Share

Kabanata 4

Author: Evelyn M.M
Naramdaman mo na ba na ang puso mo ay pinadaan sa isang mincer? Ito ang pakiramdam ko ngayon at nakatingin ako sa kanila. Na para bang ang puso ko ay nahiwa sa maraming piraso.

Kung pwede ko lang itapon ang walang kwentang parte ng katawan na ito, gagawin ko ito. Dahil ang sakit na binibigay nito ay lubos talaga.

Gusto kong tumakbo palayo, tumingin palayo, pero hindi ko magawa. Ang mga mata ko ay nakatitig sa kanila at kahit na gusto kong ilayo ang mga mata ko, ito ay parang nakaglue ang mga mata ko sa kanila. Sa eksenang puno ng pag ibig sa harap ko.

Pinanood ko habang lumayo sila sa isa’t isa. Malambing ang mga mata ni Rowan habang nakatitig siya sa babaeng mahal niya. Patuloy ako sa panonood habang hinawakan ni Rowan ang mukha ni Emma. Dinala niya ito palapit sa kanya. Hindi niya hinalikan si Emma, dinikit niya lang ang noo niya sa noo nito.

Mukha siyang payapa. Na para bang nakauwi na siya makalipas ang mahabang panahon. Na para bang buo na siya sa wakas.

‘Namis kita,’ Ang nabasa ko mula sa mga labi niya.

Ayaw kong isipin kung ano ang mangyayari sa pagitan nila ngayon kung nagkita sila sa ibang sitwasyon. Kung nagkita sila noong kasal pa kami. Pagtataksilan niya ba ako?

May parte sa sarili ko na gusto itong itanggi, ngunit hindi ako makakasiguro. Tutal, si Emma ang tinutukoy ko dito. Dadaan sa kahit anong impyerno si Rowan para kay Emma.

Hindi ko na ito kinaya. Tumayo ako at umalis ng mabilis.

Sa oras na lumabas ako, tumulo ang mga luha ko. Sobrang sakit at hindi ko alam kung paano pigilan ang sakit o maging manhid. Pero sino ang masisisi ko? Ako ang may kasalanan na nahulog ako para sa isang lalaki na hindi sa akin.

“Tama na. Patigilin niyo ang sakit.” Nagmakaawa ako sa sinumang makapangyarihang nilalang na makikinig sa akin.

Ngunit wala akong natanggap na sagot.

Humawak ako sa dibdib ko. Kumikirot ang dibdib ko. Kulang ang hangin sa lalamunan ko kahit na anong gawin ko. Para bang namamatay na ako ng mabagal. Mabagal na maglalaho.

“Ito ang nangyayari kapag gusto mo ng isang lalaki na hindi para sayo,” Tumunog ang mapanglait na boses.

“Anong kailangan mo, Travis… kung nandito ka para laitin ako o balaan ako na lumayo sa mahal mong kapatid, pwede ka nang bumalik sa hospital kung nasaan ang pamilya mo. Walang kahit ano para sayo dito,” Pinunasan ko ang luha ko at ibinalik ang maskara ko.

Hindi ko siya hahayaan na makita akong umiyak. Hindi ko siya bibigyan ng pagkakataon na makita akong nasasaktan.

Nabigla siya sa mga salita ko. Halata ang pagkagulat sa mukha niya. Mukhang hindi niya pa naranasan na sumagot ako sa kanya.

“Sinisigurado ko lang na naiintindihan mo na dati pa kay Emma si Rowan. Inagaw mo si Rowan ng makasarili mula kay Emma, pero ngayon ay pwede na silang magsama. Sana ay hindi ka humadlang sa kaligayahan nila. Matagal na silang dapat nagsama.”

Tumawa ako ng peke.

“Ah, wag kang mag alala, hindi na ako makikialam sa iba. Pagkatapos nito, walang kahit sino sa inyo ang makakita sa akit kahit kailan,” Ang mapait kong sinabi.

Tumitig siya sa akin. Nakakunot ang noo niya at nalilito. “Anong ibig mong sabihin?”

Pagod na ako at ang tanging gusto ko lang ay ang matulog at kalimutan na nangyari ang araw na ito. Iiyak ako hanggang sa makatulog at gigising ako ng presko at handa nang harapin ang mga susunod na araw.

“Sabihin mo kay nanay na nandito lang ako para tumulong sa paghahanda ng libing, kung kailangan niya man ng tulong ko. At pakibati na rin ang kapatid mo para sa akin.”

Pagkatapos, naglakad ako palayo. Dumiretso ako sa kotse ko. Narinig ko na tinawag ni Travis ang pangalan ko, ngunit hindi na ako nag abala na tumalikod. Gusto ko lang umuwi at umiyak ng payapa.

Pumasok ako sa kotse ko at nag drive pauwi. Sinabi sa akin ni Rowan na kasama ng nanay niya si Noah. Ayaw ko pang harapin ang isa pang tao na kinamumuhian ako. Ligtas si Noah, kaya susunduin ko na lang siya bukas.

Umuwi ako ng mabilis. Naalala ko na mag isa lang talaga ako. Wala akong ibang tao na magpapatahan sa akin o magbabantay sa akin. Walang nagmamahal sa akin. Wala akong kahit sino maliban kay Noah.

Tumulo ang mga bagong luha sa mukha ko.

Sobrang pagod na akong umiyak, ngunit hindi ko ito mapigilan. Kung pwede lang ako bumalik sa oras para baguhin ang mga bagay. Baka ngayon, kinasal na ako sa isang lalaking mahal talaga ako.

Ngunit ganito ang mga nakaraan. Kapag nangyari na ito, hindi mo na ito mababago kahit kailan.

*****************************

Tatlong araw na simula noong namatay si tatay at nagkagulo ang lahat. Isang malaking balita ito sa lahat. Isa siyang kilala at minamahal na lalaki. Hindi nila alam ang gagawin nila.

Hindi ko pa nakita si Rowan simula noong araw na yun. Tumawag siya sa akin ng maraming beses, pero hindi ko pinansin ang mga tawag niya. Nilalambing siguro siya ni Emma ngayon. Magkasama na siguro sila sa isang bahay ngayon. Hindi ko kailangan na ipamukha niya ito sa akin.

Inalis ko ito sa isipan ko, nag focus ako sa pag-zip ng aking black dress.

“Mommy?” Tumunog ang boses ni Noah mula sa likod.

Lumingon ako para makita siya habang may mga luha sa aking mukha. Lumuhod ako upang magka-lebel ang mga mata namin.

“Ano ang problema, mahal?” Ang tanong niya.

“Miss ko na po talaga siya. Dapat po ay mangingisda kami ngayong Sabado.” Namamaos ang boses niya at kumirot ang puso ko dahil dito.

Maaaring isang masamang tatay si James Sharp para sa akin, ngunit isa siyang mabuting lolo sa anak ko.

Niyakap ko si Noah sa dibdib ko at binulong ko ang mga pampagaan ng loob habang tumulo ang mga luha niya sa dress ko.

“Alam ko na namiss mo siya, pero kasama niya na ang mga anghel ngayon. Tandaan mo na hindi siya mawawala ng tuluyan dahil nakatira siya dito…” Hinawakan ko nag dibdib niya. “At dito.” Hinawakan ko ang ulo niya.

“Pati ayaw hindi niya magugustuhan na umiiyak ka. Gusto mo bang malungkot siya?” Ang tanong ko at umiling siya.

“Mabuti, ito ang dapat mong gawin. Sa halip na malungkot ka, tatandaan natin ang lahat ng magandang mga alaala na kasama natin siya, okay?”

May ilang magagandang alaala ako kasama siya, pero mas marami kay Noah. Tutulong ako na panghawakan ang mga alaalang ito.

“Okay po.”

Pinunasan ko ang mga luha sa mukha niya at tumayo ako. Kinuha ko ang purse ko, inabot ko ang kamay ko sa kanya. Hinawakan niya ito at tumingin siya sa akin.

“Ngayon, bigyan natin ng maayos na paalam si lolo.”

Ngumiti siya ng maliit at umalis kami. Oras na para magpaalam.

Related chapters

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 5

    Walang kahit ano sa araw na ito ang naging masama. Ang araw ay makinang at tila maayos ang lahat habang nag drive ako sa mga pamilyar na daan.Ang chapel ay puno ng tao noong dumating ako. Halos lahat ay pumunta para sa huling bisita nila.Sinuri ko ang lugar at nakuntento na makita ang lahat ay nasa lugar. Walang kahit sino sa iba ang nakatulong pagdating sa paghahanda sa libing. Ako ang sumalo ng lahat.Ngunit, hindi ako nagreklamo. Tinanggap ko ito bilang pagkakataon para bayaran ang ginawa niya para sa akin. Tutal, pinakain niya ako, binigyan niya ako ng damit at kwarto na tirahan.Magsisimula na ang service noong halos lahat ay nakaupo na. Nagdesisyon ako na umupo sa kabilang dulo. Hindi tama ang umupo katabi ng iba. Lalo na at hindi tama ang umupo ako sa tabi ni Emma.“Mommy, bakit po tayo nakaupo dito… hindi po ba’t nakaupo dapat tayo sa tabi ni lola?” Ang tanong ni Noah, tumuro siya kung nasaan ang iba.Syempre, kakaiba ang tingin sa amin ng mga tao, ngunit wala akong pak

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 6

    Rowan:May bagay na nangyayari sa loob mo kapag nakita mo ang ex-wife mo, ang nanay ng anak mo, na binaril at dumudugo sa lupa ng sementeryo. Isang pakiramdam na hindi ko inaasahan na mararamdaman ko para kay Ava.Noong makita ko ang mga lalaki na nakatutok ang baril sa amin, hindi ako nag isip. Alam ko na ligtas si Noah sa mga magulang ko, kaya ang katawan ko ay kumilos para tumalon patungo kay Emma. Mamamatay ako para sa kanya at handa akong gawin ito.Gumaan ang loob ko nang makita ko na ang mga lalaking may baril ay tumakas nang makita ang pulis, ngunit sandali lang ang gaan ng loob ko nang sumigaw ang isa sa mga pulis para tumawag ng ambulansya. Lumingon ako at inisip ko kung sino ang nasaktan, ngunit hindi ko inaasahan na ito ay si Ava, at halos napaluhod ako nang makita ko na nasakatan siya.Masyadong mabilis ang mga pangyayari. Ang ambulansa ay dumating at ang mga pulis ay hindi pinayagan na umalis si Ava hanggang sa sinigurado niya na si Ava ay ligtas na sa kamay ng doctor

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 7

    Ava:Gumising ako habang may masakit na likod at braso. Nasa kama ako kasama si Noah dahil ayaw niya akong iwanan pagkatapos namin manood ng TV. Ngumiti ako nang maalala ko na sinabi niya na sineseryoso niya ang trabaho niya at na siya ang mag aalaga sa akin sa buong gabi.Medyo hirap ko siyang kinilos ng hindi ko siya ginigising. Alas otso na at kailangan ko maghanda ng agahan bago siya gumising.Pagkatapos gawin ang aking morning routine, bumaba ako ng hagdan. Tumayo ako sa labas ng kusina habang iniisip kung paano ako gagawa ng agahan gamit ang isang kamay.Habang hinahanda ko ang mga ingredient para gumawa ng pancakes, napunta ang isip ko sa mga alaala ng kahapon. Ang lahat ng nangyari ay tila panaginip lang at may parte sa isipan ko na iniisip kung nangyari ba talaga ito. Kung hindi lang dahil ang balikat ko ay may bandage at ang braso ko ay nasa isang sling, iisipin ko na isang masamang panaginip ang lahat ng yun.Noong gumising ako sa hospital pagkatapos kong mawalan ng mal

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 8

    Rowan:Nakita ko sa oras na pinatay niya ang mga emosyon niya. Ang oras na ang emosyon sa mga mata niya kanina ay agad na naging malamig. Nanlamig din ang pakiramdam ko dahil dito.“Ano ang ginagawa mo dito?” Ang tanong ni Ava habang walang emosyon ang boses niya at pinilit kong pumasok sa bahay niya. Ito ay para bang kausap niya ang isang estranghero. Na para bang isa lang akong piraso ng alikabok at wala nang iba. Tumitig ako sa kanya, hindi ko maisip ang sasabihin ko. Tumira ako ng isang dekada kasama ang babaeng ito at ngayon ay hindi ko mahanap ang tamang mga salita.Tumingin ako sa kamay niyang nasa sling pa rin. Pumunta ako para tingnan ang sitwasyon niya, pati na rin ang sunduin si Noah. Weekend ngayon, kaya oras ko para makasama si Noah.Nang maalala ko ang lalaking umalis, kumunot ang noo ko. Para sa kanya siguro ang ngiti na yun. Dumiin ang kagat ng ngipin ko nang mapagtanto ito.“Ano ang ginagawa niya dito?” Ang tanong ko sa halip na sumagot ako, sinusubukan kong itago

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 9

    “Ano ang gusto mong sabihin ko? Alam mo naman na kahit kailan ay hindi ako nagsinungaling sayo. Alam mo na mahal ko siya noon pa.”Hinagis niya ng galit ang dishtowel. “Hindi yun pumigil sayo para gamitin ang katawan ko, hindi ba? Talaga, I hate you. Hindi ko alam kung ano ba ang nagustuhan ko sayo noong una. Hindi ko alam kung bakit nag aksaya ako ng sobrang daming oras at lakas para sayo.”Kinagat ko ang ngipin ko dahil sa mga sinabi niya. Nagalit ako sa mga salita niya. Oo, sumiping kami sa isa’t isa sa kasal namin, pero ito ay para lang mawala ang kati. Sumumpa kami sa isa’t isa, pero hindi ko siya mahal. Hindi ko sisirain ang mga ito at pagtataksilan siya.“Hindi ako nandito para pag usapan ang nakaraan, nandito ako para pag usapan si Noah,” Ang sabi ko habang binabago ang pinag uusapan.Nakakapagod ang magpaikot ikot. Kailangan ko sabihin kung ano ang balak kong sabihin noong dumating ako dito, pagkatapos ay aalis ako bago ko sabihin o gawin ang pagsisisihan ko.Nakuha ang a

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 10

    Ava:“Hindi ko pa rin po maintindihan kung bakit kailangan ko pong umalis. Bakit hindi po ako pwedeng manatili dito kasama niyo?” Ang reklamo ni Noah. Nakasimangot ang gwapong mukha niya.Masama ang loob niya simula noong sinabi ko sa kanya na aalis siya kasama ang mga lolo at lola niya. Noong una ay sabik siya tungkol dito, ngunit nalungkot siya nang mapagtanto niya na hindi niya kasama ako o ang tatay niya.Nauunawaan ng school niya ang sitwasyon namin. Pumayag pa ang teacher niya na ipadala ang lessons sa nanay upang hindi maiwan sa klase si Noah.“Sinabi ko na sayo, mahal, ito ang bakasyon niyo ng mga lolo at lola mo… ito ay para sa inyo lang ng mga lolo at lola mo.”Pagkatapos kausapin ang chief, siniguro niya sa amin na dadalhin sila sa isang tropikal na lugar.“Pupunta ka sa beach. Hindi ba’t matagal mo nang hinihiling na pumunta sa isang bakasyon?” Ang dagdag ko habang nakangiti.Agad na nakuha ang atensyon niya sa salitang ‘beach’. Ang lahat ng reklamo niya ay wala na.

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 11

    Pumasok siya sa pamamahay ko kaya direkta ang pag uusap namin. Ang mga mata at ilong niya ay galit. Naging matatag ako. Hindi ko hinayaan na takutin niya ako.“Hindi ako aalis. Ngayon, i-cancel mo ang taxi at pumasok ka sa kotse ko.” Ang sabi niya habang kagat niya ang ngipin niya. May namumuong bagyo sa mga mata niya.Nagalit ako at nagbola ang mga kamay ko. Madalas ay pinipigilan ko ito dahil ayaw ko siyang galitin, ngunit wala na akong pakialam.“Ang tapang mong babae ka… sino ka ba sa tingin mo, hmm? Hindi ako isang tuta na sa tingin mo ay pwede mong utusan.” Ang boses ko ay tumataas na. Naiinis talaga ako.Sa mga taon na inalay ko sa kanya. Sa mga taon na tumahimik ako dahil ayaw kong sirain ang akala kong merson kami. Pero ano ang dinala nito para sa akin? Ano ang ibinigay ng pagpigil ko sa sarili ko? Wala. Wala itong binigay kundi sakit ng puso.“Ava…” Ang sabi niya na parang nagbibigay ng babala.“Nag aaway po ba ulit kayong dalawa?” Sumingit ang boses ni Noah sa tense na

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 12

    “Hinahanap ka ng nanay mo, hindi mo pa ba siya kinausap nitong nakaraan?”Naiinis ako. “Madaldal ka ngayon at naiinis na ako, Rowan. Pwede bang wag mo na akong pansinin at magpanggap ka na lang na wala ako tulad ng ginagawa mo noon?”Humigpit ang hawak niya sa manibela. Nakita ko na kinagat niya ang ngipin niya. Naiinis na siya. Baka dahil hindi ako kumikilos ng mabait na tulad ng dati. Bumaliktad na ang sitwasyon at hindi niya ito gusto.Dati ay ginagawa ko ang lahat para maging masaya siya. Sinusubukan ko maging ang taong gusto niya. Sinusubukan ko maging si Emma. Ginawa ko ang lahat upang maging ang asawa na pwede niyang mahalin. Ngayon, inalis ko na ang ugaling ito at hindi niya ito gusto na hindi ako sumusunod sa kanya na parang isang aso. Ngumiti ako dahil dito. Gumaan ang loob ko dahil sa pagkainis niya.Simula noon, naging tahimik ang drive. Pareho kaming nakaupo at naiinis habang si Noah ay tumatawa habang nanonood ng cartoons. Makalipas ang isang oras, dumating kami sa ai

Latest chapter

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 539

    Hey Loves, so I’m just from reading you comments and you’ve really told me how you feel😅.Everyone is entitled to their own opinion and I respect that. I can’t do anything to change them and that’s is completely okay.I’ve gotten some really good criticism and I want to thank those who have pointed me towards my mistakes. I always struggle with writing an ending and that’s why it can sometimes come off as rushed. Don’t worry I’ll be working on that in my next book.As for Emma and Calvin, I want you all to understand that this was always the way it was supposed to end, at least in this book.Emma didn’t love Calvin, she was sorry for what she did but she never loved him with same depth he loved her. In other words, she loved him but she wasn’t in love with him. Calvin deserved to feel that love with someone else given that Emma couldn’t reciprocate. Go back to some of her therapy sessions and you’ll realize that yes she was remorseful but not because along the way she fell in love

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 538

    Harper.Lumulutang ako sa isang malambot na puting ulap ng pagtulog. Mainit ang pakiramdam ko, naramdaman kong may kapayapaan, at naramdaman kong mahal ako.Dahan dahan, nagsisimula akong magising. Si Gabriel ay nasa likuran ko, ang kanyang mga braso sa paligid ng yakap. Ginagawa niya ito sa tuwing natutulog tayo. Hawakan mo ako ng mahigpit sa kanyang mga bisig na parang natatakot na mawala ako kung hindi siya.Kumalas ako ng kaunti na sinusubukan na makalabas ng kanyang mga braso. Sa halip na palayain ako, hinigpitan niya ang kanyang mga kamay, na nagtutulak sa akin na mas malapit sa kanyang katawan.Huminto ako kapag naramdaman ko siya. Kapag naramdaman ko ang kanyang hindi mapag aalinlanganan na matigas na kahoy sa umaga. Ang aking mga hormone ay sumusulong at kaagad ko siyang gusto. Gusto kong maramdaman itong ibaon sa loob ko.Mayroon kaming isang malusog na sekswal na buhay, ngunit may mga oras na gusto mo lang. Sa tatlong mga bata, kung minsan mahirap na walang tigil na nag

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 537

    "Sigurado," Ibabalik niya ang aking ngiti tulad ng paglalakad sa amin ni Killian."Narito ako upang nakawin ng aking magandang asawa." Ang kanyang tinig ay raspy at hindi ko maiwasang matunaw sa timbre. Ito ay sobrang sexy."Sayo na siya." Binitawan ako ni Calvin at humakbang sa tabi bago maglakad palayo.Hinila ako ni Killian sa kanyang mga bisig, tinitiyak na walang puwang sa pagitan namin. “Okay ka lang ba? Ang iyong likod ay nasasaktan? Ang iyong mga binti? "Tingnan kung ano ang sinabi ko sa iyo? Siya ay isang pating bilang isang abogado ngunit nagmamalasakit at mapagmahal bilang asawa. Hindi ko rin alam na may tipo ako hanggang sa makilala ko siya."Okay lang ako, mahal ko, medyo nagaalala," Tawa ko, itinulak ang aking sarili na mas malapit sa kanya."Sinabi ko na ba sayo na mahal kita?" Tanong niya.Hindi ko maiwasang mapangiti habang itinutulak ko ang aking sarili ng tumingkayad at bumulong malapit sa kanyang mga labi. "Halos isang libong beses ngayon, hindi na ako ay na

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 536

    Si Molly ay isa sa aking mga abay na babae at ganoon din sina Ava, Connie, Letty, Harper at Kinley. Sila ay naging aking mga batang babae sa nagdaang apat na taon mula nang aksidente. Siyempre, hindi ko mapalitan si Molly, siya ang aking pinakamatalik na kaibigan, ngunit nagpapasalamat ako na mayroon ako sa kanila.Dagdag pa, kahapon sinabi sa akin ni Molly na iniisip niya na lumipat dito. Tuwang tuwa ako. Mahal ko siya. Ngunit inamin namin na mahirap gawin ang buong pagkakaibigan na malayo. Ako ay matapat sa buwan na siya ay nasa paligid.Bumagsak ang musika at lumapit si Gunner, sinira ang lahat ng iba pang pag uusap."Maaari ba akong magsayaw sayo, Mom?"Mayroong isang serye ng mga aaws at isinusumpa ko ang aking puso ay natutunaw mismo sa lugar."Syempre, aking gwapong lalaki anak," Sagot ko bago kunin ang kanyang kamay.Si Gunner ay labing apat, ngayon ay isang teenager. Maniwala ka ba diyan? Siya ay kasing taas ko at sigurado ako sa ilang taon na siya ay magiging mas mataas

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 535

    Emma.Sumasayaw ako kasama si Molly, pinahihintulutan ang musika na maghugas sa akin. Medyo masakit ang likod ko, pero hindi mahalaga kapag sobrang saya ko.Ang aking damit ay kumikislap sa paligid ko habang sinisigaw namin ang lyrics ng Cruel Summer ni Taylor Swift sa tuktok ng aming mga baga. Sumama sa amin si Ava, na buntis nang husto. Natawa ako dahil iniisip niya na sumasayaw siya, ngunit hindi. Hindi ko rin alam kung anong tawag sa ginagawa niya.Mabibilang ko ang ilang beses kung kailan ako naging pinakamasaya. Ang isa ay noong nakapasa ako sa bar exam. Ang pangalawa ay noong tinawag ako ni Gunner na mom sa unang pagkakataon sa mahabang panahon. At ang pangatlo ay ngayon. Sa araw ng aking kasal.Tama ang narinig mo. Kakakasal ko pa lang at hindi ako magiging mas masaya.Natandaan ang cute lawyer na sinabi ko kay Ava noong birthday ni James? Well, hindi siya sumuko, kahit ilang beses ko siyang tinanggihan. Panay ang tanong niya, at ang ibig kong sabihin, ay halos araw araw s

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 534

    Kaya dumating na tayo sa dulo ng Ex-Husband’s Regret at sa mga side story. Gusto ko lang magpasalamat sa lahat ng pagmamahal at suporta mo sa librong ito. Ito ang pinakamahabang librong naisulat ko at sa ngayon ang pinakamatagumpay kong libro. Hindi ito magiging matagumpay kung hindi dahil sa iyong suporta. Kaya kaysa sa inyo. maraming salamat po. Salamat sa iyong paglalakbay mula sa simula hanggang sa katapusan. Ibig sabihin ang mundo ay nananatili ka sa akin.Ngayon, gusto kong iannounce na susunod na ang kwento ni Noah. Ito ay tinatawag na [The Billionaire's Fight For Redemption] Inaayos ko pa ang plot, pero magiging available ito sa kalagitnaan ng Oktubre, kaya abangan ito. Magkakaroon tayo ng side story tungkol kay Gunner at malamang isa pa tungkol kay Lilly.Narito ang isang sneak peek ng The Billionaire's Fight for Redemption. Ito ay isang magaspang na draft.Sierra.Naglalakad ako sa aisle. Bumibilis ang tibok ng puso ko at mabagal ang mga hakbang ko. Ang mga rosas at putin

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 533

    Makalipas ang tatlong taon.Emma."Seryoso, Emma, ​​kailan ka magsisimulang makipag date?" Tanong ni Ava, umupo sa tabi ko.Tumingin ako sa likod bahay at hindi ko mapigilan ang ngiti na namumuo sa aking mga labi. Ngayon ang kaarawan ng anak nina Travis at Letty. Si James, na ipinangalan sa dad namin, ay mag iisang taon na ngayon.Nagpakasal sina Letty at Travis mga dalawang taon na ang nakalilipas. Nagpropose agad si Travis. Nagising ako pagkatapos ng aksidenteng iyon na muntik ng kumuha sa buhay ko. Nagtataka siguro kayo kung ano ang nangyari sa driver. Well, siya ay kasalukuyang nagsisilbi ng limang taong sentensiya para sa walang ingat na pagmamaneho. Sana natuto siya ng leksyon.Bumalik kina Travis at Letty. Sa tingin ko nakita niya ako sa ospital napagtanto niya kung gaano kaikli ang buhay. Nag propose siya at sinabi ni Letty na oo. Nagpakasal sila sa isang magandang kasal sa spring.Bilang resulta ng pagiging kaibigan ni Ava, dinala ako sa kulungan. Nagpakasal sina Connie

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 532

    “Hindi! Kailangan kong itulak,” Ungol ko, hinawakan si Gabriel sa sando.Para akong baliw. Para akong nawalan ng malay. Ang sakit ay talagang nababaliw sa akin.Buti na lang at nakarating kami sa kwarto bago ako manganak sa hallway ng biwist na ospital. Nakahinga ako ng maluwag ng makarating kami sa kwarto at sinimulan na nila akong ihanda.Nasa loob na si Ava. Nagpapasalamat ako na may taong nakakaunawa kung ano ang pakiramdam kapag literal na nahati ang iyong ari sa dalawa upang ang isang maliit na maliit na tao ay makapasok sa mundo."Hindi na ako makapagpigil," Sigaw ko bago umakyat at itinulak ang lahat ng mayroon ako.Sumpa ko nararamdaman kong nahati ang pwetan ko at nakakadagdag lang ito sa sakit ko."Kasalanan mo ang lahat ng ito!" Sigaw ko kay Gabriel habang nakahawak sa kamay niya na nakakamatay.Nakatitig ako sa kanya. Mabilis na pumapasok ang aking mga hininga at ang aking mga butas ng ilong ay pumutok sa pagsisikap na kumuha ng mas maraming hangin sa aking mga baga

  • Ex-Husband's Regret   Kabanata 531

    ”Ayos lang ito, Lily-Bear. Magkakaroon lang ako ng baby… Natandaan mo ano sinabi ko kapag mangyayari na ito?”Tumango siya. “Opo. Sabi mo na mahihirapan ka, pero hindi dapat ako magalala dahil iyon ay parte ng pagdala ng bata sa mundo.”“Mabuti,” Napangiwi ako habang isa pang contraction ang naganap. “Nangyayari ito sa ngayon, kaya huwag kang magalala.”Kinuha ni Gabriel ang kamay ko at tinulungan ako palabas ng kwarto. Huminga ako sa ilong ko at palabas sa bibig ko, pero maging totoo ma tayo. Hindi talaga iyon nakakatulong. Hindi ba?“Hindi ko lang maintindihan. Bakit kailangan mo mahirapan? Hindi ba pwedeng lumabas ang baby ng hindi ka nahihirapan?”Ang huling bagay na gusto ko ay ang matrauma ang anak kong babae sa pagpapaliwanag sa kanya na ang sakit ay kailangan para itulak palabas ang baby mula sa loob ko. Gusto niya na malaman kung bakit ang baby ay kailangan itulak palabas at ipapaliwanag ko na dahil ang baby ay malaki at ang daanan niya ay maliit, kaya ang mga contraction

Scan code to read on App
DMCA.com Protection Status