ดั่งร้ายรักมาเฟียร้าย
บทนำ
Mini cooperสีเขียวถูกเลี้ยวขับเข้ามาจอดยังลานจอดรถของร้านอาหารแห่งหนึ่งก่อนที่เจ้าของรถจะดับเครื่องจอดและรีบเดินเข้าไปในร้านอาหารทันที
"โทษทีนะลูกแก้วหลินฮุ่ยรถติดมากเลยอะ"หนูนาเอ่ยบอกพร้อมกับเดินมานั่งลงที่โต๊ะอาหารที่มีเพื่อนสนิททั้งสองคนนั่งรออยู่ก่อนหน้านี้แล้ว
วันนี้หนูนาหลินหลินและลูกแก้วพวกเธอทั้งสามคนนัดกันออกมาทานอาหารเย็นกันที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งเพราะหลังจากที่จบงานหมั้นของลูกแก้วแล้วเราทั้งสามคนก็ไม่ค่อยได้เจอกันเลยบวกกับการปิดเทอมด้วยก็เลยหาเวลาว่างมาเจอกันหน่อยก่อนที่จะเปิดเทอม
ร้านอาหารที่พวกเธอเลือกมากันวันนี้เป็นร้านอาหารไทยที่อร่อยและขึ้นชื่อติดท็อปหนึ่งในสิบตลอดในการค้นหา บรรยากาศของร้านอาหารที่นี่จะติดกับริมแม่น้ำเจ้าพระยาภายในร้านจัดตกแต่งแบบเรียบๆแต่ดูมีสไตล์
ร้านอาหารที่นี่เขาจะถูกแบ่งออกเป็นสองโซนมีทั้งโซนด้านในและโซนด้านนอกส่วนของโซนด้านในจะเป็นห้องอาหารที่เหมาะสำหรับลูกค้าที่ชอบความเป็นส่วนตัวส่วนโซนด้านนอกก็จะเป็นโซนของคนที่ชอบบรรยากาศและความเพลิดเพลินกับการชมวิวสวยๆของริมฝั่งแม่น้ำพร้อมรับลมเย็นๆท่ามกลางแสงไฟระยิบระยับของร้านอาหารซึ่งพวกเธอก็เลือกนั่งกันที่ด้านนอกเพราะชอบบรรยากาศของโซนด้านนอกมากกว่า
"มาช้าสุดจ่ายเลย"หลินหลินหรือสุวารีเอ่ยบอกทันทีเมื่อหนูนานั่งลง
"อย่าเว่อร์แค่สิบห้านาทีเองนะยัยหลินหลิน"หนูนาถลึงตาใส่หลินหลินอย่างไม่จริงจังนัก
"สิบห้านาทีก็ถือว่าช้าใช่ไหมลูกแก้ว?"หลินหลินหันไปหาตัวช่วยอย่างลูกแก้วที่นั่งฝั่งตรงข้าม
"แค่สิบห้านาทีไม่ช้าหรอกเลิกตีกันได้แล้วสั่งอาหารกันเถอะฉันหิวแล้ว"ลูกแก้วหรือแก้วตาส่ายหน้าไปมาก่อนที่จะพูดขึ้น
"โอเคเพราะหิวจนไส้จะขาดแล้ว"หนูนาเอ่ยบอกก่อนจะกวักมือเรียกพนักงานมารับออร์เดอร์อาหาร
"วันนี้ฉันจะกินให้พุงแตกไปเลย"หลินหลินเอ่ยบอกพร้อมกับใช้นิ้วจิ้มเมนูอาหารและให้พนักงานจดตาม
"หลินหลินพอแล้วเดี๋ยวก็กินไม่หมดหรอก"ลูกแก้วเอ่ยห้ามเมื่อเห็นหลินหลินจิ้มเมนูแทบจะทุกอย่าง
"โอเคพอแหละ"หลินหลินส่งเมนูคืนให้พนักงานก่อนที่พนักงานจะเดินออกไปทั้งสามคนจึงนั่งเมาส์กันอย่างสนุกสนานเพื่อรออาหารมาเสิร์ฟ
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป
"ฉันขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะปวดฉี่พวกเธอเช็กบิลได้เลยแล้วเราค่อยมาหารกัน"หนูนาเอ่ยบอกเพื่อนสนิททั้งสองคนหลังจากรับประทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว
"โอเคได้"ลูกแก้วพยักหน้าให้ก่อนที่หนูนาจะลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินตรงไปยังห้องน้ำแต่ต้องขมวดคิ้วขึ้นเมื่อหน้าห้องน้ำติดป้ายว่าdo not enter(ห้ามเข้า)หนูนาหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหาพนักงานเพื่อจะสอบถาม
"ขอโทษนะคะห้องน้ำเข้าไม่ได้เหรอคะ?"พนักงานผู้หญิงคนหนึ่งเดินผ่านมาพอดีหนูนาจึงเอ่ยถามพนักงานพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ห้องน้ำ
"อ๋อห้องน้ำฝั่งนี้เสียค่ะคุณลูกค้าเชิญคุณลูกค้าเดินไปเข้าอีกฝั่งแทนนะคะฝั่งทางโซนด้านในค่ะ"พนักงานบอกและผายมือไปทางฝั่งโซนด้านใน
"ขอบคุณค่ะ"หนูนาพยักหน้าและเอ่ยขอบคุณพนักงานก่อนจะเดินตรงไปยังห้องน้ำอีกฝั่ง
ปึก!
"โอ๊ย!"เพราะความรีบร้อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำของหนูนาทำให้เธอเผลอเดินชนเข้ากับใครบางคนที่เดินสวนออกมาจากทางเดินของห้องน้ำพอดี
"ขอโทษค่ะพอดีฉันรีบไปหน่อยเลยไม่ทันมอง"หนูนาเอ่ยบอกกับคนที่เธอเดินชนพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมามองก่อนจะเห็นว่าเป็นชายร่างสูงที่มีใบหน้าหล่อเหลากำลังจ้องมองเธออยู่
หล่อมาก!เป็นคำพูดแรกที่อยู่ในใจของหนูนาเมื่อได้เห็นผู้ชายร่างสูงโปร่งที่ดูสง่าอยู่ตรงหน้าเธอ ใบหน้าคมเข้มจมูกโด่งเป็นสันริมฝีปากหยักได้รูปสีชมพูจนน่าสัมผัสแต่แววตาของเขาช่างน่ากลัวเกินไป
"..."
หนูนารอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อเห็นสายตาที่ดุดันแฝงถึงความไม่พอใจมองมาที่เธอก่อนที่หนูนาจะเป็นฝ่ายหลบสายตาลงเพราะกลัวกับสายตาของเขา
"ขะ...ขอโทษอีกครั้งนะคะขอตัวก่อนนะคะ"หนูนาเบี่ยงตัวหลบแล้วเดินตรงไปเข้าห้องน้ำทันทีปล่อยให้ชายหนุ่มที่ยังยืนอยู่ได้แต่มองตามไปอย่างไม่ละสายตา
"นายครับ"เสียงของเจกหรือ(หลี่ หมิ่นเอ๋อ)ลูกน้องคนสนิทเอ่ยเรียกผู้เป็นนายทำให้คาร์ลหรือ(เหยา อวี่หาน)มาเฟียหนุ่มละสายตาจากร่างบางที่เดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วหันกลับไปมองเจกที่เดินเข้ามา
"มีอะไร"คาร์ลเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่นิ่งเรียบ
"สายของเรารายงานมาว่าเจอคุณเฟิงอี้กับเจียอิ่งแล้วครับ?"เจกเอ่ยรายงานแหล่งข่าวที่ได้รับรู้มาให้เจ้านายฟัง
"ดี!ไปลากพวกมันมากูจะเป็นคนจัดการเอง"คาร์ลเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนิ่งแต่สายตากับแฝงถึงความดุดัน
"ได้ครับนาย"เจกพยักหน้าให้กับคาร์ลก่อนที่คาร์ลจะก้าวเท้าเดินออกจากห้องน้ำไปโดยมีเจกเดินตามหลังออกไป
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้ายตอนที่1คาร์ล (เหยา อวี่หาน)ตึก ตึก ตึกเสียงฝีเท้าหนักทั้งสองข้างของมาเฟียหนุ่มที่ก้าวเท้าเดินเข้ามาภายในห้องห้องหนึ่งของคอนโดหรูย่านกลางใจเมืองก่อนที่สายตาคมจะกวาดมองไปรอบๆห้องที่ว่างเปล่าที่เหมือนไม่มีใครอยู่แต่เขามั่นใจว่าก่อนหน้านี้มันเคยมีคนอยู่ในห้องนี้"สองคนนั้นหนีไปได้ครับนายหนีไปก่อนหน้าเราจะมาได้สักสิบห้านาที"เจกรายงานให้เจ้านายทราบว่าเฟิงอี้กับเจียอิ่งคนที่กำลังตามตัวอยู่นั้นได้หนีไปแล้ว"ตามตัวพวกมันสองคนให้เจอให้เร็วที่สุดเข้าใจไหม?"คาร์ลตวัดสายตาดุดันไปมองเจกและลูกน้องคนอื่นที่ยืนอยู่ด้วยสายตาที่ดุดันทำให้ลูกน้องคนอื่นๆรวมถึงเจกต่างรีบก้มหน้าหลบสายตาลงด้วยความกลัวต่อสายตาของผู้เป็นเจ้านาย"ได้ครับนายผมจะหาที่อยู่ของสองคนนั้นให้เร็วที่สุด"เจกเอ่ยบอกอย่างมั่นใจ"..."มาเฟียหนุ่มไม่ได้พูดอะไรก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากห้องไปโดยมีเจกเดินตามออกไปเช่นกันคาร์ลหรือ(เหยา อวี่หาน)เป็นลูกชายคนเดียวของไมเคิลหรือ(เหยา เหวินเล่อ)กับภาวิดาหรือ (วีด้า เหยา)เจ้าของอสังหาริมทรัพย์ที่ใหญ่เป็นอันดับห้าของฮ่องกง คาร์ลเป็นลูกครึ่งไทย-ฮ่องกงพ่อเป็นคนฮ่องกงส่วนแม่เป็นคนไทยแ
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้าย ตอนที่2 หนูนา หนึ่งฤทัยบ้านวราจิรกานต์"อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณหนู""อรุณสวัสดิ์ค่ะป้าพร"หนูนาที่พึ่งเดินลงมาจากชั้นสองของบ้านเอ่ยทักทายและส่งยิ้มให้กับแม่บ้านประจำบ้านอย่างป้าพรด้วยท่าทางที่อารมณ์ดี"คุณท่านทั้งสองรอคุณหนูอยู่ที่ห้องอาหารค่ะ""ค่ะป้าพร"หนูนายิ้มและเดินตรงไปยังห้องอาหารทันที"อรุณสวัสดิ์ค่ะป๊าม๊า"หนูนาเดินมาหย่อนสะโพกนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับผู้เป็นแม่ส่วนผู้เป็นพ่อนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะเป็นที่ประจำของป๊าเธอ"อารมณ์ดีแต่เช้าเลยนะลูก"เจ้าสัวสินธุเอ่ยถามลูกสาวคนเดียวด้วยรอยยิ้ม"แน่นอนค่ะป๊าเพราะว่าวันนี้กระเป๋าที่นาพรีออเดอร์ไปกำลังจะมาบ่ายนี้แล้ว"หนูนาพูดพร้อมกับยิ้มออกมาด้วยความดีใจเมื่อกระเป๋าแบรนด์หรูยี่ห้อหนึ่งที่เขาว่ากันว่าเป็นแรร์ไอเทมของหายากแถมราคาก็พุ่งแรงแพงหูฉีกอีก แต่เธอก็สามารถฝ่าฟันจนได้มันมาเป็นของเธออย่างง่ายดายและวันนี้เธอก็จะได้สัมผัสมันด้วยมือของเธอแล้ว"ป๊าคิดว่าหนูดีใจที่มหาลัยเปิดซะอีกนะ""อันนั้นก็ส่วนหนึ่งค่ะ"หนูนายิ้มตอบวันนี้เป็นวันแรกของการเปิดเทอมสองของหนูนา"ใบนี้เท่าไหร่อีกล่ะคะคุณหนึ่งฤทัย?"คุณหญิงธีรยาเอ่ยถามกับลูกส
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้ายตอนที่3ไม่มีทางเป็นไปได้"หน้าบูดมาเลยเป็นอะไรยัยหนูท่อ?"หลินหลินเอ่ยถามกับเพื่อนสนิททันทีเมื่อหนูนาเดินมานั่งลงที่โต๊ะไม้ใต้ตึกด้วยท่าทีที่อารมณ์ไม่ดี"ก็ไอ้โอมมันแย่งที่จอดรถฉันน่ะสิฉันกำลังจะขับรถเข้าไปจอดแต่ไม่รู้ว่าไอ้โอมมันมาจากไหนไม่รู้พุ่งเข้าไปจอดแทนที่ฉันเฉยเลยแบบที่ไม่เกรงใจแถมมันยังบอกอีกนะว่ามันไม่เห็นรถฉัน สีเขียวกระแทกตาแบบนั้นมันจะไม่เห็นได้อย่างไงตามันบอดสีหรือไงกัน"หนูนาพูดขึ้นมาด้วยความหงุดหงิดยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด"สรุปคือทะเลาะกับโอมมาใช่ไหม?"หลินหลินถาม"ก็ใช่นะสิเจอหน้ามันและพาให้อารมณ์เสียได้ตลอดเวลาเลย""ฉันว่าเธอควรชินก็ทะเลาะกันทุกครั้งที่เจอกันอยู่แล้วนี่"หลินหลินพูดราวกับว่ามันเป็นเรื่องปกติก็มันก็ปกติจริงๆนี่น่า"ฉันก็ไม่อยากทะเลาะแต่มันก็กวนประสาทฉันตลอดเลยแล้วมันทำให้อารมณ์เสียเข้าใจไหม""หรือว่าที่โอมมันชอบกวนประสาทเธอบ่อยๆเพราะว่ามันชอบเธอหรือเปล่ายัยหนูท่อ"หลินหลินเอ่ยบอก"แบบนั้นอะนะที่เรียกว่าชอบ?""ใช่ไงแบบเหมือนอยากให้อยู่ในสายตาตลอดเวลาอะไรประมาณนี้""ไม่มีทางที่มันจะชอบฉันเพราะฉันพึ่งเห็นว่ามันลงสตอรี่ไอจีไปกินข้าวกับสาวอ
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้ายตอนที่4ครั้งนี้จะปล่อยไปก่อนคาร์ลเดินลงมาจากรถและเดินก้าวขาไปยังคนสองคนที่เขาตามหาตัวมานานซึ่งตอนนี้กำลังถูกคนของเขาจับเอาไว้อยู่ คาร์ลจ้องมองคนทรยศทั้งสองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดาก่อนที่จะเลื่อนสายตามองไปที่รถMini cooperสีเขียวที่จอดอยู่ตรงหน้าเขาด้วยสายตาที่เรียบนิ่ง"ไอ้อวี่หานมึงปล่อยกูสิวะ!(ภาษาจีนกวางตุ้ง)"เฟิงอี้ตะโกนบอกพร้อมกับพยายามดีดดิ้นเพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากการถูกจับตัวไว้"นะ...นายคะยะ...อย่าทำอะไรเจียอิ่งเลยนะคะ นายเจียอิ่งกลัวแล้ว ฮึก!(ภาษาจีนกวางตุ้ง)"เจียอิ่งร้องไห้ออกมาด้วยความหวาดกลัวเช่นกัน"..."คาร์ลละสายตาจากรถMini cooperสีเขียวเมื่อได้ยินเสียงของคนทรยศเอ่ยพูดแต่คาร์ลกลับไม่ได้สนใจในเสียงนั่นเลยก่อนจะหันหน้าไปหาเจก"เจก""ครับนาย"เจกพยักหน้าแล้วหันไปสั่งลูกน้องให้พาตัวเฟิงอี้กับเจียอิ่งขึ้นรถ"ไม่กูไม่ไปปล่อยกูบอกให้ปล่อย!"เฟิงอี้ตะโกนออกมาพร้อมกับขืนตัวไว้ไม่ยอมให้ลูกน้องของคาร์ลพาตัวเขาไปเด็ดขาด"กรี๊ดดดด!ปล่อยฉันนะฉันไม่ไปปล่อย!"เจียอิ่งเองก็พยายามดีดดิ้นตัวเพื่อให้พ้นจากการถูกจับ"กูบอกให้ปล่อยไงวะ!"ตุบ! ตุบ!"โอ๊ย/โอ๊ย"เฟิ
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้ายตอนที่5เหมือนมีคนมองอยู่ตลอดเวลา"นายจะปล่อยเธอไปจริงๆเหรอครับ?"เจกเอ่ยถามกับเจ้านายอีกครั้งเมื่อหญิงสาวขับรถไปแล้ว"สืบประวัติเธอมาให้กูแล้วให้คนของเราคอยจับตาดูเธอไว้ทุกฝีก้าวแล้วรายงานกู"คาร์ลเอ่ยบอก"ได้ครับนาย"เจกพยักหน้ารับถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยเข้าใจเหตุผลของเจ้านายเท่าไรที่ให้ตามดูหญิงสาวคนนั้นแต่เขารู้ว่าเจ้านายของเขาคงต้องมีเหตุผลอะไรแน่"อืม...แล้วศพของเฟิงอี้ให้คนของเราจัดการให้เรียบร้อย"คาร์ลเอ่ยบอกพร้อมกับจ้องมองร่างไร่วิญญานของลูกพี่ลูกน้องของตัวเองนิ่ง"ได้ครับนายแล้วเออ...นายครับแล้วเจียอิ่งจะทำอย่างไงกับเธอดีครับ?"เจกเอ่ยถาม"ส่งเธอกลับไปหาลี่มี่ให้เธอกลับไปอยู่ในที่ของเธอ"คาร์ลเอ่ยสั่งเสียงเรียบก่อนจะเดินหมุนตัวขึ้นรถไป"ได้ครับนาย"เจกพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ลี่มี่คือแม่เล้าที่ดูแลซ่องโสเภณีที่คาร์ลเจ้านายของเขาคอยดูแลและคุ้มครองอยู่ เจกไม่อยากจะนึกว่าถ้าเจียอิ่งกลับไปอยู่ในซ่องนั้นจะเป็นอย่างไงเธอคงต้องกลับไปตกขุมนรกแบบเก่าโชคดีแค่ไหนแล้วที่เจ้านายของเขาคอยเลี้ยงดูปูเสื่อเธออย่างดีไม่ต้องทำงานหนัก คอยรับใช้แค่เจ้านายของเขาคนเดียวแต่เธอดันคิดทรยศกั
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้ายตอนที่6เรื่องผิดพลาดที่ไม่น่าให้อภัยฮ่องกงคฤหาสน์ตระกูลเหยาตึก ตึก ตึกเสียงฝีเท้าหนักทั้งสองข้างของมาเฟียหนุ่มที่ก้าวเท้าเดินเข้ามาภายในคฤหาสน์ของตระกูลหลังจากจัดการเรื่องทุกอย่างเสร็จคาร์ลก็บินกลับมาที่ฮ่องกงทันทีภายในเมื่อคืนทันที เท้าหนาก้าวเดินมุ่งตรงไปยังห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์ที่ตอนนี้กำลังมีคนนั่งรออยู่"คาร์ลกลับมาแล้วเหรอลูก?"วีด้าฉีกยิ้มกว้างขึ้นเมื่อเห็นลูกชายกลับมาแล้ว"ครับ"คาร์ลเอ่ยตอบพร้อมกับเดินไปหย่อนสะโพกนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับผู้เป็นแม่อย่างวีด้าและไมเคิลผู้เป็นพ่อ"แกกลับมาคนเดียว?"ไมเคิลเอ่ยถามกับลูกชายพร้อมกับยกถ้วยน้ำชาขึ้นมาดื่ม"แล้วป๊าหวังจะให้ใครกลับมากับผมล่ะเฟิงอี้หลานชายสุดที่รักของป๊างั้นเหรอ?"คาร์ลเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบและจ้องมองผู้เป็นพ่อด้วยสายตาเย็นชาอย่างไม่กะพริบตา"เฟิงอี้อยู่ไหน?"ไมเคิลเอ่ยถามถึงแม้ว่าจะรู้อยู่แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับเฟิงอี้หลานชายของเขา"ตายแล้ว"คาร์ลตอบออกมาด้วยใบหน้าที่นิ่งเรียบไม่แสดงท่าทีอะไรออกมาผิดกับวีด้าที่มีท่าทีตกใจเล็กน้อย"แกฆ่าเฟิงอี้?"ไมเคิลถามย้ำอีกครั้งด้วยความรู้สึกที่วูบไหวเ
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้ายตอนที่7เลิกคิดสักทีคฤหาสน์ตระกูลซือ"ไอ้คาร์ลมันบินกลับมาแล้วเหรอ?"จางเหว่ยเอ่ยถามกับลูกน้องคนสนิทอย่างเจาเมื่อเจาได้มารายงานว่าคาร์ลบินกลับมาจากประเทศไทยแล้วจางเหว่ยหรือซือ จางเหว่ยเป็นผู้นำมาเฟียแห่งตระกูลซือ ตระกูลซือของเขากับตระกูลเหยาเราทั้งสองตระกูลไม่ค่อยจะลงรอยกันหรือเรียกง่ายๆว่าเป็นศัตรูกัน ตระกูลซือและตระกูลเหยาทั้งสองตระกูลเป็นศัตรูกันมานานตั้งแต่สมัยรุ่นทวดจนมาถึงรุ่นเหลนอย่างพวกเขา ถ้ามีตระกูลซือที่ไหนที่นั่นต้องไม่มีตระกูลเหยา"ครับนาย"เจาพยักหน้าจางเหว่ยสั่งให้คนของเขาค่อยติดตามดูความเคลื่อนไหวของคาร์ลตลอดเวลาเพื่อจะได้มีโอกาสที่จะกำจัดคาร์ลทิ้งไปถ้าคาร์ลตายไปก็จะไม่มีผู้นำตระกูลเหยาและตระกูลซือของเขาก็จะขึ้นมาเป็นใหญ่แทนตระกูลเหยา"มันบินไปไทยทำไม?"จางเหว่ยถาม"คนของเรารายงานมาว่าคุณคาร์ลบินไปไทยเพื่อไปดูบริษัทที่ตั้งอยู่ที่ประเทศไทยครับ""งั้นเหรอ?""ครับนาย...แต่มีอีกเรื่องคนของเรารายงานมาว่าที่คุณคาร์ลบินไปประเทศไทยไม่ใช่แค่ไปดูบริษัทอย่างเดียวแต่ตามล่าคนทรยศด้วยครับ"เจาเอ่ยรายงานในเรื่องที่ได้รู้มา"คนทรยศใครกันที่กล้าทรยศมัน?"จางเหว่ยเอ่
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้ายตอนที่8พบเจอกับคนที่ไม่อยากเจอฮ่องกงPenthousesของคาร์ล"วันนี้นายจะเข้าไปที่บริษัทหรือเปล่าครับ?"เจกเอ่ยถามกับเจ้านายในขณะเจ้านายกำลังนั่งรับประทานอาหารเช้าอยู่ภายในห้องอาหาร"ไม่"คาร์ลตอบ"แล้วนายจะเข้าไปที่โกงดังไหมครับ?""ดึกๆค่อยไป"คาร์ลตอบ"ครับนาย...เออนายครับเรื่องเซ็นสัญญาที่ท่าเรือประเทศไทยทางฝั่งนู้นคุณสิบทิศตกลงแล้วนะครับที่จะเซ็นสัญญากับเราแล้วนะครับนาย"เจกบอก"อืมดี...เดี๋ยวมึงก็จองตั๋วเครื่องบินด้วยอาทิตย์หน้ากูจะบินไปประเทศไทย"คาร์ลบอก"ได้ครับนาย"เจกพยักหน้ารับโกงดังสินค้า"สวัสดีครับนายคุณลี่หยางกับคุณไฉรออยู่ที่ด้านบนห้องรับรองหนึ่งครับ"ลูกน้องที่ยืนเฝ้าประตูหน้าโกงดังเอ่ยบอกพร้อมกับค้อมศีรษะเล็กน้อยให้กับคาร์ล"อือ"คาร์ลรับคำในลำคอก่อนจะเดินผ่านหน้าลูกน้องไปโดยมีเจกค่อยเดินตามหลังมาติดๆ"ไม่ต้องเข้าไปรออยู่ข้างนอก"คาร์ลเอ่ยบอกเจกเมื่อเดินมาถึงหน้าห้องรับรอง"ครับนาย"เจกพยักหน้าก่อนที่คาร์จะเปิดประตูเข้าไปในห้องรับรองแกร๊ก"มาช้า"ลี่หยางหรือ(ถัง ลี่หยาง)พูดขึ้นเมื่อเห็นว่าคาร์ลเดินเข้ามาในห้อง"..."คาร์ลไม่ตอบก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟาข้างๆกับ
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้ายตอนที่25ถามอะไรโง่ๆNC++ติ๊ง ติ๊ง ติ๊งเสียงการแจ้งเตือนข้อความจากแอปพลิเคชันหนึ่งดังขึ้นทำให้คาร์ลที่กำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงนอนละสายตาจากแท็บเล็ตตรงหน้าและไปมองตามเสียงโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้นมันไม่ใช่ของเขาแต่เป็นโทรศัพท์ของหนูนาที่ดังขึ้นอยู่บนโต๊ะหัวเตียงฝั่งที่เธอนอนขายาวตวัดลงมาจากบนเตียงนอนและเดินอ้อมไปอีกฝั่งก่อนจะถือวิสาสะหยิบโทรศัพท์เธอขึ้นมาดูการแจ้งเตือนที่มันเด้งอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์มือถือและมันก็ปรากฏรายชื่อคนที่ส่งข้อความมา โอม"เจ๊นาพรุ่งนี้ว่างไหมคือว่าผมอยากชวนเจ๊ไปกินข้าวด้วยกันน่ะ""ไปหรือไม่ไปเจ๊ก็บอกผมด้วยนะ แต่ผมก็อยากให้เจ๊ไปนะ""เจ๊นา...ทำไมเงียบล่ะ?""ที่เงียบแบบนี้แสดงว่าหลับแล้วใช่ไหมเนี่ยเจ๊""โอเคถ้างั้นผมไม่กวนแหละเอาไว้พรุ่งนี้เจ๊ตื่นมาแล้วค่อยตอบผมก็ได้""อย่างไงคืนนี้ก็ฝันดีนะครับเจ๊นา""สติ๊กเกอร์"คาร์ลไล่อ่านข้อความทุกข้อความที่โอมน้องรหัสของหนูนาส่งเข้ามาด้วยแววตาเรียบเฉยก่อนที่จะได้ยินเสียงประตูห้องน้ำดังขึ้นแกร๊กประตูห้องน้ำถูกเปิดออกมาพร้อมกับร่างบางของหนูนาที่เดินออกมาหลังจากที่เธอเข้าไปอาบน้ำมา"คุณทำอะไรกับโท
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้ายตอนที่24ผู้ชายประสาท"นู่นไอ้โอมมานู่นแล้วบ่นถึงก็มาเลย"บอมพยักพเยิดไปที่ด้านหลังของเจเมื่อเห็นว่าโอมเพื่อนสนิทเดินมา"ไปไหนมาใกล้ได้เวลาเข้าเรียนแล้วนะไอ้โอม?"เจเอ่ยถามขึ้นทันทีเมื่อโอมเดินมา"ไปหาเจ๊นามา"โอมตอบ"นั่นแน่ไปแอ่วพี่เขาแต่เช้าเลยนะมึง"บอมเอ่ยแซวพร้อมกับหันไปขยิบตาให้เจเป็นเชิงรู้กัน"กูไม่เข้าใจเลยนะว่ามึงชอบพี่เขาทำไมถึงไม่บอกพี่เขาไปตรงๆวะไอ้โอม?"เจถามขึ้น"กูไม่รู้จะพูดอย่างไงวะกูกลัวบอกเจ๊นาเขาไปแล้วเขาไม่เล่นด้วยมันจะมองหน้ากันลำบากนะเว้ย"โอมถอนหายใจออกมาอย่างคิดไม่ตกโอมแอบชอบหนูนาพี่รหัสของตัวเองมาตั้งแต่ปีหนึ่งจนถึงตอนนี้ก็ยังชอบอยู่และที่คอยกวนประสาทคอยแกล้งเธอก็เพราะว่าเขาเขินและก็กลัวด้วยว่าถ้าบอกเธอออกไปแล้วหนูนาเธออาจจะเมินเขาเลยก็ได้ เรื่องนี้บอมกับเจมันก็รู้มาตลอด"กูว่าก่อนที่มึงจะบอกพี่หนูนานะมึงเลิกนิสัยเจ้าชู้ให้ได้ก่อนดีกว่าเพราะไม่มีผู้หญิงคนไหนเขาชอบคนเจ้าชู้แบบมึงหรอกนะไอ้โอม"บอมเอ่ย"เออกูก็เห็นด้วยอย่างที่ไอ้บอมบอกนะไอ้โอมถ้าขืนมึงยังเจ้าชู้คบกับสาวทุกคณะไปทั่วแบบนี้พี่หนูนาเขาไม่เอามึงหรอกแต่สิ่งที่สำคัญไปมากกว่านั้นก็คือม
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้ายตอนที่23 ไม่คิดที่จะมีหลังจากที่คาร์ลมาส่งหนูนาที่หน้ามหาลัย หนูนาก็รีบเดินเข้ามาในมหาลัยทันที เธอรีบเดินมานั่งลงที่โต๊ะไม้ใต้ตึกของคณะและพลางคิดถึงคำพูดของคาร์ลที่พูดกับเธอก่อนที่เธอจะลงมาจากรถ"เธอเป็นคนฉลาดนะหนูนาเธอควรจะรู้ว่าอันไหนที่ทำให้ฉันพอใจหรืออันไหนที่ทำให้ฉันไม่พอใจ""...""เป็นเด็กดีกับฉันไม่ดื้อและเชื่อฟังฉัน บางทีฉันอาจจะใจดีรีบปล่อยเธอไปก็ได้"หนูนาถอนหายใจออกมาอย่างคิดไม่ตกกับคำพูดของคาร์ลถ้าเธอยอมเชื่อฟังเขา คาร์ลจะยอมปล่อยเธอไปจริงๆเหรอคำพูดของเขามันเชื่อถือได้มากแค่ไหนกัน"อึก"หนูนาสะดุ้งตัวขึ้นออกจากภวังความคิดด้วยความตกใจเมื่ออยู่ๆก็มีอะไรเย็นๆมาแนบที่แก้มข้างขวาของเธอ หนูนาจึงหันไปมองก่อนที่จะเห็นว่าเป็นโอมน้องรหัสของเธอที่เป็นคนเอาขวดน้ำเย็นๆมาแนบลงที่แก้มของเธอ"ฉันตกใจหมดเล่นอะไรของนาย?"หนูนาปัดขวดน้ำที่แนบแก้มเธอออกไป"เป็นอะไรเจ๊เห็นนั่งเหม่อ?"โอมเอ่ยถามแล้วพาตัวเองไปเดินไปหย่อนสะโพกนั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามกับหนูนา"เปล่าก็แค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย"หนูนาบอกปัดออกไป"เหรอ ทำไมเมื่อวานเจ๊กลับเร็วจังเลยเห็นเดินออกไปนอกงานแล้วก็ไม่เห็นเข้ามาใน
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้ายตอนที่22เป็นสิ่งของที่ต้องอยู่กับเจ้าของ"เชิญนั่งค่ะ"เนียนเลื่อนเก้าอี้ให้หนูนาได้นั่งลงเมื่อหนูนาเดินมาที่โต๊ะอาหารหลังจากที่เธออาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว"..."หนูนาไม่ได้นั่งลงตามที่เนียนบอก เธอได้แต่ยืนมองคาร์ลที่นั่งอยู่หัวโต๊ะอาหารอย่างไม่วางตา"นั่งลงกินข้าวหนูนาฉันไม่ชอบให้ใครมายืนค้ำหัว"คาร์ลบอกเสียงนิ่งและใช้ส้อมจิ้มแฮมที่อยู่ในจานแล้วเอามันเข้าปาก"คุณให้คนไปขนของที่คอนโดของฉันมาที่นี่ทำไม?!"หนูนาถามขึ้นด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่น"นั่งลง"คาร์ลไม่ได้ตอบคำถามเธอแต่เอ่ยสั่งให้เธอนั่งลง"ฉันต้องการคำตอบว่าคุณให้คนไปขนของๆฉันมาที่นี่ทำไม?!"หนูนาถามย้ำอีกครั้งอย่างเสียงดังพร้อมกับพยายามระงับอารมณ์ของตัวเองให้เย็นไว้เพล้ง!"อึก!"หนูนาสะดุ้งตัวขึ้นด้วยความตกใจเมื่อคาร์ลโยนช้อนส้อมลงในจานอย่างแรงจนมันเกิดเสียงดังและไม่ใช่แค่เธอที่ตกใจเนียนแม่บ้านเองที่ยืนอยู่ก็ตกใจด้วยเช่นกัน"นั่งลงอย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำ!"คาร์ลเงยหน้าขึ้นมามองหนูนาด้วยสายตาเรียบเฉยแต่แฝงไปถึงความดุดัน"คุณหนูนาคะนั่งลงเถอะค่ะอย่าให้คุณคาร์ลโมโหเลยนะคะมันจะไม่ดีต่อตัวคุณ"เนียนเดินเข้ามากระซิบที่
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้ายตอนที่21ด่าด้วยสายตาNC+++"กำลังด่าฉันด้วยสายตาอยู่เหรอหนูนา?"เมื่อเห็นหญิงสาวมองมาที่เขาด้วยสายตาแข็งกร้าวพร้อมกับน้ำตาที่ไหลริน ทำให้คาร์ลรู้ได้ทันทีว่าเธอกำลังด่าเขาด้วยสายตา"..."หนูนาไม่ได้ตอบเธอเอาแต่จ้องมองคาร์ลด้วยแววตาวาวโรจน์อย่างไม่กลัวเกรง"อยากจะด่าอะไรก็ด่าไปฉันไม่สนมีเพียงสิ่งเดียวที่ฉันสนคือร่างกายของเธอ"คาร์ลพูดจบก็อัดสะโพกสอบเข้าไปที่ร่องสาวอย่างแรงอีกครั้งปึก!"อื้อ...อึก!"ปึก! ปึก! ปึก!สะโพกสอบอัดกระแทกกระทั้นเข้าออกอย่างหนักหน่วงก่อนที่คาร์ลจะโน้มใบหน้าลงมาซุกไซ้ที่ลำคอระหงเพียงได้สูดดมกลิ่นหอมๆจากซอกคอระหงมันก็ยิ่งเพิ่มความกระสันในตัวของคาร์ลให้เพิ่มขึ้นปึก! ปึก! ปึก!"อื้อ...คะ...คุณคาร์ลฉันเจ็บ!"หนูนาร้องบอกด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่นปึก! ปึก! ปึก!"อ๊า...!"คาร์ลเชิดหน้าขึ้นพร้อมกับเปล่งเสียงครางออกมา เขาไม่ได้สนใจในคำพูดของหนูนาสะโพกสอบก็ยังคงทำหน้าที่อยู่ ความคับแน่นของหนูนา มันช่างดีมากจริงๆ"อึก...จะ...เจ็บเอามันออกไปนะคุณคาร์ล!""หุบปากหนูนาอย่ามาสั่งฉันเธอมีหน้าที่นอนเฉยๆแล้วครางออกมาก็พอ!"คาร์ลสั่งเสียงเข้มพร้อมกับอัดกระแทกกระท
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้ายตอนที่20ผลตอบแทนของคนกล้าNC++มือหนาโยนเสื้อสูทสีขาวลงบนเบาะรถข้างๆก่อนที่จะขยับเนกไทและดึงมันออกจากลำคอและโยนลงไปบนเสื้อสูทในขณะที่นั่งอยู่ในรถหลังจากที่งานเลิกคาร์ลก็ขึ้นรถออกมาจากโรงแรมทันที"นายครับคนของเราบอกว่าหลังจากที่คุณหนูนาออกมาจากโรงแรม คุณหนูนาเธอก็กลับคอนโดเลยไม่ได้แวะไปไหนครับ"เจกรายงานให้คาร์ลฟังในขณะที่ทำหน้าที่เป็นสารถีขับรถอยู่"..."คาร์ลไม่ได้ตอบอะไรออกไป เขาหันหน้าออกไปมองที่ด้านนอกกระจกรถพร้อมกับยกมือขึ้นมาจับที่ใบหน้าด้านซ้ายของตัวเองที่ถูกหนูนาตบลงมา คาร์ลแค่นยิ้มออกมาอย่างตลกขบขันไม่เคยมีใครกล้าทำกับเขาแบบนี้แต่หนูนาเป็นคนแรกที่ทำ"นายจะไปไหนต่อหรือเปล่าครับ?"เจกเอ่ยถามขึ้น"ขับไปเรื่อยๆ"คาร์ลบอกเสียงนิ่ง"ครับ"เจกพยักหน้ารับและขับรถไปเรื่อยๆตามที่เจ้านายสั่งคอนโดหนูนา"อื้อ..."หนูนารู้สึกตัวตื่นขึ้นมากลางดึกเธอรู้สึกเหมือนว่ามีอะไรมารบกวนที่ใบหน้าของเธอ หนูนาค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงีย"กรี๊ดดดดดดดดด! อื้อ.."หนูนากรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียงด้วยความตกใจกลัวเมื่อเห็นเงาดำๆนั่งอยู่ข้างๆเตียงก่อนที่จะมีมือหนามาปิดปากของเธอเอาไว้"เงียบ
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้ายตอนที่19กล้าดี"ฉันบอกเธอตอนไหนเหรอหนูนาว่าจบ เธอคิดดูดีๆสิหนูนาว่าฉันบอกเหรอมีแต่เธอที่คิดเองเออเองไปคนเดียว""..."คำพูดของคาร์ลที่พูดออกมาทำให้หนูนาถึงกับนิ่งชะงักไปในทันทีก่อนที่เธอจะย้อนคิดถึงเรื่องคืนนั้น ใช่คืนนั้นคาร์ลไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยมีแต่เธอที่พูดเองเออเองส่วนเขาก็เอาแต่ยิ้มออกมาจนเธอเผลอเข้าใจไปคนเดียวว่าถ้าเธอยอมเลือกทางเลือกที่สองแล้วเขาจะจบแต่มันไม่ใช่เลยเขาไม่จบ!"ว่าไงล่ะ?""คะ...คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่!"หนูนาถามออกไปเสียงแข็งพร้อมกับกำมือของตัวเองไว้แน่นอย่างเจ็บใจที่เธอเสียรู้ให้คาร์ล"ร่างกายของเธอ""มะ...หมายความว่าอย่างไง?"หนูนาถามออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เธอไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะพูดอะไรแบบนี้ออกมา"ฉันไม่ชอบพูดซ้ำหนูนา"คาร์ลผละตัวออกจากหนูนาและถอยหลังออกห่างจากเธอเพียงนิดเดียว"คุณได้มันบ้าไปแล้วทำไมถึงไม่ยอมจบกันฉัน!""ถ้าฉันอยากจบฉันจะบอกเธอเองแต่ตอนนี้ฉันยังไม่จบเธอก็ไม่มีสิทธิ์จบมันเข้าใจไหม!""คุณมันสารเลว!"หนูนากำหมัดแน่นอย่างโกรธแค้นผู้ชายตรงหน้าอย่างมากที่สุด เขามันสารเลวจริงๆ"ใครๆก็มักจะบอกกับฉันแบบนี้เหมือนกัน"คาร์ลเอ่ยบอก
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้ายตอนที่18 คิดเองเออเองเพล้ง!"ว๊าย หนูนาลูก!"คุณหญิงธีรยารีบวิ่งมาดึงลูกสาวให้ออกห่างจากเศษแก้วที่แตกทันทีเพราะมันอยู่ใกล้กับลูกสาวของเธอมาก"..."หนูนาเหมือนหลุดออกจากในภวังค์ความคิดเมื่อถูกผู้เป็นแม่มาดึงตัวเธอ หนูนากวาดสายตามองไปรอบงานเธอเห็นผู้คนมากมายภายในงานต่างมองมาที่เธอเป็นสายตาเดียวกันรวมถึงสายตาของคาร์ลด้วยที่จ้องมองมาที่เธอเขากระตุกยิ้มให้เธอ"หนูนาลูกเป็นอะไรหรือเปล่า?"คุณหญิงธีรยาถามลูกสาวด้วยความตกใจและก้มดูที่เท้าของลูกสาวเพราะกลัวว่าเศษแก้วจะโดนลูกสาว"มะ...ไม่เป็นอะไรค่ะ นาไม่เป็นไรอะไรค่ะ"หนูนาส่ายหน้าปฏิเสธก่อนที่จะมีพนักงานรีบวิ่งมาทำความสะอาดเศษแก้วที่แตกทันที"หนูนาลูกไม่สบายเหรอทำไมถึงหน้าซีด?"เจ้าสัวสินธุถามขึ้นเมื่อเห็นหน้าซีดเผือดของลูกสาว"เปล่าค่ะป๊านาปกติดี"หนูนาเอ่ยบอกป๊าของเธอและเหลือบสายตาไปมองหน้าคาร์ล เขายืนมองเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะหมุนตัวเดินหนีไปทางอื่น"แน่นะหนูนา ลูกมั่นใจนะว่าไม่เป็นอะไร?"เจ้าสัวสินธุถามลูกสาวอีกครั้งค่ะป๊านาไม่เป็นอะไรจริงๆ"หนูนายืนยันอีกครั้งก่อนที่ทุกคนจะหันไปมองที่เวทีเมื่อคาร์ลเดินขึ้นไปและหยิบไมค์
ดั่งร้ายรักมาเฟียร้ายตอนที่17ความหวาดกลัวคอนโดของหนูนาครืดดด ครืดดดเสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูดังขึ้นในขณะที่หนูนาเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่เธอเข้าไปอาบน้ำมา มือบางหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนที่นอนขึ้นมาก่อนที่จะกดรับสายเมื่อเห็นว่าผู้เป็นแม่โทรเข้ามาหนูนา : "ฮัลโหลค่ะม๊า?"(คุณหญิงธีรยา : "ว่าไงลูกสาวม๊าหายไปเลยไม่กลับบ้านมาหาป๊ากับม๊าเลยนะไม่คิดถึงป๊ากับม๊าหรือไง?")หนูนา : "คิดถึงสุดๆเลยค่ะแต่ช่วงนี้หนูนาเรียนหนักมากๆเลยค่ะเลยไม่ได้กลับบ้านเลย"หนูนาเอ่ยบอกผู้เป็นแม่และนั่งลงบนเตียงนอนมืออีกครั้งก็ใช้ผ้าเช็ดผมที่เปียกไปด้วยเพราะเธอพึ่งจะสระผมมา(คุณหญิงธีรยา : "แล้วลูกพอจะมีเวลาว่างให้ม๊ากับป๊าไหมอาทิตย์หน้า")หนูนา : "อาทิตย์หน้าเหรอคะหนูนาว่างอยู่ค่ะ"(คุณหญิงธีรยา : "ถ้างั้นก็ดีจะไปงานกับป๊ากับม๊าหน่อยนะ")หนูนา : "งานอะไรเหรอคะม๊า?"(คุณหญิงธีรยา : "เห็นป๊าบอกว่าเป็นงานเปิดตัวบริษัทใหม่แล้วก็เปิดตัวผู้บริหารของบริษัทด้วยนะเห็นป๊าบอกว่าผู้บริหารยังอายุน้อยอยู่เลยเป็นคนฮ่องกงส่วนบริษัทที่เปิดตัวก็ขยายจากฮ่องกงมาตั้งที่ประเทศไทยน่ะจ้ะ")หนูนา : "เหรอคะ ถ้างั้นก็ได้ค่