Pagkababa ng cellphone, agad na sumakay si Shayne ng taxi papunta sa Wanten.
Ang lugar na ito ay isang Taiwanese hall na itinayo ng kanyang panganay na kapatid tuwing wala itong magawa. May espesyal na kwarto dito para sa pamilyang Morsel, at ilang beses na rin siyang nakapunta rito. Walang waiter na naghatid sa kanya, kaya’t pumasok siya sa kwarto nang pamilyar. Tiningnan niya ang oras sa relo at nakita niyang may dalawang minuto pa bago ang takdang oras na kalahating oras.
Kumuha siya ng cue stick at nagsimulang maglaro ng billiards, maganda ang kanyang postura at malinis ang mga galaw.
"Shayne, hindi ako tagapaglingkod mo, ha?" sabi ni Andeline nang dumating ito sakto sa oras. Binuksan nito ang pinto habang dala ang kanyang schoolbag.
Nasa ikatlong taon na siya ng high school sa edad na 16-years old. Kung hindi lamang siya takot makaagaw ng atensyon, dahil sa talino niya, malamang nasa kolehiyo na siya ngayon.
"Maglaro tayo. Kung sino ang matalo, kailangang magsabi ng totoo. Game?" Walang pakialam si Shayne at nagpatuloy sa laro.
"Ang mga taong may split personality ay madalas nauuwi sa neurosis. Sa tingin ko, nasa ganung estado ka na," tugon ni Andeline na walang emosyon. Itinaas nito ang kanyang salamin na may itim na frame, itinabi ang bag, at pumili ng cue stick.
Muling binato ni Shayne ang bola, nagsimula na ang laro, at ang bilog na bola ay gumulong-gulong sa mesa.
"Ano ang nangyari sa blind date mo ngayon?" tanong ni Andeline habang naglalagay ng bola sa butas.
"Ah, may pito ka nang brother-in-law," sagot ni Shayne na parang balewala.
"Akala ko hindi ka papayag," sagot ni Andeline habang ang inosenteng mukha nito ay nagpapakita ng hindi pangkaraniwang pagiging seryoso at mature para sa edad nito.
"Alam niya ang nangyari kalahating buwan na ang nakalipas." Tumingala si Shayne sa kisame.
Halatang nagulat si Andeline, kaya hindi naging tama ang kanyang galaw. Ang bola ay gumulong sa gilid ng butas pero hindi pumasok. "Mukhang hindi magiging masaya ang buhay kasala mo," sabi nito.
"Ako ang may kasalanan dito. Kung hindi lang ako padalos-dalos at hindi nagpadala sa bugso ng damdamin, hindi sana ako napunta sa ganito." Pinisil ni Shayne ang kanyang sentido.
Napahiya niya nang husto si Eldreed, at siguradong babawi ito sa kanya. Sa iniisip niyang posibleng mangyari, gusto na niyang umiyak pero walang luha na lumalabas.
"By the way, gumamit ka ba ng contraception?" tanong ni Andeline habang inilapag ang bola at umupo sa malambot na sofa.
"contraception? Di ba sabi sa medical common sense, maliit ang tsansa ng pagbubuntis sa unang gabi?" Nagulat si Shayne. Matapos niyang magising noong araw na iyon, dali-dali siyang umalis. Wala siyang oras para isipin kung posible siyang nabuntis o hindi.
Napangisi si Andeline, "Alam mo rin pala na maliit ang tsansa, pero hindi imposible? May tsansa pa ngang manalo sa lotto, paano pa kaya ang mabuntis sa unang gabi? Hindi na bago ‘yun."
"Bwisit! Pwede pa bang humabol sa contraception ngayon?" galit na tanong ni Shayne.
"Ano sa tingin mo?" Tumawa nang pailalim si Andeline. "Pero kung tutuusin, maganda rin naman siguro na pakasalan mo si Eldreed na buntis ka. Kapag may anak ka, mas magiging matibay ang posisyon mo sa pamilya Sandronal. Hindi ba maganda ‘yun?"
"Leche! Kung totoo ngang buntis ako, papatayin ko si Eldreed!" Halos sumabog na sa galit si Shayne.
"Sino ang papatayin ni Shayne?" Biglang bumukas ang pinto, at pumasok ang dalawang lalaki na may magkaibang aura. Napalingon si Shayne sa kanila at napasimangot, "Kuya! Kuya Michael! Hindi niyo ba alam na kumatok muna bago pumasok?"
Si Erick ay maputi ang kutis, at ang kanyang salamin na may gintong frame ay nagbibigay sa kanya ng magalang at edukadong itsura. Tila isa siyang taong banayad at mahinahon. Siya ang pinakamatandang apo ng pamilya Morsel, at kung walang magiging sagabal, siya ang magiging tagapagmana ng pamilya.
"Shayne, ang init ng ulo mo ngayon. Kumain ka ba ng dinamita? Michael, ano sa tingin mo? Si Shayne ay mabait at mahinhin na dalaga, bihira akong makarinig ng ganitong tono mula sa kanya," sabi ni Erick habang nakatingin kay Michael na nasa tabi niya, at ngumiti.
"Sino bang nang-asar sa mahal kong Shayne?" Tanong ni Michael habang suot ang slim-fit na beige na pantalon at puting shirt na may V-neckline.
Kahit na mukhang simple ang kasuotan niya, halata ang lakas ng mga kalamnan sa ilalim nito.
Si Michael ay kababata ni Shayne. Nakatira siya sa tabi ng bahay nito, at lumaki silang magkasama. Ang relasyon nila ay parang magkapatid.
Ngunit hindi napigilan ni Andeline ang mapang-asar na ngiti nang marinig ang salitang "Mahal kong Shayne." Kahit sino, kahit bulag, ay makakakita ng pagmamahal ni Michael para kay Shayne. Pero si Shayne, na tila bihasa sa pagpapanggap, ay ipinapakita ang perpektong kakayahan na magmukhang inosente, tinatawag pa si Michael na "Kuya Michael" sa paraang parehong malapit at malayo.
Dati, magkaibigan lamang si Shayne at Michael, at posible sanang mauwi sila sa kasal. Pero ang pamilya Conrad ay kilala sa militar, at ang mga ninuno nito ay puro sundalo. Malinis ang reputasyon ng pamilya Conrad, samantalang maraming madilim na pamamaraan ang ginagamit ng pamilya Morsel sa negosyo. Kung magpakasal ang pamilya Conrad at Morsel, hindi lang sila walang makukuhang pabor, kundi maaaring isiwalat pa ng pamilya Conrad ang mga baho ng Morsel, na magdadala ng malaking kapahamakan sa kanilang negosyo. Kaya’t ang pananaw ng pamilya Morsel tungkol sa pamilya Conrad ay dapat magpakabait, pero huwag masyadong lumapit.
"Bakit yata bigla kang umuwi Kuya Michael mula sa military camp?" Pigil ni Shayne ang galit sa kanyang puso, ngumiti siya nang mahinhin at inosente, ipinapakita ang kanyang maamong personalidad.
Napailing si Andeline sa pagpapanggap na naman ni Shayne.
"Miss na miss kita. Gusto kitang makita," sabi ni Michael nang walang pag-aalinlangan. Hindi niya kailanman itinago ang pagmamahal niya para kay Shayne.
"Miss din kita, Kuya Michael," sagot ni Shayne habang ngumiti nang matamis.
Tiningnan ni Erick ang kaibigan. Alam niyang mahal na mahal ni Michael si Shayne, pero alam din niyang imposible silang magkatuluyan. Tumalikod siya kay Shayne at nagsabi, "Shayne, narinig kong nag-blind date ka kay Eldreed Sandronal kanina. Ano ang nangyari?"
"Kuya, may pito ka nang brother-in-law," sabat ni Andeline.
Nang marinig ito, nanigas ang ngiti sa mukha ni Michael. Lumapit siya kay Shayne, halatang hindi makapaniwala, at may halong pagkabigla at awtoridad bilang sundalo. "Shayne, magpapakasal ka na ba?"
"Oo, desidido na ako," mahina at may bahagyang hiya na sagot ni Shayne habang iniwas ang tingin.
"Shayne, 21 years old ka pa lang, hindi ka pa nga nakakatapos ng kolehiyo. Hindi ako pumapayag," impulsibong sagot ni Michael habang hawak ang kanyang kamay, halatang naguguluhan.
"Kuya Michael, alam kong iniisip mo ang kapakanan ko, pero si Papa at si Lolo ay pumayag na, at tingin ko rin na mabait si Mr. Sandronal. Mas mabuti nang maagang magpakasal," sagot ni Shayne, pinipigilan ang sariling emosyon.
"Sumama ka sa akin," seryosong tugon ni Michael habang mahigpit na hinawakan ang kamay ni Shayne.
Hinila niya si Shayne palabas ng kwarto, hindi pinapansin ang kanyang pagtutol at mga tanong. Nagkatinginan sina Andeline at Erick, parehong kinakabahan. Alam nilang mahal na mahal ni Michael si Shayne. Alam din nila na maaaring gumawa ito ng isang bagay na hindi makontrol.
Kapag nasangkot ang pamilya Conrad, Morsel, at Sandronal sa iskandalo, mahihirapan silang ayusin ito.
Hindi mapigilan ni Shayne ang kaba habang sinusubukang kumawala sa mahigpit na pagkakahawak ni Michael. Ngunit bilang espesyal na sundalo, hindi niya kayang tapatan ang lakas nito. Nang makarating sila sa labas ng Wanten Ball Hall, doon siya tumigil.
Binitiwan ni Michael ang kamay niya. Pero bago pa siya makapagsalita, biglang lumuhod si Michael sa isang tuhod sa harap niya. Kinuha nito ang isang maliit na kahon ng velvet mula sa bulsa, binuksan iyon nang dahan-dahan, at iniangat ito sa harapan niya.
"Shayne, minahal kita for almost 10 years. Pakasalan mo ako."
Tiningnan ni Shayne si Michael, bakas sa mukha niya ang gulat na parang tinamaan ng kidlat. Ang seryoso niyang ekspresyon, matatag na tingin, at sunog sa araw niyang balat ay lalong nagbigay ng pagka-maskulado sa kanyang dating. Ang tuwid niyang tindig ay nagpapakita ng dugong-sundalo at integridad. "Kuya Michael, tumayo ka na," mabilis niyang inalis ang tingin mula sa diamond ring sa loob ng kahon at sinubukang alalayan ito patayo. Ngunit matigas ang loob ni Michael. Nanatili siyang nakaluhod habang seryosong tumingin kay Shayne. "Shayne, hindi mo ba nararamdaman ang nararamdaman ko para sa’yo? Trust me, aalagaan kita habangbuhay." "Kuya Michael, pasensya ka na, pero hindi ko maibibigay ang sagot na gusto mo." Bukod pa sa may kasunduan na siyang pinirmahan, kahit wala pa iyon, hindi niya magawang sagutin si Michael. "Shayne, mas pipiliin mo bang magpakasal sa isang estranghero na minsan mo lang nakilala kaysa sa tanggapin ang proposal ko?" Dahan-dahang nawala ang liwanag sa mga ma
Hindi gumalaw ang mga tao sa loob ng sasakyan. “Hoy, Eldreed! Papasukin mo ako agad! Malaking iskandalo ito at ikaw rin ang mapapahiya!” muling sigaw ni Shayne habang kumakatok sa bintana.Sa mga sandaling iyon, papalapit na ang mga reporter na humahabol sa kanya. Biglang bumukas ang likurang pinto ng Rolls-Royce, at isang maputing kamay ang inilahad mula sa loob. Nagulat si Shayne ngunit agad niyang hinawakan ang kamay na iyon at dali-daling pumasok sa sasakyan.Hindi pinalampas ng mga reporter ang pagkakataong ito. Nang bumukas ang pinto ng sasakyan, mabilis na kinuhanan ng litrato ng camera ang gilid ng mukha ni Eldreed.Ang babaeng reporter mula sa Capital TV ay biglang hinawakan ang kabilang kamay ni Shayne, pilit siyang pinipigilang makapasok sa sasakyan. Pilit na nagpumiglas si Shayne, ngunit malakas ang kapit ng reporter. Sa lakas ng paghatak, napunit ang ilang butones ng puting blouse ni Shayne, at tumambad ang kanyang makinis na leeg at bilugang balikat.Kasabay nito, nakita
"Pero kung sasabihin mo ang lahat ng totoo, hindi mo matatakpan ang katotohanan na ikaw mismo ay nakialam para lang magpakitang-tao." Naisip ni Shayne, ngunit napagtanto niyang wala ring kaibahan kung sasabihin niya ito o hindi, dahil parehong magka-kwento lang din. Mas mabuti na rin na hindi madamay ang ibang tao sa pagsasabi ng totoo.Inisip niya na siya ang nagmamanipula sa mga pangyayari, ngunit hindi niya alam na siya na pala ang naging pawn ng ibang tao."Huh... I see, so you’re also someone who’s being played." Binanggit ni Eldreed habang pinagmamasdan ang ekspresyon ni Shayne. Nakita niya sa mga mata ni Shayne ang sakit, kaya’t natawa siya ng malamig. "Ano'ng pakiramdam na napaglaruan?"Biglang namutla si Shayne, na parang nawalan ng kulay ang kanyang mukha. Wala na siyang magagawa kundi aminin na tama ang lalaki, wala siyang maipaliwanag, dahil tama ang sinabi ni Eldreed.Biglaang huminto ang kotse, binuksan ni Eldreed ang pinto, at walang awa siyang itinulak palabas. Tumilap
Naka-khaki casual na outfit si Jerome, at isang simpleng cotton T-shirt na tumulong upang ipakita ang kanyang malapad na balikat at makitid na baywang, na nagbigay ng impresyon na mas matangkad at guwapo siya. Mayroon siyang malumanay na personalidad at isang malambot na ngiti sa kanyang mukha, na medyo kahawig ni Michael.Siya ang panganay na kapatid ni Michael, at hindi sumali sa army, kundi pinamamahalaan ang military industrial group ng pamilya Conrad, na nakatuon sa negosyo sa gobyerno. Magkaiba si Michael sa kanya, dahil magaling si Michael sa negosyo, ngunit sa kabila ng kanilang tagumpay, ang mga ninuno ng pamilya Conrad ay nagtatrabaho para sa bansa, kaya’t hindi nila tinitingala ang mga negosyanteng puro "copper smell" o amoy-kalakal.Isang mabilis na sulyap ang ibinato ni Jerome kay Cassy na tumakas, at isang malamlam na liwanag ang kumislap sa kanyang mga mata, ngunit hindi ito nakita ni Shayne na tinitingnan si Cassy."Shayne, ayos ka lang ba?" Lumapit si Jerome at dahan-
Wala na siyang ganang kumain, kaya kinuha niya ang unan at nagpatuloy sa pagtulog, nakatakip ang ulo. Iniisip niya na kailangan niya lang talagang tanggapin ito. Kinabukasan, nagising siya sa ingay mula sa baba. Inayos niya ang kanyang magulong buhok, nagsepilyo, naghilamos, nagbihis, at bumaba habang nangingisay pa sa antok."Mr. Morsel, pakialaman mo naman ang apo mong may dalawang manliligaw, since engaged na siya kay Eldreed, huwag mong gawing problema si Michael, desidido na siyang makasama ako!" Isang matalim na boses ng babae ang sumira sa katahimikan at agad niyang naramdaman ang isang mahalagang salitang nabanggit."Miss, sana maintindihan mo, si Shayne ay malapit nang magpakasal kay Eldreed, at kung gusto ni Michael si Shayne, problema niya 'yon. Dumaan ka pa ng maaga dito sa Morsel Place para magbitiw ng mga walang kwentang salita? Wala ka bang disiplina?" Si Jessa ang sumagot, at ramdam ni Shayne ang init sa puso niya. Kung ikukumpara sa pagmamahal ng tatay niya at lolo ni
"Shayne, okay ka lang? Galit na galit na ang tatay at lolo mo. Oh, nandiyan din pala si Mr. Sandronal? Bilisan mo, matagal ka nang hinihintay. Ang malumanay na boses ni Jessa ay umabot sa pandinig ng lahat habang dahan-dahang lumalapit siya.Hindi nakuha ni Eldreed ang sagot na inaasahan, kaya’t isang hindi pagkakasundo ang lumitaw sa kanyang mata."Pasensya na, Tita, naabala ko kayo. Papasok na kami ni Shayne."Sa harap ni Michael, binigyan ni Eldreed si Shayne ng isang malambing na halik sa pisngi, at si Jessa na nakamasid ay pinigil ang mga labi.Bagamat hindi anak ni Shayne si Jessa, para sa kanya, nag-aalala pa rin siya kay Shayne. Sa kalagayan ng pamilya Morsel, alam niyang darating din ang araw na magiging bahagi ng arranged marriage si Shayne. Mabuti na lang at hindi masama ang trato ni Mr. Sandronal si Shayne kaya’t nakakapag-relax siya."Tita, bigla kong naisip na may nais akong sasabihin kay Eldreed, makikipag-usap ka muna kay Dad at Lolo, papasok kami agad." May kislap ng
"By the way, Eldreed, napagdesisyunan na rin ang tungkol sa inyo ni Shayne. Dahil ganito na ang sitwasyon, mas mabuting maghanap na kayo ng tamang araw para maikasal.""You’re right, Mr. Morsel," sagot ni Eldreed na may banayad at mapagkumbabang ngiti. "Napag-usapan na rin namin ni Shayne kanina. Uunahin naming kumuha ng marriage certificate sa mga susunod na araw, saka namin pag-iisipan ang tungkol sa kasal." Nang tignan niya si Shayne, ang mga mata niya'y puno ng lambing, na parang tunay na magkasintahan na sila na punong-puno ng pagmamahalan.Sa mga oras na iyon, para siyang perpektong ginoo—banayad at kasing linis ng jade, may magiliw na personalidad. Pero tanging si Shayne lang ang nakakaalam kung gaano kalupit ang puso na nakatago sa likod ng mabait at maamong panlabas ni Eldreed.Hindi maikubli ni Benjamin ang tuwa, ang lolo ni Shayne. "Noong unang dumating ang mga magulang mo para pag-usapan ang tungkol sa negosyong pampamilya na ito, nag-alinlangan pa ako. Bata pa kasi noon s
"Guilty? Eldreed, pakitignan mo nang maigi, hindi ako kailanman magu-guilty. Sa kabaligtaran, ikaw itong halatang malamig at walang puso, pero nagkukunwari ka pa ring magalang at elegante. Hindi ka ba napapagod? Nakakasuka ka tignan."Sa harap ng kanyang lolo, palaging maingat si Shayne sa bawat kilos niya, takot na magkamali o makagawa ng anumang bagay na magagalit ang matanda. Alam niyang hindi siya palalampasin nito, at kahit katiting na pagkakamali ay hindi mapapatawad. Sa sala kanina, malamang na pinigilan lamang ni Benjamin ang sarili dahil naroon si Eldreed. Pero siguradong pag-alis nito, haharapin niya ang galit ng kanyang lolo.Habang binibitawan ni Shayne ang kanyang mga salita, ang gwapong mukha ni Eldreed ay biglang dumilim, seryoso at malamig. "Nasusuka ka? Shayne, hindi pa nga nagsisimula ang lahat, gusto mo nang sumuka? Huwag mong kalimutan, may dalawang taon pa tayo. Panahon na para masanay ka."Sa sobrang kalmado, dahan-dahang nagsalita si Eldreed, bawat salita'y malu
Si Divina ay isang ulila—walang pamilya, walang tagapag-alaga. Dahil mahina at sakitin na siya mula pagkabata, hindi rin siya nagkaroon ng kaibigan.Walang anumang kaugnayan noon si Eldreed sa kanya, pero sampung taon na ang nakalipas nang aksidenteng mailigtas ni Divina ang buhay niya. Alam niyang kung hindi dahil sa kanya noon, malamang ay wala na siya ngayon. Kaya bilang pasasalamat, tinulungan niya si Divina sa loob ng ilang panahon.Alam niyang may sakit si Divina, kaya dinala niya ito sa isang ospital na may pinakamahusay na kagamitan. Nagpadala siya ng espesyalista at mga tagapag-alaga para maalagaan ito ng maayos. Unti-unting bumuti ang lagay ni Divina, at dahil wala naman siyang pamilya o kaibigan, pinatuloy na rin siya ni Eldreed sa bahay nito. Nang lumipat si Eldreed sa Pilipinas para magtrabaho, isinama rin niya si Divina.Bagamat may sakit, napakabait ni Divina. Hindi siya naging sagabal kay Eldreed, bagkus ay siya pa ang nag-aalaga rito. Sa mga panahong abala si Eldreed
Pagkatapos ng bangungot na gabi sa tinuluyang B&B, sobrang pagod na si Cassy—hindi lang sa katawan kundi pati sa isip. Nawalan na siya ng lakas ng loob.Noong una, matibay ang paninindigan niyang kakayanin niyang mag-isa sa Amerika at hahanapan ng paraan na makalapit kay Eldreed. Pero sa loob lang ng isang gabi, tuluyan siyang nagbago ng isip dahil sa sobrang sama ng kalagayan ng lugar na tinuluyan niya. Gusto na lang niyang umalis. Kahit pa umuwi agad sa Pilipinas at isuko ang plano niyang akitin si Eldreed, ayos lang—basta makaalis lang siya sa lugar na iyon.Hindi siya makatawag kay Jerome. Hindi rin siya makapagsabi kay Mayor Vasquez ng tunay niyang kalagayan. Labis siyang balisa at natatakot. Sa gitna ng pagkataranta, bigla niyang naisip ang isang tao—si Carla.Dali-dali niyang kinuha ang cellphone at tinawagan ang kanyang ina. Alam niyang kahit anong pagkakamali pa ang nagawa niya, hinding-hindi siya pababayaan ni Carla. Sa buong mundo, ito lang ang taong mas inuuna siya kaysa s
“Eldreed, matanda na rin ako. Hindi na rin kagaya ng dati ang katawan ko... araw-araw ay humihina na.”Napakunot ang noo ni Eldreed nang marinig ito, at agad siyang kinabahan. Kasabay nito, nakaramdam siya ng lungkot.Sa tagal ng panahon, si Arellano ang naging haligi ng pamilya—malakas, matatag. Pero ngayon, naririnig na niya ang katotohanang hindi maiiwasan ng kahit sinong tao: ang pagtanda.Napabuntong-hininga si Eldreed at naging seryoso ang mukha. Alam niyang may mahalagang sasabihin ang matanda.“Ang Sandronal ay isang malaking pamilya. Mula pa sa panahon ng lolo ko, pinaghirapan na naming itaguyod ito. Sa mga sumunod na henerasyon, pinagsikapan namin itong mapalago hanggang sa narating natin ngayon.”“Mula nang ipanganak ka, sinanay na kita bilang magiging tagapagmana ng Sandronal. At hindi mo ako binigo.”Napalunok si Eldreed. Alam niya kung gaano siya kamahal at pinapahalagahan ng kanyang lolo—mahigpit man ito, ito rin ang pinakaunang tumulong at sumuporta sa kanya, kaya buon
Saglit na natigilan si Eldreed habang nakatitig sa kumikislap na screen ng telepono. Matagal siyang nagdalawang-isip bago tuluyang sagutin ang tawag."Hello," maikling bati niya. Bahagya ang tono, pero halatang malamig at malayo ang loob."Eldreed, narinig kong bumalik ka na sa Amerika?"Napakunot ang noo ni Eldreed. Alam na niya kung ano ang gusto sabihin ni Mr. Cruz, pero hindi niya inaasahang ganito kabilis ang balita. Para bang sabik na sabik ang matanda na ibalita agad ito."Oo, may kailangan lang ayusin sa U.S. branch. Hindi rin ako magtatagal. Si Mr. Cruz ba ang nagsabi sa ’yo?""Ah gano’n ba. Eh kung nandito ka na rin lang, bakit di ka na lang umuwi? Mas kumportable sa bahay kaysa sa kung saan-saan ka lang. Ilang taon ka nang ’di umuuwi—miss ka na ng mga tao rito."Mas lalong lumalim ang kunot sa noo ni Eldreed. Totoo ba talaga ’yon? Miss siya? Eh hindi ba't sila rin ang nagsabing mas mabuti nang ’di na siya bumalik?Pakiramdam niya, sa tuwing sinasabi iyon ni Lolo Nathan, may
Si Eldreed naman, ay hindi rin mapakali.Pinilit niyang bumalik sa trabaho, pero hindi siya makapag-concentrate. Laging pumapasok sa isip niya ang mukha ni Shayne, pati na rin ang boses nito na parang paulit-ulit na naririnig sa tenga niya. Muntik na niyang isipin na may auditory hallucination na siya.Matagal na rin mula nang huli siyang maka-experience ng ganito, at hindi niya alam kung anong dapat gawin.Napabuntong-hininga siya, binato ang ballpen sa lamesa, tumayo, kumuha ng bote ng alak sa cabinet, nagsalin sa baso, at pumwesto sa harap ng floor-to-ceiling window.Tanghali sa Amerika. Tahimik ang paligid ng business district—seryoso ang atmosphere, walang masyadong tao. Pero kahit ganoon, hindi mawala sa isip niya si Shayne.Habang tulala siya, biglang nag-ring ang cellphone sa mesa. Pero hindi niya ito narinig agad—malayo na ang isip niya, para bang nasa ibang mundo na.Nag-blink ang screen ng phone, nag-dim. Ilang beses itong naulit, pero nanatiling tahimik si Eldreed sa harap
Narinig ni Eldreed ang maikling “beep” mula sa kabilang linya. Tahimik siyang tumayo, hindi gumalaw nang matagal.Magulo ang nararamdaman niya—may halong lungkot, panghihinayang, at hindi matanggap na pakawalan si Shayne. Hindi niya maipaliwanag, pero parang pinapahirapan siya ng oras. Para siyang nawawala, hindi alam kung ano ang dapat gawin.Samantala, sa kabila naman, nanatiling tulala si Shayne sa malawak na kwarto. Naiwan pa rin ang isip niya sa mga huling sinabi ni Eldreed.Nang tuluyan na siyang bumalik sa sarili, bigla siyang napahiga sa kama, gumulong-gulong habang yakap ang unan, parang baliw na hindi mapakali."Hayop ka! Sobrang hayop ka! Maid na nga ako na pinagluluto mo, tatawag ka pa mula sa U.S. para lang tanungin kung marunong na akong magluto? Sobrang hayop! Galit ako sa’yo! Sobrang galit! ‘Wag kang bumalik! Pag bumalik ka, lalagyan ko ng pampurga ang pagkain mo!"Napa-hysterical siya sa galit, kaya nagkagulo sa ibaba. Agad na nagmamadaling umakyat ang mga kasambahay
Hawak pa rin ni Eldreed ang cellphone niya, nakatulala. Matagal siyang nag-isip bago tuluyang nagdesisyong tawagan ulit si Shayne.Dapat kalmado ako ngayon. Dapat kontrolado ko ang sarili ko. Hindi na pwedeng kabahan ulit.Siguradong galit na ito matapos niyang ibaba ang tawag ng dalawang beses. Paano niya ipapaliwanag? Wala siyang maisip na matinong dahilan.Pero bago pa niya maisaayos ang sasabihin, awtomatikong gumalaw ang kamay niya at muling pinindot ang tawag.Parang droga ang boses niya—isang beses mo lang marinig, gusto mo ulit marinig… Pero sa pagkakataong ito, hindi sinagot ni Shayne ang tawag.Nakatitig lang siya sa screen ng cellphone habang nagdadalawang-isip. Pero dahil matigas ang kanyang loob, nanindigan siya sa sinabi niya kanina—hindi ko siya sasagutin!Hindi niya rin maiwasang mag-isip ng dahilan. Baka naman hindi sinadya ni Eldreed na ibaba ang tawag kanina? Baka mahina ang signal?Pero agad niya ring sinaway ang sarili. Signal? Sa Wall Street? Sinong niloloko mo?!
Nang marinig ni Cassy ang sinabi ni Eldreed, para siyang nanigas. Agad siyang sumigaw nang matinis, “Ako ang nagbayad sa kwartong ito! Wala akong nilabag na batas, wala akong ginawang masama sa hotel! Bakit niyo ako pinapaalis?! Hindi ako papayag! Ireklamo ko kayo!”Habang nagpupumiglas siya, unti-unting lumayo ang kanyang boses hanggang sa tuluyan siyang maisakay sa elevator.Tahimik na pinakinggan ni Eldreed ang kanyang hiyaw, ngunit ramdam niya ang inis. Malalim ang kunot ng kanyang noo.Papapasok na sana siya sa kwarto nang biglang may pumigil sa pinto gamit ang isang malaking kamay.Nagulat siya at napatingin sa may-ari ng kamay—ang general manager ng hotel, nakangiti nang hilaw."Sir, nandito na kayo sa Amerika, bakit hindi muna kayo umuwi? Siguradong matutuwa sila kapag nalaman nilang nandito na kayo," anito nang may lambing.Bahagyang napakunot ang noo ni Eldreed. “Mr. Cruz, nandito ako para sa negosyo, hindi para mamasyal.”“Mas mabuting umuwi rin kayo kahit papaano,” pangung
Matapos kumain ng dumplings, inayos ni Eldreed ang mga dokumentong pinirmahan niya ngayong araw, nagbasa ng financial magazine, at pagkatapos ay nakatanggap ng tawag mula sa kanyang assistant."Mr. Sandronal, natunton na namin ang lokasyon ni Cassy, siya ay nasa—" biglang natigil sa pagsasalita ang assistant.Kumunot ang noo ni Eldreed. Alam niyang walang magandang balita ang kasunod nito, kaya kalmado niyang sinabi, "Sige, sabihin mo na. Nasaan siya?"Sigurado siyang nasa malapit lang ito sa hotel. Kung hindi, paano nito malalaman ang bawat galaw niya? Bukod pa rito, pagkatapos ng nangyari kagabi, hindi na siya magugulat kahit sabihin ng assistant na si Cassy ay nasa mismong kwarto niya."Gamit ang tracking sa cellphone niya, natuklasan namin na siya ay nasa Room 2, sa top floor ng TRL Hotel..."Malamig na ngisi ang gumuhit sa labi ni Eldreed. Kaya pala kagabi, nang kunin ng waiter ang kanyang order, bigla ring nawala si Cassy. Nakatira pala ito sa kwarto sa tapat niya!Alam ng lahat