Share

12.ภูเก็ต

last update Last Updated: 2024-11-19 20:43:35

The paradise villa resort & spa ภูเก็ต

"ช่างเป็นเกียรติกับทางเราจริงๆ เลยนะครับที่คุณโชติและครอบครัวให้เกียรติมาจัดงานฉลองวันเกิดที่นี่"

"คุณไพโรจน์ ไอ้เราก็คนกันเองทั้งนั้น นี่ผมก็กะว่าอยากจะให้ตาเก้ามาดูๆ ลาดลาวไว้สำหรับโครงการที่กำลังจะขยายมา มีอะไรก็แนะนำหลานเพิ่มได้เลยนะครับ"

"โอ๊ยผมไม่กล้าหรอกครับ ไอ้ผมมันโครงการเล็กๆ ใครจะไปสู้ตาเก้าได้ล่ะครับ ขานั้นน่ะทำกำไรที่อเมริกาปีหนึ่งเท่ากับผมบริหารที่นี่3ปีเลยนะครับ มีแต่ผมน่ะสิที่ต้องไปขอคำปรึกษาหลานเพิ่มว่าจะต้องทำยังไง นี่ถ้ายัยลิตา เก่งได้ซักครึ่งหนึ่งของตาเก้าบ้างก็คงจะดี อุตส่าห์ส่งให้ไปเรียนที่เดียวกันยังไม่ได้เรื่องอะไรกลับมาเลยครับ ผมล่ะหนักใจกับหลานคนนี้จริงๆ"

"แต่หนูลิตาก็เก่งนะคะคุณไพโรจน์ ฉันเองยังเห็นตาเก้าพูดชมถึงหนูลิตาอยู่บ่อยๆ"

"ผมว่าตาเก้าคงจะมองผิดแล้วล่ะมั้งครับคุณสุนันทา ผู้หญิงที่ตาเก้าพูดถึง ไม่น่าจะใช่ยัยลิตาหลานสาวผมแล้วล่ะ ขานั้นทุกวันนี้ยังขอเงินอาใช้ทุกเดือนอยู่เลย ฮ่าๆ"ขณะที่พวกผู้ใหญ่ก็ยังคงนั่งพูดคุยกันไปเรื่อยๆ ปล่อยให้พวกลูกหลานที่แยกย้ายกันไปพักผ่อนกันตามอัธยาศัย มีเวลาสองวันในการพักผ่อนก่อนที่งานวันเกิดจะถูกจัดขึ้น

หลังจากเกิดเรื่องในวันนั้น กลวัชรก็ไม่ได้เข้ามาข้องแวะกับพลอยนภัสอีกเลย เจอกันที่ทำงานเขาก็แทบที่จะไม่มองเธอเลยด้วยซ้ำ ทำราวกับว่าเธอไม่ได้มีตัวตนอยู่ในที่เเห่งนั้นเลย ใจหนึ่งพลอยนภัสก็คิดว่าดีแล้วที่เขาเป็นแบบนี้ จะได้ไม่ต้องมาคอยกลั่นแกล้งล้อเล่นกับความรู้สึกเธออีก แต่อีกใจเธอกลับอึดอัด ไม่ได้รู้สึกดีอย่างที่เธอกำลังบอก เขาคงจะเกลียดและขยะแขยงเธอมากจนไม่สามารถมองหน้าเธอได้ นึกไปก็รู้สึกปวดแปลบขึ้นมากลางใจ แต่ช่างเถอะ เป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว เธอจะได้ไม่ไปแอบคิดหวังอะไรในตัวเขา ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามที่มันควรจะเป็น

ก๊อกๆ ...

"พลอยเสร็จหรือยัง ไปว่ายน้ำกัน"

"เดี๋ยวนะคะพี่กริ้ง พลอยหยิบครีมกันแดดแป๊บนึงค่ะ"

"เร็วๆ พี่อยากว่ายน้ำเต็มที่แล้ว ไม่ได้พักผ่อนแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วเนี่ย"

ห้องพักแต่ละหลังเป็นสไตล์ลอฟท์ มีกระจกหนึ่งร้อยแปดสิบองศาที่สามารถมองเห็นวิวทะเลได้ ด้านหน้าติดชายหาด พลอยนภัสกับชานิดาพักอยู่กันคนละหลัง ด้วยเห็นผลที่ว่าชานิดาชอบนอนคนเดียวมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ถึงแม้จะสนิทกับพลอยนภัสแค่ไหนก็ตาม

คุณสุนันทากับคุณโชติขอพักห่างออกไปทางด้านบนของรีสอร์ท เพราะบอกว่าด้านล่างติดวิวทะเลนี้เอาไว้ให้พวกหนุ่มๆ สาวๆ พักกันเเละไม่อยากเดินไกลจากห้องจัดเลี้ยงด้วย

ส่วนกลวัชร เธอไม่รู้ว่าเขาพักที่ไหน เพราะตอนนั่งเครื่องมาก็มากันคนละไฟลท์บิน โดยเขาล่วงหน้ามาก่อน คงเพราะเขาไม่อยากเห็นหน้าเธอละมั้ง ก่อนที่ความคิดจะเตลิดไปไกล พลอยนภัสรีบสลัดความคิดนี้ทิ้งก่อนรีบเปิดประตูออก

"เสร็จแล้วค่ะ ไปกัน"สองสาวพากันมุ่งหน้าตรงไปยังสระว่ายน้ำ โดยชานิดาที่ออกอาการตื่นเต้นกว่าใครเพราะว่าห่างหายจากการมาทะเลเสียนาน

"เร็วๆ พลอยพี่จะโดดแล้วนะ"

"พี่กริ้งตื่นเต้นเป็นเด็กๆ เลยนะคะ"พลอยนภัสหลุดขำที่ชานิดาทำท่าทีราวกับเด็กน้อยดีใจที่ผู้ปกครองอนุญาตให้เล่นน้ำได้

"ก็ใช่น่ะสิ พลอยคิดดูนะว่าปีนี้พี่ลุยโปรเจ็คที่โหดมากๆ มานานแค่ไหน กว่าจะจบมาได้ ไม่มีเวลาแม้แต่จะคิดว่าจะไปเที่ยวด้วยซ้ำ แต่อยู่ดีๆ ก็เสมือนสวรรค์เมตตาที่ให้คุณพ่อมาจัดงานวันเกิดที่นี่"ชานิดายังแอบเน้นคำว่าโหด ก่อนจะวางผ้าเช็ดตัวกับชุดคลุมไว้ที่เก้าอี้ยาวริมสระ แล้วจึงกระโจนทิ้งตัวลงไปจนน้ำกระเพื่อม

ตู้ม!!

"ลงมาเร็วๆ เข้า โอ๊ยสดชื่นมากๆ"

"ค่ะๆ แต่พลอยยังไม่ได้เปลี่ยนชุดเลย พลอยขอไปเปลี่ยนในห้องน้ำแป๊ปนึงนะคะ"

"อ้าวพี่นึกว่าเปลี่ยนมาแล้วซะอีก"

"แหะๆ ยังเลยค่ะ"

"รีบๆ เลยยัยน้อง"พูดจบชานิดาก็หันไปว่ายน้ำต่อ โดยที่พลอยนภัสก็เดินเข้าไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำ บิกินีที่เธอเตรียมมาเป็นแบบวันพีชสีขาวเต็มตัว แต่เว้าด้านข้างทั้งสองฝั่ง พลอยนภัสเป็นคนรูปร่างดีมาแต่ไหนแต่ไร แต่เมื่อก่อนเธอเลือกที่จะใส่แต่เสื้อผ้าตัวใหญ่ เพราะตอนนั้นก็ไม่ได้คิดว่าจะแต่งตัวสวยๆ ไปอวดใคร ถึงเธอจะไม่ใช่สาวเปรี้ยว แต่เธอก็ไม่ใช่สาวหวาน เธอก็เหมือนผู้หญิงทั่วๆ ไปที่แต่งตัวตามแฟชั่นสมัยนี้

แต่ยอมรับว่าตั้งแต่ที่เธอไปสารภาพกับกลวัชรว่าเธอชอบเขาแล้วถูกเขาปฏิเสธมา หลังจากนั้นทำให้เธอเสียเซลฟ์ไปเลย เธอหาทางที่จะอยากปรับปรุงตัวเองเรื่องความสวยงามการแต่งตัวมาตั้งแต่นั้น หรือแม้กระทั่งเรื่องอื่นๆ เพราะลึกๆ เธอนึกเสมอว่า เพราะเธอไม่สวยเท่าเอมมิกา ผู้หญิงที่กลวัชรหลงรัก จึงทำให้เขาไม่สนใจในตัวเธอ แต่นั่นก็เป็นเพียงความคิดในตอนเด็กๆ จนกระทั่งเธอเรียนจบมาและได้เข้ามาทำงานที่บริษัทของครอบครัวเขาความคิดเด็กๆ พวกนั้นก็ได้หายไป เหลือก็แต่เพียงความคิดที่ว่าแค่อยากดูสวยดูดีบ้างเหมือนผู้หญิงทั่วๆ ไปทำกัน

เปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว ด้วยความที่มัวแต่ก้มหน้าหาครีมกันแดดในกระเป๋า ทำให้ไม่ทันมอง จึงชนเข้าเต็มๆ กับใครบางคน จนเธอผงะจะล้มหงายหลัง ก่อนที่วงแขนแกร่งจะมารวบเอวเธอไว้ให้ไปอยู่ในอ้อมแขน

"ว๊าย..ขอโทษ คะ...ค่ะพี่เก้า"

ทันทีที่พลอยนภัสเงยหน้าขึ้นมาสบตาคม ใจเธอก็เต้นโครมครามราวกับมีกลองเป็นร้อยๆ ใบไปตีแข่งกันอยู่ในอก ใบหน้าเขากับเธอห่างกันไม่ถึงคืบ จนจมูกนั้นแทบจะชนกันอยู่รอมร่อ

"ซุ่มซ่าม เดิมไม่รู้จักมองทาง"

"ขอโทษค่ะ พลอย..ไม่ทันได้มอง"

"งั้นทีหลังก็ช่วยมองด้วย จะได้ไม่ไปไล่ล้มใส่ใครให้เป็นภาระคนอื่นเขา"

"แต่พลอยก็ไม่ได้ขอให้ช่วยเลยนะคะ ทีหลังพี่เก้าปล่อยพลอยล้มลงไปเลยก็ได้ค่ะ"ทั้งๆ ที่พลอยนภัสยืนตรงทรงตัวได้แล้วหากแต่แขนแกร่งก็ยังไม่ยอมปล่อยออกจากเอวบางจนพลอยนภัสต้องเป็นฝ่ายแกะมือออกเอง

"นี่เธอว่าฉันเสร่อเข้ามาช่วยเธอไว้เองงั้นเหรอ"

"พลอยยังไม่ได้พูดอะไรแบบนั้นเลยนะคะ พี่เก้ากำลังเข้าใจพลอยผิด แต่ยังไงก็ขอบคุณนะคะที่ช่วยพลอยไว้ พลอยขอตัวค่ะ"

พูดจบก็รีบเดินจ้ำอ้าวออกไปจากตรงนั้นทันที ปล่อยให้กลวัชรยืนหน้าดำคร่ำเครียดโดยไม่ได้หันกลับไปมอง ไม่รู้เหมือนกันว่าอยู่ดีๆ กลวัชรนั้นโผล่มาจากทางไหน แต่ทำเอาเธอถึงกับอกสั่นขวัญหายไปหมด แถมยังมาว่าๆ เธอเป็นภาระที่ทำให้เขาต้องมารับตัวเธอไว้

"ก็ใครใช้ให้เขาเข้ามารับไว้ล่ะ เธอก็ไม่ได้ร้องขอเสียหน่อย ชิ"

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (1)
goodnovel comment avatar
Sawarost Sontijai
พ่อแง่แม่งอน
VIEW ALL COMMENTS

Related chapters

  • ไม่รู้ว่ารัก   13.สระว่ายน้ำ

    หลังจากชิ่งหนีออกมาได้พลอยนภัสก็ตั้งหน้าตั้งตาเดินบ่นออกมาจากห้องเปลี่ยนชุด ซึ่งเอาจริงๆเธอไม่ได้นึกเอะใจเลยว่าทำไมกลวัชรถึงเข้าไปในห้องเปลี่ยนชุดเหมือนกันกับเธอ"อ้าวมาแล้วเหรอพลอย ลงมาสิ"พลอยนภัสวางชุดคลุมกับผ้าเช็ดตัวไว้ที่เก้าอี้ริมสระ ก่อนจะหย่อนตัวลงไปในสระขนาดใหญ่ที่กั้นด้วยกระจกส่วนวิวด้านหน้าเป็นทะเลสีฟ้าที่มองออกไปได้ไกลสุดสายตา"สดชื่นจังเลยค่ะพี่กริ้ง""ก็นั่นน่ะสิ พี่ถึงตามตาเก้ามาด้วย""อะไรนะคะ นี่พี่กริ้งโทรตามเขามาทำไมล่ะคะ เขาออกจะเกลียดพลอยขนาดนั้น เขาทนเห็นหน้าพลอยไม่ได้หรอกค่ะ""ก็ไม่เห็นจะว่าอะไรนะ พี่ก็บอกตาเก้าอยู่นะว่าพี่อยู่กับพลอย แล้วตาเก้าก็มาเนี่ย"ในขณะที่สองสาวกำลังมโนกันไป อีกฝั่งหนึ่งของสระก็มีสาวสวยคนหนึ่งตะโกนเรียกชื่อกลวัชรออกมาเสียงดังจนทำให้ทั้งคู่ต้องหันไปมอง"เก้าคะ ทางนี้ค่ะ""มาแล้วเหรอครับลิตา"กลวัชรเดินตรงเข้าไปหาเธอ ก่อนที่ทั้งสองจะจุ๊บแก้มทักทายกันแบบวัฒนธรรมตะวันตก"แหม คุณลุงมาจัดงานวันเกิดที่รีสอร์ทอาโรจน์แท้ๆ เก้ากลับไม่ชวนลิตาสักคำ ปล่อยให้ลิตามารู้จากอาโรจน์เอาเอง น่าน้อยใจนะคะ"ลลิตาพูดพลางทั้งเกาะแขนแถมเอาหน้าเข้าไปซบกับอกเปลือยเปล่

    Last Updated : 2024-11-19
  • ไม่รู้ว่ารัก   14.งานเลี้ยง

    คืนวันงานเลี้ยง.."โอ้โห วันนี้คุณพ่อกับคุณแม่สวยหล่อเหมาะสมกันมากๆ เลยค่ะ" ชานิดาที่พึ่งเดินเข้ามาภายในห้องเอ่ยชม"หมายความว่ายังไงกันลูก นี่สรุปว่าแม่สวยแค่วันนี้วันเดียวเองเท่านั้นเหรอ" คุณสุนันทาแกล้งเหย้าลูก"ใครบอกล่ะคะ คุณแม่ก็สวยทุกวันน่ะแหละค่ะ แต่ว่าวันนี้สวยเป็นพิเศษไง""แก้ตัวเก่งจริงๆ เลยลูกคนนี้""สงสัยจะเหมือนคุณพ่อน่ะค่ะ"อะไรกันเล่ายัยเด็กคนนี้นี่ อย่าโยงเข้ามาหาพ่อสิ พ่อไม่เกี่ยวนะ"สามคนพ่อแม่ลูกต่างพากันหัวเราะเสียงดังที่คุณโชติต้องรีบออกตัวก่อนเลยว่าไม่เคยต้องแก้ตัวอะไรกับคุณสุนันทาเลย เพราะมีแต่พูดบอกความจริงทุกอย่างตั้งแต่รู้จักแต่งงานกันมา มีแต่รักและก็ซื่อสัตย์จึงไม่มีเรื่องที่จะต้อง คอยโกหกปิดบังก๊อกๆ ..."เสร็จกันหรือยังครับ"กลวัชรวันนี้ในชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม มันทำให้เขายิ่งดูโดดเด่น บวกกับเขารักที่จะดูแลรูปร่างอยู่เสมอ จึงทำให้สาวน้อยสาวใหญ่ หญิงแท้หญิงเทียมที่ได้เห็นเขาต่างก็ไม่อยากจะละสายตากันเลยทีเดียว แม้ว่าภายนอกอาจจะดูเงียบขรึม แต่เวลาเขายิ้มทีหนึ่งกับทำให้เขาดูเปลี่ยนไปเป็นราวกับว่าคนละคน อย่างกับสีดำที่เปลี่ยนมาเป็นสีขาว ราวกับซาตานที่เปลี่ยนมาเทพบุต

    Last Updated : 2024-11-19
  • ไม่รู้ว่ารัก   15.ผู้มาใหม่

    ภายในงาน...หลังจากที่จัดการเหล่าบาร์บีคิวกับจุ๊บแจงเสร็จแล้ว พลอยนภัสจึงได้โอกาสเดินเข้าไปหาคุณโชติ พร้อมของขวัญที่เธอเตรียมไว้ให้ท่าน"สุขสันต์วันเกิดค่ะคุณลุง""อ้าวพลอย หายไปไหนมาลูก ลุงกับป้าก็มองหาอยู่""นั่นสิ พี่ก็ว่าจะโทรตาม แต่เห็นตาเก้าบอกว่าเราแอบไปนั่งกินบาร์บีคิวกันอยู่สองคนกับจุ๊บแจงทางโน้น น่าตีนักไม่ชวนกันเลย""แหะๆ พอดีพลอยหิวน่ะค่ะพี่กริ้ง เลยชวนจุ๊บแจงไปแอบกินกัน นี่ของขวัญที่พลอยตั้งใจเก็บเงินซื้อให้คุณลุงค่ะ หวังว่าคุณลุงคงจะชอบ ขอให้คุณลุงสุขภาพแข็งแรง อยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้กับพวกเราไปนานๆ นะคะ"พูดจบก็เข้าไปกอดประมุขของบ้าน ซึ่งเป็นทั้งผู้มีพระคุณและยังเปรียบเสมือนญาติแท้ๆ อีกคน ที่คอยอุปการะเลี้ยงดูเธออย่างดีมาตลอด"ขอบใจมากๆ นะลูก ทีหลังไม่ต้องลำบากเก็บเงินมาซื้ออะไรให้ลุงหรอก พลอยเก็บไว้ใช้จ่ายส่วนตัวเถอะ""พลอยเต็มใจค่ะ พลอยอยากตอบแทนพระคุณที่คุณลุงกับคุณป้าเมตตาพลอย""ถ้าพลอยอยากตอบแทนลุงกับป้า ก็แค่ตั้งใจทำงาน ช่วยพี่ๆ เขาดูแลกิจการของครอบครัวเราเท่านี้ลุงกับป้าก็พอใจแล้วล่ะลูก" คุณสุนันทากล่าวเสริมท้าย ก่อนจะเข้ามากอดพลอยนภัสด้วยอีกคน"พลอยขอบคุณคุณลุง

    Last Updated : 2024-11-19
  • ไม่รู้ว่ารัก   16.หมั่นไส้

    "เอ่อ วรรณก็ไม่รู้ว่าควรถามดีมั้ยนะคะ แต่เพื่อหลานชาย... คือว่าอย่างนี้ค่ะ วรรณอยากจะถามว่าหนูพลอยน่ะมีแฟนหรือยังคะ" กลวัชรที่สายตากำลังจดจ่ออยู่ที่คู่หนุ่มสาวที่กำลังช่วยกันเลือกอาหารอยู่ตรงซุ้มฝั่งตรงข้ามก็ถึงกับชะงักกับประโยคที่ได้ยิน"คุณจารุวรรณถามทำไมหรือคะ""แหมก็คุณพี่สุดูสิคะ ปกติไม่เห็นตาไรอันจะสนใจเข้าหาผู้หญิงคนไหนเลยค่ะ มีแต่โดนเข้าหา แต่นี่พอเห็นหนูพลอยล่ะก็ยิ้มหน้าบานไม่หุบ แถมเมื่อกี้ก็รีบขอให้หนูพลอยเป็นคนเทคแคร์ตัวเองคืนนี้อีก ที่วรรณถามเพราะจะได้บอกตาไรอันถูกน่ะค่ะว่าควรหยุดหรือควรลุยไปเลย เพราะหนูพลอยเองก็น่ารักจริงๆ วรรณชอบ ถ้ายังไม่มีเจ้าของ ก็จะได้จองไปเป็นหลานสะใภ้"และแล้วกลวัชรเองก็ถึงบางอ้อ สรุปว่าผู้ชายตัวสูงรูปร่างดีที่ยืนอยู่ข้างๆ พลอยนภัสนั้นจริงๆ คือตัวแทนบริษัทอังกฤษที่เข้ามาประชุมกับเขาตอนนั้น แถมตอนนี้ยังเป็นหลานชายแท้ๆ ของหุ้นส่วนบริษัทที่เขากำลังจะทำธุรกิจร่วมอีกด้วย"จริงๆ ดิฉันก็ยังไม่เห็นว่าแกจะมีแฟนเลยนะคะคุณจารุวรรณ เห็นมีก็แต่เพื่อนๆ กัน เคยถามเจ้าตัวเองก็บอกว่ายังไม่เจอใครที่ชอบ สงสัยคราวนี้คงจะเจอแล้วล่ะมั้งคะ""นี่จริงเหรอคะเนี่ย โอ้ยดีใจแท

    Last Updated : 2024-11-19
  • ไม่รู้ว่ารัก   17.คู่เต้นรำ

    ไรอันภายมือออกมารอรับ พลอยนภัสจึงได้วางมือเล็กลงไปบนฝ่ามือใหญ่ การกระทำทุกอย่างถูกมองไปด้วยสายตาของทุกคนที่นั่งอยู่ในโต๊ะ หากแต่ว่าต่างกันที่ความรู้สึกวินาทีที่พลอยนภัสวางมือเรียวเล็กของเธอลงไป กลวัชรรู้สึกเหมือนว่าตัวเขามันชาๆ แบบบอกไม่ถูก ราวกับว่าใครเอาอะไรมาบีบหัวใจเขาเล่น รู้สึกหูอื้อคล้ายกับว่าความดันกำลังพุ่งขึ้นสูง เขาพยายามบอกตัวเองว่าไม่ได้รู้สึกอะไร แต่ไม่เข้าใจทำไมถึงไม่ชอบภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้ายิ่งตอนที่ไอ้เจ้าฝรั่งนั่นเดินจูงมือพลอยนภัสออกไปยังหน้าฟลอร์ ที่ขณะนี้มีเสียงเปียโนดังคลอขึ้น เขาก็อดที่จะมองตามไปจนสุดตาไม่ได้ ทำได้ก็เพียงกระดกไวน์อีกกว่าครึ่งแก้วที่เหลือหมดรวดเดียว"อะไรกันคะเก้า นี่ไวน์นะคะ ดื่มราวกับว่าน้ำเปล่า"ลลิตาอดแปลกใจในพฤติกรรมของชายหนุ่มไม่ได้"ผมอยากเต้นรำแล้ว เราออกไปเต้นรำกันเถอะลิตา"กลวัชรเอ่ยชวนเมื่อเห็นว่านั่งอยู่ตรงนี้ไปก็ไม่น่าจะมีอะไรดีขึ้น เขาน่าจะต้องทำบางสิ่งบางอย่าง"คุณพลอยจับมือผมไว้นะครับ แล้วก้าวตามผมช้าๆ ไม่ต้องกลัวเหยียบผมหรอกครับ""พลอยจะพยายามเป็นนักเรียนที่ดีนะคะ"แล้วทั้งคู่ก็พากันหัวเราะออกมา ซึ่งในสายตาไรอัน พลอยนภัสเป็นผู้หญิ

    Last Updated : 2024-11-19
  • ไม่รู้ว่ารัก   18.เสแสร้ง

    "เป็นไงคะเก้าลิตาเก่งมั้ย คุณไรอันนี่สุดยอดจริงๆ เลยค่ะ ลิตาต้องขอโทษคุณพลอยด้วยนะคะที่มาฉกคุณไรอันไป" สิ้นเสียงเพลงจบลง ลิตาที่เห็นท่าทีแปลกๆ ของกลวัชรที่มีต่อพลอยนภัส จึงได้รีบเดินแยกออกจากไรอันมาทันที เธอรู้สึกไม่ไว้ใจ สายตาที่กลวัชรมองพลอยนภัสมันแปลกๆ เขาเองยังไม่เคยมองเธอด้วยสายตาแบบนั้นเลย ดังนั้นเธอจึงต้องกันไว้ก่อนอันที่จริงจะว่าไปแล้วมิสเตอร์ไรอันคนนี้ก็น่าสนใจดี ทั้งความหล่อก็พอๆ กันกับกลวัชร แถมความรวยไม่ต้องพูดถึง เธอก็อยากที่จะทำความรู้จักกับเขาอีกสักหน่อย จะได้เผื่อเอาไว้เป็นตัวเลือกได้หากวันใดต้องพลาดจากกลวัชรอีกแต่ถ้าจะให้เลือกเลยตอนนี้ลลิตาอยากครอบครองกลวัชรมากกว่า เขาดูมีเสน่ห์ดึงดูด ดูเร่าร้อน เธออยากรู้นักว่าเรื่องบนเตียงเขาจะเผ็ดร้อนขนาดไหน เพราะที่ผ่านๆ มาเขาเอาแต่ปฏิเสธเธอมาตลอดทั้งๆ ที่เธอเองก็สวยขนาดนี้"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณไรอันไม่ใช่ของพลอยซะหน่อย อย่าพูดแบบนั้นเลยค่ะคุณลิตา""แหมถึงตอนนี้อาจจะยังไม่ใช่ แต่วันหน้าก็ไม่แน่ใช่ไหมล่ะคะคุณไรอัน" ลลิตาที่หันไปมองสบตากับไรอัน จนชายหนุ่มเองต้องส่งสายตาหวานเยิ้มไปทางพลอยนภัสเพื่อสื่อความหมายให้รู้"ผมก็หวังว่าอย่าง

    Last Updated : 2024-11-19
  • ไม่รู้ว่ารัก   19.ทวงคืนของเล่น

    คืนนี้พระจันทร์เต็มดวง แสงจันทร์จึงส่องสว่างพอที่จะสาดส่องลงมายังผืนน้ำและชายหาดสีขาวที่สะท้อนเห็นเงาพระจันทร์อยู่ในทะเล ยิ่งถ้าใครได้มาเดินกับคนรู้ใจ คงจะต้องเป็นค่ำคืนที่โรแมนติกมากก็ว่าได้ พลอยนภัสก้มถอดรองเท้าแล้วเอามาถือไว้ในมือ ก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงไปยังขอนไม้ที่นอนเกยอยู่ริมชายหาดไรอันยังคงจ้องมองมายังใบหน้าสวยหวานนั้นอย่างไม่อาจละสายตาไปได้ จนพลอยนภัสเองก็รู้สึกเขิน"คุณไรอันแอบมองพลอยเหรอคะ" ชายหนุ่มถึงกับยิ้มออกมา เพราะถูกหญิงสาวจับได้ว่าเขาแอบมองทั้งๆ ที่เขาไม่ได้แอบ แต่กำลังมองเธออยู่แบบเต็มๆ ต่างหาก"ก็คุณพลอยสวย""แหม ชมกันซึ่งหน้าแบบนี้ พลอยก็เขินแย่สิคะ""ผมพูดจริงๆ ครับ แล้วที่ผมบอกว่ามีเรื่องอยากถามคุณพลอย ผมอยากจะถามว่า คุณพลอยมีแฟนหรือยัง ผมชอบคุณ ถ้าเผื่อว่าคุณยังไม่มีใครผมอยากจะขอโอกาสได้ให้เราได้เรียนรู้จักกันมากขึ้น"พลอยนภัสถึงกับอึ้งในคำถามที่ไรอันถามออกมาตรงๆ ไม่คิดว่าเขาจะรุกเร็วขนาดนี้ อย่างว่า ไรอันเติบโตมาในสังคมตะวันตก คนที่นั่นเมื่อมีอะไรก็มักจะพูดกันออกมาตรงๆ ไปเลยเพื่อความกระจ่าง"เอ่อ..พลอยว่ามันเร็วไปนะคะ เราพึ่งจะรู้จักกันเอง อีกอย่างคุณไรอันก็เป็น

    Last Updated : 2024-11-19
  • ไม่รู้ว่ารัก   20.แผนการของคนเจ้าเล่ห์

    พลอยนภัสนึกชั่งใจอยู่สักพัก หลังจากที่ชานิดาโทรมาไหว้วานว่าให้เธอช่วยชงชาร้อนที่เธอมักดื่มอยู่เป็นประจำไปให้กลวัชรที่ห้องที เพราะตอนนี้ชายหนุ่มมีอาการเมาและปวดศีรษะบอกตามตรงใจเธอยังแอบหวั่นๆ จากเหตุการณ์เมื่อตอนหัวค่ำอยู่ไม่หายที่ถูกเขากอดเอาไว้อยู่ในอ้อมแขนตอนที่เต้นรำด้วยกัน เธอยังนึกกลัวว่าเขาจะกลั่นแกล้งอะไรเธออีก แต่ลึกๆ อีกใจก็แอบเป็นห่วง เพราะช่วงหัวค่ำที่ผ่านมาเธอก็เห็นว่าเขาดื่มไปมากจริงๆ แต่ก็อดที่จะแปลกใจไม่ได้ที่ในเวลานี้เขาไม่ได้อยู่กับลลิตาหญิงสาวตัดสินใจจัดการหาเสื้อคลุมมาคลุมทับชุดนอนตัวสั้นที่เธอใส่อยู่อีกชั้น เพื่อที่จะได้ปกปิดร่างกายไม่ให้ดูน่าเกลียดเนื่องจากว่ากำลังเตรียมตัวที่จะเข้านอนเเล้ว หากก็แต่ว่าชานิดาก็ได้โทรมาเสียก่อนพลอยนภัสจัดการต้มน้ำร้อนจากกาน้ำร้อนในห้องที่มีให้ประจำอยู่แล้ว จากนั้นจึงชงชาที่เธอพกติดตัวมาและชอบดื่มเวลาปวดหัวหรือนอนไม่หลับใส่ขวดน้ำร้อนแบบพกพาแล้วจึงรีบเดินไปยังห้องพักหลังที่กลวัชรพักอยู่ตามที่ชานิดาบอกซึ่งเธอพึ่งรู้ว่าอยู่ห่างจากห้องพักเธอไปเพียงแค่สามสี่หลังใช้เวลาไม่ถึงห้านาทีก็มาถึง เธอจึงลองเคาะประตูอยู่สองสามครั้ง แต่ภายในห้องก

    Last Updated : 2024-11-19

Latest chapter

  • ไม่รู้ว่ารัก   49.วันของเรา

    ในที่สุดก็มาถึงวันนี้ หนึ่งเดือนเต็มๆที่กลวัชรและพลอยนภัสต่างใจจดจ่ออยู่กับการช่วยกันทั้งออกแบบและเตรียมงาน แม้ว่าคุณสุนันทานั้นบอกว่าจะหาฤกษ์ให้ได้เร็วที่สุดแต่ก็ยังต้องรอถึงหนึ่งเดือนงานแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างอลังการใหญ่โตและหรูหรา เหล่าบรรดาเพื่อนๆทั้งฝ่ายเจ้าบ่าวและฝ่ายเจ้าสาวต่างพากันมาร่วมแสดงความยินดีกับทั้งสองฝ่ายอย่างคับคั่งงานพิธีในช่วงเช้าคู่บ่าวสาวเลือกที่จะใส่เป็นชุดไทยโบราณ ชุดเจ้าบ่าววันนี้อยู่ในชุดไทยราชปะแตนสีงาช้างคอตั้งสูงกระดุมแถวเดียวที่สวมใส่คู่กับโจงกระเบนสีหม่นเหลือบทองและใส่ถุงเท้าแบบยาว ทรงผมถูกแต่งเซ็ทให้เข้าทรงรับกับใบหน้าหล่อ ส่วนด้านเจ้าสาวสวมใส่ด้วยชุดไทยจักรพรรดิ ตัดเย็บด้วยผ้าไหมอย่างประณีต ห่มด้วยสไบปักเลื่อมลายดอกไม้สีเข้ากันกับฝ่ายเจ้าบ่าว ผมยาวสลวยถูกเกล้าเก็บขึ้นไปด้านบนก่อนจะปักด้วยปิ่นสีทองระย้าและแซมเอาไว้ด้วยช่อดอกไม้เล็กๆตามช่อผมสวยงาม"วันนี้เมียพี่สวยจัง สวยจน..."ในขณะที่พูดก็ไม่ได้พูดเปล่า ฝ่ามือใหญ่ยังคงแวะเวียนลงไปบีบที่สะโพกอวบอิ่มด้วย"พี่เก้าคะ เดี๋ยวก็จะต้องออกไปแล้วนะคะ ยังจะมาทะลึ่งอีก""ก็วันนี้ที่รักสวยมากเป็นพิเศษนี่ พี่เห็นแล้

  • ไม่รู้ว่ารัก   48.ด้วยรัก nc

    "พี่อยากอธิบายเรื่องเมื่อคืน" พลอยนภัสเงยหน้าขึ้นมองไปยังใบหน้าหล่อเหลาที่เวลานี้ขยัยเข้ามาใกล้ กลวัชรเอื้อมมือไปจับมือเธอขึ้นมากุมไว้"เรื่องที่พลอยได้ยิน จริงๆแล้วพี่ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ที่พี่พูดไปก็แค่อยอยากให้ธาวินมันล้มเลิกความตั้งใจที่จะอยากจีบพลอย แต่เมื่อคืนเป็นวันเกิดมันพี่ก็เลยไม่อยากทำร้ายจิตใจมัน เพราะถ้าพี่บอกความจริงระหว่างเราไปว่าพลอยเป็นอะไรกับพี่ พี่กลัวว่ามันจะเสียใจ เห็นมันยิ่งคลั่งรักพลอยอยู่ พี่ก็เลยเลือกที่จะใช้วิธีนั้นแทน ใครจะคิดว่าอยู่ดีๆพลอยจะไปเดินเล่นอะไรแถวนั้นได้" กลวัชรอธิบายเสียยืดยาวเพียงเพื่อหวังว่าคนตัวเล็กตรงหน้าจะได้เข้าใจเขามากขี้น"พี่พูดจริงๆ พลอยเชื่อพี่หรือเปล่า" เขาจับมือเธอแน่นขึ้น สายตาจ้องมองเธออย่างแน่วแน่เพื่อจะสื่อให้รู้ถึงความจริงใจที่มี"พลอยกลัวว่าพี่เก้าจะแค่อยากหลอกอยากแกล้งพลอย แค่อยากทำให้พลอยเสียใจ" "ตั้งแต่พี่กลับมาแล้วเราอยู่ด้วยกันตลอด พลอยเคยรู้สึกว่าพี่อยากทำแบบนั้นหรอ""ก็มีนะคะ ช่วงแรกๆเห็นแกล้งหาเรื่องพลอยทุกวัน"หื้ออ กลวัชรถึงกับต้องร้องหือออกมาเมื่อพลอยนภัสนั้นตอบกลับไปตรงๆ"โอเคๆก็อันนั้นมันก็อาจช่วงแรกๆไง ใคร

  • ไม่รู้ว่ารัก   47.สถานะใหม่

    เมื่อคืนทั้งคืนหลังจากที่ไปรับพลอยนภัสมา หญิงสาวก็เอาแต่นั่งเงียบมาตลอดทาง เธอไม่ได้ปริปากบอกหรือพูดอะไร บอกเพียงแค่ว่ามีเรื่องไม่สบายใจเท่านั้น เขาขับรถพาเธอไปจอดอยู่ที่บริเวณริมชายหาด พลอยนภัสเดินลงจากรถก่อนจะขอไปเดินเล่นแบบเงียบๆที่ริมชายหาด จากนั้นเธ จึงกลับขึ้นรถมา ตลอดทั้งคืนเขานั่งเฝ้าดูเธอหลับจนกระทั่งตัวเขาเองก็หลับไป พอเช้ามาจึงได้มาส่งเธอที่บ้าน แต่ไม่คิดเลยว่าจะต้องมาเจอกับความจริงอะไรที่เขาไม่อยากเจอแบบนี้"ฟาน พลอยขอโทษนะที่พามาเจออะไรแบบนี้ตั้งแต่เช้า" พลอยนภัสหันกลับไปหาเพื่อนชายคนสนิทที่เวลานี้ดูจะเสียใจมาก"จริงหรือเปล่าพลอยที่เขาพูดมา เรื่องระหว่างพลอยกับเขามันจริงหรือเปล่า" สเตฟานเอ่ยถามเสียงอ่อน เขาก็ไม่ได้อยากก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเธอมากนักแต่ก็อยากให้ตัวเองกระจ่าง"เอาไว้วันหลังพลอยจะอธิบายให้ฟานฟังนะ แต่ตอนนี้ฟานกลับไปก่อนได้หรือเปล่า ขอบคุณมากๆที่อุตส่าห์ไปรับพลอยเมื่อคืน" พลอยนภัสหันไปพูดกับเพื่อนชายคนสนิทด้วยสีหน้าและแววตาที่ลำบากใจ เธอคิดว่าเธอเข้าใจความรู้สึกของสเตฟานดีและไม่ได้อยากให้เขาต้องมารับรู้และเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเลยสักนิดในขณะที่สเตฟานยอ

  • ไม่รู้ว่ารัก   46.เมียหาย

    ธาวินยังคงตกใจอึ้งไม่หายเมื่อได้ยินคำตอบของกลวัชร 'พลอยเป็นเมียกู' นี่เขาพลาดอะไรไปตรงไหน ทั้งๆที่เขาพยายามที่จะจีบพลอยนภัสมาตลอด แต่อยู่ดีๆไอ้เพื่อนตัวดีก็ดันมาบอกว่าผู้หญิงที่เขาหมายปองนั้นเป็นเมียมัน"แล้วมึงก็ปล่อยให้กูจีบเมียมึงอยู่ได้ตั้งนานเนี่ยนะ ไอ้บ้าเอ้ย"ธาวินนึกอยากจะตีอกชกชกกำแพงให้มันพังๆไปเลย"กูขอโทษที่ไม่ได้บอกก็เพราะเห็นว่าวันนี้เป็นวันเกิดมึง ไม่อยากทำให้เสียบรรยากาศว่ะ" กลวัชรยืนเท้าสะเอวหน้ายุ่ง พยายามอยากจะอธิบายให้เพื่อนฟังด้วย"ไอ้เก้ามึงนี่เร็วตัดหน้ากูตลอดตั้งแต่สมัยเรียนแล้วนะ นี่ถ้าเป็นเพื่อนนคนอื่นคงเลิกคบกับมึงไปนานแล้ว""แล้วมึงเป็นอะไรวะถึงได้คอยมาชอบผู้หญิงคนเดียวกันกับกูอยู่ได้" เออนั่นดิ ธาวินก็ยังคิดว่าทำไมเขากับกลวัชรถึงได้คอยแต่จะชอบผู้หญิงคนเดียวกัน เป็นมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว นึกแล้วก็ยังแปลกใจ"แล้วไอ้ที่พูดกล่อมกูเป็นวรรคเป็นเวรเสียตั้งนานในออฟฟิศคืออะไรวะ อย่าบอกนะว่ากันซีน" "อือ""แต่กันซีนไม่ให้กูจีบเมียตัวเองใช่มั้ย ไม่ใช่กันซีนไม่ให้จีบน้อง" ธาวินยังคงถามย้ำ"อือ ตามนั้นแหละ"หลังจากที่ธาวินเข้าไปเจอกลวัชรและพลอยนภัสที่ตรงบันไ

  • ไม่รู้ว่ารัก   45.ความจริงที่ซ่อนไว้

    "ถ้างั้นกูขอแนะนำ นี่น้องพลอย ว่าที่แม่ของลูกกูในอนาคต น้องพลอยครับส่วนนั่นไอ้เก้าเพื่อนพี่แล้วก็เป็นหุ้นส่วนของร้านนี้กับพี่ครับ" ธาวินเอ่ยออกมาหวังว่าจะให้ทั้งสองไอ้รู้จักกันแต่แล้วคำตอบของกลวัชรก็ทำให้ธาวินและข้าวฟ่างนั้นตกใจกลับมากกว่า"รู้จักละ นั่นเลขากูเอง" กลวัชรตอบกลับทันที ทำเอาสองศรีพี่น้องต่างร้อง ห๊าา ออกมาพร้อมกันโดยไม่ต้องนัดหมาย"อืม ไม่ต้องตกใจหรอก แล้วบ้านก็ยังอยู่บ้านเดียวกันกับกูด้วย" กลวัชรพูดไปสายตาก็จ้องไปยังคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเพื่อประเมินสถานการณ์ หากแต่ก็ได้รับมาเพียงแค่ความว่างเปล่า"ถามจริง นี่ล้อกูเล่นป่ะเนี่ย" ธาวินยังคงไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองจนต้องหันไปถามพลอยนภัสอีกรอบ"ที่ไอ้เก้าพูดมานี่จริงหรือเปล่าครับน้องพลอย พี่งงไปหมดแล้ว" "ค่ะ ก็อย่างที่พี่เก้าพูดมานั่นแหละค่ะ คุณแม่พี่เก้าเป็นคนอุปถัมภ์เลี้ยงดูพลอยมาตั้งแต่เด็กๆหลังจากที่คุณลุงคุณป้าพลอยเสียน่ะค่ะ โลกกลมจังเลยนะคะ แถมพี่เก้ากับพี่ธาวินยังเป็นเพื่อนกันอีกต่างหาก" พลอยนภัสหันไปยิ้มเจื่อนๆให้กับธาวิน ส่วนกลวัชรนั้นเธอเพียงแค่เหลือบมองแค่หางตา"ถ้าอย่างนั้นน้องพลอยกับไอ้เก้าก็คงจะเป็นเหมือนพี่เห

  • ไม่รู้ว่ารัก   44.งานงอก

    พลอยนภัสค่อยๆเดินตามเสียงนั้นไป ไม่ได้ต้องการที่จะเสียมารยาท แต่แค่อยากจะไปดูให้เห็นกับตาเพื่อความแน่ใจเท่านั้น ประตูของห้องไม่ได้ถูกปิด แสงไฟภายในสาดส่องออกมาจนถึงทางเดิน หญิงสาวค่อยๆเดินไปอย่างเงียบๆจนไปหยุดอยู่ตรงมุมประตูของห้องนั้นที่เปิดเพียงแค่แง้มๆเอาไว้แต่ก็สามารถที่จะมองเห็นได้ถึงใครที่นั่งอยู่ในนั้นใช่...ใช่เขาจริงๆด้วย กลวัชรกับธาวินกำลังนั่งคุยกันอยู่ที่โต๊ะทำงานอย่างสนุกสนานโดยไม่ทันได้สังเกตุว่ามีเธอยืนอยู่ตรงนี้ ทุกๆถ้อยคำที่กลวัชรพูดมันออกมาพลอยนภัสได้ยินมันหมดทุกถ้อยทุกคำ "สาวที่ไหน ไม่มี๊....(เสียงสูง) กูก็ไปเรื่อยๆ มึงก็รู้อยู่เหมือนสมัยก่อนนั่นแหละ วันๆทำแต่งานจะเอาเวลาที่ไหนไปหา นอกเสียจากว่ามีมาให้กินถึงที่เอง ฮ่าๆ""ฮ่าๆ มึงลืมไปหรือเปล่าวะว่านี่ใคร 'เก้าฟันดะ' นะเว้ย ฉายานี้ตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย จนตอนนี้ก็ยังใช้ได้อยู่ ถ้าไม่แน่จริงคงไม่อยู่มาจนถึงวันนี้หรอก""กูว่ามึงอย่าหาเรื่องใส่ตัวเลยว่ะ จะมีไปทำไมวะฟงแฟน สู้อยู่โสดๆคนเดียวเฟี้ยวกว่าเยอะ อยากฟัดกับใครตอนไหนก็ได้ เลิกคิดเสียเถอะพงพลอยอะไรนั่นน่ะ""ไม่ได้!!ไม่ใช่หรอก กูว่ายัยนั่นไม่เห็นจะสวยตรงไหนเลย หน้า

  • ไม่รู้ว่ารัก   43.ปากหมาพาซวย

    ภายในร้านเมื่อเดินเข้ามา พลอยนภัสเห็นกลุ่มชายหญิงยืนนั่งกันเป็นกลุ่มๆ เสียงเพลงในงานดังกระหึ่มจนต้องกระซิบคุยกันจึงจะได้ยิน วันนี้ผับทั้งผับปิดต้อนรับเฉพาะกลุ่มเพื่อนที่ได้รับเชิญเท่านั้น พลอยนภัสเลือกหยิบเครื่องดื่มที่เป็นค็อกเทลแบบบางๆมาจิบเพื่อที่ว่าตนเองนั้นจะได้อยู่ได้นานๆโดยไม่เมาไปเสียก่อนธาวินพาเธอและข้าวฟ่างเดินผ่านกลุ่มเพื่อนๆเขาไป หลายคนมองมาด้วยสายตายิ้มๆ คงเพราะเห็นว่าชายหนุ่มเลือกที่จะเอามือมาประครองไว้ที่เอวเธอกรายๆ คืนนี้พลอยนภัสใส่เดรสยีนต์สั้นสีเข้มขึ้นมาเหนือเข่า ด้านบนเป็นเกาะอกแต่มีสายเดี่ยวเส้นเล็กๆพาดอยู่ที่ไหล่ข้างละเส้น ผมยาวสลวยถูกดัดเป็นลอนและปล่อยทิ้งตัวให้ยาวลงมาดูละมุนตายิ่งนัก "คืนนี้น้องพลอยแต่งตัวน่ารักมากๆเลยนะครับ" ธาวินเอ่ยชม แต่ข้างๆก็ยังมีข้าวฟ่างคอยกระแนะกระแหนด้วยความหมั่นไส้อยู่เป็นพักๆ"หมั่นไส้ๆๆๆ เบื่อพวกคนคลั่งรักจริงๆเลย ไหนดูสิว่ามีเพื่อนพี่วินคนไหนหล่อๆบ้าง""พี่เห็นเราเล็งเพื่อนพี่มาหลายคนหลายครั้งหลายหนแล้วนะฟ่าง นี่ยังไม่มีใครถูกตาต้องใจเราอีกหรอ" ธาวินเอ่ยแซวเธอบ้างเมื่อเห็นว่าได้จังหวะ"ยังเลยค่ะ ที่เห็นก็มีแต่งั้นๆ ฟ่างอยากได้หุ่

  • ไม่รู้ว่ารัก   42.เรื่องระหว่างเรา

    "เธอไม่เป็นอะไรนะ"กลวัชรเอื้อมมือไปบีบมือเล็กไว้หลังจากขับรถออกมาได้สักแล้ว พลอยนภัสยังคงนั่งเงียบมาตลอดทางไม่ยอมพูดจาอะไรกับเขาอีกจนกลวัชรเห็นว่าเธอและเขาจำเป็นจะต้องคุยกัน"เป็นอะไรหรือเปล่า" กลวัชรถามขึ้นหลังจากหาที่เขาหาที่จอดข้างทางเพื่อจะได้คุยกันกับเธอ"ระหว่างเรามันคืออะไรคะพี่เก้า" พลอยนภัสถามออกไปตรงๆ ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังใบหน้าหล่อเหลาเพื่อรอฟังคำตอบ"แล้วที่ฉันอยู่กับเธอทุกวันแบบนี้เธอยังไม่รู้อีกหรอว่าระหว่างเรามันคืออะไร" กลวัชรถามย้อนออกไปแต่ดูเหมือนว่าคนตัวเล็กก็ยังไม่ได้พอใจในคำตอบ"พลอยต้องการคำตอบค่ะ ต้องการความชัดเจน ถ้าหากว่าพี่เก้าไม่ได้คิดว่าระหว่างเรามันมีอะไรมากกว่าแค่เซ็กซ์ พี่เก้าก็ช่วยหยุดมายุ่งเกี่ยวกับพลอยเถอะค่ะ พลอยไม่อยากโดนใครมาด่าว่าไปยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายของคนอื่นอีก" พลอยนภัสพูดออกไปด้วยน้ำเสียงและสีหน้าจริงจังจนกลวัชรเองก็รู้สึกหวั่นๆใจกับท่าทีของคนตรงหน้า"ถ้าเป็นเรื่องของลลิตาฉันขอโทษนะ ทีหลังฉันจะไม่ให้ใครมาว่าเธอได้แบบนี้อีก" "ทีหลัง? นี่หมายความว่ายังจะมีใครที่นอกเหนือจากคุณลลิตาอีกอย่างนั้นหรอคะ""ไม่มีๆ ไม่มีแล้วฉันสัญญา" พูดจบพลอยนภัสก็ถู

  • ไม่รู้ว่ารัก   41.รับปลาย่างมาจากแมว

    ยิ่งเห็นพลอยนภัสและไรอันเดินเข้ามาใกล้ๆจนมาหยุดอยู่ที่หน้าเวทีกลวัชรก็ยิ่งหมั่นไส้ เพราะตอนที่ซ้อมกันไรอันไม่จำเป็นต้องเอามือไปโอบที่รอบเอวของพลอยนภัสเลย มีเพียงแค่ให้พลอยนภัสคล้องแขนไรอันไว้หลวมๆเท่านั้น แต่ตอนนี้หมอนั่นกำลังเล่นนอกบท แถมยังคงจะกวนโอ๊ยเขาด้วยการหันมายิ้มแล้วยักคิ้วให้จนกลวัชรเส้นประสาทดีดดังเปรี๊ยะๆ'รอให้จบงานก่อนเถอะน่าไอ้ฝรั่ง พ่อจะเบิ้ดกะโหลกให้ลั่นเลย' กลวัชรแอบคาดโทษไรอันไว้ในใจหลังจากจบงานกลวัชรบอกให้มารดาและพี่สาวของตนเองนั้นกลับก่อนได้เลย โดยเขาได้โทรไปตามคนขับรถของที่บ้านให้มารอรับ ส่วนพลอยนภัสนั้นตนจะเป็นคนรอรับเอง ขอให้มารดาและพี่สาวไม่ต้องเป็นห่วง ซึ่งทั้งคุณสุนันทาและชานิดาเองก็รู้สึกแปลกใจกับท่าทีของกลวัชรเช่นกัน"พักหลังๆมานี้ตาเก้าของคุณแม่เลิกเกลียดยัยพลอยแล้วหรอคะ" ชานิดาเอ่ยถามมารดาในขณะที่เดินออกไปขึ้นรถ"แม่ก็ไม่รู้เหมือนกันลูก แต่ก็ดีแล้วล่ะถ้าเก้าจะเลิกทำตัวไม่ดีใส่น้องแล้วหันมารักมาดูแลน้องน่ะ""หันมารักมาดูแล คุณแม่ว่าตาเก้าจะหันมารักมาดูแลยัยพลอยแบบไหนหรอคะ" "ก็แบบพี่น้องกันยังไงล่ะลูก มีกันอยู่เท่านี้""แล้วถ้าเกิดว่าตาเก้ากับยัยพลอยไม่ไ

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status