าเกดสบายดีนะคะ""สบายดีลูกป้าว่าล่ะเห็นเจ้าสีนิล ไม่บัวก็บุตรล่ะ เจ้าสีนิลคงดีใจ จะได้ออกเที่ยวบ่อยๆ ตามสบายนะลูกอยากได้อะไรก็เลือกเอาเลย ป้าทอนเงินลูกค้าก่อน ไม่เจอกันนานยังสวยเสมอเลยนะหนูบัว" ป้าเกดเจ้าของร้านทักทายหญิงสาว ทุกคนแถบนี้จะรู้จักเธอดี สมัยเป็นเด็กรุ่นๆ เธอกับน้องเที่ยวทุกที ไม่ขี่ม้า ก็มอเตอร์ไซค์ หรือไม่ก็จักรยาน"ขอบคุณมากค่ะป้าเกด บัวขอเลือกแป๊ปเดียวค่ะ นานกว่านี้เดี๋ยวค่ำ" หญิงสาวเลือกของที่ต้องการได้แล้ว ก็รีบไปจ่ายเงิน"ไปก่อนนะคะป้ากลัวค่ำค่ะ วันหลังบัวแวะมาใหม่ค่ะ"ออกจากร้านค้า หญิงสาวก็รีบขึ้นหลังเจ้าสีนิล พร้อมกระซิบบอกมันว่าให้วิ่งส

    Last Updated : 2024-11-23
  • เลห์รักนายหัว   ฝันที่เหมือนจริง

    ที่นี่ที่ไหนกัน ทำไมมืดจัง สโรชาจำได้ว่านอนอยู่บนเตียงในห้องนอนที่บ้านเชียงรายนี่นา แล้วเธอมาโผล่ที่นีได้ยังไง นั่นเจ้าสีนิลนี่ มาทำอะไรอยู่ที่นี่ เวลานี้ควรจะนอนได้แล้วนะ วันนี้ไปวิ่งตากแดดทั้งวันไม่เหนื่อยรึไง สีนิลๆ มาหาบัวเร็วอย่าไปทางนั้นมันมืด หญิงสาวร้องเรียกสีนิล แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ยินเสียงของเธอเลย มันเดินนำหน้าหญิงสาวไป สองข้างทางมืดมากแต่ข้างหน้าที่สีนิลเดินไปนั้น มีหมอกจางๆ สีขาวลอยอยู่ไปมา อากาศเย็นมาก ดีที่เธอเลือกชุดนอนเสื้อผ้าสำลีหนาแขนยาว กางเกงขายาว ขนาดใส่ชุดหนาขนาดนี้ก็ยังสัมผัสได้ว่าหนาวมาก เ ธอเดินตามสีนิลไป แปลกมากทำไมสีนิลไม่ได้ยินเสียงเธอเลย มันจะพาเธอไปไหนกันแน่ทำไมยิ่งเดินตามเหมือนยิ่งห่าง จากที่เดินช้าๆ เธอก็ออกแรงวิ่งตามสีนิล ก่อนที่เธอจะเข้าไปถึงตัวตัวเจ้าสีนิล ก็มีอะไรบางอย่างเข้ามาขวางทางเธอไว้ว้ายยยยย เธอร้องได้แค่นั้นก็ต้องอ้าปากค้าง ยืนตัวชา งู.....อะไร ทำไมหัวงูใหญ่ได้ขนาดนี้ใหญ่กว่าหน้าเธออีก หน้าของมันใกล้หน้าหญิงสาวไม่ถึงคืบ มันจ้องหน้าหญิงสาวนิ่ง ส่วนตัวและหางของมันส่ายไป มา ทำไมแววตางูดำใหญ่ตัวนี้เหมือนแววตาคนมาก สีนิลช่วยบัวด้วย พ่อจ๋าแม่

    Last Updated : 2025-01-18
  • เลห์รักนายหัว   ไปเที่ยวร้านกาแฟ

    "แม่ขาพ่อออกไปกับลุงบุญเหรอคะ" หญิงสาวถามมารดา พลางตักไข่เจียวเข้าปาก วันนี้แม่ทำผัดพริกแกงถั่วฝักยาวใส่หมูสามชั้น ไข่เจียวกรอบๆ มัสมั่น แกงจืดผักรวม บัวว่าภายในหนึ่งเดือนน้ำหนักบัวขึ้นพรวดๆ แน่เลยค่ะแม่ อาหารการกินอุดมสมบูรณ์แบบนี้ทุกมื้อ"ใช่ลูกกินข้าวเช้าเสร็จแล้วก็ออกไปเลย เห็นว่าจะแวะไปหาอาชาติ คุยงานของเมื่อวานต่อจ๊ะ ว่าแต่วันนี้มีโปรแกรมไปที่ไหนบ้างลูก""บัวว่าจะไปที่ร้านกาแฟสักหน่อยค่ะแม่ จะเข้าไปดูแบบแป๊ปนึง แม่ไปด้วยกันไหมคะ ถ้าแม่ไปบัวจะเอารถเก๋งออก แต่ถ้าแม่ไม่ไปบัวจะใช้มอเตอร์ไซค์ค่ะ""ไม่ล่ะลูกแม่อยู่บ้านดีกว่า เย็บผ้ายังไม่เสร็จเลย แม่จะทำต่อสักหน่อย ลมหนาวมาแล้วเผื่อได้ใช้ทัน" นางจันทราไม่ใคร่ชอบออกนอกบ้านนัก ถ้าไม่มีงานที่จำเป็นจริงๆ ตั้งแต่ออกจากงานประจำมานางก็รู้สึกเบื่อ ไม่อยากเจอใคร นางชอบอยู่แบบนี้ ทำงานบ้าน อ่านหนังสือ ดูทีวี อยู่เงียบๆ แบบนี้ คอยดูแลสามี ดูแลบ้าน งานใหม่ของนางช่วงนี้คือการเย็บผ้าต่อ ซื้อผ้าลายสวยๆ มาตัดเป็นแบบต่างๆ แล้วก็เย็บให้เป็นลวดลาย เย็บปลอกหมอนบ้าง กระเป๋าบ้าง หรือไม่ก็กระเป๋าสตางค์เล็กๆ ผ้าม่าน ผ้าคลุมเตียงเย็บมือบ้าง ใช้จักรบ้าง แล้วแต

    Last Updated : 2025-01-18
  • เลห์รักนายหัว   พี่ชายที่แสนดี

    "ฮัลโหล......ว่าไงคะพี่เข้มอะไรกันเนื้ย ร้อยวันพันปีไม่เคยโทรน้องก่อน เพิ่งจะคุยกันเมื่อเที่ยงนี่เอง มีอะไรหรือเปล่าคะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ภัสก็กลับแล้ว" อัครา เกียรติก้องอนันต์ หรือพี่เข้มของภัสรา เขาอายุห่างจากภัสรา 3 ปี ภัสรา 34 พี่เข้มของเธอปีนี้ก็ 37 ปีพอดี มีกันอยู่แค่สองคนพี่น้อง พ่อกับแม่เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเมื่อสองปีที่ผ่านมาโชคดีที่พ่อแม่สร้างทุกสิ่งอย่างเตรียมไว้ให้ลูกทั้งสองคน ท่านทั้งสองเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ พ่อหลับในหลังกลับจากงานเลี้ยงของบริษัท พ่อของเธอขับรถเอง ท่านไปกันสองคน ก่อนที่ท่านจะจากไป พ่อกับแม่ของเธอท่านเป็นนักวางแผน จัดการทุกสิ่งอย่างให้ลูกทั้งสองคนอย่างยุติธรรม และโชคดีที่เธอมีกันแค่สองคนพี่น้อง ทำให้ไม่มีปัญหาเรื่องการแบ่งทรัพย์สมบัติพี่ชายเธอดูแลฟาร์มหอยมุก อันดับต้นๆ ของภูเก็ต และกิจการปั้มน้ำมันส่วนภัสรา ดูแลโรงงานจิวเวลรี่ คอนโด แบ่งกันเป็นสัดส่วนไม่ก้าวก่ายกัน โชคดีที่ทั้งสองมีลูกน้องที่จงรักภักดี ที่ยังคงเคารพและให้ความเชื่อใจอัครา และภัสรา แม้พ่อกับแม่จะไม่อยู่แล้วก็ตาม เธอและพี่ชายไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร ทุกอย่างดำเนินต่อไปเหมือนสมัยพ่อกับแม่ยังอยู

    Last Updated : 2025-01-18
  • เลห์รักนายหัว   ผ้าพันคอพันใจ

    เช้านี้อากาศดีอีกแล้ว สโรชานอนฟังเสียงไก่ขัน ว่าไปแล้วที่นี่อากาศดีทุกเช้า ไม่ใช่แค่บ้านเราที่โชคดี ต้องเรียกว่าโชคดีทั้งอำเภอ เพราะหมู่บ้านนี้ถึงแม่ว่าจะอยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองนัก แต่ก็อยู่ติดภูเขาหน้าฝนน้ำก็ดี หน้าหนาวก็หนาวมาก หน้าร้อนไม่ร้อนมาก ไม่เคยมีไฟป่า สรุปว่าดีทุกฤดู ไม่ใช่ชาวบ้านที่ช่วยกันดูแลป้าไม้ ที่นี่เจ้าหน้าที่รัฐดูแลชาวบ้านเป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเรื่องถนนหนทาง แหล่งท่องเที่ยว การเกษตรวันนี้หญิงสาวคิดว่าจะไปส่งภัสราที่สนามบินสักหน่อย เพราะอย่างน้อย ภัสราก็เป็นลูกค้าที่รีสอร์ท เธอก็ถูกใจในนิสัยของลูกค้าคนนี้มากไหนๆ บ่ายนี้เธอจะเข้าไปหาอาชาติที่โรงแรมอยู่แล้ว ก่อนเข้าไปหาอาแวะสนามบินหน่อยก็ไม่เป็นไรหรอกเป็นทางผ่านอยู่แล้ว หญิงสาวรีบลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัว"แม่ขา.............เช้านี้มีอะไรทานบ้างคะ หอมจังเลยค่ะ" สโรชาสวมชุดเดรสผ้าลินินสีชมพูสดใส แขนยาว เธอเกิดวันอังคาร พอใส่เสื้อสีประจำวันเกิด ผิวที่ผ่องอยู่แล้ว ยิ่งผ่องมากขึ้น เธอใช้ผ้าพันคอผ้าฝ้ายแบบทางเหนือ กระเป๋าสะพายที่ทำมาจากผ้าฝ้าย ดูเข้ากันดีกับชุดและผ้าพันคอ เธอไม่ค่อยชอบแบรนด์เนมนัก ถึงแม้ว่าสามารถที่จะซื้อได้ก็ตาม"

    Last Updated : 2025-01-18

Latest chapter

  • เลห์รักนายหัว   ดูแลคนป่วย

    สโรชาตื่นแต่เช้าลงมาทำข้าวต้มเครื่องสำหรับเช้านี้ สองโมงกว่าแล้วอัครายังไม่ออกมาจากห้องนอนของเขา หญิงสาวเดินไปเคาะประตูห้องนอนของเขา พี่เข้มตื่นหรือยังคะ ทานอาหารเช้าได้แล้วค่ะ เงียบ....เป็นอะไรหรือเปล่านะ เขาไม่ได้ล็อคห้อง หญิงสาวมองไปที่เตียงกว้าง ร่างสูงใหญ่นั้นยังนอนห่มผ้าผืนหนาอยู่บนเตียง"พี่เข้มคะเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมยังไม่ตื่น" เธอเข้าไปนั่งที่ข้างเตียง จับแขนเขา "อุ้ย...ทำไมตัวร้อนจั"ง หญิงสาวใช้หลังมืออังที่หน้าผากของเขา โห...ตัวร้อนจี๋เลย สโรชาดึงผ้าห่มมาไว้ที่ใต้อกเขาเพื่อระบายความร้อน และรีบไปเปิดตู้เสื้อผ้าเขาเพื่อหาผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก ชุบน้ำสะอาดแล้วนำมาเช็ดหน้า เช็ดตัวให้เขาเพื่อไล่ความร้อนอัคราสลึมสลือ รู้ว่าสโรชาเช็ดตัวให้ เมื่อคืนเขานอนไม่หลับ รู้สึกปวดหัวตั้งแต่นั่งเป่าผมให้สโรชา เริ่มรู้สึกว่ามีไข้ตอนตีสอง จะโทรหาเธอก็เกรงใจ เลยหายาแก้ปวดมาทานเอง และหลับไปด้วยฤทธิ์ยา มารู้สึกตัวตอนที่สโรชาเคาะประตูห้องแต่เขาลุกไม่ไหว"เมื่อวานโดนฝนแน่เลยค่ะ โดนพัดลมที่บัวเป่าผมบัวด้วยแน่ๆ พี่เข้มดื่มน้ำหน่อยนะคะ" ปากเขาแห้งมาก"เดี๋ยวบัวเช็ดตัวให้อีกท

  • เลห์รักนายหัว   ฟาร์มหอยมุก

    "น้องบัวครับ วันนี้พี่พาไปเที่ยวที่ฟาร์มเลี้ยงหอยมุกนะครับ ยายภัสไม่อยู่ พี่ต้องเขาไปดูสักหน่อย ไปกับพี่นะครับ ออกนอกตัวเมืองไปไม่ไกลมากติดทะเลเลย วันนี้น้องบัวว่างทั้งวันเลยใช่ไหม" เขายิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน"ได้เลยค่ะบัวว่างทั้งวัน" ช่วงนี้เธอมีความรู้สึกว่าอยากตามใจเขาวันนี้สโรชาใส่เดรสลินินสีน้ำทะเลยาวถึงตาตุ่มเหมือนเดิน แขนยาว คอเชิ้ต ปล่อยผม มีแว่นกันแดดสีขาวคาดไว้บนศรีษะ ใส่รองเท้าผ้าใบ สะพายกระเป๋าผ้าฝ้าย สำหรับใส่กระเป๋าตังค์ โทรศัพท์ เธอแต่งตัวธรรมดา แต่เขาชอบ และที่ชอบมากที่สุดคือ กลิ่นแป้งเด็กจากตัวหญิงสาว เขาไม่ค่อยชอบผู้หญิงใส่น้ำหอม กลิ่นอ่อนๆ ยังพอรับได้ ผู้หญิงบางคนใส่น้ำหอมกลิ่นแรงมาก ฉุนจนอยากจะเดินหนี"ที่ฟาร์มคนงานจะค่อนข้างเยอะ นะครับ อาจวุ่นวายสักหน่อย น้องบัวอยู่ใกล้ๆ พี่ไว้นะ""ได้เลยค่ะ ที่ฟาร์มพี่เข้มนี่ เลี้ยงหอยมุกที่เขาเอามาทำสร้อย ทำแหวน ทำต่างหูใช่ไหมคะพี่เข้ม" เธอหันมาถามเขา " พอดีบัวไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้เลย""ใช่ครับข้างในจะมีห้องจิวเวลรี่เล็กๆ เป็นห้องแสดงตัวอย่างมุกที่ทำเป็นเครื่องประดับ เดี๋ยวพี่พาน้องบัวไปชมนะ

  • เลห์รักนายหัว   ข่าวดีในครอบครัว

    "บ้านหลังใหญ่โต อยู่กันสองคนเองเหรอครับคุณเข้ม" ชาติชายถามเมื่อลงจากรถของอัครา"มีพ่อบ้าน แม่บ้าน อีกสองคนครับ เวลาที่ผมกับยายภัสไม่อยู่ ก็มีพวกเขาคอยดูแลบ้านให้ อยู่กันมานานแล้วครับ ตั้งแต่สมัยรุ่นพ่อกับแม่ ไว้ใจได้ครับ อยู่กันเหมือนญาติไปแล้ว""เดี๋ยวพี่ชาติพักฝั่งเดียวกับห้องผมนะครับห้องติดกัน ห้องยายภัสกับน้องบัวอยู่ทางโน้นจริงๆ เมื่อก่อนสาวๆ เขานอนด้วยกันครับหลังๆ น้องบัวนอนดึกต้องทำงานกลางคืน เกรงใจยัยภัส เลยนอนที่ห้องเขียนแบบเลยฮะ ""แล้วคราวก่อนหนูบัวไปทำงานยังไง "ชาติชายถามสโรชา"บริษัทให้รถกระบะมาไว้ใช้1คัน ค่ะอาชาติ แต่พอบัวมาคราวนี้ทีมนั้นต้องเอารถไปใช้ที่ตรัง บัวเลยยังไม่มีรถใช้""ไม่ต้องห่วงครับ ไซค์งานน้องบัวถึงก่อนฟาร์มผมไปด้วยกันได้ครับผมรับส่งเอง ผมเต็มใจและยินดีมากครับคุณชาติ "ได้ยินแบบนี้ก็โล่งใจครับ หนูบัวไม่ค่อยมีเพื่อนโลกส่วนตัวสูง เหมือนกันทั้งบ้าน ผมว่าแกปิดกั้นตัวเองเกินไป สมัยก่อนผมหาหลานเขยมานำเสนอให้หลายคน จนตอนนี้"เลิกแล้วครับให้เขาดูของเขาเอง ผู้หญิงบางคนอายุขนาดนี้มีลูก 2 คน 3 คนแล้ว ผมฝากหลานด้วยนะคุณเข้ม หน

  • เลห์รักนายหัว   ไม่ได้โกรธ แค่งอนเฉยๆ

    "พี่อาทิตย์ พี่จันทราเป็นยังไงบ้างครับ อาทิตย์หน้าผมจะเดินทางกลับแล้วนะครับพี่ คุณภัสราจะตามไปอาทิตย์หน้าไปพร้อมกับพนักงาน วันนี้ผมมาที่ฟาร์มมุกของนายหัวอัครานะครับ สุดยอดเลยพี่ ยิ่งใหญ่มาก ไม่แปลกใจเลยที่เขา ไม่ต้องทำงานเขาก็ไม่เดือดร้อน ลูกสาวเราโชคดีแล้วครับพี่อาทิตย์ หายห่วง ชาติชายวีดีโอคอลไปหา นายอาทิตย์และนางจันทรา อ้าวหนูบัวมาภูเก็ตแล้วเหรอครับ ได้ครับพี่เดี๋ยวผมโทรหาหนูบัวเอง ครับๆ แค่นี้นะครับ""คุณภัสรา นี่คุณเข้มกับหนูบัวเขาลงมาภูเก็ตแล้วนะครับ เพิ่งมาถึงวันนี้เลยครับไ"อ้าวเหรือคะ ไม่เห็นพี่เข้มบอกเลย น้องบัวหายดีแล้วเหรอคะ งั้นภัสโทรหาพี่เข้มก่อนนะคะ มาไม่ยอมบอกเลย" ภัสราโทรหาพี่ชาย"ฮัลโหล...พี่เข้มอยู่ไหนคะนี่ อ้าวอยู่บ้านแล้วเหรอคะ ภัสอยู่ฟาร์มค่ะ วันนี้เข้ามาเซ็นเงินเดือนพนักงาน มีอะไรไหมคะพี่เข้ม เดี๋ยวเจอกันนะคะ ภัสกำลังกลับบ้านค่ะ"ภัสราคิดแล้วว่าต้องมีปัญหาแน่ๆ เธอจึงบอกกับชาติชายว่า "คุณชาติคะ เดี๋ยวภัสจะกลับบ้านค่ะ พี่เข้มรออยู่ที่บ้าน คุณชาติจะกลับโรงแรมหรือไปบ้านภัสไหมคะ""เออผมว่าผมกลับโรงแรมก่อนดีกว่าครับ คุณภัสจะได้คุยก

  • เลห์รักนายหัว   กลับภูเก็ตอีกครั้ง

    สโรชามารู้สึกตัวอีกทีเมื่อนางจันทราเดินเข้ามาในห้องนอนของเธอ "หนูบัวเช้าแล้วลูก คุณพยาบาลมาแล้ว วันนี้ตัดไหมที่แขน และลองหัดเดินดูนะลูก ป่ะลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาเถอะ มาแม่ช่วยพยุง""แม่กลับมากี่ทุ่มคะเมื่อคืน บัวเผลอหลับไปค่ะน่าจะเพราะฤทธิ์ยา นี่บัวหลับไปนานมากเลย พยาบาลมาแล้วเหรอคะแม่" สโรชารีบลุกขึ้น วันนี้หญิงสาวรู้สึกสดชื่นร่างกายเธอฟื้นตัวเร็วมาก"ดีแล้วลูก ร่างกายหนูต้องการพักผ่อน" นางจันทราประคองลูกสาวเข้าห้องน้ำกินข้าวเช้าเรียบร้อย พยาบาลตัดไหมที่แขนให้เธอ และเอาผ้าพันข้อเท้าออก หัดให้หญิงสาวลองเดิน ลงน้ำหนักตามที่พยาบาลบอก โชคดีที่ไม่มีปัญหาอะไร ทุกอย่างเรียบร้อยดี สโรชา ยกมือไหว้ขอบคุณพยาบาล ที่คอยดูแลเอาใจใส่ตลอดเวลาที่รักษาตัว จนเธอหายดี"เอ่อ หนูบัวพ่อเข้ม สงสัยว่าอาทั้งสองจะไม่ได้ไปใต้ด้วยแล้วนะ อาชาติบอกว่าจะอยู่ต่ออีกสักหน่อย เห็นว่าจะขึ้นพร้อมมากับที่หนูภัสราพาพนักงานขึ้นมาพักผ่อน ช่วงนี้ลูกค้าที่โรงแรม ที่รีสอร์ท ร้านกาแฟ เยอะมากๆ พ่อรอให้อาชาติขึ้นมาก่อนแล้วจะตามไปทีหลัง นะลูก ปล่อยลุงบุญคนเดียว เดี๋ยวความดันขึ้น"นายอาทิตย์พูด

  • เลห์รักนายหัว   นางงอน

    "คุณอาครับ คืนนี้ผมอาสาเฝ้าน้องบัวให้นะครับ ทุกคนจะได้พัก" อัคราบอกกับนายอาทิตย์ และนางจัทรา เพราะเห็นว่า ตั้งแต่หญิงสาวบาดเจ็บ นางจันทราสลับกับองอาจเฝ้าหญิงสาวทุกคืน"ได้ซินายอาทิตย์ตอบ ดีแล้วแม่จะได้พัก หนูบัวก็ไม่เป็นอะไรมากแล้ว พรุ่งนี้ก็ตัดไหมได้แล้วนี่ เห็นคุณพยาบาลบอก พอดีจะได้หัดเดิน พ่อว่าน่าจะดีขึ้นนะแม่"นายอาทิตย์หันไปหานางจันทรา "ยังดีนะที่ยังทำงานทางโทรศัพท์ได้ ไม่งั้นแย่แน่เลย วันนี้พ่อจะเข้าไปดูโรงแรมสักหน่อยนะ ลุงบุญไม่ว่าง ไปด้วยกันไหมแม่ เผื่ออยากได้ของใช้ ฝากพ่อเข้มดูหนูบัวดูบ้านสักแป๊ป เย็นค่อยกลับมาทำกับข้าวกินกัน หรือจะซื้อจากข้างนอกเข้ามากินก็ได้""ดีเหมือนกันค่ะ ของใช้หมดหลายอย่าง ขากลับได้แวะรับตาบุตรกลับมาด้วย แม่ไปเตรียมของแป๊ปนะคะ นางแวะไปที่ห้องของลูกสาว หนูบัวๆ พ่อจะออกไปดูโรงแรมสักหน่อย แม่จะติดรถไปซื้อของใช้ด้วย ขากลับจะแวะรับบุตรมาพร้อมกัน ข้าวกลางวันแม่เตรียมไว้ให้แล้วนะ พ่อเข้มอยู่ลูก "นางชะโงกหน้าเข้าไปดูลูกสาว เห็นกำลังคุยโทรศัพท์และอธิบายรายละเอียดงานที่อยู่บนโต๊ะเขียนแบบ"อย่าโหมนักนะลูก เพื่งจะดีขึ้น แล้วทำไมต้องเขียนแบบเพิ่ม ผิดเหรอลูก""ทางโน

  • เลห์รักนายหัว   คำสารภาพ

    "หนูบัวตื่นหรือยังแม่" นายอาทิตย์ถามภรรยา "หลายวันแล้ว เท้าดีขึ้นหรือยัง""ดีขึ้นแล้วค่ะ ไม่ปวดแล้ว เห็นคุณพยาบาลบอกว่าน่าไม่เกินสองถึงสามวัน ก็เป็นปกติ ดีที่หนูบัวแข็งแรงฟื้นตัวเร็วมาก แผลที่เย็บก็เริ่มดีขึ้นแล้วค่ะ เมื่อเช้าบ่นว่าอยากเดิน เบื่อนั่งๆ นอนๆ บอกให้คุณพยาบาลหาไม้เท้ามาให้ค่ะ""ไปดูลูกสักหน่อย มันก็น่าเบื่อล่ะ อยู่แต่ในห้องตลอด "สองสามีภรรยาเดินไปที่ห้องของลูกสาว "อ้าวหนูภัส พ่อเข้ม ตาบุตร เลยมาอยู่กันที่นี่หมดเลย เป็นยังไงบ้างล่ะเรา หนูบัวคนเก่งของพ่อ" นายอาทิตย์เข้าไปลูบหัวลูกสาว หญิงสาวนั่งเอนหลังบนที่นอน ทำหน้าเบื่อ อีกฝั่งอัครานั่งเก้าอี้ติดกับเตียงหญิงสาว ปลายเตียงมีภัสรา และองอาจนั่งอยู่"บัวเบื่อแล้วค่ะพ่อ กำลังคุยกันค่ะว่าอาทิตย์หน้าบัวต้องลงไปภูเก็ต เพิ่งวางสายกับทางโน้น เมื่อกี้นี้เองค่ะ น่าจะดีขึ้นมาก คราวนี้ตาบุตรเปลี่ยนใจนะคะพ่อ น้องจะไปด้วย เกรงใจพี่เข้มกับพี่ภัสค่ะ กลับไปงานต้องเยอะมากแน่ๆ บุตรไปด้วยยังพอได้ช่วยขับรถได้ พ่อกับแม่ยังไม่เปลี่ยนใจนะคะ ""เปลี่ยนใจได้ยังไงลูก แม่เขาเตรียมกระเป๋าไว้ตั้งนานแล้ว ก็ดีเหมือนกัน ทางนี้ก็ให้ลุงบุญมาเฝ้าบ้านให้ หรือพ่

  • เลห์รักนายหัว   สามีภรรยาชื่นมื่น

    "พี่กริชเป็นยังไงบ้างคะ" เสียงพิมพรรณ เขาจำได้ เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง กริชรู้สึกเจ็บแปลบๆ ที่แผลผ่าตัด นั่น พ่อ แม่ เขา พี่น้องเขา พ่อ แม่ พิมพรรณ ทุกคนมาอยู่ที่นี่หมดเลย นี่เขาทำเรื่องใหญ่ ทำให้ทุกคนต้องลำบากขนาดนี้เลย เขาทำอะไรลงไป เขาจำได้ว่าถูกนายหน้าเข้มตัวใหญ่นั่นรัวกำปั้น เข้าที่หน้าเขา แล้วเขาก็จำอะไรไม่ได้เลย พิมเหรอ"ใช่ค่ะพี่กริชพิมเองปลอดภัยแล้วนะคะ ไม่ต้องห่วงพี่บัวนะคะ ตอนนี้พักรักษาตัวอยู่ที่บ้าน ปลอดภัยดีค่ะ""พี่กริชไม่รู้เหรอคะว่าพี่บัวเขาเป็นนักกีฬายิงปืน นี่ดีนะที่พี่เขาออมมือ ไม่งั้นพี่กริชไม่รอดแน่ค่ะ" พิมพรรณพูดขึ้น และหัวเราะเบาๆ เธอทำใจได้แล้ว ตั้งแต่ที่ได้มีโอกาสคุยกับสโรชา ชีวิตเธอมีความสุขขึ้นมาก ไม่มีกริชเธอก็ไม่ทุกข์แล้ว แต่ที่มาเยี่ยมเพราะ ยังถือว่าเป็นสามีภรรยากัน ถ้าทางครอบครัวกริชไม่โทรบอกเธอ เธอก็คงไม่รู้เรื่อง เธอกับครอบครัวคงท่องเที่ยวกันเพลินอย่างมีความสุข"ผมขอโทษทุกคนนะครับที่ทำเรื่องเดือดร้อน" ชายหนุ่มพยายามยกมือไหว้ขอโทษทุกคน หน้าตาสำนึกผิดมาก "ขอโทษนะครับ พ่อ แม่ ที่ทำให้เดือดร้อนตลอดเลยเวลา""ไม่เป็นไรหรอกลูก แค่กริชรู้ตัวว่าทำผิด พ่อกับแม่

  • เลห์รักนายหัว   เกิดเหตุไม่คาดฝัน

    "รถใครนะ ไม่ใช่รถในไร่เรานี่นา รึใครหลงเข้ามา สีนิลไปดูหน่อยซิ" สโรชาขยับปืนที่เอวพร้อมให้สีนิลพาไปตรงที่มีรถจอดอยู่ วันนี้เธอออกมาคนเดียว สโรชาตื่นเช้า ยังไม่มีใครตื่น เธอพาสีนิลออกมาเลย คิดว่าจะออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ตอนเช้า ๆ ก่อนไปใต้สักหน่อย สีนิลก็ทำท่าดีใจมากที่ได้ออกมา สงสารเจ้ามังกรเหมือนกัน น้องชายเธอก็ยังไม่ตื่นผู้ชายนี่ใครกัน เข้ามาในไร่ของเธอได้ยังไง แต่ก็คุ้นจัง หญิงสาวและสีนิลเข้าไปดูใกล้ๆ"บัว บัว นี่กริชเอง กริชมาคนเดียว กริชมาคุยกับบัว รู้ไหมกริชคิดถึงมาก วันนี้เราต้องคุยกันให้รู้เรื่อง ลงมาคุยกับกริชก่อนนะบัว เป็นโชคของกริชเหลือเกินที่บัวมาคนเดียว กริชเฝ้ารอบัวมาหลายวันมากไม่มีโอกาสสักที""กริช....มาได้ยังไงเนี้ย นี่ยังไม่กลับกรุงเทพเหรอ ตามบัวทำไม มีอะไรก็พูดมาเลย บัวไม่มีเวลามากนัก บัวก็อยากจะคุยกับกริชให้รู้เรื่องเหมือนกัน สำหรับกริชบัวให้ได้แค่คำว่าเพื่อนเหมือนเดิมนะ แล้วที่บุกมาอาละวาดที่บ้านบัว ทำไมถึงทำแบบนี้ ไม่เกรงใจบัว แถมยังไม่เคารพพ่อกันแม่บัวอีก ""ก็บัวหนีหน้ากริช กริชรักบัวมากรู้ไหม รักมาตลอด กับพิมพรรณ กริชบอกแล้วว่ากริชไม่ได้รัก กริชแค่พลาด กริชรักบ

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status