“Something came up, but I’ll do everything to arrive on time,” paliwanag ni Vander sa kausap nito sa kabilang linya.
“You must, Vander! Nakakahiya kay Miss Abegail kung male-late ka,” problemadong sabi ni Crista, ang manager ni Vander.
“I won’t disappoint her. I promise,” pangako niya rito bago siya pagbabaan ng tawag.
Hinilot ni Vander ang sentido. Hindi niya pwedeng biguin si Miss Abegail dahil malaki ang magiging epekto niyon sa career niya. Miss Abegail is the most popular and respected person in modeling world. Sikat din itong fashion designer. Maraming modelo ang nais itong makatrabaho at isa na siya roon. Malaking oportunidad ang inihain sa kaniya para magkaroon ng pagkakataon na maging modelo ng isa nitong clothing line. Pupunta siya sa lokasyon ng photoshoot pero isang aksidente ang nangyari na nagpaantala sa lakad niya.
“Excuse me, Sir. Kaano-ano mo po ang pasyente?” tanong ng lumapit na nurse kay Vander.
“Ahm...” Hindi niya pwedeng sabihin na muntik na niya itong masagasaan. Baka lalo siyang maabala kapag tumawag ng pulis ang pamunuan ng ospital. Hindi siya pinaalis kanina hangga’t hindi nasusuri ang babae. Ilang oras na siyang nananatili sa ospital at kailangan na niyang umalis dahil malapit nang sumapit ang umaga. Hindi siya maaaring mahuli sa photoshoot. Once in a lifetime opportunity lang iyon kaya hindi dapat palampasin. “I just saw her lying on the ground. I think she encountered an accident that’s why I immediately brought her to the nearest hospital,” dahilan niya.
Tumango-tango naman ang nurse. “Thank you for your concern, Sir. Nalaman din po namin na nakainom ang pasyente. Iyon marahil ang dahilan kung bakit siya naaksidente.”
Hindi interesado si Vander na malaman ang tungkol doon pero nagawa pa rin niyang ngumiti sa nurse.
“Anyway, can I go now?” maayos niyang tanong dito.
“Sure, Sir! Maayos na ang kalagayan ng pasyente at any moment magigising na po siya.”
Mabilis namang umalis si Vander nang marinig ang sinabi ng Nurse. Halos takbuhin na niya ang kinaroroonan ng sasakyan para lang makaalis sa lugar, pero hindi niya inaasahan ang sasalubong sa kaniya sa daan.
“Dammit!” Hinampas niya ang manibela nang makasalubong ang mahabang traffic Ito ang iniiwasan niyang mangyari kaya gabi siya umalis para puntahan ang lokasyon ng photoshoot pero tinanghali pa rin siya sa daan.
Nawala ang atensyon ni Vander sa mahabang trapiko nang tumunog ang kaniyang cellphone. Sinagot niya iyon habang nakakonekta sa kaniyang earphone.
“Vander, where are you?” galit na bungad sa kaniya ni Manager Crista.
“I’m on my way but I’m stuck in the traffic,” sagot niya.
“Oh my God! You’re still on your way? God, Vander! Magsisimula na ang photoshoot!”
“I’m sorry. Can you ask them to wait for a little bit more?” hiling niya.
Alam niyang imposible ang kaniyang hinihiling. He can’t ask them to wait for him. Hindi obligasyon ng studio team na hintayin siya. Maaaring humanap ang mga ito ng kapalit niya kung hindi siya sisipot sa shoot.
“Are you serious?” Hindi makapaniwalang tanong ni manager Crista. “You wasted our chance, Vander. I am very disappointed with you!” galit nitong pinatay ang tawag.
“Fuckshit! Argh!” naiinis na sigaw ni Vander. Inalis niya ang earphone at ibinato. Tumama iyon sa kaniyang dashboard bago nahulog sa ibaba.
He lost his chance to become more popular dahil sa aksidenteng iyon. Nagtagis ang kaniyang bagang habang seryosong nakatingin sa hulihan ng sinusundang sasakyan.
“It’s all her fault!” paninisi niya sa babaeng dinala sa ospital. Kung hindi ito lasing habang nagmamaneho, hindi sana siya naabala sa pupuntahan. Sana nakarating siya in time sa photoshoot. “Damn her!” dugtong niya.
Muling tumunog ang cellphone ni Vander. Mabilis niyang sinagot iyon nang makitang tumatawag ang kaniyang Ama.
“Dad,” bati niya rito.
“Come to my office, now!” may otoridad at seryoso nitong utos bago patayin ang tawag. Hindi man lang sinabi kung ano ang dahilan nito.
Napabuntong hininga si Vander. Bihira lang siyang tawagan ng Ama. Tumatawag lang ito kapag emergency o importante ang sadya nito sa kaniya. Kapag ganoon ang tono ng ama, wala siyang magagawa kundi puntahan ito sa opisina.
Nang umusad ang trapiko, kinabig ni Vander ang manibela patungo sa opisina ng kaniyang Ama. Hindi na siya tutuloy sa photoshoot dahil sinira na niya iyon. Magsasayang lang siya ng oras doon at magmumukhang kaawa-awa kung ipipilit niyang makahabol sa photoshoot na iyon.
Mabilis siyang nakarating sa opisina ng kaniyang Ama dahil medyo maluwag ang kalsada patungo roon.
“Good morning, Sir!” bati sa kaniya ni Mr. Luwale, ang secretary ng kaniyang Ama. “Hinihintay ka na po ni Mr. Alero sa loob,” tukoy nito sa pangalan ng kaniyang Ama.
“Thank you,” sambit niya nang buksan nito ang pintuan.
Nakita ni Vander na seryosong nagbabasa ng hawak na papeles ang kaniyang Ama kaya binati niya ito upang ipaalam ang kaniyang presensya.
“Dad, I’m here.”
Inangat nito ang tingin sa kaniya. “Sit down,” utos nito bago ibaba ang hawak na papel.
“Why did you call me? Is there anything you want from me?” walang paligoy-ligoy niyang tanong pagkaupo sa visitor’s chair sa harap ng office table nito.
“I’ll be direct to the point, Vander.” Kinabahan si Vander sa seryosong tono ng kaniyang Ama. Parang hindi niya magugustuhan ang sasabihin nito sa tono at pagkaseryoso pa lang ng mukha nito. “Break up with your girlfriend,” walang pasakalyeng saad ng Daddy niya.
“What? Are you kidding me?” gulat niyang tanong. Hindi siya makapaniwala na inutusan siya nito tungkol sa kaniyang personal na buhay. Hindi naman nakikialam ang kaniyang Ama noon sa relasyon nila ng nobya pero ngayon gusto nitong hiwalayan niya ito.
“Choose between your career and your girlfriend?” seryosong sabi pa nito.
“I won’t choose between them. They’re both important to me and you can’t dictate me, Dad!” matapang niyang sagot.
Prenteng sumandal sa swivel chair ang Daddy niya at pinindot ang intercom upang kausapin ang secretary nito.
“Luwale, pull out our shares in Kleuntly Enterprise and stop everyone who wants to invest--”
“No!” pigil ni Vander sa sasabihin ng kaniyang Ama. That company is owned by his girlfriend’s family at hindi niya hahayaan na may gawin ang Ama rito. “You can’t do that, Dad!” inis na dugtong niya.
“You heard my son, Luwale?” muli nitong sabi sa secretary na nakaantabay pa rin sa intercom. “Then, call Cala Pathy Agency to terminate my son’s contract.”
“Dad!” malakas niyang sabi sa Ama. “Why are you doing this to me? I’m your son!”
“You’re doing this to yourself, not me,” balewala nitong sagot.
Frustrated na ginulo ni Vander ang buhok. Ginigipit siya ng Ama para sundin niya ang gusto nito.
“Fine. What do you want me to do?” pagsuko ni Vander. Hindi niya hahayaang sirain nito ang pamilya ng girlfriend niya. Ayaw din niyang panghimasukan nito ang kaniyang karera. Kaya wala siyang ibang pagpipilian ngayon kundi sumunod sa nais nito.
“Marry Mr. Silueta’s daughter. Then you can do whatever you want, Son.”
Bahagya napaisip si Vander sa sinabi nito. “Even I continued my relationship and career?” paninigurado niyang tanong. Gusto niyang siguraduhin na walang mawawala sa kaniya kapag sumunod siya sa gusto nito.
“Yes.”
Kung iyon lang ang kondisyon ng Ama, mas madaling piliin iyon kaysa sa dalawang nauna. Hindi niya kakayanin na mawala isa man sa kaniyang kasintahan at karera. Na sa tuktok na siya ng pagiging modelo. Hindi madali ang kaniyang pinagdaanan para marating iyon. Hindi siya sumuko noon kaya mas lalong hindi siya susuko ngayon.
“What kind of marriage is that?”
“Marriage with benefits, for business.” Kibit balikat na sagot ni Mr. Alero.
He knew it. This is for his father’s business expansion. Wala na itong ginawa kundi palawakin ang negosyo. Maging ang kaniyang mga kapatid ay ginagamit nito para sa negosyo. His elder sister and brother married their partners for business at ngayon ay siya naman ang tinatarget ng Daddy nila. Ngunit na sa panganib ang dalawang importante sa kaniyang buhay kapag hindi sumunod sa kagustuhan ng Daddy niya. He knows his father capabilities and connections at hindi niya kayang labanan iyon.
“When do you want me to marry his daughter?”
Malawak na ngumiti ang kaniyang Ama sa tanong niya. “That’s my boy! You’re getting married as soon as possible,” may ngising tagumpay na sambit ng Daddy niya.
Samantala, sa ospital ay may agad na bumisita kay Dawn. Hindi niya alam kung paano nakarating sa mga ito ang pagkaka-aksidente niya. Marahil nakuha ng nurse ang kaniyang wallet o kaya ay cellphone para kontakin ang taong naroon sa silid niya sa ospital.“Alam kong gising ka, Dawn.”Umikot ang mata ni Dawn kahit nakapikit nang marinig ang boses ng kaniyang Ama. Alam niyang na sa ospital siya kahit hindi magmulat ng mata. Amoy pa lang, kabisado na niya. Madalas kasi siyang manatili rito, pero nagtataka siya kung bakit ang kaniyang Ama ang kasama niya ngayon. Madalas katulong ang nag-aasikaso sa kaniya.“Hi, Pa! Napadalaw ka?” nakangiti niyang bati sa Ama pagmulat ng mga mata.Umiwas ng tingin si Dawn nang sinalubong siya nito ng galit na titig.“Huwag kang magalit. Hindi naman kita pinilit na dalawin ako, ’di ba?” Balewala siyang bumangon pero muli siyang humiga nang kumirot ang kaniyang katawan. Mukhang nabalian ako ng buto ah!“What happened to you? Bakit narito ka na naman sa ospital
“You can’t do this to me, Papa!” sigaw pa rin ni Dawn. Sobrang sama ng loob niya sa ginawa ng Ama. Sinagot naman siya ng echo ng kaniyang boses. Bonus pa ang galit na huni ng ibon at kulisap sa paligid.“Pa!” muli niyang sigaw nang maramdaman ang malamig na hangin. Sa huli ay tumigil na rin siya sa pagsigaw dahil hindi na niya natatanaw ang sasakyan ng magaling niyang Ama na natiis siyang iwan sa hindi pamilyar na lugar na iyon. “Putspa! Ano bang lugar ’to?” nakakunot ang noo at kinakabahan niyang sabi.Naghanap siya ng pwedeng pang-depensa sa paligid. Wala siyang makita kaya hinubad niya ang isa niyang tsinelas.“Masakit din itong ipalo. Siguradong mabubukulan ang sinuman na magtatangka sa akin dito,” pampalubag loob niya sa sarili para mawala ang namuong takot sa dibdib.Dahan-dahan siyang lumapit sa bahay habang nakahanda ang tsinelas sa kaniyang kamay. Hindi siya naniniwala sa multo lalo na’t tanghaling tapat, pero naniniwala siya sa mga masasamang loob. Bigla naman siyang napatig
Feeling ni Dawn nasa anit na niya ang kaniyang kilay dahil sa sobrang taas. Nagcross-arm pa siya para magmukha siyang matapang at hindi basta-bastang babae.“Sino bang dahilan kung bakit nahulog? Kung sinong naghagis, siya rin dapat ang dumampot,” saad niya.Hindi niya ugali ang akuin ang bagay na hindi niya ginawa. Kaya bahala ang lalaki na pulutin ang bagay na hinagis nito. Nakipaglaban pa siya ng titigan dito. Kahit naluluha na ang kaniyang mga mata, hindi siya kumurap at mas lalong hindi siya nag-iwas ng tingin. Ewan lang kung hindi pa ito ma-intimidate sa kaniya. Lihim siyang napangiti nang tumayo ito at kinuha ang nahulog nitong cellphone. Masamang tingin ang pinupukol nito nang nakangiti niyang tanggapin ang cellphone mula rito.“Miss Dawn Indiana Silueta,” seryosong boses ng matandang lalaki mula sa kabilang linya ang bumungad pagkatapat niya ng cellphone sa tainga. “If you don’t sign the marriage contract, you’re babies will explode in your garage,” may pananakot pa nitong sa
Samantala, dumiretso si Vander sa isang theater upang tagpuin ang kaniyang kasintahan. Sa daming stress na ibinigay ng ama niya, ngayon ay kailangan naman niya ng stress reliever. Isa pa, kailangan niyang sabihin sa girlfriend ang sapilitang pagpapakasal sa kaniya sa babaeng kasama niya ngayon sa maliit na bahay na inilaan ng kaniyang Ama para sa kanila. Ewan ba niya sa daddy niya. Marami itong pera pero napakaliit ng bahay na ibinigay sa kanila ng babaeng ’yon. Wala tuloy siyang pagpipilian kundi makita palagi sa loob ng bahay ang pagmumukha ng babaeng ’yon.“Sweetie!” masayang sinalubong si Vander ng kasintahan niyang si Thelma pagkarating sa theater.“Let’s go?” nakangiti niyang paanyaya rito.Tinawagan si Vander ng kasintahan kanina upang manood ng paborito nitong theater play. Kahit nakakaantok iyon para sa kaniya, hindi niya kayang tanggihan si Thelma. Kaya walang pagdadalawang isip siyang nagmadaling umalis makita lang ito. Isa pa naiirita siya sa babaeng kasama niya sa bahay.
Masayang nagmamaneho si Dawn kahit ramdam pa rin niya ang kirot sa katawan dahil sa nangyaring aksidente. If she mastered how to drive, she also mastered to endure the pain physically. Walang mangyayari sa kaniya kung magpakalunod siya sa sakit. Gumagaling din naman iyon sa paglipas ng panahon. Masaya siya ngayon dahil sa tatlong bagay. Una, hindi na niya kasama sa bahay ang mangkukulam at bruha niyang madrasta. Tahimik na ang buhay niya at hindi na magkakaroon ng additional pain ang katawan niya lalo na ang utak niya. Kahit gusto niyang kausapin ang ama tungkol sa marriage contract, ipinagpaliban muna niya iyon. Maraming oras para roon. Pangalawa, natanggap niya ang tawag ni Magnum at magbabayad na raw ito ng utang sa kaniya at pangatlo, nasa garahe ang lahat ng babies niya!Hindi pa rin nawawala ang ngiti ni Dawn nang makarating sa seaside restaurant. Dito sila kakain ni Magnum ng dinner. Late dinner na nga. Si Magnum kasi late na kung magyaya kumain. Inayos muna niya ang park ng ka
Gulo-gulo ang pula nitong buhok. Nagkalat din ang eyeliner nito sa mata.“S-saan ka pupunta?” Nakangisi nitong salubong sa kaniya habang namumungay ang mga mata.Naitakip naman ni Vander ang kamay sa ilong nang malanghap ang amoy ng alak sa bibig nito. “You’re drunk, Woman.” He stated the obvious.“N-nakainom lang, Mister. H-hindi nga ako lashing eh.” Inalalayan niya ito nang muntikan na itong natumba. “N-nahihilo lang ako ng konti. Pasensya na sa abala,” muli itong ngumisi sa kaniya.Napailing na lang si Vander at binitiwan ito para kumuha ng tubig fridge. Uhaw na uhaw talaga siya at malamang ang babaeng ito ay kailangan din ng tubig.Biglang naibuga ni Vander ang iniinom na malamig na tubig nang yumakap si Dawn sa kaniyang likuran.“A-ang init ng likuran mo, Mister. A-ang lapad pa. Payakap ha," sabi nito na tila wala sa sarili.“What are you doing?” Inalis niya ang kamay nitong nakapulupot sa kaniyang baywang. “Damn! Ano ba?” sambit niya nang yumakap ulit ito pagharap niya.“A-ang t
Masakit ang ulo ni Dawn paggising kinabukasan. Humihikab siyang lumabas sa silid at nagtungo sa kusina. Binuksan niya ang refrigerator at kumuha ng malamig na tubig. Matamlay siyang umupo sa harapan ng mesa pagkainom. Nilapag niya ang bottled water at tumalungko sa mesa. Doon pa lang niya napansin ang masamang tingin ng kaniyang kasama habang nagkakape.“Agang-aga menopause ka,” puna niya rito na may kasama pang irap.Mas lalo namang sumama ang tingin nito sa kaniya. Kung siguro nakamamatay ’yon kanina pa siyang bumulagta sa sahig. Masyado kasing matalim.“Did you know what happened last night?” Nag-echo sa pandinig niya ang sinabi nito.Umayos ng upo si Dawn at niyakap ang sarili. “M-may nangyari sa atin? Sh*t! Kinuha mo ang v-card ko? Walang hiya ka! Sinamantala mo ang kainosentihan ko!” hystherical niyang sabi rito.“Will you please shut up, woman!” sigaw nito sa kaniya. Halata ang inis sa mukha. Tulad noong una, natameme na naman si Dawn. Bakit ba nakakatakot ang boses nito kapag
Napatitig naman si Dawn sa nakangiti nitong mukha. Parang may kakaiba rito ngayon o guni-guni lang niya. Para kasing may something sa mata nito na pamilyar sa kaniya.“Oh, in love ka na ba sa ’kin?” biro nito.Umiwas naman ng tingin si Dawn dito. Guni-guni lang talaga niya iyon. Bakit naman niya makikita sa mata ni Magnus ang katulad ng mata niya kapag nasasaktan? Imposible naman ’yon. Magnus is a heartthrob at alam niyang maraming babae ang nahuhumaling dito. Papalit-palit nga ito ng babae. Imposibleng kapareho niya ito na umiibig sa taong hindi naman ito mahal.“Pasyal tayo!” Walang paalam naman siya nitong hinila palabas ng restaurant.“H-hey, wait!” Napabilis ang kaniyang hakbang dahil sa mabilis nitong paglalakad. “Bitiwan mo nga ako!”“Hawak na kita kaya hindi ko gugustuhing bitiwan ka, Baby.” Bahagya siyang natigilan sa sinabi nito. “Uy, kinilig ’yan!” tudyo nito sa kaniya na may pagsundot pa sa tagiliran niya. Pinaghahampas niya ito nang malakas siyang tawanan. Madalas talaga
Napatitig naman si Dawn sa nakangiti nitong mukha. Parang may kakaiba rito ngayon o guni-guni lang niya. Para kasing may something sa mata nito na pamilyar sa kaniya.“Oh, in love ka na ba sa ’kin?” biro nito.Umiwas naman ng tingin si Dawn dito. Guni-guni lang talaga niya iyon. Bakit naman niya makikita sa mata ni Magnus ang katulad ng mata niya kapag nasasaktan? Imposible naman ’yon. Magnus is a heartthrob at alam niyang maraming babae ang nahuhumaling dito. Papalit-palit nga ito ng babae. Imposibleng kapareho niya ito na umiibig sa taong hindi naman ito mahal.“Pasyal tayo!” Walang paalam naman siya nitong hinila palabas ng restaurant.“H-hey, wait!” Napabilis ang kaniyang hakbang dahil sa mabilis nitong paglalakad. “Bitiwan mo nga ako!”“Hawak na kita kaya hindi ko gugustuhing bitiwan ka, Baby.” Bahagya siyang natigilan sa sinabi nito. “Uy, kinilig ’yan!” tudyo nito sa kaniya na may pagsundot pa sa tagiliran niya. Pinaghahampas niya ito nang malakas siyang tawanan. Madalas talaga
Masakit ang ulo ni Dawn paggising kinabukasan. Humihikab siyang lumabas sa silid at nagtungo sa kusina. Binuksan niya ang refrigerator at kumuha ng malamig na tubig. Matamlay siyang umupo sa harapan ng mesa pagkainom. Nilapag niya ang bottled water at tumalungko sa mesa. Doon pa lang niya napansin ang masamang tingin ng kaniyang kasama habang nagkakape.“Agang-aga menopause ka,” puna niya rito na may kasama pang irap.Mas lalo namang sumama ang tingin nito sa kaniya. Kung siguro nakamamatay ’yon kanina pa siyang bumulagta sa sahig. Masyado kasing matalim.“Did you know what happened last night?” Nag-echo sa pandinig niya ang sinabi nito.Umayos ng upo si Dawn at niyakap ang sarili. “M-may nangyari sa atin? Sh*t! Kinuha mo ang v-card ko? Walang hiya ka! Sinamantala mo ang kainosentihan ko!” hystherical niyang sabi rito.“Will you please shut up, woman!” sigaw nito sa kaniya. Halata ang inis sa mukha. Tulad noong una, natameme na naman si Dawn. Bakit ba nakakatakot ang boses nito kapag
Gulo-gulo ang pula nitong buhok. Nagkalat din ang eyeliner nito sa mata.“S-saan ka pupunta?” Nakangisi nitong salubong sa kaniya habang namumungay ang mga mata.Naitakip naman ni Vander ang kamay sa ilong nang malanghap ang amoy ng alak sa bibig nito. “You’re drunk, Woman.” He stated the obvious.“N-nakainom lang, Mister. H-hindi nga ako lashing eh.” Inalalayan niya ito nang muntikan na itong natumba. “N-nahihilo lang ako ng konti. Pasensya na sa abala,” muli itong ngumisi sa kaniya.Napailing na lang si Vander at binitiwan ito para kumuha ng tubig fridge. Uhaw na uhaw talaga siya at malamang ang babaeng ito ay kailangan din ng tubig.Biglang naibuga ni Vander ang iniinom na malamig na tubig nang yumakap si Dawn sa kaniyang likuran.“A-ang init ng likuran mo, Mister. A-ang lapad pa. Payakap ha," sabi nito na tila wala sa sarili.“What are you doing?” Inalis niya ang kamay nitong nakapulupot sa kaniyang baywang. “Damn! Ano ba?” sambit niya nang yumakap ulit ito pagharap niya.“A-ang t
Masayang nagmamaneho si Dawn kahit ramdam pa rin niya ang kirot sa katawan dahil sa nangyaring aksidente. If she mastered how to drive, she also mastered to endure the pain physically. Walang mangyayari sa kaniya kung magpakalunod siya sa sakit. Gumagaling din naman iyon sa paglipas ng panahon. Masaya siya ngayon dahil sa tatlong bagay. Una, hindi na niya kasama sa bahay ang mangkukulam at bruha niyang madrasta. Tahimik na ang buhay niya at hindi na magkakaroon ng additional pain ang katawan niya lalo na ang utak niya. Kahit gusto niyang kausapin ang ama tungkol sa marriage contract, ipinagpaliban muna niya iyon. Maraming oras para roon. Pangalawa, natanggap niya ang tawag ni Magnum at magbabayad na raw ito ng utang sa kaniya at pangatlo, nasa garahe ang lahat ng babies niya!Hindi pa rin nawawala ang ngiti ni Dawn nang makarating sa seaside restaurant. Dito sila kakain ni Magnum ng dinner. Late dinner na nga. Si Magnum kasi late na kung magyaya kumain. Inayos muna niya ang park ng ka
Samantala, dumiretso si Vander sa isang theater upang tagpuin ang kaniyang kasintahan. Sa daming stress na ibinigay ng ama niya, ngayon ay kailangan naman niya ng stress reliever. Isa pa, kailangan niyang sabihin sa girlfriend ang sapilitang pagpapakasal sa kaniya sa babaeng kasama niya ngayon sa maliit na bahay na inilaan ng kaniyang Ama para sa kanila. Ewan ba niya sa daddy niya. Marami itong pera pero napakaliit ng bahay na ibinigay sa kanila ng babaeng ’yon. Wala tuloy siyang pagpipilian kundi makita palagi sa loob ng bahay ang pagmumukha ng babaeng ’yon.“Sweetie!” masayang sinalubong si Vander ng kasintahan niyang si Thelma pagkarating sa theater.“Let’s go?” nakangiti niyang paanyaya rito.Tinawagan si Vander ng kasintahan kanina upang manood ng paborito nitong theater play. Kahit nakakaantok iyon para sa kaniya, hindi niya kayang tanggihan si Thelma. Kaya walang pagdadalawang isip siyang nagmadaling umalis makita lang ito. Isa pa naiirita siya sa babaeng kasama niya sa bahay.
Feeling ni Dawn nasa anit na niya ang kaniyang kilay dahil sa sobrang taas. Nagcross-arm pa siya para magmukha siyang matapang at hindi basta-bastang babae.“Sino bang dahilan kung bakit nahulog? Kung sinong naghagis, siya rin dapat ang dumampot,” saad niya.Hindi niya ugali ang akuin ang bagay na hindi niya ginawa. Kaya bahala ang lalaki na pulutin ang bagay na hinagis nito. Nakipaglaban pa siya ng titigan dito. Kahit naluluha na ang kaniyang mga mata, hindi siya kumurap at mas lalong hindi siya nag-iwas ng tingin. Ewan lang kung hindi pa ito ma-intimidate sa kaniya. Lihim siyang napangiti nang tumayo ito at kinuha ang nahulog nitong cellphone. Masamang tingin ang pinupukol nito nang nakangiti niyang tanggapin ang cellphone mula rito.“Miss Dawn Indiana Silueta,” seryosong boses ng matandang lalaki mula sa kabilang linya ang bumungad pagkatapat niya ng cellphone sa tainga. “If you don’t sign the marriage contract, you’re babies will explode in your garage,” may pananakot pa nitong sa
“You can’t do this to me, Papa!” sigaw pa rin ni Dawn. Sobrang sama ng loob niya sa ginawa ng Ama. Sinagot naman siya ng echo ng kaniyang boses. Bonus pa ang galit na huni ng ibon at kulisap sa paligid.“Pa!” muli niyang sigaw nang maramdaman ang malamig na hangin. Sa huli ay tumigil na rin siya sa pagsigaw dahil hindi na niya natatanaw ang sasakyan ng magaling niyang Ama na natiis siyang iwan sa hindi pamilyar na lugar na iyon. “Putspa! Ano bang lugar ’to?” nakakunot ang noo at kinakabahan niyang sabi.Naghanap siya ng pwedeng pang-depensa sa paligid. Wala siyang makita kaya hinubad niya ang isa niyang tsinelas.“Masakit din itong ipalo. Siguradong mabubukulan ang sinuman na magtatangka sa akin dito,” pampalubag loob niya sa sarili para mawala ang namuong takot sa dibdib.Dahan-dahan siyang lumapit sa bahay habang nakahanda ang tsinelas sa kaniyang kamay. Hindi siya naniniwala sa multo lalo na’t tanghaling tapat, pero naniniwala siya sa mga masasamang loob. Bigla naman siyang napatig
Samantala, sa ospital ay may agad na bumisita kay Dawn. Hindi niya alam kung paano nakarating sa mga ito ang pagkaka-aksidente niya. Marahil nakuha ng nurse ang kaniyang wallet o kaya ay cellphone para kontakin ang taong naroon sa silid niya sa ospital.“Alam kong gising ka, Dawn.”Umikot ang mata ni Dawn kahit nakapikit nang marinig ang boses ng kaniyang Ama. Alam niyang na sa ospital siya kahit hindi magmulat ng mata. Amoy pa lang, kabisado na niya. Madalas kasi siyang manatili rito, pero nagtataka siya kung bakit ang kaniyang Ama ang kasama niya ngayon. Madalas katulong ang nag-aasikaso sa kaniya.“Hi, Pa! Napadalaw ka?” nakangiti niyang bati sa Ama pagmulat ng mga mata.Umiwas ng tingin si Dawn nang sinalubong siya nito ng galit na titig.“Huwag kang magalit. Hindi naman kita pinilit na dalawin ako, ’di ba?” Balewala siyang bumangon pero muli siyang humiga nang kumirot ang kaniyang katawan. Mukhang nabalian ako ng buto ah!“What happened to you? Bakit narito ka na naman sa ospital
“Something came up, but I’ll do everything to arrive on time,” paliwanag ni Vander sa kausap nito sa kabilang linya.“You must, Vander! Nakakahiya kay Miss Abegail kung male-late ka,” problemadong sabi ni Crista, ang manager ni Vander.“I won’t disappoint her. I promise,” pangako niya rito bago siya pagbabaan ng tawag.Hinilot ni Vander ang sentido. Hindi niya pwedeng biguin si Miss Abegail dahil malaki ang magiging epekto niyon sa career niya. Miss Abegail is the most popular and respected person in modeling world. Sikat din itong fashion designer. Maraming modelo ang nais itong makatrabaho at isa na siya roon. Malaking oportunidad ang inihain sa kaniya para magkaroon ng pagkakataon na maging modelo ng isa nitong clothing line. Pupunta siya sa lokasyon ng photoshoot pero isang aksidente ang nangyari na nagpaantala sa lakad niya.“Excuse me, Sir. Kaano-ano mo po ang pasyente?” tanong ng lumapit na nurse kay Vander.“Ahm...” Hindi niya pwedeng sabihin na muntik na niya itong masagasaa