"ม๊ายังไม่กลับอีกหรอ?"เฮียคาร์เอ่ยถามฉันหลังจากที่ฉันให้เขาดื่มนำ้แล้ว ฉันหันหลังเอาแก้วไปวางไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง"ม๊า?"ฉันทวนคำที่เฮียคาร์เรียกฉัน ม๊า เฮียคาร์ก็เอาแต่มองหน้าฉันไม่เลิก หน้าฉันเหมือนม๊าเฮียขนาดนั้นเลยหรอ"ก็ม๊าไง ผมหลับไปหรอ?"เฮียคาร์ถามฉันแล้วมองไปรอบๆตัวเขาที่นอนอยู่บนเตียงแล้วมีสายนำ้เกลือห้อยอยู่ เฮียชูแขนข้างที่มีสายนำ้เกลือเจาะอยู่"ผมเป็นอะไรหรอ ทำไมต้องให้นำ้เกลือ?"เฮียคาร์หันมาถามฉันที่นั้งอยู่บนเตียงข้างๆเขา ไหนๆเฮียเขานึกว่าฉันเป็นม๊าแล้วก็ขอเป็นม๊าเฮียซ่ะหน่อย"แก ไม่ยอมกินข้าว กินแต่เหล้า จนแกหมดสติไปจนต้องให้นำ้เกลือ!"ฉันพูดเลียนแบบม๊าเฮีย ม๊าเฮียชอบดุเฮีย"ผมอ่อนแอขนาดนั้นเลยหรอ?"เฮียคาร์ถามฉัน แล้วเฮียก็ก้มมองตัวเอง"ใช่ แกเป็นอะไรของแกห๊ะ ไปกินข้าวไป ไหนๆก็ฟื้นแล้ว เดี๋ยวแกเกิดหมดสติไปอีก"ฉันยังคง เล่นละครเป็นม๊าเฮียคาร์อยู่ เฮียคาร์เขาก็หันมามองฉัน เขายื่นมือมาจับหน้าฉัน จับปาก จับจมูก จับแก้ม"เดี๋ยวนี้ พัฒนาเว้ย เห็นเป็นแค่หน้าไม่พอ ได้ยินเป็นเสียงเหมือนอีก?"เฮียคาร์พูดขึ้น เฮียแกพูดอะไรของเเกว่ะ ฉันไม่รู้เรื่อง พรึบเฮียคาร์คว้าตัวฉันเข้าไปกอด
Terakhir Diperbarui : 2025-02-15 Baca selengkapnya