Share

Kabanata 2

Penulis: Linnea
last update Terakhir Diperbarui: 2025-03-12 20:51:43

Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of View

“Dad, what was that?” garalgal na tanong ko sa aking ama na ngayon ay walang ibang ginawa kung hindi ay iwasan ang aking mga mata.

Gusto kong sumabog sa inis, sakit, lungkot, at pagkabigla. Naghahalo na kasi ang nararamdaman ko. Hindi ko na alam kung ano ang dapat kong isipin ngayon. Parang biglang nag-shutdown ang utak ko.

Napahilamos ako ng aking mukha, at inis na binalingan ang lalaking bigla na lang lumitaw sa aking harapan. May mga dala silang baril, at ang malala pa ay hindi ko naman alam kung anong klaseng tao sila.

Hindi naman sila pulis, eh. Kung pulis sana sila, nakasuot sila ng uniform, pero hindi. Itim na kulay lang ang nakikita ko sa kanila, at ang makikinang nilang kuwintas, saka hikaw.

Ang awra naman nila ay sobrang bigat. Ni hindi ko nga alam kung dapat bang tumakbo na lang ako, o hindi, eh. Ang intimidating kasi ng awra nila. Parang papatay ng tao.

Kung baga, kaunting galaw ko lang ay puwede na nila akong patayin. Napalunok naman ako nang biglang lumingon sa akin ang lalaki—sa pinakaharap mismo. Siya ang lalaking kumausap kay Daddy.

Hindi ko nga alam kung bakit sinisingil nila ang ama ko kung gayon na ang alam ko ay wala naman siyang inutangan. Kaya bakit? Bakit niya sinisingil si Daddy?

“Kath, anak.” Sinubukan niyang huliin ang aking kamay, pero mabilis akong umatras.

Nakita ko ang sakit sa kaniyang mga mata, pero ni minsan ba ay naisip niyang sabihin sa akin ang lahat? Paano niya naatim na itago ang lahat sa akin?

Kahit ayaw kong lumayo sa kaniya, at iwasan ang pag-abot niya sa aking kamay, wala akong nagawa. Masakit, oo, pero kung hinayaan ko siya, baka bumigay na naman ako, at pagbigyan muli siya.

“Sabihin mo po sa akin ang totoo,” nagmamakaawa kong bulong.

Hindi ko na naisip pa kung maririnig man nila kami—kung napapanood man nila ang drama namin. Ang sakit kasi, eh. Million daw ang utang ni Daddy. Halos umabot na raw sa billions, tapos gusto niya akong lambingin?

“Anak...”

Masakit makita sa akin na ganito ang hitsura ni Daddy—na halata sa kaniyang mukha ang sakit, at paghihirap. Pero nang mapansin ko ang kaniyang katawan na kung saan ay ang laki nang ibinawas ng kaniyang timbang kahit marami naman kaming pagkain, doon na sumagi sa isip ko kung ano ba talaga ang rason.

“Gumagamit ka ba, Dad?”

Sinubukan niyang ibuka ang kaniyang bibig, pero naunahan siyang magsalita ng lalaking sinulyapan ko kanina.

“He is,” he uttered nonchalantly. “Gambling, drugs, and liquor.”

Kinagat ko ang aking ibabang labi, at mabilis na umiling. Ngunit nang hindi nagsalita si Daddy para ipagtanggol ang kaniyang sarili, roon na ako humagulgol.

Paano ko babayaran ‘yon? Sa lagay ni Daddy, halatang hindi na siya makapagtrabaho. Parang may sakit siya. Bagsak ang katawan, at ang malala ay baka mag-positive pa siya sa drug test.

“Hindi ba puwedeng bigyan niyo muna ako nang kaunting palugit? Babayaran ko,” humihikbing lintaya ko.

Alam kong alanganin, pero wala naman sigurong masama kung susubukan ko, hindi ba? Kahit pa magtrabaho na ako sa isang bar, ayos lang. Basta bigyan lang nila ako nang sapat na oras para bayaran ang lahat.

“Hindi mo mababayaran ‘yon,” malalim na boses niyang wika. “Tingin mo ba mababayaran mo ‘yon sa loob nang isang buwan?”

Para naman akong nabuhusan nang malamig na tubig sa aking narinig. Isang buwan lang ang ibibigay sa akin? Paano ko mababayaran ‘yon kung isang buwan lang?

He chortled. “Kausapin mo na lang ang boss namin. Tingnan na lang natin kung maawa siya sa ‘yo.”

“Wala siyang kinalaman dito!” sigaw ni Daddy na nagpalingon sa akin sa kaniyang gawi. “Huwag niyong idamay ang anak ko.”

“Why not?” malamig na tanong ng lalaki. “Willing siyang bayaran ang inutang mo sa boss ko.”

“Hindi naman siya ang umutang! Bakit hindi niyo na lang ako patayin?”

Napasinghap naman ako sa sinabi ni Daddy. Ginagawan ko na nga ng paraan ang lahat, pero hindi pa rin niya naiintindihan ‘yon?

“Dad, ako na po ang bahala.”

Buo na ang desisyon ko. Hinding-hindi ko maaatim ang ganitong bagay. Kahit alam kong mali si Daddy, hindi dapat buhay niya ang maging kapalit.

Nang sumakay ako sa itim na van, lumingon muli ako sa bintana para hanapin si Daddy na ngayon ay umiiyak. Kitang-kita ko kung paano yumuyog ang kaniyang mga balikat, pero hindi na ako madadala sa ganoong bagay. Kailangan kong bayaran ang utang niya.

“Gaano katagal bago makarating doon?” tanong ko sa lalaking nasa passenger seat.

Pinapalibutan kami ng mga sports car, pero wala sa isip ko ‘yon. Ang tanging gumugulo na lang sa akin ay kung sinong mga lalaki ang mga ‘to, at kung anong klaseng boss ba ang mayroon sila.

“One hour.”

Mabilis din lumipas ang isang oras. Sa katunayan ay hindi ko man lang napansin na nakarating na pala kami sa malaki, at magarbong gate.

Kumunot ang aking noo, habang pinagmamasdan ang pagbukas ng gate. Mabagal, ngunit alam kong sa likod ng gate na ‘to ay makikita ko kung gaano kayaman ang boss nila.

“My boss were waiting for you inside his office,” he informed.

Nagtataka man ako, hindi ako nagsalita. Medyo nangingibabaw na kasi ang takot, at nerbyos ko, dahil baka mamaya ay hindi niya ako bigyan ng palugit kung paano bayaran ang utang ni Daddy.

Masakit sa akin ang bagay na ‘to. ‘Yong magbabayad ako ng utang na hindi naman ako ang may gawa.

Napangiti na lamang ako nang mapait, at napahugot nang malalim na hininga. Ano bang klaseng buhay ang mayroon kami? Nagsimula kami sa taas, pero ngayon ay bigla na lamang kaming bumagsak. Paano na lang ako aahon?

Huminga ako nang malalim nang tumapat ako sa malaking pinto. Ramdam ko ang tingin na ipinupukol ng lalaki ngayon sa akin, pero hindi ko pinansin. Kailangan ko kasing pakalmahin ang sarili ko, at mag-ipon nang lakas ng loob.

Saka lang ako bumalik sa reyalidad nang narinig ko ang tunog ng pinto, at pagsasalita ng lalaking tumititig sa akin kanina.

“Boss, she’s here. The daughter of that old man.”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terkait

  • Darkness of Desire   Kabanata 3

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of View Napalunok ako ng aking laway nang makaupo ako sa isang sectional sofa. Nangangatal din ang aking mga kamay, at hita sa hindi maipaliwanag na dahilan. Hindi ko sigurado kung dahil ba sa lalaking nakatalikod na tinawag ng lalaki kanina na boss, o dahil ba malamig ang office niya? Nanatili ang aking mga mata sa malapad, at matigas nitong likod. Kahit nakatalikod siya, kitang-kita ang muscles nito sa likod. Pansin ko rin na hapit pala sa kaniya ang suot nitong white long sleeves, at parang napupunit na sa sobrang lapad ng katawan niya. “Leave us alone,” malamig, ngunit mababang boses nitong utos. “Yes, boss.” Tumalikod ang lalaki, at kaagad na nahanap ang aking mga mata. Nanigas naman ako sa aking kinauupuan, lalo na nang mapansin ko na tumalim pala ang kaniyang mga mata. Parang binabalaan ako na huwag magtatangka nang kung ano sa kaniyang boss. Ngunit hindi rin naman siya nagtagal sa loob ng office, dahil mabilis din naman siyang

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-30
  • Darkness of Desire   Kabanata 4

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of View“Ma’am Katherine,” tawag sa akin ng katulong nang ako ay makalabas sa kuwarto.Simula nang pirmahan ko ang kontrata kahapon, hindi na ako pinayagan ng lalaking ‘yon na lumabas sa mansion niya. Hindi ko rin siya nakikita magmula nang magkita kami sa office niya, pero alam kong busy ‘yon sa pagtatrabaho.“Kain na po kayo,” sambit ng katulong.Alas otso na nang umaga. Paniguradong wala na siya ngayon sa mansion niya. ‘Yon ay kung tama ang aking hinala.“Nasaan siya?” tanong ko para lang makasiguro.“Sino po?” tangkang tanong ng katulong.Umigting naman ang aking panga, dahil sa kaniyang naging tanong sa akin. Kung makapagtanong kasi siya, parang hindi niya kilala ang boss niya.Inilihis ko ang aking mga mata, at nagsimulang maglakad nang mabagal. Ramdam ko naman ang pagsunod niya sa akin, pero hindi ko na masiyadong pinagtuunan nang pansin.“Sino ba ang boss mo?” malamig na tanong ko sa kaniya.“Kung si Sir Rinzivillo po ang tinutukoy mo, na

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-31
  • Darkness of Desire   Kabanata 5

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of ViewNgumiti lang ako nang hilaw sa kaniyang pagpapakilala. Mabuti, at nasabi naman niya ang kaniyang pangalan. Akala ko kasi ay wala na siyang balak pang ipakilala ang kaniyang sarili.“Katherine Victoria Von Schmitt,” saad ko, kahit posible namang kakilala na niya ako.“Drinks?”Umiling naman ako. “No. Thank you.”He cleared his throat. “Ngayong nandito ka na, magpaplano na tayo tungkol sa kasal.”“Akala ko ba ay sa mga susunod na araw?” tanong ko na may halong pagkalito.Hindi naman ako nasabihan na ngayon pala ang balak niya. Wala pa man din akong gusto ngayon. Hence, alam ko naman na bonggang kasal ang kaniyang gusto. Bakit pa niya ako tatanungin? Siya rin lang naman ang masusunod.“I changed my mind,” supladong sagot nito sa aking tanong. “Anyway, ano ba ang gusto mo?”Ano ang gusto ko? Wala naman akong gusto, dahil alam ko naman sa sarili ko na magpapakasal lang naman kami, kasi gusto niya ng anak. Kaya okay lang sa akin kahit ano ang k

    Terakhir Diperbarui : 2025-04-01
  • Darkness of Desire   Kabanata 6

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of View“Katherine!”Hinanap ko ang pamilyar na boses. Sigurado akong si Persephone ‘yon. Magmula kasi nang magbakasyon ako, hindi ako nagbubukas ng social media account ko. Ayaw ko kasing ma-stress. Bakasyon na nga, ma-i-stress pa ako. Ang problema lang, nang makauwi ako rito, bumungad naman sa akin ang problema.Ano pang silbi ng pagbabakasyon ko para lang makalayo sa stress kung bubungad naman din sa akin pag-uwi ko?Sinubukang harangin ng mga bodyguard ko si Persephone, pero pinanglakihan ko sila ng aking mga mata.“She’s my friend,” bulong ko, at sapat na ‘yon para marinig nila.Nalaglag naman ang panga ni Persephone nang makita niyang sinunod ako ng mga bodyguard ko. Kaya napailing na lang ako.“Kailan ka pa nakauwi?” tanong sa akin ni Persephone nang makabalik siya sa reyalidad.Nasa harapan kami ng business na hawak ko ngayon. Hindi ko masiyadong napagtuunan nang pansin ang business namin. Kaya kung sakaling pabagsak na ‘to, mukhang wala

    Terakhir Diperbarui : 2025-04-03
  • Darkness of Desire   Kabanata 7

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of View“Okay ka na?” tanong ni Persephone sa akin, habang nakatitig ako sa isang baso ng tubig na nasa harapan ko.Halos isang oras din akong umiyak. Lahat ng mga ipinaparatang nila kay Daddy, tama ‘yon. Ang problema ay wala nga lang proweba.Kung aalamin ko man kung sakali, parang wala na rin namang silbi. Paniguradong kalat na ‘yon sa internet. Ultimo nga rin ako ay nadamay, dahil puro raw ako pagbabakasyon, at hindi inaatupag ang mga business namin. Hindi nila alam na nagpahinga lang ako, pero ang problema lang ay hindi man lang naging effective.“Medyo,” namamaos na bulong ko, at pinipigilan pa rin ang pagtulo ng aking mga mata. “Pero mabigat pa rin.”“I’m sorry,” paghingi ng tawad ni Persephone. “Hindi ko nagawang pigilan ang rumors—”“Ano ka ba, Persephone?! Ginawa mo naman ang best mo. Sadyang hindi ko lang talaga alam ang nangyayari,” pagpuputol ko sa kaniyang sasabihin sana. “Naiintindihan ko naman ang lahat. Mali ko rin, dahil lumayo a

    Terakhir Diperbarui : 2025-04-03
  • Darkness of Desire   Kabanata 8

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of ViewHindi ako nagsalita, at nanatiling nakatitig lang sa kaniya. Bakit naman niya ako tatanungin kung ano ang nangyari sa mga mata ko? Hindi naman kami close, at hindi porque pakakasalan ko siya ay magiging open na kami sa isa’t isa.Baka nakalimutan niya kung bakit ako nandito ngayon? Hindi niya man kasalanan kung bakit ako nandito, hindi naman ibig sabihin no’n ay kailangan ko na talagang sabihin sa kaniya ang lahat.Ikakasal lang kami, at bibigyan ko siya ng anak. Hindi namin mahal ang isa’t isa para dumating kami sa puntong ‘yon—ang maging open sa isa’t isa.Ako naman ang nagdala ng sarili ko rito, eh. Nagmakaawa ako para hindi patayin si Daddy, dahil sa utang niya. Ako ang sumalo sa mga dapat na pinaghihirapan ni Daddy, habang siya ay nasa rehab.Masakit para sa akin, pero ano nga ba ang magagawa ko? Ginusto ko ‘to, at wala akong ibang choice kung hindi ay tanggapin ang lahat. “Nagkausap kami ng kaibigan ko kanina, at sinabi niya ang la

    Terakhir Diperbarui : 2025-04-04
  • Darkness of Desire   Darkness of Desire

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of View “He had a huge debt, miss. What did he do? Lulong sa droga, alak, at casino.” Natahimik ako. Tama naman siya. Ngunit hindi ko kayang isipin na mamamatay siya, dahil sa pera—dahil sa bisyo niya. “And what? You’ll fucking pay his debt and ask me not to execute him?” he growled, but I remained silent. “That’s ridiculous! Fucking ridiculous, woman!” Kinagat ko ang aking ibabang labi, at hindi magawang makapagsalita sa kaniyang sinabi. Tama naman kasi siya. Naiintindihan ko kung bakit, pero hindi ko kayang mawala si Daddy. Kahit alam kong mali. “Please,” bulong ko, at sapat na ‘yon para marinig niya. “Babayaran ko naman ang inutang niya—” “Are you fucking serious, Miss Von Schmitt?!” Marahas siyang lumingon sa aking gawi na naging dahilan ng aking paninigas sa aking kinauupuan. Hindi ko alam kung ano ang aking magiging reaksyon, habang tinitingnan ang kaniyang mga mata. Salubong ang kaniyang makapal na kilay, at nanglilisik ang

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-04
  • Darkness of Desire   Kabanata 1

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of ViewNapahugot ako nang malalim na hininga, at kaagad na inayos ang suot kong sunglasses. Hila-hila ko ang aking maleta, habang naglalakad. May iilan ngang napapatingin sa aking gawi, dahil ang suot ko ay medyo revealing na dress. Mini dress kasi, at siyempre nakasuot pa ako ng stiletto na kulay pula, saka itim na leather jacket.Kararating ko lang sa NAIA, dahil galing ako sa New Zealand. Nagbakasyon ako nang ilang buwan doon, dahil sa kagustuhan kong huminga sa toxic environment ng Pilipinas. Puro kasi problema ang dumadating sa buhay ko kapag nandito ako, kaya minabuti kong magpunta sa ibang bansa.Paglabas ko ng airport, kaagad kong napansin ang itim na mamahaling sasakyan namin. Saktong lumabas din ang driver, at mabilis akong nilapitan para kunin sa akin ang maleta.“Thank you,” pasasalamat ko, at mabilis na nagtungo sa passenger seat.Siyempre ay pinagbuksan niya muna ako ng pinto, saka inalalayang makasakay. Nang masiguro niyang kompor

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-11

Bab terbaru

  • Darkness of Desire   Kabanata 8

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of ViewHindi ako nagsalita, at nanatiling nakatitig lang sa kaniya. Bakit naman niya ako tatanungin kung ano ang nangyari sa mga mata ko? Hindi naman kami close, at hindi porque pakakasalan ko siya ay magiging open na kami sa isa’t isa.Baka nakalimutan niya kung bakit ako nandito ngayon? Hindi niya man kasalanan kung bakit ako nandito, hindi naman ibig sabihin no’n ay kailangan ko na talagang sabihin sa kaniya ang lahat.Ikakasal lang kami, at bibigyan ko siya ng anak. Hindi namin mahal ang isa’t isa para dumating kami sa puntong ‘yon—ang maging open sa isa’t isa.Ako naman ang nagdala ng sarili ko rito, eh. Nagmakaawa ako para hindi patayin si Daddy, dahil sa utang niya. Ako ang sumalo sa mga dapat na pinaghihirapan ni Daddy, habang siya ay nasa rehab.Masakit para sa akin, pero ano nga ba ang magagawa ko? Ginusto ko ‘to, at wala akong ibang choice kung hindi ay tanggapin ang lahat. “Nagkausap kami ng kaibigan ko kanina, at sinabi niya ang la

  • Darkness of Desire   Kabanata 7

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of View“Okay ka na?” tanong ni Persephone sa akin, habang nakatitig ako sa isang baso ng tubig na nasa harapan ko.Halos isang oras din akong umiyak. Lahat ng mga ipinaparatang nila kay Daddy, tama ‘yon. Ang problema ay wala nga lang proweba.Kung aalamin ko man kung sakali, parang wala na rin namang silbi. Paniguradong kalat na ‘yon sa internet. Ultimo nga rin ako ay nadamay, dahil puro raw ako pagbabakasyon, at hindi inaatupag ang mga business namin. Hindi nila alam na nagpahinga lang ako, pero ang problema lang ay hindi man lang naging effective.“Medyo,” namamaos na bulong ko, at pinipigilan pa rin ang pagtulo ng aking mga mata. “Pero mabigat pa rin.”“I’m sorry,” paghingi ng tawad ni Persephone. “Hindi ko nagawang pigilan ang rumors—”“Ano ka ba, Persephone?! Ginawa mo naman ang best mo. Sadyang hindi ko lang talaga alam ang nangyayari,” pagpuputol ko sa kaniyang sasabihin sana. “Naiintindihan ko naman ang lahat. Mali ko rin, dahil lumayo a

  • Darkness of Desire   Kabanata 6

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of View“Katherine!”Hinanap ko ang pamilyar na boses. Sigurado akong si Persephone ‘yon. Magmula kasi nang magbakasyon ako, hindi ako nagbubukas ng social media account ko. Ayaw ko kasing ma-stress. Bakasyon na nga, ma-i-stress pa ako. Ang problema lang, nang makauwi ako rito, bumungad naman sa akin ang problema.Ano pang silbi ng pagbabakasyon ko para lang makalayo sa stress kung bubungad naman din sa akin pag-uwi ko?Sinubukang harangin ng mga bodyguard ko si Persephone, pero pinanglakihan ko sila ng aking mga mata.“She’s my friend,” bulong ko, at sapat na ‘yon para marinig nila.Nalaglag naman ang panga ni Persephone nang makita niyang sinunod ako ng mga bodyguard ko. Kaya napailing na lang ako.“Kailan ka pa nakauwi?” tanong sa akin ni Persephone nang makabalik siya sa reyalidad.Nasa harapan kami ng business na hawak ko ngayon. Hindi ko masiyadong napagtuunan nang pansin ang business namin. Kaya kung sakaling pabagsak na ‘to, mukhang wala

  • Darkness of Desire   Kabanata 5

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of ViewNgumiti lang ako nang hilaw sa kaniyang pagpapakilala. Mabuti, at nasabi naman niya ang kaniyang pangalan. Akala ko kasi ay wala na siyang balak pang ipakilala ang kaniyang sarili.“Katherine Victoria Von Schmitt,” saad ko, kahit posible namang kakilala na niya ako.“Drinks?”Umiling naman ako. “No. Thank you.”He cleared his throat. “Ngayong nandito ka na, magpaplano na tayo tungkol sa kasal.”“Akala ko ba ay sa mga susunod na araw?” tanong ko na may halong pagkalito.Hindi naman ako nasabihan na ngayon pala ang balak niya. Wala pa man din akong gusto ngayon. Hence, alam ko naman na bonggang kasal ang kaniyang gusto. Bakit pa niya ako tatanungin? Siya rin lang naman ang masusunod.“I changed my mind,” supladong sagot nito sa aking tanong. “Anyway, ano ba ang gusto mo?”Ano ang gusto ko? Wala naman akong gusto, dahil alam ko naman sa sarili ko na magpapakasal lang naman kami, kasi gusto niya ng anak. Kaya okay lang sa akin kahit ano ang k

  • Darkness of Desire   Kabanata 4

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of View“Ma’am Katherine,” tawag sa akin ng katulong nang ako ay makalabas sa kuwarto.Simula nang pirmahan ko ang kontrata kahapon, hindi na ako pinayagan ng lalaking ‘yon na lumabas sa mansion niya. Hindi ko rin siya nakikita magmula nang magkita kami sa office niya, pero alam kong busy ‘yon sa pagtatrabaho.“Kain na po kayo,” sambit ng katulong.Alas otso na nang umaga. Paniguradong wala na siya ngayon sa mansion niya. ‘Yon ay kung tama ang aking hinala.“Nasaan siya?” tanong ko para lang makasiguro.“Sino po?” tangkang tanong ng katulong.Umigting naman ang aking panga, dahil sa kaniyang naging tanong sa akin. Kung makapagtanong kasi siya, parang hindi niya kilala ang boss niya.Inilihis ko ang aking mga mata, at nagsimulang maglakad nang mabagal. Ramdam ko naman ang pagsunod niya sa akin, pero hindi ko na masiyadong pinagtuunan nang pansin.“Sino ba ang boss mo?” malamig na tanong ko sa kaniya.“Kung si Sir Rinzivillo po ang tinutukoy mo, na

  • Darkness of Desire   Kabanata 3

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of View Napalunok ako ng aking laway nang makaupo ako sa isang sectional sofa. Nangangatal din ang aking mga kamay, at hita sa hindi maipaliwanag na dahilan. Hindi ko sigurado kung dahil ba sa lalaking nakatalikod na tinawag ng lalaki kanina na boss, o dahil ba malamig ang office niya? Nanatili ang aking mga mata sa malapad, at matigas nitong likod. Kahit nakatalikod siya, kitang-kita ang muscles nito sa likod. Pansin ko rin na hapit pala sa kaniya ang suot nitong white long sleeves, at parang napupunit na sa sobrang lapad ng katawan niya. “Leave us alone,” malamig, ngunit mababang boses nitong utos. “Yes, boss.” Tumalikod ang lalaki, at kaagad na nahanap ang aking mga mata. Nanigas naman ako sa aking kinauupuan, lalo na nang mapansin ko na tumalim pala ang kaniyang mga mata. Parang binabalaan ako na huwag magtatangka nang kung ano sa kaniyang boss. Ngunit hindi rin naman siya nagtagal sa loob ng office, dahil mabilis din naman siyang

  • Darkness of Desire   Kabanata 2

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of View“Dad, what was that?” garalgal na tanong ko sa aking ama na ngayon ay walang ibang ginawa kung hindi ay iwasan ang aking mga mata. Gusto kong sumabog sa inis, sakit, lungkot, at pagkabigla. Naghahalo na kasi ang nararamdaman ko. Hindi ko na alam kung ano ang dapat kong isipin ngayon. Parang biglang nag-shutdown ang utak ko. Napahilamos ako ng aking mukha, at inis na binalingan ang lalaking bigla na lang lumitaw sa aking harapan. May mga dala silang baril, at ang malala pa ay hindi ko naman alam kung anong klaseng tao sila. Hindi naman sila pulis, eh. Kung pulis sana sila, nakasuot sila ng uniform, pero hindi. Itim na kulay lang ang nakikita ko sa kanila, at ang makikinang nilang kuwintas, saka hikaw. Ang awra naman nila ay sobrang bigat. Ni hindi ko nga alam kung dapat bang tumakbo na lang ako, o hindi, eh. Ang intimidating kasi ng awra nila. Parang papatay ng tao. Kung baga, kaunting galaw ko lang ay puwede na nila akong patayin. Na

  • Darkness of Desire   Kabanata 1

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of ViewNapahugot ako nang malalim na hininga, at kaagad na inayos ang suot kong sunglasses. Hila-hila ko ang aking maleta, habang naglalakad. May iilan ngang napapatingin sa aking gawi, dahil ang suot ko ay medyo revealing na dress. Mini dress kasi, at siyempre nakasuot pa ako ng stiletto na kulay pula, saka itim na leather jacket.Kararating ko lang sa NAIA, dahil galing ako sa New Zealand. Nagbakasyon ako nang ilang buwan doon, dahil sa kagustuhan kong huminga sa toxic environment ng Pilipinas. Puro kasi problema ang dumadating sa buhay ko kapag nandito ako, kaya minabuti kong magpunta sa ibang bansa.Paglabas ko ng airport, kaagad kong napansin ang itim na mamahaling sasakyan namin. Saktong lumabas din ang driver, at mabilis akong nilapitan para kunin sa akin ang maleta.“Thank you,” pasasalamat ko, at mabilis na nagtungo sa passenger seat.Siyempre ay pinagbuksan niya muna ako ng pinto, saka inalalayang makasakay. Nang masiguro niyang kompor

  • Darkness of Desire   Darkness of Desire

    Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of View “He had a huge debt, miss. What did he do? Lulong sa droga, alak, at casino.” Natahimik ako. Tama naman siya. Ngunit hindi ko kayang isipin na mamamatay siya, dahil sa pera—dahil sa bisyo niya. “And what? You’ll fucking pay his debt and ask me not to execute him?” he growled, but I remained silent. “That’s ridiculous! Fucking ridiculous, woman!” Kinagat ko ang aking ibabang labi, at hindi magawang makapagsalita sa kaniyang sinabi. Tama naman kasi siya. Naiintindihan ko kung bakit, pero hindi ko kayang mawala si Daddy. Kahit alam kong mali. “Please,” bulong ko, at sapat na ‘yon para marinig niya. “Babayaran ko naman ang inutang niya—” “Are you fucking serious, Miss Von Schmitt?!” Marahas siyang lumingon sa aking gawi na naging dahilan ng aking paninigas sa aking kinauupuan. Hindi ko alam kung ano ang aking magiging reaksyon, habang tinitingnan ang kaniyang mga mata. Salubong ang kaniyang makapal na kilay, at nanglilisik ang

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status