"จ่ายตังค์สิค่ะ เฮีย"ฉันบอกเฮียคาร์เพราะตอนนี้พนักงานมายืนรอเก็บเงินแล้ว ฉันเป็นคนเรียกเธอมาเองแหละ เฮียคาร์ก็เลิกมองถาดซูชิแล้วมองหน้าฉัน ฉันจึงชี้นิ้วไปข้างๆเฮียคาร์ที่มีพนักงานของร้านยืนรอเก็บเงินอยู่ เฮียคาร์ก็จ่ายเงินไป แล้วเฮียก็จับมือฉันเดินออกมาจากร้านซูชิ"หนูกินหมดได้ไง?"เฮียคาร์เอ่ยถามฉันขึ้น เมื่อเฮียพาฉันมายืนในที่ลับตาคน"ก็หนูหิว"ฉันบอกเฮียคาร์ไป เฮียคาร์ก็เอามือมาลูบท้องฉัน ที่ตอนนี้ป่องๆขึ้นมานิดนึง แต่พอฉันเดินไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็ยุบ"แฮะๆๆเราไปเดินย่อยอาหารกันเถอะนะ เฮียนะๆคะๆๆ"ฉันเอาแขนขึ้นไปคล้องแขนเฮียคาร์ แล้วเอาหน้าถูๆลงไปที่ต้นแขนเฮียคาร์"ฟอดดดด ครับป่ะ"เฮียคาร์ก้มหน้าลงมาหอมแก้มฉัน แล้วเฮียก็โอบไหล่ฉันเดินออกมา ฉันจึงหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกางเกงขาสั้นสีขาวขึ้นมาดู"หนึ่งทุ่มแล้ว เราไปเดินตลาดนัดข้างๆคอนโดเฮียเถอะค่ะ หนูชอบที่นั้น"ฉันบอกเฮียคาร์ เฮียคาร์ก็ก้มหน้าลงมามองฉัน"ข้างๆคอนโดเฮียมีตลาดนัดด้วยหรอ?"เฮียคาร์ถามฉันด้วยนำ้เสียงสงสัย แล้วเฮียก็ทำหน้าคุ้นคิด"มีสีค่ะ ของขายเยอะมาก หนูเคยไปมาครั้งหนึ่ง"ฉันเล่าให้เฮียฟัง เป็นจังหวะที่เฮียโอบไหล่ฉันเดินมาถึงรถสปอร
"โห่ เอโค่ เอโค่ เอโค่ชัดๆเลย^O^"ฉันตาลุกวาว แล้วรีบดึงแขนเฮียคาร์ที่โอบไหล่ฉันอยู่แต่อีเฮียเอาแต่มองหน้าฉันอยู่ได้ ฉันจึงจับมือเฮียคาร์แทน เมื่อสายตาของฉันหันไปเจอกับลูกสุนัขที่กำลังมองฉันตาแป๋วอยู่ มันน่ารักมากน่ารักเหมือนเฮียคาร์เลย ฉันเลยจับมือเฮียคาร์เดินเข้ามาหาลูกสุนัข"น่ารักจังเลย เอโค่^_^"ฉันปล่อยมือเฮียคาร์แล้วย่อตัวนิดนึงเพื่อจะเอานิ้วแหย่เข้าไปในกรงเล็กๆที่มีเจ้าลูกสุนัขตัวเล็กน่ารักขนปุยๆกำลังนั่งมองฉันตาแป๋วอยู่"ชอบตัวนี้หรอค่ะ คุณหนู"มีเสียงของหญิงวัยกลางคนเอ่ยถามฉันขึ้น ฉันจึงหันไปมองเธอ และฉันก็พยักหน้าให้เธอ เธอก็ยิ้ม แล้วฉันก็หันกลับมามองลูกสุนัขต่อ"หนู ทำอะไรครับ?"เฮียคาร์ย่อตัวลงมาเท่ากับฉัน แล้วเฮีนก็ยื่นหน้าเข้ามาตรงแก้มฉันเเล้วเฮียก็เอ่ยถามฉันขึ้น ฉันจึงหันกลับมามองหน้าเฮียคาร์ที่ตอนนี้หน้าเฮียกับหน้าฉันอยู่ใกล้กันมาก มากจนฉันได้ยินเสียงหายใจของเฮีย"หนูชอบลูกสุนัขตัวนี้ หนูอยากเอามันไปอยู่ด้วย นะๆๆๆเฮียนะนะคะ"ฉันยื่นหน้าเข้าไปอ้อนวอนเฮียคาร์ เฮียคาร์ก็หันไปมองลูกสุนัขตัวนี้ มันก็มองเฮียคาร์ด้วยตาแป๋วๆของมัน งื้อ มันขี้อ้อนเหมือนเฮียเลย"ลูกสุนัขตัวนี้อายุ2เ
"เฮ้อออออออ น่าเบื่อๆๆ เบื่อๆๆ"ฉันนั่งกระวนกระวายอยู่ในรถลีมูลซีน ฉันกับเฮียคาร์ไปงานเลี้ยงต้อนรับใครสักคนนี้แหละ ในงานมีแต่พวกชายชุดดำเต็มงาน เห็นเฮียคาร์บอกว่าเจ้าของงานเป็นมาเฟีย แล้วเจ้าของงานก็เรียนเชิญมาเฟียทุกแก๊งให้ไปร่วมงาน งานทั้งงานเลยเป็นงานชายชุดดำ แต่เฮียคาร์ใส่สูทสีขาวเฮียโคตรหล่อ หล่อเวอร์มาก หล่อของโคตรของโคตรหล่ออ่ะ ส่วนฉันก็ใส่เดรสเกาะอกสีขาว สวมรองเท้าส้นสูงขนาดรองเท้ายังเป็นรองเท้าเพชรเลย แล้วก็สวมมงกุฎเพชรสร้อยเพชรต่างหูเพชร เห็นเฮียคาร์บอกว่านายหญิงของมาเฟียแต่ละแก๊งต้องเเต่งตัวเป็นองค์หญิง เฮียคาร์เห็นฉันออกมาจากห้องแต่งตัวนะ อีเฮียมันจะไม่ให้ฉันมาด้วยค่ะ เฮียแกหวง แต่ฉันเสียดายเวลาในการแต่งตัวแต่งหน้า ลองชุดสารพัดอ่ะ จนในที่สุดฉันก็รบเร้าเฮียคาร์จนได้มากับเฮียคาร์ แล้วพองานเลี้ยงเลิก พวกเรากำลังเดินทางกลับไปวังเอ้ยไม่ใช่ไปคอนโดก็เจอมาเฟียอีกแก๊งที่เป็นคู่อริของเฮียคาร์นั้นแหละ มาดักรอจะฆ่าพวกเฮียคาร์ทิ้ง เฮียคาร์ลงไปบู๊คนเดียวปล่อยให้อีซนคันไม้คันทีนอยู่กับเฮียปอนบนรถลีมูลซีนคันยาวนี้แหละ"เบื่อขี้หน้าผมหรอครับนายหญิง?"เฮียปอนเอ่ยถามฉันขึ้น เฮียปอนก้มหน้าลงเขา
"มันจะดีหรอครับ แล้วนายจะไม่ฆ่าผมหรอครับ?"เฮียปอนบอกฉันด้วยนำ้เสียงกังวลป่นกลัว ฉันจึงส่งยิ้มสวยๆแบบนางสาวไทยส่งไปให้เฮียปอน "เฮียปอนเชื่อซนซนเถอะค่ะ หนูไม่ทำให้เฮียเดือดร้อนหรอก"ฉันเกลี่ยกล่อมให้เฮียปอนตายใจ เฮียปอนก็ตายใจเชื่อฉัน เฮียปอนเดินไปหยิบอาวุธในลังไม้ไปสองกระบอก แล้วเฮียปอนก็เดินเข้าไปหลบหลังหินแล้วยิงสู้กับพวกนั้น อยากสู้มั้งจัง แต่ปืนกับปืนดวลกันมันก็คือตายทั้งคู่นั้นแหละ แต่เฮียคาร์บอกว่ารถลีมูลซีนคันนี้ออกแบบมาโดยการกันลูกกระสุนได้ "หึๆๆๆมีเรื่องสนุกๆๆทำแล้ว^_^"ฉันพูดขึ้นด้วยนำ้เสียงร่างเริง พลางลุกขึ้นเดินไปที่ลังไม้เพื่อหาอาวุธ"โอ้ ว้าววว ของจริงใช่ไหมเนี่ย^_^"ฉันเปิดลังไม้หลายๆลังที่อยู่ในรถลีมูลซีนคันนี้ก็ต้องตะลึง นี้มันกระตูลปืนกลทั้งหมด ระเบิดหลายๆชนิด ระเบิดตั้งเวลายังมีเลย มีปืนทำร้ายล้างด้วย "บาซูก้า โอ้ หนักแฮะ แต่ไหวๆ"ฉันพูดขึ้นแล้วยกบาซูก้าออกมาจากลัง แล้วเอื้อมมืออีกข้างไปเปิดประตูรถลีมูลซีน แล้วแบกบาซูก้าขึ้นบ่าอย่างทุลักทุเล "หนักจังว่ะ"ฉันบ่นขึ้นเมื่อแบกบาซูก้ามาถึง ประตูคนขับรถลีมูลซีน"เอ้า อึ๊บ"ฉันเปิดประตูเเล้วเอาบาซูก้าขึ้นไปวางไว้บนเบาะนั่งข้
"เฮียไม่ได้แช่ง เฮียแค่กลัว"เฮียคาร์บอกฉันด้วยนำ้เสียงที่กลัวจริงๆมันเป็นเสียงที่สื่อถึงคนๆหนึ่งกำลังกลัวในสิ่งที่เขาคิดจริงๆ "ไม่เอานะคะเฮีย ไม่มีใครมาทำอะไรหนูได้หรอก เพราะหนูมีเฮียคาร์อยู่ด้วยไง^_^"ฉันบอกเฮียคาร์ไป แล้วส่งยิ้มน่ารักๆไปให้เฮียคาร์ แต่เฮียก็ยังคงมีสีหน้าที่กังวลอยู่"เพราะหนูอยู่กับเฮียไง หนูถึงต้องมาเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายแบบนี้"เฮียคาร์ จับมือทั้งสองข้างของฉันไปกุมไว้ แล้วเฮียก็มองไปยังอีกฝั่งหนึ่งที่ตอนนี้มีกลุ่มชายชุดดำนอนตายเกลื่อนไปหมด ฉันก็หันไปมองตามเฮียคาร์ แล้วฉันก็ดึงมือข้างหนึ่งจากการจับของเฮียคาร์ออกมา แล้วยื่นมือขึ้นไปจับหน้าเฮียคาร์ให้หันมามองฉัน "ไม่เลยค่ะเฮีย เฮียอย่าคิดแบบนั้นนะ หนูอยากอยู่กับเฮีย หนูชอบแบบนี้สนุกมากกก จริงๆนะคะ^_^"ฉันยื่นหน้าขึ้นไปยิ้มจนตาปิดให้เฮียคาร์ "จุ๊ฟ"เฮียคาร์จุบปากฉัน ฉันก็ลืมตามองเฮีย เฮียคาร์ก็ยิ้มให้ฉัน แล้วเฮียคาร์ก็ดึงตัวฉันเข้าไปกอด อย่างแน่น เฮียกอดฉันนานมาก เหมือนเฮียกลัวว่าฉันจะหายไปไหน ฉันก็กอดเฮียคาร์แน่นเหมืิอนกัน เพราะฉันเองก็กลัว กลัวว่าเฮียคาร์จะหายไป"พวกมันตายหมดครับนาย!"เสียงเฮียปอนเอ่ยขึ้น ทำให้ฉันผลักอกเ
ซนซน "ชะนีๆๆโว้ยย!"อตินมันตะโกนใส่หูฉันอีกแล้ว ฉันเลยหลุดจากภวังค์ความคิดของตัวเอง แล้วเอามือปิดหูข้างที่อตินตะโกนทันที "มีอะไรหรอ กระเทย?"ฉันเอ่ยถามอตินไปด้วยความสงสัย เพราะตอนนี้ฉันกับมันไม่มีเรียน ฉันกับอตินเลยมานั่งเล่นอยู่ร้านขายนมสดข้างๆมหาลัยนี่แหละ ฉันอยู่กับอตินสองคน ช่วงนี้ฉันเครียดๆด้วยแหละ เพราะเฮียคาร์ทำตัวแปลกๆไปกลับคอนโดดึกๆทุกวัน ตั้งแต่ที่ไปงานเลี้ยงคราวนั้นนี่ก็ผ่านมาสองอาทิตย์แล้ว แล้วพอเฮียกลับคอนโดมาน่ะตามเนื้อตามตัวเฮียจะมีบาดแผลมาทุกวัน พอฉันถามเฮียก็จะชักสีหน้าหงุดหงิดใส่ฉันเหมือนเฮียรำคาญฉัน แล้วเฮียก็จะออกจากคอนโดไปบางทีก็กลับบางทีก็ไม่กลับ ซึ่งมันเป็นแบบนี้มาสองอาทิตย์แล้วล่ะ เฮียคาร์ไม่ได้มาส่งฉันหรือมารับฉันกลับจากมหาลัยเหมือนตอนแรกๆ แต่เป็นเฮียซันเจ้าประจำเจ้าเดิมที่มารับมาส่งฉัน "มีอะไรมึง?!"อตินเอ่ยถามฉันด้วยนำ้เสียงสงสัยปนตกใจ ก็ฉันที่นั่งอยู่เฉยๆแต่เหมือนมีคนกำลังมองมาจากทางข้างหลังที่ฉันนั่ง ฉันก็เลยรีบหันไปมองอย่างไว จนทำให้อตินที่มันนั่งอยู่ข้างๆฉันตกใจ"กูรู้สึกเหมือนมีคนตามกับแอบมองมาสักพักแล้วมึง"ฉันเอ่ยบอกอตินไปด้วยนำ้เสียงแปลกใจ ใครกันที่ตา
แต่ฉันคิดผิด เพราะพวกมันตามมาแล้วพวกมันก็ยิงยามที่เฝ้าป้อมยามตายไปแล้ว แล้วมันก็ยิงปืนใส่พวกเราทั้งสองคน ที่พากันวิ่งหนีพวกมันไม่พอแถมต้องมาวิ่งหลบลูกกระสุนของพวกมันอีก ฉันพาอตินวิ่งหนีไปให้ห่างจากผู้คน ฉันกลัวว่าคนที่ไม่เกี่ยวข้องจะต้องได้รับอันตราย ปังๆๆๆๆ"กรี๊ดดดดดดด"เสียงอตินยังคงร้องโวยวายอยู่ ฉันวิ่งมาจนมุมจนได้ ฉันจึงหันหน้าไปเผชิญหน้ากับพวกมัน"เหอะ ไม่ต้องหนีหรอกคนสวย ชะตาของมึงขาดตั้งแต่เป็นคู่หมั้นของไอคาร์แล้วล่ะฮ่าๆๆๆๆ"ชายฉกรรจ์พูดขึ้นด้วยนำ้เสียงส่ะใจ ต่อให้ต้องเสี่ยงถึงชีวิต ขอแค่เฮียคาร์รักฉันและอยู่กับฉัน ฉันก็ยอม"ฆ่ามันทิ้งทั้งสองคนเลยลูกพี่!"เสียงชายฉกรรจ์อีกคนหนึ่งพูดขึ้น ฉันจึงหันไปมองอติน มันจะมาเดือดร้อนเพราะฉันไม่ได้"ไม่ได้ ฆ่าฉันคนเดียวพอ อย่าทำอะไรเพื่อนฉัน เพื่อนฉันไม่รู้เรื่องด้วย!"ฉันเข้าไปยืนขวางหน้าอตินไว้ พวกมันก็หยืบปืนออกมา10คน10กระบอก สู้ไปยังไงก็ไม่รอด ฉันเลือกแล้ว"สัญญากับฉันก่อนได้ไหม ถ้าพวกนายฆ่าฉันได้แล้ว พวกนายจะไม่ทำอะไรเพื่อนฉัน!"ฉันตะโกนถามชายฉกรรจ์นั้นไป แล้วฉันก็หันกลับไปมองอติน อตินมันก็มองฉันด้วยสีหน้าสงสัย" ไม่น่ะชะนี มึงจะตายไม่
เอคาร์ อัครวินท์ตอนนี้ผมกำลังนั่งอยู่บนรถตู้สีดำ หน้ามหาลัยของซนซนแหละครับ ผมเฝ้าติดตามเธอตลอดเวลาสองอาทิตย์ที่ผ่านมาผม ผมทำตัวแปลกๆกับซนซน ทำเป็นไม่ค่อยสนใจเธอ เพราะผมอยากจะให้เธอปลอดภัย ผมจมปรักกับความคิดเรื่องของซนซนตลอดเวลา ผมไปขอสงบศึกกับคู่อริมาเฟียทุกๆแก๊งในประเทศ แต่ก็ศูนย์ป่าวครับ เพราะพวกมันไม่ยอม และพวกมันก็จะโจมตีผมกลับมา จนมีบาดแผลกลับไปหาซนซนทุกวัน ผมอยากให้ซนซนใช้ชีวิตอย่างปกติสุขแบบเมื่อก่อน แต่ผมก็อยากจะอยู่กับเธอ แต่ถ้าผมเห็นแก่ตัวให้ซนซนฝืนอยู่กับผมต่อไป คงไม่เป็นผลดีกับซนซนแน่ๆ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ผมจะไม่สร้างศัตรูไว้เยอะๆแบบนี้เลย ผมอยากอยู่กับซนซนผู้หญิงที่ผมรัก รักมากกว่าชีวิตของตัวเอง และผมคงจะอยู่ไม่ได้ถ้าซนซนเป็นอะไรไป เมื่อไม่นานมานี้ผมพาลูกน้องของผมไปช่วยไอรามเพื่อนรักของผม เมียมันถูกศัตรูจับไป ไอรามมันโชคดีมากที่มันไม่ได้มีศัตรูอาฆาตแค้นแบบของผม "นาย นายหญิงออกมาจากร้านนำ้แล้วครับ"เสียงลูกน้องของผมเอ่ยบอกพร้อมชี้นิ้วไปที่ ผู้หญิงตัวเล็กๆน่าตาน่ารักเหมือนตุ๊กตาในชุดนักศึกษาใส่ช็อปแดง ผมแอบมองเธอและก็ยิ้มตาม เธอมากับเพื่อนของเธอ "เห้ย!นาย พวกไหนครับนั่น!"
"นาย อัครวินท์ ภัททกิจโภคิน กับ นางสาวลภัสดา เมธีวัชรกุล ลูกทั้งสองมาที่นี่โดยไม่ถูกบังคับ แต่มาด้วยความสมัครใจอย่างแท้จริง เพื่อเข้าพิธีสมรสหรือ?"บาทหลวงเริ่มทำพิธี เฮียคาร์ก็หันมามองหน้าฉัน"ครับ!"เฮียคาร์ตอบด้วยนำ้เสียงหนักแน่น ฉันก็มองหน้าเฮียคาร์"ค่ะ!"ฉันก็ตอบไปด้วยนำ้เสียงหนักแน่นเช่นกัน "เมื่อเข้าสู่พิธีสมรสเช่นนี้แล้ว ลูกทั้งสองพร้อมที่จะรัก และยกย่องให้เกียรติแก่กันและกันจนตลอด ชีวิตหรือ?"บาทหลวงเอ่ยถามขึ้น"ครับ!"เฮียคาร์ก็มองฉันแล้วหันไปตอบบาทหลวง"ค่ะ!"ฉันก็เช่นกันมองเฮียคาร์แล้วหันกลับไปตอบบาทหลวง"โดยที่ลูกทั้งสอง มีเจตจำนง ที่จะสมรสกัน ขอให้ลูกจับมือขวาของกันและกัน และแสดงความสมัครใจ ต่อหน้าพระเป็นเจ้า และพระศาสนจักรของพระองค์" บาทหลวงเอ่ยขึ้นอีกฉันกับเฮียคาร์ จึงหันหน้าเข้าหากัน และจับมือขวาของกันและกัน"กระผม นายอัครวินท์ ภัททกิจโภคินขอรับ นางสาวลภัสดา เมธีวัชรกุลเป็นภรรยา และขอสัญญาว่าจะถือซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุขและยามทุกข์ ทั้งในเวลาป่วยและเวลาสบาย เพื่อรักและยกย่องให้เกียรติคุณ จนกว่าชีวิตจะหาไม่"เฮียคาร์เอ่ยขึ้นด้วยเสียงดังฟังชัด เฮียคาร์มองหน้าฉันด้วยสายต
1เดือนต่อมา..ซนซนวันนี้เป็นวันที่ฉันมีความสุขที่สุด และสวยที่สุด"สวยมากค่ะชะนี^_^"อตินมันกำลังจัดชุดราตรียาวสีขาวให้ฉันอยู่"กูตื่นเต้นว่ะ"ฉันบอกอติน แล้วกุมมือตัวเองแน่น เหงื่อออกตามมือไปหมด ตอนนี้ฉันกำลังแต่งตัวเตรียมเข้าพิธีแต่งงานในโบสถ์กับเฮียคาร์"กูก็ตื่นเต้น วันนี้เป็นวันที่มึงสวยที่สุดเลยเพื่อนรัก"อตินจับมือฉันไปกุมไว้ ฉันก็มองหน้ามันด้วยสายตาลึกซึ้ง"อย่ามองด้วยสายตาแบบนั้น เดี๋ยวกูร้องไห้ฮืฮๆๆ"อตินมันบอกฉัน แล้วมันก็ร้องไห้ เอ้าอีบ้าก๊อก ก๊อก"เจ้าสาวพร้อมรึยังจ๊ะ ใกล้ได้เวลาแล้วนะลูก"ม๊าของฉันเคาะประตูห้องแต่งตัว ฉันก็เอามือขึ้นไปปาดเช็ดนำ้ตาให้อติน"กูกำลังจะแต่งงานน่ะ อย่าร้องไห้สิ เดี๋ยวกูร้องตาม ต้องแต่งหน้าใหม่น่ะมึง"ฉันพูดเชิงเล่นๆกับอติน อตินมันก็ยิ้มให้ฉัน แล้วก็เปลี่ยนมาจับมือฉัน วันนี้อตินแต่งหญิงเต็มที่ค่ะ เพราะมันมาในนา เพื่อนเจ้าสาวคนเดียวของฉัน มันแต่งชุดราตรีสีขาวคล้ายๆกับของฉัน "ป่ะ เดี๋ยวกูจะพามึงไปหาผัวมึง"อตินมันพูดบอกฉันพลางบีบมือฉัน ฉันก็ส่งยิ้มไปให้มันแอ๊ดดดด"ว้าวววว/ว้าวววว""ซ้อสวยมากอ่ะ"พี่ฮันนี่เอ่ยชมฉัน แล้วเธอก็เดินมาจับชุดราตรียาวให้ฉัน
"แด๊ดดด"เสียงออกัสเรียกพี่เฮล แล้ววิ่งเข้าไปกระโดดกอดขาพี่เฮล พี่เฮลก็อุ้มออกัสขึ้นมาอุ้ม"ม่ะม๊า อ่านนี้สิ"เออาร์วิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน ลูกไม่ได้วิ่งจะเข้ามากอดฉัน แต่ลูกน้อยของฉันยื่นกระดาษรูปหัวใจสีแดงส่งมาให้ฉัน ฉันก็มองไปที่พี่อลิซพี่ฮันนี่อตินอย่างงงๆแต่ทั้งสามคนก็ยิ้มๆพร้อมกับส่ายหน้าว่าพวกเขาไม่รู้เรื่อง"อ่านสิ ม่ะม๊า นะนะๆ"เออาร์ยังคงยื่นกระดาษให้ฉันอยู่ ฉันจึงยอมหยิบกระดาษจากลูกมาอ่าน ซึ่งแผ่นแรกมันก็เป็นข้อความเดิมคือ❤️WILL ❤️ฉันก็ดึงแผ่นแรกออกไปเพื่อจะอ่านแผ่นที่สอง และข้อความแผ่นที่สองก็เป็นข้อความเดิม❤️YOU❤️ฉันจึงดึงกระดาษแผ่นที่สองไปสอดข้างล่างเพื่อจะอ่านข้อความแผ่นสุดท้าย❤️Marry me❤️ข้อความจากแผ่นที่สามมันทำให้ฉันตกตะลึง หันไปมองหน้าเฮียคาร์ที่ยืนอยู่ข้างหลังฉัน ตอนนี้เฮียคาร์ก้มหน้าลงหลบตาฉันเเล้วเฮียก็เอามือไปลูบท้ายทอยของเขาอีเฮียมันเขิน"แต่งงานกับเฮียนะหนู ใช่ไหมป่ะป๊า"เออาร์เอ่ยบอกฉัน ฉันจึงหันกลับมามองหน้าลูกของฉันที่ตอนนี้เออาร์ชะโงกหน้าไปถามเฮียคาร์พลางเกาหัวตัวเองไปด้วย เฮียสั่งให้ลูกมาบอกฉันหรอ น่ารักอ่ะเฮีย"ใช่ครับ ไอแสบ ถามป่ะป๊าต่อหน้าม่ะม๊าได้ไ
ปังๆๆๆๆ ปังๆๆๆๆๆ ปังๆๆเสียงรัวปืนกันเกิดขึ้น ฝั่งมันมีปืน ฝั่งเราก็มี"หึ/หึ"ฉันและเฮียคาร์หันไปกระตุกยิ้มให้กัน เรายืนอยู่ข้างกัน ปังๆๆๆๆๆๆ จิวๆๆๆๆๆๆ ปังๆๆๆๆๆๆ จิวๆๆๆๆทั้งฉันและเฮียคาร์ถือปืนกลอยู่ทั้งสองมือ แล้วเราก็พากันยิงรัวใส่ไอลูกน้องของฮิโระ"ฮ่าๆๆๆ โคตรสนุกอ่ะเฮียคาร์"ฉันเอ่ยบอกเฮียคาร์ ทีาตอนนี้ลูกน้องไอฮิโระถูกพวกฉันสี่คนฆ่าตายไปครึ่งหนึ่งแล้ว เหลือก็แค่ไม่ถึงสี่สิบคนน่าจะได้ แกร๊ก แกร๊ก แกร๊กลูกกระสุนของฝั่งฉันและฝั่งมัน หมดทั้งคู่ ต่อไปก็คงต้องสู้กันด้วยมือ"อุ้มหนูทีสิค่ะเฮีย^_^"ฉันหันไปบอกเฮียคาร์แล้วยิ้มให้เฮียคาร์ เฮียคาร์เลิกคิ้วอย่างสงสัย ฉันจึงพยักหน้าไปทางลูกน้องไอฮิโระ เฮียคาร์ก็มองตามไป เหมือนจะรู้ว่าฉันคิดจะทำอะไร"ได้จ๊ะหนู หนูขอมาเฮียจัดให้ อึ๊บ"เฮียคาร์บอกฉัน แล้วเฮียก็จับเอวของฉันขึ้น แล้วเฮียคาร์ก็หมุดตัวไปรอบตุ๊บ ตุ๊บ ผลั๊ว ตุ๊บ ผลั๊วฉันที่ถูกเฮียคาร์อุ้มอยู่ ฉันก็ยื่นขาของฉันออกไปยกเตะไปทางลูกน้องไอฮิโระ"โอ้ยย/โอ้ย/โอ้ยย"เสียงร้องโอดโอยของชายชุดดำต่างลงไปนอนร้องตุ๊บ ตุ๊บ ปลั๊ก ปลั๊กเฮียคาร์ปล่อยฉันลง แล้วฉันก็เอาด้ามปืนไปตีที่หัวของไอลูกน้องฮิโ
โกดัง เก็บซากเรือซนซน.."เห้ย!ออกมาสิเว้ย มัวแต่มุดหัวอยู่ในรูอยู่ได้ไอฮิโระ!"เฮียคาร์ตะโกนลั่น ฉันยืนอยู่ข้างๆเฮียคาร์ ฉันก็เงยหน้าขึ้นไปมองหน้าหล่อๆของเฮียคาร์ ตอนนี้พวกเราทั้ง5คนมายืนอยู่หน้าโกดังเก็บซากเรือ ส่วนพวกลูกน้องเฮียคาร์แยกย้ายไปจัดการลูกน้องของคนที่ชื่อฮิโระฉันได้ยินเฮียคาร์เรียก"เฮียรักหนูน่ะ เราจะมีความสุขด้วยกัน เฮียจะไม่ทิ้งหนูกับลูกไปไหนอีก^_^"เฮียคาร์โอบเอวฉัน พลางบอกฉันด้วยนำ้เสียงที่ออดอ้อน"ค่ะ หนูก็รักเฮียคาร์ค่ะ^_^"ฉันยิ้มให้เฮียคาร์รักบอกรักเฮีย ฉันรักผู้ชายคนนี้จัง "ป่ะป๊า อาร์อยู่ในนี้"เสียงเออาร์ตะโกนออกมาจากข้างหลังประตูบ้านใหญ่ของโกดัง "เออาร์!"ฉันตะโกนเรียกชื่อลูก"เฮียค่ะ ทำตามแผนที่เราวางไว้นะคะ ห้ามวู่วามเด็ดขาด ฟอดด"ฉันบอหเฮียคาร์ แล้วเขย่งปลายเท้ายื่นหน้าขึ้นไปหอมแก้มเฮียคาร์ แผนที่พวกฉันวางไว้ก็คือ ฉันจะเข้าไปแลกตัวกับเออาร์ ให้เออาร์มาฝากไว้กับเฮียปอน แล้วที่เหลือพวกฉันสี่คนเฮียคาร์ พี่ราม พี่เฮลและฉัน จะเข้าไปฆ่าไอฮิโระ แต่ฉันกลัวสามีสุดที่รักของฉันจะไม่ยอม"ครับ ซ้อ เฮียจะไม่ดื้อ เฮียจะเชื่อฟังซ้อซนซนนะครับ^_^"เฮียคาร์บอกฉัน แล้วเฮียก็โค้งต
"รอพ่อแม่แกอยู่ที่นี่แหละเด็กน้อย ฉันจะฆ่าพ่อแก แล้วเดี๋ยวเราจะไปใช้ชีวิตอยู่ที่ญี่ปุ่นด้วยกันน่ะหึๆๆ"ฮิโระลูบหัวเออาร์อย่างเอ็นดูในความน่ารักของเออาร์ "ไม่ อาร์จะอยู่กับม่ะม๊ากับป่ะป๊า อาร์รักม่ะม๊าป่ะป๊า"เออาร์ถอยหลังหนีฮิโระที่ยืนเอามือลูบผมเออาร์อยู่ซนซน"ฮืฮๆๆๆ"ฉันร้องไห้อยู่ในอ้อมกอดของเฮียคาร์ เฮียคาร์กอดฉันแน่นมาก ฉันก็กอดเฮียคาร์แน่นเช่นกัน ลูกชายของฉันกำลังตกอยู่ในอันตราย"เฮียขอโทษ เฮียขอโทษ"เฮียคาร์พรำ่บอกขอโทษฉันซำ้ๆ"ไม่ใช่ความผิดของเฮีย หนูว่าเรารีบไปเอาลูกกลับมาเถอะ มันให้เวลาเราแค่10นาที"ฉันผลักอกเฮียคาร์ออกพร้อมเช็ดนำ้ตา ลูกกำลังรอฉันกับเฮียไปรับอยู่ ฉันจะมาอ่อนแอแบบนี้ไม่ได้"ไม่! เฮียไม่ให้หนูไป!"เฮียคาร์ขึ้นเสียงอย่างจริงจัง ฉันก็มองหน้าเฮียคาร์อย่างจริงจังเหมือนกัน"หนูเป็นใคร เฮียไม่รู้หรอ?"ฉันเอ่ยถามเฮียคาร์ไปด้วยนำ้เสียงนิ่งเงียบ ใครทำให้คนที่ฉันรักเจ็บ แน่นอนพวกมันต้องเจ็บมากกว่าเป็นร้อยเท่า"แต่เฮียไม่อยากให้หนูไปเสี่ยง มันอันตราย"เฮียคาร์ยังคงดื้อไม่ให้ฉันไปด้วย ฉันจึงยื่นมือไปกุมแก้มเฮียคาร์ทั้งสองข้าง"จุ๊ฟ"ฉันก้มหน้าลงไปเอาริมฝีปากของฉันแนบทับลงไปบนริม
(โหล ไอฮิโระ!)เอคาร์จำเสียงนี้ได้ทันที เพราะมันเป็นเสียงศัตรูคู่อาฆาตของเขา เอคาร์เคยไปเจรจาขอสงบศึกพร้อมยกคาสิโนที่ประเทศฝรั่งเศสให้ฮิโระทุกที่ แต่ฮิโระมันไม่เอาและไม่ยอม เพราะฮิโระต้องการชีวิตเอคาร์และก่อนที่เอคาร์จะตาย เขาจะทำให้เอคาร์เจ็บปวดทุกทรมาน ที่ฮิโระไม่เลือกจับเมียของเอคาร์มาเพราะเมียของเอคาร์ได้ฆ่าลูกน้องมือขวาคนสนิทของเขาไปเมื่อ3ปีที่แล้ว เพราะเขาสั่งให้ยามาตะจับตัวคู่หมั้นเอคาร์ไป แต่ยามาตะถูกคู่หมั้นของเอคาร์ฆ่าตายแล้วลูกน้องของเขานับพันโดนเผาตายทั้งหมดด้วยฝีมือเอคาร์ และฮิโระให้คนไปสืบเรื่องที่เอคาร์ประการลาจากวงการมาเฟียเพราะเหตุใด มาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดและครอบนำทุกๆประเทศเป็นความฝันของเอคาร์ มันยิ่งทำให้ฮิโระสงสัยมาก ฮิโระให้คนตามสืบ จนได้รู้มาว่าเอคาร์มีลูกกับคู่หมั้นของเขา ก่อนที่เอคาร์จะถอนหมั้นและหายไป3ปี จนศัตรูรอบๆตัวของเอคาร์ เลิกเล็งเป้าหมายไปที่คู่หมั้น เพราะทุกคนคิดว่าคู่หมั้นของเอคาร์ไม่ได้มีผลประโยชน์อะไรกับพวกเขาแล้ว เพราะเอคาร์ไม่ได้รักคู่หมั้น แต่พวกเขาคิดผิด เอคาร์มันรักคู่หมั้นของมันมาก และเอคาร์มันคิดจะปกป้องคนที่มันรัก ด้วยการเดินออกมาจากชีวิตของ
โกดังเก็บซากเรือ "เห้ย ทำไมไปจับลูกไอคาร์มาว่ะ""กูก็ไม่รู้ นายใหญ่สั่งมา"ชายชุดดำสองคนยืนคุยกัน แล้วมองไปที่เด็กน้อยที่ถือกระดาษที่ถูกตัดเป็นรูปหัวใจไว้ในมือ ชายทั้งสองคนนี้ได้รับคำสั่งจากผู้เป็นนายของนายมาอีกทีหนึ่งให้ไปจับลูกของศัตรูที่นายเขาเกียจมาก"พวกลุงๆ อาร์อยากหาม่ะม๊า"เด็กน้อยเอ่ยบอกชายชุดดำทั้งสองคน "กลับไม่ได้เว้ย อย่างี่เง่านั่งเงียบๆ"ชายชุดดำหันไปตหวาดเด็กน้อย เออาร์จากที่นั่งอยู่ รีบยืนขึ้น แล้วเดินเข้ามาหาชายชุดดำทั้งสองคน"ลุงนั่นแหละอย่างี่เง่า อาร์อยากหาม่ะม๊า ม่ะม๊าอยู่ที่ไหนแงๆๆๆๆ""ป่ะป๊า ม่ะม๊า อยู่ที่ไหน เอาอาร์กลับไปแงๆๆๆๆ"เด็กน้อยร้องออกมาด้วยความคิดถึงป่ะป๊าและม่ะม๊า เด็กน้อยได้รับคำสั่งจากป่ะป๊าว่าให้ยืนรอม่ะม๊าอยู่กับที่เฉยๆพอม่ะม๊าเดินมา ให้เด็กน้อยออกไปชูกระดาษรูปหัวใจที่เด็กน้อยถืออยู่ให้ม่ะม๊าของเด็กน้อยดู แล้วป่ะป๊าบอกให้พูดว่า"แต่งงานกับเฮียนะหนู"แต่ในขณะที่เด็กน้อยกำลังยืนรอม่ะม๊าของเขาอยู่นั้นก็มี อมยิ้ม1แท่งถูกโยนมาตรงข้างๆที่เด็กน้อยยืนอยู่ เด็กน้อยเลยเดินไปดู พอเด็กน้อยก้มเก็บอมยิ้มขึ้นมาอย่างสงสัย ว่าอมยิ้มมาจากไหน ก็มีอมยิ้มอีกอันถูกโยนมา
"ฟอดด ฟอดดด ฟอด ฟอดด"เฮียคาร์ก้มหน้าลงมาหอมแก้มฉันอย่างไว"เฮีย!"ฉันเรียกเฮียเสียงดัง ก็เฮียคาร์อ่ะดิ หอมแก้มฉัน พอเสรฺ็จแล้วก็อุ้มลูกวิ่งหนีฉัน ไอเฮียบ้า"อย่าลืมสระผมให้ลูกนะค่ะเฮีย"ฉันตะโกนสั่งเฮียคาร์ไป"จ้าาา เมียยย"เฮียคาร์ก็ตะโกนตอบกลับมาพลางหันมายิ้มแล้วทำตาปิ้งๆใส่ฉัน เฮ้อออ"กระเทย เดี๋ยวกูไปกล่อมลูกกับผัวนอนก่อนน่ะ"ฉันหันไปบอกอตินที่มันกำลังยืนถ่ายรูปวิวอยู่ "เครๆๆมึง กล่อมผัวอย่างเดียวน่ะอย่าแอบเล่นจ้ำจี้กันน่ะกูอิจฉา เชนไม่มาด้วย"อตินมันบอกฉัน ฉันก็เบะปากมองบนใส่มัน อตินมันคบกับเชนเพื่อนของคินแล้วล่ะ ฉันกับคินยังคงเป็นเพื่อนกัน ฉันเอาเกียร์คืนคินไปแล้ว เพราะตอนนี้ฉันว่าคินคงจะมีรักครั้งใหม่แล้วล่ะ เพราะคินเคยพูดทำนองถามหาเกียร์ของเขากับฉัน และฉันก็รู้จากอตินมาว่าคินมันเมาเสียใจมากที่เฮียคาร์กลับมาหาฉัน คินเลยไปกินเหล้าและมันก็เมามาก มากจนพลาดท่าไปข่มขืนรุ่นน้องที่คณะของฉันเธอเป็นดาวคณะด้วย ฉันก็ไม่รู้ว่าทั้งคู่เป็นยังไงบ้างเพราะฉันก็ยุ่งๆกับงานที่ร้านแล้วก็ยุ่งกับลูก แถมสามีขี้อ้อนขี้เอาของฉันอีก แค่นี้หัวถึงหมอนลูกหลับฉันก็หลับตามลูกแล้ว"ม่ะม๊า ไหนนมอาร์"เฮียคาร์อาบนำ้