MARIA’S POVNgayon ang araw ng operasyon ni Jhon. Aabutin daw ng ilang buwan bago siya makalabas ng ospital, at hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko tungkol doon. Dapat ba akong matuwa dahil hindi ko muna siya makikita, o malungkot dahil hindi ko alam kung anong mangyayari sa kanya pagkatapos ng lahat ng ito?Alam kong hindi rin naman niya ako gustong makasama roon, kaya nagdesisyon akong hindi na sumama. Alam kong kahit anong gawin ko, hindi niya ako hihilinging manatili sa tabi niya. Kaya nagdahilan na lang ako sa mommy niya na masama ang pakiramdam ko. Mabuti na lang at naniwala siya."Hindi ka na ba talaga sasama, Ria?" tanong ng mommy ni Jhon, may bahagyang pag-aalala sa kanyang boses.Napangiti ako, pilit na itinago ang lungkot sa loob ko. "Masama po kasi ang pakiramdam ko, kaya mas mabuting maiwan na lang ako. Saka wala rin naman po akong maitutulong doon," sagot ko, kasabay ng kunwaring pagsimangot."Ganun ba? Sige, magpagaling ka ha! Para pagbalik ni Jhon at magaling na
Terakhir Diperbarui : 2025-04-02 Baca selengkapnya