MALIYAH POV:
Dinaanan ko si Alexander sa kanila. Alam ko na ang mangyayari mamaya. Maiinis na naman ito sa akin dahil sa tinamo kong sugat dahil hinarang po ang sarili ko para kay Ate Maze. Hindi ko maatim na sasaktan siya ni Mama kaya hindi ako nag dalawang isip na ihain ang sarili ko para hindi siya masaktan. Pag dating ko sa tapat nina Alexander ay tinawag ko na agad siya.
“Alexander!”
Sa sobrang lakas ng sigaw napapahinto ang mga dumadaan at tinitingnan ako. Pati tricycle napahinto rin. Naka napangunot tuloy ako. Kita ko agad ang paglabas ni Alexander sa pintuan nila at nanlaki ang mga mata nito. Dali dali itong lumapit sa akin at sinipat ang mukha pati ang benda ko sa ulo.
“Kilala mo pa ako?Wala kang amnesia ?Ikaw naba ang dakilang hero ng taon. O hindi naman kaya ay ulirang kapatid award”.
Bulalas nito at singbilis ng machine gun ang bibig niya. Akala mo ito ang nasaktan kong maka-react ay daig ang artista for best actress.
“Hoy Alexander tigilan mo ako. Hindi naman sinasadya ni Mama,hindi ako nagsisisi na protektahan si ate Maze.”
Malumanay kong paliwanag sa kanya. Kilalang kilala na niya ako. Pinaikot niya lang ang mga mata niya at naka busangot na. He flipped her imaginary hair at umingos sa akin.
“Ang sabihin mo, mas gusto mong masaktan no, aba naman Maliyah paano kong napuruhan ka?Ang talino mo hindi mo magagamit.Paano kong pag palo ng Mama nag ka-internal hemorrhage ka aber!?”
Maarte nitong panenermon sa akin. Natahimik ako sa sinabi ni Alexander sa akin. Paano kung napuruhan ako. Paano ang mga pangarap ko?Paano ko matutulungan sina Mama?Paano ko pag aaraling muli si Ate Maze.?
“Hindi naman yun sa ganun Alexander”.
Mariin kong pag tanggi sa mga sinasabi niya pero nasa likod ng utak ko pa rin ang mga katanungan na, paano kung napuruhan nga ako. Pilit kong kinukumbinsi ang sarili ko na tama ang ginawa ko kahit, ikapahamak ko pa. Mabuti nalang at hindi naman gaano. Salamat sa Diyos. Nagpasalamat ako nang na X-ray ako walang ano mang namuong dugo sa utak ko. Hinimatay lang siguro sa takot dahil sa dugong umagos sa mukha ko.
“Ano bang hindi, ayan pinag tatanggol mo pa kasi ang Ate Maze Mama mo. Yang magaling mong Ate Maze nayan, aba Maliyah buhay mo ang nakasalalay ha, kong makaharang ka kasi sa pang pukpok ng Mama mo sayo ano tingin mo sa ulo pader at hindi tinatablan?Hindi bakal yang ulo mo Maliyah pang Cum Laude yan, hindi pang amnesia at internal hemorrhage .Buti yan lang inabot mo”.
Mahabang litanya ni Alexander sa akin. Agang--aga agad nasabon agad ako sa kanya. Alam ko naman na concern siya sa akin dahil kaibigan niya ako pero minsan exaggerated narin ang reaksyon niya. Hinila ko na siya para daanan namin si Terry at maiba ang usapan. Ayoko lang na masama ang tingin nila sa pamilya ko. It was an accident and I never blame my Mama for what she did.
“Halika na nga dami mong alam”
Alam kong naiinis siya sa akin lagi niya nalang sinasabi ang bait mo kasi kaya yan inaabuso kana. Ano ba magagawa ko eh sa mabait ako. I love Ate Maze, hindi ko siya sinisisi.
“Hindi mo deserve yan Maliyah”
Nagbingi-bingihan nalang ako dahil ayaw ko na siyang patulan pa. May point naman ito pero wala eh si Mama yun, si Ate Mace yun. Hindi ko naman maatim na magkasakitan sila sa napakaliit na bagay. I know how guilty my Mama was, hindi nga ito makatingin ng deretso sa akin. Tikon din ang bibig nito ngayon umaga. Walang malakas na sigaw at mura na sumalubong sa akin.
“Oo na, kilala mo naman si Mama.”
Wala sa loob kong sabi. Alam kong hindi na mababago ang ugali ni Mama pero sana lawakan niya ang kanyang pang unawa sa nangyari sa kay Ate Maze, yun lang talaga ang pinag dadasal ko, naintindihan ko naman yun kong saan nanggagaling si Mama bakit ganun ang trato niya kay Ate Maze, ang akin lang sana magkapatawaran na. . Hindi man sinasabi ni Ate pero alam kong nagsisisi din ito at nanghihinayang. Pero kesa naman ipalaglag niya si Tonton diba. Mas malaking kasalanan sa Diyos yun.
Nakarating na kami sa tapat ng gate nina Terry at si Alexander na ang tumawag sa kanya. Hindi na kami pumasok dahil iniiwasan ko ang kapatid ni Terry na si Terrence. Obvious naman kasing may paghanga ito sa akin.
Paglabas ni Terry agad siyang napatakip sa bibig niya. I know isa pa ito over acting din pagdating sa akin. Kapag ito umirit dinig hanggang kabilang bayan.
“Oh, My Gee! Maliyah, Are you okay!?”
Agad naman kasunod nito sa Terrence, kitang kita ko ang pag-alala sa mukha niya at pag tagis ng bagang na akala mo may kaaway sa hitsura nito.
“Are you okay, Maliyah”?
Kasunod agad ito ni Terry at akmang hahawakan ang mukha pero napaatras agad ako. I just nodded, hindi ako makatingin sa kanya. Ayaw ko lang talaga yung kinakaawaan ako.
“I am fine; it was nothing, just a scratch.”
Pagsisinungaling ko para hindi na humaba ang usapan. Ayaw kong bigyan nang kong anong meaning ang mga kilos niya dahil wala naman akong nararamdaman na kakaiba para sa kanya. Agad pumasok ang isang imahe na nakangiti sa isip ko. A man who wiped the sauce on the corner of my lips.
“Ano ba nangyari sayo?”
She was making a scene already because of my injury. It was overstated, and I am already ashamed of what happened, and these two are making it more obvious, and their reactions were overplayed.
“Ihahatid ko na kayo Maliyah”
Terrence gently said, and was hopeful that I would say yes. I am not sure if he was asking for permission or stating that he will drive us to the school. Magalang akong umiling sa kanya. Ayaw kong maakabala. Lantaran din ang pag iwas ko sa kanya.
“Huwag na Terrence, may tricycle naman, ayokong makaabala pa. Sige mauna na kami.”
Mabilis kong hinila sina Terry at Alexander papalayo. Hindi ko na hinintay ang sagot ni Terrence. The situation is awkward than already is.
“Bye Kuya Terrence/Bye Kuya T,”
Magkasabay ang paalam nina Terry at Alexander. Hindi na ako lumingon pa. Dinig ang pag buntong hininga ng dalawa.
“What.”
I asked them on my irritated voice. Parang napakalaking pag kakamali na ang pagtanggi sa kapatid ni Terry.
“It was rude, you know.”
It was Terry, of course botong boto ito sa kuya Terrence niya para sa akin. She told me mas masaya daw kong totoong sister in law nya ako. Kinilabutan ako ng sinabi niya yun noon sa akin. Still she’s pushing me to her Kuya Terrence. Pinaikot ko nalang ang mga mata ko at hindi na ako nag komento pa. Ang hirap mag paliwanag sa kanila. Lalo na kay Alexander. I know they love me and concern sila sa akin but sometimes nakakainis din kasi pamilya ko naman ang kinaiinisan nila. Hindi parin maiwasan na may kirot sa puso ko.
“Maliyah, wala ka bang gusto kay Kuya T?”
It was Alexander, he was hoping na may kakaiba na akong nararamdaman para sa binata pero anong magagawa ko wala talaga. Hindi ko naman pwedeng pilitin ang sarili ko na magustuhan si Terrence just for convenience dahil pabor sa kanya ang mga kaibigan ko. I still believe in love. O baka lang may iba kang gusto. Kastigo ng utak ko.
Buti na lang nakarating na kami sa paradahan ng tricycle at hindi ko na sinagot pa sina Terry at Alexander. Huminto ang tricycle sa tapat ng gate ng school namin. Pag baba ko palang sa tricycle agaw pansin agad ang benda ko sa gilid ng noo ko. Sana pala hindi na ako pumasok kaso may exam kami ngayon.
Hindi ko na lang pinansin ang mga bulong-bulungan ng mga kapwa ko estudyante na nakaka salubong namin. Meron curious ang mukha, meron parang naawa, meron naman naka taas ang kilay at gustong ipabatid sa akin na buti nga sayo. Napailing nalang ako. At ito ang pinakaayaw ko sa lahat ang dadaan sa hallway kong may bang way lang sana umiwas na ako. Anak ito ng may-ari ng school si Jerome na crush ni Terry. Bakit kaya hindi nalang ito ang guluhin niya kesa sa abalahin ang nanahimik kong mundo.
“Maliyah, what happened? Are you okay?”
Hindi ko na ito sinagot at dumeretso na ako ngunit makulit lang talaga ito. Hinawakan niya ang braso ko, agad ko itong kinalas at tumingin sa kanya. Blangko ang ekspresyon ng mukha ko at deretso akong tumingin sa kanya.
“It was nothing and please stop it, it’s not funny anymore. You're annoying”. Napatulala ito sa pag tataray ko sa kanya. Biglang naging seryoso ang mukha nito at mataman akong tinitigan. I think I master the ignored mode attitude. Siguro kong kurso ito PhD na ako. So what kong anak ito ng may ari ng school na nagbigay ng scholarship sa akin. Wala akong pakialam kong nakasakit ako ng damdamin.
Tuloy tuloy lang ang lakad ko papunta sa room namin dahil kailangan ko munang mag review kahit konti dahil hindi ako nakapag aral dahil sa nangyari.
Natapos ang exam namin na kahit hindi ako masyadong nag aral may nasagot naman ako. Stock knowledge kumbaga. Naging maayos at smooth sailing lang ang umaga ko. Dumeretso na kami sa canteen. Kinuha na ni Alexander ang bag ko. siya na daw mag dadala. Natawa ako sweet din pala ang baklitang ito. Ubod tamis ko siyang ngitian pero pinaikot lang niya ang mga mata niya sa akin. I just smirks because he looks so cute doing that.
Nakapila na si Alexander sa counter. Hindi na ako nag pabili ng pagkain kasi pina baunan ako ni Mama kanina. Simpleng lunch solve na ako. Sinuri ko rin ang bag ko, kong dala ko ang gamot na binigay ng doktor sa akin.
Habang naghihintay ako nag buklat ako ng libro para sa next subject na exam namin. Nabasa ko na naman ang lesson namin nung sabado kina Terry, pasadahan ko lang ng konti.
“Are you okay?”
I heard a soft baritone voice, and his scent was breathtaking. I didn’t move nor raise my vision. I know he was standing in front of me. My heart palpitation rises up. Agad uminit ang mukha. Nanatiling naka tunghay ako. I heard him clear his throat, and slowly I looked at him. His eyes were worried,? But it was just sudden. It was replaced by blankness.
“Ye— Yes”. I answered him with my stammering voice. I look down on my book and ignore him. “Aral now Landi Later” is a constant reminder that I need to focus. I heard him sigh and stay in front for seconds before he spoke.
“Aahmmm okay”
He said coldly and left. Nang alam kong wala na siya saka lang ako nag angat ng tingin at nagpakawala ng buntong hininga. I am holding it for quite some time and what a relief when he left. I saw Terry and Alexander in the cashier already. Buti nalang hindi sila naka tingin sa gawi ko. Inikot ko ang mga mata wala na ang binata..Bigla akong nalungkot.
MALIYAH POVI was still processing what just happened, hindi ko nga alam ang buong pangalan niya. Tsaka bakit ba niya tinatanong kong okay lang ano? Yung pakiramdam na hindi ka makatingin sa mata sa taong hinahangaan mo. Yung nagtataka ka bakit hindi siya mawala sa isip mo, yung pakiramdam na gusto mo siyang kausapin pero hindi pwede . The fact still remain, hindi pa muna, uunahin ko muna ang pag aaral at maka pasa muna sa board exam. What happened to Ate Maze is more than enough for me. Pero kahit anong kumbinsi ko sa sarili ko na h’wag muna para naman itong linta kung makadikit sa utak ko. Ang hirap hirap tanggalin. Pinilig ko ang ulo ko just to removed him from my mind.Sabay umupo sina Terry at Alexander. Their eyes were confused.“Anong nangyari sayo?”It was Alexander nakakunot pa ito sa akin habang tinatanong ako. Ano ba itsura ko. Bakit maka react ito ang OA masyado.“Huh?” wala sa loob kon
MALIYAH POV Nakauwi ako sa amin na paulit ulit pa rin sa balintataw ko ang nangyari kanina. Hanggang ngayon ramdam ko parin ang pagdikit ng mga katawan namin. Ang bango ng hininga niya, ang tigas ng mga braso niya at ng dibdib niya. Parang feeling ko nakapa-safe ko na. Pinilig ko ang ulo ko para maalis ko ang ganung kaisipan. Agad kong natanaw si Papa, sa ilalim ng puno nag kakape ito. Malayo palang, kita ko na ang paglamlam ng mata niya. Pinasigla ko agad ang kilos at pinasaya ang mukha ko. I know Papa he was still guilty about what happen. Hindi rin sila nag kikibuan ni Mama. “ Hi Papa” sinisigurado ko na malapad ang mga ngiti ko. Ayoko na maguilty siya sa nangyari sa akin. “Maliyah kumusta ang sugat
MALIYAH POV Nakatunghay lang ako sa librong na, nasa hita ko at nakayuko lang ako na nakatitig doon pero lumilipad ang ang isip. So his name is Clint Bueanavista. Nakakalula, lang sa sobrang daming letra sa librong binabasa lumabo na yun dahil sa pagtitig ko ng matagal. Pinilig ko ang ulo at ipinikit ko ang mga mata ko at nilagay ko sa dibdib ko ang aking kanang kamay. Mabilis pa rin ang pag rebolusyon ng puso ko. Hindi ko na napansin na malapit na ang oras ng aming exam. Iginala ko ang akin mga mata para hanapin ang sina Terry at Alexander kong nasaan na ang mga ito. Napatingala nalang ako ng wala sa oras ng kung sinong poncio pilato ang humila ng buhok ko mula sa likuran. Agad akong napalingon at ang sumalubong sa akin at ang mata nina Terry at Alexander na puno ng inis. Oh boy
MALIYAH POV Iginiya ako palabas ng bahay nina Alexander, mugto ang mga mata ko kakaiyak. Ate walked out on me just like that. Parang pinipiga ang puso ko. Kapatid ko siya at hindi ko siya susukuan. Tahimik lang silang lahat ako naman hikbi parin ako nang hikbi. Inabutan ako ni Terrence ng panyo but I humbly decline. Meron naman kasi ako. “Maliyah?”Napahinto ako ang nilingon si Alexander. I saw pity in his eyes. Dumako ang mata ko kay Terry, it was the same. Pity and sympathy at the same time. Sa dami ng sinabi ni Ate Maze wala na akong naintindihan. Bumabagabag sa isip at puso ko ang lalim ng pinag huhugutan niyang sakit at hinanakit sa akin at kay Mama. “Uwi na tayo,”Walang ganang wika ko at binuksan a
MALIYAH POV Wala akong sapat na tulog. Pagkagising ko kinaumagahan maaga parin akong bumangon para pumasok sa eskwelahan. Naligo na agad ako, hindi ko na alintana ang ginaw ng tubig sa balat ko. Minadali ko ang bawat kilos, bukod sa malamig ang tubig, ay gusto kong hindi abutan ni Mama sa kusina. Balak ko rin dalawin si ate at magbigay ng pera kahit paano. Meron naman ako naipon kahit konti. Alam kong ayaw niya akong makita. Pero wala akong pakialam.Pagbaba ko sa kusina nag timpla agad ako ng milo at kumuha ng tatlong pandesal na pinalaman ko ng peanut butter.Mabilisan ang kilos ko ngayon doon nalang ako titigil kina Alexander habang hinihintay siya. Nang maubos ko ang agahan ko, bitbit ko ang backpack po hawak ko sa kaliwang kamay ko ang dalawang librong dala ko.Nakita ko si Papa na nag gagayak na papuntang bukid. Nakatalikod ito sa akin kaya hindi ako alintana. Lumapit ako sa
MALIYAH POV:Pagkatapos ng pang hapon namin na subject, sinamahan ako nina Alexander at Terry sa kabilang Barangay kung saan nakatira si Ate, pagsakay namin ng tricycle, umandar na agad ito. Tahimik kaming tatlo, ang ingay lang ng tricycle ang naririnig ko, tumigil ang tricycle sa tapat ng bahay ni aling Doray. Bumaba na kami at lumapit sa gate nilang kawayan.“Aling Doray, tao po?”It was Terry, ilang sandali pa, lumabas na si Aling Doray buhat buhat si Tonton, wala siguro si Ate baka may nahanap na itong trabaho hula ko lang.“O, Terry napadalaw ka iha”Pero ang mga mata nito ay sa akin nakatutok, hindi ko alam kong ano ang tumatakbo sa isip niya pero kita ko na hindi naman ito galit.“Dadalawin ho namin si Ate Maze at Tonton po.” Ako na ang sumagot sa kanya.“Wala dito ang Ate mo, Maliyah, nag hahanap ng trabaho ulit, umalis kaninang alas onse hindi pa bumabalik, wala nang
MALIYAH POVEvery day, my routine was the same: waking up in the morning, showering, eating the same breakfast, fetching my friends, and going straight to the university where we were studying. We are now fourth-year graduating students as Physical therapists. We live a simple life, enough for us to survive. My parents can send me to school with a scholarship and eat three times a day. An ordinary family like us, trying to get through and live a decent life with love and respect. But it was slowly fading away.We grew up where our parents were very eager to finish college and have a good future. But sometimes things happened, and everything changed. Our life changed the day Ate Maze left, the day when my Mama raised her hand on me. After that incident, my Mom was spacing out and distant.I felt her anger, frustration, and disappointment in me and Ate Maze. She became emotionless, numbed, and always angry. Our so-call
MALIYAH POVMy Papa was true to his words. As we were approaching the main exit gate, I saw my Papa standing and leaning on the corner side of the post. He was smiling as he focused his eyes on me. This is a genuine smile from my Papa, a smile I missed for the last couple of days.“Papa!”I called him, and he opened his arms for me, and I ran in his direction. My face was lightened, and a warm feeling filled my heart with many positive outcomes later.“Maliyah”Kasunod ko na sina, Alexander at Terry, dumako ang mga mata ni Papa sa kanila, at masayang nagsalita.“Hanggang ngayon kayo pa rin magkakasama, natutuwa ako dahil hindi iba ang turing niyo kay Maliyah”Sabi ni Papa, it was sounded grateful statement. I know how he did. Mula kindergarten kami, elementary, high school at hanggang mag college ay kami parin mag kakasama, hindi ko alam kong ilang beses na akong nag pasalamat
CLINT POV (SPECIAL CHAPTER WITH SPG) My wedding proposal last night was a success. Maliyah’s face was epic. She was surprised, shocked even. She was crying, yet happiness was visible in her beautiful eyes. What touched me even more, was her face when she saw me on my knees, full of bruises, cuts, and wounds all over my face and body. My heart aches every time I see her, tears fall, and I feel excruciating pain is too much to handle. I want to kick myself for pulling off stunts to make it more convincing. No doubt that she loved me very much. I have been waiting for the perfect time to propose, but everything gets complicated every time. So, I decided to plan everything from distancing myself, being aloof, and treating her in a very cold manner. I only want to hug, kiss her, and bury my manhood inside her. But what I did was the exact opposite. I was like a lunatic. I was the one who treated her that way, but the pain was double. Para akong sinasakal sa sakit kapag nakikita ko ang sa
MALIYAH POV-FINALE (WARNING: SPG) Six Months Later We moved to Clint’s penthouse in Taguig. Our lives seem different. Clint had been distant for a few months now, but he was the sweetest dad, pagkagaling nito sa trabaho uuwi agad para maalagaan ang mga anak namin. But he has been cold and aloof lately with me. I don't know what I did wrong. Kapag tinatanong ko naman siya kung may problema, lagi nalang niyang sagot, he was tired and he handled high-profile clients. Isang tanong isang sagot lang din ito. Hindi rin siya sabay kumakain sa akin, pero siya ang nag papakain sa triplets namin, katulong ang mga yaya nila. Yaya Mameng stayed in the penthouse para may kasama daw ako. Hindi rin dito natutulog si Clint. Ang daming dahilan, kung tatanungin ko siya. Nakakainis na talaga, siya. Akala ko okay na kami, at nasabi na namin na mahal namin ang isa't isa, pero bakit ganito kalamig ang pakikitungo niya sa akin. Gaya na lang ngayon. Nakakapag tampo na. “Clint halika kana, kakain na, naka p
CLINT POV “Khingston! Khingston!Come out! Come out. I will find you!” Scarlet had just entered the mansion with tactical gear. She will go to war if she’s like this. The place I built was bulletproof and shockproof as I heard her from the monitor. I have cameras and hidden cameras installed all over the house. My room was safe; it had an electrifying security system and could release toxins that could paralyze your entire body for hours. If they try to break it, the backup data is installed, and the android will take over the complete security. My DNA can override the android security system and some trusted agents like Allister. We installed machine guns on the door of my room for additional precautions. The scanner was hidden inside the wall; I hired experts worldwide for this. I want their safety, nothing more. Maliyah’s DNA has been installed as well for emergency purposes. I will never leave her side, even if I lay my life for her and our children. It took almost four hours for
MALIYAH POV The celebration of the baby shower and my welcome home party was a success. I never thought Clint made such an effort to make me feel at home and welcomed. I never imagined that after all the trials and hardships we faced together, we could still manage to smile and disregards the nightmare that made us completely different person. My hips and legs are aching after the party. The arrangement was perfect, and the most fantastic part was the gender revelation. I am carrying a triplet. Clint was very attentive; with every move I made, he was there to assist me. No complaints, nothing. He is always mindful of what I need and what I want. He kept asking me if I needed anything, and I felt happy. He asked if I felt uncomfortable or needed to pee in the bathroom. When I'm in a situation like this, I always want to share it with him. Our guests had already left the party, but some of Clint's friends stayed. He brought me to his room and prepared a warm bath for me. It feels pe
MALIYAH POV “Maliyah! Maliyah!” someone is calling me, the woman who kept calling me before I was in a coma. I roam around my eyes to look for that sweet voice. Then a white light came out from nowhere, and I saw the same woman in my dreams; her face was at peace and beautiful as ever. “Hello Miss, kilala mo ba ako?” it was full of curiosity questions, wondering who she was. “Maliyah, alam kong marami ang mga katanungan sa isip mo pero ito lang ang hiling ko sayo, bigyan mo ng pagkakataong magpaliwanag si Clint, at mahalin mo ang kambal!” then she turned around and walk towards the light, left me dumbfounded. Siya ang ina ng kambal, paulit ulit itong nag replay sa utak ko. “Miss wait please! Ano pangalan mo!” hindi na siya lumingon pa. “Soon Maliyah soon!” yun ang huling salita bago tuluyang siyang nawala sa mga paningin ko. Iminulat ko ang mga mata ko, puro puti ang sumalubong sa akin, ilang beses ko rin ipinikit at iminulat ang mga mata ko para masanay sa liwanag na nanggaling
CLINT POV A cold water woke me up. My hands and feet are tied up in a metal chair. My eyes roamed around. I saw Maliyah sitting not far from where I was. She’s still unconscious, and my heart tightens as I look at her. She is indeed the most beautiful woman I have ever met. I was madly in love with her. I go crazy without her. No one is around the area. I can’t even move. My wrists and feet have tie wraps on them. They double it and cover my mouth with duct tape. “Well!Well look who’s awake.” Napalingon ako sa boses ni Scarlet. Puno ng galit ang nararamdaman ko ngunit wala akong magawa. She went closer to Maliyah and pulled her hair and slapped her face. I cursed to death as I saw Maliyah's red face. She can’t utter any words because she has duct tape too. I saw her tears falling on her beautiful face. Parang tinarakan ako ng kutsilyo sa mga luha niya. “Wake up your stupid bitch!!!” it was Scarlet and shouting at Maliyah’s face. She’s murmuring. Lalong nag pupuyos ang galit ko.
MALIYAH POV Napalikwas ako ng bangon ng maramdaman kong parang bumaligtad ang sikmura ko. Patakbo kong tinungo ang banyo at walang habas ang pagsusuka ko doon. Nagluluha na ang mga mata ko, wala naman lumalabas sa bibig ko kundi dilaw na likido mula sa tiyan ko. Hagod sa likod ang nag pataas ng tingin ko. It was Clint wearing a floral pink apron and he’s holding a ladle on his left hand. I was mesmerized how handsome this man standing in front of me. “Are you alright sweetheart?” kikiligin na sana ako dahil kitang kita ko ang pag alala niya sa akin ngunit biglang pumasok na naman sa isip ko ang nakakaawang mukha ni Marco. My conscience and guilt were hitting the deepest part of my heart and I was drowning in despair at the same time. A question pops up in my head? Bakit nga ba ako nag suka wala naman ako kinain. I have no watch to check the time. Nag mumog ako at nag hilamos. Iniabot niya sa akin ang towel nang hindi man lang ako nagpasalamat “Oo okay lang ako! Tabi dadaan ako!” pa
MALIYAH POV (SPG WARNING)Papa was true to his words sinundo nga niya ako pagsapit ng ika siyam ng umaga. May dala rin siyang dalawang milo at supot ng tinapay alamakong pandesal yun dahil naamoy ko agad ang peanut na palaman. Hindi parin naman ako iniwan ni Clint. Kahit labag man sa isip ko na manatili siya sa tabi ko wala akong magagawa pa. He insisted. Siya lang ang makakatulong sa aking na makamit ang hustisya kailangan ko. Para sa katahimikan ng isip at puso ko, pati narin ng konsensiya ko. Bumukas ang pintuan ng silid ko, iniluwa si Wendy doon para alisin ang swero sa kamay ko.“Good morning frenny, kumusta naman ang tulog mo?” pero ang nguso nito sa banyo kung saan naroon si Clint. Matapos akong morning routine hindi ito pumayag na hindi ako tulungan. May dala siyang mga toiletries para sa aming dalawa. Napailing nalang ako sa mga pinag gagawa ni Wendy“Bati na kayo?” pabulong niyang tanong sa akin, pinanliitan ko siya ng mga mata ko. Tinawanan niya lang ang kunawaring galit ko
MALIYAH POV (THE RETURN) The memories rushing in my mind were unbearable. I remember every single detail of my experience. Traumatizing, haunting like a ghost that is seeking justice. As the pain starts, then hatred follows. Then a question pops up in my head. Is vengeance necessary to get my justice? But an image of a dying boy who helped me escape was haunting my peace. Blood flowed on his mouth, a tear in his beautiful eyes as he closed them, and everything was back in my reverie. How would I get my justice? Then an image of him appeared in front of me. He looked at me with sympathy, longing, fear, and anticipation. Mixed emotions were all over his handsome face. "Maliyah!" as he called out my name, it was the sweetest yet. There is a frightened tone in it. Oh, I missed those dark blue, green eyes I always adored. But something wasn't right. Memories are dashing to my mind, and I can't process any of them. "Tu—big, please." Malat ang boses kong hingi sa kanya. Agad itong tumalim