“Anong problema?” Mahinahon at malamig ang tono ni Irina."Akala mo ba natatakot ako sa isang tulad mo?” Puno ng iritasyon na sambit ni Zoey sa kabilang linya. “I kidnapped you. Halos patayin kita kung hindi ka lang niligtas ni Alec. Batid niyang ako ang may pakana ng lahat ng iyon pero hindi pa rin niya ako sinaktan. Nandito pa rin ako, ligtas sa mga kamay niya. Sino sa atin ngayon ang duwag?” Dagdag pa nito, may diin ang bawat salita nito.Nangunot ang noo ni Irina. Hindi niya maintindihan kung ano ang nais iparating ni Zoey, ngunit nagdesisyon siyang huwag na lamang patulan pa ito.“Sa oras na tumawag ka pa ulit ay malalaman agad ito ng ina ni Alec. Siya mismo ang pupunta sayo para sirain ang mukha mo. Gusto kong makita kung paano mo haharapin si Alec sa araw ng kasal ninyo kapag nangyari iyon,” tamad at nanunuyang pahayag ni Irina.“Y-you…” Nanginginig ang boses ni Zoey dahil sa labis na gigil.Hindi kaagad siya nakasagot kaya napangisi si Irina. Matapos ang matagal na katahimika
Pwede siyang magtrabaho hanggang sa madaling araw.Mahal na mahal ni Irina ang pagguhit. Nag-aral siya ng kursong ito sa kolehiyo. Pagkatapos, nakilala niya si Amalia sa bilangguan. Si Amalia ay isang taga-disenyo ng gusali ng high-rise din. Araw-araw nilang pinag uusapan ang tungkol sa pagdidisenyo ng iba’t ibang mga gusali noon.Senior designer si Amalia na mayaman sa karanasan. Sa kanilang dalawang taon sa bilangguan, marami siyang ibinahagi sa kaalaman niya kay Irina. Kahit na siya’y nakakulong, natutunan ni Irina ang maraming tungkol sa arkitektura.Sa loob ng tatlong araw, nagawa ni Irina ang unang draft ng isang mungkahi mag-isa—nagtatrabaho hanggang sa madaling araw bawat gabi. Mas nakakabilib pa na ginagawa niya ito sa kamay, gamit ang isang simpleng lapis lamang. Wala siyang computer at kasalukuyan ay hindi kayang bumili, kaya kinailangan niyang umasa sa mga tradisyunal na pamamaraan.Sa maliit na silid-tulugan, may mga pangguhit na nakalat sa sahig. Kinabukasan, nagising si
“Makikiraan.” Hindi man lang tiningnan ni Irina si Claire; ang tono niya ay may poot.Pinakaaayaw niya ang mga babaeng mayaman—mga tamad na walang magawa.Ngunit nanatili si Claire sa kinatatayuan, tila ayaw siya nitong paraanin.“You’re short on money, aren’t you?”“Wala kang pakialam,” tamad na sagot ni Irina, ngunit hindi nagpatinag si Claire.“I know you’re just a poor girl who wants to marry above your station but has no way to do so. It’s quite ambitious of you to choose to be a waitress at the Beaufort banquet where Alec Beaufort, the fourth son, was selecting a concubine. You thought you could use it as a springboard, but you were just another pawn for Alec.”Napaismid si Irina sa kanyang narinig. Wala siyang panahon para makipag usap sa ganitong babae. Ang tanging nais lamang niya ay makaalis na upang maihatid na ang mga milk tea sa kanyang mga kasamahan, ngunit tila walang balak si Claire na paraanin siya.“May taste ka naman,” patuloy ni Claire. “Kaagad mong nilapitan ang p
"Bakit mo ako tinutulungan?" tanong ni Irina."Tinutulungan? Ikaw?” napangisi si Claire na may pang-aalipusta. "Bakit ko gagawin 'yon? Sa totoo lang, mas maganda ka kaysa karamihan ng mga babae, at may kakaiba kang katangian na nakakaakit ng mga lalaki. Hinalikan ka ni Alec sa harap ng publiko, at ang pinsan ko, kinakausap ka na rin. Ipinapakita lang niyan na kaya mong akitin ang mga lalaking mula sa mayayamang pamilya! Nandito lang ako para gawing katuwaan ka—para makita ng pinsan ko at ni Alec kung gaano ka kahamak at walang kwenta."Tiningnan ni Irina si Claire, at agad niyang naintindihan ang gustong mangyari nito. Gusto lang pala siyang gawing katatawanan sa piging. Pero kung may pera namang kapalit, wala na siyang pakialam kung mapahiya siya, naisip ni Irina."Sige, pumapayag ako.""Deal!" nakangiting sagot ni Claire.Hindi na sumagot si Irina at tumalikod na lamang nang walang kahit isang sulyap pabalik."Wait!" sigaw ni Claire mula sa likod.Huminto si Irina at tumingin kay Cl
"Hindi mahalaga kung sino ako. Ang mahalaga ay hinding-hindi ko hahayaang isang babaeng tulad mo ang makialam sa buhay ng apo ko!"Mariing tiningnan ni Don Pablo Allegre si Irina mula ulo hanggang paa—maputlang balat, pagod na anyo, at amoy ng alikabok. Kahit gaano kabigat ang makeup, hindi nito natakpan ang mababang estado niya. Ang makapal na foundation ay tila natutuklap tuwing nagsasalita si Irina.Sa kanyang kasuotan, mukha siyang isang karaniwang babaeng lansangan. Ang ideya na ang isang babaeng tulad nito ay nagtatangkang akitin ang isa sa mga kalalakihan ng pamilya Allegre ay labis na nakakagalit."Oh, Grandpa, napaka-coincidence naman, anong ginagawa ninyo rito?" bungad ni Claire na tila nagulat habang nagpapanggap na kakakita lang sa matanda. Binati niya ito nang may pilit na kasiyahan sa boses.Pagkatapos magsalita, sinulyapan ni Claire si Irina nang kaswal, ngunit may bahid ng pagmamalaki ang kanyang tingin.Ang bihis at makeup ni Irina ay eksaktong tulad ng inilarawan ni
Sa likod ni Irina, napakatindi ng galit ni Don Pablo na nanatiling walang imik ng matagal na minuto. Hanggang sa mawala si Irina sa dressing room na siya tuluyang sumiklab, ang kanyang boses ay nanginginig sa galit“I’ll make sure Marco cuts all ties with you, a woman like you! Huwag mong aasahan na makakakuha ka ng kahit isang kusing mula sa kanya!”Kasunod niyon, naglakad palayo ang matanda, ang mga hakbang niya ay mabigat sa pagkadismaya.Hindi nagtagal, lumapit si Claire kay Irina na may pilit na ngiti na hindi maipinta ang kawalang sinseridad.“Pasensiya na, Irina. Talaga namang hindi ko inisip na mangyayari ito. Wala akong ideya kung paano nalaman ng lolo ko na narito kami. Maybe one of the servants tipped him off,” aniya, ang tono ay may bahid ng maling inosensya.“Grandpa has been so upset these past few days, saying Marco has been spending time with an unworthy woman. Nagmamasid siya sa mga lugar na pinupuntahan ni Marco at ako…”Ang kanyang paliwanag ay puno ng mga kabalintu
Nabaling ang atensyon ni Alec sa isang kumpletong disenyo. Isang guhit-kamay na may maraming mga anotasyon sa paligid nito, lahat ay malinaw at detalyado. Mukhang katulad ito ng nakita ni Alec ilang araw na ang nakalipas sa silid ni Irina. Hindi gaanong detalyado ang orihinal na guhit kumpara sa ngayon, at may mga pagbabago sa ilang bahagi na mukhang mas pino at makatwiran."Sinong nagpadala ng draft na ito?" agad na tanong ni Alec sa assistant."Ay, mukhang ang assistant ng design director ng Hidalgo Group, si Monte... Miss Montecarlos," sagot ng assistant."Dalhin mo ako sa kanya kaagad!" utos ni Alec, ang tono’y nagmamadali."Masusunod, Mr. Beaufort."Pinangunahan ng assistant si Alec palabas, habang naglalakad sila."Naghihintay si Miss Montecarlos sa harap, makikita mo siya agad.""Alright," sagot ni Alec nang maikli.Nabigla si Irina na nakatayo sa harap, nang marinig ang boses ni Alec. Paano siya napunta rito?Sa hindi maipaliwanag na dahilan, ayaw makita ni Irina si Alec sa gan
Lumapit si Duke kay Irina nang walang pakialam."Irina, napakasensitibo talaga ng pang-amoy mo. Paano mo nalaman na maraming mayayaman ang magtitipon dito sa cruise ship ngayon?"Hindi sumagot si Irina sa tonong may halong biro at seryosong banat ni Duke. Sa halip, ngumiti siya at nagtanong, "Mr. Evans, ilang araw na kitang hindi nakikita. Hindi ka ba pumapasok sa kumpanya kamakailan?""Bakit? Namiss mo ba ako?" tanong ni Duke."Hindi…""Kung hindi mo ako na-miss, bakit ka narito?" May bahid ng katarayan at sarkasmo ang tanong ni Duke. "Hindi ako pumunta sa kumpanya dahil abala ako sa cruise meeting na ito. Dito nagtitipon ang lahat ng mayayaman ng bansa. Siyempre, hindi maaaring mawala si Duke Evans."Napailing si Irina, bahagyang napapaismid. "Hindi… hindi ako pumunta dito para sa’yo.""Talaga? Hindi para sa’kin?" Ang ngiti ni Duke ay may halong panunuya habang tinitingnan ang payak na anyo ni Irina. "Huwag mong sabihing pumunta ka rito para makita si Marco? May balita ako para sa’y
Itinaas ni Duke ang kilay, isang ngisi ng kasiyahan ang kumikinang sa kanyang mga labi."Wala akong magawa. Alam mo naman, dito sa atin, lahat ng klase ng babae ay nandiyan—matangkad at mababa, mataba at payat. Ako, naranasan ko na silang lahat. At sawa na ako." Huminto siya sandali, pagkatapos ay nagdagdag, "Tingnan mo na lang si Claire, ang panganay na anak ng mga Allegre. Sabihin mo sa akin, gusto mo ba siya?"Tumaas ang kilay ni Zeus, ngunit hindi nagsalita.Nakangisi si Duke. "Hindi siya makatao, mayabang, hindi maabot. Kung talagang panganay na anak siya ng mga Allegre, edi okay lang. Pero isa lang siyang Briones na pinalaki ng pamilya Allegre. Sawa na ako sa pagiging mapagkunwari niya!"Nagpigil si Zeus sa mga salitang iyon at hindi nakasagot.Nagpatuloy si Duke sa buong araw ng pagpapanggap na nagtatrabaho sa labas ng construction site, abala sa sarili. Nang magsimula nang magtapos ang araw at magtigil ang mga aktibidad sa site, napansin ni Duke si Irina na naglalakad sa malay
Nakasuot si Duke ng pormal na kasuotan, at ang kanyang mukha ay seryoso at nakatutok. Maliwanag na abala siya sa trabaho—mayroon siyang kasamang measuring instrument at seryosong pinag-aaralan ang mga numerong ipinapakita ng aparato. Nakatayo siya sa gitna ng kalsada at hindi yata niya napansin si Irina hanggang sa mabangga siya nito.Sa oras ng pagkabangga, tiningnan siya ni Duke ng malamig na ekspresyon at nagsalita sa isang tuwid na tono, "Bakit ikaw? Hindi mo ba nakita na nagtatrabaho ako? Bakit ka sumugod papunta sa mga kamay ko? Masyado kang pabaya! Ang mga personal na bagay ay personal, at ang trabaho ay trabaho. Sa susunod, lalo na kapag nagtatrabaho ako, kailangan mong maging mas maingat."Walang biro o pang-uuyam sa tono ng kanyang mga salita. Talaga namang naiinis siya na inistorbo siya ni Irina habang nakatutok siya sa kanyang gawain.Pumikit si Irina at mahinang nag-sorry, "Pasensya na."Pagkatapos, itinagilid niya ang ulo at mabilis na lumakad palayo sa kanya, papunta sa
Pagkatapos ng trabaho, hindi na kayang ipagpaliban pa ni Irina. Umalis siya sa ospital at nagtungo sa opisina.Buti na lang at dumaan ang hapon nang walang anumang aberya o awkward na pangyayari. Malapit nang magtapos ang araw ng trabaho nang lumapit sa kanya ang isa sa mga designer na pansamantalang pumapalit sa direktor.“Irina, simula bukas, hindi mo na kailangang pumasok sa opisina ng isang linggo. Kailangan ka sa construction site, kulang ang tao doon."Tumango si Irina, nagpapasalamat sa pagbabago. "Sige, naiintindihan ko."Sa totoo lang, natuwa siya sa ideya na pupunta siya sa construction site. Bagamat mabigat ang pisikal na trabaho roon, direkta at simple lang ito, kaya hindi gaanong nakakastress. Bukod pa rito, laging marami ang servings sa cafeteria, kaya't malaking tulong ito sa kanyang lumalaking ganang kumain dulot ng pagbubuntis.Sandaling nag-hesitate si Irina sa labas ng kwarto, nang makita ang pamilyar na tanawin ni Alec na nakaupo sa tabi ng kama ng ina, hawak ang k
Nakatayo si Alec sa harap niya, ang ekspresyon niya ay seryoso. Ang kanyang bronze na kutis ay naglalabas ng raw na lakas panlalaki, ngunit ang kanyang mukha ay naglalaman ng isang hindi maikakailang kalungkutan—tahimik, at pinipigilang ipakita.Ngunit sa kabila nito, ang kanyang mga emosyon ay nanatiling nakatago.Ang kanyang pagod at malungkot na mga mata ay nakatagpo ng mga mata ni Irina, ngunit wala siyang sinabi, ang kanyang titig ay matatag at hindi mababasa.Hindi kayang malaman ni Irina kung ano ang nasa isipan niya.Palaging ipinagmamalaki ni Irina ang pagiging kalmado at tapat sa sarili, ngunit sa harap ni Alec, pakiramdam niya'y isang piraso lang siya ng papel na malinaw—wala ni isang lihim na hindi makikita.Kahit ngayon, bagamat ang kondisyon ng kanyang ina ay patuloy na lumalala, hindi ipinakita ni Alec ang kanyang kalungkutan. Walang luha, tanging tahimik na kalungkutan ang nakabaon sa kanyang puso, itinatago at hindi ipinapakita.Sa labas, siya ay nakasuot pa rin ng po
Ayaw na ni Irina mag-aksaya ng salita sa kahit sino.Ang tanging layunin niya ay makita si Amalia at tiyakin ang kalagayan nito sa lalong madaling panahon.Nabobor si Claire, kaya sumunod na lang kay Don Pablo papasok. Ilang saglit pa, dumating si Marco, bagong parking lang ng sasakyan. Matagal na rin mula nang huli niyang makita si Irina, hindi pa mula nang ikulong siya ng matanda sa bahay at ipagbawal siyang makipagkita sa kanya. Nang magtama ang kanilang mga mata, parang tinamaan si Marco ng alon ng magkahalong emosyon.Hindi niya maiwasang makaramdam ng awa para sa kanya."Paano... ka ba napunta sa ganito?" tanong niya, ang boses puno ng tunay na malasakit.Mabilis na sumagot si Irina, matalim at malamig. "Mr. Allegre, kung ayaw mong ipatawag ko ang pulis, mas mabuti pang lumayo ka sa akin."Napaatras si Marco, naguguluhan. Pagkatapos ng ilang sandali, nagsalita siya muli, mas taos-puso ngayon"Alam kong galit ka, at hindi kita sinisisi. Pag natapos na ang isyu kay Mrs. Beaufort,
Agad na tumuwid si Irina. Nang makita kung sino ang nabangga niya, agad nagbago ang ekspresyon ng kanyang mukha.“Pasensya na,” sabi niya nang malamig.Tinutok ng matandang lalaki mula sa mga Allegre ang tingin sa kanya ng may paghamak, tapos ay hinarangan ang daraanan niya at nagtawanan.“Noong huling nakita kita, puno ka ng mura at makapal na makeup. Ngayon, para kang multo, marumi at wasak. Sino ka ba?”Wala nang panahon si Irina para makipag-usap pa sa matanda. Sa panlabas, mukhang seryoso at mabait siya, pero sa totoo lang, ang trato nito sa kanya ay malupit. Hindi na siya umimik at nilampasan ang matanda upang magpatuloy sa paglalakad. Pero iniangat ng matanda ang kanyang baston at muling hinarangan siya.“Ano ba ang gusto mo?” tanong ni Irina ng malamig.“Sagutin mo ang tanong ko!” sigaw niya, ang tono'y puno ng utos kahit pa nagkunwaring magalang.Hinaplos ni Irina ang kanyang mga kamao, pinipigilan ang galit. “Pasensya na, sir, pero kilala ko ba kayo?”“Hindi ba't ikaw ang as
Habang naglalakad palayo si Irina, naramdaman niyang malalim ang kabiguan sa sarili. Hindi niya maiwasang isipin na kung alam niya kung saan hahantong ang lahat ng ito, hindi na sana niya inisip pang mag-order ng cigarette holder. Pinabili pa niya ito sa ibang tao, at kahit na hirap siya sa pera, gumastos pa siya ng mahigit tatlong daang yuan para dito.Ngunit ngayon, hindi pa man dumarating ang cigarette holder, itinapon na siya ni Alec. Nakakahiya kung isipin. Inisip ni Irina na baka tinitigan lang siya ni Alec ng may pagdududa habang hawak ang cigarette holder, at baka itinapon pa ito sa balkonahe nang may pangungutya.Namumula ang kanyang mukha sa hiya habang binabalikan ang mga bagay na ginawa niya. Sa totoo lang, ang nais lang niya ay ipakita ang pasasalamat—pasasalamat sa mga magagandang damit at sa mahal na computer na ibinigay ni Alec. Ngunit ngayon, ang tanging nararamdaman niya ay pagkahulog sa sarili, na tila isang tanga at pabigat sa kanyang mga desisyon.Bumalik si Irina
Mr. Beaufort,Marami po akong natanggap mula sa inyo—mga magagandang damit na hindi ko akalain na madadala ko, at isang mahal na laptop na hindi ko yata kayang bilhin sa buong buhay ko. Labis po akong naaapektuhan at hindi ko alam kung paano ko kayo pasasalamatan nang buo at mula sa puso ko.Gusto ko po sanang magbigay ng kapalit, pero wala naman akong malaking pera.Kahit na may pera ako, hindi ko alam kung anong klaseng bagay ang pipiliin ko para sa inyo, dahil hindi ko po alam ang mga paborito ninyo. Baka po ang halaga ng inyong suit ay nasa libo-libo, higit pa kaysa sa aking sahod sa isang taon. Kaya’t naisip ko po na magbigay na lang ng maliit na bagay—isang bagay na hindi naman siguro ganoon kahalaga, pero sana ay magustuhan ninyo kahit konti.Inisip ko po ang kulay at disenyo ng cigarette holder na ito, at sa tingin ko po ay bagay ito sa isang matandang lalaki na tulad ninyo—makapangyarihan at may kalaliman.Hindi ko po alam kung magugustuhan ninyo ito, ngunit sana po ay magust
Pagkalabas ni Alec mula sa kwarto ng kanyang ina, mabilis niyang tinahak ang direksyon patungo sa kanyang sasakyan, ang bawat hakbang ay matatag at may layunin. Sa loob ng ilang sandali, nahabol niya si Irina. Ngunit, kahit hindi man lang siya nilingon, dumaan siya kay Irina at patuloy na naglakad patungo sa kanyang sasakyan, ang ekspresyon niya'y malamig at malayo.Si Alec ay isang lalaking lubos na makatarungan. Pinapahalagahan niya lamang ang mga bagay na kaya niyang makita ng kanyang mga mata at marinig ng kanyang mga tenga. Ang kanyang mga nakaraang karanasan ay nagbigay sa kanya ng malaking pag-iingat at hindi matitinag na paghusga.Alam niya na itinulak ni Irina si Zoey at nagsalita ng walang pag-iisip sa harap nito, pati na rin ang pagbabanta sa pamilya Jin. Ang mga bagay na ito ay patuloy na naglalaro sa kanyang isipan, at hindi niya kayang hayaan ang kanyang mga personal na emosyon na magtakda ng kanyang mga desisyon.Samantala, si Irina naman ay hindi nilingon si Alec. Nagp