Home / โรแมนติก / กลรติรส / ข่าวอดีตบอสเก่า

Share

ข่าวอดีตบอสเก่า

last update Huling Na-update: 2025-03-20 13:13:08

สองเดือนต่อมา

หลังจากที่เริ่มต้นใหม่ ตอนนี้นางดารินอาการดีขึ้นมากจนเกือบหายเป็นปกติแล้ว และตอนนี้เริ่มหยิบจับงานเบาๆ ได้มากขึ้น แต่กระนั้นลูกสาวของเธอก็คอยห้ามไม่ให้หักโหมเพราะกลัวแม่จะทรุดหนักอีกรอบ

ส่วนชีวิตของรุจารินก็เริ่มเข้าที่เข้าทางและกลับมาเป็นปกติมากขึ้น แม้ว่าหัวใจเธอมันยังไม่เหมือนเดิมเต็มร้อย งานที่บริษัทก็เป็นไปได้ด้วยดี เพราะหญิงสาวเป็นคนเรียนรู้ไว ทำงานละเอียดรอบคอบ แถมยังใจเย็น ทำให้ตติยะพอใจมาก

“อืม ตั้งแต่มีคุณมาเป็นเลขาให้นี่งานผมง่ายขึ้นเยอะเลย”

บอสหนุ่มชมเปราะ หลังจากที่หญิงสาวเข้ามารับงานแทนเลขาคนเก่าที่ลาคลอดเต็มตัว แม้จะพูดน้อย ท่าทางเงียบๆ นิ่งๆ แต่รุจารินกลับทำงานได้ดีมาก คิดแล้วก็น่าเสียดายแทนเจ้านายเก่าของเธอที่ปล่อยเพชรเม็ดงามหลุดมาถึงมือของเขาได้ พูดถึงภูเบศ ก็เลยคิดได้

“จริงสิ นี่คุณได้ข่าวอดีตบอสเก่าของคุณหรือยัง”

คำถามนั้นทำให้หญิงสาวมีอาการสะดุดลมหายใจนิดๆ แม้จะไม่ได้ทำงานด้วยกันแล้ว แต่ทว่าเธอก็ยังคงแอบตามข่าวของเขาแบบเงียบๆ

ทั้งเรื่องที่ภูเบศถูกแต่งตั้งให้เป็นประธานบริษัทแทนคุณอาทิตย์ผู้เป็นพ่อ หรือเรื่องที่เขาถูกพูดถึงในฐานะนักธุรกิจเนื้อหอมที่น่า
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Kaugnay na kabanata

  • กลรติรส    ไปงานแต่งเขาแล้วไม่คิดอยากแต่งเองบ้างหรือไง

    “ไปครับ”“ตาเบส แม่ถามจริงๆ เถอะนะ ลูกไม่นึกชอบหรือมีใจให้หนูดาด้าเขาบ้างเลยหรือ” ความสงสารเป็นบ่อเกิดแห่งความรัก การที่สลิลดารักลูกชายของเธอมากจนทำร้ายตัวเอง มันก็ควรที่ภูเบศต้องรู้สึกอะไรบ้าง อีกอย่างแม่เลขาคนเก่าก็ลาออกไปพักใหญ่แล้วด้วย ความหลงที่บุตรชายของนางมีก็ควรจะจางลงไปบ้าง แต่ทว่า...“ไม่ครับ ความรู้สึกผมยังเหมือนเดิม ผมเห็นดาด้าเป็นแค่น้อง ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไปเป็นอย่างอื่นครับแม่”คำตอบนั้นทำให้คนฟังถอนหายใจออกมาอย่างผิดหวัง“แล้วแม่จ๋าที่เคยพาไปที่บ้านล่ะ แม่ได้ข่าวว่าเขาหายตัวไปตั้งเป็นเดือนแล้วนี่ ลูกยังไม่เลิกคิดถึงเขาอีกเหรอ”ชายหนุ่มนิ่งไม่ตอบคำถามนั้น คิดถึงเหรอ...เขาเคยคิดจะถอดใจหลายครั้ง เมื่อตามหาอีกฝ่ายไม่พบ แต่แล้วเขาก็ตัดใจไม่ได้ ต่อให้ลองพยายามหาอะไรทำให้ตัวเองไม่ว่างคิด แต่ก็ไม่สำเร็จ เมื่อหัวใจมันไม่ยอมปล่อยให้เธอหายไปจากความคิดสักทีตอนนี้เธออยู่ไหน ทำอะไรอยู่ เป็นยังไงบ้าง เธอจะมีใครอื่นไปหรือยัง เธอจะคิดถึงเขาบ้างไหม ถ้าสิ่งเหล่านี้เรียกว่าความคิดถึง งั้นเขาก็คงคิดถึงเธอสินะ“ตาเบส ลูกรักเด็กคนนั้นจริงๆ เหรอ” คำถามเมื่อกี้ว่าหนักแล้ว คำถามนี้เหมือนหมัดหน

    Huling Na-update : 2025-03-20
  • กลรติรส    ที่ตรวจครรภ์

    “ให้มันจริงเถอะย่ะ เพื่อนแม่คนอื่นๆ เขาได้อุ้มหลานกันสองคนสามคนเข้าไปละ มีแต่แม่เนี่ยแหละยังไม่มีให้อุ้มซักที สงสัยจะตายก่อนได้อุ้มหลานเสียล่ะมั้ง” คุณมัศยาบ่นกระปอดกระแปดใส่คนที่หวงความโสดแบบไม่รู้จักเวล่ำเวลา“ได้อุ้มสิครับ ขอเวลาให้ผมได้ตามหาแม่ของหลานให้เจอก่อน รับรองว่าแม่ได้อุ้มหลานแน่ ไม่แน่นะครับ ตอนนี้หลานคุณแม่อาจจะกำลังฟักเป็นตัวแล้วก็ได้” ภูเบศเอ่ยติดตลก แต่ใจคิดถึงใครบางคน“ฟักเป็นตัวเนี่ยนะ นั่นคนหรือลูกไก่กันแน่” คุณมัศยาได้แต่ค้อนปะหลับปะเหลือก“เป็นไงบ้างจ๊ะน้องจ๋า” หัวหน้าฝ่ายกรูมมิ่งของโรงแรมถามหญิงสาวที่เดินหน้าซีดกลับเข้ามาหลังออกไปอาเจียนในห้องน้ำนานสองนานรุจารินยื่นมือไปรับยาดมจากเพื่อนร่วมงานรุ่นพี่มาดมอย่างเพลียๆ“แล้วนี่จะออกงานกับเจ้านายคืนนี้ไหวเหรอ หน้าหนูดูซี๊ดซีด”“ไหวสิคะ ขอจ๋าพักสักครู่เดี๋ยวคงดีขึ้น พอดีเมื่อคืนนอนน้อยไปหน่อยเลยหน้ามืดน่ะค่ะ”“งั้นก็แล้วไป ดีนะหนูยังไม่มีแฟน ไม่งั้นไอ้อาการหน้ามืด คลื่นไส้อาเจียนโอ้กอ้ากแบบนี้ พี่คงสันนิษฐานว่าจะมีข่าวดีมีน้องเหมือนคุณผึ้งเลขาเก่าแน่ๆ โอ้ย! รายนั้นพอรู้ว่าตัวเองท้องก็แทบกรี๊ดลั่นโรงแรมเลย”รุจารินตัว

    Huling Na-update : 2025-03-20
  • กลรติรส    ที่ใดมีรักที่นั่นมีทุกข์

    เมื่อใกล้ถึงเวลาที่งานจะเริ่ม รุจารินที่เพิ่งแต่งหน้าแต่งตัวเรียบร้อยก็รีบไปรับช่อดอกไม้ที่ฝ่ายจัดดอกไม้ของโรงแรมมาที่ออฟฟิศเพื่อรอเจ้านายหนุ่มหล่อลงไปที่งานพร้อมกัน “ว้าว...วันนี้คุณสวยจัง สวยกว่าวันที่เจอตอนไปงานที่พัทยาเสียอีก” เพียงพบหน้า ตติยะก็ชมเปราะ แม้ปกติตอนทำงานรุจารินจะแต่งหน้าบางๆ เขาก็ว่าดูสวยใสเป็นธรรมชาติแล้ว แต่เมื่อได้เมคอัพอีกนิดหน่อย แต่งตัวอีกนิด หญิงสาวตรงหน้าก็พร้อมจะเฉิดฉายไม่แพ้ใครเลย เจ้าเบสมันตาถึง เข้าใจเลือกแม่ของลูกจริงแฮะ“เห็นทีผมต้องเพิ่มเงินเดือนให้ฝ่ายกรูมมิ่งเสียแล้วสิ โทษฐานที่ทำให้เลขาของผมสวยจนละสายตาไม่ได้ขนาดนี้”“ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะบอส คุณก็ดูดีมากเหมือนกันค่ะ”“หืม แค่ดูดีเองเหรอครับ เฮ้อ...” เพลย์บอยหนุ่มแกล้งถอนหายใจ “สำหรับคุณผมก็ได้แค่ดูดี คำว่าหล่อของคุณคงมีให้ใครบางคนเท่านั้น”“นี่ช่อดอกไม้ที่คุณให้เตรียมไว้ค่ะ ใกล้ได้เวลาเริ่มงานแล้ว เราลงไปกันเลยดีไหมคะ” รุจารินรีบตัดบท ก่อนที่อีกฝ่ายจะกวนตะกอนในใจเธอให้ขุ่นขึ้นมาอีกครั้งตติยะยิ้มกรุ้มกริ่ม พลางเลื่อนดวงตามาที่หน้าท้องที่ตอนนี้ยังแบนราบของอีกฝ่าย อยากรู้จังว่าที่ตรวจครรภ์ของเธอมันให

    Huling Na-update : 2025-03-20
  • กลรติรส    พบกันอีกครั้ง

    “แล้วนี่เมื่อไหร่พี่จะแต่งบ้างล่ะครับ” เจ้าบ่าวสรรพยอก เพราะรู้กิตติศัพท์เพลย์บอยตัวพ่อของอีกฝ่ายดีเพราะรู้จักกันมานาน พลางแลไปทางหญิงสาวแสนสวยที่เดินเคียงข้างเขา“คนนี้หรือเปล่าครับว่าที่เจ้าสาวพี่” ตติยะหันไปสบตาคนข้างกาย กำลังจะเอ่ยปากแนะนำเลขาสาว หากแล้วหางตาก็เหลือบไปเห็นใครบางคนเข้าเสียก่อน เขาจึงได้ทีแกล้งถามคนข้างกายอย่างนึกสนุก“ว่าไงครับคุณจ๋า อยากเป็นเจ้าสาวกับเขาบ้างหรือเปล่าครับ”ชื่อคุ้นหูทำให้ชายหนุ่มที่เพิ่งมาถึงคนล่าสุดสะดุดหูถึงกับชะงักฝีเท้า พอเงยหน้ามองเห็นเจ้าของเรือนร่างอรชรที่อยู่ในชุดราตรีสีฟ้าสวยสง่าที่ยืนเคียงคู่กับตติยะผู้เป็นเจ้าของโรงแรม หัวใจของเขาก็พลันกระตุกวาบด้วยความตกตะลึงผู้หญิงที่ทิ้งให้เขาจมอยู่กับความคิดถึงมาเกือบสองเดือน คนที่ทิ้งเขาไปครั้งแล้วครั้งเล่า เขาตามหาเธอจนแทบพลิกแผ่นดิน แต่ก็ไม่พบราวกับว่าเธอไม่เคยมีตัวตนมาก่อน แต่ตอนนี้เธอก็มายืนอยู่ตรงหน้าเขา ยืนเคียงข้างผู้ชายอื่นอย่างหน้าตาเฉย“อ้าว นายเบส! ไปยืนทำอะไรตรงนั้น” เจ้าบ่าวที่หันมาเห็นร้องทักเพื่อนสนิทที่ยืนนิ่งมองตรงมา ชื่อนั้นทำเอารุจารินสะดุ้งโหยง หัวใจแทบหยุดเต้นนายเบส! คงไม่ใช่เ

    Huling Na-update : 2025-03-20
  • กลรติรส    ไม่ยอมให้เธอหลุดมือไปอีกแล้ว

    “คุณจ๋า!” ตติยะเอะอะอย่างตกใจเมื่อจู่ๆ คนข้างกายก็เป็นลมหงายหลังตึงแต่ดีที่เขามือไวจึงคว้าตัวเธอไว้ได้ก่อนที่จะล้มหัวฟาดพื้น“ถอยไปก่อน ผมเองครับ” เสียงเข้มๆ ดังแทรกขึ้นก่อนที่ร่างอรชรของหญิงสาวจะถูกชิงอุ้มไปจากมือของเพลย์บอยหนุ่มไปต่อหน้าต่อตาบ่าวสาวและแขกที่มาร่วมงานซึ่งยืนมองตามอย่างงุนงง“พี่ขอตัวก่อนนะ ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะครับ”“รีบไปเถอะครับพี่เต้” เจ้าบ่าวของงานมองตามเพื่อนสนิทที่ชิงอุ้มคู่ควงของตติยะเดินหายไปทางล็อบบี้อย่างแปลกใจตกลงว่ารุจารินเป็นแฟนใครกันแน่ล่ะเนี่ย“เดี๋ยวก่อนนายเบส นั่นนายจะพาคุณจ๋าไปไหน ห้องพยาบาลไปทางนี้” ตติยะที่เดินตามมารีบตะโกนบอกคนที่เดินจ้ำอ้าวแบบไม่สนใจใครทั้งนั้น หากเป็นอารมณ์ปกติเพลย์บอยหนุ่มคงขำก๊ากกับคนมาดเข้มที่เผลอหลุดฟ้องอาการหึงหวงโดยไม่รู้ตัว“ผมจะพาเธอไปโรงพยาบาลครับ”“ก็ดี แต่ก็รอให้เธอฟื้นก่อนดีไหม ค่อยพาไปตรวจอย่างละเอียดอีกที ถึงยังไงก็ต้องไปอยู่แล้ว” คนฟังรู้สึกสะดุดหู“ต้องไปอยู่แล้วงั้นเหรอครับ”“อืม”“พี่หมายความว่ายังไง พี่รู้เหรอครับว่าเธอป่วยเป็นอะไร” ตติยะอยากจะแกล้งคนขี้เก๊กต่อ แต่พอเห็นหน้าซีดๆ ของคนในอ้อมแขนภูเบศ เขาก็แกล้งไ

    Huling Na-update : 2025-03-20
  • กลรติรส    ลูกของเรา

    “ใช่ เราจะแต่งงานกันให้เร็วที่สุด ลูกของผมจะต้องมีทั้งพ่อและแม่ ผมจะไม่ยอมให้คุณพาลูกของเราไปลำบากแน่”ฟังเขาพูดแล้วชักจะวิงเวียนขึ้นมาอีกแล้ว“เหลวไหล ใครจะแต่งกับคุณมิทราบ ไหนจะเรื่องคุณสลิลดาอีก คุณไม่กลัวเธอคิดสั้นทำร้ายตัวเองอีกหรือไง ฉันว่าคุณกลับไปดูแลคู่หมั้นของคุณดีกว่า ปล่อยฉันไปตามทางเถอะ”“ผมถอนหมั้นกับดาด้าแล้ว”รุจารินฟังแล้วไม่อยากจะเชื่อ คนที่จะเป็นจะตายเพราะหึงหวงคู่หมั้นอย่างสลิลดาเนี่ยนะจะยอมถอนหมั้นง่ายๆ ไหนจะคุณราณีอีก ครั้งสุดท้ายที่ได้พบกันฝ่ายนั้นยังพูดเหมือนเขามีเยื่อใยกับสลิลดาอยู่เลย“คุณถอนหมั้นกับเธอ แล้วเธอยอมถอนง่ายๆ เหรอคะ”“ก็ไม่ง่ายเท่าไหร่หรอก”ภูเบศนิ่วหน้าเมื่อนึกถึงตอนที่เขาตัดสินใจคุยเปิดอกกับสลิลดาที่หลังจากผ่านเหตุการณ์เฉียดตายมา ที่แรกหญิงสาวก็ไม่ยอมฟัง จนเขาต้องเกลี้ยกล่อมอยู่นานเธอจึงยอม แต่กระนั้นพ่อกับแม่ของเธอก็โกรธจนขอยกเลิกโครงการที่สองครอบครัวจะร่วมหุ้นกันในอนาคตทั้งหมด ซึ่งเขาก็ไม่ได้ขัดขวาง“เรื่องคนอื่นช่างมันเถอะ มาคุยเรื่องของเราดีกว่า ตอนนี้ผมมีลูกเมียแล้วคงแต่งกับใครไม่ได้อีกนอกจากคุณ”คำว่าลูกเมียทำให้คนฟังทำหน้าไม่ถูก“เมียจ๋า

    Huling Na-update : 2025-03-20
  • กลรติรส    รักและหวงแหน!

    ภูเบศเดินเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยก็พบว่าหญิงสาวนอนหลับไปแล้วด้วยความอ่อนเพลีย หัวใจของเขากระตุกนิดๆ เมื่อได้เห็นว่ามือของเธอกุมไว้ที่หน้าท้องราวกับต้องการถ่ายทอดสัมผัสอบอุ่นเข้าไปให้ถึงคนที่นอนด้านใน“ลูก...ลูกจ๋า แม่ขอโทษนะ แม่ขอโทษ” เสียงละเมอพึมพำจากปากคนป่วยทำให้ดวงตาคมอ่อนแสงลงโดยไม่รู้ตัว ร่างสูงโน้มตัวลงประทับริมฝีปากที่หน้าผากมนเบาๆ อย่างทะนุถนอม ความรู้สึกบางอย่างส่งสัญญาณมาจากหัวใจที่เคยด้านชาต่อคำว่ารักของเขารักและหวงแหน!ลูกเหรอ หากเรามีลูกด้วยกันจริงๆ จะเป็นยังไงนะ หากเป็นลูกสาวก็คงจะน่ารักเหมือนแม่ แต่ถ้าเป็นลูกชายก็คง...ภูเบศส่ายหน้าเบาๆ ไม่ไหว เขาคิดไม่ออกเลยว่าหากลูกหน้าเหมือนเขาจะเป็นยังไงชายหนุ่มถอนหายใจเบาๆ ครุ่นคิด หากรุจารินรู้ว่าตัวเองไม่ได้ท้องจริงๆ เธอก็คงหาเหตุหนีไปจากเขาอีกครั้งไม่! เขาไม่ยอมให้เธอไปจากเขาอีกแล้ว หายไปแค่สองเดือนเขาก็เหมือนคนใกล้ลงแดงตาย หากเธอต้องไปเป็นของคนอื่นอย่างตติยะล่ะ เขาคงยอมไม่ได้ ต้องข้ามศพกันไปก่อน แต่จะหาวิธีรั้งเธอไว้ยังไงดีขอเพียงให้เธอยอมเป็นของเขาคนเดียวตลอดไป ต่อให้ต้องใช้วิธีเจ้าเล่ห์สักหน่อยก็ช่างหัวมันเถอะ ยังไงเขาก็ปั

    Huling Na-update : 2025-03-20
  • กลรติรส    ผมรักคุณ

    ยังไม่ทันที่จะได้ทำตามสิ่งที่คิด ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นเสียก่อน นางดารินหันไปมองที่ประตูอย่างแปลกใจ“ใครกันมาแต่เช้า ลูกไปพักผ่อนเถอะเดี๋ยวแม่ไปดูเอง”“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวจ๋าไปดูให้ดีกว่า” หญิงสาวรีบเดินไปเปิดประตูก่อนผงะเมื่อเห็นคนที่ยืนส่งยิ้มที่หน้าห้อง“นี่! คุณ! มาได้ยังไง”“คุณลืมยาไว้ ผมก็เลยเอามาให้”“นี่คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่” ภูเบศพยายามกลั้นขำเมื่อเห็นหน้าเหวอๆ ของอีกฝ่าย เขารู้ดีว่าหากขอมาส่งคนแสนดื้อก็คงหาเรื่องบ่ายเบี่ยง เลยต้องใช้วิธีสะกดรอยตามและจู่โจมถึงตัวเป้าหมายแบบนี้“อ้าว คุณเบสนั่นเอง เข้ามาก่อนสิคะ” นางดารินทักทายชายหนุ่มที่หายหน้าไปนาน“สวัสดีครับคุณแม่ ผมเอายาบำรุงมาให้คุณจ๋า แล้วก็มีเรื่องสำคัญจะปรึกษาคุณแม่ด้วยครับ”รุจารินใจหายวาบ นี่เขากำลังจะทำอะไรกันแน่ “งั้นก็เชิญเข้ามาข้างในก่อนค่ะ”“เอาไว้คุยกันวันอื่นเถอะค่ะ วันนี้คุณกลับไปก่อนดีกว่า”“ผมอยากจะขออนุญาตคุณแม่ ขอแต่งงานกับคุณจ๋าครับ!”หญิงสาวอ้าปากค้าง ในขณะที่นางดารินเองถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออกไม่ใช่แค่หมั้น หรือขอคบกันแบบที่เคยบอก แต่กลับข้ามขั้นไปแต่งงานเลยเนี่ยนะ“แต่ฉันไม่อยากแต่งงานกับค

    Huling Na-update : 2025-03-20

Pinakabagong kabanata

  • กลรติรส    วันที่มีกันและกันตลอดไป... (ตอนจบ)

    “จะเป็นไรไปคะ เราก็อยู่ด้วยกันทุกวันอยู่แล้ว แต่จ๋าอยากเก็บความทรงจำดีๆ กับครอบครัวของเราไว้มากๆ นี่คะ อีกอย่างตอนนี้จ๋าไม่ได้ตัวคนเดียวแล้วด้วย นั่งเครื่องบินคงลำบาก”ประโยคนั้นทำให้คนฟังแอบกลืนน้ำลายฝืดคอ“แต่น่าแปลกนะคะ ถึงเดี๋ยวนี้จ๋าไม่เห็นมีอาการแพ้ท้องเลย พี่เบสไม่เห็นว่ามันแปลกเหรอคะ”“อะ อ๋อ จ๋าคงแข็งแรงไงคะ พี่ว่าลูกเราคงไม่อยากให้แม่ต้องเหนื่อยแพ้ท้องละมั้ง”“จริงเหรอคะ” จู่ๆ สายตาหญิงสาวก็เปลี่ยนไปจนภูเบศแอบเสียววูบ “พี่เบสว่าอย่างนั้นเหรอคะ”“จ๋ามีอะไรหรือเปล่า ทำไมทำเสียงแบบนี้ พี่ชักจะกลัวแล้วนะที่รัก”“จ๋าจะให้โอกาสพี่เบสอีกที มีอะไรที่พี่ยังบอกจ๋าไม่หมดหรือเปล่าคะ ถ้าบอกตอนนี้จ๋ารับปากว่าจะไม่โกรธ แต่ถ้าไม่บอกแล้วจ๋ามารู้ทีหลังอันนี้ไม่รับประกันสวัสดิภาพนะคะ”ภูเบศนิ่วหน้ามองว่าที่เจ้าสาวอย่างชั่งใจ ก่อนที่จะสุดลมหายใจเข้าลึกๆ“สัญญามาก่อนว่าถ้าพี่บอกอะไรไป งานแต่งของเราจะไม่ล้มเลิกและจ๋าจะไม่หนีพี่ไปไหน”รุจารินมองสบตาชายหนุ่ม ก่อนพยักหน้ารับ“ค่ะ จ๋าสัญญา”คนฟังมีสีหน้าโล่งใจ ก่อนที่เขาจะตัดสินใจเผยความจริงออกมา“ที่จริงจ๋าไม่ได้ท้อง...” แทนที่หญิงสาวจะตกใจแต่เป็นภู

  • กลรติรส    กรรมใดใครก่อ เขาก็ต้องได้รับกรรมนั้นไม่ช้าก็เร็ว

    ข่าวด่วน! ตำรวจบุกทลายบ่อนการพนันและซ่องเถื่อนใจกลางกรุงครั้งใหญ่ พบเหยื่อถูกทารุณทางเพศอย่างน่าอนาถ มากกว่าครึ่งเป็นเยาวชนอายุต่ำกว่า 18 ปีที่ถูกกักขังและบังคับให้ค้าประเวณีอย่างป่าเถื่อน มีบางรายถูกพบเป็นศพหลังโดนทารุณกรรมจนเสียชีวิตคาซ่อง ส่วนเจ้าของบ่อนถูกตำรวจวิสามัญฆาตกรรมพร้อมลูกสมุนหลังพบกำลังจะหลบหนี!ข่าวใหญ่และรูปที่ลงว่อนในสื่อโซเชียลรวมถึงในโทรทัศน์ทุกช่องตลอดทั้งวันสร้างความสะเทือนขวัญรุจารินปิดปากอย่างตกตะลึง เมื่อมองเห็นภาพเด็กสาวที่ถูกพบเป็นศพในข่าวอย่างจำได้ แม้จะพบกันเพียงไม่กี่ครั้ง แต่เธอก็จำได้ว่าเด็กคนนั้นก็คือน้องสาวต่างมารดาที่บิดาบอกว่าถูกจับตัวไปนั่นเอง เด็กสาววัยใสที่ควรใช้ชีวิตอยู่ในโรงเรียนอย่างมีความสุข ต้องมารับกรรมจากการกระทำของบุพการีจนพบจุดจบที่น่าอนาถตัวเธอเองหากไม่ได้ภูเบศช่วยไว้วันนั้นก็อาจจะเป็นหนึ่งในเหยื่อเคราะห์ร้ายไปแล้ว แม้เวลาจะผ่านไปนานพักใหญ่ แต่เธอก็ยังฝันร้ายถึงคืนนั้น ภาพเด็กสาวที่ถูกทารุณจนตายไปต่อหน้าต่อตายังคงหลอนเธออยู่ เพียงคิดถึงใจก็สั่นรัวหญิงสาวมองผ่านรูปในข่าวก่อนจะไปสะดุดตากับรูปของบ่อจระเข้ที่เสี่ยอำพลผู้เป็นเจ้าของเลี้ยง

  • กลรติรส    ใครก็ตามที่คิดร้ายต่อผู้หญิงที่เขารัก พวกมันต้องชดใช้!!

    “คุณรับปากผมได้ไหม ชะ...ช่วยลูกจ๋าด้วย อย่าให้ลูกผมเป็นอะไร”“คุณอย่าเพิ่งพูดดีกว่า เดี๋ยวรถพยาบาลก็มาแล้ว”“ไม่! ผมไม่มีเวลาแล้ว แฮ่กๆ” คนเจ็บหอบหายใจ รู้ชะตากรรมตัวเองดี“พี่ยะ!”จู่ๆ เสียงกรีดร้องก็ดังมาจากกลุ่มไทยมุง นางดารินที่เพิ่งเดินลงมาจากตึกตะโกนลั่นอย่างตกใจแทบสิ้นสติ เมื่อเห็นอดีตสามีนอนจมกองเลือด แล้วพอหันไปเห็นร่างลูกสาวในอ้อมแขนของภูเบศ นางก็รีบวิ่งเข้าไปหาทันที“ลูกจ๋า! ลูกแม่เป็นอะไรไป”“แม่คะ...”“คุณจ๋าไม่เป็นอะไรครับแม่ เธอปลอดภัยดี แต่ว่า...” ภูเบศปรายตามองไปที่บิดาของรุจาริน “พ่อของคุณจ๋าเอาตัวเองบังกระสุนให้ เขาเลยถูกยิงบาดเจ็บสาหัสครับ”นางดารินฟังแล้วแทบล้มพับทั้งยืน นางทรุดกายลงแล้วประคองศีรษะอดีตสามีมาวางไว้ที่ตักตัวเองด้วยมืออันสั่นเทา“ดา...ริน พะ...พี่ขอโทษ”“พี่ยะ นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเป็นแบบนี้” นางเอ่ยถาม น้ำตานองหน้าเมื่อเห็นสภาพอดีตสามีที่นอนหายใจรวยริน“พี่ผิดเอง ผิดที่ทำร้ายเธอกับลูกจ๋า พี่สมควรตายแล้ว”“ไม่นะพี่ ฉันไม่ได้อยากให้พี่ตายแบบนี้ แข็งใจไว้นะพี่” คำนั้นจากปากคนที่เคยรักกันทำให้คนเจ็บน้ำตาไหลออกมา นายปิยะมองใบหน้าของอดีตภรรยาที่เขาเคยทำ

  • กลรติรส    กรรมตามสนอง

    ‘พ่อคะ จ๋ารักพ่อที่สุดในโลกเลย’“เดี๋ยว!”“อะไรของมึงอีกวะ เดี๋ยวกูไปช้า เสี่ยก็ได้ฆ่ากูพอดี”“เสี่ยจะไม่เอาลูกสาวฉันถึงตายใช่ไหม”“ใครจะไปรู้วะ ทางที่ดีมึงปล่อยมือนังนี่เสียทีก่อนที่ใครจะมาเห็นเข้าแล้วจะพาพวกกูซวยกันหมด”“ฉันไปด้วย” จู่ๆ อะไรบางอย่างก็ดลใจให้นายปิยะเอ่ยออกมา“มึงจะไปทำไมให้เกะกะ กลับไปรอลูกเมียมึงที่บ้านดีกว่า ถอยไป เสียเวลากูชิบหาย”“ไม่ๆ ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ฉันขอคุยกับเสี่ยก่อน”“ไอ้เวรนี่วอนตายเสียแล้ว ปล่อยกู!”นายปิยะรีบยื้อตัวลูกสาวไว้แน่น“ฉันเปลี่ยนใจแล้ว!”“ไอ้เวรนี่ไม่รู้จักที่ตายเสียแล้ว ปล่อยกู”แล้วความชุลมุนก็เกิดขึ้นเมื่อต่างฝ่ายต่างยื้อยุดร่างของหญิงสาวที่เกือบจะสิ้นไร้สติอย่างไม่มีใครยอมกัน โดยทั้งสองฝ่ายไม่ทันเห็นรถคันหนึ่งที่ขับปราดเข้ามาจอดภูเบศที่ย้อนกลับมาเพื่อเอาโทรศัพท์มือถือที่หญิงสาวลืมไว้ในรถมาคืน ต้องหรี่ตามองภาพความชุลมุนตรงหน้าอย่างแปลกใจ แต่แล้วเขาต้องใจหายวาบ ตกใจแทบสิ้นสติเมื่อได้เห็นหญิงสาวที่คุ้นตาอยู่กลางวงนั้น“จ๋า!”ไวเท่าใจคิด ชายหนุ่มรีบเหยียบคันเร่งรถพุ่งเข้าไปที่กลางจุดเกิดเหตุทันที“เฮ้ย!” ได้ผล กลุ่มคนที่กำลังยื้อแย่งหญิงสาวว

  • กลรติรส    หัวใจคนเป็นพ่อ

    “ที่พูดแบบนี้ พี่เบสไม่ได้ทำอะไรผิดมาใช่ไหมคะ” คนมีชนักติดหลังแอบเสียวสันหลังวาบ“พี่ก็แค่พูดรวมๆ น่ะ เผื่อๆ ไว้ก่อนไง”“อันนี้ก็ต้องดูตามความผิดก่อนค่ะ แต่...” รุจารินพลิกฝ่ามือกุมมือใหญ่ไว้ “ถ้าพี่เบสไม่ปล่อยมือจ๋าก่อน จ๋าก็จะไม่ปล่อยมือพี่เหมือนกันค่ะ”สองหนุ่มสาวประสานสายตากันด้วยความเข้าใจหลังจากทานอาหารเสร็จ ภูเบศก็ขับรถมาส่งว่าที่เจ้าสาวถึงที่พัก“ขอบคุณที่มาส่งจ๋านะคะ กลับบ้านดีๆ นะคะพี่เบส”“เดี๋ยวสิ อย่าเพิ่งไป จ๋าลืมอะไรหรือเปล่า”“ลืมอะไรคะ” หญิงสาวงุนงง แต่ก็มาถึงบางอ้อ เมื่ออีกฝ่ายยื่นใบหน้าหล่อๆ เข้ามาใกล้“Good Night Kiss”ใบหน้าใสแดงเรื่อ ก่อนหันไปมองรอบข้างเมื่อเห็นว่าไม่มีใคร จึงขยับไปใกล้และประทับริมฝีปากที่ข้างแก้มเขาเบาๆ แต่อีกฝ่ายกับทำเสียงในลำคอแบบขัดใจ“ฝันดีนะคะพี่เบส”“จะรีบไปไหน มานี่เลย”“อุ้ย!” เสียงร้องอุทานถูกปิดทับด้วยเรียวปากร้อนระอุที่ทาบทับลงมา จูบที่แสนคุ้นเคยทำให้รุจารินราวกับต้องมนต์สะกดของเขา หัวใจดวงน้อยเต้นแรงเมื่ออีกฝ่ายเพิ่มดีกรีความเร่าร้อนในรอยจูบที่แสนโหยหานั้น จนเขาพอใจจึงถอนริมฝีปากอย่างอ้อยอิ่ง“ชักไม่อยากปล่อยให้จ๋ากลับบ้านแล้วสิ พี่

  • กลรติรส    พี่อยากให้ถึงวันแต่งงานของเราเร็วๆ จัง

    “ขอบใจมากนะดาด้า พี่ขอให้เธอได้พบคนที่ดีที่รักเธอและเธอก็รักเขาในเร็ววันนี้นะ”“คงอีกนานค่ะ เพราะดาด้าคงเข็ดจากพี่เบสไปอีกพักใหญ่เลย เธอน่ะก็ระวังด้วยล่ะ พี่เบสน่ะเจ้าชู้มาก...” รุจารินนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนที่จะเห็นรอยยิ้มขันของสลิลดา“ฉันล้อเล่นน่ะ! ที่มานี่นอกจากจะมาแสดงความยินดี ฉันอยากจะขอโทษเธอในเรื่องที่ผ่านมาด้วย ขอโทษนะ”ใจจริงก็อยากจะโกรธกับสิ่งที่อีกฝ่ายทำลงไป แต่เมื่อมองสบตาของสลิลดาที่วันนี้เปลี่ยนไปมาก ก็ทำให้ความโกรธที่มีก็พลันเลือนหาย“ช่างมันเถอะค่ะ เรื่องมันผ่านไปแล้ว เราลืมๆ มันไปดีกว่านะคะ” หญิงสาวส่งยิ้มให้อีกฝ่ายอย่างจริงใจ “จ๋าก็ต้องขอโทษคุณเหมือนกัน”สองสาวส่งยิ้มให้แก่กัน“งั้นดาด้าไม่กวนดีกว่า ขอให้พวกคุณโชคดีนะคะ ลาก่อน”สลิลดาส่งยิ้มให้คนทั้งสอง หัวใจรู้สึกโล่งเหมือนยกภูเขาออกจากอก ต่อไปนี้เธอจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่โดยไม่มีอะไรติดค้างอีกต่อไปรุจารินหันมามองหน้าชายหนุ่มอย่างแปลกใจ“พี่เบสไปทำอีท่าไหนคะ คุณสลิลดาถึงยอมตัดใจแล้วกลายเป็นแบบนี้”“เปล่านี่ พี่ก็แค่บอกเขาว่าพี่รักจ๋า และจะแต่งงานกับใครไม่ได้นอกจากแม่ของลูกพี่ แค่นี้เอง”วาบ! แก้มสาวร้อนผ่าวกับคำพู

  • กลรติรส    ยอมรับความจริง

    “เอ๊ะ นั่นมันอดีตคู่หมั้นเก่าแกไม่ใช่เหรอดาด้า” สลิลดาเม้มปากแน่น มองคนทั้งสองที่เดินควงแขนกันอย่างหวานชื่นเข้ามาอย่างปวดใจ“ได้ข่าวว่าเขาจะแต่งงานกันอีกไม่กี่วันแล้วนี่” คนพูดไม่ทันสังเกตสีหน้าคนฟังที่เปลี่ยนไป “อ้าว แล้วนั่นแกอิ่มแล้วเหรอ”“อืม ฉันอิ่มแล้ว เรากลับกันเถอะ”“นี่ ถามจริงเถอะ แกไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอ ทั้งๆ ที่แกมาก่อนยัยนั่นแท้ๆ”ไม่รู้สึกเหรอ หึ เธอยิ่งกว่ารู้สึกอีก ทั้งผิดหวังเสียใจ แค้นเคือง หรือแม้แต่รู้สึกเกลียดชังหญิงสาวอีกคนจนตัดสินใจทำอะไรบ้าๆ อย่างขับรถพุ่งชนฝ่ายนั้น หรือแม้แต่ทำร้ายตัวเองเพื่อเรียกร้องความสนใจจากภูเบศ แต่ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมาคือความเจ็บปวดใจของครอบครัว พ่อกับแม่ของเธอและคนรอบข้าง แม่เธอต้องร้องไห้เพราะเสียใจกับการกระทำของเธอ ส่วนพ่อนั้นก็รู้สึกไม่ต่างกัน จริงอยู่ที่เธอสามารถทำให้ภูเบศกลับมาดูแลเธอยามป่วยได้ แต่ทว่า...เขาก็มาแต่ตัวตามหน้าที่เท่านั้น ไม่ได้มาเพราะรักใคร่พิศวาสอะไร นานวันเข้าเธอก็จำใจต้องยอมรับความจริงที่ไม่อยากยอมรับว่าสำหรับภูเบศแล้ว เธอไม่อาจพัฒนาความสัมพันธ์นี้ให้ไปถึงฝั่งฝันได้ เพราะหัวใจเขามีคนอื่นที่ไม่ใช่เธอครอบครองแล้ว

  • กลรติรส    ห่วงใย

    “พี่ว่าจ๋ากับแม่ต้องย้ายที่อยู่แล้วล่ะ อยู่ที่นี่ไม่ปลอดภัยพี่เป็นห่วง” ภูเบศเอ่ยขึ้น เขารู้สึกระแวงคำพูดของบิดาของรุจารินที่เพิ่งปึงปังออกไปอย่างไรก็บอกไม่ถูก“จ๋าเห็นด้วยค่ะ แต่นี่เราก็เพิ่งย้ายมาอยู่ไม่นานเอง จะหาที่อยู่ใหม่ก็คงต้องใช้เวลาอีกอย่างน้อยก็สองสามวัน”“งั้นก็ไปอยู่ที่เพนท์เฮ้าส์พี่ก่อนดีไหมที่นั่นปลอดภัยกว่า มีรปภ.ด้วย พาคุณแม่ไปด้วย จนกว่าจะได้ที่อยู่ใหม่ค่อยว่ากัน”นางดารินมองความห่วงใยที่ว่าที่ลูกเขยแสดงออกมาอย่างซึ้งใจ แต่กระนั้นนางก็ไม่อยากรบกวนเขา ตอนนี้มารดาของภูเบศเพิ่งรู้สึกดีกับลูกสาวของเธอ หากทำตามที่เขาเสนอ ไม่แน่ว่าแม่อีกฝ่ายนั้นอาจแคลงใจว่าไม่ทันไรเธอกับลูกก็คิดจะเกาะลูกเขยกินก็ได้“อย่าลำบากขนาดเลยค่ะคุณเบส แม่ไม่อยากรบกวน ขอเราหาทางกันก่อนดีกว่า”รุจารินหันไปสบตากับชายหนุ่ม เธอเองก็เข้าใจความรู้สึกของแม่ดี และเธอเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน“งั้นจ๋าขอเวลาหาที่อยู่ใหม่ดูสักวันสองวันก่อนแล้วกันนะคะ ถ้าหาไม่ได้จริงๆ ก็ค่อยว่ากันอีกที”“งั้นก็ตามใจคุณ แต่ระยะนี้พวกคุณคงต้องระวังตัวให้มากๆ หน่อยแล้วกัน หรือให้ผมมาอยู่ที่นี่เป็นเพื่อนดีกว่ามั้ย” รุจารินฟังแล้วทำตาโต

  • กลรติรส    อย่ามาทำร้ายแม่ของจ๋านะ

    “ไม่เอาน่า ก็แค่สิบล้านเอง เธออย่าทำเป็นเรื่องใหญ่ ลูกเขยเราน่ะรวยจะตาย เป็นถึงเจ้าของบริษัทใหญ่ เงินแค่นี้ขนหน้าแข้งเขาไม่ร่วงหรอกจริงไหม” ชายมากวัยพูดคล่อง“เธออย่ามาใจแคบคิดจะฮุบสินสอดลูกคนเดียวสิดาริน พี่กำลังเดือดร้อน แบ่งกันใช้นิดใช้หน่อยอย่าขี้เหนียวเลยนะ ยังไงยัยจ๋ามันก็ลูกพี่เหมือนกัน เขาให้สินสอดเท่าไหร่ล่ะ”“คุณมาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยนะ” นางดารินเค้นเสียงเอ่ยอย่างโมโห รุจารินที่รู้สึกไม่ต่างกันต้องรีบเข้ามาประคองมารดาไว้อย่างเป็นห่วง“ว่าไงพ่อลูกเขย เงินนิดๆ หน่อยๆ แค่นี้ คงไม่ขัดข้องใช่ไหม”“นี่!” รุจารินฟังแล้วหน้าม้าน ไม่คิดว่าบิดาจะเห็นแก่ตัวขนาดนี้“ไม่หรอกครับ”“พี่เบสคะ” รุจารินเรียกอย่างตกใจ แต่เมื่อเห็นสีหน้าและแววตาดุๆ ของเขาก็นิ่งไป เขาคงจะสมเพชเธอหรือไม่ก็โกรธที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้“เห็นไหมดาริน ลูกเขยเราว่าง่ายจะตายไป งั้นก็โอนสินสอดเข้าบัญชีพ่อตอนนี้เลยก็ได้ใช่ไหมลูก” นายปิยะกระหยิ่มยิ้มย่องไม่คิดว่าทุกอย่างจะง่ายดายแบบนี้“คงไม่ได้ครับ เพราะสินสอดนั่นผมเคยบอกแล้วว่าจะให้กับคนที่คู่ควรจะได้รับเท่านั้น และคนคนนั้นก็คือคุณแม่ของจ๋าที่เลี้ยงดูเธอมา แต่สำหรับคุณท

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status