Share

EP.45

last update Last Updated: 2025-03-27 17:07:22

EP.45

พอมาถึงที่ป่าสนซึ่งเป็นสถานที่ตั้งแคมป์ของพวกเรา ทุกคนก็พากันกางเต็นท์ของตัวเอง จะมีก็แต่คู่เราเนี่ยแหละที่งอนกันอยู่ เฮียมันก็แกล้งเงียบใส่ฉันอยู่ได้

ถ้าทำแบบนี้ใครมันจะไปอยากอยู่ด้วยอึดอัดใจจะตายไป

"สาวๆ พี่ขอนอนด้วยได้ไหม" ฉันเดินดุ่มๆไปหาสองสาวรุ่นน้องที่กำลังช่วยกันกางเต็นท์อยู่โดยไม่สนใจเฮียที่ทำหน้าขรึมกางเต็นท์อยู่คนเดียว

"ได้สิคะพี่ใบชา" น้องใบเฟิร์นตอบแล้วส่งยิ้มให้กันอย่างเป็นมิตร

"เป็นอะไรอีกเนี่ย มาคุยกันดีๆ" พอฉันเดินกลับที่กระเป๋าเพื่อที่จะหยิบมันมาที่เต็นท์ของเด็กๆเฮียเต้ก็พูดขึ้นจากด้านหลัง แล้วเข้ามาดึงแขนฉันให้เดินตามไปแต่ฉันก็สะบัดแขนตัวเองออกแล้วจ้องหน้าเฮียกลับด้วยความหงุดหงิด

"ชาอยากนอนกับน้อง ๆค่ะ เป็นผู้หญิงเหมือนกัน"

"..." เฮียถอนหายใจออกมาแล้วเท้าเอวมองฉันนิ่งเหมือนคนกำลังพยายามใจเย็นแล้วน้ำเสียงก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด "ใบชา"

"..." ฉันเบือนหน้าหนีก่อนจะหยิบกระเป๋าของตัวเองและเอื้อมมือไปหยิบแต่ไม่ทันคนที่มือไวกว่าคว้ากระเป๋าฉันไปถือไว้สีหน้าไม่แสดงอารมณ์ความรู้สึกใดๆออกมาเลยแม้แต่น้อย "อะไรของเฮียเนี่ย"

"จะเอาไปเก็บให้" ว่าแล้วเขาก็เดินไปที่เต็นท์แล้วโย
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • เมียวิศวะ   EP.46

    EP.46หลายสัปดาห์ต่อมาเพราะตอนนี้เป็นช่วงเปิดเทอมภาคเรียนที่สองแล้วทำให้กิจกรรมรับน้องไม่ได้มีเยอะเหมือนในเทอมแรก จะมีแค่บางคณะที่ยังรับน้องยาวมาถึงช่วงต้นเทอมสองอย่างคณะวิศวกรรมศาสตร์คณะของเฮีย"พี่ใบชา!" เสียงของญานินรุ่นน้องต่างคณะที่เป็นแฟนสาวของพี่ทศกัณฐ์ เฮ้ดว้ากของคณะนี้โบกมือเรียกฉันทันทีที่เห็น ตอนนี้ฉันเข้ามาในคณะของเฮียเต้เพราะต้องมารอเฮียจัดกิจกรรมรับน้อง วันนี้มีกิจกรรมสำคัญของคณะเฮียบอกว่าจะเลิกดึกจึงให้ฉันมารอที่นี่กับน้องญานินแทน"พวกเฮียไปรับน้องแล้วเหรอ""ใช่ค่ะ เพิ่งออกไปเมื่อกี้นี้เอง พี่กินผลไม้ไหม นินซื้อมาเผื่อเยอะเลย" สาวรุ่นน้องยื่นผลไม้มาวางตรงหน้า ฉันจึงยิ้มขอบคุณแล้วนั่งคุยเล่นกับเธอ ตั้งแต่วันที่ไปเที่ยวด้วยกันสองวันเราก็เริ่มสนิทกันมากขึ้นรอจนถึงสามทุ่มพวกเฮียก็ยังไม่เลิก แต่ได้ยินเสียงเอะอะจากกิจกรรมรับน้องตรงลานกิจกรรมหรือที่ทุกคนในมหาวิทยาลัยจะเรียกมันว่าลานเกียร์ของคณะนี้ "ทำไมเลิกช้าขนาดนี้ล่ะ ทีแรกพวกรุ่นพี่บอกว่าสองทุ่มครึ่งไม่ใช่เหรอ" "พี่ทศกัณฐ์บอกว่ามีรุ่นน้องสาขาอุตส่าห์การคนหนึ่งทำตัวมีปัญหาค่ะเลยต้องเพิ่มบททดสอบ"ฉันพยักหน้าเข้าใจแล้วเดิ

    Last Updated : 2025-03-27
  • เมียวิศวะ   EP.47 ตอนจบ

    EP.47พอกลับมาถึงห้องเฮียก็ได้รับสายจากแม่ของยัยแตมทันที คงเป็นเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อชั่วโมงถึงหูแล้วอย่างแน่นอน เฮียเต้วางโทรศัพท์มือถือเครื่องราคาแพงลงกับโต๊ะกินข้าวเลื่อนนิ้วเรียวไปเปิดลำโพงให้ดังจนฉันได้ยินด้วยอีกคน การกระทำของเฮียทำให้ฉันรู้สึกดีอยู่ไม่น้อย เพราะเหมือนเขาตั้งใจจะเปิดเผยทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขาให้ฉันได้รับรู้ด้วยทุกอย่าง ไม่ใช่แค่คำพูดหวานๆเพียงอย่างเดียว"ครับ"(ฮ่องเต้ สะดวกคุยไหมเอ่ย) เสียงของผู้หญิงที่ดูมีอายุพูดขึ้น น้ำเสียงเรียบนิ่งเหมือนคนที่กำลังสงวนท่าทีตัวเองอยู่"มีอะไรหรือเปล่าครับ" เฮียเงยหน้าสบตากับฉันที่เงียบฟังแล้วพิงหลังกับเก้าอี้กอดอกรอฟังยัยป้าคนนั้นพูด(ป้าได้ยินมาว่าน้องโดนทำร้ายร่างกาย แล้วก็โดนเพื่อนต่อว่า)"..." ฉันได้ยินเฮียถอนหายใจออกมาอย่างนึกรำคาญ จากนั้นก็พูดแบบไม่มีช่องว่างให้ป้าคนนั้นได้แทรกเลย "ใช่ครับแตมโดนตบเพราะแตมไปทำร้ายแฟนผมก่อน แฟนผมโดนแตมขังไว้ในห้องน้ำ ถ้าไม่มีใครรู้คงได้อยู่แบบนั้นถึงเช้าแน่ เรื่องนี้ผมเอาไปแจ้งความได้เลยนะครับจะอ้างว่าไม่รู้ไม่ได้เพราะภาพจากกล้องคงเห็นทุกอย่าง"(ออ งั้นก็ขอโทษแทนยัยแตมด้วยนะ แล้วเรื่

    Last Updated : 2025-03-27
  • เมียวิศวะ   Intro

    Introหลายเดือนก่อนหน้า"แม่จ๋าเฮียเต้อยู่ไหมคะ" "อยู่บนห้องจ๊ะลูกสาว ขึ้นไปเรียกให้แม่หน่อยสิ สายป่านนี้แล้วยังไม่ตื่นเลย สงสัยอยู่คอนโดคนเดียวสบายจนกลายเป็นขี้เกียจแล้ว" "ได้ค่ะ เดี๋ยวชาไปลากเฮียลงมาเอง"ฉันส่งยิ้มกว้างให้แม่จ๋า แม่ของพี่ฮ่องเต้เพื่อนบ้านที่สนิทกันและที่สำคัญฉันก็ยังชอบลูกชายของเขามากๆด้วยไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกก็พี่ฮ่องเต้นั่นแหละที่ฉันแอบรักมานมนานและเขาก็รู้ดีว่าฉันคิดแบบไหนแต่ก็ยังทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นั่นคงเพราะเขาไม่ได้คิดกับฉันแบบนั้นล่ะมั้งแต่คนอย่างใบชาไม่มียอมแพ้ง่ายๆหรอกนะ ถ้าไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องได้ด้วยกล ยังไงใบชาคนนี้ก็ต้องเอาพี่ฮ่องเต้มาเป็นสามี มาเป็นพ่อของลูกให้ได้!!ก๊อกๆเมื่อเคาะประตูห้องไปแล้วสองสามทีเจ้าของห้องก็ไม่ยอมเปิดฉันจึงหมุนลูกบิดประตูเข้าไปอย่างเบามือเพื่อไม่ให้เขารู้ตัว อยากจะหลับลึกนักใช่ไหมต้องเจอใบชาแกล้งสักหน่อยคนบ้าอะไรเนี่ยขนาดว่าหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวยังหล่อโฮกฮากกระชากใจขนาดนี้ จะไม่ให้ใบชาหลงเฮียได้ไงเล่าฉันเลื่อนนิ้วไปจิ้มแก้มสากของเขาอย่างหมั่นเขี้ยวจนเจ้าตัวขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อถูกรบกวนแต่สุดท้ายก็หลับต่อ ข

    Last Updated : 2025-03-22
  • เมียวิศวะ   EP.1

    EP.1"ขอฝากท้องหน่อยนะแม่จ๋า วันนี้แม่ไม่อยู่""ได้สิลูก กินเยอะๆเลย แล้วนั่นทำอะไรกันล่ะลูก" แม่ของพี่ฮ่องเต้ตกใจกับสิ่งที่เห็นตรงข้อมือ ไม่ทันที่ฉันจะอธิบายคนที่หงุดหงิดอยู่แล้วก็โวยวายทันที"เล่นบ้าอะไรก็ไม่รู้ แม่จัดการดิ น่ารำคาญ""ชาจะให้เฮียติวหนังสือค่ะ กลัวโดนเฮียทิ้งเหมือนคราวก่อนนี่นา""ออ งั้นแกก็ช่วยติวให้น้องสิ อย่าโวยวายนัก ว่างอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ""ไม่ว่าง""เฮียบอกจะเล่นเกมกับเพื่อน" เฮียตวัดสายตามามองทันทีเมื่อฉันฟ้องแม่จ๋า หลังจากนั้นฝ่ามือก็ฟาดลงไปยังแผ่นหลังของเขาเสียงดัง เพี๊ยะ!"ติวหนังสือให้น้อง เกมน่ะเล่นเมื่อไหร่ก็ได้" แม่จ๋าบ่น"ถามจริงเถอะ แม่เก็บผมมาเลี้ยงปะ!" คนถูกบ่นรีบโวยวายอีกครั้งพร้อมกับปรายตามามองฉันที่นั่งทำหน้าใสซื่ออยู่"อะไรของแก""ก็รักลูกคนข้างบ้านมากกว่าผมอีก""ก็น้องอยากสอบได้แกก็ติวให้ หัดทำตัวให้มันดีหน่อย โตแล้วนะ"ให้เดาตอนนี้พี่ฮ่องเต้คงอยากจะจับฉันฟาดเต็มทนแต่ที่ทำไม่ได้เพราะกลัวแม่ด่า อีกเหตุผลคือเกรงใจพ่อฉันเพราะใครๆก็บอกว่าพ่อฉันดูโหดมาก หากใครมาทำฉันร้องไห้ล่ะก็มันคนนั้นต้องไม่ได้ตายดีแน่จำได้ว่ามีครั้งหนึ่งที่ฉันร้องไห้เพราะเฮียเต

    Last Updated : 2025-03-22
  • เมียวิศวะ   EP.2

    EP.2เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงที่เราหาลูกกุญแจด้วยกันเดินตามรอยเดิมของฉันที่จำได้ว่าเดินผ่านมาก็หาไม่พบ"ฉันเริ่มจะหงุดหงิดแล้วนะโว้ย!""..." สงบเสงี่ยมเจียมตัว“ตามมา!” ว่าแล้วเฮียเต้ ก็ฉุดกระชากลากแขนของฉันให้เดินตามไปยังหลังบ้านซึ่งเป็นโรงเก็บของทำด้วยไม้เก่าๆ“ปะ... ไปไหน”“...” เฮียเต้ไม่ตอบ สีหน้าของเขาเคร่งเครียด จนฉันไม่อยากพูดต่อให้เขาหงุดหงิด ทำได้แค่เดินตามไปเงียบๆเพราะตัวเองมีความผิดอย่างมหันต์พอมาถึงโรงเก็บของเขาก็ค้นเอาอะไรสักอย่างในกล่องเครื่องมือ ก่อนจะหยิบเลื่อยตัดเหล็กขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มร้ายกาจ เฮียยกมันขึ้นมาวางบนข้อมือของฉัน ใช้มือข้างที่ติดกันจับมือฉันไว้แน่น“เฮียจะทำอะไร!”“เลื่อยไง เล็กแค่นี้เหมือนตัดกุญแจมือเหล็กไม่ได้หรอก ตัดแขนเธอมันน่าจะง่ายกว่า” ว่าแล้วเขาก็ทำท่าเตรียมที่จะเลื่อยข้อมือของฉันอย่างที่ว่าจริงๆ สายตาและท่าทางของเขาเหมือนฆาตกรโรคจิตในหนังฝรั่งที่ฉันเคยดูไม่มีผิด“กรี๊ด!! ไม่นะ!เฮีย ชาผิดไปแล้วจะไม่ทำอีกแล้ว ฮือ”“ตอนทำล่ะไม่คิด” คำพูดและสีหน้าของเฮียเต้เปลี่ยนเป็นดุดันมองฉันด้วยสายตาตำหนิแทน ใครมันจะไปรู้ล่ะว่ากุญแจจะมาหายตอนนี้ ถ้ารู้ก็ไม่เล่น

    Last Updated : 2025-03-22
  • เมียวิศวะ   EP.3

    EP.3หลายวันต่อมายิ่งใกล้วันสอบเท่าไหร่ฉันก็ยิ่งไม่มีเวลาทำอย่างอื่นเลย เพราะหวังไว้อย่างมากว่าจะต้องเข้ามหาวิทยาลัยนี้ให้ได้มันเลยกลายเป็นแรงกดดันตัวเองให้ทุ่มเทอย่างมาก การได้อยู่มหาวิทยาลัยเดียวกับเฮียเต้คือความฝันอันสูงสุดของฉัน!จะว่าไปแล้ววันนี้เฮียต้องกลับมาแล้วนี่นา ไม่เห็นรถเลยหรือไม่กลับมาแล้วกันนะนี่มันก็ค่ำมืดมากแล้วด้วยแม่จ๋าก็ไปต่างจังหวัดไม่รู้จะกลับมาตอนไหนความคิดถึงของฉันที่มีต่อเฮียมันคงมากมายเหลือเกิน เพราะไม่ทันที่จะได้ตัดความคิดเรื่องเฮียออกไป รถยนต์สีดำคลับที่คุ้นตาก็แล่นมาจอดหน้าบ้านของเฮียทันที"เฮีย!"พอวิ่งมาถึงหน้าบ้านเฮียก็เห็นเจ้าตัวเดินโซซัดโซเซเดินเข้าไปก่อนหน้าฉัน นี่เฮียเต้เมามาเหรอ ไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้เลยแสดงว่าเฮียไปงานเลี้ยงรุ่นมาแล้วแน่ๆ"...""ไหวไหมเฮีย มานี่เดี๋ยวชาช่วย" ว่าแล้วก็ยกแขนแข็งแรงขึ้นมาพาเบนบ่าจนเจ้าตัวหยุดเดินแล้วเอียงคอมามองแบบตาปรือๆสภาพเฮียตอนนี้ดูไม่ได้เลยสักนิด"หืม...ไอ้กัญชา มาทำอารายวะ!""ใบชาต่างหาก กัญชาบ้านป้าเฮียดิ ไปๆ ขึ้นไปนอนเถอะ ทำไมเมาขนาดนี้เนี่ยโดนสาวๆมอมมาหรือไง" เพราะงานเลี้ยงรุ่นจะมีแต่เพื่อนที่เรียนปีเดี

    Last Updated : 2025-03-22
  • เมียวิศวะ   EP.4

    EP.4ปัจจุบันฉันเข้ามาอยู่ในคอนโดของเฮียฮ่องเต้หลังจากที่สามารถสอบเข้ามหาลัยเดียวกันได้แต่อยู่คนละคณะเพราะเฮียเต้อยู่คณะวิศวกรรมศาสตร์ ส่วนฉันสอบเข้าคณะบริหารได้สำเร็จ ผู้ใหญ่จึงให้ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันเพราะยังไงเราก็แต่งงานกันถูกต้องตามกฎหมายแล้วดูจากสีหน้าเจ้าของห้องคงไม่ได้เต็มใจเท่าไหร่หรอก แต่จะทำยังไงได้ล่ะในเมื่อฉันอยู่ในสถานะเมียอย่างเต็มตัวแล้ว เฮียจะอยากหรือไม่อยากให้ฉันเข้ามาอยู่สุดท้ายก็ต้องยอมเพื่อไม่ให้มีปัญหาอยู่ดี“เฮียเต้ ชาขอเอาเสื้อผ้าไว้ในตู้ด้วยดิ”“อย่ามายุ่งกับของของฉันเด็ดขาด” เจ้าของใบหน้าคมพูดเสียงเรียบ ปรายตามามองฉันเพียงนิด แล้วก็หันไปสนใจโทรศัพท์ต่อเขาวางนิ้วลงบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือเครื่องราคาแพงก่อนจะกดอะไรยุกยิกเหมือนคุยกับใครสักคนหนึ่ง ฉันไม่ได้สนใจคำห้ามของเฮียเต้เดินไปจัดการตู้เสื้อผ้า ขยับเสื้อผ้าพวกนั้นไปอีกฝั่งแล้วเอาเสื้อผ้าของตัวเองที่ใส่ไม้แขวนรอแล้ว แขวนไว้ในตู้เดียวกันราวกับว่าห้องนี้มีฉันเป็นเจ้าของอีกคน"ไม่ยุ่งได้ยังไงล่ะ ใบชาเป็นเมียเฮียนะ""ห้ามพูดแบบนี้ให้ใครได้ยินด้วย ไม่อย่างนั้นฉันจะจับเธอฟาดกับพื้น" เขาทำเสียงดุไม่พอยังตวัดสายตามา

    Last Updated : 2025-03-22
  • เมียวิศวะ   EP.5

    EP.5หลายชั่วโมงต่อมาตอนนี้เป็นเวลาเกือบห้าทุ่มแล้ว ฉันอาบน้ำและแต่งตัวเตรียมเข้านอนหวังว่าเฮียเต้จะกลับเข้ามาแต่ก็ไม่มีวี่แววเลย หรือเป็นเพราะฉันเข้ามาอยู่ในห้องของเขาทำให้ไม่อยากกลับมากันนะ เขาเกลียดฉันขนาดนั้นเลยเหรอครืด~ ครืด~ฉันเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมากดรับสายของแม่เกือบลืมไปแล้วเพราะมัวแต่จัดระเบียบห้อง"คะแม่"(เป็นยังไงบ้างชา อยู่ได้ใช่ไหมลูก) เสียงของแม่ทำเอาฉันแทบน้ำตานอง ไม่บ่อยนักหรอกที่ต้องห่างกันแบบนี้ ยิ่งได้ยินคำถามจากน้ำเสียงที่คอยเป็นห่วงแบบนั้นแล้วยิ่งอยากร้องไห้"อยู่ได้ค่ะ ชามีเฮียแล้วนี่" มีซะที่ไหนกันตอนนี้หนีไปเที่ยวทิ้งฉันอยู่ในห้องคนเดียวแล้ว(งั้นแม่ก็สบายใจแล้วล่ะ ไว้อาทิตย์หน้าแม่จะไปหานะขอโทษที่ไม่ได้ไปส่งนะลูก)"ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพ่อล่ะคะ" ตั้งแต่วันนั้นพ่อก็พูดกับฉันน้อยลงเหมือนจะยังโกรธๆ อยู่ที่ฉันทำตัวเหลวไหลอันที่จริงมันก็รู้สึกผิดกับความคิดตื้นๆ ของตัวเองอยู่หรอกแต่จะทำยังไงได้มันผ่านมาถึงจุดนี้แล้ว(พ่ออยู่ข้างๆ นี่แหละจะ ลูกรีบพักผ่อนเถอะนะดึกแล้ว)"ค่ะ พ่อแม่ฝันดีนะคะ"(ฝันดีลูก พ่อแม่รักลูกนะ)"หนูก็รักพ่อกับแม่ค่ะ"พอวางส

    Last Updated : 2025-03-22

Latest chapter

  • เมียวิศวะ   EP.47 ตอนจบ

    EP.47พอกลับมาถึงห้องเฮียก็ได้รับสายจากแม่ของยัยแตมทันที คงเป็นเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อชั่วโมงถึงหูแล้วอย่างแน่นอน เฮียเต้วางโทรศัพท์มือถือเครื่องราคาแพงลงกับโต๊ะกินข้าวเลื่อนนิ้วเรียวไปเปิดลำโพงให้ดังจนฉันได้ยินด้วยอีกคน การกระทำของเฮียทำให้ฉันรู้สึกดีอยู่ไม่น้อย เพราะเหมือนเขาตั้งใจจะเปิดเผยทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขาให้ฉันได้รับรู้ด้วยทุกอย่าง ไม่ใช่แค่คำพูดหวานๆเพียงอย่างเดียว"ครับ"(ฮ่องเต้ สะดวกคุยไหมเอ่ย) เสียงของผู้หญิงที่ดูมีอายุพูดขึ้น น้ำเสียงเรียบนิ่งเหมือนคนที่กำลังสงวนท่าทีตัวเองอยู่"มีอะไรหรือเปล่าครับ" เฮียเงยหน้าสบตากับฉันที่เงียบฟังแล้วพิงหลังกับเก้าอี้กอดอกรอฟังยัยป้าคนนั้นพูด(ป้าได้ยินมาว่าน้องโดนทำร้ายร่างกาย แล้วก็โดนเพื่อนต่อว่า)"..." ฉันได้ยินเฮียถอนหายใจออกมาอย่างนึกรำคาญ จากนั้นก็พูดแบบไม่มีช่องว่างให้ป้าคนนั้นได้แทรกเลย "ใช่ครับแตมโดนตบเพราะแตมไปทำร้ายแฟนผมก่อน แฟนผมโดนแตมขังไว้ในห้องน้ำ ถ้าไม่มีใครรู้คงได้อยู่แบบนั้นถึงเช้าแน่ เรื่องนี้ผมเอาไปแจ้งความได้เลยนะครับจะอ้างว่าไม่รู้ไม่ได้เพราะภาพจากกล้องคงเห็นทุกอย่าง"(ออ งั้นก็ขอโทษแทนยัยแตมด้วยนะ แล้วเรื่

  • เมียวิศวะ   EP.46

    EP.46หลายสัปดาห์ต่อมาเพราะตอนนี้เป็นช่วงเปิดเทอมภาคเรียนที่สองแล้วทำให้กิจกรรมรับน้องไม่ได้มีเยอะเหมือนในเทอมแรก จะมีแค่บางคณะที่ยังรับน้องยาวมาถึงช่วงต้นเทอมสองอย่างคณะวิศวกรรมศาสตร์คณะของเฮีย"พี่ใบชา!" เสียงของญานินรุ่นน้องต่างคณะที่เป็นแฟนสาวของพี่ทศกัณฐ์ เฮ้ดว้ากของคณะนี้โบกมือเรียกฉันทันทีที่เห็น ตอนนี้ฉันเข้ามาในคณะของเฮียเต้เพราะต้องมารอเฮียจัดกิจกรรมรับน้อง วันนี้มีกิจกรรมสำคัญของคณะเฮียบอกว่าจะเลิกดึกจึงให้ฉันมารอที่นี่กับน้องญานินแทน"พวกเฮียไปรับน้องแล้วเหรอ""ใช่ค่ะ เพิ่งออกไปเมื่อกี้นี้เอง พี่กินผลไม้ไหม นินซื้อมาเผื่อเยอะเลย" สาวรุ่นน้องยื่นผลไม้มาวางตรงหน้า ฉันจึงยิ้มขอบคุณแล้วนั่งคุยเล่นกับเธอ ตั้งแต่วันที่ไปเที่ยวด้วยกันสองวันเราก็เริ่มสนิทกันมากขึ้นรอจนถึงสามทุ่มพวกเฮียก็ยังไม่เลิก แต่ได้ยินเสียงเอะอะจากกิจกรรมรับน้องตรงลานกิจกรรมหรือที่ทุกคนในมหาวิทยาลัยจะเรียกมันว่าลานเกียร์ของคณะนี้ "ทำไมเลิกช้าขนาดนี้ล่ะ ทีแรกพวกรุ่นพี่บอกว่าสองทุ่มครึ่งไม่ใช่เหรอ" "พี่ทศกัณฐ์บอกว่ามีรุ่นน้องสาขาอุตส่าห์การคนหนึ่งทำตัวมีปัญหาค่ะเลยต้องเพิ่มบททดสอบ"ฉันพยักหน้าเข้าใจแล้วเดิ

  • เมียวิศวะ   EP.45

    EP.45พอมาถึงที่ป่าสนซึ่งเป็นสถานที่ตั้งแคมป์ของพวกเรา ทุกคนก็พากันกางเต็นท์ของตัวเอง จะมีก็แต่คู่เราเนี่ยแหละที่งอนกันอยู่ เฮียมันก็แกล้งเงียบใส่ฉันอยู่ได้ถ้าทำแบบนี้ใครมันจะไปอยากอยู่ด้วยอึดอัดใจจะตายไป"สาวๆ พี่ขอนอนด้วยได้ไหม" ฉันเดินดุ่มๆไปหาสองสาวรุ่นน้องที่กำลังช่วยกันกางเต็นท์อยู่โดยไม่สนใจเฮียที่ทำหน้าขรึมกางเต็นท์อยู่คนเดียว"ได้สิคะพี่ใบชา" น้องใบเฟิร์นตอบแล้วส่งยิ้มให้กันอย่างเป็นมิตร"เป็นอะไรอีกเนี่ย มาคุยกันดีๆ" พอฉันเดินกลับที่กระเป๋าเพื่อที่จะหยิบมันมาที่เต็นท์ของเด็กๆเฮียเต้ก็พูดขึ้นจากด้านหลัง แล้วเข้ามาดึงแขนฉันให้เดินตามไปแต่ฉันก็สะบัดแขนตัวเองออกแล้วจ้องหน้าเฮียกลับด้วยความหงุดหงิด"ชาอยากนอนกับน้อง ๆค่ะ เป็นผู้หญิงเหมือนกัน""..." เฮียถอนหายใจออกมาแล้วเท้าเอวมองฉันนิ่งเหมือนคนกำลังพยายามใจเย็นแล้วน้ำเสียงก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด "ใบชา""..." ฉันเบือนหน้าหนีก่อนจะหยิบกระเป๋าของตัวเองและเอื้อมมือไปหยิบแต่ไม่ทันคนที่มือไวกว่าคว้ากระเป๋าฉันไปถือไว้สีหน้าไม่แสดงอารมณ์ความรู้สึกใดๆออกมาเลยแม้แต่น้อย "อะไรของเฮียเนี่ย""จะเอาไปเก็บให้" ว่าแล้วเขาก็เดินไปที่เต็นท์แล้วโย

  • เมียวิศวะ   EP.44

    EP.44พอโดนเฮียดุยัยนั่นก็หน้าซีดยอมไปกับเพื่อนเลย ทีฉันน่ะขนาดใช้กำลังแล้วยังไม่กลัว "ทำแบบนี้จะไม่ไปฟ้องแม่เหรอ""จะฟ้องก็ฟ้องเถอะ เฮียบอกแม่ไปแล้วด้วยว่าเด็กมันก้าวก่ายเกินไป แม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรแปลว่าเข้าใจ" เฮียทำหน้าขรึมเหมือนกำลังหงุดหงิดอยู่จริงๆ "ช่วงแรก ๆก็พอรับได้นะ เฮียคิดว่าเป็นเด็กปีหนึ่งเลยต้องช่วยเหลือ แต่หลังๆมามันไม่ใช่แล้วไง เพื่อนก็มีแต่ยังมารบกวนเราอีก""ก็เด็กมันชอบไง" ฉันพูดแล้วยิ้มกวนๆส่งให้เฮียเต้ ที่หันมามองกันอย่างไม่ชอบใจ "ไม่หึงหน่อยเหรอ" "หึงทำไม ก็เฮียทำให้ชาไว้ใจแล้วนี่" พูดไปอย่างนั้นแหละทั้งที่แทบจะลงไปตบกับยัยแตมที่หน้าห้องน้ำร้านกาแฟแล้ว ต่อให้ไว้ใจแค่ไหนถ้าผู้หญิงมันให้ท่าก็ต้องจัดการ "แต่เห็นว่าชาไว้ใจเฮียก็อย่าทำให้ผิดหวัง ไม่อย่างนั้นชาจะเอาอีโต้มาฟันของเฮียแล้วสับให้เละ!""โหดจัง เปลี่ยนจากอีโต้เป็นอย่างอื่นแทนได้ไหม""ไม่คุยด้วยดีกว่า หิวข้าวจะแย่แล้วนะ" ฉันรีบเปลี่ยนเรื่องเพื่อไม่ให้เข้าทางเฮีย เอะอะหยอดเข้าหาเรื่องบนเตียงตลอด หลังจากเราไปทานข้าวกันเสร็จเฮียก็พากลับคอนโด เพราะต้องอ่านทบทวนเพื่อสอบวันพรุ่งนี้ต่อ ช่วงนี้ฉันเลยถูกหิ้วไปมาอย่า

  • เมียวิศวะ   EP.43

    EP.43หลายวันต่อมาเพราะช่วงนี้เป็นช่วงสอบ ฉันที่เพิ่งกลับมาจึงต้องอยู่ห้องรอเฮียกลับทุกวัน จะมีบางวันที่เพื่อนมันไม่มีสอบก็จะพาฉันมานั่งเล่นร้านกาแฟที่พวกมันไปนั่งอ่านหนังสือด้วย อย่างเช่นวันนี้"แก! นังเด็กนั่นไงที่ไปกับผัวแก" ปาล์มมี่กระซิบตอนที่ฉันกำลังนั่งเล่นมือถืออยู่เงียบๆ มันบุ้ยปากไปทางผู้หญิงคนหนึ่งที่ฉันเคยเห็นผ่านรูปถ่าย เป็นคนที่เฮียบอกว่าแม่ของนางฝากดูแลแต่เฮียก็รู้สึกอึดอัดไม่น้อยที่เด็กคนนี้ชอบก้าวก่ายชีวิตหลายอย่างและเอาแต่ใจเหมือนลูกคุณหนู"เป็นอะไรยัยแตม" ฉันและเพื่อนต่างเงียบฟังบทสนทนาของโต๊ะนั้นอย่างเสียมารยาท เพราะอยากรู้นิสัยใจคอของยัยนี่ว่าที่จริงแล้วเป็นคนยังไงกันแน่"ผู้ชายไม่รับโทรศัพท์""พี่ฮ่องเต้เหรอ กูได้ข่าวว่าเขามีแฟนแล้วไม่ใช่เหรอ" "แล้วไง" ยัยแตมนั่นพูดแล้วแสยะยิ้มนิดหน่อยอย่างหน้าหมั่นไส้ "อยู่ไกลกันขนาดนั้น ไม่เห็นรอดสักคู่"ฉันอยากจะทึ้งหัวยัยนั่นตอนนี้เหลือเกินแต่การอยู่เงียบๆรอเชือดนิ่มๆน่าจะเป็นเรื่องที่ดีกว่า"พี่เขาไปเรียนปีเดียวไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวก็กลับมาหรือเปล่า""อืม แต่ฉันว่าตอนนี้พี่ฮ่องเต้ก็คงเริ่มเบื่อๆแล้วหรือเปล่าวะ ผู้ชายยังไงก็คื

  • เมียวิศวะ   EP.42

    EP.42"มาถึงก็จะกินเลยเหรอ" ฉันเม้มริมฝีปากเข้าหากันอย่างเขินเมื่อพูดคำนั้นออกไป "อืม โทษฐานที่ทำให้ต้องนอนคนเดียวมาหนึ่งปีเต็ม แล้วยังจะมาแกล้งกันวันนี้อีก" เสียงเข้มเอ่ยอย่างแผ่วเบา ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของฉันนิ่ง แต่ฉันแอบเห็นความปรารถนาในแววตาคู่นั้นจนทำให้หัวใจของฉันวูบไหว"งั้นก็..." คำพูดของฉันถูกกลืนหายไปในลำคอเมื่อถูกริมฝีปากหยักปิดปากบางของฉันแบบไม่รีรอ ก่อนจะบดขยี้รุนแรงเอาแต่ใจ ราวกับจะลงโทษที่ฉันหลอกให้เฮียกังวลมาทั้งคืนเรียวลิ้นที่ช่ำชองไล่กวาดเอาความหวานภายในโพรงปากจนฉันแทบหายใจไม่ทัน เมื่อพยายามจะปิดริมฝีปากหนีเพื่อหยุดการกระทำนั้นและเรียกหาอากาศหายใจ กลับถูกฟันคมขบเม้มลงมาที่ริมฝีปากล่างอย่างจงใจ"อื้อ!""คิดถึงมากเลยรู้ไหม" เฮียเต้ยอมขยับริมฝีปากออก ฉันรีบสูดหายใจเข้าเต็มปอดแล้วมองค้อนแต่ก็ต้องเม้มปากเข้าหากันอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงกระซิบแหบพร่าและนัยน์ตาสีเข้มที่ส่งความปรารถนาร้อนแรงอย่างกับเปลวไฟที่ลุกโชน"ชาก็คิดถึงเฮียค่ะ" ฉันตอบเสียงนุ่มแผ่วเบา ตวัดแขนโอบรอบลำคอแกร่งและส่งสายตาหวานๆให้เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่เฝ้าคิดถึงมานานแรมปีได้ยินเสียงหัวเราะใ

  • เมียวิศวะ   EP.41

    EP.41หกเดือนต่อมา"แม่อยู่ไหนแล้วคะ มาถึงหรือยัง"(อยู่รอใกล้ๆ ทางออกประตูสองลูก)"อ๊ะ เห็นแล้วค่ะ"ฉันยิ้มกว้างกับตัวเอง ไพล่มือไปด้านหลังเพื่อยัดโทรศัพท์มือถือไว้ในกระเป๋ากางเกงแล้วจึงลากกระเป๋าเดินทางเดินลงมายังชั้นล่างที่พ่อกับแม่ยืนรออยู่เรื่องที่กลับมาไทยวันนี้มีแค่แม่กับพ่อที่รู้เพราะฉันบอกกับคนอื่นว่าจะกลับในอีกหนึ่งสัปดาห์ข้างหน้า เนื่องจากอยากมาดูอะไรให้เห็นกับตาตัวเองสักหน่อย"พ่อแม่! ชาคิดถึงที่สุดเลย " ฉันรีบโผกอดพ่อกับแม่ด้วยความคิดถึงหลังจากที่พวกเราไม่ได้เจอกับเกือบครึ่งปี เพราะก่อนหน้านี้พวกท่านเคยเดินทางไปเที่ยวหากันที่เยอรมันมาครั้งหนึ่งครั้งนั้นเฮียก็เกือบจะไปด้วยเหมือนกันแต่ดันติดงานใหญ่ของคณะซะก่อนเพราะเป็นช่วงที่กำลังขึ้นปีสามและมีกิจกรรมรับน้องอีกจนแทบไม่มีเวลา"ทำไมถึงแอบมาแบบนี้ล่ะลูก จะไม่ให้ฮ่องเต้รู้หน่อยเหรอ" แม่ถามอย่างไม่เข้าใจตอนที่เรากลับมาถึงบ้าน"มาเซอร์ไพรส์ค่ะ แม่อย่าเพิ่งบอกใครนะ"เป็นเซอร์ไพรส์แบบต้องมีคนตายไปข้าง เพราะก่อนหน้านี้ไอ้เพื่อนรักสองคนของฉันมันส่งรูปที่เฮียพาเด็กปีหนึ่งหน้าตาน่ารักขึ้นรถแล้วยังมีตอนที่พาไปกินข้าวอีกเฉพาะตอนที่เพื่

  • เมียวิศวะ   EP.40

    EP.40หกเดือนต่อมา "แม่อยู่ไหนแล้วคะ มาถึงหรือยัง" (อยู่รอใกล้ๆทางออกประตูสองลูก) "อ๊ะ เห็นแล้วค่ะ" ฉันยิ้มกว้างกับตัวเอง ไพล่มือไปด้านหลังเพื่อยัดโทรศัพท์มือถือไว้ในกระเป๋ากางเกงแล้วจึงลากกระเป๋าเดินทางเดินลงมายังชั้นล่างที่พ่อกับแม่ยืนรออยู่ เรื่องที่กลับมาไทยวันนี้มีแค่แม่กับพ่อที่รู้เพราะฉันบอกกับคนอื่นว่าจะกลับในอีกหนึ่งสัปดาห์ข้างหน้า เนื่องจากอยากมาดูอะไรให้เห็นกับตาตัวเองสักหน่อย"พ่อแม่! ชาคิดถึงที่สุดเลย " ฉันรีบโผกอดพ่อกับแม่ด้วยความคิดถึงหลังจากที่พวกเราไม่ได้เจอกับเกือบครึ่งปี เพราะก่อนหน้านี้พวกท่านเคยเดินทางไปเที่ยวหากันที่เยอรมันมาครั้งหนึ่งครั้งนั้นเฮียก็เกือบจะไปด้วยเหมือนกันแต่ดันติดงานใหญ่ของคณะซะก่อนเพราะเป็นช่วงที่กำลังขึ้นปีสามและมีกิจกรรมรับน้องอีกจนแทบไม่มีเวลา"ทำไมถึงแอบมาแบบนี้ล่ะลูก จะไม่ให้ฮ่องเต้รู้หน่อยเหรอ" แม่ถามอย่างไม่เข้าใจตอนที่เรากลับมาถึงบ้าน "มาเซอร์ไพรส์ค่ะ แม่อย่าเพิ่งบอกใครนะ" เป็นเซอร์ไพรส์แบบต้องมีคนตายไปข้าง เพราะก่อนหน้านี้ไอ้เพื่อนรักสองคนของฉันมันส่งรูปที่เฮียพาเด็กปีหนึ่งหน้าตาน่ารักขึ้นรถแล้วยังมีตอนที่พาไปกินข้าวอีก เฉพาะตอ

  • เมียวิศวะ   EP.39

    EP.39ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าตัวเองได้ทำอะไรพลาดไป ตอนที่ผมรอฟังคำอวยพรจากใบชาถึงได้รู้ว่าเธอเองก็คงจะรอฟังคำบอกรักจากผมเช่นกัน หวังว่าตอนนี้ชายังอยากจะได้ยินคำนั้นจากเฮียอยู่นะ ผมตั้งท่าจะโทรไปหาเธอทันที ถึงค่าโทรจะแสนแพงแต่เฮียก็ยอมเสียถ้าได้คุยกับชา นาทีเป็นหมื่นก็ยอมคิดแล้วก็เขินเลย...'ไม่ต้องโทรมานะ ชามาเรียนภาษาเลิกสองทุ่ม'แล้วความสุขที่ส่องสว่างของผมก็ถูกหรี่ไฟลงเมื่อเธอส่งข้อความมาอีกรอบ "โอ้โห่ อารมณ์มึงขึ้นลงยิ่งกว่าหุ้นอีกนะ" รอยยิ้มที่เกิดขึ้นมาบนใบหน้าแบบไม่ได้ตั้งใจของผมต้องหุบลงเมื่อเสียงของไอ้คิวดังขึ้นพร้อมกับข้อความของใบชาHongtae: งั้นอีกสองชั่วโมงเฮียโทรหานะไม่เป็นไร รอได้อยู่แล้ว นี่ก็รอมาตั้งร้อยแปดสิบห้าวันแค่อีกสองชั่วโมงเองที่จะได้ฟังเสียงในรอบสิบวันจะเป็นอะไรไป"กูกลับนะ มึงเคลียบิลจ่ายเลยแล้วบอกกูในไลน์" ว่าแล้วผมก็ยัดโทรศัพท์มือถือลงกระเป๋ากางเกงหยิบของขวัญจากเมียขึ้นมาถือไว้อย่างหวงแหน เฮียจะใส่มันทุกวันเลย ถ้ากางเกงบ็อกเซอร์มันมีช่องให้ใส่เข็มขัดเฮียก็จะใส่ตอนนอนด้วย เสียดายที่มันไม่มี"เดี๋ยว" เสียงของไอ้นธีร้องท้วงทำให้ผมต้องหันหลังกลับไปมองอีกครั้งแ

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status