“หนูยังไม่มีแฟนหรอกค่ะ แล้วก็ไม่คิดจะมีด้วย”
“ทำไมล่ะ พี่ว่าฟ้าก็สวยนะ ไม่น่าจะยังโสด” เขาชมออกมาจากใจจริงเพราะเธอคนนี้สวยและดูมีเสน่ห์มากๆ
“เราเพิ่งรู้จักกันเอง หนูคงบอกพี่ไม่ได้ทุกเรื่อง”
“แต่พี่ว่าเพราะเราเพิ่งรู้จักกันหนูน่าจะบอกพี่ได้ทุกเรื่อง”
“หมายความว่ายังไงคะ”
“ก็เพราะเราสองคนมาเที่ยวไงล่ะ ต่างคนต่างก็มาจากคนละที่พอเที่ยวเสร็จต่างก็แยกย้ายกันไป การเล่าเรื่องของกันและกันให้อีกฝ่ายฟังมันก็เป็นการระบายออกอย่างหนึ่งและมั่นใจได้ไงว่าเขาจะไม่เอาเรื่องของเราไปพูดต่อที่ไหนเพราะคงไม่ได้เจอกันอีกแล้ว”
“พี่พูดเหมือนอยากเล่าอะไรให้หนูฟังเลยนะคะ”
“อยากฟังเรื่องของพี่ไหมล่ะ มันเป็นตลกร้ายในชีวิตพี่นะ”
“ถ้าพี่คิดว่าเล่าให้หนูฟังแล้วมันโอเค หนูฟังก็ได้เพราะยังไงคืนนี้หนูก็ไม่มีที่ไปอยู่แล้ว”
แดเนียลเล่าเรื่องราวความรักของตนเองตั้งแต่เริ่มต้นจีบวรัญญาในตอนที่หญิงสาวไปเรียนต่อที่อเมริกา และพอหญิงสาวเรียนจบกลับมาที่เมืองไทยเขาก็ตามเธอกลับมาด้วย
เขามาสมัครเป็นอาจารย์สอนที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งทางภาคเหนือและทำธุรกิจโรงเรียนสอนภาษาร่วมกับเธอและเพื่อนอีกหนึ่งคน เขาเล่าอย่างไม่มีปิดบัง
ขณะที่เล่าน้ำเสียงของเขาก็เจ็บปวดทำให้ปลายฟ้ารู้สึกเห็นใจเป็นอย่างมากเพราะเขาอุตส่าห์ข้ามน้ำข้ามทะเลและคิดว่าจะมาใช้ชีวิตกับผู้หญิงที่ตัวเองรักแต่เรื่องมันไม่ได้เป็นอย่างที่หวัง เขาถูกทิ้งให้อยู่ต่างเมืองอย่างเดียวดาย
“ทำไมพี่ไม่คิดจะกลับไปประเทศของพี่เหรอคะ” เพราะเธอเจอเหตุการณ์แบบเขาเธอคงกลับไปหาคนที่บ้าน
“พี่ชอบเมืองไทยมาก และถึงพี่จะกลับไปที่นั่นพี่ก็ไม่เหลือใครแล้วน่ะสิ”
“หมายความว่ายังไงเหรอคะ แล้วพ่อแม่พี่ล่ะคะ”
“พ่อกับแม่พี่เสียไปนานแล้ว พี่ตัดสินใจย้ายมาอยู่ที่นี่ไงล่ะ”
“เรื่องของพี่มันน่าเศร้าเหมือนกันนะคะ แต่พี่ก็เก่งมาก ถ้าเป็นหนูเจอเรื่องแบบนี้ก็คงไปไม่เป็น”
“แรกๆ ก็แทบแย่นะ แต่ตอนนี้ก็ดีขึ้นแล้ว”
“พี่จะเข็ดกับความรักไหมคะ”
“พี่ก็ตอบไม่ได้เหมือนกันนะ ความรักมันไม่ได้ผิดอะไร มันก็อยู่ของมันเฉยๆ แต่มันจะผิดก็คงผิดที่เราสองคนรักกันไม่มากพอมือที่จับกันมันไม่แน่นพอ”
“พี่พูดอะไรแบบนี้หนูขนลุกเลยค่ะ” ปลายฟ้าไม่เคยคุยเรื่องแบบนี้กับใคร ในมุมมองของเธอแล้ว การเลิกกันแบบนี้มันเจ็บปวดมาก
“แล้วฟ้าล่ะมีอะไรจะระบายกับพี่มั้ย”
“เรื่องของฟ้าไม่น่าสนใจหรอกค่ะ มันก็แค่เรื่องของเด็กวัยรุ่นที่ไม่รู้จักแบ่งเวลาให้ดี”
“เล่าให้พี่ฟังสิ บางทีได้ระบายออกมามันอาจจะดีขึ้นนะ”
“เรื่องมันนานมาแล้วค่ะ”
“เล่ามาเถอะยังไงคืนนี้พี่ก็ยังไม่อยากจะกลับห้อง”
ปลายฟ้าเล่าแค่ว่าเธอมีแฟนและจริงจังกับความรักและให้เวลากับแฟนมากไปหน่อยจนลืมรักตัวเองทำให้พลาดที่จะเรียนในคณะที่ตัวเองชอบ
“เพราะแบบนี้หรือเปล่าถึงยังไม่มีแฟนและไม่คิดจะมีแฟน”
“ค่ะ หนูกลัวจะเป็นเหมือนเดิม”
“แต่พี่ว่าฟ้าน่าจะเรียนรู้จากเรื่องในอดีต และจะไม่ทำมันพลาดอีก”
“มันก็ไม่แน่หรอกค่ะ ฟ้าเป็นคนที่รักใครแล้วทุ่มเทสุดๆประมาณว่าคลั่งรักค่ะ”
“ผู้ชายที่ได้เป็นแฟน คงจะเป็นผู้ชายที่โชคดีมากๆ”
“พี่คิดยอย่างนั้นเหรอคะ”
“ก็ฟ้าเป็นคนที่สวยมากรู้มั้ย ผู้ชายที่ได้แฟนสวยและคลั่งรักถ้าไม่เรียกว่าโชคดีแล้วจะให้เรียกว่าอะไรล่ะ”
“พี่แดนก็เป็นคนที่หล่อมากเหมือนกันค่ะ”
สองคนมองหน้ากันแล้วหัวเราะจากนั้นก็ดังดื่มกันจนกระทั่งเกือบจะตีสอง แดเนียลก็ชวนปลายฟ้ากลับเพราะมันดึกมากแล้ว
“ฟ้าพักที่ไหนพี่จะเดินไปส่ง”
“โรงแรมด้านหลังเราเองค่ะ พี่แดนไม่ต้องไปส่งหรอกค่ะหนูกลับเองได้”
“ไม่เมาใช่ไหม” เขาเห็นหน้าเธอแดงจนถึงลำคอก็อดห่วงไม่ได้
“กินแค่นี้ไม่เมาหรอกค่ะ” ถึงแม้ปลายฟ้าจะเป็นเด็กเรียนและเพิ่งเคยเข้าสถานบันเทิงแต่เธอก็เคยซื้อแอลกอฮอล์มาดื่มที่ห้องกับเพื่อนอยู่บ่อยๆ การดื่มไปแค่นี้จึงเป็นอะไรที่สบายมาก
“พี่ก็พักที่นี่เหมือนกัน”
ทั้งสองคนเดินกลับมายังโรงแรม ปลายฟ้าออกจากลิฟต์ที่ชั้น 15 ส่วนแดเนียลนั้นพักที่ชั้น 17
คืนนี้ชายหนุ่มรู้สึกดีขึ้นมากๆ ที่ได้ระบายเรื่องในใจออกมาเพราะตั้งแต่เขาเลิกกับวรัญญาก็ไม่ได้คุยเรื่องนี้กับใครเลย แดเนียลไม่ค่อยไม่มีเพื่อนที่เมืองไทย เขามาอยู่ที่นี่ก็เพราะวรัญญา
ชายหนุ่มพยายามข่มตานอนแต่ก็ยังคงนอนไม่หลับจู่ๆ เขาก็คิดถึงใบหน้าสวยของปลายฟ้า รอยยิ้มและแววตาที่ฟังเขาเล่าเรื่องในอดีตอย่างตั้งใจมันทำเขารู้สึกประทับใจมาก เธอทำให้เขาคลายความเจ็บปวดไปได้มากเลยทีเดียว แดเนียลก็ไม่กล้าคิดอะไรกับเธอไปมากกว่าคนรู้จักเขายังเข็ดกับความรัก อีกทั้งผู้หญิงคนนั้นก็ไม่คิดจะมีแฟนเรื่องระหว่างเธอกับเขามันก็คงเป็นแค่ความบังเอิญที่ได้มาเจอและพูดคุยกันในคืนที่ต่างคนต่างเหงา
หรือบางทีฟ้าอาจจะส่งเธอมาปลอบใจเขาในวันที่รู้สึกแย่ๆ ก็เป็นได้ ถ้าหากมันเป็นแบบนั้นจริงๆ พรุ่งนี้เขาจะลองชวนเธอไปเที่ยวด้วยกันอย่างน้อยมันก็ยังดีกว่าเที่ยวคนเดียว
ห้องอาหารของโรงแรมที่นี่ปิดในเวลา 10.30 น. ปลายฟ้าจึงไม่ได้รีบร้อนเท่าไหร่เพราะวันนี้เธอมีเวลาว่างตลอดทั้งวัน โปรแกรมเที่ยวก็ไม่มีอะไรมาก หญิงสาวคิดว่าจะเช่าจักรยานยนต์ซักคันและขี่เที่ยวบริเวณตัวเมือง ส่วนตอนเย็นก็คิดว่าจะไปดูพระอาทิตย์ตกดินที่แหลมพรหมเทพเธอลงมาที่ห้องอาหารในเวลา 9 โมงกว่า เมื่อตักอาหารเช้าแล้วก็เดินไปหาที่นั่งยังทานเงียบๆ ยังทานอาหารที่ตักมาได้ไม่ถึงครึ่งก็รู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังยืนอยู่ด้านหน้าโต๊ะนั่งอยู่“พี่ขอนั่งด้วยคนได้ไหม”ปลายฟ้าเงยหน้าขึ้นแล้วก็ยิ้มเมื่อเห็นว่าผู้ชายคนนี้คือพี่แดน คนที่เธอนั่งคุยกับเขาอยู่หลายชั่วโมง“ได้ค่ะ พี่เพิ่งมาเหมือนกันเหรอคะ”“ครับ เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับเท่าไหร่”“ฟ้าล่ะ หลับสบายดีไหม”“ฟ้าหลับเป็นตายเลยค่ะ สงสัยจะดื่มไปเยอะ”“แล้วเช้านี้เป็นไงบ้างล่ะ ปวดหัวไหม”“ไม่ค่ะ เช้านี้ก็ปกติดีว่า แต่พี่แดนล่ะคะแฮงค์หรือเปล่า”“ไม่หรอกน่าเบียร์แค่นั้นทำอะไรพี่ไม่ได้หรอก วันนี้แพลนไปเที่ยวที่ไหนบ้างล่ะฟ้า” แดเนียลถามขณะตักอาหารเข้าปากอย่างไม่รีบร้อน“ว่าจะเช่ามอเตอร์ไซค์แล้วก็ขี่เที่ยวรอบๆ เมืองค่ะ”“ฟังดูน่าสนใจดีนะ”“แล้วพี่แดนล่ะคะ มีแพล
แดเนียลเช่าจักรยานยนต์คันโตจากนั้นก็พาปลายฟ้าไปทานอาหารตามรีวิวที่เขากับเธอช่วยกันอ่าน ก่อนจะไปนั่งคาเฟ่จิบกาแฟกันในตอนบ่าย พอถึงเวลาเย็นก็พากันไปดูพระอาทิตย์ตกดินที่แหลมพรหมเทพชายหนุ่มรู้สึกผ่อนคลายมากแม้จะเพิ่งรู้จักกับปลายฟ้าแต่การได้เที่ยวด้วยกันแบบนี้มันก็ทำให้ทั้งสองสนิทสนมกันเร็วขึ้น ปลายฟ้าเป็นเด็กสาวที่ร่าเริงสดใสมองโลกในแง่ดีทำให้เขาเองรู้สึกสบายใจแต่ก็ไม่คิดจะจีบผู้หญิงคนนี้เพราะยังเข็ดกับเรื่องความรักอยู่มากวันรุ่งขึ้นทั้งสองก็ไปเที่ยวในตัวเมืองและทานกาแฟตามคาเฟ่ต่างๆ อีกพอตกเย็นก็กลับมาโรงแรมและนัดกันออกมานั่งดื่มที่ผับแห่งเดิมที่ทั้งสองเจอกันในคืนแรกพออีกวันก็พากันดำน้ำ ตลอดทั้งวันเขาได้ยินแต่เสียงหัวเราะสดใสของปลายฟ้ามันทำให้ชายหนุ่มลืมเรื่องของคนรักไปทีละนิดเขารู้สึกขอบคุณหญิงสาวมากที่มากเป็นความสดใสในวันที่เศร้าหมองของเขาคืนนี้ชายหนุ่มเลยนัดเธอมาอย่างร้านอาหารหรูของโรงแรมเพื่อเลี้ยงหญิงสาวเพื่อเป็นการตอบแทนที่ทำให้ชีวิตในแต่ละวันคงเขามีความสุข“พี่แดนไม่เห็นต้องพาหนูมาเลี้ยงร้านหรูแบบนี้เลย หนูเกรงใจจังค่ะ” ปลายฟ้าคิดว่าเขานัดมาทานอาหารที่ร้านอาหารธรรมดาทั่วไป แต
“ขยับออกไปหน่อยได้ไหม นั่งใกล้แบบนี้มันไม่ดีเลย เดี๋ยวคนอื่นก็เข้าใจผิดว่าพี่กำลังจะทำอะไรหนูนะคะ”“ใครเขาจะเข้าใจผิดกันล่ะ ผู้หญิงกับผู้ชายที่มาเที่ยวแบบนี้เขาไม่สนใจหรอกนะฟ้าว่าจะทำอะไรกันบ้าง”“พี่แดนคงไม่คิดจะทำอะไรกับหนูใช่ไหม พี่ก็รู้ว่าหนูยังเด็ก”“เด็กที่ไหน 20 ปีบรรลุนิติภาวะแล้วนะ” เขาพูดแล้วหัวเราะร่วน“พี่แดนขยับออกไปก่อนเถอะ หนูว่ามันไม่ดีเลยที่เรานั่งใกล้กันแบบนี้”“กลัวพี่เหรอ”“ไม่ได้กลัวหรอกค่ะ หนูแค่ไม่ชอบให้ใครอยู่ใกล้ ๆ”“เขาเรียกว่ากลัว”“หนูไม่ได้กลัวพี่” หญิงสาวพยายามเถียง“งั้นก็บอกพี่มาซิว่าทำไมถึงไม่อยากเที่ยวกับพี่ต่อ”“ถ้าหนูบอกความจริงพี่เหยียบไว้ตรงนี้เลยนะ”“สัญญาเลยจะเหยียบไว้”“คือจริงๆ การมาเที่ยวครั้งนี้หนูตั้งใจจะทำอะไรบางอย่าง มันอาจจะฟังดูไม่ค่อยเข้าท่าเท่าไหร่”“ไหนลองบอกมาสิว่าอยากจะทำอะไรเผื่อพี่จะอยากทำด้วย”“พี่แดนอย่าทำอย่าอยากทำแบบหนูเลยค่ะ”“ฟ้ายิ่งพูดพี่ก็ยิ่งอยากรู้บอกพี่มาดีๆ ถ้าไม่บอกพี่จะจูบตรงนี้จริงๆ ด้วย”“หนูว่าพี่คงไม่ทำอะไรหนูหรอกมั้ง”“ก็ถ้ายังยึกยักไม่ยอมบอกมันก็ไม่แน่นะฟ้า”“บอกก็ได้ห้ามหัวเราะเยาะนะคะ”“โอเค พี่จะไม
แดนเนียลรู้สึกแปลกไปที่วันนี้ต้องมานั่งทานข้าวคนเดียวในห้องอาหารของโรงแรมเพราะหลายวันมานี้เขาจะมีปลายฟ้ามานั่งทานอาหารอยู่ข้างๆ การได้พูดคุยกับเธอในทุกๆ วันทำให้เขาเริ่มชินเวลาไม่เจอกันก็รู้สึกเหมือนว่าชีวิตมันขาดอะไรไปบางอย่างวันนี้ปลายฟ้าบอกเขาว่าปวดหัวและอยากจะนอนพัก เขาก็ไม่รู้หรอกว่าเธออยากจะนอนพักจริงๆ หรือเพราะเบื่อที่จะออกมาเที่ยวกับเขาหรือเปล่าแต่เมื่อคิดดูอีกทีวันนี้อากาศมันก็ร้อนจริงๆ ขนาดเขาเองยังเผลอหลับไปเพราะความเหนื่อยตั้งหลายชั่วโมง ผู้หญิงตัวเล็กๆอยากปลายฟ้าก็น่าจะเหนื่อยและเพลียเหมือนกัน หลังทานอาหารแล้วแดเนียลก็ไปเดินเล่นบริเวณชายหาดก่อนจะซื้อเบียร์ติดมือขึ้นมานั่งดื่มบนห้อง หลังจากดื่มเบียร์หมดไปสามกระป๋องเขาก็ปิดไฟและเตรียมเข้านอนชายหนุ่มจับโทรศัพท์มาเช็กข้อความและอีเมล เขาอดไม่ได้ที่จะไลน์ไปถามว่าปลายฟ้ารู้สึกดีขึ้นไหม หรืออยากจะให้เขาพาไปหาหมอหรือเปล่าแต่ไลน์ไปหลายข้อความหญิงสาวก็ไม่อ่าน ซึ่งปกติแล้วปลายฟ้าจะเป็นคนที่ตอบไลน์เร็วมาก เขาคิดว่าเธอน่าจะเพลียจนหลับไปเขายังไม่สบายใจเท่าไหร่เพราะกลัวว่าปลายฟ้าจะอาการหนักชายหนุ่มจึงรีบเปลี่ยนชุดและเดินไปหาหญิงสาวท
แดเนียลพาปลายฟ้าออกมาจากบาร์โฮสต์เพื่อกลับโรงแรมระหว่างทางเด็กสาวก็บ่นไปเรื่อยๆ เพราะรู้สึกขัดใจที่มีคนมาตามให้กลับ“ฟ้าพี่ว่าคุยไม่รู้เรื่องแล้วกลับกันเถอะนะ” เขาประคองคนที่เดินแทบไม่ตรงทางออก ซึ่งกว่าหญิงสาว”“หนูไม่อยากกลับ ขอเที่ยวต่อได้ไหม พี่สองคนเมื่อกี้คุยสนุกมากเลย หนูอยากคุยกับเขาต่อ นะค้าพี่พาหนูกลับไปข้างในอีกได้ไหม” ปลายฟ้าพูดเสียงยืดเพราะเริ่มเมาได้ที่“อยากคุยก็คุยกับพี่ก็ได้ไม่เห็นต้องเข้าไปสถานที่แบบนั้น”“หนูไม่อยากคุยกับพี่”“ทำไมล่ะ”“ไม่อยากคุยก็คือไม่อยากคุย พี่แดนขาปล่อยหนูไปทำตามทางของหนูเถอะ”“เมาแบบนี้เดี๋ยวก็ได้ถูกใครเขาหิ้วไปหรอก”“หิวไปก็ดีหนูจะได้ทำอย่างที่อยากทำ พี่อย่ามายุ่งกับหนู” หญิงสาวโวยวาย“เราคุยกันเรื่องนี้แล้วนะ ฟ้ายังเด็กไม่ควรทำเรื่องแบบนั้น ถ้าเขาถ่ายคลิปขึ้นมาล่ะ ฟ้าไม่คิดถึงผลกระทบที่มันจะตามมาหน่อยเหรอ”“เขาไม่ถ่ายหรอกน่า หนูรู้”“ฟ้าจะมารู้ดีกว่าพวกเขาได้ยังไง แล้วเมาแอ๋แบบนี้ใครพาไปทำอะไรที่ไหนจะรู้ตัวหรือเปล่า”“รู้สิ หนูรู้ตอนนี้หนูก็รู้ว่าพี่กำลังจะพาหนูกลับห้อง หนูไม่อยากกลับ หนูอยากเที่ยวต่อ” หญิงสาวพยายามต่อต้านอย่างหนักแต่แดเนียล
แดเนียลก้มลงจูบปลายฟ้าอีกครั้งสองลิ้นเกี่ยวกระหวัดมือใหญ่ลูบไล้ไปทั่วลำตัวก่อนจะถอดชุดของหญิงสาวออกและอุ้มเธอไปวางบนเตียงนอนกว้าง“ไม่เปลี่ยนใจแน่นะฟ้า”เขาถามย้ำมือประคองใบหน้าและไล้ปลายนิ้วไปตามผิวหน้าเนียนเบาๆ“ไม่ค่ะพี่แดน หนูไม่มีทางเปลี่ยนใจ”แดเนียลกระตุกยิ้มก่อนจะก้มลงจูบหญิงสาวอีกครั้งมือเคล้นคลึงอกอิ่มผ่านบราเซียร์ตัวบางเสียงหวานครางอยู่ในลำคอเมื่อเขาเพิ่มน้ำหนักลงบนหน้าอกของเธอทั้งสองข้าง ความเสียวซ่านแผ่กระจายทั่วทั้งร่างกายชายหนุ่มเอื้อมมือไปปลดตะขอบราเซียร์ของเธอออก ตาคมจ้องมองความอวบอิ่มตรงหน้า เขารู้สึกพอใจในรูปร่างของปลายฟ้ามากถึงแม้หญิงสาวจะอายุเพียง 20 ไปแต่หุ่นของเธอก็สวยบาดตาบาดใจ“ฟ้าเป็นผู้หญิงที่สวยมาก”เขาพูดราวกับคนละเมอก่อนจมูกโด่งสูดกลิ่นหอมละมุนของกายสาว ปากร้อนขบเม้มไปตามผิวเนียนนุ่มกระตุ้นอารมณ์ของปลายฟ้าให้แตกกระเจิง มือใหญ่กอบกุมสองเต้าเคล้นคลึงปลุกเร้าไฟพิศวาส เสียงหวานครางแว่วเมื่อเขาลากปลายลิ้นไล้วนรอบปทุมถันที่แข็งชูชัน“อื้อ...พี่แดน...”ปลายฟ้ารู้สึกเสียวซ่านจนต้องร้องครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ แดเนียลส่งปลายลิ้นสะบัดรัวอย่างชำนาญ ก่อนที่ปากร้อน
เมื่อส่งให้เธอไปถึงสวรรค์แล้วแดเนียลก็รีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก ปากก็ยังมอบจูบเร่าร้อนให้กับหญิงสาว ชายหนุ่มรีบความหาถุงยางอนามัยในกระเป๋า แล้วสวมเข้ากับท่อนเอ็นร้อนของตนเองอย่างรวดเร็ว“พี่แดน....”ปลายฟ้าถึงกับสะดุ้งเมื่อเขาลากท่อนเอ็นร้อนของตนเองขึ้นลงบนกลีบกุหลาบสวยที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำน้ำหวานสีใส“ฟ้าเต็มใจให้พี่ใช่ไหม”เขาถามย้ำอีกครั้งปลายฟ้าพยักหน้าเพราะมาถึงขนาดนี้แล้วเธอก็อยากจะรู้ว่าความสุขในการร่วมรักมันจะมากมายขนาดแดนเนียลก้มลงจูบเธอขณะที่กดท่อนเอ็นเข้าทีละนิด ส่วนปลายเข้าไปเพียงนิดปลายฟ้าขยับหนี“พี่แดน......”หญิงสาวจับท่อนแขนเขาไว้แน่น รู้สึกเจ็บจี๊ดเมื่อความแข็งร้อนเข้ามาได้เพียงนิด“ใจเย็นนะฟ้าหายใจลึกๆ เชื่อพี่มันจะไม่เจ็บนิดเดียว อย่าเกร็งนะคนเก่ง”ชายหนุ่มพูดปลอบประโลมฝ่า ฝ่ามือร้อนฟอนเฟ้นอกอิ่มของแล้วดันตัวเองเข้าหาเธอเป็นจังหวะตื้นๆ ให้ปลายท่อนเอ็นหยอกเย้ากับโพรงสาวเป็นจังหวะ เขารู้สึกปวดร้าวและอยากจะกระแทกเข้าไปทีเดียวจนสุด แต่ช่องทางรักของปลายฟ้าก็คับแน่น จนเข้าไปเพียงแค่นิด“ไม่เกร็งนะฟ้า ผ่อนคลายหน่อย อดทนนิดนะคนเก่ง”เขากระซิบเสียงแหบพร่าข้างหูก่อนจะจูบแลก
แดเนียลนอนหงายลงบนเตียงก่อนจะคว้าตัวหญิงสาวเข้ามานอนข้างๆ ร่างกายของทั้งสองชุ่มไปด้วยเหงื่อปลายฟ้าหายเมาเป็นปลิดทิ้ง รู้สึกร่างกายเบาสบาย เธอรู้แล้วว่าทำไมเพื่อนถึงบอกว่าการมีแฟนมันมีทั้งความสุขและความสนุกไปในตัว“คนเก่งของพี่เหนื่อยไหม”ปลายฟ้าพยักหน้าแต่ไม่กล้าสบตาเขา เธอไม่คิดมาก่อนเลยว่าผู้ชายที่ตนเองวันไนท์ฯด้วยจะเป็นเขา คนที่พาเธอเที่ยวมาตลอดหลายวัน“ไม่เสียใจใช่ไหม” แดเนียลถามเมื่อเห็นหญิงสาวเงียบไป“ไม่ค่ะ หนูไม่เสียใจ” ปลายฟ้าตอบเบาๆ“เมื่อกี้คิดจะไปวันไนท์ฯกับผู้ชายในบาร์นั้นจริงๆ ใช่ไหม” เขาถามเพราะยังติดใจเรื่องนี้“เปล่าหนูก็แค่อยากลองไปใช้บริการดู”“แล้วทำไมถึงปล่อยให้ตัวเองเมาขนาดนั้น ถ้าเกิดคนอื่นพาไปทำเรื่องอย่างว่าจะทำยังไง ทำไมฟ้าไม่ห่วงตัวเองบ้าง” เขารู้สึกไม่พอใจเลยที่หญิงสาวไปเที่ยวในที่แบบนั้นเพียงคนเดียว“หนูไม่คิดว่ามันจะเมาขนาดนั้นเลยค่ะ”“พี่โทรหาตั้งหลายสายก็ไม่รับไลน์ไปก็ไม่อ่าน พี่เป็นห่วงมากรู้ไหม”“พี่ไปตามหนูหรือไปเที่ยวคะ”“พี่ก็ไปตามเราน่ะ สิตามตั้งหลายที่กว่าจะเจอ”“พี่ห่วงหนูเหรอคะ”“ก็ห่วงสิ เราเที่ยวด้วยกันตั้งหลายวันถ้าเกิดใครพาไปทำอะไรขึ้นมาพี่
พิธีแต่งงานเล็กๆ ถูกจัดขึ้นในโบสถ์ปลายฟ้าสวมชุดเจ้าสาวสีขาวแดเนียลสวมสูทสีน้ำเงินเข้มหลังจากสาบานตนกับบาทหลวงในโบสถ์แล้วแขกทุกคนรวมถึงเจ้าบ่าวเจ้าสาวก็มาอย่างร้านอาหารเล็กๆ ซึ่งในรมิตรด้วยดอกไม้สดเพื่อเป็นการฉลองให้กับคู่บ่าวสาว แขกที่มาร่วมงานก็มีเพื่อนของเฮนรี่และลูกค้าของบริษัทที่ติดต่องานกันมานานไม่กี่คนเท่านั้นหลังจากอาหารมื้อพิเศษทุกคนก็แยกย้ายกันกลับ เฮนรี่และภรรยามาส่งแดเนียลกับปลายฟ้าที่คอนโดมิเนียมของชายหนุ่ม“พ่อจะให้เวลาอยู่ด้วยกันแค่สองวันนะจากนั้นแดเนียล ต้องกลับไปทำงานกับพ่อ”“แค่สองวันเองเหรอคะพ่อ หนูไม่เจอพี่แดนตั้งนานและพอได้เจอกันก็มีเวลาอยู่ด้วยกันแค่นี้เอง” ปลายฟ้าเริ่มงอแงเพราะเธออยากจะอยู่กับคนรักนานกว่านี้“พ่อหมายถึงให้หนูอยู่ด้วยกันที่นี่สองวัน จากนั้นแดเนียลจะไปช่วยงานของพ่ออีกสองวัน แล้วเขาก็จะกลับเมืองไทยพร้อมหนูแบบนี้ตกลงไหม”“พี่แดนจะกลับเมืองไทยเหรอคะ”“พ่อให้พี่เขาไปดูบริษัทที่เมืองไทยเพราะตอนนี้กำลังจะเริ่มโปรเจกใหม่”“ใช้เวลานานไหมคะพ่อ”“ก็นานหลายเดือนเลย ฟ้าจะได้อยู่กับเขาอย่างเต็มที่”“ขอบคุณพ่อกับแม่มากนะคะ ขอบคุณที่เข้าใจหนูมากที่สุด”“วันนี้เห
เมื่อทานอาหารเสร็จเฮนรี่ก็เป็นคนเริ่มต้นเล่าเรื่องทั้งหมดให้กับปลายฟังเขาเล่าว่าตั้งแต่เจอกับแดเนียลที่เมืองไทยชายหนุ่มก็สารภาพว่าเขากำลังแอบคบหากับปลายฟ้าอยู่เมื่อเฮนรี่ไม่รู้ว่าเขาทำงานอะไรบ้างก็เลยลองชวนให้มาทำงานที่บริษัทจาก เพราะอยากจะให้ชายหนุ่มพิสูจน์ตัวเอง อยากรู้ว่าแดเนียลจะทำงานได้จริงอย่างที่พูดหรือเปล่า แต่พอได้ทำงานร่วมกันก็กลายเป็นว่าชายหนุ่มทำงานถูกใจเขามากช่วงนี้มีโปรเจกใหญ่ที่สิงคโปร์เฮนรี่ก็เลยชวนชายหนุ่มมาทำงานที่นี่อีกครั้ง มันเป็นช่วงปิดเทอมที่เขาว่างอย่างเต็มที่ ในทุกๆวันทั้งสองคนจึงช่วยกันทำงานอย่างหนักจนตอนนี้โปรเจกที่ร่วมกันทำก้เสร็จแล้วเฮนรี่พอใจในฝีมือของแดเนียลเป็นอย่างมาก“แล้วทำไมพี่แดนไม่บอกหนูเลยล่ะ”เมื่อบิดามารดารู้ความจริงว่าเธอกับเขาคบกันแล้วปลายฟ้าก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเรียกเขาว่าอาจารย์แดเนียลอีกต่อไป“ฟ้าอย่าไปโทษว่าเป็นความผิดของอาจารย์เขาเลย เรื่องนี้พ่อเป็นคนบอกเขาเองว่าให้ติดต่อหนูไปแค่วันละครั้งก็พอ พ่อก็อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าเขาเงียบหายไปลูกสาวพ่อจะเป็นยังไงบ้าง แล้วมันก็เป็นจริงอย่างที่คิด ลูกสาวลูกสาวพ่อเสียใจมากใช่ไหมที่จู่ๆ เขาก็ม
คุณเพ็ญนภาเลือกชุดเดรสสีครีมคอว้าวลึกด้านและด้านหลังเปลือยมาเกือบถึงบั้นท้ายให้กับลูกสาวใส่ไปทานอาหารเย็นกับบิดาและผู้ช่วยคนใหม่ ซึ่งปลายฟ้ารู้สึกว่าชุดที่เธอใส่อยู่นี้มันดูโตกว่าอายุมากๆ“แม่คะชุดที่หนูใส่มันเวอร์เกินไปไหม เราแค่ไปกินข้าวกับพ่อและผู้ช่วยของพ่อเองนะคะ ทำอย่างกับว่าจะไปออกงานกลางคืนยังงั้นแหละ”“ก็ร้านอาหารที่เราไปวันนี้มันค่อนข้างหรู เราก็ต้องแต่งตัวให้ ให้เกียรติสถานที่ด้วย อีกอย่างหนูจะเจอกับผู้ช่วยของพ่อเป็นครั้งแรกแม่ก็อยากให้เขาประทับใจและไม่มองว่าหนูเป็นเด็กกะโปโล”“หนูชักอยากจะเห็นแล้วสิว่าผู้ชายคนนี้มีดีมากมายขนาดไหนแม่ถึงได้อยากจะยกหนูใส่พานให้เขาแบบนี้”“แม่ไม่ได้คิดแบบนั้นนะลูก แม่ก็แค่เห็นว่าเขาเป็นคนดีแค่นั้นเอง ส่วนหนูจะชอบเขาจะคบกันต่อไหมมันก็เป็นเรื่องของหนู แต่ถ้าได้ทำความรู้จักกันไว้มันก็ไม่เสียหายอะไร อีกอย่างเขาก็เป็นผู้ช่วยของพ่อเขาต้องมาทำงานในบริษัทระหว่างที่หนูยังเรียนไม่จบและถ้าหนูเรียนจบแต่ถ้าหนูเรียนจบและไม่ถูกใจเขาหนูจะไล่เขาออกก็ได้ไม่มีปัญหาเลยแม่ให้หนูเป็นคนตัดสินใจเรื่องนี้เองทั้งหมด” มารดาของปลายฟ้าพูดยาวเหยียดเพื่อโน้มน้าวให้ปลายฟ้ารู
เมื่อมาถึงสนามบินสิงคโปร์มารดาของปลายฟ้าก็มารอรับ“แม่ขาหนูคิดถึงแม่จังค่ะ”“คิดถึงแม่มากจนร้องไห้ตาบวมเลยเหรอ”“ลูกนิดหน่อยค่ะ”“ตอนนี้หนูหิวมากๆ แม่พาหนูไปหาของอร่อยๆ กินหน่อยได้ไหมคะ”“ได้สิลูก” คุณเพ็ญนภาพาหญิงสาวไปทานอาหารและกลับเข้าที่พักในเวลาบ่าย“วันนี้เราจะไปช้อปปิ้งกันเลยไหม”“เอาไว้พรุ่งนี้ก็ได้ค่ะวันนี้หนูอยากจะคุยกับแม่”“หนูมีเรื่องไม่สบายใจอะไรใช่ไหม”ปลายฟ้าขยับเข้าใกล้มารดาและกอดไว้แน่น“แม่ขาหนูขอโทษ”“ขอโทษแม่เรื่องอะไรลูก ไปทำอะไรผิดมาลองบอกแม่สิ”“หนูขอโทษที่เป็นเด็กไม่ดี ขอโทษที่ทำผิดหวังนะคะ”“ฟ้าเอาแต่ขอโทษและไม่บอกแม่ว่าไปทำอะไรผิดมา แล้วแม่จะรู้ไหมล่ะลูก”“แม่คะ ปิดเทอมครั้งที่แล้วหนูทำสิ่งที่ไม่ดีลงไปค่ะ”ปลายฟ้าเล่าเรื่องของตนเองกับแดเนียลให้มารดาฟังอย่างละเอียด เมื่อได้ระบายออกมาแล้วก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก“แม่อย่าโกรธหนูนะคะ ตอนนี้หนูสำนึกผิดแล้ว”“ไม่จ้ะ แม่ดีใจที่หนูกล้าพูดความจริง แต่อย่าไปทำแบบนี้กับใครอีกนะฟ้า”“ไม่แล้วค่ะ หนูเข็ดแล้ว”“แล้วหนูจะเอายังไงต่อล่ะลูก”“หนูตัดสินใจแล้วค่ะ หนูจะเลิกกับเขา” หญิงสาวบอกมารดาด้วยเสียงที่หนักแน่น“แล้วไม่เสียดาย
ปลายฟ้ารู้สึกขัดใจมากๆ เมื่อแผนที่วางไว้ว่าจะไปเที่ยวด้วยกันพังลงไม่เป็นท่า เพราะลงอีกครั้ง เพราะแดเนียลมีงานด่วนเข้ามาทำให้เขาไม่สามารถไปเที่ยวกับเธอได้ ปลายฟ้าเลยต้องเหงาอยู่ที่คอนโดตามลำพัง ทั้งที่เป็นช่วงปิดเทอมแต่เขากลับเห็นว่างานสำคัญกว่าตนเอง“แม่ขาตอนนี้แม่อยู่ที่ไหนคะ” ปลายฟ้าถามมารดาเมื่อเธอโทรศัพท์ หญิงสาวกำลังเหงามากและต้องการคุยกับใครสักคนเพราะตอนนี้เพื่อนของเธอก็ไม่มีใครว่างมาอยู่ด้วยเลย ทุกคนเอาเวลาไปเที่ยวและไปอยู่กับแฟนกันหมด“ตอนนี้แม่อยู่สิงคโปร์จ้ะลูก แม่มาทำงานกับพ่อแล้วหนูอยู่ที่ไหนล่ะฟ้า ปิดเทอมไม่ไปเที่ยวที่ไหนกับเพื่อนเหรอ”“อยู่ที่ห้องค่ะแม่เหงามากๆ เพื่อนก็ไปเที่ยวกันแฟนกันหมดเลยค่ะ”“ฟ้ามาหาแม่ที่สิงคโปร์ไหม” เมื่อได้ยินเสียงอ้อนของลูกสาวคุณเพ็ญนภาก็รู้สึกสงสาร“หนูจะไปกวนแม่หรือเปล่า แม่ต้องช่วยพ่อทำงานทำงาน”“แม่ไม่ต้องทำงานหรอกจ้ะ พอดีพ่อเขามีผู้ช่วยคนใหม่ ตอนนี้แม่ก็อยู่ที่ห้องคนเดียวเหมือนกัน ถ้าหนูมาหาแม่ที่นี่เราจะได้ช้อปปิ้ง”“จริงเหรอคะแม่”“จริงสิลูกหนูมาหาแม่นะที่นี่นะ เราจะได้เที่ยวด้วยกัน”“ก็ได้ค่ะพรุ่งนี้หนูจะไปหาแม่นะคะ”“จะให้แม่จองตั๋วเครื
ปิดเทอมได้หนึ่งอาทิตย์แล้ววันนี้ปลายฟ้าไม่ได้ตามคนรักไปที่มหาวิทยาลัยเพราะช่วยเขาตรวจข้อสอบเสร็จแล้วจึงไม่มีข้ออ้างอะไรที่จะต้องไปทำงานเธอกำลังวางแผนการเที่ยวเขาเวลาว่างไม่กี่วัน ช่วงนี้งานของแดเนียลค่อนข้างหนักเพราะนอกจากงานที่มหาวิทยาลัยแล้วเขายังรับทำงานข้างนอกด้วยถูกซึ่งปลายฟ้าไม่รู้ว่ามันคือที่ไหน เธอไม่อยากเข้าไปยุ่งเรื่องงานของเขา“เย็นนี้อาจารย์ที่คณะนัดทานข้าวฟ้าไปกับพี่นะเดี๋ยวพี่ไปรับ”ตอนนี้แดเนียลอยู่ที่มหาวิทยาลัยส่วนปลายฟ้านั้นอยู่ที่คอนโด“พี่ไปกับพวกอาจารย์เถอะค่ะ”“แต่พี่ไม่อยากให้หนูต้องกินข้าวคนเดียว”“ไม่เป็นไรค่ะ หนูอยู่ได้คอนโด พี่แดนสัญญาได้ไหมว่ากินข้าวเสร็จก็ต้องรีบกลับเลย ห้ามไปส่งอาจารย์ยี่หวาหรืออาจารย์คนไหนเด็ดขาด”“สัญญาครับ ไม่ว่าจะยังไงวันนี้กินข้าวเสร็จปุ๊บพี่จะรีบกลับมาหาฟ้าทันที”ปลายฟ้าจัดห้องเพื่อฆ่าเวลาพอตกเย็นทานข้าวที่ร้านหน้าคอนโด การนั่งทานเดียวก็รู้สึกเหงาๆ ทั้งที่แต่ก่อนเคยอยู่มาได้ แต่พอมีชายหนุ่มมาอยู่ใกล้ การทำอะไรคนเดียวมันก็ทำให้รู้สึกเหงามากขึ้นสามทุ่มแล้วแต่แดเนียลก็ยังไม่กลับ ปลายฟ้าคิดถึงเขามากทั้งที่เมื่อเช้าเขาก็เพิ่งจะออกจากห้
แดเนียลเข้ามาสอนที่มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งนี้เกือบจะครบหนึ่งเทอมแล้ว ชายหนุ่มยังคงเป็นขวัญใจของทั้งนักศึกษาและอาจารย์สาวๆ แต่เขาก็วางตัวได้ดีมาตลอด แดเนียลไม่สนิทสนมกับใครมากเป็นพิเศษแม้ว่าอาจารย์ยี่หวาจะอยากสนิทสนมกับเขามากแค่ไหน แต่เขาก็ให้สถานะกับเธอได้เพียงแค่เพื่อนร่วมงานเท่านั้นส่วนปลายฟ้าก็ไม่ได้มาช่วยงานแดเนียลอีกแล้วเพราะช่วงนี้หญิงสาวต้องเตรียมตัวสอบ แดเนียลไม่อยากรบกวนเธอ แม้ว่าเขาอยากจะเจอปลายฟ้ามากแค่ไหนแต่ก็สัญญากับตัวเองว่าจะไม่เจอกับปลายฟ้าจนกว่าหญิงสาวจะสอบเสร็จแต่ทั้งสองก็ยังโทรศัพท์หาและไลน์หากันทุกวันวันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้ายชายหนุ่มไม่มีสอนแต่เขาก็มาที่มหาวิทยาลัยเพื่อตรวจข้อสอบของนักศึกษา เขานัดปลายฟ้าว่าถ้าสอบเสร็จให้มาหาที่ห้องช่วยตรวจข้อสอบของนักศึกษาปีสองเมื่อออกจากห้องสอบปลายฟ้าก็รีบตรงไปยังห้องทำงานของอาจารย์แดเนียล หญิงสาวของประตูและรอจนได้รับคำอนุญาตก็เปิดเข้าไป“สวัสดีค่ะอาจารย์แดเนียล สวัสดีค่ะอาจารย์ยี่หวา” ปลายฟ้ายกมือไหว้อาจารย์ทั้งสองเธอไม่คิดว่าจะมาเจออาจารย์ยี่หวาที่นี่และแดเนียลก็ไม่ได้บอกว่าในห้องของเขามีคนอื่นอยู่ด้วย“ปลายฟ้าหนูมาทำอะไรที่นี่
“พี่แดนสัญญาก่อนนะคะ ว่าจะบอกว่าเป็นแค่อาจารย์กับลูกศิษย์ ห้ามบอกว่าเรานอนด้วยกันแล้ว”ปลายฟ้ากำชับชายหนุ่มอีกครั้งหลังจากพาเขามาหาบิดามารดาที่บ้าน“ไม่หรอกน่า พี่จะไม่ทำให้ฟ้าเสื่อมเสีย เชื่อพี่นะ”“ก็ได้ค่ะ” ปลายฟ้าจอดรถที่หน้าบ้านจากนั้นก็เดินพาแดเนียลเข้าไปหาบิดามารดาที่นั่งรออยู่ในห้องรับแขก“พ่อคะ แม่คะคิดถึงจังเลยค่ะ” ปลายฟ้าโผเข้ากอดบิดามารดา“ไหนล่ะคนที่บอกว่าจะพาให้มาให้พ่อแม่รู้จัก”“นั่นไงคะ อาจารย์คะมาทางนี้เลยค่ะ”“สวัสดีครับคุณพ่อคุณแม่” แดเนียลสวัสดีทักทายบิดามารดาของปลายฟ้าอย่างนอบน้อม“อ้าวพูดไทยชัดแจ๋วเลยนะ”“ผมอยู่เมืองไทยมาเกือบห้าปีแล้วครับ” ชายหนุ่ม“ลูกสาวผมกวนใจอะไรอาจารย์หรือเปล่าหรือ”“ไม่เลยครับ ปลายฟ้าเป็นเด็กดีเขาช่วยผมได้เยอะเลย เขาทำให้ผมรู้จักกรุงเทพมากขึ้น”“แต่ก่อนอยู่ที่ไหนล่ะ” เฮนรี่ถาม“ผมอยู่เชียงใหม่ครับ เพิ่งย้ายมาอยู่กรุงเทพได้ไม่ถึงครึ่งปี เวลาจะไปไหนก็เลยลำบากนิดหน่อย แม้จะมี GPS ก็ตามแต่ถนนกรุงเทพมันงงมากแค่เลี้ยวผิดนิดเดียวเราก็ไปโผล่อีกที ดีที่มีปลายฟ้าคอยช่วยครับ”“ลูกสาวพ่อก็มีประโยชน์กับเขาเหมือนกันนะ”“ทำไมพูดแบบนั้นล่ะคะพ่อ ฟ้าเนี่ยต
จากที่วางแผนไว้ว่าวันเสาร์จะพากันไปเที่ยวหัวหินก็เป็นอันต้องล้มเลิกเพราะเมื่อคืนกว่าบทรักจะจบลงมันก็กินเวลาเกือบจะเช้าของวันใหม่ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงแล้วทั้งสองคนก็ยังคงนอนกอดกันอยู่บนเตียงกว้างปลายฟ้าตื่นนอนนานแล้วแต่ยังไม่ยอมลุกไปไหนเธอนอนฟังเสียงหัวใจของแดเนียล รู้สึกดีมากๆ ที่ตื่นขึ้นมาแล้วมีคนกอดอยู่แบบนี้“จะไปไหนฟ้า” แดเนียลถามเมื่อปลายฟ้ากำลังจะลุกขึ้น“วันนี้พี่แดนบอกว่าจะพาหนูไปทะเล”“ฟ้าสูบแรงที่ไปหมดแล้วพี่คงขับรถไม่ไหวแน่ๆ ขอติดไว้ก่อนได้ไหมเอาไว้เดี๋ยวอาทิตย์หน้าหยุดสามวันเราค่อยนะ”“ได้ค่ะ”“ฟ้ามานอนต่อสิ”“ไม่เอาค่ะนี่มันเที่ยงแล้ว”“เที่ยงแล้วยังไงวันนี้วันเสาร์นะ ฟ้าให้เวลาเสาร์อาทิตย์กับพี่ได้ไหม แล้ววันอื่นพี่จะไม่กวนฟ้าจะไม่ทำแบบนี้กับฟ้าเลย”“แน่นะคะ”“ฟ้าพูดเหมือนไม่อยากนอนกับพี่ หรือพี่ทำไม่ถูกใจ ทำให้ฟ้าไม่มีความสุข” แดเนียลพูดแล้วจูบไปบนหน้าผากมนของหญิงสาว“ไม่ใช่แบบนั้น”“งั้นตอบพี่มาก่อนว่าฟ้ามีความสุขจริงๆ ใช่ไหม”“พี่แดนทำไมชอบถามแบบนี้”“ก็พี่อยากรู้”“หนูก็เคยตอบพี่ไปแล้ว”“ก็นั่นมันนานแล้ว ขอฟังคำตอบอีกครั้งได้ไหม”“หนูมีความสุขค่ะ มีความสุขมากๆ”“แต่ห