Beranda / โรแมนติก / เจ้าสาวบำเรอใจ / อยากเป็นเมียฉันไม่ใช่เหรอ 3

Share

อยากเป็นเมียฉันไม่ใช่เหรอ 3

last update Terakhir Diperbarui: 2024-11-02 16:21:26

พรรธน์ยศรับรู้ได้ถึงแรงสะอื้นไห้ของเจ้าหล่อน และเห็นว่าดวงตากลมโตของจอมใจนั้นอาบคลอไปด้วยน้ำตาและทางหางตาก็มีน้ำไหลตลอด เขารู้สึกเจ็บปวดไม่แพ้เธอหรอกตอนนี้ และตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันทำไมถึงรู้สึกเจ็บปวดเพียงแค่เห็นน้ำตาของจอมใจ แต่ก็สลัดความรู้สึกนั้นทิ้งไปเมื่อความร้อนรุ่มกลางหว่างขามันเร่งเร้าให้เขารุกหล่อนต่อ

“อ่า...อื้อ” เสียงร้องครางกระเส่าหวานดังลอดออกมาแทนเสียงสะอื้นไห้ เมื่อปากหนาดูดเร่าขบเม้มซอกคอระหงมาถึงเนินอกอวบอูมของหล่อน สองมือใหญ่ผละเคลื่อนจากหัวไหล่ที่กดไว้มากอบกุมสองเต้าผ่านเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของตัวเอง

“อ่า...เธอเนี่ยติดมือไวเหมือนกันนะจอม” เมื่อได้กอบกุมเต้าบีบเคล้นความอวบอิ่มผ่านเสื้อก็รับรู้ได้ถึงยอดอกที่ตื่นตัวแข็งสู้มือตัวเองจึงเอ่ยเย้ยหยันเจ้าของเต้า

“ค่ะ ติดมือไว ทำสิคะ ตอนนี้จอมพร้อมจะเป็นเมียพี่แทคแล้ว จอมอยากเป็นเมียพี่แทค” เธอตอบกลับอย่างประชดแล้วก็ต้องแอ่นเด้งยกอกขึ้นตอบสนองไปอย่างเผลอไผล เมื่อปากหนาของเขาก้มลงกัดเม้มยอดอกผ่านเสื้อ ความรู้สึกเหมือนถูประจุไฟฟ้าช็อตร่างก็เกิดขึ้น ทั้งร้อนทั้งเสียวในท้องน้อยในตอนนี้

“อืม...ฉันรู้ว่าเธอพร้อมจอม เพราะเธออยากเป็นเมียฉันมาตลอดนี่ วันนี้ฉันจะทำให้เธอสมหวัง แต่อย่าลำพองใจไปว่าฉันจะพิศวาสหรือรักเธอล่ะ เพราะที่ฉันทำตอนนี้แค่หน้าที่ของผัวเท่านั้น อีกอย่างเธอแต่งงานมาเป็นเมียฉัน ฉันก็ต้องใช้งานดีกว่าออกไปหาผู้หญิงข้างนอกเสี่ยงโรคอีก แถมเปลืองเงินด้วย สู้หิวแล้วเอาเธอไม่ดีกว่าเหรอจอม” เขาเก่งนักกับการพูดทำร้ายจิตใจของจอมใจ และมันก็ได้ผล เธอเจ็บแต่ก็ต้องกัดฟันฝืนกลืนความเจ็บไว้ในอก เพราะตอนนี้ความร้อนรุ่มและเสียวในท้องน้อยกำลังเล่นงาน

“พี่แทค...ใจร้ายกับจอมจังเลยนะคะ เกลียดจอมมากขนาดนั้นเลยเหรอ อ่ะ...อื้อ” แล้วท้ายประโยคก็หลุดเสียงครางกระเส่าออกมาเมื่อปากหนาของเขากัดงับยอดอกทั้งสองผ่านเสื้อสลับกันไปมา แถมมือยังบีบนวดเร่าเคล้นคลึงไปด้วย

“ใช่! ฉันเกลียดเธอจอม” แล้วเขาก็จัดการถอดเสื้อเชิ้ตเธอออกอย่างรวดเร็วด้วยความนึกรำคาญ พอเสื้อตัวใหญ่ถูกถอดออก สองเต้าอวบอูมที่ขยำก่อนหน้าก็เปิดเผยออกมาให้เห็นเต็มสองตา มันใหญ่พอดีมือและขาวเนียน แถมยอดอกที่กัดเม้มผ่านเสื้อก็สีชมพูระเรื่อ

“อ่า...ให้ตายสิ ร่างกายเธอสวยเป็นบ้า ผิวขาวอย่างกับน้ำนม หัวนมก็ชมพูอีก อ่า...อืม” แล้วเรียวลิ้นสากของพรรธน์ยศก็ตวัดเลียและดูดเร่ายอดอกที่เต่งตึงทั้งสองข้างสลับกันไปมา สองมือใหญ่ก็ทำหน้าที่บีบนวดเคล้นเต้าพอดีมือไปด้วย

“อ่ะ...พี่แทค จอม..อื้อ...”

หล่อนไม่รู้จะพูดอะไรดี คำพูดของเขามันอัดจุกที่อก แต่ตอนนี้ร่างกายกลับอยากให้เขาสัมผัสมากกว่านี้ เกิดมาไม่เคยต้องมานอนแก้ผ้าเปลือยอกให้ผู้ชายมาก่อน นี่คือครั้งแรกของเธอ ผิวขาวนวลเนียนแดงระเรื่อขึ้นเมื่อเจ้าของร่างเขินอายไปกับคำพูดของเขา

“คิดจะเป็นเมียฉันควรจะรู้ไว้ว่าฉันเซ็กซ์จัด กินดุ เดี๋ยวเธอจะรู้เองว่าฉันกินดุแค่ไหน”

พูดจบเขาก็กระชากผ้าห่มโยนทิ้งลงเตียงแล้วจัดการกระชากถอดกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเองที่ให้หล่อนยืมใส่ออก ส่วนของตัวเองก็ถอดทิ้งตามกันไปติดๆ แล้วความอหังการที่ผงาดตัวเต็มลำกายนั้นก็เปิดเผยต่อสายตาพร่ามัวไปด้วยน้ำตาและแรงสวาทของจอมใจ

“พะ...พี่แทค!” เธอตกใจกับความใหญ่โตของเขา ตอนอยู่ในกางเกงมันไม่ได้น่ากลัว พอออกมาแบบนี้มันน่ากลัวเหลือเกิน เมื่อมองดูและเทียบกับแขนเธอ มันใหญ่กว่าแขนเธออีก แถมมันยังยาวและเต็มไปด้วยเส้นเลือดและสีก็ดำทะมึนอีกด้วย

“ทำไม นี่คือสิ่งที่เธออยากได้นี่ จะเป็นเมียฉันก็ต้องรับมันให้ได้จอม”

เขากดแนบเอ็นเนื้ออวบใหญ่ของตัวเองไปกับเนินสวาทอวบอูมของหล่อนที่มีสนามหญ้าสีดำขึ้นปกคลุมบางๆ พรรธน์ยศเคลื่อนตัวลงไปนอนซุกหน้ากลางหว่างขาเรียวเล็กของจอมใจเพื่อสัมผัสและดูความเป็นสาวของหล่อนให้เต็มตา ‘โอว์...สวยมาก อวบนูนดีเป็นบ้า อ่า...น่าดูดเลียที่สุด นี่คือเสียงร้องในใจของเขาเมื่อได้มองความโหนกนูนสวยงามของภรรยาแสนเกลียดน้ำหน้าแล้วก็อดจะก้มซุกหน้าลงไปหาไม่ได้

“พะ...พี่แทคอย่า อ่ะ...อื้อ”

เธอบอกห้ามเขาพร้อมสองมือดันหัวของเขาออกจากหว่างขาตัวเอง เพราะสิ่งที่เขาทำมันน่าเกลียดเกินกว่าจะมองดูได้ แต่เขากลับไม่ยอมผละหน้าออก แถมยังรุกเร่าเธอจนรู้สึกทรมานจนบอกไม่ถูก ร่างเปลือยของจอมใจเหนียวเหนอะหนะเมื่อเหงื่อไคลผุดซึมขึ้น ตามขมับและหน้าผากก็เต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดโตๆ

“อ่า...ให้ตายสิจอม อ่า...หวานเป็นบ้า อืม...”

พรรธน์ยศกำลังหลงไปกับความงามของจอมใจ หลงไปกับน้ำหวานของหล่อนในตอนนี้ แม้จะเกลียดชังไม่ชอบหน้ามากแค่ไหน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะช่วงชิมความสวยที่อาบคลอไปด้วยน้ำสวาทสีขาวข้นของหล่อน มันเหนียวหนืดติดลิ้นดี แถมยังมีรสหวานอีกด้วย เกิดมาตัวเขาเองก็ไม่เคยทำแบบนี้ให้กับคู่นอนเลยสักครั้ง แต่กับจอมใจเขากลับอยากทำแบบนี้ตั้งแต่ที่เห็นความอวบอูมกลางหว่างขาของหล่อน

“อ่า...พะ...พอเถอะพี่แทค จอมมะ...ไหว อ่า...จอมร้อนไปหมดแล้ว อื้อ...” เธอแอ่นเด้งบิดเอวเล็กถอยหนี แต่แขนใหญ่ทั้งสองก็กอดรั้งเอวเล็กของเธอไว้ แถมเรียวขาทั้งสองก็ชี้ค้างกลางอากาศเมื่อหุบเข้าหากันไม่ได้เมื่อมีร่างใหญ่แทรกอยู่กลางหว่างขา

“อ่า...พอได้ยังไง นี่คือหน้าที่เมียของเธอจอม อ่า...หวานลิ้นเป็นบ้า อ่า...อืม” เขาดูดเร่าคลอเคลียถูไถปลายลิ้นไปกับกลีบสวาทอวบอูมพร้อมกับดูดเม้มเม็ดเกสรสีชมพูระเรื่อไปด้วย

“อ่า...ตะ...แต่จอมไม่ไหวแล้ว จอมร้อน อ่า...พะ...พอเถอะค่ะ จอมอยากอาบน้ำ ...อย เจ็บ!” แล้วเธอก็ต้องร้องครางเสียวออกมาเมื่อเขาดุนดันนิ้วเข้ามาในความคับแน่น เธอรู้สึกเจ็บเมื่อถูกรุกเร่า

“อ่า...เล็กเป็นบ้า” เขาดึงมือตัวเองออกมาดูดเลียแล้วก็เคลื่อนตัวผละจากหว่างขาของเธอไปคร่อมทับร่างเปลือยสวยงามของหล่อนอีกครั้ง ก่อนจะกดแนบเอ็นเนื้ออวบใหญ่ของตัวเองเสียดสีไปกับกลีบสวาทฉ่ำแฉะของหล่อน

“อ่ะ...ยะ...อย่านะพี่แทค อย่าเข้ามานะ พี่แทคใหญ่เกินไป อ่ะ...ยะ...อย่า...กรี๊ด...เจ็บ!”

เขาไม่ฟังคำขอร้องของเธอเลยสักนิด เขากรีดตัวกระแทกจ้วงอัดเข้ามาในท้องเธอเต็มลำกายจนจุกขยับตัวไม่ไหวในตอนนี้ เธอเจ็บร้าวตรงน้องสาวที่เขาแทรกตัวผ่านเข้ามาจนยากจะอธิบายในตอนนี้ ส่วนพรรธน์ยศเผลอยิ้มน้อยๆ ออกมาเมื่อรับรู้ว่าสิ่งกีดขวางที่ตัวเองกระแทกผ่านเข้ามาก่อนหน้าคือเยื่อพรหมจรรย์ของจอมใจก็อดภาคภูมิใจไม่ได้

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terkait

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   เชื่อแล้วว่ากินดุ 1

    พรรธน์ยศเคลื่อนไหวเอาแต่ใจไม่สนใจว่าหล่อนจะเจ็บปวดและยังไม่คุ้นชินกับการมีตัวเองฝากฝังตัวอยู่ภายในความคับแน่นของเธอ นาทีนี้สิ่งที่เขาสนใจคือตัวเอง จะว่าเห็นแก่ตัวก็ว่าได้ ความสดใหม่ของสาวพรหมจรรย์ทำให้เขาหลงระเริงไปกับเซ็กซ์ในครั้งนี้ เอวสอบอัดแน่นสะโพกหนาของตัวเองเด้งเร่าเข้าออกภายในของเจ้าหล่อนจนคนตัวเล็กกระเด็นกระดอนไปตามแรงกระแทกของเอวหนา แต่ก็มีเขากอดรั้งไว้ไม่ให้หล่อนกระเด็นจนหัวชนกับหัวเตียง “อือ...เจ็บ! จอมเจ็บพี่แทค อ่ะ...อ่อย” เธอเจ็บทุกครั้งยามเขาเคลื่อนไหวเอาแต่ใจ แต่ก็รู้สึกเสียวร้อนในท้องน้อยไปด้วยเช่นกัน มีทั้งความเจ็บและความเสียวร้อนก็ว่าได้ สองมือน้อยไม่รู้จะวางตรงไหนจึงตวัดโอบลำคอหนาตามสัญชาตญาณ “อือ...เจ็บหรือเสียวเอาให้แน่จอม อ่า...แน่นดีเป็นบ้า อ่า...แม่งเอ้ย! เสียว ไม่ไหวแล้ว อ่า...แรงๆ นะทูนหัว อืม...” “อ่ะ...อื้อ” เสียงครางทุ้มต่ำยังคงดังลอดออก

    Terakhir Diperbarui : 2024-11-03
  • เจ้าสาวบำเรอใจ   เชื่อแล้วว่ากินดุ 2

    ร่างเล็กขยับตัวไปมาในตอนสาย เธอตื่นสาย ตื่นมาไม่เจอคนที่นอนด้วยทั้งคืนแล้ว พอจะลุกขึ้นจากเตียงก็เมื่อยล้าและปวดร้าวตรงกลางหว่างขา เขามันคนกินดุจริงๆ อย่างที่เขาบอก เขาปล่อยให้เธอได้นอนพักก็เกือบจะตีห้าแล้ว ร่างเล็กพาร่างบอบช้ำตัวเองที่แสนจะโทรมขยับเคลื่อนลงจากเตียงช้าๆ เพื่อไม่ให้เรียวขาทั้งสองเสียดสีกันมากและไม่ให้น้องสาวเธอเจ็บจากการก้าวเดินมากนัก “อ่า...เจ็บ!” เธอพึมพำกับตัวเองเดินเข้าไปในห้องน้ำ พอเห็นสภาพตัวเองที่เต็มไปด้วยรอยขบเม้มของเขาแล้วก็นึกอายหน้าแดงขึ้นมาทันที เขามันหื่นที่สุด “แล้วจะออกไปจากห้องยังไงสภาพนี้ ตอนนี้จะเที่ยงแล้วด้วย” เธอพึมพำกับตัวเอง ตามเนื้อตัวเต็มไปด้วยร่องรอยที่พรรธน์ยศฝากไว้ตามตัว ไหนจะซอกคอ เนินอก หน้าท้อง ต้นแขน ต้นขา และที่เยอะสุดคือหน้าอกอวบอูมของเธอ นิษฐาไม่ได้ขึ้นมาปลุกลูกสะใภ้ เพราะลูกชายบอกไว้ว่าให้จอมใจตื่นเอง เพราะนอนกันตอนเช้า นางยิ้มแก้มแ

    Terakhir Diperbarui : 2024-11-04
  • เจ้าสาวบำเรอใจ   เชื่อแล้วว่ากินดุ 3

    ทันทีที่เปิดประตูร้านก้าวขาเข้ามาในร้านก็มองสำรวจไปรอบๆ ร้านที่เต็มแน่นไปด้วยผู้คนที่มาทานมื้อเที่ยง และเขาเองก็มาทานข้าวเช่นกัน พรรธน์ยศถึงกับเม้มปากแน่นเมื่อมองไปเห็นมุมในสุดของร้านที่มีชายหญิงกำลังพูดคุยหัวร่อต่อกระซิกกัน เท้าหนาจึงก้าวเดินฉับๆ ไวๆ ตรงไปหาทั้งคู่ทันทีด้วยความเดือดดาล “พี่แทค” เธอแหงนหน้าขึ้นมองคนที่เดินมาหยุดข้างโต๊ะทานข้าวของตน “นึกว่าลืมผัวไปแล้ว” เขาตอบกลับมาน้ำเสียงขุ่น “พี่แทคเพิ่งมาเหรอคะ นั่งด้วยกันไหมคะ” เธอไม่ตอบแต่เอ่ยถามและชวนเขานั่งด้วยพร้อมขยับตัวเองไปนั่งอีกเก้าอี้ให้เขานั่งลงเก้าอี้ของตนที่นั่งก่อนหน้านี้แทน “เห็นแล้วยังจะถาม” เขาตอบเสียงห้วนแล้วนั่งลงเก้าอี้ตัวที่เธอขยับลุกออกทันที “แล้วพี่แทคกินอะไรมารึยังคะ” เธอถามเขา โดยลืมไปเลยว่ามีรเณศนั่งร่วมโต๊ะอยู่

    Terakhir Diperbarui : 2024-11-05
  • เจ้าสาวบำเรอใจ   มื้อดึกที่แสนเร่าร้อน 1

    ชุดนอนตัวบางถูกถอดโยนทิ้งไปอย่างไม่ไยดี พร้อมกับกางเกงบ็อกเซอร์ตัวบางของพรรธน์ยศ ตอนนี้ไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าไม่ต้องการ ไม่โหยหาความคับแน่นและกลิ่นตัวหอมๆ ของจอมใจ เขาเฝ้าคิดถึงแต่คืนที่ผ่านมา คืนที่ได้ครอบครองร่างเปลือยใต้ร่างของตนในตอนนี้ “เป็นมื้อดึกให้ฉันทั้งคืนทูนหัว” ใจสาวเต้นแรงราวแผ่นดินไหวเมื่อได้ยินเสียงกระซิบข้างหูที่แสนจะอ่อนโยน เธอไม่เคยได้ยินน้ำเสียงแบบนี้ของเขามาก่อน ใช่...เขาไม่เคยพูดอ่อนโยนแบบนี้กับเธอมาก่อน “ค่ะ จอมจะเป็นมื้อดึกให้พี่แทคจนกว่าพี่แทคจะอิ่มจอม” เธอตอบกลับเสียงแผ่วและแทบอยากกัดลิ้นตัวเองเมื่อพูดจบ ทั้งเขินทั้งอาย ดีที่เขาปิดไฟจึงไม่ได้อายหลบตาเขา หึหึ พรรธน์ยศยิ้มขำในความมืดกับคำตอบของคนใต้ร่าง แล้วเขาก็เริ่มซุกไซ้ปลายจมูกโด่งไปกับซอกคอหอมกรุ่นของหล่อนทันที เริ่มถูไถตวัดลิ้นสากไล้เลียขบเม้มตามซอกคอหอมกรุ่นและเคลื่อนมาขบเม้มติ่งหูน

    Terakhir Diperbarui : 2024-11-06
  • เจ้าสาวบำเรอใจ   มื้อดึกที่แสนเร่าร้อน 2

    “อ่ะ...อื้อ ไม่ไหวแล้ว จอม อ่ะ...อื้อ จอมไม่ไหวแล้ว อ่ะ...กรี๊ด!” แล้วเธอก็ร้องกรี๊ดออกมาสุดเสียงเมื่อได้พบความสุข นิ้วแกร่งถอดถอนออกมาจากความคับแน่นที่กระตุกเกร็งของหล่อนทันที เขาส่งเธอถึงสวรรค์แล้ว แต่เขายังปวดหนึบเอ็นเนื้ออวบใหญ่กลางหว่างขาอยู่ “สบายตัวใช่ไหม งั้นก็ทำให้ผัวบ้าง” เขารู้ว่าตอนนี้จอมใจกำลังมีความสุขกับการที่นิ้วเขาสอดแทรกป้อนสวาทให้ในตัว พรรธน์ยศเคลื่อนไหวไปนอนข้างๆ พร้อมเกี่ยวรั้งร่างน้อยตามมานอนคร่อมทับตัวเองแทน “จัดการผัวสิ ใช้ปากให้ผัว สัมผัสผัวตั้งแต่อกถึงเอ็นกลางหว่างขา” เขาบอกสั่งเสียงทุ้มพร่าพร้อมกดหัวทุยเล็กที่ผงกเงยจากอกของเขาเล็กน้อย เธอกลิ้งกลอกตาไปมาด้วยความมึนงงในคำพูดของสามี ไม่เข้าใจนั่นแหละ “สัมผัสเนี่ยยังไงคะพี่แทค อกถึงเอ็น เอ็นเนี่ยเอ็นไหนคะ?” “แกล้งโง่หรือโง่จริงๆ จอม” เขาถามอย่างหงุดหงิดเมื่อเจอคำถามไร้เดียงสาของ

    Terakhir Diperbarui : 2024-11-07
  • เจ้าสาวบำเรอใจ   มื้อดึกที่แสนเร่าร้อน 3

    พั่บ! พั่บ! พั่บ! เสียงกระแทกเอวยกเร่าขึ้นหาปากน้อย สอดเร่าเคลื่อนไหวท่อนเนื้ออวบใหญ่คับในปากน้อยเงอะงะของจอมใจ มือน้อยของเธอแม้จะไร้ประสบการณ์ แต่ยามนี้มันให้ความรู้สึกดีเหลือเกิน เอวหนาเร่งสาวเอวกระแทกตัวเองเข้าออกในปากน้อยเพื่อให้ถึงความสุข และในที่สุดก็กระตุกเกร็งแตกซ่านปล่อยน้ำสวาทอาบล้นออกมานอกปากน้อย “โอว์...ดีเหลือเกินเมียพี่ อืม...” “อ่า...มีความสุขไหมคะพี่แทค” เธอคายปากออกจากท่อนเนื้อใหญ่ของเขามาถามเขา “ก็พอได้” เขาตอบตรงข้ามความรู้สึก ทั้งๆ ที่ตอนนี้เขาสุขจนล้นอกเลยแหละ และก็เอ่ยต่อ “จัดการน้ำเสียวพี่สิ เลียให้หมด กลืนกินพี่ทูนหัว” “ค่ะ จอมจะทำ” แล้วเธอก็จัดการเลียน้ำเสียวของเขาตามโคนขาและท่อนเนื้ออวบใหญ่จนหมดเกลี้ยงตามเขาสั่ง “ชู

    Terakhir Diperbarui : 2024-11-08
  • เจ้าสาวบำเรอใจ   เริ่มมีความห่วงใย 1

    ชีวิตแต่งงานที่วาดฝันไว้กับชีวิตแต่งงานที่ได้สัมผัสจริงๆ แตกต่างกันเหลือเกินในความรู้สึกของจอมใจ แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้เมื่อเธอเลือกเดินมายังหลุมดำครั้งนี้เอง สภาพหลังแต่งงานได้สองเดือน เธอทรุดโทรมเหลือเกิน เพราะกลางคืนแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน เพราะสามีของเธอมีความต้องการทุกวัน และทุกวันก็ใช่จะแค่ยกสองยก เขาเล่นเกือบเช้าทุกวัน ไม่รู้ไปเอาแรงมาจากไหนและอดอยากมาจากไหน แต่เธอก็มีความสุขดี เพราะคนที่เขานอนด้วยคือเธอไม่ใช่คนอื่น หากปฏิเสธเขาก็จะออกไปหาผู้หญิงคนอื่น ซึ่งเธอยอมไม่ได้ที่จะให้เขาไปกอด ไปจูบ ไปมีเซ็กซ์กับผู้หญิงคนอื่น ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด! ขณะที่นั่งรถแท็กซี่ไปร้านอาหารในตอนเที่ยงก็มีเสียงสั่นเตือนของโทรศัพท์ในกระเป๋าสะพายที่วางที่หน้าตักดังขึ้นจึงรีบค้นออกมาเพื่อจะกดรับสาย แต่พอเห็นเป็นเบอร์แปลกก็ลังเล ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด! “ไม่รับมือถือเหรอครับหนู”

    Terakhir Diperbarui : 2024-11-09
  • เจ้าสาวบำเรอใจ   เริ่มมีความห่วงใย 2

    ภูธิปนั่งกัดกรามแน่นมองลูกสาวที่นั่งก้มกราบเท้าตัวเองที่พื้น และมือของเขาก็มีมือของภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากอย่างทิพย์มณีที่นั่งข้างๆ จับกุมไว้แน่น แม้จะโกรธลูกสาวมากแค่ไหน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เมื่อลูกสาวหมดทางจะไปแล้ว ภูธิปหันมามองหน้าภรรยาที่แหงนเงยมองตัวเองพอดีแล้วเอ่ยขึ้น “ทิพย์คุยเองเถอะลูกสาวทิพย์ เพราะตั้งแต่ที่มันหนีตามผู้ชายไปทิ้งผู้ชายดีๆ อย่างพ่อแทคไป มันก็ไม่ใช่ลูกสาวพี่อีกแล้ว” เขาเอ่ยบอกภรรยาพร้อมดึงมือออกจากอุ้งมือเหี่ยวย่นของทิพย์มณีแล้วลุกขึ้นยืนและปรายตามองคนที่ก้มลงกราบเท้าตัวเองที่เงยหน้าขึ้นสบตาตัวเองทันที “อย่าคิดว่ากลับมาอยู่ที่บ้านแล้วฉันจะให้อภัยแก นังลูกไม่รักดี สมน้ำหน้าโดนมันทิ้ง โดนมันหลอก” แม้จะพูดแบบนั้น แต่ในใจนั้นห่วงลูกสาวคนโตเหลือเกินเมื่อมองเห็นรอยฟกช้ำตามแขนตามหน้า “พี่ภูไม่เอาไม่พูดแบบนี้กับลูกนะคะ ยังไงขวัญก็กลับมาแล้ว ยังไงขวัญก็เป็นลูกเรา ลูกเราพลาดไปใช่ว่าจะแก้ไขไม่ได้ เราคุ

    Terakhir Diperbarui : 2024-11-10

Bab terbaru

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   บทพิเศษ ทาสรักของเมีย 2

    พรรธน์ยศปล่อยร่างอวบอิ่มของภรรยาคนสวยของตัวเองยืนข้างอ่างอาบน้ำเพื่อรอให้ตัวเองเปิดน้ำผสมน้ำในอ่างให้ได้อุณหภูมิพอดี และเพียงเวลาไม่นานก็ได้น้ำที่พอดีและอุณหภูมิพอดี เขาก็อุ้มจอมใจลงไปนอนแช่ในอ่างแล้วตามด้วยตัวเขาลงไปนั่งในอ่างซ้อนหลังภรรยา“อ่ะ...พี่แทค อืม...” เธอครางกระเส่าเมื่อปากหนาของเขาเริ่มจูบคลอเคลียกับต้นคอระหงเลื้อยมายังหัวไหล่เนียนมายังแผ่นหลัง“อ่า...หอม ขนาดมีเหงื่อยังหอมขนาดนี้ ขอบคุณนะทูนหัว ที่วันนี้แต่งงานกับพี่ และพี่ดีใจที่พี่ไม่ล่มงานแต่งงานของเรา ขอบคุณที่ขวัญหนีไปและทำให้พี่ได้เจ้าสาวแสนสวยคนนี้มา” เขาพึมพำกับหัวไหล่เปลือยของเธอพร้อมสอดมือโอบกอดมาด้านหน้าเคล้นคลึงสองเต้าอวบใหญ่ล้นมือไปด้วย“อ่ะ...อื้อ ถ้าย้อนเวลากลับไปวันนั้นอีกครั้ง จอมก็จะยังแต่งงานแทนพี่ขวัญค่ะ เพราะจอมรักพี่แทค จอมอยากเป็นเจ้าของพี่แทคมาตลอด อ่ะ...ชูว์ เบาๆ พี่แทค จอม...อ่า...เสียว” เธอจับมือใหญ่ที่ขยุ้มขยำหน้าอกตนเองให้ผ่อนแรงลงอีกนิดเมื่อเขาบีบแรงเกินไป“อ่า...แล้วก็ได้เป็นเจ้าสาวสมดั่งใจหวัง และที่สำคัญตอนนี้ได้ครองหัวใจพี่ด้วย จอมเป็นเหมือนยาชั้นดีที่หล่อเลี

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   บทพิเศษ ทาสรักของเมีย 1

    ร่างเล็กที่เคยผอมบางเพรียวระหงตอนนี้อวบอิ่มและกำลังเดินอุ้ยอ้ายถือตะกร้าผักเข้ามาในบ้าน ตั้งแต่ง้อกันสำเร็จ เขาก็ได้รับของขวัญในเย็นนั้นคือจอมใจกำลังตั้งครรภ์ลูกของเขา เขากำลังจะเป็นพ่อคน และทั้งคู่ก็พากันย้ายมาอยู่บ้านสามี เพราะพรรธน์ยศเป็นห่วงแม่ที่เริ่มอายุเยอะแล้วอยู่คนเดียว และจอมใจก็เห็นด้วย เพราะที่บ้านขวัญใจพี่สาวก็กลับมาอยู่บ้านแล้ว ตอนนี้จึงสบายใจที่พี่สาวอยู่ดูแลพ่อกับแม่แทนตัวเอง “ไปเก็บผักสวนครัวหลังบ้านเหรอจ๊ะทูนหัว” เขาที่เพิ่งกลับมาจากทำงานก็รีบถามสาวใช้ทันทีว่าภรรยาตัวเองอยู่ไหน พอรู้ก็รีบมาหาและเห็นร่างอุ้ยอ้ายของหญิงท้องแก่อีกสองเดือนก็จะคลอดเจ้าตัวเล็กเดินถือตะกร้าผักบุ้ง ผักคะน้าเข้ามาในบ้านพอดี “ค่ะ พี่แทค เพิ่งมาถึงเหรอคะ?” “ครับ เหนียวตัวจังเลย เก็บผักมาเหงื่อคงเยอะแน่เลย ไปอาบน้ำกันเถอะ” เขาเดินมาโอบประคองภรรยาที่ถือตะกร้าผักในมือแล้วยื้อแย่งจากมือส่งให้สาวใช้ที่เดินตามหลังภรร

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   อยากหย่าก็มาหย่าเอง 4

    “ไม่หย่า! กลับมาอยู่ด้วยกันนะ ให้โอกาสพี่นะ ที่ผ่านมาพี่มันไม่ดีจริงๆ ปากไม่ดีและนิสัยก็ไม่ดี ให้พี่ได้แก้ตัวกับสิ่งที่ผ่านมานะ พี่จะเป็นสามีที่ดีของจอม กลับมาอยู่กับพี่นะคนดีของพี่” เขายื่นมือคว้ามือเล็กมากุมไว้แน่นด้วยกลัวเธอจะวิ่งหนี“โอกาสเหรอคะ? จอมถามหน่อยเถอะ พี่แทคจะให้จอมกลับไปทำไม ในเมื่อในใจพี่แทคไม่เคยมีจอม พี่แทคไม่เคยมีผู้หญิงคนนี้ แล้วจะรั้งจอมไว้ทำไมคะ?” หัวใจดวงน้อยเจ็บทุกครั้งเมื่อต้องย้ำกับตัวเองว่าเขาไม่เคยรักตน“ใครบอกว่าพี่ไม่เคยมีจอม ถ้าไม่มีจอม พี่จะทำแบบนี้เหรอ พี่ไม่เคยคุกเข่าให้ใครเลยนะนอกจากจอมคนเดียวที่คู่ควรกับการคุกเข่าของพี่ กลับมาอยู่ด้วยกันนะทูนหัว ดูพี่สิ ตอนนี้สภาพพี่แย่มาก กินไม่ได้ นอนไม่หลับเพราะคิดถึงเมีย กลับบ้านเรานะทูนหัว” พรรธน์ยศอ้อนทันทีพร้อมกับดึงมือเล็กมาลูบไล้แก้มสากที่ซูบตอบลงของตัวเองเมื่อเขาพูดนั่นแหละ จอมใจถึงได้มองหน้าหล่อๆ ของสามี เพิ่งสังเกตว่ามันซูบลงไปเยอะจริงๆ ดวงตาก็คล้ำโบ๋เหมือนคนไม่ได้หลับได้นอน“แล้วทำไมจอมต้องสนใจพี่แทคด้วยคะ ก็ในเมื่ออีกไม่กี่นาทีข้

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   อยากหย่าก็มาหย่าเอง 3

    “กลับมาอยู่บ้านเรานะลูก” ทิพย์มณีเอ่ยพร้อมกับลูบแผ่นหลังเล็กของลูกสาว ส่วนภูธิปก็ทำเช่นเดียวกันกับภรรยา ตอนนี้พ่อแม่ลูกกอดกันกลม“กลับมาอยู่บ้านเรานะจอม พี่ขอโทษนะที่เห็นแก่ตัว ตอนนี้พี่คิดได้แล้ว” ขวัญใจเดินมาโอบกอดทั้งสามอีก เป็นภาพที่ดูแล้วอิ่มใจมากสำหรับคนที่เดินผ่านไปมา ส่วนรเณศและหนึ่งฤทัยก็ได้แต่หันมาส่งยิ้มให้กันแล้วพากันเดินถอยไปอยู่เงียบๆ ในมุมของตัวเอง เพื่อให้ทุกคนเคลียร์ใจกัน“จอม...พี่ขอโทษนะ ที่ก่อนหน้านี้พี่เห็นแก่ตัว พี่ขอโทษจริงๆ พี่รักจอมนะน้องพี่ ให้อภัยพี่นะจอม” เมื่อทั้งสี่คนผละออกจากกัน ขวัญใจก็จับมือเล็กของน้องสาวมากุมแน่นเพื่อขอให้น้องยกโทษให้กับความผิดของตัวเองที่ผ่านมา“ตอนนี้พี่เขารู้แล้วว่าพี่เขาควรอยู่ตรงไหน” ทิพย์มณีเอ่ยเสริม“ใช่ลูก กลับมาอยู่ด้วยกันนะ กลับมาอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวเราเหมือนเดิม ตอนนี้พี่เขาสำนึกผิดแล้วและพ่อก็ให้อภัยพี่เขาแล้ว อย่าแบกความทุกข์ไว้คนเดียวเลยนะลูก และอย่าหนีไปแบบนี้อีกรู้ไหมพ่อกับแม่เป็นห่วงมากแค่ไหน โดยเฉพาะพ่อแทคเขาเป็นห่วงเรามากนะจอม&rdq

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   อยากหย่าก็มาหย่าเอง 2

    หนึ่งฤทัยพาจอมใจมากรุงเทพฯ มาถึงตั้งแต่เช้ามาแวะที่คอนโดของเพื่อนรักก่อน เพื่อรอเวลานัดกับพรรธน์ยศที่หน้าสำนักงานเขตเพื่อไปจดทะเบียนหย่ากับสามี จริงๆ รู้ว่าเพื่อนไม่ไหว แต่ทำยังไงได้เมื่อเพื่อนอยากมาหย่าให้ขาดจากสามี แม้จะรักแต่ยอมเจ็บปวดดีกว่าปล่อยไว้นาน ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! “เราไปเปิดประตูก่อนนะ สงสัยพี่เป๊กมาแล้วน่ะ” หนึ่งฤทัยบอกเพื่อนรักแล้วเดินไปเปิดประตูห้องทันที แล้วก็จริงเป็นรเณศจริงๆ ถึงเดินกลับมาพร้อมกับผู้มาใหม่และปิดประตูไว้เหมือนเดิม “เป็นยังไงมั่งจอม โอเคไหม พร้อมไหม” รเณศถามหญิงสาวพร้อมนั่งลงโซฟาตัวที่ว่างตรงข้ามเธอ ส่วนหนึ่งฤทัยก็เดินไปนั่งลงที่เดิมข้างเพื่อนรัก “แล้วจอมไม่โอเคได้ไหมล่ะพี่เป๊ก ไม่โอเคก็ต้องโอเคแหละ ไปกันเถอะค่ะ จอมไหว ตอนนี้ก็ใกล้ได้เวลานัดแล้ว” เธอบอกชายหนุ่ม&n

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   อยากหย่าก็มาหย่าเอง 1

    เลขาแจ้งว่ามีคนมาขอพบอยู่ข้างล่าง เขาจึงถามว่าใคร พอรู้ว่าเป็นรเณศก็รีบให้ขึ้นมาหาตัวเองที่ห้องทำงานทันที ทันทีที่รเณศมาถึง พรรธน์ยศก็ถามทันทีว่าอีกฝ่ายมาทำไม และก็เห็นว่าในมือของอีกฝ่ายมีซองเอกสารสีน้ำตาลมาด้วย รเณศไม่ตอบ แต่กลับเดินมาดึงลากเก้าอี้นั่งโดยไม่สนใจว่าเจ้าของห้องทำงานจะเชิญชวนหรือไม่ “อะไร?” พรรธน์ยศถามเสียงห้วนเมื่อเห็นซองเอกสารในมืออีกฝ่ายที่โยนมาทิ้งตรงหน้าตัวเอง “เปิดดูสิ” รเณศตอบสั้นๆ พร้อมเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ยกขาไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายๆ พรรธน์ยศรีบหยิบซองเอกสารเปิดออกมาดูทันทีว่ามันคือซองอะไร พอไล่สายตาอ่านก็ถึงกับขมวดคิ้วเป็นปมด้วยความโกรธ สันกรามปูดโปนขึ้นทันที มือใหญ่ก็กำเอกสารในมือแน่น “ใบหย่างั้นเหรอ?” “เซ็นซะ จะได้เสร็จธุระของฉัน” รเณศเอ่ยสั่งอีกฝ่าย&nb

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   เธอไปอยู่ไหน 3

    ส่วนภูธิปได้แต่นั่งนิ่งเม้มปากแน่นพร้อมกำมือแน่นกับหน้าตักของตัวเองมองดูลูกสาวคนโตที่กำลังร้องไห้ซบหน้ากับขาของตนที่กอดไว้ อยากจะลูบหัวปลอบ แต่ก็ยั้งมือไว้แล้วเอ่ย “พี่ภูคะ ยังไงเสียตอนนี้ขวัญก็สำนึกผิดแล้วนะคะ อย่าเอามาเป็นอารมณ์เลย ยังไงเสียยัยขวัญก็ลูกเราสองคนนะคะ” ทิพย์มณีลูบแขนสามีให้คลายความโกรธ ความเสียใจพร้อมกับอีกมือกุมมือสามีที่กำแน่นให้คลายออก “ให้อภัยลูกเราเถอะนะคะ ยังไงซะ ตอนนี้ยัยขวัญก็สำนึกและขอโทษเราแล้ว ตอนนี้ยัยขวัญก็กำลังมีหลานให้เราด้วย นึกสงสารหลานที่จะเกิดมาเถอะนะคะพี่ภู” นางบอกสามีพร้อมกับปล่อยมือจากมือของสามีมาลูบอกที่เต้นแรงของภูธิป “พี่...” “นะคะพี่ภู ให้อภัยยัยขวัญนะคะ ตอนนี้ยัยขวัญก็รู้ตัวแล้วว่าตัวเองควรอยู่ตรงไหน” นางเอ่ยแทรกไม่รอสามีเอ่ยจบความ ภูธิปมองลูกสาวที่กอดขาตัวเองซบหน้าร้องไห้ในตอน

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   เธอไปอยู่ไหน 2

    รเณศไม่แปลกใจที่อยู่ๆ สามีของจอมใจมาหาตัวเอง เขายิ้มต้อนรับชายหนุ่มที่เปิดประตูเข้ามาในร้าน พร้อมกับเอ่ยทักทายตามประสาพ่อค้าร้านทอง “มาซื้อทองให้น้องจอมเหรอครับคุณแทค” เขาถามเชิงประชด “ซื้อกับผีน่ะสิ มึงเอาเมียกูไปไว้ไหน” เขาตอกกลับเสียงกระด้างเดือดดาลทันที “ไม่ต้องครับคุณตำรวจ ผมกับเขารู้จักกัน” รเณศยกมือห้ามตำรวจที่ทำหน้าที่ดูแลร้านทองประจำของตัวเองที่กำลังเดินมาหมายจะล็อกตัวพรรธน์ยศไว้ เขาก็รีบบอกห้ามทันทีแล้วเดินออกมาหาคนพาล “จะมาหาเรื่องก็ดูสถานที่ด้วยครับ และคุณแทคเห็นน้องจอมอยู่ในร้านผมไหม? ก็ไม่นี่ ไม่มีน้องจอม แล้วผมจะรู้เหรอว่าเมียคุณอยู่ไหน นั่นเมียคุณนี่” เขาตอบกลับกวนๆ พลางชี้มือไปรอบๆ ร้านให้เขาดูว่าในนี้ไม่มีคนที่เขาตามหา “อย่ามาปากดี มึงเอาจอมไปไว้ไหน” พรรธน์ยศกระชากคอเสื้อเช

  • เจ้าสาวบำเรอใจ   เธอไปอยู่ไหน 1

    ระหว่างการประชุม ใจของพรรธน์ยศแทบอยู่ไม่นิ่ง เขารู้สึกมีลางสังหรณ์บางอย่างจึงรีบปิดประชุมเลื่อนไปเป็นวันจันทร์ของอาทิตย์หน้า เพราะคิดถึงคนที่จากมา พอสั่งเลื่อนการประชุมก็สั่งเลขาของตัวเองส่งรายงานเข้าอีเมล ก่อนจะรีบออกจากห้องประชุมเพื่อขับรถกลับมาที่คอนโด และเพียงเวลาไม่นานในช่วงบ่ายสองโมงก็มาถึงคอนโดแล้วรีบดับเครื่องยนต์วิ่งไปในตึกกดเรียกลิฟต์ พอประตูลิฟต์เปิดก็เข้าไปพร้อมกดเลือกชั้นทันทีแล้วลิฟต์ก็พาไปยังชั้นที่เลือก เมื่อโดยสารมาถึงชั้นที่เลือกก็รีบวิ่งตรงสาวเท้าไปยังห้องตัวเองทันที แต่พอเปิดประตูเข้าไปกลับเงียบว่างเปล่าอย่างที่นึกสังหรณ์ไม่มีผิด ไม่มีร่างเล็กนอนเปลือยห่มผ้าบนเตียง “ไปไหนของเธอยัยเด็กโง่!” เมื่อส่องทุกซอกในห้องของคอนโดแล้ว ในห้องน้ำ ระเบียงก็ไม่เจอจึงรีบล้วงโทรศัพท์ออกมากดต่อสายหาหญิงสาวทันที และก็ไร้สัญญาณตอบรับ โทรกี่ครั้งๆ ก็ติดต่อไม่ได้จึงตัดสินใจโทรกลับไปบ้านถามพ่อตาแม่ยาย ซึ่งทั้งสองก็บอกว่าจอมใจยังไม่กลับบ้าน จึงโทรหาแม่ตัวเองเผื่อคนตัวเล็กจะไปบ้านตัวเอง และคำตอบก็เหมือนกันหมด จึงรีบอ

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status