Share

สุขสุด

last update Last Updated: 2024-11-26 10:23:42

จวนใต้เท้าหลัว

“มือสังหารมือดี มาถึงหรือยัง”

“ขอรับใต้เท้า”

“ดี เร่งมือ ให้เร็วที่สุดไม่มีเวลาแล้วหลายวันมานี้ จ้านกงกลับมาส่งผลให้ฝ่าบาทกระปรี้กระเปร่า และยังหันมาสนใจเรื่องราวในราชสำนัก ข้าตั้งใจทำสิ่งใดก็ต้องระงับยับยั้งไว้ก่อน”

“ใต้เท้า ท่านแม่ทัพจ้านกง ขอพบท่าน”ใต้เท้าหลัวขมวดคิ้ว

“เชิญเขาเข้ามา” จ้านกงไม่รอให้เชิญก้าวขาเข้าไปข้างในทันที

“ท่านแม่ทัพไม่เจอกันเสียนานไม่คิดว่าท่านจะเปลี่ยนข้าง”

“ใต้เท้า ข้ามาครั้งนี้ ตั้งใจมาผูกมิตรกับใต้เท้า”ใต้เท้าหลัว ยิ้มแต่ทว่าภายในใจหาเชื่อคำพูดของจ้านกงไม่

“ว่ามา”

“ข้า มีข้อเสนอ”ใต้เท้าหลัวเลิกคิ้วสูง

“ข้อเสนอของท่านแม่ทัพเกรงว่าจะไปกันกับสิ่งที่ข้าต้องการไม่ได้”

“ใต้เท้าลองฟังดูก่อนบางที อาจ ดีกว่าที่ใต้เท้าคิดไว้”

“ได้ เชิญท่านแม่ทัพ”

“ท่าน ช่วยข้า ข้าช่วยท่านบัลลังก์เป็นของข้า การคลังเป็นของท่าน อีกทั้งการจัดเก็บภาษี ทั้งหมดข้ายกให้ท่านเพียงผู้เดียว”

ใต้เท้าหลัวยิ้ม พยักหน้าขึ้นลงช้าๆ

“ดี พูดได้ดี เอาตามนี้ คราวนี้บอกมาจะให้ข้าช่วยอะไร”

“ช่วยสังหารคนข้างกายฝ่าบาทให้ข้า”

"เหล่าขุนนางต่างถวายฎีกา กดดันให้ฝ่าบาทมีความขัดเจน"

"ความชัดเจน ข้าอ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   ตบปากๆๆ

    “หา ฝ่าบาทจะทำเช่นนั้นไม่ได้ ใต้เท้าหลัวเป็นที่เคารพนับถือเป็นถึง เสนาบดีแล้วยังเป็นผู้นำสี่ตระกูลใหญ่ฝ่าบาทสั่งลงทัณฑ์ เหมือนกับใต้เท้าเป็นขันทีหรือนางกำนัลเป็นการลดเกียรติ...ของใต้เท้าหลัว”หลงตี้ยิ้ม“ดี คุกเข่าไม่เหมาะกับ ตำแหน่งเช่นนั้นข้าขอสั่งให้ลดเบี้ยหวัดหนึ่งเดือน ต่อไปใครไม่มาประชุมขุนนางหนึ่งครั้งไม่ต้องจ่ายเบี้ยหวัดหนึ่งเดือน”“ฝ่าบาท กว่าปีมานี้ฝ่าบาทก็ไม่เคยเข้าประชุมขุนนาง”“ตบปาก ตบปากเลย พูดชี้นำคนอื่นดีนัก”ชลชลส่งเสียเบาๆ ในลำคอหลงตี้ส่ายหน้า ไม่ทำให้เห็นก็จะไม่มีใครกลัวที่ผ่านมาเขาใจดีเกินไป“ดี องครักษ์จับตัวคนพูด มาตบปาก”องครักษ์หันหน้าหันหลัง“องครักษ์ไม่ได้ยินพระบัญชาหรือไร”ซินอ๋องตวาดดังๆ“โฮ้งโฮ้ง แฮร่ๆๆๆๆ ”องครักษ์รีบจับตัวคนสอพลอต่อใต้เท้าหลัวมาข้างหน้าตบปากไปสองสามที“ฝ่าบาทโปรดประทานอภัยข้าน้อยสมควรตาย ต่อไปข้าน้อยไม่กล้าแล้ว”ทรุดกายลงคุกเข่ากับพื้นแค่สองสามทีก็ถึงกับทรุดได้ผลไม่น้อย“ไม่ได้ให้ตาย แต่ก็ดีแล้วพูดมาแบบนี้ข้า จะได้รู้ว่าใครภักดีต่อข้าใครภักดีต่อใต้เท้าหลัว” จ้านกงเดินเข้ามาในท้องพระโรงพร้อมกับเสียงปรบมือ“ยอดเยี่ยม ฝ่าบาทสมควรยิ่งแล้ว”ซินอ๋อง

    Last Updated : 2024-11-26
  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   เกือบ

    “ท่านแม่ทัพ"ประตูเปิดออกดังนัดหมายก็นัดหมายนั่นล่ะ เจียจิวยอมเปิดใจให้แม่ทัพหนุ่มด้วย หลงคำหวานของเขาเข้าเต็มเปา ริมฝีปากอุ่นไม่พูดพล่ามกดปิดที่ริมฝีปากของเจียจิวไม่ทันให้ตั้งตัว“อุ๊ย ท่านแม่ทัพ”สีหน้าตื่นตกใจเเพราะไม่เคยถูกจู่โจมแบบนี้จากใครคนใดมาก่อน“คิดถึงเหลือเกิน คิดถึงองค์หญิงเกินใคร” น้ำเสียงอ่อนหวานยิ่งนัก เจียจิวเขินอาย จ้านกงดึงมือเจียจิวเข้าไปในห้องปิดประตูทันที“ข้ากลัวว่าจะไร้วาสนาหากรอช้ากว่านี้ องค์หญิงจ้านกงต้องการท่าน”เจียจิวหลบตาเขินอาย“โฮ้งโฮ้งๆๆๆ ”เสียงเห่าดังลั่น หน้าประตู“โฮ้งโฮ้ง ๆๆๆๆๆ หงิงหงิงหงิงๆๆๆ ”“เจ้าหมาบ้านั่นมาได้อย่างไร”สีหน้าตื่นตกใจกลัวว่าหลงตี้จะมาด้วย“เอ่อเอ่อ เจียจิวมักจะให้เสี่ยวเปามาที่นี่ยามค่ำ”“เจ้าไล่มันกลับไปเลยข้า ไม่ชอบเจ้าหมานั่น”“แค่หมาตัวอ้วนตัวเดียว ท่านแม่ทัพจะโมโหทำไม”เดินไปเปิดประตู ชลชลวิ่งแน่บเข้าไปในห้อง หมุนตัวสามรอบก่อนจะนอนขดบนแท่นอนของเจียจิว“เจ้าเคยให้เจ้าหมานั่นขึ้นไปนอนบนแท่นนอนหรือไร”“ปกติ เสี่ยวเปาขึ้นไปนอนกับข้าเป็นประจำ”“โฮ่งโฮ้งโฮ่ง โฮ้งโฮ้ง (หมดอารมณ์เลยสิ) ”มองก็รู้สีหน้าสีตากำลังหื่นหิว หากมาช้ากว่านี้ ห

    Last Updated : 2024-11-26
  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   แผนของจิ้งจอก

    "จากคนพวกนั้น พวกที่กำลังขนของมีค่าใส่ในเกี้ยว ฝ่าบาททำอย่างไรดี ด้านท้ายตำหนักมีคนกำลังขนของมีค่า คนผู้นั้นหน้าตาคุ้นแต่ข้าจำไม่ได้ว่าเคยเห็นเขาที่ไหน""ด้านท้ายตำหนัก"หลงตี้ขมวดคิ้ว ก้าวเดินไปที่ประตู ปิดประตูตำหนักตะโกนดังๆ"องครักษ์ส่งคน ไปที่ท้ายตำหนักและห้ามให้ใครเข้าออกวังหลวงจนกว่าข้าจะอนุญาต""คราวนี้บอกมาเจ้าไปทำอะไรที่นั่น""ฉันๆ ไปเดินเล่น"ขี้หดตดหาย หายปวดท้องไปเลยเจอเรื่องแบบนี้เข้า"ไปเดินเล่น ทั้งๆที่รู้ว่าจะกลายร่างทำไมยังออกไป หากไปกลายร่างต่อหน้าคนอื่นเจ้าจะปลอดภัยหรือไม่ห่วงตัวเองหรือไร"น้ำเสียงเจือปนไปด้วยความโมโห"จริงด้วยลืมคิดไปเสียสนิทเพราะกลายร่างนี่แหละ ถึงต้องวิ่งแน่บกลับมาถ้าเป็นหมาคงไม่โดนสงสัยถึงจะไปเห็นเรื่องไม่ชอบมาพากลก็เถอะ""ข้าเป็นห่วงคราวหลังอยู่ที่นี่ไม่ไปไหนหากเจ้าเป็นอะไรไปข้าคง ..ใจสลาย"คำสารภาพรักหรือไรหัวหน้าองครักษ์วิ่งกลับมาที่ตำหนัก“ฝ่าบาทไม่พบใครที่นั่นพบเพียงสิ่งของมีค่าควรเมืองมากมาย ที่ถูกลำเลียงใส่ไว้ในเกี้ยว ถึงสามหลัง”“ไวจริงๆ คงไหวตัวทันว่ามีคนมาเห็นจึงหนีไปเสียก่อน”“ใครกันทำเรื่องเช่นนี้”“อือใครกันทำเรื่องแบบนี้ ฝ่าบาทพรุ่งน

    Last Updated : 2024-11-26
  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   ยืมมือ

    “ฝ่าบาท เจ้าสุนัขตัวนี้สร้างความปั่นป่วนในท้องพระโรงฝ่าบาทควรจะให้ใครนำตัวออกไปเสียก่อนตอนนี้มีเรื่องสำคัญต้องหาหรือ ฝ่าบาทเช่นไรถึงพระทัยดียิ่งนักให้สุนัขเข้ามาถึงในนี้”“แฮร่ ๆๆๆ ฮึ่มมม”ชลชลส่งเสียงขู่ ใต้เท้าหลัวที่พูดพาดพิง“เสี่ยวเปามานี่”ชลชลวิ่งแน่บกระดิกหางรัวเร็ว กระโดดขึ้นไปนั่งบนบัลลังก์ ลิ้นห้อยหูตั้ง เมื่อไหร่จะเลิก ตื่นเต้นเวลาเจ้านาย ไม่สิคนหล่อเรียกเสียที หลงตี้ยกมือลูบศีรษะเบาๆ“ตู้กังนำเสี่ยวเปาไปที่ห้องเครื่องหาอะไรให้เสี่ยวเปาเป็นของกำนัลรองท้อง สายๆ ข้าจะไปรับที่นั่น”ชลชลยิ้มที่หูรู้ที่หาง ลิ้นห้อยน้ำลายไหล เป็นที่รู้กันว่างานสำเร็จไปแล้วหลงตี้รู้ตัวคนบงการแล้วต่อไปเป็นหน้าที่ของหลงตี้ที่จะต้องทำตามแผนการที่วางไว้กับชลชลเมื่อคืนทำให้อดนอน กันทั้งสองคนตกลงกันว่าจะตลบหลังคนบงการอย่างไร ชลชลเป็นคนวางแผนเสียทั้งหมดหลงตี้อดที่จะชื่นชม ชลชลเสียไม่ได้ สมกับที่เป็นจิ้งจอก อย่างที่หลงตี้เรียกแผนการรัดกุมยิ่งนัก“ใต้เท้าหลัวท่านคิดว่าข้าควรจะจัดการเช่นไรเรื่องนี้”ใต้เท้าหลัวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็นทั้งๆ ที่ทำใจไว้แล้วว่าจะไม่แสดงพิรุธ“ฝ่าบาทสิ่งของเหล่านี้เป็นของมีค่าคว

    Last Updated : 2024-11-26
  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   หรือเพียงฝันพรรณราย

    “ลองใจคนเช่นจ้านกงจะต้องแลกด้วยความรู้สึกเจ็บปวด”พูดด้วยความมั่นใจ ชลชลรู้ดีว่าจ้านกงมีหลายอย่างที่หลงตี้ไม่รู้ในยามลับหลังหลงตี้ เขาปฏิบัติตัว อย่างไรบ้างทั้งกับเจียจิว และ กับเสี่ยวเปา ชลชลไม่แน่ใจว่าหลงตี้จะรู้เรื่องนี้ไหม“ข้าต้องเผื่อใจใช่ไหม ก่อนหน้านั้นจ้านกงดีกับข้ากว่าใครตอนนี้ข้าไม่แน่ใจว่าเป็นข้าหรือเขาที่เปลี่ยนไป”ทอดอาลัยในน้ำเสียง“นั่นสิเป็นข้าหรือเขาที่เปลี่ยนไปชลชลโยงเข้าหาเรื่องของตัวเอง ก็ในเมื่อตอนนี้เริ่มคิดถึงเรื่องของปานระพีที่ ทำเรื่องเลวร้ายให้จดจำ“เจ้าหมายความว่าอย่างไร”“การลืมใครสักคนช่างยากเย็นยิ่งนัก”ชลชลนั่งหันหลังพิงแผ่นหลังกว้างของหลงตี้“เจ้าต้องลืมใครกัน เป็นสุนัขจะต้องลืมใคร”“จะบ้าหรือก่อนที่จะมานี่ข้าเคยเป็นคนมาก่อนแล้วถูกคนผู้หนึ่งนอกใจ ไม่รู้สวรรค์หรือนรกส่งข้าให้มาที่นี่ อือน่าจะเป็นนรกมากกว่าเพราะส่งข้ามาในร่างหมาแต่ก็นะหมาก็หมาฮ่องเต้ค่อยยังชั่วหน่อย”หลงตี้หันหน้ามาจ้องตาคม"คนผู้นั้นเป็นใคร"น้ำเสียงคาดคั้น จ้องตากลมโต"อยากจะรู้ไปทำไมอ่า ก็ในเมื่อ คนผู้นั้นไม่ได้อยู่ภพนี้เสียหน่อย""ไม่ได้เจ้าเป็นของข้าและเป็นของข้าคนเดียวห้ามคิดถึงผู้อื่น"

    Last Updated : 2024-12-09
  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   วัวเคยขาม้าเคยขี่

    จวนหลงต๋าชินอ๋อง"วันนี้ข้าสุขสมยิ่งนัก บอกไปใครจะเชื่อชินอ๋องทำข้าอิ่มเอมกว่าใคร กดเอวหนาลงบนเอวของชินอ๋องกระแทกอย่างแรง ร่างชินอ๋องสะท้อนตามแรงกระแทกวัวเคยขาม้าเคยขี้ รับรุกสอดคล้องเหมาะเจาะพอดี"อ่า...ซี๊ดท่านแม่ทัพท่าน...จงใจจะให้ข้าตายหรือไรรสสวาทท่านเร่าร้อนเพียงนี้เกรงว่าพรุ่งนี้ข้าคงเดินไม่ไหว""เจ้าทำให้ข้าสุขสม ร่างกายของเจ้าทำข้าสุขสมไม่อาจปล่อยผ่านคืนนี้คงต้องทั้งคืนเป็นแน่ข้าอดอยากมานานคิดถึงชินอ๋องรูปงามมานาน""กลัวแต่ว่าพอได้ครองบัลลังก์อยู่ข้างกายพี่ใหญ่หลงตี้ท่านจะลืมข้าเสียสิ้น""หลงตี้จนป่านนี้ยังเล่นตัว ข้าหาได้เชยชมเขาไม่อีกอย่างเจ้าหมานั่นยังนอนร่วมแท่นนอนด้วยข้าล้วนหมดโอกาส""ข้าจึงต้องขอบใจเสี่ยวเปาที่ทำให้ท่าคิดถึงข้า"จ้านกงกระแทกเอวลงถี่ๆ"เอาอีกท่านแม่ทัพเอาอีกอย่าหยุดซี๊ดอ่า...ข้าใจจะขาดแล้วซี๊ดดดด"บทรักที่ปรนเปรอให้กันและกัน ทำเอาทั้งสองหมดเรี่ยวแรงนอนคอพับไปด้วยความอ่อนเพลียจ้านกงเอามืก่ายหน้าผาก หลงตี้กับบุรุษร่างเปลือยคนนั้น ถึงขั้นไหนกันแล้วรสสวาทชินอ๋องแม่จะถึงลูกถึงคน แต่หลงตี้น่าจะหวานละมุนยิ่งกว่าพลิกตัวอ้าปากรูดอมมังกรของชินอ๋องอีกครั้งให้ชูชัน"

    Last Updated : 2024-12-09
  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   สมน้ำหน้า

    ศาลาริมน้ำชายามบ่ายกับขนม ชลชลนั่งลิ้นห้อยมองคนนู่นที่คนนี้ที"พี่ใหญ่ ท่าคิดว่าท่านแม่ทัพจ้านกงเป็นอย่างไรบ้าง"หลงตี้เลิกคิ้วสูง"เจ้าเล่าคิดว่าเขาเป็นคนอย่างไร"เจียจิวเขินอาย"ขะ ข้าคิดว่า...""ฝ่าบาท วันนี้จ้านกงแวะมาดื่มชายามบ่ายพูดคุยเรื่องราชสำนัก"มาขัดจังหวะได้พอเหมาะพอเจาะ"อืม เราสองพี่น้องพูดถึงท่านอยู่พอดี"เลิกคิ้วสูงยิ้มอย่างที่คิดว่าดูดีที่สุด"พูดถึงข้า โอ้ดีใจเสียจริงทั้งสองคนพูดถึงจ้านกง"ประสานมือตรงหน้าด้วยท่าทีองอาจ"อ๊วกก...ตอแหล"ชลชลเผลอหลุดปาก"เสียงอะไร"จ้านกงขมวดคิ้ว"บรู้ๆๆๆๆๆๆๆๆ "หอนเสียเลย จะอ๊วก"เสี่ยวเปาเงียบหน่อย"หลงตี้เตือนเบาๆ ชลชลขยับตัวเดินออกจากศาลาอยากเสือกแต่ ไม่อยากเห็นหน้าจ้านกง"ฝ่าบาทเรื่อง ของมีค่าเหล่านั้นจ้านกงกำลังคิดว่า เอามาเก็บรวบรวมไว้ที่จวนแม่ทัพของข้า จนกว่าจะไต่สวนหาคนผิด""ทำไมต้องเอาไปไว้ที่นั่นมีสิ่งใดสำคัญ""จ้านกงคิดว่า ที่จวนแม่ทัพปลอดภัยที่สุด""อืม ช่างตรงใจข้า อีกสองวันให้เจียงหยาและพวกลำเลียงของพวกนั้นไปไว้ที่จวนแม่ทัพเสีย"จ้านกงยิ้มมุมปาก"น้อมบัญชาฝ่าบาท จ้านกงจะดูแลของเหล่านั้นให้ดีที่สุด"หลงตี้ยิ้มบางๆ เจียจิวก้มหน้าเขิ

    Last Updated : 2024-12-09
  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   ใจสลาย

    จวนเสนาบดีของใต้เท้าหลัว"พลาดย่างนั้นหรือข้าให้เจ้าสังหารหลงตี้แต่พลาดไปโดนเจ้าหมาโง่นั่นได้อย่างไร""ใต้เท้าเจ้าหมานั่น รู้ได้ทันทีว่าข้ากำลังเล็งธนูไปที่ฝ่าบาท""อืม ไม่น่าเชื่อเจ้าหมานั่นจะฉลาดเพียงนั้น""ใต้เท้า"จ้านกงประสานมือ"มีเรื่องใด"โบกมือให้มือสังหารออกไปก่อนกลัวว่าความลับเรื่องส่งมือสังหารสังหารหลงตี้จะสร้างความไม่พอใจให้กับจ้านกงเขาประเมินจ้านกงต่ำไป"ของสำคัญใต้เท้าจ้านกงนำมันมาเก็บไว้ที่จวนแม่ทัพเรียบร้อยแล้วใต้เท้าส่งของเลียนแบบไปสับเปลี่ยนได้เต็มที่ระหว่างนี้ทยอยนำออกมาเสีย""555ไม่น่าเชื่อ ท่านแม่ทัพช่างทำงานได้รวดเร็วเพียงนี้""แล้วเรื่องที่ข้าไหว้วานใต้เท้า"ยิ้มมุมปาก"ข้า ส่งคนลอบสังหารทว่ากลับเป็นเจ้าหมาโง่นั่นที่รับลูกดอกแทน""เจ้าหมาโง่555สมน้ำหน้ายิ่งนัก อยากเห็นเหลือเกินว่าที่นี่จะเห่าหอนอย่างไร""เป็นเรื่องดีใช่หรือไม่""เป็นเรื่องดีที่สุดเจ้าหมานั่นสมควรตายอย่างที่สุดส่วนคนผู้นั้นไว้ข้านั่งบนบัลลังก์จึงค่อยกำจัดเขายังไม่สาย"ใต้เท้าหลัวยิ้มมุมปาก"ข้าจะทยอยส่งของเข้าไปสับเปลี่ยนเสียทั้งหมดในเร็ววัน วันนี้พบเจอเรื่องดี เด็กๆ นำสุราอาหารมาฉลองมิตรภาพของข้ากับ

    Last Updated : 2024-12-09

Latest chapter

  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   จบบริบูรณ์

    “เสี่ยวเปา”พึมพำออกมาเบาๆ ด้วยเสียงแหบแห้ง“ตามหมอหลวง ใครก็ได้ตามหมอหลวง” ดึง เสื้อคลุมของตัวเองออกมาคลุมให้กับ ชลชลที่นอนหงายเหยียดยาว“ฝ่าบาทโปรดไตร่ตรองนั่นเสื้อคลุมมังกร คนผู้นี้ไม่ทราบว่าเป็นใครกัน”ตู้กังกับเจียงหยา ทรุดกายลงคุกเข่า“เสื้อคลุมมังกรแล้วอย่างไร” ยิ้มทั้งสีหน้าและแววตา เจียจิว มองหลงตี้ตาไม่กะพริบ ก้มลงแนบใบหูกับอกข้างซ้ายประสานมือกดไปที่ช่องออกทำซีพีอาร์ ก้มลงแนบหูกับออกก่อนจะกดริมฝีปากกับปากบางเป่าลมหายใจเข้าไปช่วยชีวิต ชลชลอย่างสุดกำลัง“แค่กๆๆๆ อ่อกกๆๆ ”ร่างของชลชลสะท้อนขึ้นมาข้างบน สำลักน้ำออกมาจากลำคอลืมตาขึ้น พร้อมกับรอยยิ้ม“ฝ่าบาท” หลงตี้กอดซบชลชลไว้ในอ้อมแขน น้ำตาไหลรินไม่อายสายตาของคนทั้งหมดที่อยู่ตรงนั้น“ข้าคิดถึงเจ้า ข้าคิดถึงเจ้าที่สุด แล้วสวรรค์ก็เมตตาส่งเจ้ามาพบกับข้าอีกครั้ง”ชลชล อมยิ้มช่าง โชคดีเหลือเกินว่าแต่ ไอ้หมอนั่นคนที่ชนชลชลจนตกสะพานนั่นมา มัน ใต้เท้าหลัวชัดๆแต่เป้นสมัยหนุ่มๆ“บ็อกๆๆๆๆ ”เสียง ลุกหมาตัวน้อยเห่าขู่คนทั้งหมด หลงตี้หันไปมองสุนัขตัวน้อยก่อนจะส่งเสียงหัวเราะขึ้นพร้อมกันกับชลชล“ฝ่าบาทว่าแต่ เจ้าตัวน้อยเป็นหมาของใคร”“ข้ายกให

  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   น้ำเย็น

    เฉิงตูโลกปัจจุบัน ชลสอดมือลงไปในกระเป๋ากางเกง เดินทอดน่องมองทิวทัศน์รอบๆ ที่แสนจะงดงามของเมืองเฉิงตู บางอย่างของเฉิงตู รูู้สึกคุ้นเคยเสียจริงชลชลอมยิ้มนี่เขาเป็นเอามาก เห็นได้ชัดว่าเป็นแค่ฝันไม่ได้เป็นความจริงเสียหน่อยคนบ้าที่ไหนจะย้อนเวลาได้มีเฉพาะในนิยายเท่านั้น แล้วยังย้อนเวลาไปเป็นหมาอีกเสียงไกด์นำเที่ยวส่งเสียงเจื้อยแจ้ว ไทยกับจีนปนกันไปมา ชลชลพอจะฟังออกบางคำบางคำก้ผสมปนเปกันมั่วไปหมดสวนสวย ด้านข้างกับรูปแกะสลักสุนัขพันธ์ุเชาเชา ชลชลอดที่จะเดินไปที่นั่นไม่ได้แหงนหน้ามองรูปสลักก่อนจะยิ้ม ใครช่างทำ เหมือนของจริงเปี๊ยบเลยหยุดยืนอยู่นานสองนานก่อนจะทอดสายตาออกไปสะพาน สูงที่งดงามจนไม่อาจละสายตาชลชลก้าวขาขึ้นไปบนสะพาน“เดี๋ยวก่อน คุณจะไปไหน”เสียงหญิงชาวจีนคนหนึ่ง ตวาดแวดใส่สามีหรือคู่รักไม่อาจทราบได้ ชลชลก็แค่เหลือบตามองไม่ทันได้เห็นใบหน้าของคนผู้ชายที่ยืนหันหลัง“ผมเบื่อแล้ว แม้แต่ตอนมาเที่ยวคุณยังหาเรื่องทะเลาะกับผม”“คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ”ยังตวาดไม่เลิกไม่อายสายตาใคร“ใครบอกไม่ได้ ผมบอกว่าได้ก็ได้สิ”ก้าวขาจากไป หญิงชาวจีน กระชากแขนสุดแรงก่อนที่ร่างสูงของอีกคนจะเซถลาชนเข้ากับร่างส

  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   คิดถึงกันไหม

    โลกปัจจุบัน“พี่ชล พี่ปานระพีมาเยี่ยม พี่”ธารธาร เดินเข้ามากอดอกที่หน้าประตูด้วยใบหน้า เบื่อหน่ายเต็มกำลัง“เชิญพี่เขาเข้ามา”“แต่พี่เขามากับ...ใครอีกคน”“เชิญเขาเข้ามา พี่ไม่ได้อะไรกับเขาแล้ว”ธารธารถอนหายใจ หันหลังเดินออกจากห้องไป“ชลเป็นอย่างไรบ้าง หายหรือยัง”น้ำเสียงห่วงใย ชลชลยิ้ม“พี่ปานระพีเล่าสบายดีไหม”“ก็ต้องสบายดิ ไม่ได้เป็นอะไรเสียหน่อย พี่มีใครจะแนะนำ”ชลชลกลืนน้ำลายลงคอช้าๆ แม้จะทำใจไว้แล้วแต่ก้อดที่จะใจสั่น ไหววูบคล้ายจะเป็นลมเสียไม่ได้“นี่ ปัญยภัทร...เขาเป็น...อืมเราสองคนกำลังคบกันปัญยพัทรเขาย้ายเข้าไปอยู่ในคอนโดของพี่”พูดรัวเร็ว ชลชลยิ้มบางๆ กับใบหน้าที่คุ้นตาของหลงต่าชินอ๋องใน นามปัญยพัทร“ยินดีที่รู้จัก “อีกคนยิ้มเจื่อนๆ“ชลไม่โกรธพี่นะ”“ม่ายยย ไม่ โกรธจะโกรธเรื่องอะไรพี่สบายดีก็ดีแล้วมีความสุขก็ดีแล้วอีกอย่าง ชลก็ว่าเขา เป็นคนดีนะ”“ชลรู้ได้อย่างไร”“อ่อ เอิ่ม คือ ไม่สิ รู้สึกว่าถูกชะตากับน้องเขา”“อืม พี่ กลัวว่าชลจะโกรธแต่ได้ยินแบบนี้ ก็โล่งใจ”ปัญยภัทรยิ้ม แห้งๆ“ไม่ต้องกังวล ไม่มีอะไรแล้วตอนนี้ ชลเองก็ ...กำลังมองหาใครสักคนเหมือนกัน”“อืมไม่มีอะไรแล้วพี่กลับก่อน

  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   โทษ

    จวนเสนาบดี“555สำเร็จสำเร็จไปขั้นหนึ่ง ของมีค่าเหล่านั้นข้าชนออกมาจนสิ้น สับเปลี่ยนบ้างหยิบฉวยออกมาเฉยๆ บ้าง เจ้าหน้าโง่ จ้านกงก็ไม่มีทางต่อกรกับข้า ฝ่าบาทก็เอาแต่เศร้าโศกเสียใจเรื่อง หมาป่วย แบบนี้อีกไม่นาน บีบให้สละบัลลังก์เสียก้ไม่ยาก หรือจะส่งมือสังหารอีกที”คนสนิทยิ้มกริ่ม“ใต้เท้า สิ่งของมีค่าควรเมืองเหล่านั้นมาอยู่ที่นี่หมดแล้ว ใต้เท้าจะไม่เชยชมมันหน่อยหรือไร”สอพลอ ใต้เท้าหลัวยิ้ม ก่อนจะก้าวขาไปเปิด หีบห่อของสิ่งของมีค่าเหล่านั้นที่สับเปลี่ยนหยิบฉวยมา“ข้านี้สุดแสนจะ ภูมิใจ”อ้าปากค้างเมื่อเห็นสิ่งของ ในนั้นว่าไม่ใช่สิ่งของมีค่าอย่างที่ควรจะเป็น ปาสิ่งของในมือลงบนพื้นแตกกระจาย กำมัดแน่นด้วยความรู้สึกเจ็บแค้นอย่างที่สุดก่อนหน้านั้น“ฝ่าบาทก็แค่ สับเปลี่ยนของพวกนั้นเสียเชื่อว่าไม่นานใต้เท้าหลัวจะต้องส่งคนมาชิงของพวกนั้นคืนไปหรือดีหน่อยอาจหาทางยักยอกหรือสับเปลี่ยนอย่างนั้นไม่สู้เราสับเปลี่ยนเสียก่อน”ชลชลนั่งอธิบายแผนการให้หลงตี้ฟังก่อนวันที่จ้านกงจะมาขอรับผิดชอบสิ่งของมีค่าควรเมืองเหล่านั้น“เจ้าเชื่อว่าข้าจะต้องมาชิงเอาของไปอย่างนั้นหรือ”“ของที่กำลังจะเป็นของเขา ฝ่าบาท คิดว่าเขา

  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   สาหัส

    วังหลวงภพอดีต"ท่านหมอ เสี่ยวเปาเป็นอย่างไรบ้าง""ฝ่าบาทพระอาญาไม่พ้นเกล้า อาการของใต้เท้าเสี่ยวเปาสาหัสยิ่งนัก ข้าน้อยเกรงว่า..."ตู้กังปาดน้ำตา"ทำอย่างไรจึงจะช่วยเจ้าหมาตัวนี้ได้""ฝ่าบาทลูกดอกทำลายหัวใจ ข้าน้อยไม่แน่ใจว่าจะฟื้นฟูมันกลับขึ้นมาได้""ข้าควรทำเช่นไร""ฝ่าบาท มีทางเดียวจำต้องป่าวประกาศออกไปหาคนที่มีความถนัดด้านสรีระและการรักษาสัตว์โดยเฉพาะ""ตู้กังป่าวประกาศออกไปทั่วแคว้นใครสามารถรักษาอาการบาดเจ็บของเสี่ยวเปาให้ดีขึ้นมาได้ข้าจะปูนบำเหน็จให้อย่างงาม""ฝ่าบาท นั่นแค่หมาทำไมต้องทุ่มเทเพียงนี้"จ้านกงก้าวขาเข้ามาข้างในตู้กังกับหมอหลวงจากไปหลงตี้กลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น"เสี่ยวเปาไม่ใช่แค่หมา เสี่ยวเปาคือทุกอย่างของข้า""ฝ่าบาท เลิกคิดว่าเจ้าหมานั่นเป็นทุกอย่างได้แล้วเราคือมนุษย์พวกมันก็แค่สัตว์เลี้ยงหย่อนใจ""ไม่ไม่ จ้านกงท่านเลิกพูดเรื่องนี้ได้แล้วนอกจากเสี่ยวเปา ข้าไม่ต้องการสิ่งใด”จ้านกงกอดรวบลำตัวของหลงตี้ไว้แน่น“ฝ่าบาท ฝ่าบาทลืมเลือนความสัมพันธ์ของเราแล้วหรือ ฝ่าบาทลืมจ้านกงแล้วหรือ ฝ่าบาทลืมรสจูบของจ้านกงแล้วหรือ”หลงตี้ดิ้นรนออกจากอ้อมแขนของจ้านกง จ้านกงพลิกร่างของ

  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   ใจสลาย

    จวนเสนาบดีของใต้เท้าหลัว"พลาดย่างนั้นหรือข้าให้เจ้าสังหารหลงตี้แต่พลาดไปโดนเจ้าหมาโง่นั่นได้อย่างไร""ใต้เท้าเจ้าหมานั่น รู้ได้ทันทีว่าข้ากำลังเล็งธนูไปที่ฝ่าบาท""อืม ไม่น่าเชื่อเจ้าหมานั่นจะฉลาดเพียงนั้น""ใต้เท้า"จ้านกงประสานมือ"มีเรื่องใด"โบกมือให้มือสังหารออกไปก่อนกลัวว่าความลับเรื่องส่งมือสังหารสังหารหลงตี้จะสร้างความไม่พอใจให้กับจ้านกงเขาประเมินจ้านกงต่ำไป"ของสำคัญใต้เท้าจ้านกงนำมันมาเก็บไว้ที่จวนแม่ทัพเรียบร้อยแล้วใต้เท้าส่งของเลียนแบบไปสับเปลี่ยนได้เต็มที่ระหว่างนี้ทยอยนำออกมาเสีย""555ไม่น่าเชื่อ ท่านแม่ทัพช่างทำงานได้รวดเร็วเพียงนี้""แล้วเรื่องที่ข้าไหว้วานใต้เท้า"ยิ้มมุมปาก"ข้า ส่งคนลอบสังหารทว่ากลับเป็นเจ้าหมาโง่นั่นที่รับลูกดอกแทน""เจ้าหมาโง่555สมน้ำหน้ายิ่งนัก อยากเห็นเหลือเกินว่าที่นี่จะเห่าหอนอย่างไร""เป็นเรื่องดีใช่หรือไม่""เป็นเรื่องดีที่สุดเจ้าหมานั่นสมควรตายอย่างที่สุดส่วนคนผู้นั้นไว้ข้านั่งบนบัลลังก์จึงค่อยกำจัดเขายังไม่สาย"ใต้เท้าหลัวยิ้มมุมปาก"ข้าจะทยอยส่งของเข้าไปสับเปลี่ยนเสียทั้งหมดในเร็ววัน วันนี้พบเจอเรื่องดี เด็กๆ นำสุราอาหารมาฉลองมิตรภาพของข้ากับ

  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   สมน้ำหน้า

    ศาลาริมน้ำชายามบ่ายกับขนม ชลชลนั่งลิ้นห้อยมองคนนู่นที่คนนี้ที"พี่ใหญ่ ท่าคิดว่าท่านแม่ทัพจ้านกงเป็นอย่างไรบ้าง"หลงตี้เลิกคิ้วสูง"เจ้าเล่าคิดว่าเขาเป็นคนอย่างไร"เจียจิวเขินอาย"ขะ ข้าคิดว่า...""ฝ่าบาท วันนี้จ้านกงแวะมาดื่มชายามบ่ายพูดคุยเรื่องราชสำนัก"มาขัดจังหวะได้พอเหมาะพอเจาะ"อืม เราสองพี่น้องพูดถึงท่านอยู่พอดี"เลิกคิ้วสูงยิ้มอย่างที่คิดว่าดูดีที่สุด"พูดถึงข้า โอ้ดีใจเสียจริงทั้งสองคนพูดถึงจ้านกง"ประสานมือตรงหน้าด้วยท่าทีองอาจ"อ๊วกก...ตอแหล"ชลชลเผลอหลุดปาก"เสียงอะไร"จ้านกงขมวดคิ้ว"บรู้ๆๆๆๆๆๆๆๆ "หอนเสียเลย จะอ๊วก"เสี่ยวเปาเงียบหน่อย"หลงตี้เตือนเบาๆ ชลชลขยับตัวเดินออกจากศาลาอยากเสือกแต่ ไม่อยากเห็นหน้าจ้านกง"ฝ่าบาทเรื่อง ของมีค่าเหล่านั้นจ้านกงกำลังคิดว่า เอามาเก็บรวบรวมไว้ที่จวนแม่ทัพของข้า จนกว่าจะไต่สวนหาคนผิด""ทำไมต้องเอาไปไว้ที่นั่นมีสิ่งใดสำคัญ""จ้านกงคิดว่า ที่จวนแม่ทัพปลอดภัยที่สุด""อืม ช่างตรงใจข้า อีกสองวันให้เจียงหยาและพวกลำเลียงของพวกนั้นไปไว้ที่จวนแม่ทัพเสีย"จ้านกงยิ้มมุมปาก"น้อมบัญชาฝ่าบาท จ้านกงจะดูแลของเหล่านั้นให้ดีที่สุด"หลงตี้ยิ้มบางๆ เจียจิวก้มหน้าเขิ

  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   วัวเคยขาม้าเคยขี่

    จวนหลงต๋าชินอ๋อง"วันนี้ข้าสุขสมยิ่งนัก บอกไปใครจะเชื่อชินอ๋องทำข้าอิ่มเอมกว่าใคร กดเอวหนาลงบนเอวของชินอ๋องกระแทกอย่างแรง ร่างชินอ๋องสะท้อนตามแรงกระแทกวัวเคยขาม้าเคยขี้ รับรุกสอดคล้องเหมาะเจาะพอดี"อ่า...ซี๊ดท่านแม่ทัพท่าน...จงใจจะให้ข้าตายหรือไรรสสวาทท่านเร่าร้อนเพียงนี้เกรงว่าพรุ่งนี้ข้าคงเดินไม่ไหว""เจ้าทำให้ข้าสุขสม ร่างกายของเจ้าทำข้าสุขสมไม่อาจปล่อยผ่านคืนนี้คงต้องทั้งคืนเป็นแน่ข้าอดอยากมานานคิดถึงชินอ๋องรูปงามมานาน""กลัวแต่ว่าพอได้ครองบัลลังก์อยู่ข้างกายพี่ใหญ่หลงตี้ท่านจะลืมข้าเสียสิ้น""หลงตี้จนป่านนี้ยังเล่นตัว ข้าหาได้เชยชมเขาไม่อีกอย่างเจ้าหมานั่นยังนอนร่วมแท่นนอนด้วยข้าล้วนหมดโอกาส""ข้าจึงต้องขอบใจเสี่ยวเปาที่ทำให้ท่าคิดถึงข้า"จ้านกงกระแทกเอวลงถี่ๆ"เอาอีกท่านแม่ทัพเอาอีกอย่าหยุดซี๊ดอ่า...ข้าใจจะขาดแล้วซี๊ดดดด"บทรักที่ปรนเปรอให้กันและกัน ทำเอาทั้งสองหมดเรี่ยวแรงนอนคอพับไปด้วยความอ่อนเพลียจ้านกงเอามืก่ายหน้าผาก หลงตี้กับบุรุษร่างเปลือยคนนั้น ถึงขั้นไหนกันแล้วรสสวาทชินอ๋องแม่จะถึงลูกถึงคน แต่หลงตี้น่าจะหวานละมุนยิ่งกว่าพลิกตัวอ้าปากรูดอมมังกรของชินอ๋องอีกครั้งให้ชูชัน"

  • ย้อนเวลาไปเป็นจิ้งจอกได้ไงวะ(ฺBL)   หรือเพียงฝันพรรณราย

    “ลองใจคนเช่นจ้านกงจะต้องแลกด้วยความรู้สึกเจ็บปวด”พูดด้วยความมั่นใจ ชลชลรู้ดีว่าจ้านกงมีหลายอย่างที่หลงตี้ไม่รู้ในยามลับหลังหลงตี้ เขาปฏิบัติตัว อย่างไรบ้างทั้งกับเจียจิว และ กับเสี่ยวเปา ชลชลไม่แน่ใจว่าหลงตี้จะรู้เรื่องนี้ไหม“ข้าต้องเผื่อใจใช่ไหม ก่อนหน้านั้นจ้านกงดีกับข้ากว่าใครตอนนี้ข้าไม่แน่ใจว่าเป็นข้าหรือเขาที่เปลี่ยนไป”ทอดอาลัยในน้ำเสียง“นั่นสิเป็นข้าหรือเขาที่เปลี่ยนไปชลชลโยงเข้าหาเรื่องของตัวเอง ก็ในเมื่อตอนนี้เริ่มคิดถึงเรื่องของปานระพีที่ ทำเรื่องเลวร้ายให้จดจำ“เจ้าหมายความว่าอย่างไร”“การลืมใครสักคนช่างยากเย็นยิ่งนัก”ชลชลนั่งหันหลังพิงแผ่นหลังกว้างของหลงตี้“เจ้าต้องลืมใครกัน เป็นสุนัขจะต้องลืมใคร”“จะบ้าหรือก่อนที่จะมานี่ข้าเคยเป็นคนมาก่อนแล้วถูกคนผู้หนึ่งนอกใจ ไม่รู้สวรรค์หรือนรกส่งข้าให้มาที่นี่ อือน่าจะเป็นนรกมากกว่าเพราะส่งข้ามาในร่างหมาแต่ก็นะหมาก็หมาฮ่องเต้ค่อยยังชั่วหน่อย”หลงตี้หันหน้ามาจ้องตาคม"คนผู้นั้นเป็นใคร"น้ำเสียงคาดคั้น จ้องตากลมโต"อยากจะรู้ไปทำไมอ่า ก็ในเมื่อ คนผู้นั้นไม่ได้อยู่ภพนี้เสียหน่อย""ไม่ได้เจ้าเป็นของข้าและเป็นของข้าคนเดียวห้ามคิดถึงผู้อื่น"

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status